در مورد جراحی سرطان پروستات چه می دانید؟ پروستات غده ای است تقریبا به اندازه گردو که بین مثانه و آلت تناسلی واقع شده است. پروستات در مقابل راست روده قرار دارد. مجرای خروجی ادرار از مرکز پروستات عبور می کند و به آلت تناسلی متصل می شود و به مثانه اجازه می دهد تا ادرار از این مسیر خارج شود. سرطان پروستات یکی از بیماری هایی است که سلامت مردان را تحت تاثیر قرار می دهد. در این مقاله از بخش بیماری ها و سلامت مردان موزیک دان به بررسی جراحی سرطان پروستات می پردازیم.

آناتومی پروستات

وظیفه پروستات عبارت است از ترشح مایعی که به حجم منی کمک می کند. این مایع پروستات کمی خاصیت قلیایی دارد، شیری یا سفید رنگ است و در انسان  ها معمولا حدود ۳۰ درصد از حجم منی را تشکیل می دهد و ۷۰ درصد دیگر، مایع اسپرم و مایع منی است. خاصیت قلیایی مایع منی به خنثی کردن اسیدیته ناحیه واژینال کمک می کند و طول عمر اسپرم را طولانی تر می کند. مایع پروستات در بخش اول انزال، همراه با قسمت بیشتری از اسپرم خارج می شود. در مقایسه با تعداد کمی از اسپرماتوزوئید هایی که عمدتا با مایع منی از بین می روند، آنهایی که در مایع پروستات هستند، حرکت بهتر و طول عمر بیشتری دارند و از مواد ژنتیکی بهتر محافظت می کنند.

جراحی سرطان پروستات

پروستات مایعی را ترشح می کند که تغذیه و محافظت از اسپرم را بر عهده دارد. در طول انزال، پروستات این مایع را به داخل مجرای ادرار فشار می دهد و آن را به عنوان منی و همراه با اسپرم دفع می کند. مجرای اسپرم، اسپرم را از بیضه به مجرای ادرار منتقل می کند. کیسه های منی در طول انزال به خارج شدن منی کمک می کنند.

از نظرآناتومیک، پروستات را می توان به دو روش زیر تقسیم کرد: ناحیه یا لوب. این قسمت فاقد کپسول است و توسط گروهی از فیبروماسکولارها احاطه شده است. این قسمت در عضلات کف لگن قرار داردکه در طول فرآیند انزال منقبض می شود. . پروستات همچنین حاوی برخی از عضلات نرم است که به خارج کردن منی در هنگام انزال کمک می کنند.

اختلالات پروستات

پروستاتومگالی می تواند به علت بروز یکی از شرایط زیر باشد:

التهاب

پروستاتیت، التهاب غده پروستات است. اساسا چهار نوع پروستاتیت وجود دارد که هر کدام علل و نتایج متفاوتی دارند. دو شکل نسبتا غیر معمول آن، پروستاتیت حاد و پروستاتیت باکتریایی مزمن هستند که با مصرف آنتی بیوتیک ها (گروه I و II)  درمان می شوند. پروستاتیت مزمن غیر باکتریایی یا سندرم درد مزمن لگنی که حدود ۹۵٪ از تشخیص پروستاتیت را شامل می شود توسط انواع زیادی از داروها از جمله مسدود کننده های آلفا، فیزیوتراپی، روان درمانی، آنتی هیستامین ها، داروهای ضد انعقادی، تعدیل کننده های (مدولاتور) عصبی، فیتوتراپی، جراحی و غیره، درمان می شود. اخیرا، ترکیبی از درمان نقاط محرک و درمان روانشناختی نیز برای پروستاتیت گروه سوم موثر بوده است. پروستاتیت رده IV، نسبتا غیر معمول است و نوعی لکوسیتوز(افزایش تعداد گلبول های سفید خون) می باشد.

هیپرپلازی خوش خیم پروستات

هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH)، که با عنوان بزرگ شدن پروستات نیز شناخته می شود، افزایش غیر سرطانی در اندازه غده پروستات است. علائم ممکن است شامل تکرر ادرار، مشکل در شروع ادرار، جریان ضعیف ادرار، ناتوانی در ادرار کردن و یا از دست دادن کنترل مثانه باشد. عوارض می تواند شامل عفونت های مجاری ادراری، سنگ های مثانه و مشکلات کلیوی مزمن باشد.

علت بروز آن روشن و معلوم نیست. عوامل خطر شامل سابقه خانوادگی، چاقی، دیابت نوع ۲، ورزش نکردن به میزان کافی و اختلال نعوظ می باشد. داروهایی نظیر سودوفدرین (pseudoephedrine) ، آنتی کولینرژیک ها (anticholinergics) و مسدود کننده  های کانال کلسیم ممکن است علائم را بدتر کنند. مکانیسم زیربنایی و اساسی شامل فشار پروستات بر روی مجرای ادرار است که عبور ادرار از مثانه را با مشکل روبرو می کند. تشخیص، معمولا براساس علائم و انجام معاینات و پس از حذف سایر علل احتمالی دیگر انجام می شود.

گزینه های درمانی شامل تغییر در سبک زندگی، داروها و انجام تعدادی از روش ها و جراحی ها می باشد. در افرادی که علائم خفیفی دارند، کاهش وزن، انجام تمرینات ورزشی و کاهش مصرف کافئین توصیه می شود. در افرادی که علائم مهم و قابل توجهی دارند، داروهای مورد مصرف ممکن است شامل مسدود کننده های آلفا مانند ترازوسین یا مهارکننده های آلفا ۵-ردوکتاز مانند فیناستراید باشند عمل جراحی برداشتن بخشی از پروستات در افرادی که با اقدامات دیگر بهبود پیدا نمی کنند، انجام می شود. (داروهای جایگزین، مانند نخل بادبزنی، به نظر نمی رسد که بتواند کمکی کند)

در حدود ۱۰۵ میلیون نفر در سطح جهانی، تحت تاثیر هیپرپلازی خوش خیم پروستات قرار می گیرند. این بیماری معمولا بعد از سن ۴۰ سالگی شروع می شود. نیمی از مردانی که بالای ۵۰ سال و بیشتر سن دارند، تحت  تاثیر این بیماری قرار می گیرند. پس از سن۸۰ سالگی، در حدود ۹۰ درصد از مردان به این بیماری مبتلا می شوند. اگر چه سطوح آنتی ژن خاص پروستات ممکن است در مردان با هیپرپلازی خوش خیم پروستات افزایش یابد، اما این وضعیت خطر سرطان پروستات را افزایش نمی دهد.

آناتومی پروستات

سرطان پروستات

سرطان پروستات یکی از شایع ترین سرطان ها در کشورهای توسعه  یافته و عامل اصلی مرگ و میر در مردان مسن می باشد. غربالگری سرطان پروستات ممکن است به صورت معاینه فیزیکی یا اندازه گیری سطح آنتی ژن اختصاصی پروستات در خون باشد.

علائم و نشانه های سرطان پروستات

سرطان پروستات در مراحل اولیه معمولا هیچ نشانه و علامت واضح و روشنی ندارد. برخی اوقات سرطان پروستات می تواند منجر به علائمی نظیر بیماری هیپرپلازی خوش خیم پروستات  شود که عبارتند از تکرر ادرار، شب ادراری(افزایش ادرار در شب)، مشکل شروع ادرار و نگهداری جریان ثابت ادرار، هماچوری (وجود خون در ادرار)  و دیسوری  (ادرار همراه با درد) . مطالعه ای که بر اساس ارزیابی مراقبت از بیمار در سال ۱۹۹۸ در ایالات  متحده انجام گرفت، نشان داد که حدود یک سوم از بیمارانی که به سرطان پروستات مبتلا هستند، یک یا چند مورد از این علائم را داشتند در حالی که دو سوم این افراد، هیچ نشانه  و علامتی نداشتند.

سرطان پروستات با اختلال در ادرار همراه است زیرا غده پروستات، اطراف مجرای ادراری پروستات را احاطه کرده است. بنابراین تغییراتی که در داخل غدد به وجود می آید، به طور مستقیم بر عملکرد ادرار تاثیر می گذارند. از آنجایی که مجرای اسپرم، اسپرم را از بیضه به مجرای ادرار منتقل می کند و ترشحات خود غده پروستات دارای محتویات منی می باشد، سرطان پروستات ممکن است مشکلاتی را در عملکرد جنسی مانند مشکل بروز نعوظ یا انزال دردناک ایجاد کند.

عوامل خطر مربوط به سرطان پروستات

درک کاملی از علل بروز سرطان پروستات به دست نیامده است. عوامل خطر اولیه عبارتند از چاقی، سن و سابقه خانوادگی. سرطان پروستات در مردانی که کمتر از ۴۵ سال دارند، بسیار غیر معمول است اما با افزایش سن بیشتر می شود. میانگین سنی برای تشخیص سرطان پروستات، ۷۰ سالگی است. بسیاری از مردان هرگز نمی دانند که مبتلا به سرطان پروستات هستند. مطالعات کالبد شکافی در مردان چینی، آلمانی، اسرائیلی، جامائیکایی، سوئدی و اوگاندایی که بر اثر دلایل دیگری جان خود را از دست داده بودند، نشان داد که ۳۰ درصد از این مردان در پنجاه سالگی و ۸۰ درصد از آنها در هفتاد سالگی به سرطان پروستات مبتلا بوده اند.

مردانی که اعضای درجه اول خانواده آنها به سرطان پروستات مبتلا هستند، در مقایسه با مردانی که سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پروستات ندارند، دو برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به این سرطان قرار دارند. به نظر می رسد این خطر در مردانی که برادر سرطانی دارند بیشتر از مردانی است که پدر سرطانی دارند. در ایالات  متحده آمریکا، در سال ۲۰۰۵، در حدود ۲۳۰۰۰۰ مورد سرطان پروستات و ۳۰۰۰۰ مرگ ناشی از سرطان پروستات وجود داشته  است. مردانی که فشار خون بالایی دارند، احتمال ابتلا به سرطان پروستات در آنها بیشتر است. خطر افزایش سرطان پروستات با نداشتن تمرینات ورزشی، در ارتباط است.

جراحی سرطان پروستات

ژنتیک

داشتن سابقه ژنتیکی، ممکن است در خطر ابتلا به سرطان پروستات نقش داشته باشد، همانطور که توسط انجمن های نژادی، خانوادگی و انواع ژن های خاص پیشنهاد شده  است. مردانی که یک خویشاوند درجه اول  (پدر یا برادر)  مبتلا به سرطان پروستات دارند، دو برابر بیشتر در خطر ابتلا به سرطان پروستات قرار دارند و آنهایی که دارای دو خویشاوند درجه اول مبتلا به سرطان دارند، در مقایسه با مردانی که دارای هیچگونه سابقه خانوادگی نیستند، پنج برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان هستند. در ایالات  متحده آمریکا، سرطان پروستات بر روی مردان سیاه پوست، بیشتر از مردان سفید پوست و یا اسپانیایی تاثیر می گذارد و در مردان سیاه پوست نیز کشنده تر است. در مقابل، میزان شیوع و مرگ و میر این سرطان، در مردان اسپانیایی یک سوم کمتر از سفید پوستان غیر اسپانیایی می باشد. مطالعاتی که بر روی دوقلو ها در اسکاندیناوی انجام گرفته، نشان می دهد که ۴۰ % خطر سرطان پروستات می تواند به دلیل عوامل ارثی و ژنتیکی باشد.

رژیم غذایی

مصرف میوه ها و سبزیجات تاثیر و فایده کمی در پیشگیری از سرطان پروستات دارند و شواهد نشان می دهند که میوه و سبزیجات، نقش کمی در بروز سرطان پروستات بازی می کنند. گوشت قرمز و گوشت فرآوری شده نیز تاثیر کمی در مطالعات انسانی داشته است. مصرف زیاد گوشت در بعضی از مطالعات، با خطر بیشتری همراه بوده است.

کاهش سطح ویتامین D در خون، ممکن است خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد. مکمل های اسید فولیک هیچ گونه تاثیری بر خطر ابتلا به سرطان پروستات ندارند.

قرار گرفتن در معرض دارو

بین سرطان پروستات و مصرف برخی از داروها، روش  های پزشکی و شرایط پزشکی نیز ارتباط وجود دارد. استفاده از داروهای کاهش دهنده کلسترول معروف به استاتین ها می تواند خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش دهد.

عفونت

عفونت و یا التهاب پروستات  (prostatitis)  ممکن است شانس ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد در حالی که مطالعات دیگری نشان می دهند که عفونت ممکن است به پیشگیری از سرطان پروستات کمک کند زیرا باعث افزایش جریان خون به این ناحیه می شود. به طور خاص، ابتلا به عفونت ناشی از عفونت  های مقاربتی، کلامیدیا، سوزاک یا سیفلیس به نظر می رسد که این خطر را افزایش می دهند.

چندین مطالعه نشان داده اند که ویروس پاپیلوما(ورم یا برآمدگی های پوستی) نقش بالقوه ای در بروز سرطان پروستات دارد، اما تا سال ۲۰۱۵ این مدارک قطعی و کافی نبود. بررسی که در سال ۲۰۱۸ انجام شد، نشان داد که ممکن است افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات وجود داشته باشد، اما به این نکته نیز اشاره کرد که این افزایش خطر، هنوز جای بحث و گفتگو دارد.

عوامل محیطی

تحقیقات منتشر شده در ماه مه سال ۲۰۰۷ نشان داد که کهنه سربازان جنگ آمریکا که در معرض عامل نارنجی(یک ماده شیمیایی که توسط ایالات متحده آمریکا در جنگ ویتنام مورد استفاده قرار می گرفت) قرار داشتند، بعد از انجام عمل جراحی، ۴۸ درصد خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دادند.

رابطه جنسی

اگر چه شواهدي دال بر اینکه انزال مکرر ممکن است خطر ابتلا به سرطان پروستات را کاهش دهد وجود دارد، اما هيچ نتيجه اي از آزمایشات کنترل شده تصادفي وجود ندارد که نشان دهد انزال مکرر، در این میان نقشی داشته باشد. بین وازکتومی و سرطان پروستات رابطه ای وجود دارد، اما برای تعیین این که آیا بین این دو یک رابطه سببی وجود دارد یا خیر، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

تشخیص سرطان پروستاتتشخیص سرطان پروستات

انجمن سرطان آمریکا بر این باور است که مردها نباید بدون آگاهی از آنچه که ما در مورد خطرات و مزایای آزمایش و درمان می دانیم مورد آزمایش قرار بگیرند. با شروع سن ۵۰ سالگی (اگر آفریقایی یا آمریکایی هستید با شروع سن ۴۵ سالگی یا اگر پدر یا برادرتان قبل از ۶۵ سالگی از این بیماری رنج می برد) با دکترتان درباره مزایا و معایب آزمایش صحبت کنید. بنابراین می توانید تصمیم بگیرید که آیا آزمایش برای شما انتخاب درستی هست یا خیر؟

آزمایش های مختلف دیگری نیز وجود دارند که می توانند اطلاعات بیشتری درباره پروستات و مجاری ادراری فراهم کنند. ممکن است که پزشک با معاینه رکتوم دیجیتال یا DRE، اختلالات پروستات را تشخیص دهد. سیستوسکوپی با استفاده از لوله دوربین دار نازک و قابل انعطافی که در داخل مجرای ادراری (پیشابراه) قرار داده میشود مجاری ادراری را از داخل مثانه نشان می دهد. اولترا سونوگرافی ترانس رکتال با استفاده از امواج صوتی و به وسیله یک پروب در رکتوم (راست روده) از پروستات عکس می گیرد.
اما تنها آزمایشی که سرطان پروستات را به طور قطعی ثابت میکند بیوپسی (نمونه گیری) است. یعنی برداشتن قطعات کوچکی از پروستات برای بررسی میکروسکوپی.

معاینه رکتوم دیجیتال

پزشکان از معاینه رکتوم دیجیتال یا DRE به عنوان یک تست نسبتا ساده برای چک کردن پروستات استفاده می کنند.

آزمایش خون آنتی ژن مخصوص پروستات یا PSA

PSA ماده ای است که توسط غده پروستات تولید می شود. سطوح بالای PSA ممکن است نشان دهنده سرطان پروستات یا بیماری های غیر سرطانی مثل التهاب پروستات یا بزرگ شدگی پروستات باشد.

اولتراسوند پروستات و بیوپسی یا نمونه گیری

اولتراسوند پروستات شامل پروب کوچکی است که در قسمت کوچکی از رکتوم (راست روده) قرار داده می شود. این پروب امواج صوتی با فرکانس بالایی را تولید می کند که در سطح پروستات انعکاس پیدا می کند. از این روش برای تولید ویدئو و تصاویر فتوگرافیک از غده پروستات استفاده می شود.

سیستوسکوپی یا آزمایش وارسی مثانه

سیستوسکوپی که سیستورسروسکوپی یا وارسی مثانه نیز نامیده می شود آزمایشی است که سلامت مجاری ادراری و مثانه را نشان می دهد.

سی تی اسکن

سی تی اسکن از اشعه ایکس و کامپیوتر برای تولید تصویر از برش عرضی بدن استفاده می کند. این تصویر به دکتر اجازه می دهد که غدد لنفاوی بزرگ شده یا متورم را که ممکن است نشان دهنده گسترش سرطان باشند چک کند.

کنترل سرطان پروستاتکنترل سرطان پروستات

درمان سرطان پروستات ممکن است شامل نظارت فعال، جراحی، پرتو درمانی شامل براکی تراپی (براکی تراپی پروستات) و پرتو درمانی اکسترنال بیم، پروتون درمانی، هایفو گرافی (امواج متمرکز ماورای صوتی با شدت بالا) یا HIFU، کرایوتراپی یا سرماتراپی، هورمون تراپی، شیمی درمانی یا ترکیبی از این درمانها باشد. همچنین درمان ها به مداخلات مبتنی بر بقا گسترش پیدا می کنند.

این مداخلات بر پنج حوزه متمرکز هستند. شامل نشانه  های فیزیکی، نشانه های روانشناختی، پایش، ارتقای سلامت و هماهنگی درمان. با این حال یک بررسی منتشر شده فقط سطوح بالای مداخلات مورد نظر مدیریت نشانه  های فیزیکی و روانشناختی و ارتقای سلامت را اثبات کرده است، بدون اینکه در مورد مداخلات پایشی یا هماهنگ کننده درمان بررسی را انجام دهد.

گزینه درمانی مطلوب به مرحله بیماری، درجه گلیسون و سطح PAS بستگی دارد. فاکتورهای مهم دیگر عبارتند از سن فرد، سلامت عمومی او، احساسش درباره درمان  های موجود و اثرات جانبی احتمالی. به این علت که تمام درمان ها می توانند اثرات جانبی قابل توجهی مثل اختلال نعوظ و بی اختیاری ادراری داشته باشند، مباحث درمانی اغلب بر روی متعادل کردن اهداف درمان با خطرات تغییر سبک زندگی متمرکز هستند.

انتخاب گزینه های درمانی ممکن است شامل تصمیمات پیچیده به همراه فاکتور های زیادی باشد. برای مثال بعد از عدم موفقیت در پرتو درمانی اولیه، جراحی رادیکال پروستاتکتومی که به لحاظ تکنیکی یک عمل جراحی بسیار چالش برانگیز است ممکن است گزینه خوبی نباشد. ممکن است در این مورد لازم باشد تصمیم گیری شود.

اگر سرطان به بافت  های مجاور پروستات گسترش یابد گزینه های درمانی به طور قابل توجهی تغییر می کنند. بنابراین بیشتر پزشکانی که سرطان پروستات را درمان می کنند از انواع مختلفی از نوموگرام ها برای پیش بینی احتمالی گسترش سرطان استفاده می کنند. درمان به روش پایش فعال، هایفو درمانی، پرتو درمانی اکسترنال بیم، براکی تراپی یا سرما درمانی و جراحی به طور کلی به مردانی که سرطان در پروستات شان باقی می ماند پیشنهاد می شود. ممکن است متخصصان، هورمون درمانی و شیمی درمانی را برای مواردی که بیماری به اندام های اطراف پروستات نیز گسترش یافته است در نظر داشته باشند. با این حال استثنائاتی نیز وجود دارد. پرتو درمانی می تواند بعضی از تومورهای پیشرفته را درمان کند و هورمون درمانی بعضی تومورها را در مراحل اولیه شان درمان می کند. همچنین پزشکان ممکن است کرایوتراپی یا سرما درمانی (فرایند منجمد کردن تومور)، هورمون تراپی و یا شیمی درمانی را در صورتی که درمان اولیه دچار شکست شود و سرطان گسترش پیدا کند مورد استفاده قرار دهند.

جراحی سرطان پروستات

جراحی یک انتخاب معمول برای درمان سرطان پروستات است. البته اگر تصور نشود که سرطان به خارج از غده پروستات گسترش پیدا کرده است.

نوع اصلی جراحی برای سرطان پروستات، جراحی رادیکال پروستاتکتومی است. در این عمل، جراح تمام غده پروستات را به طور کامل خارج می کند و بعلاوه مقداری از بافت اطراف آن شامل کیسه های منی. جراحی رادیکال پروستاتکتومی به روش های مختلفی قابل انجام است.

جراحی سرطان پروستات

رویکردهای باز به جراحی رادیکال پروستاتکتومی (جراحی پروستات رادیکال)

در رویکرد سنتی تر در پروستاتکتومی رادیکال، جراح از طریق یک برش در پوست، پروستات و بافت های اطراف آن را خارج می کند. این نوع جراحی که گاهی از آن به دسترسی باز ارجاء داده می شود، در حال حاضر نسبت به گذشته کمتر انجام می گیرد.
برای انجام این عمل دو روش اصلی وجود دارد. :

رادیکال پروستاتکتومی رتروپوبیک

برای این عمل، جراح یک برش در پایین شکم از ناف تا استخوان شرمگاهی ایجاد می کند. شما یا تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرید (به خواب می روید) یا به شما بی حسی اپیدورال یا بی حسی نخاعی (اسپاینال) داده می شود (با کرخت شدن نیمه پایینی بدن) به همراه مسکن ها و داروهای آرام بخش در طول عمل جراحی.

اگر احتمال گسترش پیدا کردن سرطان به غدد لنفاوی مجاور وجود داشته باشد (که به سطح PSA، نتایج بیوپسی (نمونه برداری) پروستات و فاکتورهای دیگر بستگی دارد) ممکن است جراح مقداری از این غدد لنفاوی را نیز در حین عمل خارج کند که از آن به عنوان بیوپسی غدد لنفی نام برده می شود. معمولا این نمونه ها به آزمایشگاه فرستاده می شوند تا بررسی شود که آیا سلول های سرطانی در آنها وجود دارد یا خیر. چند روز طول می کشد تا نتایج آزمایشگاه آماده شود. اما در بعضی موارد ممکن است در حین عمل غدد سرطانی دیده شوند. اگر این اتفاق بیفتد و سلول  های سرطانی در هر یک از این غدد دیده شوند ممکن است جراح عمل را ادامه ندهد. به این دلیل که احتمال نمی رود سرطان با جراحی درمان شود و حذف پروستات می تواند منجر به عوارض جانبی جدی گردد.

بعد از جراحی در حالی که هنوز در بیهوشی به سر می برید یک کاتتر (یک لوله ظریف و قابل انعطاف) در آلت شما قرار خواهد گرفت تا به تخلیه مثانه تان کمک کند. کاتتر معمولا به مدت یک تا دو هفته در حالی که شما در حال بهبود هستید در این محل باقی خواهد ماند. بعد از برداشتن کاتتر شما می توانید خودتان ادرار کنید.
بعد از جراحی احتمالا به مدت چند روز در بیمارستان خواهید ماند و فعالیت  های شما به مدت چند هفته محدود خواهد شد.

پروستاتکتومی رادیکال پرینه ای

در این عمل، جراح یک برش روی پوست بین مقعد و کیسه بیضه ایجاد می کند. این رویکرد معمولا کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. زیرا احتمال بروز مشکلات مربوط به نعوظ بیشتر می شود و همچنین نمی توان غدد لنفاوی اطراف را برداشت. اما این عمل اغلب کوتاه تر است و اگر نگران مشکل نعوظ نباشید و احتیاج نباشد که غدد لنفاوی اطراف پروستات برداشته شوند این عمل می تواند یک گزینه برای شما باشد. همینطور اگر مشکلات پزشکی دیگری داشته باشید که عمل جراحی رتروپوبیک را برای شما دشوار می کند شاید این عمل در مورد شما مورد استفاده قرار گیرد.
اگر این عمل به درستی انجام شود می تواند به اندازه عمل رتروپوبیک شفابخش باشد. عمل پرینه ای نسبت به عمل رتروپوبیک معمولا مدت کمتری طول می کشد و احتمالا درد کمتری داشته و دوران ریکاوری و نقاهت آسان تری بعد از آن وجود خواهد داشت.

بعد از عمل در حالی که شما هنوز بیهوش هستید یک کاتتر در آلت شما قرار می گیرد تا کمک کند مثانه تان را تخلیه کنید. کاتتر معمولا بین یک تا دو هفته حین درمان شما در محل باقی می ماند. بعد از این که کاتتر برداشته شود شما قادر خواهید بود که خودتان به تنهایی ادرار کنید. بعد از جراحی احتمالا به مدت چند روز در بیمارستان خواهید ماند و فعالیت های شما به مدت چندین هفته محدود خواهد شد.

جراحی سرطان پروستات

رویکرد لاپاراسکوپیک به رادیکال پروستاتکتومی (جراحی پروستات رادیکال از طریق لاپاراسکوپی)

برای یک جراحی رادیکال پروستاتکتومی با لاپاراسکوپی یا LRP جراح ابزارهای جراحی دراز مخصوصی را از طریق چندین برش کوچک داخل می کند تا پروستات را خارج نماید. یکی از این ابزارها یک دوربین ویدیویی در انتهای خود دارد که به جراح امکان دیدن داخل بدن را میدهد.

پروستاتکتومی لاپاراسکوپیک نسبت به روش رادیکال پروستاتکتومی باز مزیت  هایی دارد که عبارتند از خونریزی و درد کمتر، اقامت کوتاهتر در بیمارستان (معمولا بیشتر از یک روز نیست) و زمان ریکاوری سریع تر (اگرچه کاتتر لازم است که به اندازه همان مدت زمان در مثانه باقی بماند).
به نظر می رسد که برای جراحان باتجربه روش LRP به خوبی عمل رادیکال پروستاتکتومی باز عمل می کند اما ما هنوز در ایالات متحده نتایج طولانی مدتی برای این روش ها نداریم.
با این رویکرد، بهبودی کنترل مثانه ممکن است نسبتا با تاخیر انجام شود (کنترل مثانه نسبتا با تاخیر به حالت عادی درآید).

پروستاتکتومی رادیکال با لاپاراسکوپی به کمک ربات

در این رویکرد که همینطور به نام پروستاتکتومی رباتیک شناخته می شود، جراحی لاپاراسکوپی با استفاده از یک سیستم رباتیک انجام می گردد. جراح در یک پانل کنترل در اتاق عمل قرار می گیرد و بازو های رباتیک را جا به جا می کند تا از طریق چند شکاف کوچک در شکم بیمار عمل را انجام دهد.
پروستاتکتومی رباتیک نسبت به پروستاتکتومی با رویکرد باز مزیت  هایی دارد که عبارتند از درد و خونریزی کمتر و ریکاوری سریع تر.
سیستم رباتیک نسبت به روش LRP استاندارد، برای جراح در هنگام جابجا کردن ابزار جراحی، قابلیت مانور و دقت بیشتری را فراهم می کند. اما هنوز مهمترین عامل در موفقیت هر دو نوع جراحی لاپاراسکوپی تجربه و مهارت جراح است.

جراحی سرطان پروستات

برش پروستات از طریق مجرا  (TURP)

این روش جراحی فقط برای افرادی استفاده می شود که غده تی خوش خیم داشته و علت بزرگ شدن سرطان آنها به خاطر سرطان نیست. در این روش وسیله ای به نام رتروسکوپ، از طریق مجرای ادرار وارد بدن شده و محتویات پروستات را تخلیه می کند. تخریب بافت از طریق جریان الکتریکی یا لیزر صورت می گیرد و هیچ گونه بریدگی بر پوست ایجاد نمی گردد. در این روش یا از بی هوشی نخاعی استفاده می شود و یا بیمار را کاملا بی هوش می کنند. این جراحی حدودا یک ساعت طول می کشد و پس از ۲ روز از بیمارستان مرخص می شوید. شما می توانید پس از ۲ هفته به فعالیت های روزانه خود برگردید.

خطرات جراحی سرطان پروستات

هر نوع جراحی برای سرطان پروستات با خطرات و عوارض جانبی همراه می باشد. خطراتی که از هر نوع جراحی رادیکال پروستاتکتومی به وجود می آید، بسیار شبیه به جراحی های بزرگ می باشد. مشکلاتی که در طول عمل جراحی و یا پس از مدت کوتاهی بعد از عمل ممکن است بروز کنند، شامل موارد زیر می شوند:

  • عکس العمل به بیهوشی
  • خونریزی ناشی از جراحی
  • لخته شدن خون در پاها یا در ریه ها
  • آسیب به اندام های نزدیک
  • عفونت در محل جراحی

به ندرت، ممکن است بخشی از روده در حین عمل جراحی آسیب ببیند که در صورت وارد شدن آسیب، می تواند منجر به عفونت در شکم شده و نیاز به عمل جراحی ترمیمی داشته باشد. آسیب های وارد شده به روده در جراحی های لاپاراسکوپی و روباتیک بیشتر از روش های جراحی باز است.

اگر غدد لنفاوی برداشته شوند، مجموعه ای از مایع لنفاوی (لنفوسل) تشکیل می شود که ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشد.

در موارد بسیار نادر، افراد به دلیل عوارض این عمل جراحی جان خود را از دست می دهند. خطر ابتلای شما به این عوارض، به سلامتی کلی، سن و مهارت تیم جراحی شما بستگی دارد.

خطرات جراحی سرطان پروستات

عوارض جانبی جراحی پروستات

عوارض جانبی عمده در جراحی رادیکال پروستاتکتومی عبارت است از بی اختیاری ادرار (عدم توانایی در کنترل ادرار) و اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی و مشکلاتی در رابطه با نعوظ و یا حفظ آن). این عوارض جانبی می توانند با انواع دیگری از درمان سرطان پروستات نیز اتفاق بیفتند.

بی اختیاری ادرار

در این حالت شما قادر به کنترل ادرار خود نیستید و ممکن است ادرار نشت و یا چکه کند. سطوح مختلفی از بی اختیاری وجود دارد. بی اختیاری ادرار می تواند نه تنها از لحاظ جسمی، بلکه عاطفی و اجتماعی نیز بر شما تاثیر بگذارد. سه نوع بی اختیاری ادرار اصلی و مهم وجود دارد :

مردانی که به بی اختیاری ادرار استرسی مبتلا هستند، ممکن است در هنگام سرفه کردن، خندیدن، عطسه زدن و یا ورزش کردن، دچار نشت ادرار شوند. بی اختیاری استرسی شایع  ترین نوع نشت ادرار پس از عمل پروستات است و معمولا ناشی از مشکلات دریچه ای است که ادرار را در مثانه نگه می دارد  (اسفنکتر مثانه). درمان سرطان پروستات می تواند به ماهیچه  هایی که تشکیل دهنده این دریچه هستند و یا اعصابی که این ماهیچه  ها را نگه می دارند، آسیب وارد کند.

افراد مبتلا به بی اختیاری ادرار سرریز شونده، با مشکل خالی کردن مثانه روبرو هستند. این افراد مدت زیادی طول می کشد تا ادرار کنند و با کوچکترین فشاری، دچار نشت ادرار می شوند. بی اختیاری ادرار سرریز شونده معمولا بر اثر انسداد یا باریک شدن مجرای مثانه توسط یک بافت زخمی، ایجاد می شود.

مردانی که به بی اختیاری فوری ادرار مبتلا هستند، نیاز به دفع ناگهانی و فوری ادرار دارند. . این اتفاق زمانی می افتد که مثانه با پر شدن ادرار، بیش از حد حساس شده و منبسط می شود.

مردان به ندرت پس از عمل جراحی، توانایی کنترل ادرار خود را از دست می دهند. این حالت، بی اختیاری مداوم نامیده می شود.

بعد از عمل جراحی سرطان پروستات، کنترل عادی مثانه معمولا ظرف مدت چند هفته یا چند ماه بر می گردد. این بهبودی معمولا در طول زمان به کندی و آرامی صورت می گیرد.

پزشکان نمی توانند با اطمینان بگویند که هر فردی، چگونه پس از عمل جراحی تحت  تاثیر قرار خواهد گرفت. به طور کلی، مردان مسن تر نسبت به مردان جوان، بیشتر دچار مشکل بی اختیاری ادرار می شوند. مراکز بزرگ سرطان، جایی که عمل جراحی پروستات اغلب در آنجا انجام می شود و جراحان تجارب زیادی دارند، عموما مشکلات کمتری را در رابطه با بی اختیاری ادرار گزارش می کنند.

بی اختیاری ادرار قابل درمان است. حتی اگر بی اختیاری ادرار به طور کامل اصلاح نشود، باز هم می توان به درمان آن کمک کرد.

اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی)

این اختلال به این معنی است که شما برای داشتن یک رابطه جنسی، به اندازه کافی به حالت نعوظ نمی رسید.

نعوظ توسط دو گروه کوچک از اعصاب که در هر دو طرف پروستات قرار دارند، کنترل می شود. اگر قبل از جراحی توانایی رسیدن به حالت نعوظ را داشتید، جراح سعی خواهد کرد تا به این اعصاب در طول مدت عمل جراحی، آسیبی وارد نکند. این روش به عنوان یک روش کنترل کننده و محافظت کننده از عصب شناخته می شود. اما اگر سرطان در حال پیشرفت باشد و یا اینکه به اعصاب، خیلی نزدیک شده باشد، جراح باید آنها را از بین ببرد.

اگر هر دو عصب از بین بروند، دیگر قادر نخواهید بود نعوظ خود به خودی داشته باشید، اما ممکن است هنوز هم بتوانید با استفاده از برخی توضیحاتی که در زیر آمده است، به حالت نعوظ برسید. اگر فقط اعصاب یک طرف برداشته شود، ممکن است هنوز نعوظ داشته باشید، اما اگر هیچ کدام از این عصب ها برداشته نشوند، این شانس کمتر است. اگر هیچ یک از اعصاب برداشته نشوند، ممکن است در برخی موارد، پس از عمل جراحی، نعوظ طبیعی داشته باشید.

توانایی شما برای داشتن نعوظ پس از عمل جراحی به سن شما، توانایی شما برای نعوظ قبل از عمل و اینکه آیا اعصاب قطع شده یا خیر، بستگی دارد. تمام مردان می توانند انتظار کاهش این توانایی را داشته باشند، اما هر چه جوان تر باشند، احتمال بیشتری وجود دارد که این توانایی را حفظ کنید.

جراحانی که روش رادیکال پروستاتکتومی را بیشتر انجام می دهند، ناتوانی جنسی پائین تری را نسبت به پزشکانی که این عمل جراحی را کمتر انجام می دهند، گزارش می کنند. طیف وسیعی از ناتوانی جنسی در متون پزشکی گزارش شده است، اما وضعیت هر فرد متفاوت است، بنابراین بهترین راه برای رسیدن به بهبود حالت نعوظ، این است که از پزشک خود درباره میزان موفقیتش و اینکه نتیجه این عمل در مورد شما چگونه خواهد بود، سوال کنید.

اگر توانایی شما برای داشتن نعوظ بعد از عمل جراحی برگشت پذیر باشد، این بازگشت مجدد، اغلب به کندی رخ می دهد. در حقیقت، این حالت می تواند از چندین ماه تا ۲ سال طول بکشد. در طول چند ماه اول، احتمالا قادر نخواهید بود یک نعوظ اختیاری داشته باشید، بنابراین ممکن است به استفاده از دارو و یا درمان های دیگر نیاز داشته باشید.

اغلب پزشکان بر این باور هستند که به دست آوردن قدرت و توانایی به همراه تلاش برای داشتن نعوظ، می تواند این شانس را به بدن بدهد که در سریع ترین زمان ممکن به بهبودی برسند (معمولا چند هفته پس از انجام عمل جراحی)

سرطان پروستاتچندین گزینه مختلف برای درمان اختلال عملکرد نعوظ پس از جراحی سرطان پروستات وجود دارد:

مهارکننده های فسفودی استراز ۵ (PDE5)

سیلدنافیل (ویاگرا Viagra)، واردنافیل  (لویترا Levitra) و تادالافیل (سیالیس Cialis) قرص هایی هستند که می توانند به داشتن نعوظ کمک کنند. در صورت آسیب دیدن یا از بین رفتن هر دو عصبی که نعوظ را کنترل می کنند، این داروها کارآیی ندارند. عوارض جانبی رایج مصرف این داروها شامل سردرد، گر گرفتگی (پوست قرمز و گرم می شود)، ناراحتی معده، حساسیت به نور و آبریزش یا گرفتگی بینی است. این داروها به ندرت می توانند باعث بروز مشکلات بینایی و حتی کوری شوند. اگر از مهار کننده های فسفودی استراز ۵(PDE5) استفاده می کنید، باید بگوئیم که مصرف برخی داروهای دیگر مانند نیترات ها که برای درمان بیماری های قلبی مورد استفاده قرار می گیرند، می توانند باعث بروز مشکلاتی شوند، بنابراین مطمئن شوید که پزشک شما درباره داروهایی که مصرف می کنید، اطلاع و آگاهی دارد.

آلپرواستادیل

آلپرواستادیل، یک نسخه ساخته دست بشر از پروستاگلاندین E1 است که ماده ای است که به طور طبیعی در بدن تولید می شود و می تواند باعث حالت نعوظ شود. این دارو را می توان تقریبا بدون هیگونه دردی و ۵ تا ۱۰ دقیقه قبل از داشتن رابطه جنسی، به درون پایه آلت تناسلی تزریق کرد و یا به عنوان شیاف، در نوک آلت تناسلی قرار داد. شما حتی می توانید برای داشتن یک نعوظ طولانی مدت، مقدار دوز مصرفی را افزایش دهید. عوارض جانبی این دارو شامل درد، سرگیجه و نعوظ طولانی مدت است اما معمولا جدی نیستند.

دستگاه های خلاء

دستگاه های خلاء، گزینه دیگری برای ایجاد حالت نعوظ به شمار می روند. این پمپ های مکانیکی بر روی آلت تناسلی قرار می گیرند. با مکش هوا از پمپ، خون به آلت تناسلی می رسد تا نعوظ ایجاد شود. پمپ با نوار های لاستیکی بر روی پایه آلت تناسلی نصب می شود. پس از برداشتن پمپ، نعوظ همچنان ادامه دارد و بعد از رابطه جنسی، از بین می رود.

جراحی سرطان پروستات

ایمپلنت های آلت تناسلی

در صورتی که روش های درمانی دیگر برای برگشت حالت نعوظ، نتوانند به شما کمکی کنند، ایمپلنت های آلت تناسلی ممکن است گزینه دیگری برای توانایی شما در ایجاد حالت نعوظ باشند. در طی یک عمل جراحی، این ایمپلنت هادر داخل آلت تناسلی کار گذاشته می شوند. چندین نوع مختلف از ایمپلنت های آلت تناسلی وجود دارند از جمله میله های سیلیکونی و یا دستگاه هایی که قابلیت باد کردن دارند.

تغییراتی در وضعیت رسیدن به ارگاسم

بعد از عمل جراحی، احساس ارگاسم هنوز هم باید لذت بخش باشد، اما هیچگونه انزال منی وجود ندارد و ارگاسم خشک است. این امر به این دلیل است که غده هایی که بیشترین مقدار مایع را برای منی تولید می کنند  (کیسه های کوچک منی و پروستات) در طول عمل پروستاتکتومی، برداشته می شوند و مسیرهایی که توسط اسپرم طی می شود (مجرای دفع اسپرم) برش داده شد. در برخی از مردان، میزان ارگاسم، به شدت، کم می شود و یا به طور کامل از بین می رود. اغلب مردان درد همراه با ارگاسم را گزارش می کنند.

از دست دادن قدرت باروری

عمل جراحی رادیکال پروستاتکتومی، باعث قطع شدن مجاری دفع اسپرم می شود. مجاری دفع اسپرم، مسیری است بین بیضه ها (که اسپرم در آنها ساخته می شوند) و مجاری ادرار (که از طریق این مجرا اسپرم از بدن خارج می شود). بیضه های شما هنوز هم قادر به تولید اسپرم هستند، اما اسپرم ها نمی توانند به عنوان بخشی از روند انزال، از بدن خارج شوند. این به این معنی است که یک مرد دیگر نمی تواند به طور طبیعی، پدر شود. اما غالبا این یک مشکل نیست، چون مردانی که به سرطان پروستات مبتلا می شوند، مسن و سالخورده هستند. اما اگر این موضوع باعث نگرانی شما می شود، قبل از انجام عمل جراحی، درباره بانک (ذخیره) اسپرم خود با پزشک مشورت کنید.

لنف ادم

لنف ادم، یک عارضه نادر است اما ممکن است بر اثر برداشتن بسیاری از غدد لنفاوی که در اطراف پروستات قرار دارند، ایجاد شود. غدد لنفاوی معمولا مسیری برای برگشتن مایع از قلب به تمام قسمت های بدن است. زمانی که غدد برداشته می شوند، این مایع می تواند در طول زمان در پاها و یا در ناحیه تناسلی جمع شده و باعث ورم و درد شود. لنف ادم، معمولا با انجام فیزیوتراپی درمان می شود، هر چند که ممکن است کاملا از بین نرود.

تغییر در طول آلت تناسلی

یکی از اثرات احتمالی این عمل جراحی، کاهش یافتن جزئی طول آلت تناسلی می باشد. این حالت احتمالا به دلیل کوتاه شدن مجرای ادرار است که در حین عمل پروستات، قسمتی از آن برداشته می شود.

فتق اینگوئینال (کشاله ران)

عمل پروستاتکتومی، خطر ابتلای مردان به فتق اینگوئینال (کشاله ران) را در آینده افزایش می دهد.

 

تغذیه و مراقبت های پس از جراحی سرطان پروستات
تغذیه و مراقبت های پس از جراحی سرطان پروستات

به دلیل اینکه این جراحی جزو مهمترین جراحی ها در مردان بشمار می رود، مراقبت های پس از آن از اهمیت زیادی بر خوردار است. حتما موارد زیر را رعایت کنید:

  • روز اولی که متخصص به شما اجازه غذا خوردن می دهد، باید فقط غذاهای رقیقی مثل سوپ بخورید و از خوردن غذاهای جامد پرهیز کنید.
  • کم کم در روزهای بعدی غذاهای خود را به حالت عادی در آورده و حتما غذاهای مقوی و سالم مصرف کنید.
  • از بلند کردن وسایل سنگین تا یک ماه و نیم خودداری کنید.
  • مایعات زیاد بنوشید.
  • سعی کنید در خانه زیاد راه بروید.
  • اگر دچار عفونت ادراری یا احتباس ادرار شدید به متخصص خود مراجعه کنید.
  • تا دو ماه پس از جراحی، نباید هیچ رابطه جنسی داشته باشید.
  • داروهای خود را کامل و سر وقت مصرف کنید.
  • از استفاده شیاف مقعدی و وارد کردن هر گونه وسیله ای به مقعد مثل تب گیر، پرهیز کنید.

آیا تا به حال با مشکلات پروستات مواجه شده اید؟ چه راهارهایی برای درمان پروستات می شناسید؟ پیشنهادات و تجربیات خود را با دیگر کاربران موزیک دان به اشتراک بگذارید. هر سوالی در این مورد داشتید می توانید از متخصصان ما بپرسید تا شما را راهنمایی کنند.


امروزه، نفخ معده اغلب به عنوان “اپیدمی (بیماری همه گیر)” نامیده می شود، زیرا بسیار رایج است. رژیم غذایی ضعیف، استرس و اضطراب، داروها و قرار گرفتن در معرض آلودگی، بعضی از علل شایع نفخ معده هستند. در حالی که این مشکل در دستگاه گوارش خطرناک نیست، باعث می شود که شما احساس ناراحتی در خوردن، فعالیت های اجتماعی و سایر فعالیت های روزانه کنید. این وضعیت هضم کردن معده را کاهش داده و می تواند باعث بی اشتهایی و بسیاری دیگر از شرایط گوارشی شود. خوشبختانه شما می توانید به طور کامل از این مشکل در خانه با استفاده از داروهای طبیعی خلاص شوید. در مقاله امروز از طب سنتی و بیماری های موزیک دان، ما به شما ۲۹ روش موثر در خانه برای نفخ معده ارائه می کنیم که شما باید برای رفع مشکل، آنها را دنبال کنید. با این حال، در ابتدا، بیایید نگاهی به برخی اطلاعات اولیه درباره نفخ معده بیاندازیم.

نفخ معده چیست؟

نفخ معده زمانی رخ می دهد که هوا بیش از حدی در معده و روده وجود داشته باشد. هر بار که ما می بلعیم، در حدود ۲ الی ۳ میلی لیتر هوا -اگر نوشیدنی های گازدار بنوشیم، بیشتر خواهد بود- به معده وارد می شود. این منبع اصلی اکسیژن و نیتروژن در دستگاه گوارش فوقانی است. نفخ معده ممکن است توسط آروغ زدن و یا گوزیدن خارج شود. هر روز، این فرآیند در بزرگسالان حدود ۱۷ بار اتفاق می افتد.

نفخ معده

نفخ نیز ممکن است هنگام پر خوری نشاسته یا مواد غذایی غنی سوربیتول ، جویدن آدامس، عدم وجود آنزیم لاکتاز مورد نیاز برای شکسته شدن شکر شیر (لاکتوز)، و یا تولید زهره های صفراوی یا پانکراس نامناسب رخ دهد.

گازها در دستگاه گوارش پایینی به علت تخمیر باکتریاییِ کربوهیدرات های ناپاک و فیبر مانند سلولز نیز تولید می شوند. نفخ معده همچنین می تواند به عنوان بخشی از سندرم روده تحریک پذیر، بیماری سلیاک و تغییرات هورمونی به علت حاملگی رخ دهد و می تواند نشانه ای از تورم شکمی یا لگنی مانند سرطان تخمدانی باشد. بنابراین، اگر علائم بیش از یک یا دو هفته طول کشید، در صورت نیاز به تحقیق و درمان به موقع، پزشکتان را ملاقات کنید.

علل رایج نفخ معده چیست؟

نفخ معده دلایل مختلفی دارد. به نظر می رسد شناسایی دلیل اصلی دشوار است، اما اگر اطلاعات بیشتری در مورد واکنش های شما به شرایط و غذاهای مختلف داشته باشیم، می توان تعریف کرد که چه چیزی نشانه های شما را واضح تر می کند. بعضی از علل اصلی نفخ معده در زیر آمده است:

اختلالات دستگاه گوارش

اختلالات دستگاه گوارش به شما همیشه احساس پر بودن می دهد. غذاهایی که به آرامی در اختیار روده قرار می گیرند، باعث هضم دردناک و احساس باد کردگی می شود.

رژیم غذایی نامتعادل

خوردن غذاهای هضم دشوار، هضم غذا را آهسته تر می کند، زیرا بدن شما آنزیم کافی برای متابولیسم آنها ندارد. غذاهای غنی از نشاسته یا فیبر، غذاهای سرخ شده، غذاهای حاوی ادویه مانند پیاز و سیر، و مشروبات الکلی ممکن است موجب نفخ معده شما شوند.

نفخ معده

اختلالات هضمی

با افزایش سن و برخی از اختلالات دستگاه گوارش، بدن به اندازه کافی اسید معده و آنزیم ها برای متابولیزه کردن غذاها تولید نمی کند که موجب نفخ معده می شود. نشان داده شده است که نفخ معده در ۲۳ الی ۹۶٪ افراد مبتلا به IBS، ۵۶٪ افراد مبتلا به یبوست مزمن و ۵۰٪ بیماران دارای اختلال های سوء هضمی اتفاق می افتد.

بیماری های مرتبط با کبد

اگر چه ۸۰٪ از نفخ ناشی از معده است، همچنین ممکن است علت آن، کبد باشد. کبد جهت تولید زهره صفرا عمل می کند که به هضم غذاهای چرب کمک می کند. بنابراین در افرادی که زهره کافی تولید نمی شود و یا کیسه صفرا به درستی کار نمی کند (به عنوان مثال به علت سنگهای صفراوی)، و همچنین افرادی که دارای بیماریهای کبدی مانند هپاتیت، فیبروز کبدی یا سیروز هستند ممکن است علائم نفخ معده نیز ماهده شود.

استرس

استرس یکی از دلایل اصلی نفخ معده است. هنگامی که شما در وضعیت استرسی یا اضطراب قرار دارید، بدون اینکه از آن اطلاع داشته باشید، هوای زیادی را می بلعید. استرس مداوم ترشح اسید معده را افزایش می دهد که باعث عوارض گوارشی می شود، مانند زخم معده، نفخ و سوء هاضمه.

داروها

نفخ معده ممکن است به علت مصرف داروهای خاصی باشد که عملکرد طبیعی فیزیولوژیکی دستگاه گوارش را تحت تاثیر قرار می دهند، مانند داروهای سوء هاضمه، کم کاری تیروئید، فشار خون بالا و افسردگی.

نگهداری مایعات

مایعات گاهی اوقات در نزدیکی لگن و ناحیه شکم ذخیره می شوند و موجب افزایش وزن موقت و نفخ می شوند. احتباس مایعات در شکم همچنین به عنوان آستیسیت -نشانه ای از مشکلات بهداشتی شدید مانند بیماری های کبدی، عفونت شکمی و گاهی اوقات سرطان- شناخته می شود.

کم آبی بدن

نفخ معده ممکن است به علت کم آبی باشد. کمبود آب بدن و اختلالات الکترولیتی ممکن است هضم را متوقف کنند. علاوه بر این، ممکن است باعث یبوست شوند. وقتی آب بیشتری مصرف میکنید، ممکن است فقط در ابتدا احساس نفخ بیشتری داشته باشید که طبیعی است.

یبوست و بروز نفخ معدهیبوست و بروز نفخ معده

در میان علل نفخ معده، این ممکن است یکی از واضح ترین آنها باشد. یبوست می تواند سبب تجمع مدفوع در روده شده و منجر به درد، تولید گاز، نفخ و سایر عوامل دردناک شود. برخی از دلایلِ محتمل اینکه ایجاد یبوست، مصرف فیبر خیلی کمتر، مصرف آب کمتر، عدم ورزش و استرس می باشد.

آلرژیِ غذایی

آلرژی های غذایی دلیل رایجی در نفخ و گاز روده است. مواد غذایی که باعث ایجاد گاز می شوند عبارتند از: گلوتن حاوی آنتی بیوتیک ها (آلرژی به گلوتن، بیماری سلیاک)، محصولات لبنی (عدم تحمل لاکتوز) و انواع خاصی از کربوهیدرات هایی به نام فودمَپ (الیگوساکارید های قابل تخمیر، دی ساکاریدها، منو ساکاریدها و پلیول ها) که انواع کربوهیدرات ها و الکل های قندی اند (مثل سوربیتول) که بدن به سختی آنها را جذب می کند و باعث درد و نفخ می شوند.

SIBO

SIBO نشانه رشد بیش از حد باکتری های روده ای است که به علت سطوح بالای باکتری های ناخواسته و سطوح پایین باکتری های مطلوب (مانند باکتری های پروبیوتیک مانند لاکتوباسیله) در روده است. این می تواند منجر به سطح پایین اسید معده، حرکت آهسته دستگاه گوارش، کاهش ایمنی و همچنین عوامل دیگر در سایر شرایط گوارشی مانند بیماری سلیاک، سندرم روده تحریک پذیر یا بیماری های التهابی روده (به عنوان مثال کرون) باشد. غذاهای ناشی از نشانه های SIBO و حساسیت های مرتبط، مانند فودمپ، در طی فرایند گوارشی غیرطبیعی تخمیر می شوند.

عفونت ها و تاثیر آن بر نفخ معده

گاهی اوقات یک معده باد کرده (نفخ شده) با عفونت همراه است، بنابراین اگر علائم مانند سرخی، درد، تب و یا تورم غدد لنفاوی که اغلب با عفونت شدید همراه است را مشاهده کردید، به پزشکتان مراجعه کنید.

علل دیگر

عفونت هلیکوباکتر پیلوری، عادت های بد، استرس، کابوس دیدن، بی خوابی، تغییرات هورمونی، سرطان، انسداد روده، و یا حتی ورزش کردن شدید نیز می توانند باعث نفخ معده شوند.

علائم شایع نفخ معده چیست؟

معمولا، حدود ۳۰ دقیقه پس از غذا، شما راحت خواهید بود زیرا غذا به تدریج هضم می شود. با این حال، در کسانی که با نفخ معده رخ داده است، کاملا مخالف این است. هضم آهسته ی غذا باعث احساسات ناخوشایند زیر می شود:

  • فرقی نمیکند که شما گرسنه یا سیرید، شما نمی توانید از طعم غذاها لذت ببرید.
  • غذای کمی بخورید اما طولانی احساس پر بودن کنید.
  • حتی هنگام بوییدن غذاها احساس ترس می کنید.
  • هنگام خوردن احساس تنگی گلو می کنید.
  • سوزش سر دل (ترش کردن)، تهوع و استفراغ.
  • احساس می کنید که میخواهید سرحال شوید اما…
  • آروغ زدن مداوم
  • احساس کنید که معده تان پر از آب یا هوا است.
  • احساس خستگی.
  • اسهال و یبوست.
  • احساس نیاز به دفع مدفوع چندین بار در روز.

 نفخ معده

چه کسی در معرض این مشکل می باشد؟

نفخ معده در بزرگسالان و کودکان بسیار رایج است. همچنین در زنان نسبت به مردان بیشتر رخ می دهد. نفخ معده اغلب نشانه ای از سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یا بیماری ریفلاکس معده (GERD) است. در نتیجه، افرادی که این شرایط را دارند، خطر ابتلا به این بیماری در آنها زیاد است.

چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم؟

نفخ بیماریِ شدیدی نیست و می تواند به راحتی درمان شود. اما هنگامی ادامه دار بوده و با اقدامات منظم کاهش نمی یابد، شما باید یک دکتر را ملاقات کنید. علاوه بر این، اگر یکی از علایم زیر را تجربه کرده اید، باید یک معاینه فیزیکی مستقیم داشته باشید:

  • مشکل بلعیدن
  • کاهش وزن
  • خونریزی مقعدی
  • اختلالات روده (به ویژه در سالمندان).

تا اینجا اطلاعاتی درباره نفخ معده دانستید. اکنون زمان آن است که بهترین درمان طبیعی برای این وضعیت را بیابید. بیا و نگاه کن!

۲۹ درمان خانگی برای درد نفخ معده در کودکان نو پا و بزرگسالان

در حالی که ما شواهد علمی را لیست می کنیم، دستورالعمل هایی که ما بر روی آنها متمرکز شده ایم، داروهای خانگی سنتی هستند، با توجه به سلامت گوارشی خود، با احتیاط عمل کنید. همیشه با دکتر خود مشورت کنید و به طور مرتب بررسی کنید که آیا این درمان برای شما موثر خواهد بود یا خیر.

درمان خانگی زخم معده

۱٫ درمان نفخ معده با زنجبیل

درمان اول در این لیست داروهای خانگی برای درد نفخ معده در کودکان نوپا و بزرگسالان استفاده از زنجبیل است. تحقیقات علمی نشان داده اند که زنجبیل ترکیبات شیمیایی پیچیده ای دارد که حاوی زنجیره زینگیبرن، فلاندرن، کیتون، زنجبیل، سیترال، آروماتراپی، کپسایسین، دیفنیل هپتان و بسیاری از مواد دیگر است. زنجبیل قادر به تحریک ترشح بزاق و تحریک حمل و نقل دستگاه گوارش است. بنابراین، با حمل متوازن غذا و در گردش سیستم گوارش، علائم نفخ، اختلالات گوارشی و سوء هاضمه را کاهش می دهد.

برای استفاده از زنجبیل برای درمان نفخ معده ، می توانید یکی از این روش های زیر را استفاده کنید:

روش ۱: درمان های خانگی برای نفخ معده با استفاده از زنجبیل خالی

برای اجرای این روش، لطفا این مراحل زیر را دنبال کنید:

  • ۲ الی ۳ تکه زنجبیل تازه آماده کنید.
  • زنجبیل را بشویید و سپس آن را در دهان خود بخیسانید.
  • ۱۵ دقیقه بگذارید بماند، پس از آن به آرامی بجوید و ببلعید.

شما می توانید این روش را ۲-۳ بار در روز برای درمان عالی و سریع انجام دهید. شما همچنین می توانید مقداری نمک به برش های زنجبیل اضافه کنید و سپس مراحل بالا را انجام دهید.

روش ۲: زنجبیل و آب جوش

برای اجرای این روش، لطفا این مراحل زیر را دنبال کنید:

  • ۲۰ گرم زنجبیل و ۲۰۰ میلی لیتر آب جوش را آماده کنید.
  • زنجبیل را بشویید، سپس آن را در آب جوش قرار دهید.
  • بگذارید ۲۰ دقیقه بماند و صبح و بعد از ظهر آن را میل نمایید.

لطفا این روش را تا زمانی که وضعیت شما به طور کامل بهبود می یابد، انجام دهید.

روش ۳: زنجبیل، چای سبز و عسل

برای اجرای این روش، لطفا این مراحل زیر را دنبال کنید:

  • ۲۰ گرم چای سبز، ۱۵ گرم زنجبیل، ۲۰۰ میلی لیتر آب جوش و ۲ قاشق چایخوری عسل را آماده کنید.
  • چای سبز و زنجبیل را بشورید و سپس آنها را در آب جوش قرار دهید.
  • ۲۰ دقیقه آنرا بگذارید بماند و سپس ۲ قاشق چای خوری عسل اضافه کرده و آن را بنوشید.

شما می توانید این روش را ۳ بار در روز برای اثر بهتر انجام دهید.

توجه داشته باشید:

  • شما نباید این روش را در شب اجرا کنید، زیرا این امر می تواند به بدتر شدن وضعیت معده شما منجر شود.
  • افراد سابقه دار سکته قلبی، مبتلا آنفولانزا یا کوفتگی استفاده نکنند.

دانه های زنیان برای درمان خانگی نفخ معده۲٫ دانه های زنیان

دانه زنیان ممکن است به بهبود سیستم گوارش کمک کند. این روش، از کاهش وزن کمک می گیرد تا نفخ معده را کاهش می دهد و سلامتی دستگاه تنفسی را افزایش می دهد. این دانه حاوی ترکیبی به نام تیمول (یک نوع روغن ماساژ) است که برای درمان بسیاری از مشکلات معده مفید است. دانه های زنیان نیز به کاهش اسید در روده کمک می کنند و باعث کاهش تولید گاز می شوند.

روش ۱: دانه های زنیان به تنهایی

  • نصف قاشق چایخوری دانه زنیان آماده کنید.
  • یک دقیقه در یک ظرف سینی در آوون بپزید، اجازه دهید سرد شود و بعد از غذا بخورید.
  • یک بار در روز این روش را انجام دهید. شما همچنین می توانید دانه های زنیان را خام بخورید.

روش ۲: چای دانه زنیان

  • ۳ الی ۴ قاشق چای خوری دانه زنیان و نیم فنجان آب جوش فراهم کنید.
  • دانه های زنیان را قبل از قرار دادن آن در آب بشویید.
  • ۱۵ دقیقه بماند، سپس آن را صاف کنید
  • این آب را در صبح بخورید
  • این روش را ۵ الی ۶ بار در هفته انجام دهید.

۳٫ درمان نفخ معده  با سرکه سیب

سرکه سیب به عنوان یکی از مؤثرترین داروهای خانگی برای نفخ معده شناخته شده است. این سرکه شامل اسیدهای استیک، پروتئین، آنزیم ها، آنتی اکسیدان ها، اسیدهای آمینه، کالی، فسفر، منیزیم، کلسیم، ویتامین ها و باکتری های مفید برای بدن است. استیک اسید در سرکه سیب سرکه ممکن است به درمانِ کاهش اشتها کمک کند و تأثیر مثبتی بر حفظ آب بدن داشته باشد. سایر مطالعات همچنین نشان داد که اسید سرکه سیب ممکن است به کاهش وزن کمک کند. این در تسکین دادن علائم باد کردن معده مانند سوزش سر دل و ریفلاکس نیز مؤثر است. این عنصر همچنین در سرعت بخشیدن غذا در روده و بهبود هضم فوق العاده است.

روش ۱: سرکه سیب به تنهایی

  • یک قاشق چای خوری سرکه سیب را ۳۰ دقیقه قبل از غذا بخورید.

روش ۲: سرکه سیب و عسل

  • ۱ قاشق چای خوری سرکه سیب، ۱ قاشق چای خوری عسل و ۱ فنجان آب گرم تهیه کنید.
  • سرکه سیب و عسل را به آب گرم اضافه کرده و خوب هم بزنید.
  • این معجون را شب ها بخورید، ۴ تا ۵ بار در هفته.

نعنا برای درمان خانگی نفخ معده۴٫ نعنا

نعنا یکی دیگر از  درمان هایی است که باید برای درمان خانگی نفخ معده امتحان کنید. نعنا دارای بسیاری از مواد فعال مانند کلسیم، ویتامین B و پتاسیم است که می تواند به بهبود سیستم ایمنی کمک کند. عرق نعناع و چای نعنا هردو به خوبی برای کاهش اسپاسم و نفخ با آرام کردن ماهیچه های روده به کار می روند.

روش ۱: برگ نعنا

  • ۲۰ گرم برگ نعناع آماده کنید.
  • آنها را کاملا بشویید و آنها را در وعده غذایی خود بخورید.
  • شما می توانید این روش را در هر وعده برای گرفتن بهترین نتیجه، اجرا کنید.

روش ۲: چای نعنا

  • ۲ قاشق غذاخوری برگ نعناع و ۲۰۰ میلی لیتر آب آماده کنید.
  • آب را جوشانده و برگ نعنا را اضافه کنید.
  • آن را برای ۳۰ دقیقه ترک کنید و سپس چای نعنا را بنوشید.

۵٫ درمان نفخ معده با سیر

سیر یک ماده شناخته شده برای درمان سرماخوردگی، سرفه، گلودرد و درد مفاصل است. همچنین در کاهش علائم نفخ معده و شکم به علت محتوای غنی از آلیسین مفید است که ممکن است بدن را به مبارزه در برابر ویروس ها و پاتوژن ها سوق دهد.

روغن سیر با محتوای بالای گلوکز، آلین و فیتونوکسید شناخته شده است که در کاهش التهاب و کشتن باکتری ها موثر است. همچنین سیر حاوی ویتامین ها، هیدروکربن ها، پلی ساکارید ها، انولین و برخی از مواد معدنی مورد نیاز بدن مانند ید، کلسیم، فسفر، منیزیم و غیره است.

سیر همچنین به کاهش کلسترول کمک می کند. این ماده غنی از آنتی اکسیدان ها است که به بازگرداندن سلول های بدن و بهبود مقاومت بدن در برابر بیماری ها کمک می کند.

روش ۱: سیر و عسل

  • ۱۵ گرم سیر تازه و ۱۰۰ میلی لیتر عسل را آماده کنید.
  • سیر را له کنید و با عسل مخلوط کنید.
  • مخلوط را در یک شیشه مربا ذخیره کنید.
  • بعد از ۲-۳ هفته، ۱ قاشق چای خوری از این مخلوط را پس از غذا در صبح و عصر مصرف کنید.

روش ۲: چای سیر

  • ۲ الی ۳ حبه سیر تازه و ۱ فنجان آب گرم را آماده کنید.
  • سیر را خرد کرده و آنرا در آب گرم ۱۵ دقیقه خیس کنید.
  • برای دم کشیدن چای صبر کنید.
  • نوشیدن ۱ الی ۳ فنجان از این چای در روز قبل یا بعد از غذا.

روش ۳: سیر و نبات شکری

  • ۱۵ گرم سیر تازه، ۲ الی ۳ گرم آب نبات شکری و ۳۰ میلی لیتر آب گرم را آماده کنید.
  • سیر را له کنید و با نبات شکری و آب گرم مخلوط کنید.
  • این مخلوط را ۱ الی ۲ بار در روز مصرف کنید.

برگ پریلا برای درمان خانگی نفخ معده۶٫ برگ های پریلا

پرایلا یکی از گیاهان طبیعی است که برای درمان ناراحتی های دستگاه گوارش، از جمله نفخ معده، به خوبی عمل می کند. طبق مطالعات علمی، گیاه پرایلا حاوی مقادیر زیادی تانن و گلوکوزید است که دارای اثر ضد التهابی بوده و باعث رفع زخم معده و محدود کردن ترشح اسید معده می شود.

  • آماده سازی ۳۰ گرم برگ تمیز پریلا.
  • آنها را له کرده و فشار دهید تا آب آنها را بگیرید.
  • این آب را هر وقت که احساس ناراحتی به دلیل نفخ معده می کنید، بخورید.
  • همچنین، برگ پریلا را به غذا های روزانه خود اضافه کنید. بعد از حدود یک هفته، وضعیت شما به طور قابل توجهی بهبود می یابد.

۷٫ درمان نفخ معده با آناناس

این به نظر کمی عجیب و غریب می رسد هنگامی که آن را در لیست درمان های خانگی برای نفخ معده ببینید، اما موثر است. آناناس حاوی برملائین – یک آنزیم هضم کننده منحصر به فرد- است که به تجزیه پروتئین ها کمک می کند و اسید را در معده خنثی می کند. در نتیجه، غذاها به سرعت متابولیزه شده و خطر ابتلا به نفخ معده را کاهش می دهد. علاوه بر این، آناناس شامل ویتامین A، ۱ B و C، منگنز، مس و فولات می باشد که می تواند عملکرد سیستم ایمنی را بهبود داده، چشم ها را روشن تر، پوست را زیباتر و از بیماری های سرطانی و قلبی جلوگیری کند.

با این حال، افراد مبتلا به بیماری های کلیوی نباید آناناس مصرف کنند، زیرا برملائین در آناناس هماالوكین و كازین در کلیه ها را دفع کرده و عملكرد آن را كاهش می دهد.

  • یک آناناس را آماده کنید و آن را به قطعات کوچک برش دهید.
  • قطعه های آناناس را به مخلوط کن اضافه کنید و مخلوط کنید تا آب آناناس بدست آید.
  • اگر می خواهید، می توانید کمی شکر اضافه کنید تا از مزه آن لذت ببرید.

توجه: از نوشیدن آب آناناس (بدون شکر) در هنگام خالی بودن معده، جلوگیری کنید.

۸٫ ماست

ماست یک درمان ساده اما اغلب فراموش شده است. بعضی ها می گویند نوع خاصی از ماست باعث نفخ معده می شود، در حالی که دیگران ممکن است از نفخ یا آن رها شوند. پس آیا درست است؟ گرچه مصرف شیر به سرعت باعث ایجاد نفخ معده می شود، ماست ساده برای دستگاه روده مناسب است، زیرا قند لاکتوز اغلب با تخمیر باکتریایی (به گلوکز و گالاکتوز)، هضم می شود. ماست دارای پروبیوتیک ها، نوعی باکتری خوب برای سلامتی گوارشی، است. باکتری های لاکتوباسیلوس در ماست ممکن است برای از بین بردن باکتری های مضر که باعث مشکلات معده می شوند، کمک کنند. چنین باکتری هایی می توانند هضم غذا را افزایش داده و در نتیجه کاهش نفخ معده را ایجاب نمایند. هنگامی که معده شما باد کند، باید حدود ۱۰۰ گرم ماست طبیعی و بدون بخورید. شما می توانید چند قطعه میوه (توت فرنگی، سیب، گلابی، و غیره) اضافه کنید تا مزایای آن را افزایش دهید. علاوه بر این، ۱۰۰ تا ۲۰۰ گرم ماست را در روز بخورید تا از نفخ معده جلوگیری کنید.

۹٫ پاپایا

پاپایا یکی از غنی ترین منابع مواد مغذی، ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها، مواد معدنی و فیبر است. این میوه حاوی مقدار زیادی از پاپائین -هضم کننده پروتئین- است که به کاهش دیسپپسی و سایر اختلالات گوارشی کمک می کند. خوردن پاپایا به طور مرتب نیز باعث رفع یبوست و نفخ می شود. علاوه بر این، پاپایا برای سیستم ایمنی بدن، چشم ها و پوست مفید است. با این حال، افراد مبتلا به زخم معده باید از پاپایا اجتناب کنند، زیرا ممکن است شرایط را تشدید کند.

۱۰٫ درمان نفخ معده با کرفس

کرفس قادر به درمان یا پیشگیری برخی از بیماری ها، از جمله نفخ معده است. این گیاه دارویی برای درمان عفونت های روده ای، پاکسازی بدن و سم زدایی دستگاه گوارش استفاده می شود. ریشه کرفس به دلیل اثر دیورتیک آن باعث رفع کمبود میزان آب ذخیره شده در بدن می شود.

  • ۳۰۰ الی ۴۰۰ گرم کرفس تازه را آماده کنید و آنها را به قطعات کوتاه برش دهید.
  • آنها را در یک مخلوط کن بریزید و مخلوط کنید تا آب کرفس گرفته شود.
  • هر زمانی که نفخ معده دارید، این آب را بنوشید، احساسات ناخوشایند به زودی از بین خواهند رفت.

مارچوبه برای درمان خانگی نفخ معده۱۱٫ مارچوبه

بر اساس برخی مطالعات، مارچوبه یکی از مفیدترین غذاها برای سلامتی ما است. این شامل بسیاری از مواد مغذی ضروری مانند فیبر، پروتئین، شفاف، ویتامین K، C، A، پیریدوکسین (۶B)، ریبوفلاوین (۲B)، تیامین (۱B) و فولیک اسید است. علی الخصوص، مارچوبه غنی شده با اینولین -فیبر غذایی پرایبیوتیک که قادر است به درست کار کردن روده کمک کند- است. اینولین همچنین در رشد باکتری های مفید در دستگاه روده، مانند لاکتوباسیل و بیفیدوباکتریوم، کمک می کند که برای کاهش گاز و نفخ معده بسیار موثر است. ، به طور کلی به خاطر محتوای غنی فیبر رژیمی، مارچوبه یک سبزی فوق العاده برای بهبود سلامت گوارشی است. برای درمان  نفخ معده، مارچوبه بخار پز شده یا پخته شده را به رژیم غذایی روزانه خود اضافه کنید.

۱۲٫ آب لیمو

آب لیمو یکی از بهترین داروهای خانگی برای کاهش درد نفخ معده است. لیمو اگر مخلوط با آب گرم شود، در آب دارای ساختار مولكولی است كه بسیار شبیه به آنزیم های گوارشی معده، صفرا و بزاق است. لیمو دیورتیک طبیعی و یک ملین ملایم است، در نتیجه، به جبران کاهش مقدار آب بدن کمک می کند.

لیمو غنی از ویتامین C، ۶B، فولات، تیامین، اسید پانتوتنیک، پتاسیم و منیزیم است. علاوه بر این، مصرف آب ی گرم هوا اضافی را از بین برده و سلامت داخلی را تظمین می کند. آب لیمو را هر روز صبح بخورید تا به طور طبیعی نفخ معده تسکین یابد. اگر می خواهید، عسل را برای طعم بهتر اضافه کنید.

۱۳٫ درمان نفخ معده با تخم زیره

همچنین با عنوان کروم کاروی یا رِنل پارسی نیز شناخته می شود. زیره خواص دارویی و ضد اسپاسم را از خود نشان داده و این باعث می شود سلول های عضله روده روان را آرام کند. علاوه بر این، یک منبع غنی از فیبر پروتئین و رژیم غذایی است که به بهبود هضم کمک می کند. مطالعات نشان می دهد که دانه های زیره به درمان انواع معضلات معده، از جمله نفخ، درد شکمی، گرفتگی، سوء هاضمه، یبوست، بیماری صبحگاهی، اسهال، دیسپپسی و زخم معده کمک می کند.

  • ۱ قاشق چایخوری از دانه های زیره را به یک فنجان آب گرم ا ضافه کنید.
  • اگر می خواهید عسل را اضافه کنید و آن را برای ۵ تا ۱۰ دقیقه استراحت دهید.
  • دم کردن و نوشیدن چای آن سه بار در روز.
  • یا شما می توانید ۱ قاشق چای خوری دانه های زیره را ۴-۵ بار در روز برای تسکین فوری استفاده کنید.

نکته: به طور کلی، اگر در تعادل استفاده شود، دانه های زیره ایمن می باشند، اما گاهی اوقات عوارض جانبی مانند برانکا، سوزش سر دل، آسیب های کبدی، اثرات مسکن ها و یا سقط جنین را ایجاد می کند.

انیس یا بادیان رومی برای درمان خانگی نفخ معده۱۴٫ انیس (بادیان رومی)

یکی دیگر از گزینه های خوب در میان داروهای خانگی برای نفخ معده است که در اینجا ذکر شده است. این ادویه برای اثر گذاری عضلانی شهرت دارد که به طور قابل ملاحظه ای به آرام بخشیدن اسپاسم معده کمک می کند. این فعالیت آرامش بخش می تواند کمک به جلوگیری از درد ناگهانی شود، زیرا باعث می شود که از سفت شدگی معده، استرس زدگی و گرفتگی شکم جلوگیری شود.

  • ۱ قاشق چای خوری بذر انیس را در یک فنجان آب گرم برای مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه بگذارید بماند.
  • پس از دم کشیدن چای، وقتی که هنوز گرم است آنرا مصرف کنید. اگر می خواهید عسل را برای طعم خوب دادن اضافه کنید.
  • این محلول ۲ تا ۳ بار در روز بخورید.

۱۵٫ موز

موز منبع خوبی از فیبر و پتاسیم است که آن را یک راه عالی برای درمان نفخ شکم ناشی از نمک است. این میوه همچنین به کاهش میزان احتباس آب و رفع یبوست کمک می کند. در نتیجه، ناراحتی های ناشی از نفخ را آرام می کند. فقط ۱ الی ۲ موز در روز برای بهره وری از مزایای آن بخورید.

۱۶٫  روغن کرچک

روغن کرچک بخشی از بسیاری از شیوه های طب سنتی در سراسر جهان است. به علت داشتن محتوای بالای اسید چرب غیر اشباع , اسید ریکینولئیک (بیش از ۹۰٪)، با عناوین خواص ضد درد، ضد میکروبی و ضد نفخ آن معروف است. روغن کرچک در درمان بسیاری از مسائل پزشکی، از جمله نفخ و یبوست سودمند است. موز به عنوان یک ملیّن قدرتمند برای حرکت گاز و مدفوع در طول کولون عمل می کند تا به بدن شما کمک کند سریعا نفخ معده را از بین ببرد.

  • ۱۵-۶۰ میلی لیتر روغن کرچک خالص برای بزرگسالان و ۵-۱۵ میلی لیتر برای کودکان ۴-۱۱ سال استفاده کنید.
  • با آب میوه پرتقالی رنگ یا توت خرسی مخلوط کنید (اختیاری).
  • قبل از صبحانه این معجون را بنوشید
  • بعد از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، آب را گرم کنید. ۳-۴ فنجان را در فواصل ۱۵ دقیقه ای بنوشید تا حرکات روده ای قوی در بدن شما ایجاد شود.
  • هنگامی که شما تمایل به رفتن به توالتی داشتید، نوشیدن را متوقف کنید.
  • یک فنجان ماست یا سایر محصولات تخمیر شده را برای کمک به انقباضات مصرف کنید.

توجه داشته باشید:

  • کودکان زیر ۴ سال، زنان باردار، بیماران مبتلا به بیماری های مرتبط با کبد و افراد مبتلا به اسهال، استفراغ و درد شکمی نباید از این دارو استفاده کنند.
  • روغن کازولور بیش از حد مصرف نکنید.
  • اجتناب از مصرف داروهای گیاهی در طولانی مدت، زیرا روده شما ممکن است به آنها وابسته شود و حتی وضعیت شما را بدتر کند.
  • برای دریافت نتایج بهتر، فیبر مصرفی خود را افزایش دهید.

۷٫ اسانس های روغنی و تاثیر آنها بر نفخ معده

اسانس های روغنی در زمینه درمان اختلالات گوارشی بازخورد بسیار مثبتی به دست آورده اند. روغن نعنای بیابانی، روغن زنجبیل، روغن بابونه و روغن رازیانه بین داروهای خانگی برای نفخ معده بیشتر توصیه می شود. در اینجا دستورالعمل هایی وجود دارد:

روغن نعناع

این روغن ممکن است به تقریبا تمام انواع درد کمک کند. همچنین با علائم سندرم روده تحريک پذير و نفخ شکم به علت خواص ضد اسپاسم مقابله می کند که می تواند ماهیچه هاي روده شما را تحریک کند. فقط ۳-۴ قطره روغن نعناع را با ۲ قاشق چای خوری نارگیل یا روغن زیتون مخلوط کنید. سپس، این مخلوط را بر روی شکم تان یک بار در روز برای درمان بمالید.

 

روغن زنجبیل

اکثر مردم می دانند که زنجبیل ممکن است داخل معده را تسکین دهد. با این حال، بسیاری از ما نمی دانیم که استفاده از روغن زنجبیل بر روی شکم می تواند به لطف خواص ضد التهابی و ضد باکتریایی آن، موجب تقویت امداد نفخ شود. فقط روغن زنجبیل را به شکم خود بمالید تا وضعیت نفخ را بهبود بخشد.

روغن بابونه

بابونه ممکن است التهاب روده و تنگی نفس را کاهش دهد. علاوه بر این، گاز را درون روده ریشه کن می کند. شما می توانید این روغن را همانند روغن نعناع استفاده کنید.

روغن رازیانه

روغن رازیانه داراي خواص ضد اسپاسم، دیورتیک و سم زدا است که به آرام کردن ماهیچه های روده و رها کردن گاز کمک می کند، در نتیجه علائم سندرم روده تحریک پذیر، درد شکمی، روده تحریک پذیر، اسهال و نفخ معده را بهبود می بخشد. فقط ۴ قطره روغن رازیانه را با ۲ قاشق چایخوری روغن حامل مانند روغن بادام یا نارگیل مخلوط کنید. این ترکیب را به آرامی بر روی شکم خود یک بار در روز ماساژ دهید.

شربت آلوئه ورا برای درمان خانگی نفخ معده۱۸٫ نفخ معده در بارداری با شربت آلوئه ورا

به طور کلی، آب آلوئه ورا به علت خواص ضد التهابی آن بسیار مفید است که باعث کاهش سوزش در ارتباط با بیماری های روده می شود. علاوه بر این، آلوئه ورا دارای اثرات ملایم خفیفی است که به درمان یبوست و نفخ معده کمک می کند. برخی مطالعات نشان داده اند که نوشیدن آب آلوئه ورا ممکن است سبب درمان نفخ شود.

از سوی دیگر، آلوئه ورا منبع قدرتمندی از اسید آمینه، ویتامین ها، مواد معدنی و آنزیم ها است. این گیاه در مواد شیمیایی گیاه دارویی مثل ساپونین ها و آنتراکینون ها دارای خواص ضد عفونی کننده، ضد التهابی و آنتی بیوتیک موجود است. ژل این گیاه می تواند رشد باکتری های مفید روده را افزایش داده و عفونت را از بین ببرد. شما می توانید پالپ ژل آلوئه ورا را با یک لیوان آب مخلوط کنید و آن را دو بار در روز بخورید. برای طعم دادن به آن، ۱ قاشق غذاخوری عسل اضافه کنید.

آب آلوئه ورا می تواند یک اثر ملین قوی داشته باشد، بنابراین با دوز کمی شروع می شود.

اگر باردار هستید، استفاده نکنید، زیرا ممکن است باعث انقباض رحم شود.

۱۹٫ آب پرتقال و نفخ معده

اساسا، مسائل مربوط به گوارش معمولا با اسیدیته نامناسب در معده، عادات غذا خوردن ضعیف، عفونت های روده ای و معده و ترکیب غذاهای ناسازگار مرتبط هستند. سوء هاضمه یا نفخ معده اغلب منجر به اسید ریفلاکس، اسهال، استفراغ و درد شکمی می شود. استفاده از آبِ پرتقال تازه فشرده شده ممکن است به افزایش اسیدیته معده کمک کرده و هضم را بهبود بخشد. علاوه بر این، پرتقال یک منبع غنی از فیبر -ماده مهم برای سلامتی گوارشی- است. با این حال، آب پرتقال باید قبل از خوردن غذا مصرف شود.

اما لازم به ذکر است که مصرف آب پرتقال یا هر گونه آب اسیدی دیگر در حین تجربه رفلاکس اسیدی (ترش کردن) می تواند نشانه های التهاب و سوء هاضمه را بدتر کند، بنابراین اگر از سوء هاضمه مزمن رنج می برید، باید با پزشک خود مشورت کنید.

۲۰٫ نفخ معده در بارداری با چای سبز

چای سبز، به عنوان یک دیورتیک طبیعی  ممکن است به افزایش تولید ادرار کمک کند، بنابراین برای از بین بردن آب اضافی که بدن انسان نگه داشته می شود، کار ساز است. به نوبه خود، این به درمان نفخ معده که به دلیل احتباس آب اتفاق می افتد، کمک می کند. همچنین چای سبز ممکن است کاهش ایجاد گاز و دیگر مسائل مربوط به دستگاه گوارش شود که به طور غیر مستقیم منجر به نفخ می شود را باعث می شود.

۲۱٫ کاهش استرس و نفخ معده

نشان داده شده است که هنگامی که شما خسته، غمگین یا عصبی هستید، در معده و شکم احساس سنگینی می کنید. اضطراب و استرس ممکن است بر متابولیسم شما اثر بگذارد. دلیل آن این است که مغز و روان از طریق اعصاب واگ، که با عنوان “اتصال روده و مغز” شناخته می شوند، با شکم و روده در ارتباط اند. از این رو، غم و اندوه و اضطراب ممکن است منجر به تغییرات وضعیت در هضم غذا شود که اغلب این تغییرات منفی است. استرس شدید باعث افزایش سطح کورتیزول می شود که ممکن است سطح قند خون را تغییر دهد و هورمون های دیگر را ترشح کند. گاهی اوقات، منجر به یبوست، احساس گرسنگی و تشنگی شدید می شود. علاوه بر این، اضطراب و استرس، به شما اجازه نمیدهد که به دنبال راه درمان باشید، به جای آن باعث تحریک شما برای دستیابی به غذاهای در دسترسی شده که اغلب موجب نفخ معده شما می شود. بنابراین، برای درمان نفخ و سایر مسائل مربوط به دستگاه گوارش، ابتدا استرس تان را کاهش دهید.

۲۲٫ عادات غذا خوردنتان را تغییر دهید

این یک مورد ضروری در فهرست داروهای خانگی برای نفخ معده است. ذهنیت خوردن صحیح ضروری است که نه تنها علائم نفخ معده را کاهش می دهد، بلکه بدن شما را از لحاظ جسمی و ذهنی حفظ می کند. این دستورالعمل را به یاد داشته باشید:

  • غذاهای سرخ شده، غذاهای تند، غذاهای ترش، آب نبات های شیرین، نوشیدنی های گازدار و غذاهای سخت هضم را محدود کنید.
  • از محرک ها (الکل، آبجو، قهوه و سیگار) استفاده نکنید.
  • خوردن مقدار زیادی سبزیجات سبز، میوه ها، غلات و غذاهای دریایی به منظور فراهم آوردن ویتامین ها، مواد معدنی و آنتی اکسیدان ها برای بدن خود به میزان کافی، سیستم گوارش شما را سالم تر نگاه میدارد.
  • هر روز یک صبحانه کامل میل کنید.
  • به آرامی غذا بخورید و غذایتان را به طور کامل بخورید.
  • در حال غذا خوردن کار نکنید.
  • شبها در خوردن زیاده روی نکنید.
  • خوردن را زمانی که احساس میکنید سیر شده اید، متوقف کنید.
  • بعد از غذا، حداقل ۳۰ دقیقه قبل از پیاده روی یا دراز کشیدن، استراحت کنید.
  • هر روز در یک زمان خاص غذا بخورید.
  • رژیم فصلی خود را تنظیم کنید به عنوان مثال، غذاهای سرد را در زمستان نخورید.
  • خوردن دانه های زنیان در مقادیر متوسط ​​می تواند مزیت های خوبی را برای سلامتی تان به همراه داشته باشد. با این حال، زیاده روی در خوردن آن، ممکن است باعث سوء هاضمه، خونریزی و زخم های دهان شود.
  • همچنین زیاده روی در خوردن دانه های زنیان ممکن است اسید را در روده افزایش دهند، منجر به حالت تهوع، استفراغ، اسهال، استفراغ و حتی زخم معده شوند.
  • مواد تشکیل دهنده فعال در دانه های زنیان ممکن است سبب التهاب در دهان، حتی به علت زخم گوشه ی دهان شود. بنابراین، هنگام خوردن دانه های زنیان بسیار مراقب باشید.

در بالا بهترين و موثرترين داروهاي خانگی براي نفخ معده آورده شده است. در بکار گیری آنها دریغ نکنید و آنها را جایگزین کنید تا کارایی آنها را ببینید. اگر هر ایده و نقطه نظری درباره مقاله ما دارید، آنها را زیر این پست بفرستید. ما به محض این که بتوانیم پاسخ خواهیم داد.


در مورد تخم شربتی چه می دانید؟ این دانه ها سلامت گوارش و سطح امگا ۳ که برای قلب مفید است را افزایش و خطر ابتلا به بیمارهای قلبی و دیابت را نیز کاهش می دهند.  تخم شربتی کوچک، مسطح و به شکل تخمه با بافتی نرم و روشن است. رنگ این دانه ها سفید، قهوه ای و سیاه است. از تخم شربتی میتوان استفاده های متنوعی کرد مثلا آن را خیساند و به فرنی یا دسرها اضافه کرد، در محصولات پخته شده نیز مصرف دارد، همچنین می توانیم آن را بر روی سالاد یا ماست بریزیم. به خاطر خاصیت جذب بالای آب و شکل ژل مانند، به جای تخم مرغ از تخم شربتی می توانیم برای غلیظ کردن سس استفاده کنیم. در این مقاله از بخش تغذیه و طب سنتی موزیک دان، اطلاعات لازم در مورد تخم شربتی ارائه شده است.

تخم شربتی چیست؟

تخم شربتی دانه ای است کوچک و سیاه که از گیاهی از خانواده ی نعناعیان به دست می آید. این گیاه بومی کشور مکزیک و گواتمالا بوده و در دوران باستان غذای اصلی قبایل سرخپوست و مایاها  بوده است. در واقع، نام این گیاه از فرهنگ باستانی مایاها گرفته شده است که به معنی قدرت است. تخم شربتی حاوی مقادیر فراوانی فیبر، اسیدهای چرب امگا۳، پروتئین باکیفیت بالا، مواد معدنی ضروری و آنتی اکسیدان است.

تخم شربتی

تخم شربتی همچون سایر بذرها، حاوی روغنی است که حاوی بیش از ۲۰۰ ترکیب درمانی شامل فلاونوئیدها، فیتوسترول ها، پلی فنل ها، تریترپین ها و آلکالوئیدهاست؟  جا دارد که بگوییم، هر یک از این ترکیبات به خواص دارویی تخم شربتی کمک می کنند. تخم شربتی همچنین حاوی پلانتئوز، موسیلاژ، پلی ساکاریدها و روغن غنی از اسید لینولئیک، اسید لینولنیک و اسیدهای چرب غیر اشباع است.

تخم شربتی بیضی شکل و سیاه رنگ است. ظاهر آن شبیه دانه های خشخاش است و از دانه های چیا بزرگ تر است و نسبت به آن سریع تر رشد می کند.

اطلاعات تغذیه ای تخم شربتی

۲۸ گرم دانه ی تخم شربتی معادل ۱۳۸ کالری است.

وزن آن از، ۶% آب، ۴۶% کربوهیدرات، ۸۳% فیبر، ۳۴% چربی و ۱۹% پروتئین تشکیل شده است.

۱۰۰ گرم یک دانه ی تخم شربتی شامل:

  • کالری: ۴۸۶
  • آب: ۶%
  • پروتئین:۵%
  • شکر: ۰%
  • فیبر:۴ گرم
  • چربی:۷ گرم
  • چربی اشباع شده:۳۳ گرم
  • چربی تک غیراشباع:۳۱گرم
  • چربی چند اشباع: ۶۷گرم
  • امگا-۳:۸۳گرم
  • امگا- ۶: ۸۴ گرم
  • چربی ترانس:۱۴ گرم

قابل ذکر است که تخم شربتی فاقد گلوتن است.

کربوهیدرات ها و فیبر

یک دانه ی ۲۸ گرمی، دارای ۱۱ گرم فیبر است و طبق استاندارد بهداشت و درمان مصرف روزانه فیبر برای زنان و مردان به ترتیب ۲۵ و ۳۸ گرم است.  وجود ۹۵ % فیبر نامحلول در تخم شربتی خطر ابتلا به دیابت را کاهش می دهد.

بعضی فیبرهای نامحلول در روده مانند فیبر محلول تخمیر شده و باعث ایجاد اسیدهای چرب زنجیره کوتاه و بهبود سلامت روده ها می شوند. با قرار دادن تخم شربتی در آب یا هر مایع دیگر ظرف مدت ۱۰ الی ۱۲ دقیقه آب را به خود جذب کرده و به شکل ژل متراکم در میاد.

تخم شربتی

چربی

یکی از ویژگی ها ی منحصر به فرد تخم شربتی وجود مقادیر زیادی اسید چرب امگا ۳ است که برای سلامت قلب بسیار مفید می باشد. حدود ۷۵% از چربی های دانه تخم شربتی اسید چرب آلفا لینولینک که از چربی های امگا ۳ است، می باشد در حالی که ۲۰% آن را اسیدهای چرب امگا۶ تشکیل می دهند.

در حقیقت، این دانه بهترین منبع گیاهی امگا ۳ شناخته شده است که حتی از تخم کتان هم غنی تر است.

دانشمندان معتقدند که جذب بالای امگا ۳ نسبت به امگا ۶ بیشتر باعث کاهش التهاب در بدن می شود.

نسبت پایین امگا ۳ نیز با کاهش ریسک ابتلا به بیماری های مزمن مانند بیماری های قلبی، سرطان، بیماری های التهابی و مرگ زودرس ارتباط دارد. تقربیا به همان اندازه که در ماهی یا روغن ماهی امگا ۳  وجود دارد در دانه تخم شربتی نیز موجود است.

اسید چرب آلفا لینولینک موجود در تخم شربتی برای فعال شدن در بدن به ایکوزاپنتانوئیک و دوکوزاهگزانوئیک تبدیل می شود که عملکرد بدن برای این تبدیل کافی نیست.

پروتئین

۱۹% تخم شربتی متشکل از پروتئین است که همین مقدار در سایر دانه ها میباشد اما از غلات و حبوبات بیش تر است. مصرف زیاد پروتئین عامل احساس سیری کامل و در نتیجه کاهش مصرف غذا می شود.

به طور چشمگیری، این دانه ها تمام ۹ اسید آمینه لازم را دارا می باشند و پروتئین گیاهی با کیفیت بالا هستند. به خاطر همین آنها به عنوان منبع پروتئین به کودکان توصیه نمی شوند.

تخم شربتی

ویتامین ها و املاح معدنی

علیرغم اینکه دانه های تخم شربتی سرشار از املاح معدنی هستند اما منبع غنی ویتامین محسوب نمی شوند.

مواد معدنی این دانه ها عبارتند از:

  • منگنز. تمام غلات و دانه ها سرشار از منگنز هستند. این ماده معدنی برای متابولیسم و رشد ضروری است.
  • فسفر. معمولا در غذاهای سرشار از پروتئین است . فسفر به ساخت و سلامت استخوان ها و نگهداری و ترمیم بافت ها کمک می کند.
  • مس. این ماده معدنی که در رژیم مدرن کمتر وجود دارد برای سلامتی قلب بسیار مهم است.
  • سلنیوم. یک آنتی اکسیدان می باشد که در عملکرد درست و صحیح بدن نقش مهم دارد.
  • آهن. این ماده در هموگلوبین قرمز خون است و در انتقال اکسیژن به تمام بدن اهمیت دارد اما بدلیل اسید فیتیک که در تخم شربتی است، جذب آهن از این دانه چندان انجام نمی شود.
  • منیزیم. ژریم غذایی غرب با کمبود منیزیم مواجه است. این ماده در عملکرد بدن بسیار حائز اهمیت است.
  • کلسیم. کلسیم فراوان ترین ماده معدنی در بدن شماست که برای استخوان ها، ماهیچه ها و اعصاب ضروری هستند.

جذب برخی مواد معدنی مانند زینک یا روی و آهن بدلیل اسید فیتیک کم می باشد.

دیگر ترکیبات تخم شربتی

در این گیاه خواص گیاهی مفید بسیار دیگر وجود دارند که عبارتند از:

  • اسیدکلروژینک: این آنتی اکسیدان فشار خون را کاهش می دهد.
  • اسید کافئیک: این ماده در بیشتر غذاهای گیاهی به وفور موجود است که به درمان التهاب بدن کمک می کند.
  • کوئرستین: یک آنتی اکسیدان بسیار قوی است که خطر ابتلا به بیماری های قلبی، پوکی استخوان و انواع خاصی از سرطان خون را کاهش می دهد.
  • کامفرول: این آنتی اکسیدان در کاهش خطر ابتلا به سرطان و سایر بیمارهای مزمن نقش دارد.

دانه تمیز و خشک تخم شربتی عمر طولانی دارد زیرا آنتی اکسیدان های آن از چربی ها در برابر آسیب محافظت می کند.

تخم شربتی

 

آیا دانه های تخم شربتی حاوی مواد مغذی و امگا ۳ است؟

بله. در دو قاشق تخم شربتی نزدیک به ۴ گرم پروتئین، ۷ گرم فیبر، ۱۳۶ میلی گرم کلسیم که این مقدار ۲۰% کلسیم مورد نیاز روزانه زنان زیر ۵۰ سال را تامین میکند و سرشار از اسید آلفالینونیک که از گروه امگا ۳ است، میباشد. طبق تحقیقات انجام شده، بهترین نوع امگا۳، اسید های دوکوزاهگزانوئیک و ایکوزاپنتانوئیک است که در گوشت ماهی فراوان است و متاسفانه بدن ما برای تبدیل امگا ۳ به این دو همانطور که قبلا گفته شد توانایی چندانی ندارد و فقط مقادیر کمی از این عناصر جذب بدن می شود.

آیا این دانه ها مانع جذب چربی می شوند؟

باتوجه به اینکه فیبر موجود در این دانه به چربی های آن متصل است بنابراین تخم شربتی مانع جذب چربی، کاهش وزن و بی اشتهایی نمی شود بلکه تنها به دلیل حجیم شدن در معده و احساس سنگینی اشتها را کم می کند.

تخم شربتی

آیا تخم شربتی سرشار از آنتی اکسیدان است؟

این دانه ها سرشار از ویتامین C، بتا کاروتن، سلینوم و منگنز است. تمام این آنتی اکسیدان ها سیستم ایمنی بدن را در برابر تخریب سلول ها در اثر تغییرات طبیعی و آلودگی محیط تقویت می کنند.  علم همچنان در مورد خواص آنتی اکسیدان ها اطلاعات کافی ندارد. شواهد مبنی بر این است افرادی که میوه و سبزیجات زیاد مصرف می کند کمتر نسبت به سایرین مبتلا به بیماری های قلبی، سرطان، سکته مغزی می شوند، البته اطلاعات دقیقی در باره اینکه کدام خواص این مواد عامل کاهش ریسک ابتلا به این بیماری ها می شود هنوز مشخص نیست. غذا هایی با اکسیدان بالا دارای فیبر، ویتامین، مواد معدنی فراوان و کالری کم هستند و تمام این مواد تاثیرات مثبتی بر سلامتی دارند.

آیا تخم شربتی از دیابت و بیماری های قلبی پیشگیری می کند؟

این ثابت نشده است. مطالعات کمی در رابطه با تاثیرات دانه تخم شربتی بر سلامت مردم انجام شده است. یک دوره تحقیقات در بازه زمانی ۱۲ هفته ای بر روی افراد بزگسال که اضافه وزن داشتند انجام شد اینگونه که هر روز ۲ قاشق غذا خوری دانه تخم شربتی مصرف می کردند ولی هیچ نتیجه ای در کاهش فشار خون و وزن مشاهده نشد.

همین آزمایش بر روی زنان نیز انجام گرفت نتیجه کمی کاهش وزن بود. دو تحقیق در مورد بیمارهای قلبی و دیابت انجام گرفته است که فواید تخم شربتی در آنها بررسی شده است. یکی تاثیرات این دانه در حالی که با پروتئین و سبوس ترکیب شده است و دیگری بررسی نتیجه ی مصرف دانه ها ۲ ساعت بعد از غذا بود. ضمنا، در بررسی های تحقیقات اخیر، که حاصل ۷ تحقیق است هیچ نتیجه ی آماری قابل توجه ای از ارتباط تخم شربتی و سلامت قلب به دست نیامده است.

ما می دانیم که فیبر بسرعت قند خون را کاهش میدهد. وجود پروتئین بالا، ویتامین و مواد معدنی بر روی سلامتی تاثیر دارد. با بررسی خواص هر کدام از این مواد تاثیر مثبت مصرف دانه تخم شربتی بر روی سلامتی و کاهش خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی آشکار می شود.

آیا دانه تخم شربتی بر روی خواب تاثیر دارد؟

نه احتمالا. ۲ قاشق تخم شربتی حاوی ۰٫۰۹۴ گرم ماده ی خواب آور پنتوفان است که کم تر از ۳ گرم در سینه بوقلمون وجود دارد. به علاوه ما می دانیم که زیاد بودن پنتوفان در غذاهایی مانند بوقلمون دلیل خواب آلودگی نیست. این بیشتر به خاطر کربوهیدرات ها است.

تخم شربتی

آیا این دانه ها یک غذای کامل و عالی هستند؟

قطعا، تعریف جامعی برای غذای کامل وجود ندارد. دانه تخم شربتی یک غذای فراوری نشده، سرشار از ویتامین و مواد معدنی است.

عنوان غذای کامل و عالی عنوانی است که متخصصان استفاده کرده و برخی نیز آنرا قبول ندارند زیرا اندازه گیری کالری غذاها و به کارگیری لفظ غذای کامل برای دانه ی تخم شربتی به معنی که مصرف آن عامل اصلی سلامتی است از نظر ما اشتباه است. بزودی غذایی پیدا می شود که برای سلامتی مفید است و مردم نیز آن را دوست دارند. دانه تخم شربتی عالی است اما طریقه مصرف نیز مهم است؟ مثلا سیب زمینی نیز یک غذای کامل است اما مردم سرخ شده آن را دوست دارند.

تخمه شربتی برای لاغری

تخم شربتی، متعلق به خانواده دانه های چیا است که جزء نعناعیان می باشند. کاهش وزن از طریق تخم شربتی یکی از سؤالات رایج افراد است. هر چند دانه چیا، با خاصیت کاهش وزن خود از جمله کنترل اشتها به صورت رایج شناخته شده است، با این حال، محبوبیت تخم شربتی، چندان رایج نیست. از آنجا که تخم شربتی غنی از فیبرهای رژیمی کم کالری است، کاهش وزن از طریق آن، ایده خوبی است.

تخم شربتی

 اسید چرب ضروری موجود در تخم شربتی باعث کاهش وزن می شود:

روغن تخم شربتی، حاوی حدود ۵۰ درصد لینولئیک اسید، ۲۲ درصد اسید لینولنیک، ۱۵ درصد اسید اولئیک و ۸ درصد اسید چرب غیر اشباع است، که از نظر علمی،  ترکیب خوبی از اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶ است. اسید لینولنیک موجود در تخم شربتی، محتوای خوبی از اسیدهای چرب امگا ۶ است که اسیدهای چرب خوبی هستند و خواص ضد التهابی نیز دارند که از التهاب و چاقی بدن جلوگیری می کنند.

طبق تحقیقات منتشر شده تغذیه مولکولی و مواد غذایی، اسید لینولئیک کانژوگه ای، با کاهش جذب انرژی، افزایش میزان متابولیسم پایه، مهار رشد سلول های چربی و سرکوب تولید و تحریک تجزیه چربی ها، اثر ضد چاقی خود را ایفا می کند.

شواهد اثبات کننده نقش اسید چرب ضروری در کاهش وزن:

یک مطالعه منتشر شده در مجله آمریکایی تغذیه بالینی، در سال ۲۰۰۴ نشان داد که مصرف روزانه مکمل اسید لینولئیک کانژوگه، به مدت یک سال، منجر به آب شدن چربی بدن به میزان ۶ تا ۹ درصد، در افراد دارای اضافه وزن شد.

علاوه بر این، طبق مطالعه دیگری که در مورد مصرف مکمل CLA در مجله مذکور منتشر شد، این ماده باعث کاهش وزن می شود.

طبق یک واقعیت اثبات شده، تخم شربتی ترکیب عالی از اسیدهای چرب امگا ۳ و امگا ۶ است که در جلوگیری از التهاب و بنابراین کاهش وزن بدن کمک تان می کند.

فیبر رژیمی تخم شربتی به کاهش وزن کمک می کند:

بررسی تأثیر مصرف فیبرهای رژیمی- طبق تحقیقات منتشرشده در مجلات تغذیه- به وضوح نشان می دهد که مصرف فیبر رابطه مستقیمی با کاهش وزن دارد.

این بدان معنی است که فردی که فیبر بیشتری مصرف می کند، وزن بیشتری از دست می دهد. تخم شربتی، حاوی الیاف یا فیبر رژیمی است که باعث افزایش حس سیری و کاهش جذب چربی ها و کربوهیدرات ها در بدن می شود و از این رو باعث کاهش وزن می شود.

گذشته از این، محتوای فیبر تخم شربتی، باعث تقویت عملکرد مناسب هورمون های روده ای می شود و بنابراین به کاهش سالم و سازگار وزن کمک می کند و علاوه بر این باعث بهبود سلامت متابولیک و قلب و عروق می شود.

همچنین تحقیقات نشان می دهد که هر ۱۰۰ گرم تخم شربتی، محتوی ۸۰ گرم فیبر رژیمی است، که شکل محلول این فیبر به کنترل اشتها، کاهش هضم غذا و تنظیم حرکات روده کمک می کند.

تخم شربتی به کنترل اشتها کمک می کند:

همانطور که قبلا ذکر شد، تخم شربتی غنی از فیبر محلول است و هر ۱۰۰ گرم تخم شربتی شیرین، محتوی ۸۰ گرم فیبر رژیمی است.

تخم شربتی، تقریبا ۴ برابر خود آب جذب می کند و هنگامی که تخم آن خیس خورد، از ۲۰ تا۴۰ درصد اندازه اصلی خود متورم می شود و به یک ماده ژله ای مانند تبدیل می شود.

مصرف این ژل قبل از هر وعده غذایی به کنترل اشتها کمک می کند و مصرف کالری را کاهش می دهد. به علاوه باعث کاهش فعالیت آنزیم های گوارشی و افزایش کنترل قند خون می شود و هورمون های روده را تنظیم می کند تا پیام سیری را به مغز ارسال کنند.

تخم شربتی باعث کنترل قند خون می شود:

همه ما می دانیم که مشکلات جدی چون دیابت و مقاومت به انسولین، پس از چاقی مفرط بروز می کند و در صورت پیش روی بر قند خون تأثیر می گذارد و این یک روند بی انتهاست.

ژل تشکیل شده توسط تخم شربتی- که پیرامون آن در بخش فوق بحث شد- باعث کاهش سرعت فعالیت آنزیم های تجزیه کننده کربوهیدرات می شود که نهایتا منجر به کاهش سرعت تجزیه کربوهیدرات های رژیم غذایی و رهش آهسته گلوکز در جریان خون می شود.

تحقیقات منتشر شده در مجله  اتنوفارماکولوژي، نشان داد که تخم شربتی قادر به کاهش سطح قند خون در بدن است.

تخم شربتی

تخم شربتی کم کالری و در عین حال غنی از مواد مغذی است:

یکی دیگر از جنبه های بسیار مهم تخم شربتی این است که کم کالری و در عین حال غنی از مواد مغذی ضروری بدن است، به علاوه، غنی از کربوهیدرات هایی است که اکثرا به صورت فیبر رژیمی محلول هستند که در بدن هضم نمی شوند و سطح سیری را افزایش می دهند.

تخم شربتی، منبع عالی از ویتامین A، ویتامین B کمپلکس، ویتامین E و K، کلسیم، فسفر، منیزیم و آهن است- که تمام این مواد مغذی برای کاهش وزن و مدیریت آن ضروری هستند.

بنابراین، به جای استفاده از مکمل های کاهش وزن (چربی سوز) و تحمل اثرات جانبی شان، بهتر است که از کاهش دهنده های طبیعی وزن کمک بگیرید که هیچ عارضه ای ایجاد نمی کنند و مزایای سلامتی بسیاری نیز دارند.

آیا تخم شربتی عوارض جانبی دارد؟

میزان مصرف تخم شربتی یک گرم یا دو قاشق غذاخوری است و این محدودیت دلیل دارد. براساس تحقیقات تخم شربتی واکنش یا علامت مهلکی ایجاد نمی کند و مانند بعضی غذاها حساسیت زا نیست. افزایش ناگهانی فیبر می تواند عامل واکنش هایی در شما باشد بویژه افرادی که سابقه مصرف زیاد فیبر را نداشته اند ممکن است دچار نفخ و اسهال شوند.

ممکن است شما بعد از مصرف تخم شربتی احساس سنگینی و سیری داشته باشید. به این موارد فکر کنید. اگر شما این دانه ها را در دسرها یا غذا و یا خود تخم شربتی را در آب خیسانده، مصرف کرده باشید، خواهید دید که دانه های تخم شربتی حجیم شده و پف می کند اکنون همین وضعیت را در معده خود احساس کنید، نتیجه همان احساس سنگینی و سیری است.

این احساس سیری چیز بدی نیست اگر این دانه فقط در بعضی غذا ها گنجانده شده باشد. اما اگر جز لاینفک رژیم غذایی شما شود قطعا شما را از بعضی مواد مغذی مورد نیاز بدن محروم خواهد کرد زیرا تخم شربتی تا حدی اشتها را کاهش می دهد.

خوردن خاکشیر و تخم شربتی ناشتا – معجون لاغری فوری

اگر می خواهید به سرعت لاغر شوید و اشتهای خود را کاهش دهید، شربت خاکشیر و تخم شربتی را از دست ندهید. تخم شربتی، آب را برای مدت زیادی در خود نگه می دارد و این باعث می شود احساس کنید که سیر هستید و کمتر غذا بخورید. روزانه (صبح) یک لیوان شربت خاکشیر و تخم شربتی میل کنید. می توانید برای خوش طعم شدن آن از شیرین کننده های طبیعی و گلاب هم استفاده کنید.

اضافه کردن تخم شربتی به رژیم غذایی

خبر خوش این است که شما می توانید خیلی ساده این دانه را در ژریم خود داشته باشید مثلا این دانه را بر روی ماست بریزید یا در نوشیدنی صبحگاهی افزوده شود. طبق تحقیقات انجام شده توسط برخی دانشگاه های معتبر غرب، این دانه را بصورت خام، برشته، خیس شده یا پخته میتوان استفاده کرد. یک قاشق غذا خوری تخم شربتی و سه قاشق آب جایگزین خوبی برای تخم مرغ پخته است.

تخم شربتی

نحوه مصرف تخم شربتی

همیشه بهتر است، به جای سعی در جویدن تخم شربتی خشک، آن را در آب خیس کنید و سپس مصرف کنید.

۱ قاشق چای خوری تخم شربتی را تهیه کرده و آن را در یک لیوان آب بخیسانید. صبر کنید تا بذرها متورم شوند و قوام ژله مانندی به دست آورند. نیم ساعت قبل از صرف غذا، مخلوط آب و ژل تهیه شده را مصرف کنید.

مخلوط حاضر، با کاهش جذب کالری وعده های غذایی، اشتهای شما را کنترل می کند.

دستور العمل جالب تهیه شربت با استفاده از تخم شربتی:

مواد تشکیل دهنده:

  • ۲ قاشق چایخوری تخم شربتی.
  • ۲ لیوان آب سرد، به همراه تکه های یخ.
  • ۶ قاشق غذاخوری شربت روح افزا/ شربت گل سرخ/ شربت توت فرنگی.
  • ۲ قاشق چایخوری شربت آب لیمو.
  • ۵-۶ عدد برگ نعناع.

طرز تهیه:

  • تخم شربتی را به طور کامل با آب بشویید.
  • ۲قاشق چایخوری تخم شربتی را در یک لیوان آب، به مدت ۲ ساعت خیس کنید.
  • تخم های ریحان پس از خیساندن، از ۲۰ تا۴۰ درصد اندازه اصلی خود متورم می شوند.
  • حال آب اضافی دانه های خیس شده را بگیرید.
  • ۳ قاشق غذا خوری شربت روح افزا/ شربت گل سرخ یا هر شربت طعم دهنده دیگری را به سلیقه خود به لیوان اضافه کنید.
  • حال آب خنک را به لیوان خود اضافه کنید.
  • سپس با اضافه کردن یک قاشق غذاخوری از تخم شربتی خیس خورده به آن، خوب هم بزنید.
  • مقداری شربت آب لیمو و برگ نعناع را به مجموعه اضافه کنید.
  • شربت تخم شربتی تهیه شده را با افزودن تعدادی یخ، خنک بنوشید.

بسته به سلیقه خود می توانید از عطر و طعم دهنده های مختلفی چون نارنج، تمشک، انبه، لیچی و لیمو در تهیه شربت تخم شربتی خود استفاده کنید. این شربت (نوشیدنی شیرین) در کنار سالم بودن، باعث کاهش وزن نیز می شود. همچنین، نوشیدن این شربت در طول تابستان خنک تان می کند. پس بهتر است همین امروز امتحانش کنید.


اختلال شخصیت مرزی چیست؟ در مورد عوارض اختلال شخصیت مرزی چه می دانید؟ آیا راهکارهای درمانی مناسبی برای این اختلال روانی وجود دارد؟ چه داروهایی در درمان این بیماری کمک کننده هستند؟ در این مقاله از بخش روانشناسی موزیک دان به بررسی اختلال شخصیت مرزی می پردازیم. علائم و عوامل خطر آن را مورد تحلیل قرار داده و سپس به راه های تشخیص و درمان آن می پردازیم.

اختلال شخصیت مرزی چیست؟

اختلال شخصیت مرزی یک اختلال سلامت ذهن است که روی نحوه تفکر و احساسی که نسبت به خود و دیگران دارید تاثیر می گذارد. این اختلال سبب ایجاد مشکل در عملکرد روزانه می شود. به علاوه این اختلال سبب ایجاد مشکل در خویشتن شناسی، سخت شدن کنترل احساسات و رفتار و ایجاد الگویی از روابط ناپایدار می گردد. اختلال شخصیت مرزی سبب می شود که فرد ترس زیادی از ترک شدن داشته باشد و تحمل تنهایی را نداشته باشد.

علائم اختلال شخصیت مرزی

متاسفانه این افراد به خاطر خشم نا به جا، تکانشگری و تغییرات مختلف رفتار، دائما دیگران را از خود دور می کنند. اما خودشان دوست ندارند که این اتفاق بیفتد و دنبال رابطه ماندگار و عاشقانه هستند. اختلال شخصیت مرزی معمولا در سنین نوجوانی شروع می شود. این اختلال در نوجوانی رو به وخامت می رود اما با گذشت زمان و بالا رفتن سن رفته رفته بهتر می شود. اگر دچار اختلال شخصیت مرزی هستید ناامید نشوید. بسیاری از افرادی که این اختلال را دارند با گذشت زمان و درمان بهتر می شوند. خیلی از افرادی که به این اختلال دچارند یاد گرفته اند که با این اختلال زندگی کنند و اکنون از زندگی خود راضی هستند.

علائم اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی روی این که درباره خودتان چه حسی دارید، چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنید و این که چگونه رفتار می کنید تاثیر گذار است. علائم این بیماری می توانند شامل این موارد باشند:

  • ترس شدید از طرد شدن، این ترس به قدری قوی است که فرد حتی نمی تواند تصور کند که طرد شده است.
  • روابط ناپایدار، این روابط این گونه اند که فرد دچار اختلال، در یک لحظه یک نفر را خیلی دوست دارد و به نظرش او فرد خیلی خوبی است اما چند دقیقه بعد نظرش کاملا درباره آن فرد عوض می شود.
  • تغییرات سریع در خصوص خویشتن شناسی و اعتماد به نفس، این تغییرات شامل تغییر در اهداف و ارزش ها هستند به طوری که در احساساتی که فرد نسبت به خود دارد دائما تغییر ایجاد می شود.
  • ممکن است در زمانی فرد دائما استرس داشته باشد و دچار پارانویا شود. در این شرایط فرد ارتباط خود با دنیای واقعی را از دست می دهد. این حالات از چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشند.
  • رفتارهای تکانشی و پر خطر، از جمله این رفتارها می توان به تصمیم ناگهانی برای قمار، رانندگی بی باکانه، روابط جنسی محافظت نشده، قانون شکنی، عیاشی و مصرف مواد مخدر اشاره کرد. به علاوه ممکن است که فرد به طور ناگهانی ترغیب شود که یک کار خوب را ترک کند یا از یک رابطه خوب بیرون بیاید.
  • خطر خودکشی و احتمال آسیب به خود، این رفتارها معمولا در جواب به ترس از ترک شدن به وجود می آیند.
  • تغییرات ناگهانی در رفتار و اخلاق، این رفتارها شامل شادی ناگهانی، تحریک پذیری، حس خجالت یا اضطراب هستند.
  • احساس پوچی
  • احساس خشم ناگهانی، این احساسات به گونه ای هستند که فرد به طور ناگهانی خونسردی خود را از دست می دهد، به دیگران طعنه می زد و گاهی با دیگران به صورت فیزیکی دعوا می کند.

چه هنگام برای درمان اختلال شخصیت مرزی باید به پزشک مراجعه کرد

اگر حس می کنید که حتی یکی از علائم بالا را دارید با پزشک یا روانشناس صحبت کنید.

اگر به فکر خودکشی می افتید:

اگر به فکر خودکشی یا آسیب زدن به خود هستید فورا با یکی از روش های زیر درخواست کمک کنید:

  • سریعا با اورژانس تماس بگیرید.
  • با پزشک، روانشناس یا مشاور خود تماس بگیرید.
  • از کسی که دوستش دارید، دوست صمیمی تان یا یک فرد قابل اعتماد بخواهید که پیش شما بیاید.
  • اگر علائم ذکر شده را در اعضای خانواده و دوستان مشاهده کردید با آن شخص حرف بزنید و از او بخواهید که به پزشک یا روانشناس مراجعه کند. اما هرگز کسی را مجبور نکنید که به پزشک مراجعه کند. اگر رابطه ای که با آن فرد دارید به خودتان استرس وارد کند می توانید خودتان نزد پزشک بروید و از او کمک بخواهید.

دلایل اختلال شخصیت مرزیدلایل اختلال شخصیت مرزی

همچون سایر اختلالات ذهنی دلایل اختلال شخصیت مرزی هم مشخص نیستند. این اختلال میتواند به علت عوامل محیطی مثل سابقه سوء استفاده از فرد در زمان بچگی یا طرد شدن در دوران کودکی باشد. علاوه بر این موارد، اختلال شخصیت مرزی می تواند به علت موارد زیر هم اتفاق بیفتد:

ژنتیک:

برخی از مطالعاتی که روی دوقلوها و خانواده ها صورت گرفت نشان داد که اختلال شخصیت مرزی می تواند ارثی باشد و می تواند در ارتباط با سایر اختلالات ذهنی در میان اعضای خانواده باشد.

ناهنجاری های مغزی:

برخی از تحقیقات نشان دادند که پس از احساساتی همچون تکانشگری و خشم، تغییر در برخی نواحی مغز مشاهده شده است. به علاوه برخی از داروها مثل سروتونین که به تنظیم خلق و خو کمک می کند در برخی شرایط نمی تواند عملکرد درستی داشته باشد.

عوامل پر خطر اختلال شخصیت مرزی

برخی از عوامل در بالا رفتن ریسک اختلال شخصیت مرزی نقش دارند. این عوامل شامل این مواردند:

زمینه ارثی:

در صورتی که یکی از افراد نزدیک به شما- مثل پدر، مادر، خواهر و برادر- دچار این اختلال است، احتمال این که شما هم دچار این اختلال شوید بالاست.

دوران کودکی پر استرس:

خیلی از افرادی که دچار این اختلال هستند در دوران کودکی مورد سوء استفاده فیزیکی یا جنسی قرار گرفته اند یا نادیده گرفته شده اند. برخی از این افراد در دوران کودکی گم شده اند یا از پدر و مادر خود جدا شده اند. به علاوه ممکن است مورد آزار و اذیت پدر و مادر یا اطرافیان قرار گرفته باشند. سایر این افراد دائما شاهد درگیری اعضای خانواده شان با هم بوده اند.

عوامل محرک شایع در اختلال دوقطبی کدامند؟

عوارض اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی می تواند روی خیلی از جنبه های زندگی تان تاثیر منفی بگذارد. این اختلال می تواند روی روابط صمیمی، شغل، مدرسه، فعالیت های اجتماعی و اعتماد به نفس فرد تاثیر منفی بگذارد و سبب این مشکلات شود:

  • تغییر مداوم شغل یا از دست دادن مکرر کار
  • عدم تکمیل تحصیلات
  • مشکلات قانونی مثل زندان رفتن
  • روابط پر تنش، استرس در روابط زناشویی و طلاق
  • آسیب به خود از جمله سوزاندن و بریدن قسمت هایی از بدن خود و بستری شدن مداوم
  • درگیر کردن خود در روابط خطرناک
  • بارداری ناخواسته، عفونت های منتقله جنسی، تصادف با وسایل نقلیه، دعواهای فیزیکی به خاطر رفتار تکانشی
  • تلاش برای خودکشی

به علاوه به علت اختلال شخصیت مرزی ممکن است که فرد دچار سایر اختلالات ذهنی هم شود، این اختلالات شامل این موارد هستند:

  • افسردگی
  • مصرف مواد مخدر و الکل
  • اختلالات اضطرابی
  • اختلالات غذا خوردن
  • اختلال دو قطبی
  • اختلال استرس پس از آسیب روانی
  • اختلال کم توجهی– بیش فعالی
  • سایر اختلالات شخصیتی

تشخیص اختلال شخصیت مرزی

اختلالات شخصیتی از جمله اختلال شخصیت مرزی با روش های زیر قابل تشخیص هستند:

  • مصاحبه جزئی با پزشک یا مشاور
  • ارزیابی های روانشناسی از جمله پر کردن پرسشنامه
  • تست و سابقه بیماری
  • صحبت درباره علائمی که دارید

تشخیص علائم این اختلال معمولا در بزرگسالان انجام می شوند. چون مشاهده این علائم در کودکان نمی تواند نشان دهد که آن ها دچار این اختلال هستند و ممکن است با گذر زمان و بزرگتر شدن آن ها این علائم از بین بروند.

درمان اختلال شخصیت مرزیدرمان اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی معمولا با روان درمانی قابل درمان است اما در برخی شرایط از دارو هم برای درمان بیمار استفاده می شود. اگر اوضاع بیمار وخیم باشد پزشک به او بستری شدن در بیمارستان را پیشنهاد می دهد. با درمان به فرد مهارت هایی را یاد می دهند که بتواند این اختلال را کنترل کند. به علاوه سایر اختلالات ذهنی که با اختلال شخصیت مرزی اتفاق می افتند هم باید درمان شوند. این اختلالات نظیر افسردگی و استفاده از مواد مخدر هستند. با درمان، فرد احساس بهتری نسبت به خود خواهد داشت و زندگی راحت تری خواهد داشت.

روان درمانی

روان درمانی، یک درمان اساسی برای مقابله با اختلال شخصیت مرزی است. پزشک با توجه به نیاز بیمار نوع درمان را مشخص می کند. اهداف روان درمانی کمک کردن به بیمار در این موارد هستند:

  • کمک به بیمار برای تمرکز روی توانایی هایی که دارد.
  • یاد دادن کنترل احساسات ناخوشایند به بیمار
  • کاهش حالت تکانشگری و کمک به او برای نشان ندادن عکس العمل افراطی
  • تقویت روابط با آگاهی درباره احساسات خود و دیگران
  • آگاهی کامل درباره اختلال شخصیت مرزی

انواع روان درمانی که تاکنون مفید بوده اند شامل این موارد هستند:

رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT):

این نوع رفتار درمانی شامل انواعی از درمان هاست که برای درمان اختلال شخصیت مرزی طراحی شده اند. DBT از روش هایی استفاده می کند تا به بیمار بیاموزد که چگونه باید احساساتش را کنترل کند، اضطراب را تحمل کند و روابطش با دیگران را بهتر کند.

طرحواره درمانی:

طرحواره درمانی یکی از انواع درمان هایی است که می تواند به صورت فردی یا گروهی اعمال شود. این درمان باعث می شود که نیازهای برطرف نشده ای که سبب الگوی نامناسب در زندگی شده اند را شناسایی کنید و این کار می تواند سودمند باشد. این نوع درمان به شما کمک می کند که از راه مثبت و سالم به آن نیازها پاسخ دهید و الگوی زندگی مثبتی را در پیش بگیرید.

درمان مبتنی بر ذهنی سازی (MBT):

درمان مبتنی بر ذهنی سازی نوعی از درمان است که به فرد کمک می کند که احساسات و افکارش را تشخیص دهد و دیدگاهی کلی از موقعیت ها به دست آورد. MBT روی فکر کردن قبل از عمل تاکید می کند.

آموزش سیستم های پیش بینی ذهنی و حل مسائل (STEPPS):

این درمان حدودا ۲۰ هفته زمان می برد و شامل کار در گروهی متشکل از اعضای خانواده، دوستان و افرادی که برای فرد مهم هستند می باشد.

روان درمانی متمرکز بر انتقال (TFP):

این نوع روان درمانی که به آن روان درمانی روان پویشی هم می گویند با ایجاد رابطه صمیمی بین فرد و روان درمانگر به فرد فهمی از مشکلات احساسی و فردی ای که دارد می دهد. با کمک این دیدگاه فرد در آینده هم می تواند مشکلاتش را حل کند.

کنترل روان:

این روش با مهیا کردن زمینه ای برای انتقال احساسات، به فرد این امکان را می دهد که با احساساتی که برای او دشوار هستند کنار بیاید و کنترل آن ها را در دست بگیرد. این درمان گاهی همراه با دارو، به صورت گروهی یا با خانواده و گاهی نیز به صورت تکی است.

داروی درمان اختلال شخصیت مرزی

اگر چه هیچ دارویی به طور اختصاصی برای درمان اختلال شخصیت مرزی طراحی نشده اما برخی از داروهای خاص ممکن است به درمان علائمی مثل افسردگی، تکانشگری، خشم و اضطراب کمک کنند. این داروها شامل داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد روان پریشی هستند. درباره مزایا و عوارض جانبی داروها با پزشک خود صحبت کنید.

بستری کردن

گاهی برای دریافت درمان جزئی تر فرد باید در بیمارستان بستری شود. بستری شدن به پزشکان این اطمینان را می دهد که فرد تحت مراقبت است، به خود آسیب نمی زند و نمی تواند خودکشی کند!

اختلال شخصیت مرزیبهبودی و ریکاوری پس از درمان اختلال شخصیت مرزی

این که یاد بگیرید احساسات، افکار و رفتار خود را کنترل کنید زمان بر است. برخی از افراد در رفتار خود ارتقاء ناگهانی مشاهده می کنند، اما ممکن است تا مدت طولانی با علائم اختلال شخصیت مرزی دست و پنجه نرم کنید. مدت زمان بهبود برای هر کسی متفاوت است و با گذشت زمان، علائم آن ها بهتر یا بدتر می شوند. اما درمان باعث می شود که احساس بهتری به خودتان داشته باشید. اگر با پزشکی که در زمینه درمان اختلال شخصیت مرزی تجربه دارد صحبت کنید امکان درمان و برطرف شدن این حالات در شما بالا می رود.

کنار آمدن و حمایت

علائم اختلال شخصیت مرزی می توانند برای فرد و اطرافیانش چالش بر انگیز باشند. ممکن است احساس کنید که احساسات، افکار و رفتارتان در حال آسیب به شما هستند و دیگر نمی توانید کنترل آن ها را در دست بگیرید. علاوه بر درمان توسط پزشک، خودتان هم با این روش ها می توانید به بهبود حال خود کمک کنید:

  • اطلاعات کافی درباره این اختلال به دست بیاورید این گونه می فهمید که علت آن چه بوده و درمانش چیست.
  • یاد بگیرید که چگونه می توان رفتار خشمگینانه را کنترل کرد.
  • از متخصص برای درمان کمک بخواهید و برنامه درمانی خود را دنبال کنید. در تمام جلسات درمانی شرکت کنید و همان طوری که تجویز شده دارو مصرف کنید.
  • با مشاور خود صحبت کنید و برنامه ای بریزید تا بتوانید با بحران بعدی کنار بیایید.
  • برای مشکلات مربوط به این اختلالات از جمله مصرف مواد مخدر هم مشاوره بگیرید.
  • خانواده و دوستان را از مشکل و درمان آگاه کنید تا بتوانند شما را درک کنند و از شما حمایت کنند.
  • با کمک مهارت هایی مثل تنفس عمیق و مدیتیشن احساسات خود را کنترل کنید.
  • برای خودتان و دیگران محدودیت هایی در نظر بگیرید و یاد بگیرید که چگونه می توان بدون اذیت کردن دیگران و ترک شدن، احساسات خود را بیان کنید.
  • درباره این که دیگران درباره شما چه فکری می کنند و چه احساسی به شما دارند فرضیه سازی نکنید.
  • با سایر افرادی که این اختلال را دارند یا داشته اند صحبت کنید تا بتوانید از نگرش و تجربیات آن ها استفاده کنید.
  • گروهی از افرادی که شما را می فهمند و از شما حمایت می کنند تشکیل دهید.
  • شیوه زندگی سالمی را دنبال کنید برای مثال برنامه غذایی سالمی را دنبال کنید، از نظر فیزیکی فعال باشید و در فعالیت های اجتماعی شرکت کنید.
  • خودتان را برای این اختلال سرزنش نکنید اما به خودتان بگویید که در درمان آن موظف هستید.

روان درمانی

آماده شدن برای ملاقات با پزشک

ممکن است در ملاقات اول به پزشک عمومی مراجعه کنید. پزشک عمومی ممکن است که شما را به متخصص روانشناس یا روانپزشک ارجاع دهد. در این جا به شما خواهیم گفت که چگونه برای این ملاقات آماده شوید.

چه کاری می توانید انجام دهید

قبل از مراجعه به پزشک، لیستی از موارد زیر تهیه کنید:

  • هر یک علائمی که خودتان یا اطرافیان تان مشاهده کرده اید و طول مدت آن را یادداشت کنید.
  • اطلاعات مهم شخصی از جمله آسیب های روانی که در گذشته تجربه کرده اید و هر استرسی که اخیرا مشاهده کرده اید.
  • اطلاعات پزشکی تان از جمله اوضاع سلامت ذهن و جسم
  • تمام داروهایی که اخیرا مصرف کرده اید از جمله داروهای بدون تجویز پزشک، ویتامین ها و سایر مکمل ها همراه با دوز مصرفی
  • سوالاتی که می خواهید از پزشک بپرسید را از قبل آماده کنید تا در وقت صرفه جویی کنید.

اگر امکان دارد یکی از اعضای خانواده یا دوستان تان را همراه با خود ببرید. کسی که به مدت طولانی شما را می شناسد می تواند با اجازه شما اطلاعات مفیدی را در اختیار پزشک قرار دهد. سوالات اساسی که می توانید از پزشک بپرسید شامل این موارد هستند:

  • چه چیزی دلیل این اختلال و علائم من است؟
  • کدام نوع درمان برای من بهتر به نظر می رسد؟
  • با این درمان علائم من تا چه حد برطرف می شوند؟
  • چند وقت یک بار و برای چه مدت به جلسات روان درمانی نیاز دارم؟
  • داروهایی که می توانند مفید باشند چه هستند؟
  • آیا این داروهایی که تجویز کرده اید هیچ عوارض جانبی ای دارند؟
  • آیا هیچ اقدام احتیاطی یا محدودیتی در خصوص داروها هست که من باید بدانم؟
  • من مشکلات دیگری هم دارم چگونه می توانم این مشکلات را با هم کنترل کنم؟
  • خانواده و دوستانم تا چه حد می توانند در این درمان به من کمک کنند؟
  • آیا هیچ دستورالعمل چاپ شده ای دارید که بتوانم از آن استفاده کنم؟

این سوالات را حتما در طول ملاقات با پزشک از او بپرسید.

اختلال شخصیتی مرزیاز پزشک چه انتظاراتی باید داشته باشید

پزشک یا روانشناس ممکن است سوالاتی را از شما بپرسد. برای پاسخ دهی به این سوالات آماده باشید تا بتوانید بیشتر وقت تان را روی موضوعاتی که می خواهید درباره آن ها صحبت کنید بگذارید. سوالاتی که ممکن است پزشک از شما بپرسد شامل این موارد هستند:

  • علائم شما چه هستند؟
  • اولین بار کی متوجه این علائم شدید؟
  • آیا این علائم روی زندگی شخصی و کارتان تاثیر منفی گذاشته اند؟
  • در طول یک روز، هر چند وقت یک بار دچار تغییر ناگهانی حالات و رفتار می شوید؟
  • هر چند یک بار حس می کنید که به شما خیانت شده، قربانی شده اید یا ترک شده اید؟ چرا چنین احساسی داشته اید؟
  • تا چه حد می توانید عصبانیت و خشم خود را کنترل کنید؟
  • احساس تنهایی را چگونه کنترل می کنید؟
  • عزت نفس خود را چگونه توصیف می کنید؟
  • آیا تا به حال افکار بد و حتی شیطانی به سراغتان آمده است؟
  • آیا تا به حال به فکر آسیب به خود بوده اید یا تا به حال قصد خودکشی داشته اید؟
  • آیا از مواد مخدر استفاده می کنید؟ اگر جواب بله است هر چند وقت یک بار؟
  • کودکی خود و رابطه تان با پدر و مادرتان در آن زمان را چگونه توصیف می کنید؟
  • آیا در کودکی از نظر فیزیکی یا جنسی مورد سوء استفاده قرار گرفته اید یا در کودکی طرد شده اید؟
  • آیا اطرافیان یا خانواده تان به اختلالات شخصیتی دچارند؟
  • آیا تا به حال مشکل و اختلال دیگری را تجربه کرده اید؟ اگر جواب مثبت است، چگونه این بیماری را تشخیص دادید و درمان آن تا چه حد مفید بود؟
  • آیا اخیرا برای مشکل دیگری تحت درمان بوده اید؟

هر سوالی در مورد اختلال شخصیت مرزی داشتید، از متخصصان ما بپرسید. پیشنهادات و تجربیات خود را با دیگر کاربران موزیک دان به اشتراک بگذارید.


مادران زیادی نگران این هستند که شیر مادر کافی نداشته باشند. این نگرانی در بیشتر موارد ناشی از علائم هشداردهندهای کاذب است، مانند فاصله غذا دادن کوتاه تر یا شیردهی بیشتر. تجربه این شرایط در بسیاری از مادران هنگام غذا دادن با شیر مادر طبیعی است. با این حال، اگر نوزاد شما وزن اضافه نمی کند یا به طور مداوم وزنش کاهش می یابد، افزایش تولید شیر ممکن است کمک کند. این مقاله از بخش زنان و زایمان موزیک دان، به شما کمک می کند تا این کار را انجام دهید. اما ابتدا نگاهی به اصول کاهش تولید شیر می اندازیم تا دقیقا مشخص شود چه شرایطی دارید. بر اساس آن، شما می توانید راهنمایی های مناسب برای خودتان را پیدا کنید.

تولید شیر مادر چیستتولید شیر مادر چیست؟

شیر مادر از سینه یک زن پس از بارداری تشکیل می شود. به طور معمول، یک زن شروع به تولید شیر بیشتر در حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از تولد می کند. شیر مادر به عنوان مهم ترین منبع تغذیه برای نوزادان قبل از اینکه آنها بتوانند سایر غذاها را هضم کنند، محسوب می شود. شیر مادر شیرین ترین غذای طبیعت است که کودک شما را برای بهرین آغاز زندگی سوق می دهد. این نوع شیر شامل تمام مواد مغذی مانند پروتئین، کربوهیدرات، ویتامین ها، مواد معدنی و مواد مغذی که برای رشد سالم کودک شما است، می باشد. به همین دلیل است که سازمان بهداشت جهانی (WHO) تغذیه انحصاری با شیر مادر حداقل برای ۶ ماه اول را توصیه می کند. جالب است بدانید که شیر مادر تنها برای نوزادان مناسب نیست بلکه برای مادران نیز مناسب است.

فرآیند تولید شیر مادر به طور خودکار شروع می شود به محض اینکه شما جفت (در هنگام زایمان) را جدا کنید. به محض اینکه نوزاد شما متولد می شود، بدن شما به سرعت هورمون ها را تغییر داده تا بتوانید نوزاد خود را از خارج از بدنتان تغذیه کنید. غلظت هورمون های استروژن و پروژسترون به زودی پس از زایمان کاهش یافته و تراکم هورمون پرولاکتین (یکی از هورمون هایی که مسئول تغذیه با شیر مادر هستند) به شدت افزایش می یابد که سلول های تولید شیر را در پستان فعال می کنند.

با این حال، افزایش هورمون تنها عامل ایجاد کننده شیر مادر نیست. کمک توسط دهان نوزاد عامل اصلی تولید شیر می باشد. هنگامی که نوزاد شیر مادر را بچشد، سطح پرولاکتین افزایش یافته و تولید شیر مادر را افزایش می دهد.

سطح شیر مادر دقیقا با نیازهای کودک در طول فرایند رشد مطابقت دارد. اولین قطره شیر مادر کلستروم نامیده می شود (اولین ۴-۵ روز پس از زایمان) که دارای مواد تشکیل دهنده غیر از شیر انتقالی یا شیر بالغ (از روز ۵ام تا ۲ هفته بعد از تولد) می باشد. با این حال، به دلایلی، تولید شیر مادر کاهش می یابد. این چیزی است که بسیاری از مادران به آن اهمیت می دهند.

علل رایج  کاهش شیر مادر

علل رایج کاهش شیر مادر چیست؟

در اینجا علل رایج این مشکل اشاره شده است:

خستگی و افسردگی

این مشکل رایج اکثر مادران در دوران بارداری و به ویژه پس از زایمان است. پس از اتمام دوره بارداری، زایمان خون بسیار زیاد و قدرت مادر را می گیرد. علاوه بر این، تغییرات هورمونی نیز در بدن آنها رخ می دهد. این باعث می شود بدن آنها خسته شود. همچنین روند پرورش کودکان زمان زیادی برای استراحت دادن به آنها نمی دهد.

کسانی که برای اولین بار زایمان می کنند، فشار زیادی روی آنهاست؛ زیرا آنها در زمینه پرورش کودکان تجربه ای ندارند. آنها نمیدانند چگونه پوشک را عوض کنند یا اینکه چگونه به درستی شستشو دهند و غیره. این کارها آنها را از لحاظ جسمی و ذهنی خسته می کند. این باعث می شود بعضی از زنان پس از زایمان افسردگی داشته باشند و فعالیت غدد شیر مادر آنها کاهش یابد.

رنجوری

پس از زایمان، بسیاری از مادران سعی می کنند رژیم بگیرند تا بدن را به اندازه قبل، زیبا جلوه دهند. این باعث می شود بدن آنها مواد مغذی کافی برای بهبود سلامت خود و تولید شیر برای تغذیه فرزندان خود نداشته باشند. اگر این وضعیت مداوم ادامه داشته باشد، ممکن است قادر نباشند شیر مادر تولید کنند.

کمبود تجربه

برای اولین دفعه بارداری، عدم تجربه والدین اجتناب ناپذیر است. دانستن صحیح اینکه چگونه شیر دهند، مرتب و قاعده مند نبودن تغذیه با شیر مادر در هر روز، بازشیردهی و تولید شیر مادر را تحریک کند.

سزارین

زنانی که از سزارین استفاده می کنند، نمیتوانند بلافاصله شیر دهند. بعد از ۱ الی ۲ روز پس از سزارین، بدن مادر شروع به تولید شیر می کند. علاوه بر این، در بعضی از زنان، آنتی بیوتیک ها ممکن است بدن تان را قادر به تولید شیر مادر نکنند.

قرص های ضد بارداری

قرص های ضد بارداری حاوی استروژن -هورمونی که مانع شیردهی می شود- می باشند. بنابراین، نباید قرصهای ضدبارداری را هنگام شیر دادن مصرف کنید. سعی کنید از ابزار ضد بارداری دیگر استفاده کنید.

کمبود کلسیم

کمبود کلسیم دلیل بزرگی است که بدن شما نمی تواند شیر مادر تولید کند. هنگامی که بدن شما به اندازه کافی کلسیم دریافت نمی کند، ممکن است قادر به تولید شیر کافی برای تغذیه نوزاد خود نباشید زیرا ماده اصلی شیر مادر، کلسیم است.

بیماری ورم پستان (ماستیتس) و کاهش شیر مادر

بیماری ورم پستان وضعیتی است که شیر مادر در قفسه سینه مسدود می شود و نمی تواند تخلیه شود. به طور معمول، این وضعیت اتفاق می افتد؛ زیرا اغلب در حال پرستاری هستید. با این حال، اگر شما به علت عفونت مبتلا به ماستیتس هستید، باید فورا تغذیه از شیر مادر را متوقف کنید.

شما دوباره باردار هستید

هنگامی که شما در حین تغذیه با شیر مادر دوباره باردار شدید، در تعادل هورمونی شما اختلال ایجاد می شود. این باعث می شود که شیر شما به سرعت خشک شود.

 

 

علایم رایج  کاهش شیر مادر چیستعلایم رایج  کاهش شیر مادر چیست؟

در اینجا علائم رایج این مشکل وجود دارد:

  • شما فقط می توانید کمی شیر تولید کنید و یا نمی توانید شیر تولید کنید.
  • رنگ شیر کدر است.
  • پستانها کوچک و خیلی نرم است. شما احساس نمی کنید که آنها کشیده شده اند
  • بدن شما خسته است؛ نمی خواهید چیزی بخورید.
  • هضم آهسته
  • مشکل تنفسی مکرر
  • روحِ پر تنش، همیشه احساس ناامیدی دارید.
  • کود (آبستن کننده) های غیر جامد
  • گاهی اوقات ممکن است تب داشته باشید.
  • وزن کودک شما کمتر شود. در ۶ ماه اول، کودکان کمتر از ۵۰۰ گرم در ماه یا ۱۲۵ گرم در هفته افزایش وزن می یابند.
  • ادرار کودک شما کم باشد (کمتر از ۶ بار در روز). ادرار او غلیظ تر شده و زرد است و بوی ادرار بسیار آزارنده است.
  • او اغلب گریه. تغذیه کودک اغلب در دوره زمانی کوتاه یا بیش از حد طولانی انجام می شود.

ممکن است علائم دیگری را که در اینجا ذکر نشده است، تجربه کنید. اگر در مورد نشانه های بیماری سوال دارید، لطفا با دکتر خود مشورت کنید.

چه کسی در معرض خطر بالایی از این مشکل است؟

زنان پس از زایمان ممکن است  کاهش شیر مادر را تجربه کنند؛ با این حال، زنان که اغلب در معرض استرس قرار دارند و زنان دارای رژیم غذایی کم خوری، در معرض خطر بالای این مشکل هستند. شما می توانید این بیماری را به حداقل رسانیده و عوامل خطر را کنترل کنید. لطفا برای اطلاعات بیشتر پزشک خود را ببینید.

چه زمانی باید به دکتر مراجعه کرد؟

اگر هر کدام از این علائم یا نشانه ها را دارید یا سؤالی دارید، لطفا با دکتر خود مشورت کنید. وضعیت هر فرد متفاوت است؛ بنابراین لطفا با دکتر خود مشورت کنید تا بهترین گزینه را انتخاب کنید. علاوه بر این، اگر وضعیت شما پس از یک دوره درمان بهبود نیافته باشد، باید پزشکی را برای درمان سریع مورد نیازتان ملاقات کنید. این نکته بسیار مهم است؛ زیرا به میزان زیادی بر رشد کودک شما تأثیر می گذارد.

در بالا اطلاعات پایه ای که باید درباره تغذیه با شیر مادر بدانید، آوردیم. همانطور که می بینید، شیر مادر یک منبع عالی از مواد مغذی است که مادران می خواهند به نوزادان خود بدهند. بنابراین،  کاهش شیر مادر نامطلوب است. در زیر، ما راهنمایی هایی را برای کمک به شما برای رهایی سریع از این وضعیت ارائه می کنیم. حال نوبت آن است که راهنمایی هایی در مورد چگونگی افزایش تولید شیر مادر پس از زایمان بدانید.

تولید شیر مادر

۳۱ نکته در مورد افزایش سریع تولید شیر مادر پس از زایمان

۱٫ به جای سزارین، همیشه اولویت را زایمان طبیعی قرار دهید

این اولین درمان در این لیست نکات در مورد چگونگی افزایش تولید سریع شیر مادر است. به دنیا آوردن یک نوزاد از راه طبیعی شروع خوبی برای تغذیه با شیر مادر است؛ اما این بدان معنا نیست که اگر شما سزارین داشته باشید، نمی توانید با شیر مادر کودک را تغذیه کنید. اما همانگونه که در بالا ذکر شد، سزارین از بدن شما زمان بیشتری برای تولید شیر می گیرد. این باعث می شود بعضی مادران را نگران کند که به زودی نمی توانند با شیر مادر کودک را تغذیه کنند.

با این حال، اینکه آیا شما کودکتان را به طور طبیعی به دنیا می آورید و یا یک سزارین دارید، فقط یک ساعت پس از تولد، شما باید کودک خود را تغذیه کنید تا بتواند کلستروم ارزشمند را دریافت کند. این یک منبع شیرین بسیار مغذی است. کلستروم ترکیب بسیار پیچیده ای از ویتامین ها، مواد معدنی، عوامل ایمنی و عوامل مهم رشدی است که نوزادان را در مقابل خطر بیماریها محافظت می کند. علاوه بر این، کلستروم کمک می کند تا نوزادان به روش سالمی رشد کنند. بدن شما می تواند آن را فقط در ۷۲ ساعت اول پس از زایمان تولید کند. بنابراین، کودک خود را در اسرع وقت پس از تولد شیر دهید.

اگر سزارین داشته باشید، باید بلافاصله بعد از ساعت اول بعد از زایمان شیر مادر به کودک بدهید. با این حال، بسته به شرایط مادر، توانایی بدن برای تولید شیر بعد از سزارین متفاوت خواهد بود. شما باید سعی کنید این شرایط را برای بیش از ۴ تا ۶ ساعت طول ندهید. بسیاری از مطالعات نشان می دهد که اگر این عمل طول بکشد، کودک شما مشکلات زیادی در تغذیه از شیر مادر خواهد داشت و ممکن است مشکل انسداد شیر را دچار شوید. اگر کودک شما بیش از ۶ ساعت دور از شماست، باید کودک خود را با یک پمپ مکنده پستان ویژه ای تغذیه کنید تا نتایج خوبی بگیرید. اگر بدن شما نمیتواند شیر مادر را به اندازه کافی تولید کند، نگران نباشید. تغذیه کودک خود را تا آنجا که ممکن است، ادامه دهید. در روزهای اول، کودک می تواند بسیار خوب بمکد، زیرا این غریزه انسان است.

۲٫ هرچقدر که ممکن است شیر مادر به بچه دهید

در میان نکات در مورد چگونگی افزایش تولید شیر مادر پس از زایمان، این یکی از موثرترین هاست. به طور کلی، شیر مادر بر اساس اصل تقاضا عرضه می شود. هرچه بیشتر شیر دهید، شير بيشتری توليد می شود. بنابراین، شما باید به طور مرتب تغذیه با شیر مادر بدون نیاز به هر جدول زمانی داده شده را دنبال کنید. هنگامی که کودک شما نیاز دارد، شما باید سریعا او را تغذیه کنید.

تغذیه فعال با شیر مادر کمک خواهد کرد که شیر شما تامین شده و تولید شیر تحریک شود. اگر بدن شما شیر مادر بیشتری از نیازهای کودکتان را تولید می کند، می توانید آن را استخراج و آن را در فریزر ذخیره کنید. استفاده از پمپ پستان نیز یک راه خوب برای محافظت از توانایی بدن در تولید شیر مادر است.

لازم به ذکر است که استفاده نادرست از پمپ پستان ممکن است بر بدن شما تاثیر بگذارد. بسیاری از مردم به اشتباه فکر می کنند که باید به زودی پس از آغاز شیردهی از پمپ پستان استفاده کنند؛ زیرا فکر می کنند که تولید شیر بیشتر را تحریک می کند. با این حال، با توجه به بسیاری از متخصصان تغذیه، اگر این عمل را در هفته های اول پس از زایمان انجام دهید، تعادل طبیعی بین میزان تولید شیر و میزان شیر مورد نیاز نوزاد شما شکسته خواهد شد. با این حال، این وضعیت می تواند منجر به سفت شدن سینه یا آبسه های پستان به علت شیر ​​زیاد شود.

محدود کردن شیشه شیر

۳٫ استفاده از شیشه شیرهای غذای بچه ها را محدود کنید

محدود کردن استفاده از شیشه های تغذیه یکی از راهنمایی های کمتر شناخته شده در مورد چگونگی افزایش تولید شیر مادر بعد از زایمان است. شما ممکن است ندانید که نوزادان در تغذیه با شیر مادر و مکیدن شیشه های شیر حرکات متفاوتی از زبان و چلنه خود به نمایش می گذارند. هنگامی که کودک شما فقط به تغذیه با شیر مادر تجویز می شود، اگر به کودک تان بگوید که چگونه شیشه های نوزاد را زود تر آغاز کند، تغذیه با شیر مادر در جهت اشتباه ناگزیر می شود.

بنابراین، شما باید نوزاد خود را در تغذیه از شیشه شیر هارا محدود کنید؛ حتی اگر شیری که کودک به شما می دهید، شیر مادر باشد. این باعث می شود که نوزاد شما دیگر شیر مادر نخواهد.

بسیاری از زنان مکانیسم های نامنظم شیر مادر دارند که بدان معنی است که گاه بدن آنها مقدار زیادی شیر تولید می کند اما در بعضی موارد بدن آنها شیر بسیار کمی تولید می کند. بنابراین، هر بار که بدن شیر بیشتری تولید می کند، آن را دوشیده و آن را در فریزر ذخیره می کند. این باعث می شود کودک با شیشه شیرهای بچه تغذیه شود. هنگامی که با این وضعیت مواجه می شوید، تحریک تولید شیر بدن با استفاده از دستگاه های تخصصی به طور مرتب از ۸ تا ۱۰ بار در روز، وضعیت شما را بهبود می بخشد. اگر از این دستگاه به درستی استفاده کنید، می توانید اطمینان حاصل کنید که بدن شما هر روز به اندازه کافی شیر مادر تولید می کند.

۴٫ همیشه با کودک تان مشغول شوید

این  یکی دیگر از راهنمایی هایی در مورد تسریع در افزایش تولید شیر مادر است. مطالعات متعددی در ارتباط رفتار مراقبتی والدین و تولید شیر مادر انجام شده است. بر این اساس، اعمال مانند در آغوش گرفتن و نوازش نوزاد باعث افزایش سطح اکسیتوسین و پرولاکتین در مادر می شود. هر دو این هورمون برای تولید شیر مادر ضروری است.

مادرانی که تغذیه کودک را با شیر مادر انجام می دهند، دارای سطوح بالاتری از اکسیتوسین و پرولاکتین در خون هستند؛ این باعث تقویت وابستگی احساسی مادر و نوزاد و تحریک شیردهی می شود. جالب است بدانید که تنها با در نظر گرفتن ماساژ کودک و حمل نوزاد در جلوی پستان ممکن است به مادران کمک کند ارتباطات عاطفی شان با فرزندشان افزایش یابد. خواب با نوزاد نیز مناسب است؛ زیرا اجازه می دهد مادر به طور منظم در شبانه روز شیردهی کند.

۵٫ کاهش تدریجی وزن

درمان بعدی در این لیست نکاتِ افزایش سریع شیر مادر، کاهش تدیجی وزن می باشد. هیچ چیز اشتباهی در از دست دادن وزن به تدریج در طی تغذیه با شیر مادر وجود ندارد. این میل بسیاری از زنان برای جلوگیری از اضافه وزن است. مادران شیر ده بهتر از کسانی اند که شیرده نیستند. اما در طی تغذیه با شیر مادر نباید رژیم غذایی داشته باشید. از دست دادن بیش از حد سریع وزن می تواند منجر به انتشار مواد مضر در چربی بدن تان در شیر مادر شود.

اگر چه شما می خواهید وزن خود را کاهش دهید، شما هنوز هم باید حداقل ۱۸۰۰ کالری و ۶ فنجان مایع در روز را در طی تغذیه با شیر مادر مصرف کنید. اگر شما در رژیم غذایی هستید، این می تواند مقدار شیر تولید شده شما را کاهش دهد. ممکن است بدانید چیزهایی که می خورید، تاثیر زیادی بر کیفیت و کمیت شیر ​​مادر دارد.

۶٫ افزایش سریع شیر مادر با شیر داغ

این به نظر عجیب و غریب می رسد هنگامی که آن را در لیست راهنمایی در مورد چگونگی افزایش سریع تولید شیر مادر قرار دهیم؛ اما موثر است. پس از زایمان، یک فنجان شیر گرم واقعا ضروری است؛ زیرا به شما کمک می کند تا به سرعت ریکاوری کنید. به ویژه، نوشیدن شیر گرم در این زمان کمک می کند تا بدن مادر بتواند به سرعت شیر ​​مادر تولید کند. در طول تغذیه با شیر مادر، زنان باردار باید شیرهای گرم بخورند. این برای سلامتی و ریکاوری آنها بسیار مفید است.

۷٫ گوشت گاو

گوشت گاو تازه نزار غنی از ویتامین ها و مواد معدنی مختلف است؛ به ویژه آهن و روی، و به همین دلیل توصیه می شود به عنوان بخشی از رژیم غذایی زنان باردار قرار گیرد. زنان در طول زایمان خون زیادی از دست می دهند. این به این معنی است که ذخایر آهن بدن شما از بین می رود و شما را تبدیل به شخصی همیشه کوفته، خسته و دارای سرگیجه می کند. بنابراین، پس از زایمان، باید گوشت گاو بیشتری بخورید تا مکمل آهن برای بدن باشد. علاوه بر این، هنگام تغذیه با شیر مادر، شما باید غذاهای حاوی پروتئین و ویتامین ۱۲ B بخورید. گوشت گاو بهترین منبع این دو ماده مغذی است.

رژیم غذایی دیابتی

۸٫ پاپایا سبز

هنگام بارداری، همیشه توصیه  می شود که پاپایا سبز مصرف نکنید؛ زیرا ممکن است انقباض رحم که منجر به سقط جنین می شود، باعث شود. با این حال، این غذای بسیار خوبی برای زنان باردار پس از زایمان است. این کمک می کند تا تولید شیر مادر در بدن شما افزایش یابد.

پاپایا سبز حاوی بسیاری از ویتامین ها، چربی ها و محتوای پروتئین بالا است. شما می توانید پای خوک را با پاپایا سبز بخورید. این مواد غذایی به خوبی تولید شیر مادر را افزایش می دهد. پاپایا نارس بخشی رایج از غذاهای آسیای جنوبی است. این به عنوان یک آرامبخش طبیعی، به شما برای تغذیه و آرام کردن کودک بهتر کمک خواهد کرد. شما می توانید از پاپایا نارس در سالاد استفاده کنید یا آن را با رشته فرنگی مصرف کنید.

اگر شما نمی خواهید پای خوک بخورید، می توانید پاپایا سبز را با مشتی ماهی کپور بخورید تا نتایج مشابهی دریافت کنید. این غذاها همچنین به کاهش میزان چربی ذخیره شده در شکم کمک می کنند. این خبر خوبی برای بسیاری از زنان است.

۹٫ افزایش سریع شیر مادر با جلبک دریایی

جلبک دریایی یک غذای مغذی است که زنان باردار و زنان شیرده را تشویق می کند تا میزان مصرف آن را افزایش دهند. جلبک دریایی غنی از مواد مغذی است؛ حاوی ۴۰ درصد پروتئین و ۸ نوع اسید آمینه ضروری برای بدن است. علاوه بر محتوای پروتئین بالا، جلبک دریایی حاوی مقدار زیادی مواد معدنی، مواد غذایی کمنیاز و فیبر نیز هست.

مقدار ویتامین A در جلبک دریایی ۲ الی ۳ برابر بیشتر از هویج است؛ ۱۰ برابر در مقایسه با کره، ۳ برابر کلسیم در مقایسه با شیر گاو، ۹ برابر در آهن در مقایسه با گوشت خوک و ۱۶ برابر در فیبر در مقایسه با کلم. به طور خلاصه، جلبک دریایی حاوی بسیاری از مواد مغذی خوب در گردش خون، دفع، و تولید شیر مادر است. شما می توانید از جلبک دریایی را در تعداد زیادی از غذاهای خوشمزه مانند سوپ جلبک دریایی، رول برنج یا سالاد استفاده کنید.

۱۰٫‌ برگ های کاتوک

در میان راهنمایی هایی در مورد چگونگی افزایش سریع تولید شیر مادر، خوردن برگ کاتوک یکی از موثرترین هاست. بسیاری از مردم در مورد سوپ کتوک می دانند. این یک غذای شناخته شده آسیایی برای زنان پس از زایمان است. این به تحریک تولید شیر مادر کمک می کند. برگ کاتوک حاوی انواع ویتامین های A، C و کلسیم است که برای کمک به افزایش شیردهی مادران کرده، رحم به سرعت آنها را جذب و خطر التهاب رحم را کاهش می دهد. سوپ برگ کاتوک یک غذای بسیار خوشمزه و خوش خیم است، بنابراین اگر شما آن را بخورید لازم نیست نگران آلرژی باشید. بنابراین، این غذای مغذی را به طور منظم به رژیم غذایی خود اضافه کنید.

۱۱٫ برنج قهوه ای

خوردن برنج قهوه ای یکی از راهنمایی های کمتر شناخته شده در مورد چگونگی افزایش سرعت تولید شیر مادر است. برنج قهوه یک غلات مغذی است؛ زیرا حاوی بسیاری از مواد معدنی و عناصر کمیاب است که به سم زدایی بدن کمک کرده، سموم تجمع کرده در زیر پوست را از بین برده برده، به زنان بعد از زایمان در کاهش وزن به راحتی کمک کرده و شیر بیشتری تولید می کند. شما می توانید شیر برنج قهوه ای را مصرف کرده یا از این نوع برنج برای برخی از وعده های غذاییتان استفاده کنید.

۱۲٫ افزایش سریع شیر مادر با اسفناج

اسفناج مورد دیگری در افزایش سریع شیر در زنان شیر ده پس از زایمان است. اسفناج، سبزیجاتی محبوب در آسیا است. اسفناج حاوی ویتامین های ۳ A، ۳ B، سافین و آهن است؛ بنابراین برای زنان پس از زایمان مناسب است. آهن و اسید فولیک دو ماده مغذی هستند که برای همه، به ویژه زنان بعد از زایمان ضروری است.

اسید فولیک همچنین یکی از مهمترین ویتامینهای سری B برای زنان پس از زایمان است. اسفناج منبعی غنی از این مواد است. آهن در اسفناج بسیار مفید برای زنان باردار است. بخش کوچکی از این سبزی حاوی حدود ۰٫۹۸ میلی گرم آهن است که از ۵٫۴ تا ۱۲ درصد آهن مورد نیاز روزانه بدن را می تواند تامین کند. خوردن اسفناج به طور مرتب کمک می کند تا زنان پس از زایمان دوره ریکاوری کمتری را سپری کنند تا توانایی بدن برای تولید شیر افزایش یابد. برگ های اسفناج نیز تاثیر خوبی بر روی پوست دارند. بنابراین، نباید این سبزی فوق العاده را نادیده گرفت.

رژیم موز و شیر

۱۳٫ افزایش سریع شیر مادر با موز

درمان بعدی در لیست نکاتی درباره نحوه افزایش سریع تولید شیر مادر، خوردن موز است. موز برای سلامتی بسیار مفید است، مخصوصا برای مادران شیرده. موز حاوی مقادیر بالایی از ویتامین ها (ویتامین A، B2، B1، C، B6، B12، D و E)، مواد معدنی (منیزیم، آهن، پتاسیم، فسفر، ید و فلوئور) و قندهای طبیعی (گلوکز، فروکتوز و ساکارز) می باشد. این مواد مغذی سلامت زنان پس از زایمان را بسیار خوب می کند. علاوه بر این، مخمر موز همچنین باعث تحریک تولید شیر مادر زنان پس از زایمان می شود. این واقعا اطلاعاتی عالی برای زنانی است که مایل به خوردن موز هستند.

۱۴٫ آرامش

زنان باردار و زنان شیرده اغلب استرس دارند. استرس می تواند توانایی شما برای تولید شیر را کاهش دهد. راه های زیادی برای کمک به آرامش وجود دارد. شما می توانید به همه چیزهایی که می تواند به شما کمک کند احساس خوشحالی کنید، فکر کنید. سعی کنید قبل از تغذیه با شیر مادر، با گوش دادن به موسیقی آرام، تماشای یک عکس شاد و یا لذت بردن از زمان مناسب با اعضای خانواده خود، آرام باشید. در صورت امکان سعی کنید سینه های خود را ماساژ دهید یا سینه های خود را قبل از شیردهی گرم کنید تا بدن خود را تحریک کنید تا شیر بیشتری تولید کند.

۱۵٫ نوشیدن آب

آب بیشتری برای افزایش میزان شیردهی خود بنوشید. شما ممکن است این را بشنوید، اما نه همه شما آن را درست انجام نمی دهید. شیر مادر دارای ۸۸% آب است؛ بنابراین اگر شما در هر وعده غذایی نوشیدنی قرار ندهید، بدن شما هیچوقت هیدراته نخواهد شد. بنابراین، شما باید حداقل ۸ اونس آب ۸ بار در روز بنوشید.

این به عنوان ساده ترین راه برای افزایش تولید شیر مادر محسوب می شود. شما می توانید از پ نِی استفاده کنید تا برای شما راحت تر شود. اهداف کوچکتان را در طول روز تنظیم کنید.

۱۶٫ افزایش سریع شیر مادر با شنبلیله

شنبلیله گیاهی طبیعی است که اغلب برای افزایش تولید شیر مادر استفاده می شود. برای بعضی از مادران، یک شوخی شگفت انگیز است و معمولا برای قرن ها استفاده می شود. مادران بعد از مصرف این گیاه حدود ۲۴ تا ۷۲ ساعت افزایش تولید شیر خود را افزایش می دهند، اما برخی از زنان برای دیدن تغییر قابل ملاحظه، ممکن است ۲ هفته زمان ببرد.

شنبلیله برای مادران پرستار در صورتی که در اعتدال استفاده شود، مناسب و امن است. با این وجود، برخی از عوارض جانبی احتمالی نیز وجود دارد. می توان عوارض استفاده از شنبلیله برای تولید شیر مادر برای مدت زمان طولانی یا نادرست، عرق غیر طبیعی و بوی ادرار، مدفوع شکننده، حالت تهوع، ناراحتی روده، واکنش های پوستی نامطلوب را نام برد.

اگر تصمیم به استفاده از شنبلیله دارید، می توانید از دانه های جوانه زده به همراه یک لیوان شیر گرم استفاده کنید یا با دانه های طعم دهنده یا چاشنی ها مصرف کنید یا آنها را با مخلوط کردن دانه ها با برنج به صبحانه خود بیاورید.

سیر برای افزایش تولید شیر مادر۱۷٫ سیر

سیر یکی از روش های سنتی برای افزایش تولید شیر مادر در خانه است. در میان بسیاری از خواص درمانی سیر مانند جلوگیری از بیماری قلبی،  بهبود سیستم ایمنی بدن، این ادویه به افزایش تولید شیر مادر کمک می کند. با این وجود، پژوهش های علمی زیادی وجود ندارد که این را اثبات کامل کنند.

سیر یک ماده ضد قارچی قوی است. در پرستاری نوزاد پروستات ممکن است عفونت مخمر مبتنی بر قارچ را به نام ارائه دهنده برفک، به شکل زخم گلو، جوش قرمز پوشک و لکه ها سفید زبان شیوع دهد. عفونت مخمری در مادران شیرده کاندیدا نامیده می شود. این نوزادان مبتلا به سرخ شدگی معمولا تغذیه آنها با شیر مادر مشکل است؛ زیرا گلو و دهان آنها آزرده است. نوزادان از سینه های مادران خود جدا می شوند. این زمانی است که سیر به داد مادران می رسد. سیر خام می تواند به یک مادر پرستار کمک کند تا با از بین بردن عفونت مخمری یا ریشه کن کردن عفونت، موانع را از بین ببرد تا کودک از شیر مادر تغذیه کند.

سیر خام دارای خواص آنتی بیوتیکی و ضد باکتریایی قوی است. این یک گیاه آنتی بیوتیک طبیعی است که مانند بسیاری از داروهای آنتی بیوتیکی، عفونت مخمر ثانویه ای ایجاد نمی کند. اغلب مادران شیر ده ممکن است به آنتی بیوتیک نیاز داشته باشند. مخصوصا اگر از مبتلا شدن به ماستیتس که انسداد مجاری شیر سینه ها است، رنج می برید. گاهی اوقات، ماستیتس باعث عفونت می شود. سیر میتواند به طور طبیعی به این وضعیت کمک کند.

اگر سیر زیادی مصرف می کنید، می توانید بوی و طعم شیر خود را تحت تاثیر قرار دهید. بر طبق یک مطالعه، متوجه شدیم که شیر مادرانی که سیر مصرف کرده بودند برای مدت زمان بیشتری غذا داشتند. این بدان معنی است که نوزادان ممکن است طعم سیر را در شیر مادر دوست داشته باشند. با این وجود، این مطالعه برای تعیین نتایج معنی داری خیلی ضعیف بود. شیرِ دارای سیر پس از زایمان، به عنوان یک نوشیدنی سنتی محبوب به شمار می رود.

۱۸٫ افزایش سریع شیر مادر با یونجه

برگ یونجه دارای ویتامین ها و مواد معدنی مهم همراه با اسید های آمینه است. این گیاه استروژنیک (فحل زا) است و میتواند عملکرد هیپوفیز را ترفیع کند. بر این باورند که این عملکرد مرتبط با عرضه شیر مادر است. شما باید بذر یونجه یا جوانه هایش را به ساندویچ یا سالاد خود اضافه کنید. یونجه نیز در فرم مکمل موجود است.

۱۹٫ دانه های کنجد

دانه کنجد غنی از کلسیم است که برای افزایش تولید شیر بسیار مفید است. آنها اگر خرد شده باشند، بهتر موثر واقع می شوند. دانه های کنجد، هر نوعی باشند، خوب هستند؛ در عین حال نوع خام، ارگانیک و باز نشده آنها ترجیح داده شده است. دانه های کنجد سفید بیشتر و به راحتی در دسترس هستند و اگر به صورت عمده خریداری شوند، ارزان تر اند؛ اما انواع سیاه آنها نیز عالی هستند. شما می توانید کنجد را در ارده که یک خمیر دانه کنجد است یا به عنوان یک مخلوط در سبزیجات در یا کلوچه ها، امتحان کنید.

گیاه قاصدک۲۰٫ گیاه قاصدک

یکی از نکاتی که باید در مورد نحوه افزایش تولید شیر مادر استفاده کنید، استفاده از قاصدک است. قاصدک غنی از کلسیم، ویتامین A و آهن است. ریشه این گیاه می تواند اشتها را تحریک کرده، هضم را تقویت و ایمنی تان را تقویت کند. به عنوان یک دیورتیک طبیعی، قاصدک می تواند ادرار را افزایش و کمک به پیشگیری از UTI، ناراحتی معده، یبوست، و مشکلات دستگاه گوارش کند.

بسیاری از مادران شیرده، درباره ایمنی بسیاری از داروهای گیاهی یا مکمل ها را در طول پرستاری خود سوال می کنند. با وجود اهداف دارویی برگ و ریشه قاصدک و همچنین داروهای گیاهی که قرن ها استفاده شده است، تحقیقاتی هنوز بر ایمنی این گیاه در ارتباط با شیر مادر صورت نپذیرفته است. بنابراین، قبل از استفاده از این گیاه، شما باید در استفاده از ریشه، برگ یا مکمل، فرم خود را قبل از اینکه به پرستاری می روید، مشورت کنید.

گیاهانی مانند قاصدک ممکن است با برخی از اثرات ثانویه زمانی که به صورت مقطعی یا خوراکی استفاده می شود، همراه باشد. برخی از عوارض جانبی خفیف، سوزش سر دل و ناراحتی معده است. گاهی اوقات این گیاه باعث واکنش های آلرژیک و زخم های دهان می شود. اگر به گل ها آفتاب گردان، گل همیشه بهار، ابروسیا، ید، بابونه یا گل داودی حساسیت دارید، از قاصدک استفاده نکنید. قاصدک، به عنوان یک دیورتیک، ممکن است با برخی از داروها به دلیل افزایش ادرار مداخله کند. بنابراین، اگر شما از آنتی بیوتیک ها، آنتی اسیدها یا لیتیوم استفاده می کنید، نباید از قاصدک استفاده کنید.

۲۱٫ افزایش سریع شیر مادر با خرما

خرما می تواند تغذیه و حمایت از خون مان که به تولید شیر کمک می کنند، منجر شود. آنها را در سوپ مصرف کنید یا آب گرم بر روی آنها بگذارید. حتی میتوانید آنها را بلا کوکیهای آرد جو دوسر برای افزایش قدرت شیر ​​استفاده کنید.

۲۲٫ دانه های زیره سبز

ادعا شده است که دانه های زیره سبز به تحریک تولید شیر، بهبود هضم و تسکین یبوست، نفخ و ترش کردگی منجر می شوند. این دانه ها عضو بسیاری از غذاهای هندی است. همچنین، آنها یک منبع غنی از ریبوفلاوین (متعلق به ویتامین گروه B) و کلسیم هستند.

شما می توانید آنها را بخورید و یا آنها را با ترشی های چاشنی دار و یا تنقلات و یا به سادگی آنها را به عنوان آب زیره بنوشید.

۲۳٫ افزایش سریع شیر مادر با تخم شِوید

این یک معدن ویتامین و مواد معدنی مانند کلسیم، منیزیم و آهن است. کارشناسان معتقدند که شوید می تواند بهبود خواص شیر، بازیابی کننده جوش و بهبود کیفیت خواب را نتیجه دهد.

به عنوان یک نوع دیورتیک خفیف، شوید باید به میزان متوسط ​​مصرف شود. شما می توانید از دانه های شوید در کل زمین و غذاهای بسیاری مانند سالاد، ترشی، ادویه های کاری و پنیر استفاده کنید. برای زنان در طول دوره پرستاری، چای شوید، نوشیدنی محبوبی است.

۲۴٫ سبزیجات کدو

گیاهان از خانواده کدو مانند کدوی سیب، کدو تنبل و کدو اسفنجی به افزایش تولید شیر کمک می کنند. این سبزیجات کم کالری، هضم راحتی داشته و بسیار مغذی هستند.

گل خار۲۵٫ شیره گل خار

این یک گیاه گلدار است که در دریای مدیترانه یافت می شود و در دوران باستان برای تقویت عرضه شیر مادر استفاده می شد. این یک آنتی اکسیدان سیلیمارین است که به عنوان ماده ای فعال در این گیاه شناخته شده است. در واقع، رومی ها و یونانی ها از این گیاه برای مقابله با برخی از بیماری ها مانند بیماری های کیسه صفرا و کبد استفاده می کردند. این گیاه همچنین برای کمک به سوء استفاده از الکل، قند خون، کلسترول و بیماری های خود ایمنی نیز شناخته شده است. این گیاه فعالیت استروژنیک دارد که به افزایش تولید شیر مادر کمک می کند, اما امروزه به طور گسترده ای مورد استفاده قرار نمی گیرد. این گیاه سمی نیست و برای مادران شیرده ایمن است. با این حال، همچنین دارای برخی از ضعف ها و همچنین برخی از عوارض جانبی مانند آلرژی، تقلب (قلب زنی)، یبوست، نفخ و گاز، سرگیجه، کاهش پلاکت، اختلال عملکرد جنسی، اگزما، سطح پایین گلوکز خون ، لخته شدن خون و افزایش آنزیم های کبدی ممکن است باشد.

همه چیزهایی که مصرف می کنید، به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر روی کودک شما تاثیر می گذارد. بنابراین، مهم است که با پزشکتان در رابطه با دوز مناسب شیره گل خار در طول شیردهی مشورت کنید. اکثر خانم های پرستار می توانند ۲ الی ۳ کپسول مکمل شیره گل خار را هر روز مصرف کنند تا مزایای آن را برایشان فراهم آورد. با این حال، در هر فرد متفاوت است، بنابراین قبل از اینکه واقعا از این قرص ها استفاده کنید، باید با پزشک خود مشورت کنید.

بهترین چیز در مورد گیاهان طبیعی این است که آنها را می توان به روش های مختلف استفاده کرد؛ مانند کپسول، چای، غذا یا مکمل ها. شما می توانید با استفاده از دانه ها و له شده آنها چای شیره خار تهیه کنید. ۱ قاشق چای خوری دانه های خرد شده شیره خار را به ۲۴۰ میلی لیتر آب جوش اضافه کنید. اجازه دهید به مدت ۱۵ دقیقه بماند. دو بار یا سه بار در روز از آن استفاده کنید. همچنین می توانید با حذف ستون فقرات این گیاه، آنرا مصرف کنید.

۲۶٫ افزایش سریع شیر مادر با شیرین بیان

شیرین بیان گیاهی بومی در خاورمیانه و اروپا است. این گیاه در داروهای گیاهی برای مقابله با سطوح پایین قند خون و سل استفاده شده است. این گیاه محبوب مادران شیردهی می باشد که افزایش میزان تولید شیر مادر خود را خواهان اند.

متأسفانه در ایالات متحده این گیاه زیبای گلدار یک علف هرز سمی محسوب می شود. واقعیت این است که شیرین بیان می تواند رشد بافت سینه را تحریک کند. این ممکن است برای زنانی که می خواهند پس از جراحی پستان، کودکشان را با شیر مادر تغذیه کنند، سودمند باشد.

این گیاه متعلق به خانواده گیاهی با عنوان شنبلیله است. حتی برخی از زنان می گویند که این گیاه به خوبی یا بهتر از شنبلیله موثر است م. با این حال، این همیشه برای همه کار نمی کند. شیرین بیان دارای خصوصیات ضد باکتریایی است و می تواند بافت پستان ایجاد کند.

با این وجود، شما بهتر نباید از گیاه تازه شیرین بیان استفاده کنید؛ زیرا خطرناک و سمی است. با این وجود، اگر در قالب کپسول یا به عنوان برگ گیاه خشک شده در چای استفاده شود، ایمن است.

برای ایجاد چای شیرین بیان، این مراحل را دنبال کنید:

  • ۱ قاشق چایخوری از برگ های شیرین بیان خشک را در یک فنجان آب قرار دهید
  • اجازه دهید آن را به مدت ۱۰ دقیقه بماند
  • این چای را ۳ بار در روز بخورید

برای فرم کپسول، می توانید ۱ کپسول را برای ۳ الی ۴ بار در روز مصرف کنید. دستورالعمل های دوز توصیه شده توسط پزشک خود را دنبال کنید.

توجه کنید:

  • اگر دچار هیپوگلیسمی یا دیابت هستید، از مصرف شیرین بیان خود داری کنید.
  • واکنش های آلرژیک ممکن رخ دهد.

۲۷٫ ماهی قزل آلا

ماهی قزل آلا معمولا به عنوان یک غذای مغذی برای مردم به دلیل مواد عالی نظیر اسید چرب ضروری و پروتئین با کیفیت مورد استفاده قرار می گیرد. DHA، یکی از این اسیدهای چرب، نقش مهمی در توسعه مغز نوزادان دارد. بیشتر DHA ای که مادر مصرف می کند، بیشتر در شیرش خواهد بود.

ماهی قزل آلا یکی از مواد غذایی مهم برای افزایش تولید شیر مادر است؛اما دلیل دقیق این ادعا مشخص نیست.

استفاده بیش از ۲ الی ۳ بار از این ماهی در هر هفته به دلیل محتوای جیوه بالقوه توصیه می شود.

رژیم غذایی ضد التهاب

۲۸٫ دانه های زنیان (آجواین)

دانه های زنیان قادر به تولید شیر در مادران شیرده می باشند. این بذر می تواند به مسائل مختلف بهداشتی پس از بارداری کمک کند. این می تواند عضلات پشتی شما را تقویت کند، سلامت داخلی تان را تصمین کرده و تولید شیر را افزایش دهد. در سبک پخت و پز هندی، دانه های زنیان همراه با وعده های غذایی پخته می شوند که می توانند مصرف شوند.

مادران شیرده می توانند روزانه ۱ قاشق چایخوری از دانه های زنیان را مصرف کنند. همچنین آنها می توانند یک قاشق غذاخوری از این دانه ها را آسیاب کرده و آن را با ۱ فنجان آب و ۲ قاشق چایخوری شکر زرد مخلوط کنید. پس از مخلوط کردن، مخلوط را حدود ۳ دقیقه حرارت داده و به خوبی صبر کنید. اجازه دهید خنک شود. بکشید و این مایع را میل نمایید.

توجه: اگر از این گیاه برای اولین بار استفاده می کنید، واکنش های آلرژیک ممکن را بررسی کنید.

۲۹٫ گز روغنی

گز روغنی مواد مغذی مختلف قدرتمندی دارد که با تحریک غدد پستان به تولید شیر کمک می کند. علاوه بر این، مصرف این گیاه موجب بهبود گردش خون می شود، بنابراین تولید شیر مادر افزایش می یابد.

شما فقط نیاز دارید تا با مصرف ½ فنجان آب تازه استخراج شده از گز روغنی در هر روز شیر مادر بیشتری برای نوزاد خود فراهم کنید.

۳۰٫ افزایش سریع شیر مادر با ریحان مقدس

در پزشکی آیورودا، ریحان مقدس به طور معمول برای حمایت از مادران شیرده برای افزایش تولید شیر استفاده می شود. این می تواند جریان تولید شیر را تحریک و به آرام کردن اعصاب مادران کمک نماید.

ریحان مقوی دارای نیاسین، کاروتن، آهن و تیامین است که هر دو سلامت مادر و نوزاد را تظمین می کند و از بیماری ها دور نگه می دارد.

  • ۶ الی ۸ برگ ریحان ریز خرد شده را در یک فنجان آب قرار دهید
  • مخلوط را برای ۱ الی ۲ دقیقه بجوشانید
  • حرارت را کم کنید و آنرا حدود ۵ دقیقه بگذارید
  • آنرا از روی حرارت بردارید
  • قبل از مصرف این مایع، عسل (اختیاری) به آن اضافه کنید
  • آن را دو بار در روز برای چند ماه پس از زایمان مصرف کنید

چگونگی افزایش تولید شیر مادر

چگونگی افزایش تولید شیر مادر – برخی از موارد قابل توجه

برای افزایش روند تولید شیر مادر علاوه بر استفاده از نکات بالا، باید به برخی از موارد زیر توجه کنید:

  • چای، قهوه و سیگار کشیدن را محدود کنید.
  • خوردن مقدار زیادی سبزیجات و میوه های سبز، نوشیدن مقدار زیادی آب.
  • مقدار زیادی استراحت کنید تا بدن شما بتواند سریعا بهبود یابد.
  • قرص های ضد بارداری مصرف نکنید.
  • بعضی از داروها باعث کاهش شیردهی می شوند. با پزشک خود چک کنید که آیا داروهایی که مصرف میکنید باعث عوارض جانبی میشوند یا خیر.
  • از هر دو پستان در هنگام شیردهی، شیر بدهید.
  • هنگام تغذیه با شیر مادر، پیراهن کودک خود را دربیاورید تا باعث ایجاد تماس بین مادر و نوزاد شود. تماس پوست بین مادر و کودک می تواند شیر دادن به کودک را طولانی تر کند. شیردهی طولانی تر به معنی تولید شیر مادر بیشتر است.
  • شما می توانید از پزشک خود برای مشاوره در مورد استفاده از مکمل های دارویی یا تجویز برای افزایش میزان شیر خود سوال کنید. گیاهانی که در این وضعیت به خوبی کار می کنند، عبارتند از کشمش ها، خار مقدس و تمشک قرمز. متوسلوپرامید گاهی توسط پزشکان تجویز می شود تا کاهش توانایی تولید شیر مادر را درمان کند.

در اینجا چند نکته برای کمک به افزایش توانایی بدن شما در تولید شیر وجود دارد. همانطور که می بینید، همه آنها راهنمایی بسیار ساده و ایمن هستند. شما می توانید این کار را در خانه انجام دهید. با استفاده از برخی از این نکات، بسیاری از زنان موفق به بهبود شرایط خود شده اند. بنابراین، بعضی از آنها را انتخاب کنید و آنها را در درمان خود بکار بگیرید تا ببینید که چقدر موثر هستند. اگر شما هر ایده ای در مورد مقاله ما از “۳۰ نکته مهم در مورد افزایش سریع تولید شیر مادر پس از بارداری” دارید، دریغ نکنید و پیشنهادات خود را در زیر این پست قرار دهید. ما به محض این که بتوانیم پاسخ خواهیم داد.


در مورد رانیتیدین چه می دانید؟ آیا با نحوه مصرف آن آشنایی دارید؟ عوارض رانیتیدین برای بدن چیست؟ رانیتیدین یک نوع داروی ضد اسید معده است که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد و عموما به خوبی قابل تحمل است. طبق اطلاع و دانش ما، بروز آنافیلاکسی ثانویه مربوط به رانیتیدین بسیار به ندرت اتفاق می افتد و تنها چند نمونه از آن گزارش شده است. در این مقاله از بخش داروهای موزیک دان به بررسی کاربرد رانیتیدین، دوز مصرفی و عوارض آن می پردازیم.

رانیتیدین چیست؟

رانیتیدین یک داروی رایج و بدون نسخه است که توسط پزشکان سراسر دنیا، تجویز می شود. رانیتیدین به عنوان یک داروی آنتی هیستامین استفاده می شود.رانیتیدین یک مسدود کننده گیرنده H2 سلول های جداره معده است، بنابراین از فعالیت هیستامین که محرک اصلی ترشح اسید معده می باشد، ممانعت به عمل می آورد. استفاده اصلی از این دارو، کاهش و از بین بردن علائم مرتبط با ازوفاژیت فرسایشی (EG)، ریفلاکس معده (GERD) و سندرم زولینگر الیسون (ZE) است.

رانیتیدین

برخی از عوارض جانبی گزارش‌شده، نسبتا جزئی، بدون ‌ضرر و به طور قطع و یقین تهدید کننده زندگی فرد نیستند. یک بیمار مرد ۳۴ ساله با هیچ گونه سابقه قبلی آلرژی به هر نوع دارویی و با داشتن تنگی قفسه سینه، مشکل تنفسی و دارای راش پوستی را چند دقیقه پس از مصرف رانیتیدین برای ناراحتی معده، مورد بررسی قرار می دهیم. تنها تعداد انگشت شماری از موارد گزارش ‌شده در مقالات وجود دارد که واکنش آنافیلاکتیک به این دارو را توصیف می‌کنند.

از موارد گزارش شده می توان به بیماری که زایمان و یا عمل داخلی دارد و یا فردی که به چندین دارو حساسیت دارد اشاره کرد. این مورد، منحصر به فرد است و هیچ گونه سابقه آلرژی به هیچ نوع دارویی ندارد و روش مصرف این دارو به صورت خوراکی بوده است.طبق اطلاعات و آگاهی ما، این اولین مورد گزارش شده در ایالات متحده آمریکا است که در آن، یک بیمار بدون هیچ گونه سابقه آلرژی قبلی و پس از مصرف دوز خوراکی رانیتیدین، با آنافیلاکسی شدید مواجه می شود.

کاربرد رانیتیدین

رانیتیدین زیر مجموعه گروهی از داروها است که به آن ها مسدود کننده h2 هم می گویند. این دارو با کاهش میزان اسیدهای معده وظیفه خود را انجام می دهد. رانیتیدین برای درمان زخم معده هم به کار می رود. این دارو عوارضی که در آن ها معده به میزان زیادی اسید تولید می کند را هم درمان می کند. از جمله این عوارض می توان به سندرم زولینگر- الیسون اشاره کرد. رانیتیدین همچنین می تواند به درمان رفلاکس اسید معده به مری و سایر بیماری هایی که در آن اسید معده به مری بر می گردد و سبب سوزش قلب می شود نیز کمک کند.

موارد استفاده از داروی رانیتیدین:

  • درمان کوتاه مدت زخم اثنی عشر
  • حفظ نتایج درمان با کمترین دوز مصرفی
  • بسیاری از بیمارانی که دچار زخم حاد اثنی عشر هستند باید در بیمارستان بستری شوند.
  • رهایی از سوزش قلب مربوط به ترشح اسید معده و ترش کردن معده
  • رهایی از ترش کردن معده که با مصرف مواد غذایی و نوشیدنی های خاصی اتفاق می افتد

اطلاعات مهم در مورد رانیتیدین

  1. مصرف رانیتیدین ریسک ابتلا به ذات الریه را بالا می برد. علائم ذات الریه شامل درد در قفسه سینه، تب، احساس تنگی نفس و سرفه هستند. اگر این علائم را دارید با پزشک خود مشورت کنید.
  2. اگر به رانیتیدین آلرژی دارید مصرف این دارو را قطع کنید. اگر دچار بیماری کلیه، بیماری کبد و پورفیری هستید قبل از مصرف رانیتیدین با پزشک مشورت کنید.
  3. پورفیری گروهی از اختلالات نادر ارثی هستند و سبب آسیب به پوست و سیستم عصبی می شوند. معمولا سوزش قلب را با حمله قلبی اشتباه می گیرند.
  4. اگر دچار علائمی نظیر درد در قفسه سینه یا درد در ناحیه بازوها و شانه ها، حالت تهوع و تعریق زیادی از حد شدید سریعا با پزشک تماس بگیرید. گاهی پزشک برای رفع درد آنتاسید را تجویز می کند.
  5. حتما درباره نوع آنتاسید مصرفی و زمان استفاده از آن، دستورالعمل ها و توصیه های پزشک را رعایت کنید. به علاوه از مصرف الکل جدا بپرهیزید. مصرف الکل می تواند سبب آسیب به معده شود.
  6. حدود ۸ هفته باید داروهای تجویز شده را مصرف کنید تا زخم معده تان درمان شود. برای نتیجه گرفتن از درمان، به همان میزان و مدتی که تجویز شده این داروها را مصرف کنید. اگر بعد از ۶ هفته درمان، علائمتان حتی کمی بهبود نیافتند با پزشک خود صحبت کنید.

پیش از استفاده از رانیتیدین نکات زیر را رعایت کنید

در صورت حساسیت به رانیتیدین، از این دارو استفاده نکنید.

سوزش سر دل اغلب با اولین نشانه های حمله قلبی اشتباه گرفته می شود. اگر درد قفسه سینه یا احساس سنگینی، پخش شدن درد به سمت بازو یا شانه،حالت تهوع، تعریق و یا یک احساس ناخوشایند کلی دارید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

در صورت داشتن بیماری های زیر، از پزشک یا داروساز خود درباره ایمن بودن مصرف این دارو سوال کنید:

  • بیماری کلیوی
  • بیماری کبد
  • پورفیریا، یک اختلال آنزیمی ژنتیکی که بر روی پوست یا سیستم عصبی تاثیر می گذارد

انتظار نمی رود که رانیتیدین برای نوزادی که هنوز متولد نشده، خطرناک باشد. اگر باردار هستید و یا قصد بارداری دارید، به پزشک خود بگویید. رانیتیدین از طریق شیر مادر منتقل می شود. در صورت شير دادن به نوزاد، قبل از استفاده از این دارو، پزشک خود را در جریان بگذارید.

استفاده از این دارو ممکن است ریسک ابتلا به ذات‌الریه را افزایش دهد.علائم ذات‌الریه عبارتند از درد قفسه‌سینه، تب، احساس تنگی نفس و سرفه کردن همراه با خلط سبز یا زرد رنگ. با پزشک خود درباره خطر ابتلا به ذات‌الریه صحبت کنید.

قرص های جوشان رانیتیدین ممکن است حاوی فنیل آلانین باشد. در صورت ابتلا به فنیل کتونوری (PKU)، قبل از مصرف قرص های جوشان، با پزشک خود مشورت کنید.

رانیتیدین

نحوه مصرف قرص جوشان رانیتیدین

دقیقا همان طور که در توضیحات آمده و به میزان تجویز شده از رانیتیدین استفاده کنید. بیشتر یا کمتر از میزان توصیه شده مصرف نکنید. قرص جوشان را نجوید، نشکنید و آن را روی زبان تان حل نکنید. باید حدود ۲۵ میلی گرم قرص جوشان را در حداقل ۱ قاشق چای خوری آب حل کنید. برای ۱۵۰ میلی گرم قرص جوشان باید از ۶ الی ۸ اونس آب استفاده شود.

قرص جوشان باید کاملا در آب حل شود و سپس ترکیب نهایی را بنوشید. اگر می خواهید این دارو را به کودکان بدهید این مایع را در قطره چکان بریزید و سپس با قطره چکان به کودک بدهید. با قاشق اندازه گیری مخصوص این داروها را اندازه بگیرید و از قاشق های معمولی برای اندازه گیری استفاده نکنید. اگر قاشق اندازه گیری ندارید، از داروخانه تهیه کنید. مصرف این دارو می تواند سبب ایجاد عوارض ناخواسته شود. در صورت مشاهده هر گونه عوارض با پزشک خود صحبت کنید. این دارو را در دمای اتاق و به دور از رطوبت، نور و گرما نگه دارید.

چگونه باید رانیتیدین را مصرف کنم؟

رانیتیدین را دقیقا طبق دستور برچسب آن و یا طبق تجویز پزشک خود مصرف کنید. در مقادیر بزرگتر یا کوچکتر و یا طولانی تر از آنچه که توصیه شده است، استفاده نکنید.

پزشک ممکن است استفاده از یک داروی ضد اسید معده را برای تسکین درد به شما پشنهاد کند. دستورات پزشک را در مورد نوع داروی ضد اسید معده و زمانی که باید از آن استفاده ‌کنید را دنبال کنید.

از خرد کردن، جویدن و شکستن قرص های جوشان رانیتیدین اجتناب کنید و اجازه ندهید که بر روی زبانتان حل شود. ۲۵ میلیگرم قرص جوشان رانیتیدین را قبل از قورت دادن، حداقل در ۱ قاشق چایخوری آب حل کنید. ۱۵۰ میلیگرم قرص جوشان رانیتیدین باید در ۶ تا ۸ اونس آب حل شود.

اجازه دهید تا قرص جوشان کاملا در آب حل شود و سپس تمام آن را بنوشید. اگر این دارو را به یک کودک می‌دهید، می‌توانید مخلوط مایع را با قطره‌چکان پزشکی داخل دهان کودک خالی کنید.

گرانول ‌های رانیتیدین را قبل از خوردن، باید با ۶ تا ۸ اونس آب مخلوط کنید.

شربت رانیتیدین را با یک قاشق یا پیمانه مخصوص اندازه گیری دوز دارو، اندازه گیری کنید و نه یک قاشق معمولی. اگر پیمانه اندازه گیری دوز دارو ندارید،از داروساز خود، یک پیمانه درخواست کنید.

رانیتیدین

ممکن است ۸ هفته طول بکشد تا زخم بهبود پیدا کند. اگر علائم شما بعد از ۶ هفته درمان بهبود پیدا نکند، دارو را طبق دستور مصرف کنید و به پزشک خود اطلاع دهید.

این دارو می‌تواند با برخی آزمایشات پزشکی تداخل پیدا کند و باعث نتایج غیر عادی شود.. به هر پزشکی که شما را درمان می کند،بگویید که از رانیتیدین استفاده می‌کنید.

دارو را در دمای اتاق و دور از رطوبت، گرما و نور نگهداری کنید.

شربت رانیتیدین چگونه باید مصرف شود؟

رانیتیدین به صورت قرص، شربت و به صورت تزریقی نیز در دسترس می باشد.

در افراد بزرگسال و کودکان ۱۲ سال و بالاتر، برای تسکین علائم، ۱عدد قرص با یک لیوان پر از آب قورت داده شود.

برای پیشگیری از بروز علائم، ۱عدد قرص با یک لیوان پر از آب، ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از خوردن غذا یا نوشیدنی‌هایی که موجب سوزش معده می‌شوند، قورت داده شود.

این دارو می تواند تا دو بار در روز نیز مصرف شود (بیش از ۲ قرص در ۲۴ ساعت)

در مورد کودکان زیر ۱۲ سال، با پزشک صحبت کنید.

رانیتیدین

دوز رانیتیدین

دوز رانیتیدین برای درمان زخم اثنی عشر در بزرگسالان

درمان با داروی خوردنی:

  • دوز درمانی: ۱۵۰ میلی گرم دو بار در روز یا ۳۰۰ میلی گرم یک بار در روز بعد از ظهر یا موقع خواب
  • دوز برای حفظ درمان: ۱۵۰ میلی گرم هنگام خواب یک بار در طول روز
  • طول درمان: ۸ هفته (درمان) تا یکسال (حفظ نتایج درمان)

درمان با تزریق – تزریق IM (عضلانی) و IV (وریدی):

  • دوز معمولی: هر ۶ یا ۸ ساعت یکبار ۵۰ میلی گرم IM یا IV
  • بالاترین دوز مصرفی: روزانه ۴۰۰ میلی گرم

دوز رانیتیدین برای درمان سوء هاضمه در بزرگسالان

  • دوز رانیتیدین برای رهایی از علائم: ۷۵ تا ۱۵۰ میلی گرم برای مصرف دهانی با یک لیوان آب
  • دوز رانیتیدین برای پیشگیری از بروز علائم: ۷۵ تا ۱۵۰ میلی گرم برای مصرف دهانی با یک لیوان آب، ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از یک وعده غذایی
  • بیشترین میزان دوزی که می توانید مصرف کنید: ۲ قرص در روز
  • طول درمان: تا ۱۴ روز

دوز رانیتیدین برای درمان ازوفاژیت یا التهاب مری در بزرگسالان

درمان با داروی خوردنی:

  • دوز رانیتیدین برای درمان: ۱۵۰ میلی گرم از مصرف دهانی خوردن ۴ بار در روز
  • دوز رانیتیدین برای حفظ درمان: ۱۵۰ میلی گرم از طریق مصرف دهانی دو بار در روز
  • طول دوره درمان: حدود ۴۸ هفته برای حفظ نتایج درمان

نکات:

  • معمولا آثار درمان از حدود ۲۴ ساعت بعد از مصرف دهانی دارو شروع می شوند.
  • مطالعات نشان داده اند که برای حفظ نتایج درمان تا حدود ۴۸ هفته بعد باید از این دارو استفاده شود.

دوز رانیتیدین برای درمان سندرم زولینگر- الیسون در بزرگسالان

درمان با داروی خوردنی:

  • دوز رانیتیدین برای مصرف ابتدایی: ۱۵۰ میلی گرم از طریق مصرف دهانی دو بار در روز
  • بیشترین میزان دوز مصرفی: تا ۶ گرم روزانه

دوز رانیتیدین برای درمان اختلالات پاتولوژیک هایپرسکرتوری در بزرگسالان

درمان با داروی خوردنی:

  • دوز رانیتیدین برای مصرف ابتدایی: ۱۵۰ میلی گرم از طریق مصرف دهانی دو بار در روز
  • بیشترین میزان دوز مصرفی: تا ۶ گرم روزانه

درمان تزریقی:

  • دوز ابتدایی: ۱mg/kg/hr
  • میزان مصرفی: پس از ۴ ساعت اگر اسید معده بیش از میزان (۱۰mEq/hr) بود یا بیماری و علائم آن ادامه داشتند، دوز مصرفی باید به میزان (۰٫۵mg/kg/hr) افزایش یابد و دوباره اسید معده را اندازه گیری کنند.
  • بیشترین میزان دوز مصرفی: ۲٫۵mg/kg/hr

دوز رانیتیدین برای درمان بیماری رفلاکس معده به مری در بزرگسالان

درمان با داروی خوردنی:

۱۵۰ میلی گرم از طریق مصرف دهانی دو بار در روز

نکات مهم:

معمولا رهایی از علائم این بیماری حدود ۲۴ ساعت بعد از آغاز درمان شروع می شوند.

موارد استفاده:

رانیتیدین می تواند برای درمان بیماری رفلاکس معده به مری استفاده شود.

دوز رانیتیدین برای درمان زخم معده در بزرگسالان

درمان با داروی خوردنی:

  • دوز درمانی: ۱۵۰ میلی گرم به صورت مصرف دهانی دو بار در روز
  • دوز مناسب برای حفظ درمان: ۱۵۰ میلی گرم به صورت مصرف دهانی روزی یک بار قبل از خواب

ورم معده -5

عوارض جانبی مصرف رانیتیدین

در صورت داشتن هر یک از این علائم واکنش آلرژیک به رانیتیدین، مصرف دارو را متوقف کنید و از فوریت های پزشکی،کمک بگیرید. این علائم شامل کهیر، مشکل تنفسی،ورم صورت، لب ها، زبان و یا گلو می باشند. اگر با عوارض جانبی جدی روبرو شدید، مصرف دارو را قطع کنید و فورا با پزشک خود تماس بگیرید. این عوارض جانبی جدی عبارتند از:

  • درد معده و از دست دادن اشتها
  • ادرار تیره و پر رنگ، یرقان (زرد شدن پوست یا چشم ها)
  • تب، لرز، سرفه همراه با خلط،، درد قفسه سینه، احساس تنگی نفس
  • ضربان قلب سریع یا آهسته
  • کبودی یا خونریزی
  • بروز مشکلاتی در رابطه با پوست یا مو
  • عوارض جانبی شایع در رابطه با مصرف رایانیتیدین،شامل موارد زیر می باشد:
  • سردرد که ممکن است شدید باشد
  • خواب آلودگی و سرگیجه
  • مشکلات مربوط به خواب (بی خوابی)
  • کاهش میل جنسی، ضعف و ناتوانی جنسی و یا داشتن مشکل در رسیدن به ارگاسم
  • تورم و دردناک شدن سینه ها (در مردان)
  • حالت تهوع، استفراغ، درد معده
  • اسهال، یبوست
  • درمان هایی که شامل مصرف دهانی و تزریق هستند عوارضی همچون سر دردهای شدید دارند.
  • درمان هایی که شامل تزریق عضلانی (IM) هستند عوارضی همچون درد گذرا در ناحیه تزریق دارند.
  • درمان هایی که شامل تزریق وریدی (IV) هستند سبب احساس سوزش و خارش گذرای موضعی می شوند.

رایج ترین عوارض جانبی گزارش شده برای تزریق عضلانی درد در ناحیه ای است که تزریق صورت گرفته است. رایج ترین عوارض جانبی گزارش شده برای تزریق وریدی احساس درد موضعی و سوزش است.

اگر علائمی همچون کهیر، تنفس دشوار، ورم (صورت، لب ها و زبان) داشتید سریع با پزشک تماس بگیرید. این دارو می تواند عوارض جانبی شدیدتری داشته باشد از جمله:

  • درد معده، از دست دادن اشتها،
  • تیره شدن رنگ ادرار و زرد شدن پوست و چشم
  • تب، لرز، سرفه، درد در قفسه سینه، تنگی نفس
  • ضربان قلب خیلی آرام یا خیلی تند
  • خون مردگی و خونریزی
  • مشکلات پوست و مو

عوارض جانبی رایج رانیتیدین شامل این موارد هستند:

  • سر درد (گاهی شدید)
  • احساس کسالت و گیجی
  • مشکلات خواب (بی خوابی)
  • کاهش تمایل به روابط جنسی، ناتوانی جنسی، مشکل در رسیدن به ارگاسم
  • ورم سینه در مردان
  • حالت تهوع، استفراغ و درد معده
  • اسهال یا یبوست

این لیست عوارض جانبی کامل نیست و عوارض جانبی دیگری نیز ممکن است اتفاق بیفتند. درباره سایر عوارض جانبی از پزشک خود سوال بپرسید.

عوارض جانبی در معده و روده:

عوارض غیر رایج:

درد در ناحیه شکم، یبوست، حالت تهوع، استفراغ

عوارض خیلی نادر:

پانکراتیت، اسهال

درد در ناحیه شکم، یبوست و حالت تهوع با گذر زمان و درمان بهتر خواهند شد.

عوارض جانبی قلبی_ عروقی:

عوارض نادر:

افزایش فشار خون، درد در قفسه سینه، ضربان نامنظم قلب، کند کاری قلب، بلوک قلبی، تپش قلب

عوارض خیلی نادر:

آسیستول، واسکولیت

کند کاری قلب، بلوک قلبی، تپش قلب و آسیستول که در آنتاگونیست گیرنده h2 صورت می گیرد.

زخم معده

عوارض جانبی روانشناختی:

عوارض نادر:

بی خوابی، احساس گیجی، بی قراری، افسردگی، توهم

عوارض گزارش نشده:

از دست دادن اشتیاق جنسی

عوارض جانبی در سیستم عصبی:

گاهی فرد دچار سر درد می شود.

عوارض نادر:

کسالت، خواب آلودگی، سرگیجه، اختلال حرکات غیرارادی

عوارض خیلی نادر:

سر درد (گاهی خیلی شدید)

عوارض جانبی پوستی:

عوارض نادر:

کهیر، آنژیوادم، جوش

عوارض خیلی نادر:

اریتم مولتی فرم، آلوپسی

عوارض جانبی روی سیستم عضلانی_ اسکلتی:

عوارض خیلی نادر:

درد مفاصل، درد ماهیچه

عوارض جانبی روی کبد:

عوارض نادر:

تغییرات مداوم در عملکرد کبد در آزمایش ها، بالا رفتن میزان ALT

عوارض خیلی نادر:

هپاتوسلولار کارسینوما، ورم کبد، همراه با یرقان یا بدون یرقان

عوارض نادر:

تب، بی قراری

عوارض گزارش نشده:

مرگ!

عوارض جانبی روی حساسیت مفرط (هایپرسنسیتیویتی):

عوارض نادر:

عکس العمل مفرط و حساس

عوارض خیلی نادر:

آنافیلاکتیک شوک

عوارض جانبی مربوط به کلیه:

عوارض نادر:

افزایش کراتینین سرم

عوارض خیلی نادر:

نفریت بینابینی حاد

افزایش کراتینین سرم معمولا به صورت جزئی است و با درمان مداوم برطرف می شود.

عوارض جانبی روی سیستم تنفسی:

عوارض نادر:

برونکواسپاسم

عوارض گزارش نشده:

تنگی نفس شدید، ذات الریه

عوارض جانبی روی بینایی:

عوارض نادر:

تار شدن دید

عوارض جانبی مربوط به خون:

عوارض خیلی نادر:

کمبود گلبول های سفید، ترومبوسیتوپنی، کمبود گرانولوسیتهای خون، آگرانولوسیتوز، پان سیتوپنی، هیپوپلازی

عوارض گزارش نشده:

کم خونی آپلاستیک، کم خونی همولیتیک خود ایمنی

عوارض جانبی مربوط به سینه:

عوارض نادر:

عوارض مربوط به نوک سینه، ترشح زیاد از حد شیر از پستان

عوارض جانبی روی غدد درون ریز:

عوارض نادر:

ژنیکوماستی

 

رانیتیدین

تداخلات دارویی رانیتیدین

اگر تریازولام مصرف می کنید قبل از مصرف رانیتیدین به پزشک اطلاع دهید. ممکن است پزشک توصیه کند که رانیتیدین مصرف نکنید یا دوز داروها را تنظیم کند یا از شما بخواهد که در طول درمان آزمایش های خاصی را انجام دهید.

داروهای دیگری نیز هستند که سبب تداخل دارویی با رانیتیدین می شوند. درباره تمام داروهایی که مصرف می کنید با پزشک خود صحبت کنید. این داروها شامل داروهای تجویزی، داروهای بدون تجویز پزشک، ویتامین و داروهای گیاهی هستند. بدون اطلاع به پزشک داروی جدیدی مصرف نکنید.

بعضی از این داروها شامل موارد زیر است:

  • دلاویردین
  • پروکائین آمید
  • وارفارینمیدازولام و تریازولام
  • گلی پیزید
  • آتازاناویر
  • جفی تینیب

نگهداری از دارو

کپسول ها و قرص ها را باید بین دمای ۲۰ و ۲۵ درجه سانتیگراد (۶۸ و ۷۷ درجه فارنهایت) نگهداری کرد و نباید در معرض نور و رطوبت قرار بگیرند.

در مورد نوع تزریقی این دارو، آمپول های سالم و دست نخورده را باید بین دمای ۴ و ۲۵ درجه سانتیگراد (۳۹ تا ۷۷ درجه فارنهایت) نگهداری کرد و دمای مجاز برای نگهداری این دارو، در صورت اینکه در سفر باشید۳۰ درجه سانتیگراد (۸۶ درجه فارنهایت) است. دارو باید از تابش نورمحافظت شده و منجمد و یخ زده نیز نشود.

از قرار دادن دارو در گرمای بیش از حد اجتناب کنید (قرار گرفتن دارو در دمای ۴۰ درجه سانتی گراد به مدت کوتاه، تاثیری بر روی محصول نمی گذارد). محلول رقیق نشده این دارو، شفاف، بی رنگ و مایل به زرد است.تیره شدن رنگ دارو به میزان کم، تاثیری بر قدرت آن نمی گذارد. داروی رقیق شده را که معمولا برای تزرق وریدی به کار برده می شود را می توان تا ۴۸ ساعت در دمای اتاق نگهداری کرد. (به عنوان مثال، NS، D5W، D10W، تزریق لاکتات رینگر،تزریق سدیم بی کربنات ۵٪)

شربت رانیتیدین را باید بین دمای ۲۰ و ۲۵ درجه سانتیگراد (۶۸ و ۷۷ درجه فارنهایت) نگهداری کرد. دمای مجاز برای نگهداری شربت، در صورت اینکه در سفر باشید ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد (۵۹ تا ۸۶ درجه فارنهایت) می باشد. شربت رانیتیدین باید از یخ زدگی و نور محافظت شود.

رانیتیدین در بارداری

تحقیقات عوارضی برای مصرف این دارو در دوران بارداری نشان نداده اند. اما بهتر است بدون تجویز پزشک مصرف نگردد.

احتیاط لازم در حین مصرف رانیتیدین

اگر به این دارو آلرژی یا حساسیت دارید از مصرف آن بپرهیزید. رانیتیدین برای نوزادان متولد نشده خطرناک نیست اما اگر باردار هستید یا می خواهید باردار شوید قبل از مصرف این دارو به پزشک اطلاع دهید. اما باید بدانید که رانیتیدین از طریق شیردهی منتقل می شود. اگر شیر می دهید بدون اطلاع پزشک این دارو را مصرف نکنید. قرص های جوشان رانیتیدین حاوی فنیل آلانین هستند. اگر دچار فنیل کتونوری هستید قبل از مصرف قرص جوشان رانیتیدین با پزشک خود صحبت کنید.

نفخ و گاز معده

دوز از دست رفته رانیتیدین

سعی کنید که همیشه به موقع داروهایتان را مصرف کنید و زمان آن ها را فراموش نکنید. اگر یادتان رفت دارو مصرف کنید، هرگز برای جبران آن بعدا داروی بیشتری مصرف نکنید.

اگر فرد دچار اوردوز با رانیتیدین شده باشد باید چه کار کند؟

اگر بیشتر از میزان توصیه شده از رانیتیدین استفاده کردید حتما با پزشک تماس بگیرید. علائم اوردوز با رانیتیدین شامل این موارد هستند: ضعف، بی حالی و گیجی.

رانیتیدین و الکل

از مصرف الکل بپرهیزید چون همان طور که گفته شد سبب آسیب به معده می شود.

اطلاعات بیشتر

این دارو و سایر داروها را خارج از دسترس کودکان نگه دارید. هیچ وقت داروهایتان را با بقیه به اشتراک نگذارید و این داروها را تنها به میزان تجویز شده مصرف کنید.

  • در صورتی که فویل چاپ شده در زیر درپوش بطری باز یا پاره شده باشد، از آن استفاده نکنید.
  • در صورتی که فویل قوطی دارو باز یا پاره شده باشد، از آن استفاده نکنید.
  • دارو را در دمای بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد (۶۸ تا ۷۷ درجه فارنهایت) نگهداری کنید.
  • دارو را در معرض گرما یا رطوبت بیش از حد قرار ندهید.
  • این دارو فاقد سدیم و قند است.

نکات کلی:

  • برخی از بیماران برای رهایی از درد از آنتاسید استفاده می کنند.
  • یک یا دو بار مصرف دارو از طریق خوردن در مواقعی که اسید معده به میزان زیاد ترشح می شود موثر است.
  • فرم قابل تزریق این دارو وقتی قرار است به عنوان تزریق عضلانی (IM) استفاده شود نیازی به رقیق سازی ندارد.
  • فرم قابل تزریق این دارو وقتی قرار است به عنوان تزریق وریدی (IV) استفاده شود باید رقیق شود.
  • بسیاری از بیمارانی که از درمان با داروی خوردنی استفاده می کنند در زمان حدودا ۴ هفته درمان می شوند. اما گاهی درمان این عارضه تا حدودا ۸ هفته هم طول می کشد.
  • بسیاری از بیماران پس از ۶ هفته درمان بهبود میابند.

برندهای تجاری داروی رانیتیدین در آمریکا

  • [Acid Reducer [OTC
  • [GoodSense Acid Reducer [OTC
  • [raNITIdine 150 Max Strength [OTC
  • [raNITIdine Acid Reducer [OTC
  • Zantac
  • [Zantac 150 Maximum Strength [TC
  • [Zantac 75 [OTC


مجموعه امكاناتی كه برای داشتن خوابی مطلوب و ایده‌آل توصیه می‌شوند، با عنوان كلی كالای خواب معرفی می‌شوند. تشك یكی از چند قلم كالای مرتبط با خواب است. تشك مناسب خواب ویژگی‌هایی دارد كه در صورت رعایت،‌ می‌توان خوابی راحت را تجربه نمود. همانطور كه قرار داشتن در وضعیتی ثابت حتی در هنگام بیداری و هوشیاری برای فیزیولوژی بدن نامناسب است؛ قرارگیری اعضای بدن در هنگام خواب و نیمه‌هوشیاری برای مدت‌زمانی حدود یك سوم شبانه‌روز نیز موجب آسیب رسیدن به اندام‌های جسمی و ستون فقرات می‌شود. از سوی دیگر پوست انسان به دلیل عدم پوشش به وسیله پر یا پشم یا مو، در معرض انواع آلرژی‌هاست.

این موارد به همراه بسیاری دلایل دیگر، طراحان حوزه تولید و صنعت را وادار به طراحی و تولید كالاهایی باكیفیت جهت داشتن خوابی مطلوب و راحت كرده است. بسیاری از شركت‌های فعال در عرصه كالای خواب با تولید انواع محصولات مرتبط با خواب، توانسته‌اند بازار مناسبی جهت تهیه لوازم خواب ایجاد كنند. در این میان برند دانلوپیلو Dunlopillo،‌ با سابقه‌ای در حدود ۷ دهه در تولید ملحفه به عنوان بهترین برند در جهان مطرح شده است. کالای خواب دانلوپیلو اكنون سازنده انواع تشك،‌ لحاف،‌ بالش، لنترست و برخی دیگر از كالاهای مرتبط با خواب است. برند دانلوپیلو، برندی آلمانی است كه در زمینه كالای خواب فعال است و فروشگاه اینترنتی ژرمن کالا به عنوان تنها وارد کننده این محصول است.

دهه‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰ سال‌های آغازین برای شركت دانلوپیلو است؛ در این سال‌ها دانشمندان دانلودپیلو  استفاده از لاتكس را كشف كردند. دانلوپیلو اولین بار لاتكس را در صندلی‌های تراموا، قطارها و اتوبوس‌های برقی به كار برد. صنعت هوایی از فوم لاتكس برای تودوزی و رودوزی كابین‌ها و صندلی‌هایش استقبال كرد. همچنین دانلوپیلو اولین تشك‌های لاتكس  طبیعی  را به‌منظور حفظ تازگی و ثابت نگه داشتن شكل آنها بدون وارد كردن پف و هوا به داخل تشك تولید كرد. اینها امتحانی برای دستیابی به موفقیتی بزرگ برای دانلوپیلو بود.

امروزه دانلوپیلو یكی از بهترین برندهای شناخته‌شده در تولید كالای خواب در سراسر اروپا است؛ دانلوپیلو مالك انحصاری و تولید کننده عمده صنعت تشك‌های لاتكس طبیعی می‌باشد. تشك‌های دانلوپیلو برای عملكردی درازمدت با به كارگیری انعطاف‌پذیری طبیعی، برای نگه داشتن شكل‌ اولیه‌شان و باقی ماندن به شكلی پایدار طراحی شده‌اند.دانلوپیلو تشک هایش را در مقابل عوامل آلرژی‌زا مانند ذرات گرد و غبار و پر و رایحه مقاوم كرده است.

لاتكس طبیعی استفاده شده در دانلوپیلو شبیه مموری فوم است؛ لاتكس طبیعی خاصیت ارتجاعی و فنری طبیعی دارد؛ این ویژگی باعث انطباق آن با شكل و فرم بدن انسان می‌شود. مموری فوم منشأ شیمیایی دارد و تفاوت دیگرش با فوم لاتكس طبیعی در میزان خاصیت ارتجاعی و انطباق آن با فرم بدن است؛ با این توضیح كه لاتكس به طور كامل به قالب بدن در نمی‌آید. ضمناً به دلیل منشأ گیاهی و ارگانیك لاتكس طبیعی؛ گرما در آن حبس نمی‌شود و نسبت به مموری فوم خنك‌تر است؛ در نتیجه مانع از افزایش دمای بدن و تعریق می‌شود‌. با این اوصاف افراد باید با توجه به نوع نیاز جسمی‌شان، تشك مناسب خود را انتخاب كنند.

با توجه به منشأ ارگانیك لاتكس، می‌توان گفت كه این محصول برای محیط زیست نیز بی‌خطر است؛ یعنی بعد از طی شدن عمر مفید تشك لاتكس می‌توان بدون نگرانی از ضربه به محیط زیست آن را در طبیعت رها كرد؛ چرا كه اجزای آن قابلیت تجزیه و بازیافت به اجزای اولیه خود را دارند. تشك لاتكس به لحاظ عمر مفید در دسته تشك‌های بادوام است.

تشك لاتكس برخلاف تشك فنری یا مموری فوم،‌ حركات روی خود را به صورت موج در سطح تشك منتقل نمی‌كند؛ این موضوع برای انواع دونفره كه باید راحتی دو نفر در آن لحاظ شود،‌ حائز اهمیت است. فشار وارده از سوی بدن بر تشك لاتكس در سطح آن توزیع می‌شود؛ این ویژگی باعث می‌شود این تشك‌ها به طور طبیعی از نوع طبی نیز به شمار روند.

تشك‌های لاتكس معمولا یا به صورت سرتاسری یا به صورت یك طرف از جنس ملحفه لاتكس طبیعی و یك طرف خود فوم لاتكس تولید می‌شوند. این ملحفه‌ها نیز مانند فوم لاتكس خاصیت ضد باكتری و ضد آلرژی دارند. تهویه طبیعی و خنك نگه داشتن بدن ویژگی دیگر این ملحفه‌هاست. برند دانلوپیلو با رعایت ۷ منطقه با تراکم‌های مختلف جهت نگه‌داری از بدن خصوصا ستون فقرات در تشك‌های خود؛ تشك‌هایی برای انواع تخت خواب بزرگسال، تخت دو نفره و تخت یك نفره تولید و روانه بازار نموده است.

دانلوپیلو تشك‌های تولیدی خود را در رنگ سفید ارائه می‌كند؛ رنگ سفید شاخص‌ترین رنگ در رنگ‌های بهداشتی است. دانلوپیلو؛ همه تشك‌های تولیدی خود را به همراه روكش زیپ‌دار عرضه می‌كند. برخی از تشك‌های این برند نواری نقره‌ای با خاصیت ضداسترس دارند. سایزبندی تشك‌های دانلوپیلو بسیار متنوع است. جهت افزایش بهره‌وری و طول عمر تشك لاتكس دانلوپیلو توصیه می‌شود از محافظ یا تاپر استفاده شود؛ تاپر (روتشکی) نیز مانند خود تشك از جنس لاتكس طبیعی و وزن ۵ كیلوگرمی است.

وظیفه تاپر ممانعت از نفوذ آلودگی، ذرات ‌گرد و غبار و مایعات به عمق تشك است. تاپرهای دانلوپیلو نیز مانند تشك‌ها و سایر كالای خواب دانلوپیلو در رنگ سفید تولید و عرضه می‌شوند. تاپرهای دانلوپیلو به طور كامل در روی تشك قرار می گیرد و دارای زپپ هستند که سبب سهولت در شستشو می شوند . این تاپرها قابلیت شست‌وشو با دست و ماشین لباسشویی را دارند؛‌ نرم و لطیف‌اند و خاصیت ضدباكتریایی و ضدآلرژی دارند. تاپرهای دانلوپیلو مجهز به یك لایه میانی ضدرطوبت‌اند؛ این ویژگی مانع از تعریق بدن در فصول گرم سال و مناطق مرطوب و گرم می‌شود. (به دلیل ضد تعریق بودن بسیار مورد مناسبی برای مناطقی که روطوبت بالا دارندمی باشند)  كیفیت تاپرهای دانلوپیلو به مانند سایر كالای خواب این برند،‌ دارای درجه عالی است و عمر زیادی دارد.

بهره‌مندی از سیستم تهویه و تنفس بی‌نظیر، انطباق پذیری با فرم بدن،خاصیت ارتجاع‌پذیری فوق‌العاده از ویژگی های مهم تشک های دانلوپیلو است.  . این ویژگی ها برای بهره‌مندی از خوابی راحت بسیار كاربردی است. ژرمن کالا تنها وارد کننده رسمی و بدون واسطه کالای خواب دانلوپیلو می باشد که توانسته در چند سال اخیر سهم قابل توجهی از بازار خرید کالای خواب اورجینال و برند خارجی را از آن خود کند. در پایان از تمامی خوانندگان عزیز دعوت میکنیم لذت تماشای مدل‌های بسیار جذاب و با طراحی فوق‌العاده شیك و كاربردی انواع تشك،‌ لحاف، بالش، لنترست و سایر كالای خواب برند دانلوپیلو را در صفحات مجازی این شركت از دست ندهید.

كیفیت اتفاقی نیست؛‌ تمامی این تولیدات دانلوپیلو حاصل سال‌ها تجربه و آزمون و خطا و شكست‌ها و موفقیت‌های مدیران و كارگران این شركت بوده که موجب شده بهترین کالای خواب با فوق العاده ترین کیفیت را در اختیار تمامی مشتریان قراردهد . همچنین ژرمن کالا مفتخر است که با ارائه کالاهای اورجینال آلمانی با قیمت های بسیار رقابتی نقش مهمی در بهبود استایل زندگی ایرانیان عزیز  را فراهم سازد.


کلسترول بالا یا هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا مشکلی رایج است که وقتی چربی زیادی (به نام لیپیدها) در خون شما وجود دارد، رخ می دهد. کلسترول نوعی چربی است که می تواند در رگ  ها توسعه پیدا کند، جریان خون را محدود کرده و احتمال ابتلا به بیماری  های قلبی، سکته و یا دیگر مشکلات سلامتی را افزایش دهد. در این مقاله از بخش قلب و عروق موزیک دان به شما خواهیم گفت که مجموعه ای از عوامل مختلف می توانند باعث افزایش شانس توسعه کلسترول بالا شوند. در حالی که نمی توان به برخی از آن  ها، مانند سابقه خانواگی، کمک کرد، اما دیگر عوامل را می توان با مواردی مانند رژیم غذایی و ورزش کنترل کرد. بسیاری از افرادی که مبتلا به هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا تشخیص  داده شده اند می توانند سطح کلسترول خود را با رژیم غذایی سالم، فعالیت فیزیکی بیش تر و حفظ وزن خود در محدوده سالم، کاهش دهند.

کلسترول یا چربی خون بالا چیست؟

کلسترول، ماده ای چرب است که  در خون شما موجود می باشد. این ماده به طور طبیعی در کبد تولید می شود. هر انسانی دارای کلسترول، است و همه برای سلامتی به آن نیاز داریم، زیرا هر سلول بدن ما از آن استفاده می کند. برخی از این کلسترول، از مواد غذایی است که می خوریم. کلسترول یا چربی خون بالا زمانی اتفاق می افتد که کلسترول، در خون شما زیاد است. این می تواند خطر ابتلا به بیماری های قلبی و گردش خون مانند حمله قلبی و سکته را افزایش دهد.

هیپرلیپیدمی

انواع کلسترول چیست؟

دو نوع اصلی کلسترول وجود دارد، که یکی خوب و دیگری بد است. داشتن کلسترول “بد” می تواند برای سلامتی شما مشکلاتی را ایجاد کند. کلسترول در خون شما توسط پروتئین ها حمل می شود. هنگامی که کلسترول و پروتئین ترکیب می شوند، ترکیب آنها لیپوپروتئین نامیده می شود.

لیپوپروتئین با تراکم بالا یا HDL، کلسترول نوع خوب است به این دلیل که کلسترول بد را از خون شما دفع می کند. این کلسترولی را که نیاز به بازگشت به کبد ندارد را می گیرد. کبد آن را تجزیه می کند بنابراین می تواند از بدن شما خارج شود.

لیپوپروتئین های غیر تراکمی یا غیر HDL، کلسترول بد هستند. این به این دلیل است که مقدار بیش از حد آن می تواند در داخل دیواره های رگ های خونی رسوب کند. این رسوب باعث ایجاد محدودیت در شریان ها شده که خطر ابتلا به حمله قلبی یا سکته مغزی را افزایش می دهد.

شما همچنین ممکن است کلسترول “بد” را که کلسترول LDL نامیده می شود شنیده باشید. این قبلا به عنوان کلسترول اصلی بد مورد استفاده قرار می گرفت اما اکنون ما می دانیم که دیگر انواع کلسترول غیر HDL نیز مضر هستند.

تری گلیسرید: خون ما همچنین نوعی از چربی به نام تری گلیسیرید دارد که در سلول های چربی بدن ذخیره می شود. اضافه وزن، خوردن بسیاری از غذاهای چرب و شیرین و یا مصرف الکل بیش از حد می تواند باعث افزایش سطح تری گلیسرید شما شود. تری گلیسیرید ها همچنین می توانند با تجمع در دیواره های شريانی خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهند. شما می توانید آن را در نتایج آزمایش کلسترول خود ببینید، و دکتر شما قادر خواهد بود اگر مقدار آن زیاد بود این را به شما بگوید.

شما می توانید یک سطح طبیعی HDL و غیر HDL داشته باشید اما سطح بالای تری گلیسیرید دارید.

کلسترول

کلسترول بد یا LDL چیست؟

همانطور که گفتیم، دو نوع کلسترول ضروری وجود دارد (کلسترول خوب که HDL نام دارد و کلسترول بد که LDL نامیده می شود)،  لیپوپروتئین با چگالی کم یا کلسترول بد این است که معمولا حدود دو سوم کلسترول توسط ذرات LDL انتقال پیدا می کنند. این ذرات عبوری هستند و کلسترول را به قسمت های مختلف بدن، البته به اندازه احتیاج، انتقال می دهند. اگر احتیاج زیادی به LDL در جریان خون خود داشته باشید،  این ذرات سبب آزاد کردن و وارد کردن LDL در سرخرگ ها شده که به انسداد و حتی حمله قلبی منجر می شود. خیلی از افراد LDL را به عنوان کلسترول بد نام می برند که باعث مسدود شدن رگ ها می شود. تنها نکته در این مورد این است که می توانید مقدار LDL را با رعایت یک رژیم بدون چربی از بین برید.

چرا کلسترول بالا برای شما بد است؟

غیر HDL، کلسترول را از کبد به سلول های سرتاسر بدن بر می گرداند. کلسترول بد (غیر HDL ) می تواند مضر باشد چرا که به داخل دیواره های شرایین شما می چسبد که می تواند به ایجاد مواد چرب (آتروما) منجر شود – این پروسه به عنوان آترواسکلروز شناخته می شود. این باعث می شود که جریان گردش خون با دشواری مواجه شود، که می تواند به یک حمله قلبی یا سکته مغزی منجر شود. اگر کلسترول کلی شما بالا باشد، این بدان معناست که در خون شما مقدار زیادی کلسترول بد( غیر HDL) وجود دارد. سطح بالای کلسترول خوب (HDL) می تواند به کنترل کلسترول بد در بدن کمک کند و آن را از بدن شما حذف کند.

دلایل کلسترول بالا چیست؟

هر کس می تواند کلسترول بالا را دریافت کند و این می تواند به دلایل مختلف ایجاد شود. بعضی از چیزهایی که در کنترل شماست مانند عادات زندگی یا شما قادر به کنترل آن نیستید. با مراقبت در برابر عواملی که در اختیارتان است میتوانید به کاهش خطر ابتلا کمک کنید.

عواملی که تحت کنترل شماست و منجر به کلسترول بالا می شود:

  • خوردن بیش از حد چربی اشباع شده
  • عدم تحرک کافی
  • داشتن بیش از حد چربی بدنی به ویژه در اطراف خط میانی بدن
  • سیگار کشیدن می تواند به سطح کلسترول بالا منجر شده و باعث رسوب کلسترول در دیواره های شرایین شما می شود.
  • اگر اضافه وزن یا دیابت داشته باشید، احتمال ابتلای بیشتری به کلسترول بالا دارید.

چیزهایی که کلسترول بالا را کنترل نمی کنند:

  • پیر شدن
  • جنسیت
  • عوامل ژنتیکی
  • هیپرکلسترولمی خانوادگی (FH)، نوعی از کلسترول بالا است که با آن متولد می شوید
  • کلیه یا بیماری کبد
  • غده تیروئید ضعیف

کلسترول

علائم هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا

معمولا علامت خاصی برای کلسترول بالا وجود ندارد و به همین دلیل بررسی آن اهمیت بسیاری دارد. این یک عامل خطرناک پنهان است و بدین معناست که بدون اطلاع ما، تا زمانی که دیر نشده باشد، اتفاق می افتد.

داشتن کلسترول بالا به تنهایی باعث ناراحتی شما نخواهد شد، بنابراین بسیاری از مردم نمی فهمند که کلسترول آن  ها آنقدر بالا است و پزشک از نتایج آزمایشگاهی معمولی آن را تشخیص می دهد. در موارد نادر، کلسترول بالا می تواند منجر به تشکیل گره  های چربی در زیر پوست نزدیک چشم  ها، آرنج و یا زانو شود. دیگر علائم ظاهری غیر معمول شامل کبد یا طحال بزرگ و یا حلقه  های کم رنگ دور عنبیه چشم است.

اگر کلسترول بالا به صورت کنترل  نشده باقی بماند، می تواند به مشکلات جدی دیگری از قبیل فشار خون بالا، حمله قلبی و لخته  های خونی منجر شود. داشتن کلسترول بالا خطر ابتلا به بیماری های قلبی را دو برابر می کند.

علل هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا

کلسترول نوعی چربی مومی است که بدن در کبد می سازد و یا از غذاها جذب می کند. کلسترول یک بلوک ساختمانی مهم برای سلول  های بدن است و برای دسته ای از عملکردها مثل تولید هورمون و مایعات هاضمه مهم است. اما کلسترول اضافی موجود در خون می تواند به یک عامل خطر مهم برای بیماری  های قلبی و عروقی تبدیل شود.

به طور خاص، وقتی کلسترول در گردش، به کلسترول های بد (LDL) تبدیل می شود، خطر ابتلا به بیماری  های قلبی به طور قابل  توجهی افزایش می یابد. کلسترول LDL ممکن است در پوسته رگ  ها و همراه با کلسیم، سلول  های التهابی و مواد دیگر، رسوب کند تا پلاکهای آترواسکلروز شکل بگیرد. این پلاک ها می توانند عبور جریان خون از طریق رگ ها را محدود کنند.

از طرف دیگر، کلسترول چسبیده به کلسترولHDL   نشان  دهنده کلسترول اضافی ای است که از بافت  ها خارج می شود. به همین دلیل، کلسترول HDL به “کلسترول خوب” معروف است.

هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا زمانی اتفاق می افتد که کلسترول LDL بسیار زیادی در خون شما وجود دارد. کلسترول اضافی در داخل دیواره رگ ها با کلسیم و مواد دیگر ترکیب می شود و پلاک ها را تشکیل می دهد که مانع عبور جریان خون می شوند.

ایجاد پلاک کلسترول ممکن است منجر به حملات قلبی، سکته مغزی یا لخته شدن خون شود. کلسترول بالا فقط در مورد میزان کلسترول دریافتی شما نیست. این امر به نحوه پردازش کلسترول توسط بدن نیز مربوط می شود که این عامل می تواند تحت  تاثیر طیف وسیعی از موارد قرار گیرد. این عوامل خطر عبارتند از سابقه خانوادگی، سن، شرایط پزشکی، داروها و رفتارهای بهداشتی.

هیپرلیپیدمی

سابقه خانوادگی

چیزهای زیادی در اعضای یک خانواده مشترک است. به طور خاص، آرایش ژنتیکی ما از طریق نسل  ها منتقل می شود و می تواند خطرات و مشکلات خاص سلامتی مانند، هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا، چاقی یا دیابت را منتقل کند. مسائل خانوادگی همچنین می توانند بسیاری از رفتارها و انتخاب  های ما را به ویژه زمانی که به رژیم غذایی و ورزش مربوط می شود، شکل دهند. در نتیجه، افرادی که دارای سابقه کلسترول بالا هستند، احتمال بیشتری در توسعه آن دارند. برخی شرایط ژنتیکی مشخص می توانند خطر ایجاد کلسترول بالا را تقویت کنند، شرایطی از جمله:

  • هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا ترکیب شده خانوادگی: هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا ترکیب شده خانوادگی شایع ترین اختلال ژنتیکی است که می تواند منجر به افزایش چربی  های بدن شود. این بیماری موجب ایجاد سطح بالایی از کلسترول و تری گلسریدها  شده و با شرایط مزمن دیگر مثل اعتیاد به الکل، دیابت و کم کاری تیروئید تشدید می شود.
  • هیپرکلسترولمی خانوادگی: این اختلال ارثی، باعث می شود که بدن شما نتواند کلسترول LDL را از خون خارج کند و منجر به ایجاد سطح غیر عادی کلسترول بد در بدن می شود.
  • دیسبتالپپروتئینمی خانوادگی: آن هایی که مبتلا به دیسبتالپپروتئینمی خانوادگی هستند، نقص ژنتیکی ای دارند که این مشکل سبب هدایت کلسترول و تری گلیسیرید جهت تولید در خون می شود. مانند هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا ترکیب شده خانوادگی، مشکلات خاص سلامتی می توانند دیسبتالپپروتئینمی خانوادگی را نیز بدتر کنند.

سن و جنسیت

ما بر برخی از عوامل خطر کنترل داشته و بر روی برخی از آن ها کنترل نداریم. با افزایش سن، حذف کلسترول اضافی از خون سخت تر می شود و خطر رسیدن سطح کلسترل به میزان خطرناک بالاتر می رود. جنسیت فرد هم می تواند نقش مهمی در بروز این مشکل بازی کند. مردان نسبت به زنان به طور متوسط گرایش کمتری به کلسترول “خوب” دارند، در حالی که زنان (به ویژه زیر ۵۵ سال) اغلب کلسترول “بد” کمتری دارند.

با افزایش سن، احتمال ابتلا به کلسترول بالا بیشتر می شود، اما افراد با سن کمتر نیز از آن  مصون نیستند.

در برخی موارد، کودکان کم تحرک و دارای رژیم  های غذایی ضعیف ممکن است مبتلا به هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا شوند. بین سال  های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ حدود ۷.۴ درصد از کودکان ۹ تا ۱۰ ساله معیارهای کلسترول بالا را داشته اند. شیوع بیماری در میان کودکان چاق و نوجوانان بسیار بالاتر بود: ۱۱.۶ درصد.

هیپرلیپیدمی

شرایط پزشکی

داشتن شرایط پزشکی مشخص، خطر ابتلا به سطح کلسترول غیر عادی را افزایش می دهد:

به ویژه، ابتلا به دیابت می تواند بر میزان خطر توسعه کلسترول بالا در بدن شما تاثیر بگذارد. در حالی که دلیل این امر دقیقا مشخص نیست، اما برخی تحقیقات نشان می دهند که سطح بالای انسولین ممکن است با افزایش میزان کلسترول بد و کاهش کلسترول خوب ارتباط داشته باشد. این به خصوص برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ صادق است.

داروها

داروها ممکن است احتمال توسعه کلسترول بالا را افزایش دهند. مصرف داروهایی مانند مسدود کننده های بتا، دیورتیک ها (قرص  های آب)، قرص  های کنترل تولد، یا برخی داروهای ضد افسردگی نیز ممکن است در افزایش سطح کلسترول تاثیرگذار باشند.

رفتارهای سلامتی

برخی از تصمیمات مربوط به سبک زندگی می توانند بر سطح کلسترول خوب و بد موجود در خون شما تاثیرگذار باشند. مواردی از جمله رژیم غذایی، میزان فعالیت ورزشی و اینکه سیگار می کشید یا خیر، از این دست عواملند.

  • رژیم غذایی: در حالی که کبد مسئول تولید بیشتر کلسترول بدن شما است، اما شما کلسترول را از غذاهای خاصی از جمله محصولاتی با چربی های اشباع  شده نیز جذب می کنید. غذاهای حاوی سطوح بالاتر چربی  های اشباع  شده شامل گوشت قرمز، مرغ و محصولات لبنی کم  چرب می شوند. درحالیکه هنوز بحث  هایی در مورد این مساله وجود دارد، اما اکثر متخصصان هنوز توصیه می کنند که افراد، مصرف چربی  های اشباع  شده را در رژیم غذایی خود محدود کنند. همه متخصصان براین باورند که حذف چربی  های ترانس از رژیم غذایی (که عمدتا در غذاهای فرآوری شده یافت می شوند)، خوردن میوه  ها و سبزیجات، و تصحیح دیگر عادات مرتبط با رژیم غذایی می تواند سطح کلسترول شما و خطر ابتلا به بیماری  های قلبی و عروقی را کاهش دهد.
  • فعالیت فیزیکی: ورزش مداوم می تواند به شما کمک کند تا در محدوده وزنی مناسبی بمانید و سطح کلسترول خود را پایین بیاورید. فعالیت بدنی کم می تواند منجر به افزایش وزن شده و سطح کلسترول LDL را افزایش دهد.
  • وزن بدن: اضافه وزن یا چاقی می تواند روش استفاده بدن از کلسترول را تغییر دهد و منجر به افزایش سطح کلسترول خون شما شود.
  • سیگار: کشیدن سیگار باعث افزایش کلسترول LDL نمی شود، اما باعث کاهش کلسترول HDL (نوع خوب) می شود که این امر به کاهش چرخش جریان خون در رگ ها منجر می شود.
  • مصرف الکل: نوشیدن الکل به شدت سطوح کلسترول و تری گلیسیرید را در خون افزایش می دهد.

هیپرلیپیدمی

تشخیص هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا

هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا هیچ نشانه فیزیکی یا نشانه  بیماری ندارد، بنابراین پزشکان برای تشخیص آن باید به آزمایش خون بسنده کنند. رایج  ترین روش برای تشخیص کلسترول بالا، استفاده از پنل لیپید است.

پنل لیپید

برای بررسی میزان کلسترول خون می توان از نوعی آزمایش خون به نام پنل لیپید استفاده کرد. این آزمایش خون پس از ۱۲ ساعت اجتناب از خوردن و آشامیدن، انجام می شود.

سطح خونی که منجر به تشخیص می شود:

  • مقدار کلسترول کلی بیش از ۲۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر
  • کلسترول LDL بیش از ۱۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر
  • کلسترول HDL زیر ۴۰ میلی گرم بر دسی لیتر
  • تری گلیسیرید بیش از ۱۵۰ میلی گرم بر دسی لیتر

اگر فعالیت خون تان به حالت عادی برگردد، ارائه کننده خدمات بهداشت و سلامت شما ممکن است انجام آزمایش خون دوره ای را به شما پیشنهاد دهد – هر چهار تا شش سال یا بیشتر- تا از این طریق سطح کلسترول خون شما را در حالت طبیعی نگه دارد.

در حالیکه به طور کلی مقدار کلسترول کلی بالای ۲۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر،کلسترول بالا را نشان می دهد، اما ممکن است پزشک شما، قبل از انجام آزمایش، عوامل دیگری مثل سن و تاریخچه پزشکی را بررسی کند. سپس پزشک با توجه به نتایج آزمایش به هدفگذاری تنظیم سطح کلسترول و تنظیم برنامه درمانی می پردازد.

کلسترول چگونه اندازه گیری می شود؟

سطح کلسترول خون با استفاده از یک آزمایش ساده ساده اندازه گیری می شود. پرستار نمونه ای از خون شما را میگیرد که این معمولا با شکافتن قسمتی از سر انگشتان می باشد و  یا ممکن است از شما خواسته شود که برای نمونه گیری به بیمارستان محلی مراجعه کنید.

سپس خون شما برای تعیین سطوح کلسترول خوب (HDL)، کلسترول بد (غیر HDL) و تری گلیسیرید، و رسیدن به نتیجه ی کلی در مورد کلسترول، مورد بررسی قرار می گیرد.

کلسترول و تری گلیسیرید در واحد هایی به نام میلی مول در هر لیتر خون اندازه گیری می شوند که معمولا اختصار آن “mmol / liter” یا “mmol / L” می باشد. به طور کلی، برای یک قلب سالم هدف این است که سطح پایین HDL و سطح بالایHDL  داشته باشید.

اگر به شما گفته شده است که سطح كلسترول بالایی دارید این به معنای وجود مقدار زیادی كلسترول بد در جریان خونتان است كه خطر ابتلا به حمله قلبی یا سكته را افزایش می دهد. اما سطح بالایی از کلسترول خوب (HDL) می تواند به کنترل کلسترول بد (HDL) در خون کمک کند.

کلسترول

سطح کلسترول سالم یا طبیعی چیست؟

هیچ سطح خاص و هدفمندی برای کلسترول، وجود ندارد، زیرا پزشک شما میزان خطر کلی ابتلا به بیماری های قلبی و گردش خون را در شما مد نظر قرار می دهد. اگر شما کلسترول بالا و همچنین عوامل خطرزای دیگری مانند:

  • سیگار کشیدن
  • فشار خون بالا
  • عدم تحرک از لحاظ فیزیکی
  • داشتن اضافه وزن
  • داشتن دیابت
  • سابقه خانوادگی بیماری های قلبی عروقی پیش از قاعدگی (قبل از ۵۵ سال برای مردان و قبل از ۶۵ سال برای زنان)
  • تولد در منطقه آسیای جنوبی

را دارید این احتمال ابتلا به بیماری های قلبی و گردش خون و در نتیجه حمله قلبی و سکته مغزی را در شما افزایش می دهد.

چگونه می توان سطح کلسترول را پایین آورد؟

  • داشتن یک رژیم غذایی سالم متعادل و کم چربی
  • فعال شدن
  • ترک سیگار
  • اطلاعات بیشتر در مورد شیوه زندگی سالم و ساده می تواند به شما برای کاهش کلسترول کمک کند.

هیپرلیپیدمی

درمان هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا

برخی افراد با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی مثل بهبود رژیم غذایی و ورزش کردن قادر به کاهش سطح کلسترول خود هستند. دیگران نیز ممکن است به کمک داروها نیاز داشته باشند. آنچه پزشک شما توصیه می کند به نتایج آزمایشگاهی، سابقه سلامتی و هر عامل دیگری که ممکن است بر سلامت قلبی و عروقی شما تاثیر بگذارد، بستگی دارد.

تغییرات سبک زندگی

بسیاری از مردم می توانند میزان کلسترول خود را با کمی تغییر در سبک زندگی، مانند داشتن رژیم غذایی بهتر، ورزش بیشتر و حفظ وزن در محدوده سالم کاهش دهند. این موارد عبارتند از:

  • رژیم غذایی: به دلیل این که برخی از کلسترول ها از غذا جذب می شود، پزشکان توصیه می کنند که افراد مبتلا به هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا از خوردن برخی از محصولات حیوانی، روغن های گیاهی گرمسیری (مانند روغن نخل)، پنیر و دیگر غذاهایی که حاوی چربی  های اشباع  شده و یا ترانس هستند اجتناب کنند. شما باید به مصرف غذاهای حاوی چربی غیر اشباع  مثل میوه  ها، سبزیجات، پروتئین  های سبک (مانند ماهی) و آجیل ها عادت کنید. با این حال اکثر کلسترول خون توسط کبد تولید می شود. بنابراین مهم است که تغییرات دیگری نیز در سبک زندگی خود ایجاد کنید.
  • ورزش: داشتن فعالیت می تواند به کاهش کلسترول خون کمک کند. انجمن قلب آمریکا توصیه می کند که به مدت سه تا چهار بار در هفته و حداقل برای ۴۰ دقیقه تمرینات ایروبیک را انجام دهید. برخی تحقیقات نشان می دهند که ورزش مداوم، می تواند به کاهش کلسترول کلی کمک کند. این می تواند به معنای پیاده روی در حین نهار، دوچرخه  سواری، یا شرکت در کلاس های ورزش گروهی و به طور کلی هر چیزی که شما را به حرکت تشویق می کند، باشد.
  • کاهش وزن: اضافه وزن یا چاقی می تواند به افزایش میزان کلسترول موجود در خون شما کمک کند. رسیدن به شاخص جرم بدنی سالم  (BMI)می تواند بدن شما را در وضعیت بهتری قرار دهد و فرآیند تجزیه لیپوپروتئین ها را بهبود بخشد و مانع از ایجاد آن  ها در جریان خون شود. خوشبختانه، بهترین راه برای از دست دادن وزن، از طریق رژیم غذایی سالم و ورزش مکرر است که این عوامل به کاهش سطح کلسترول نیز کمک می کنند.
  • ترک سیگار: ترک کشیدن سیگار لزوما سطح کلسترول بالا را کنترل نمی کند، اما می تواند به کاهش شانس شما در ابتلا به مشکلات سلامتی دیگر مانند حمله قلبی یا سکته کمک کند. کشیدن سیگار آسیب هایی که می تواند با وجود کلسترول اضافی ایجاد شود، را تسریع می کند، بنابراین ترک سیگار می تواند یکی از عوامل خطر را حذف کند.

هیپرلیپیدمی

داروهایی برای کاهش کلسترول

اگر قادر به کاهش سطح کلسترول خود از طریق اعمال تغییرات در سبک زندگی خود نیستید، ممکن است پزشک شما داروهای کاهش کلسترول را تجویز کند. این داروها اغلب باید به صورت بلند مدت مصرف شده و تنها باید با تجویز پزشک مورد استفاده قرار گیرند. رایج  ترین داروهای مورد استفاده برای درمان کلسترول بالا عبارتند از:

  • استاتین ها: داروهای استاتین مهم ترین داروهای مورد استفاده برای کاهش کلسترول LDL و خطر مشکلات قلبی و عروقی هستند. این داروها، کلسترول LDL را با کاهش مقدار کلسترول ساخته  شده در کبد، کاهش می دهند. علاوه بر این، آن ها تاثیر مهمی در کاهش خطر ابتلا به بیماری  های قلبی و عروقی از طریق کاهش کلسترول دارند. در حقیقت، استاتین ها تنها طبقه  ای از داروهای کاهش کلسترول هستند که تا کنون در مطالعات کلینیکی به وضوح تاثیر خود را در کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی، نشان داده اند.
  • تجزیه کننده های اسید صفرا: این داروها اسیدهای صفرا را از بدن خارج می کنند. وقتی کبد برای ساخت صفرای بیشتر فعالیت می کند، مقداری از کلسترول موجود در جریان خون را مصرف می کند.
  • نیاسین (اسید نیکوتینیک): برخی اشکال تجویزی این نوع از ویتامین B کلسترول HDL را افزایش و سطح کلسترول LDL و تری گلیسرید را کاهش می دهد. با این حال، مطالعات اخیر نشان می دهند که نیاسین به اندازه استاتین در کاهش خطر بیماری های قلبی و عروقی موثر نیست و علاوه بر این، نیاسین دارویی می تواند باعث بروز خطرات جدی شود. اغلب پزشکان برای افرادی که قادر به مصرف استاتین هستند، این دارو را تجویز نمی کنند.
  • فیبرها: این داروها در وهله اول میزان تریگلیسرید خون را کاهش می دهند.
  • مهار کننده های PCSK9: یک داروی تزریقی است. این دارو یک گزینه نسبتا جدید برای درمان افراد مبتلا به هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا خانوادگی که باعث سطح بالای کلسترول LDL می شود، است.

به طور کلی، این داروها به طور معمول برای افرادی تجویز می شوند که قبلا یا در معرض خطر زیاد حمله قلبی یا سکته قرار داشته اند، یا سطح کلسترول بسیار بالایی دارند (بیش از ۱۹۰ میلی گرم بر دسی لیتر) و یا عوامل خطر خاصی مانند دیابت در ترکیب با سطح کلسترول بیش از ۷۰ میلی گرم بر دسی لیتر متوجه آن هاست. با این حال، کم  تر از نیمی از افرادی که واقعا به این داروها نیاز دارند، به مصرف این داروها وادار می شوند.

کلسترول

۵ راه ساده خانگی برای کاهش کلسترول بد

خب،  ما می دانیم که کاهش کلسترول بد یک راه و پروسه راحتی نیست که یک روزه بتوانید به آن دست پیدا کنید. این پروسه، نیاز به فداکاری و وقت گذاشتن دارد. اما چه می شود اگر غذاهای خاصی وجود داشته باشد و باعث کاهش کلسترول خون شما گردد؟ فوق العاده می شود درست است؟ اگر واقعا می خواهید بدانید این غذاهای معجزه گر چه چیزهایی هستند،  باید ادامه این مقاله را بخوانید تا درباره کلسترول بد و این که چطور می توانید آن را حذف و محدود کنید اطلاعات کسب نمائید.

LDL به انسداد رگ ها می انجامد که به بیماری سکته قلبی و دیگر بیماری هایی مثل آرتریواسکلروزیس منجر می شود. بیایید غذاهایی را که به طور طبیعی، به کاهش LDL کمک می کنند نگاهی بیندازیم:

۱) بلغور یا جو دو سر و غذاهای دارای فیبر بالا:

این غذا سرشار از فیبر حلال بوده که به عنوان یک ماده مفید شناخته شده و سبب کاهش LDl می گردد. مصرف ۵ تا ۱۰ میلی گرم فیبر در روز می تواند شما را از دچار شدن به کلسترول بد نجات دهد. شما می توانید حتی یک دوم فنجان از بلغور و جو دو سر پخته شده بخورید تا بتوانید مقدار کافی و مناسب فیبر را به بدنتان برسانید.

۲) ماهی و اسیدهای چرب امگا ۳:

ماهی سرشار از امگا ۳ بوده که می تواند برای کمک به کاهش LDL فوق العاده باشد. بعضی از ماهی ها شامل مقادیر زیادی اسید چرب امگا ۳ هستند که شامل ماهی قزل آلا،  ماهی خال مخالی، شاه ماهی،  ماهی سالمون،  ماهی ساردین،  ماهی پهن بزرگ و ماهی آلباکور می باشند.

به یاد داشته باشید این ماهی ها را سرخ و یا برشته کنید و اطمینان حاصل نمائید چربی های ناخواسته را به بدن خود وارد نمی کنید. دیگر منابع اسید چرب امگا سه شامل روغن تخم کتان و کانولا هستند.

۳) بادام، گردو و دیگر مغزها:

بادام، گردو و دیگر انواع مغزیجات به کاهش LDL کمک می کنند. همان طور که آجیل سرشار از اسید چرب اشباع نشده است،  به باز کردن رگ های خونی کمک شایانی می کند. پیشنهاد می شود که حدود ۴۵ تا ۵۰ میلی گرم آجیل را به طور روزانه مصرف کنید. با انجام این کار می توانید میزان LDL بدن خود را کاهش دهید.

۴) روغن زیتون:

روغن زیتون سرشار از آنتی اکسیدان است که به کاهش LDL کمک می کند. به هر حال این آنتی اکسیدان ها کلسترول خوب یا HDL بدن شما را کم نمی کنند. به عنوان یک روغن اضافه که در این پروسه حضور دارد،  شامل آنتی اکسیدان های بیشتری می باشد. در حقیقت هر چه رنگ روغن روشن تر باشد،  بیشتر فرآوری شده و مراحل بیشتری را طی کرده است.

۵) استانول یا استرول:

غذاهای بسیاری در بازار موجودند که دارای استانول و استرول هستند. این مواد معمولا جذب کلسترول را بر عهده دارند. آب میوه ها،  ماست و بعضی دیگر از غذاها شامل استرول اضافی هستند که سبب کاهش ۱۰ درصد از LDL بدن شما می شوند.

دیگر احتیاطات لازم:

جدا از افزایش غذاهای لیست شده بالا در رژیم غذایی خود نکات دیگری را نیز باید رعایت کنید تا بتوانید سطح کلسترول بد خون خود را پائین بیاورید. به یاد داشته باشید که :

 ۱) از مصرف غذاهای فست فودی و آماده جلوگیری کنید:

غذاهای فست فودی شامل غذای های چرب می شوند که معمولا سطح LDL خون را بالا می برند به علاوه بهتر است که به طور کلی از خوردن آن ها خودداری کنید.

۲) از مصرف شیرینی و شکلات جلوگیری کنید:

شیرینی و شکلات ها سطح قند خون و در نتیجه LDL تان را افزایش می دهند‌. اگر می خواهید سطح LDL یا کلسترول بد خونتان را کاهش دهید بهترین کار جلوگیری از خوردن شیرینی جات است. حال می دانید چطور می توانید کلسترول خون را کاهش دهید. این نکات را رعایت کنید تا سالم بمانید. آیا فعالیت یا غذای دیگری می شناسید که فرد با استفاده از آن ها توانسته باشد LDl خود را کاهش دهد؟ آن را با ما در میان بگذارید.

کلام آخر:

کلسترول بالا می تواند به طور قابل  توجهی شانس شما برای درگیر شدن با مشکلات قلبی جدی از جمله حمله قلبی و سکته را افزایش دهد. در حالی که برخی عوامل خطر (مانند ژن  ها یا تاریخچه خانوادگی) خارج از کنترل شما هستند، اما چندین چیز وجود دارند که شما می توانید برای کاهش میزان کلسترول خود انجام دهید. از آنجا که افراد مبتلا به هیپرلیپیدمی یا چربی خون بالا اغلب هیچ نشانه ای ندارند، مهم است که با توجه به سابقه خانوادگی تان به صورت دوره ای آزمایشاتی را انجام دهید.


در مورد بیماری ایدز و اچ آی وی چه می دانید؟ آیا هنوز هم این بیماری غیر قابل درمان و ترسناک است؟ آیا دارویی برای درمان کامل آن وجود دارد؟ به محض آلوده شدن به ویروس ایدز و اچ آی وی چه باید کرد؟ آیا علائم ابتلا به این بیماری را می شناسید؟ چگونه به این بیماری دچار می شویم و چگونه میتوان از آن جلوگیری کرد؟ در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی بیماری ایدز و اچ آی وی می پردازیم.

ایدز چیست؟

ایدز مجموعه ای از علائم (یا سندروم) است که به دلیل وجود ویروسایدز ایجاد می شود. گفته می شود که سیستم ایمنی فرد مبتلا به ایدز برای مبارزه با عفونت بسیار ضعیف است و نشانه ها و بیماری های مشخصی در بدن بیمار گسترش می یابد. این آخرین مرحله ایدز است که عفونت بسیار پیشرفته است و اگر درمان نشود منجر به مرگ می شود.

ایدز

ایدز یک ویروس است که به سلول های سیستم ایمنی، که دفاع طبیعی بدن ما علیه بیماری ها هستند، آسیب می رساند. این ویروس نوعی از گلبول های سفید خون در سیستم ایمنی که سلول های کمکی T نامیده می شوند، را از بین می برد و نسخه هایی از خود را در داخل این سلول ها قرار می دهد. سلول های کمکی T نیز به سلول های CD۴ هجوم می‎برند.

همانطور که ایدز سلول های CD۴ بیشتری را نابود می کند و نسخه های بیشتری از خودش می سازد، به تدریج سیستم ایمنی فرد را تضعیف می کند. این به این معنی است که فردی که اچ آی وی دارد و درمان های ضد ویروسی را دریافت نمی کند، مبارزه با عفونت ها و بیماری ها را دشوارتر می کند.

اگر اچ آی وی درمان نشود، ممکن است ۱۰ تا ۱۵ سال طول بکشد تا سیستم ایمنی به شدت آسیب ببیند و دیگر نتواند از خودش دفاع کند. با این حال، نرخ رشد اچ آی وی بسته به سن، سلامت عمومی و سابقه بیماری متفاوت است.

واقعیت های اساسی در مورد ایدز

  • ایدز مخفف سندرم نقص ایمنی بدن است، این بیماری “اچ آی وی پیشرفته” یا “اچ آی وی مرحله آخر” نیز نامیده می شود.
  • ایدز مجموعه ای از نشانه ها و بیماری هایی است که در نتیجه ابتلا به بیماری ایدز پیشرفته که سیستم ایمنی را از بین برده است، ایجاد می شود.
  • در حال حاضر مردم کمتری به ایدز مبتلا می شوند زیرا پیشرفت درمان اچ آی وی به این معنی است که افراد بیشتری در حال بهبودی هستند.
  • اگرچه هیچ درمانی برای اچ آی وی وجود ندارد، اما با درمان و حمایت مناسب، افرادی که با اچ آی وی زندگی می کنند می توانند از زندگی طولانی و سالم خود لذت ببرند. برای محقق شدن این هدف، انجام درمان صحیح مهم است.
  • اچ آی وی به معنای ویروس نقص ایمنی انسانی است.
  • افراد مبتلا به ویروس اچ آی وی می توانند با انجام درمان ضد ویروسی، که موثر و در دسترس همگان است، از یک زندگی سالم و بلند مدت بهره مند شوند.
  • زمانی که یک فرد مبتلا شده به ویروس ایدز، زودتر تشخیص داده شده و زودتر درمان شود، به این معنی است که در دراز مدت از سلامت بهتری برخوردار خواهد شد.
  • درمان ضد ویروسی ممکن است سطح ایدز در بدن را به چنان سطح پایینی کاهش دهد که آزمایش های خون نتوانند آن را تشخیص دهند. افرادی که با ویروس اچ آی وی ای زندگی می کنند که بار ویروسی آن غیرقابل تشخیص است، نمی توانند اچ آی وی را منتقل کنند.
  • برای آگاهی از وضعیت خود، آزمایش منظم ایدز مهم است.
  • ایدز در منی، خون، واژن و مقعد یافت می شود.
  • ایدز نمی تواند از طریق عرق، بزاق و یا ادرار منتقل شود.
  • استفاده از کاندوم خارجی (برای مرد) و کاندوم داخلی (برای زن) در حین رابطه جنسی، بهترین راه برای جلوگیری از ابتلا به اچ آی وی و دیگر عفونت های مقاربتی است.
  • اگر دارو تزریق می کنید، همیشه از سرنگ و سوزن تمیز استفاده کنید و هرگز تجهیزات را به اشتراک نگذارید.
  • اگر باردار هستید و با اچ آی وی زندگی می کنید، ویروس موجود در خون شما می تواند در هنگام زایمان و یا پس از زایمان و از طریق شیردهی به بدن نوزاد منتقل شود. با انجام درمان اچ آی وی و غیر قابل تشخیص ساختن آن، این خطر را از بین ببرید.

پاپ اسمیر

نگاهی سه بعدی به ویروس ایدز

در حالی که ۱٫۲ مردم آمریکا مبتلا به ویروس ایدز هستند، این بیماری غیرقابل درمان دیگر حکم مرگ ندارد و به یک بیماری مزمن ولی قابل کنترل تبدیل شده است. دکتر الیسی ورسل متخصص بیماری های عفونی در مرکز درمانی تافتز در بوستون می گوید: معرفی داروهای بازدارنده پروتئاز در سال ۱۹۹۶ باعث تغییر در رویه درمان این بیماری شد و حالا با درمان های جدید، افراد مبتلا به ایدز می توانند به اندازه افرادی که مبتلا به ایدز نیستند، عمر طولانی داشته باشند.

به گزارش موسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی (NIAID)، در سال ۱۹۸۱ در ایالات متحده، سندرم نقص ایمنی اکتسابی (ایدز) توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ها و سایر بیماری های مرگ بار را از بین می برد. این ویروس که باعث ایدز می شود، HIV یا ویروس نقص ایمنی بدن انسان نام دارد.

به گفته موسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی ایدز از طریق مقاربت جنسی غیر ایمن گسترش میابد؛ همچنین با مصرف سوزن یا سرنگ های مشترک، یا انتقال از مادر به فرزند در دوران بارداری، زایمان یا شیردهی. سلول های CD4 (سلول های تی) نوعی از سلول های سفید خون هستند که با عفونت مقابله می کنند، ایدز با آسیب به این سلول ها، سیستم ایمنی بدن را مورد حمله قرار می دهد.

ورسل می گوید: ایدز با دیگر بیماری های مشابه اش متفاوت است. افراد مبتلا به ایدز از افشای این بیماری ترس دارند زیرا نگران تغییر رفتار دوستان یا تبعیض در محل کار هستند.

علائم ایدز و اچ آی وی

وقتی یک فرد در معرض ایدز قرار می گیرد، طی چند ماه یا بیشتر هیچ علائمی ندارد. اما معمولا ممکن است دو تا چهار هفته بعد از آلودگی آنفولانزا بگیرد. طبق بررسی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، در این مرحله اولیه از عفونت، مقدار زیادی ویروس ایدز در خون وجود دارد و بسیار مسری است.

به گفته وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده (HHS)، این بیماری جدید اغلب یک مرحله تاخیر به دنبال دارد که در آن ویروس فعالیت کمتری دارد و هیچ علائمی ندارد. اگرچه علائم ممکن است وجود نداشته باشد، در این مرحله افراد هنوز می توانند HIV را به دیگران انتقال دهند. این دوره پنهان می تواند یک دهه یا بیشتر طول بکشد.

عفونت اچ آی وی در صورتی که درمان نشود، تبدیل به ایدز شده و به سیستم ایمنی بدن به شدت آسیب می رساند. به گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها سیستم ایمنی تضعیف شده، مبارزه با سایر بیماری ها مانند سرطان، بیماری های کبدی، بیماری های قلبی و عروقی و کلیوی را برای بدن سخت تر می کند.

همچنین می تواند افراد را به عفونت های فرصت طلب مستعد کند عفونت هایی که در افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف بیشتر و شدید تر دیده می شوند. طبق گزارش مرکز پزشکی سان فرانسیسکو دانشگاه کالیفرنیا (UCSF)، عفونت ممکن است بر مغز، چشم، دستگاه گوارش، پوست، دهان، ریه، کبد و اندام تناسلی تاثیر بگذارد.با توجه به گزارش مرکز پزشکی UCSF، اچ آی وی و ایدز ممکن است علائم زیر را ایجاد کند:

  • ضعیف شدن یا کاهش وزن سریع
  • خستگی شدید
  • سرفه خشک
  • تب های مکرر و عرق شبانه فراوان
  • تورم غدد لنفاوی در زیر بغل، کشاله ران یا گردن
  • اسهال طولانی مدت
  • زخم دهان یا خون ریزی اندام های تناسلی یا معقد
  • ذات الریه
  • لکه بر روی یا زیر پوست یا داخل دهان، بینی یا پلک ها
  • افسردگی، فراموشی و سایر اثرات نورولوژیکی

ایدز

تشخیص و آزمایش ایدز و اچ آی وی

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها توصیه می کند همه افراد بین سنین ۱۳ و ۶۴ حداقل یک بار باید آزمایش ایدز بدهند، و کسانی که بیشتر در معرض ایدز هستند، باید سالیانه آزمایش ایدز بدهند.

طبق گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، سه نوع آزمایش می تواند وجود عفونت ایدز را تایید کند:

آزمایش اسید نوکلئیک که به اختصار NAT نام دارد ویروس نقص سیستم ایمنی بدن در خون را جست و جو می کند. اما این آزمایش گران قیمت، به ندرت برای غربال گری معمولی استفاده می شود.

آزمایش پادگن / پادتن که پادتن های اچ آی وی را جست و جو می کند پروتئین هایی که وقتی بدن در معرض باکتری یا ویروس قرار می گیرد توسط سیستم ایمنی بدن تولید می شوند. آزمایش خون نیز پادگن های اچ آی وی را جست و جو می کند – مواد خارجی که سیستم ایمنی بدن را فعال می کنند.

سومین آزمایش، آزمایش پادتن است که پادتن های موجود در خون یا مایعات را جستجو می کند. این آزمایشات می توانند با یک جعبه لوازم در خانه انجام شود و در عرض ۳۰ دقیقه به جواب رسید.

اما ممکن است بعد از ابتلا به ویروس اچ آی وی تا چندین هفته یا ماه سیستم ایمنی بدن، پادتن های کافی برای ویروس تولید نکند و در نتیجه این پادتن ها در آزمایش اچ آی وی قابل تشخیص نیستند. و نتایج آزمایشات متداول اچ آی وی که برای تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شوند، یک هفته یا بیشتر طول می کشد. آزمایش اچ آی وی سریع دیگر آزمایش بزاق دهان است که راحت است و تا ۲۰ دقیقه جواب مشخص می شود. یک نتیجه مثبت آزمایش اچ آی وی کافی نیست و باید با آزمایشات دیگر اچ آی وی نیز مورد تایید قرار گیرد.

آزمایش خون برای جست و جوی پادگن و پادتن های اچ آی وی و تشخیص بیماری، می تواند کارساز باشد.

کودکان مبتلا به ایدز

تعداد کودکانی که هر ساله مبتلا به اچ آی وی می شوند در حال کاهش است. در پایان سال ۲۰۱۵، ۲.۶ میلیون کودک در سراسر جهان در سنین ۱۵ سال و کم تر با ویروس ایدز زندگی می کردند، اما تنها حدود یک سوم آن ها درمان می شدند.

بیشتر موارد مربوط به بیماری ایدز و ویروس ایدز  در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و بخش های جنوبی است. این بیمای ها عامل اصلی مرگ در میان نوجوانان و جوانان در این مناطق است. ایدز  ویروسی است که ایدز را ایجاد می کند، به سیستم ایمنی شما آسیب می رساند و بنابراین شما نمی توانید به خوبی با عفونت ها و برخی سرطان ها مبارزه کنید.

اما با ترکیب مناسب داروها و حمایت عاطفی، کودکان مبتلا به ویروس اچ آی وی می توانند بزرگ شوند و زندگی کنند.

علل ابتلای کودکان به ایدز

بیشتر کودکانی که اچ آی وی دارند آن را به هنگام بارداری یا شیردهی از مادرشان دریافت می کنند. زنانی که آزمایش می شوند و بعد از این که مثبت بود، به درمان ادامه می دهند، به میزان زیادی شانس انتقال ویروس به کودکانشان را کاهش می دهند. این بهترین راه برای جلوگیری از ایدز در کودکان است.

کودکانی که در جوامع مبتلا به بیماری ایدز قرار دارند و والدین و اعضای خانواده خود را از دست داده اند، در معرض ابتلا به اچ آی وی قرار دارند. آن ها ممکن است فاقد مراقبت والدین، دسترسی به مدرسه یا توانایی گرفتن حقوق خود باشند.

کودکان می توانند از طریق سو استفاده جنسی و یا تجاوز جنسی آلوده شوند. در برخی کشورها از نظر فرهنگی ازدواج کودکان پذیرفته شده است و یک دختر نوجوان می تواند اچ آی وی را از شوهر بزرگ ترش بگیرد و سپس آن را به کودکان خود منتقل کند. احتمال ابتلا به اچ آی وی در کودکی که برای اولین بار رابطه جنسی داشته باشد، بیشتر است.

در اروپای مرکزی و شرقی، مصرف مواد مخدر تزریقی در میان جوانانی که در خیابان ها زندگی می کنند، ایدز را گسترش می دهد. در یک مطالعه در اوکراین، رفتارهای پرخطر مانند اشتراک گذاری سوزن های تزریق، در بین کودکان تا ۱۰ سال رایج بوده است.

تزریق خون با ایدز مثبت و یا تزریق به وسیله سوزن های استریل نشده به کودکان می تواند کودکانی را که در کشورهای فقیرتر زندگی می کنند، آلوده کند. کشورهای اروپای غربی و آمریکا برای جلوگیری از این مشکل از مراقبت های پزشکی برخوردار هستند.

ایدز

درمان و داروهای ایدز و اچ آی وی

استفاده از داروی ضد ویروس مانع از بروز عفونت در بیماران دچار ایدز می شود. اکنون هیچ درمانی برای ایدز و ایدز وجود ندارد. البته مصرف دارو می تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و به افرادی که دچار این بیماری اند این امکان را می دهد که زندگی طولانی و سالمی داشته باشند. اکنون بیماران دچار ایدز گاهی حتی با مصرف یک دوز دارو در روز می توانند سلامتی و کیفیت زندگی خود را بالا ببرند. کسی که دچار ایدز است می تواند با مصرف دارو میزان ویروس های بدنش را تا حد زیادی کم کند، تا حدی که در تست خون اصلا اثری از بیماری مشاهده نشود. پس از انجام مطالعات گسترده در زمینه ایدز، به این نتیجه رسیدند که افرادی که ویروس قابل مشاهده ای ندارند از نظر جنسی ناقل این بیماری نیستند و این بیماری را به فردی که دچار ایدز نیست منتقل نمی کنند. پزشکان به این نتیجه رسیدند که اگر این ویروس در آزمایش نشان داده نشود قابل انتقال نیست.

داروهای اورژانسی یا پیشگیری بعد از مواجهه با اچ آی وی

اگر کسی فکر می کند که در سه روز گذشته در معرض این ویروس بوده است، با مصرف داروهای ضد ایدز که به آن ها داروهای پیشگیری بعد از مواجهه با اچ آی وی هم می گویند می تواند این عفونت را متوقف کند. اگر شک دارید که در معرض این ویروس قرار گرفته اید سریعا از این دارو استفاده کنید. پیشگیری بعد از مواجهه با اچ آی وی درمانی ۲۸ روزه است و پزشکان حتی بعد از تکمیل درمان هم وجود نشانه های ایدز را می سنجند.

آمی تریپتیلین + کلردیازپوکساید

داروی ضد ویروس

درمان ایدز شامل استفاده از داروی ضد ویروسی است که با عفونت ایدز می جنگد و پروسه پیشرفت ویروس ها در بدن را کند می کند. افرادی که دچار ایدز هستند می توانند از داروهای ضد ویروس استفاده کنند. داروهای ضد ویروس طبقه بندی های جزئی تری از جمله این موارد را دارند:

مهار کننده پروتئاز:

پروتئاز آنزیمی است که ایدز برای پیشرفت به آن نیاز دارد. این داروها این آنزیم را کنترل می کنند و عملکرد آن را متوقف می کنند. به علاوه از تکثیر ایدز پیشگیری می کنند. این داروها شامل این مواردند:

  • اتازناویر/ cobicistat (داروی Evotaz)
  • لوپیناویر/ ریتوناویر (کالترا)
  • داروناویر/ cobicistat (پرزکوبیکس)

مهار کننده های اینتگراز:

ویروس ایدز برای عفونی کردن سلول ها به اینتگراز نیاز دارد. داروی مهار کننده اینتگراز مانع رشد اینتگراز می شود. این دارو به خاطر تاثیر مثبت و عوارض جانبی جزئی همیشه جزو درمان های موثر بوده است.

مهار کننده های اینتگراز شامل این موارد هستند:

  • الویتگراویر (ویتکا)
  • دولوتگراویر (تیویکای)
  • رالتگراویر (ایزنترس)
  • نوکلئوساید

مهار کننده های ترانس کرپیتاز:

این دارو ها هم از تکثیر و گسترش ایدز پیشگیری می کنند. این نوع داروها شامل این موارد هستند:

  • آباکاویر
  • لامیوودین/ زیدوودین (کومبیویر)
  • امتریسیتابین (امتریوا)
  • تنوفوویر

مهار کننده غیر نوکلئوزیدی ترانس کریپتاز معکوس (NNRTIs):

این مهار کننده هم تکثیر را برای ایدز دشوار می کند.

مهار کننده ورود:

این داروها هم از ورود ایدز به سلول ها پیشگیری می کنند. ویروس ایدز بدون دسترسی به سلول ها نمی تواند تکثیر شود. مصرف این داروها خیلی رایج نیست.

بیماران معمولا برای سرکوب ایدز ترکیبی از این داروها را استفاده می کنند. تیم پزشکی باید با توجه به نیاز فرد، ترکیبی از این داروها را برای او در نظر بگیرد. استفاده از دارو برای ایدز معمولا دائم است و فرد تا آخر عمرش باید دارو مصرف کند. کسی که دچار ایدز است باید طبق یک برنامه خاص روزانه دارو مصرف کند. هر دسته از این داروها عوارض جانبی خاص خود را دارند اما عوارض جانبی رایج این داروها به طور کلی شامل این موارد هستند:

  • حالت تهوع
  • خستگی
  • اسهال
  • سر درد
  • جوش و دانه های پوستی

داروهای مسکن -5

درمان های دیگر

اگر چه خیلی از کسانی که دچار ایدز هستند، داروها و روش های دیگری از جمله درمان با گیاهان را برای درمان انتخاب می کنند، اما هیچ شواهدی مبنی بر کارآمد بودن آن ها نیست. با توجه به برخی از مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفت، مواد معدنی و مکمل های ویتامین می توانند برای سلامت کل مفید باشند. قبل از مصرف هر مکملی با پزشک خود مشورت کنید چون مصرف آن ها می تواند سبب تداخل دارویی شود.

موثر ترین درمان، درمان ضد رتروویروسی شناخته شده است که معمولا ترکیبی از حداقل سه دارو است که به منظور جلوگیری از ایجاد مقاومت در برابر هر یک از داروها می باشد.

داروهای امروزی برای ایدز نسبت به گذشته قوی تر و کمتر سمی هستند، و مردم قرص های کمتری را مصرف می کنند. در واقع، اکثر افراد تحت درمان ART تنها یک قرص در روز مصرف می کنند و درمان با چند عارضه جانبی قابل تحمل است.

ART می تواند به کاهش سرعت گسترش ویروس و کاهش میزان آن در خون کمک کند، که به عنوان “لود ویروسی” شناخته می شود. با درمان روزانه، لود ویروسی ممکن است تا حد زیادی کاهش یابد که ناشناخته باشد. فرد مبتلا به ایدز غیر قابل تشخیص نمی تواند ویروس را به شرکای جنسی خود انتقال دهد، حتی اگر این ویروس در بدن فرد وجود داشته باشد.

طبق گفته موسسات ملی بهداشت، شایع ترین داروهای ضد رتروویروسی به سه دسته تقسیم می شوند:

  • بازدارنده های ترنس کریپتاژ معکوس که ویروس را از باز تولید نگه می دارند.
  • بازدارنده های پروتئاز، که تکثر ویروس را در مرحله بعد در چرخه حیات ویروس قطع می کند.
  • و بازدارنده های همجوشی، که مانع ورود و تکثیر ویروس در سلول های سالم می شود.

محققان در حال توسعه درمان های جدید به عنوان جایگزین برای مصرف قرص های روزانه هستند مانند داروهای تزریقی بادوام تر که به صورت یک بار در ماه یا هر چند ماه یکبار مصرف می شوند. او گفت که در آینده ممکن است یک دستگاه قابل کاشت زیر پوست قرار داده شود تا کار ART را انجام دهد، بنابراین مردم فراموش نمی کنند که داروهای خود را استفاده کنند.

ایدز در کودکان

 درمان ایدز به عنوان پيشگيرى (پروفيلاكسى)

پروفيلاكسى از ایدز به مصرف داروهای ایدز برای پیش گیری از انتقال جنسی ایدز اشاره دارد. این یکی از گزینه های بسیار موثر در پیش گیری از انتقال اچ آی وی است. افرادی که با اچ آی وی زندگی می کنند و روزانه داروی اچ آی وی مصرف می کنند و سطح ویروس خود را در محدوده غیر قابل تشخیص نگه می دارند، به طور موثری خطر انتقال جنسی ایدز به دیگران را از بین می برند.

پروفيلاكسى از ایدز زمانی عمل می کند که فردی که با اچ آی وی زندگی می کند، دقیقا طبق تجویز، داروهای ایدز خود را مصرف کرده و برنامه های درمانی عادی از جمله آزمایش های منظم بار ویروسی برای اطمینان از این که بار ویروسی غیر قابل تشخیص مانده است، را انجام دهد.

برای سالم ماندن و جلوگیری از انتقال، دارو مصرف کنید

اگر مبتلا به ایدز هستید مهم است که درمان دارویی (درمان ضد ویروسی یا ART)را هر چه زودتر و بلافاصله پس از تشخیص ویروس، شروع کنید.

اگر داروها هر روز و دقیقا همان طور که تجویز شده اند، مصرف شوند، داروی اچ آی وی می تواند میزان اچ آی وی موجود در خون(همچنین بار ویروسی)را به سطح بسیار کمی کاهش دهد. به این عمل سرکوب ویروسی گفته می شود زیرا داروی اچ آی وی مانع رشد ویروس در بدن شما می شود و ویروس را خیلی کم و یا “سرکوب” می کند. سرکوب ویروسی به سالم نگه داشتن شما کمک کرده و از بیماری جلوگیری می کند.

اگر بار ویروسی شما آنقدر پایین است که در آزمون استاندارد آزمایشگاهی نشان داده نمی شود، این قضیه به داشتن بار ویروسی غیر قابل تشخیص معروف است. افرادی که با اچ آی وی زندگی می کنند، می توانند با مصرف روزانه داروی اچ آی وی و دقیقا همان طور که تجویز شده، بار ویروسی غیر قابل تشخیص داشته باشند. تقریبا هر کسی که دارو را به صورت روزانه مصرف می کند، می تواند در عرض ۶ ماه پس از شروع درمان، به یک مقدار غیر قابل تشخیص از ویروس دست پیدا کند.

کسب بار ویروسی کم دارای فواید زیادیست. افرادی که با اچ آی وی زندگی می کنند و وضعیت خود را می دانند و هر روز داروی اچ آی وی تجویز شده را مصرف می کنند، می توانند غیر قابل تشخیص ماندن ویروس را حفظ کرده و به صورت بلند مدت و سالم، زندگی کنند.

در پیش گیری نیز فواید زیادی وجود دارد. افرادی که با اچ آی وی زندگی می کنند و روزانه داروی اچ آی وی مصرف می کنند، به طور موثری خطر انتقال جنسی ایدز به افراد با ایدز منفی را کاهش می دهند.

برای غیر قابل تشخیص ماندن، مصرف دارو را ادامه دهید

وقتی که بار ویروسی شما سرکوب می شود و حتی زمانی که غیر قابل تشخیص است نیز ویروس ایدز هنوز در بدن شما است. بنابراین، شما باید هر روز داروی اچ آی وی مصرف کنید. زمانی که بار ویروسی شما غیر قابل تشخیص باقی بماند، به طور موثری هیچ خطر انتقال اچ آی وی به همسرتان از طریق رابطه جنسی وجود ندارد. اگر از مصرف داروی اچ آی وی دست بردارید، بار ویروسی شما به سرعت بالا خواهد رفت.

اگر از مصرف داروهای مخصوص اچ آی وی دست کشیده اید یا دچار مشکل شده اید، هر چه زودتر به پزشک خود مراجعه کنید و با او صحبت کنید. در حالیکه بار ویروسی خود را غیرقابل تشخیص می کنید، پزشکتان می تواند به شما در بازگشت به مسیر صحیح و انتخاب بهترین راهکارها برای جلوگیری از انتقال ایدز از طریق رابطه جنسی کمک کند.

ایدز

از كجا بفهميم كه پروفيلاكسى از ایدز مؤثر است؟

مطالعات تحقیقاتی بزرگی که بر روی داروهای جدید اچ آی وی انجام شده است، نشان داده اند که درمان، پیش گیری است. این مطالعات، هزاران زوج مرد و زن را که در آن ها یکی از افراد اچ آی وی داشت و دیگری مبتلا به این بیماری نبود را تحت بررسی قرار داد. در زمانی که ویروس در یکی از زوجین سرکوب شد، هیچ انتقال ویروسی ای به فرد دیگر انجام نشد. این به این معنی است که اگر شما بار ویروسی را غیر قابل تشخیص نگه دارید، هیچ خطر انتقال ویروس اچ آی وی به فردی که با او رابطه واژینال، مقعدی یا سکس دهانی دارید، وجود ندارد.

با ارائه دهنده خدمات مراقبت از اچ آی وی خود صحبت کنید

با ارائه دهنده خدمات مراقبت از اچ آی وی خود در مورد مزایای درمان اچ آی وی و این که چه داروی اچ آی وی ای برای شما مناسب است، صحبت کنید. بپرسید که چه مدت یک بار باید بار ویروسی خود را تست کنید تا مطمئن شوید که غیر قابل تشخیص باقی مانده است.

اگر نتایج آزمایشگاهی شما نشان می دهد که ویروس قابل تشخیص است یا اگر در مصرف دوز داروی خود دچار مشکل می شوید، می توانید تا زمانی که بار ویروسی شما به حالت غیر قابل تشخیص در می آید، با استفاده از روش های دیگر جلوگیری از انتقال جنسی ایدز مانند کاندوم، روش های جنسی امن تر و یا روش های دیگر، رابطه جنسی برقرار کنید.

مصرف داروی اچ آی وی به منظور حفظ ویروس در محدوده غیر قابل تشخیص، شما یا همسرتان را از ابتلا به بیماری های مقاربتی دیگر محافظت نمی کند، بنابراین با ارائه دهنده خود درباره راه هایی برای پیش گیری از بیماری های دیگر صحبت کنید.

با همسر خود صحبت کنید

پروفيلاكسى از ایدز را می توان به تنهایی و یا در کنار دیگر راهکارهای پیش گیری مورد استفاده قرار داد. در مورد وضعیت اچ آی وی خود با همسرتان صحبت کنید و تصمیم بگیرید که کدام روش های پیش گیری را انتخاب کنید. برخی از کشورها قوانینی دارند که نیاز است تا در شرایط خاص به شریک جنسی خود بگویید که اچ آی وی دارید.

برسی علائم اولیه 9 بیماری کشنده

دیگر فواید درمان ایدز به عنوان پيشگيرى (پروفيلاكسى)

علاوه بر جلوگیری از انتقال جنسی ایدز، مزایای دیگری نیز در مصرف داروهای ایدز و به منظور دستیابی و حفظ بار ویروسی در محدوده غیر قابل تشخیص وجود دارد:

  • این کار خطر انتقال ویروس از مادر به کودک را در هنگام بارداری، وضع حمل و زایمان کاهش می دهد. اگر زنی که با اچ آی وی زندگی می کند، داروی ایدز تجویز شده را در دوران بارداری، وضع حمل و زایمان مصرف کند و اگر دارو ایدز به مدت ۴ تا ۶ هفته پس از زایمان به فرزندش داده شود، خطر انتقال از طریق بارداری، وضع حمل و زایمان می تواند به ۱ درصد یا کم تر کاهش یابد. دانشمندان نمی دانند که آیا زنی که با اچ آی وی زندگی می کند و ایدز را تحت کنترل دارد، می تواند اچ آی وی را از طریق شیردهی به فرزندش منتقل کند یا خیر. در حالی که مشخص نیست که غیر قابل تشخیص بودن ویروس، تا چه مقدار خطر انتقال ویروس را کاهش می دهد، اما منطقی است که فرض کنیم که باعث کاهش خطر انتقال می شود.
  • ممکن است خطر انتقال اچ آی وی در افرادی که داروها را تزریق می کنند، کاهش یابد. دانشمندان هنوز نمی دانند که مهار ویروس یا غیر قابل تشخیص نگه داشتن آن، مانع انتقال اچ آی وی از طریق به اشتراک گذاشتن سرنگ و یا دیگر تجهیزات تزریقی می شود یا خیر، اما منطقی است که فرض کنیم که باعث کاهش خطر می شود. حتی اگر از داروهای ایدز استفاده می کنید و غیر قابل تشخیص هستند، باز هم هر بار که تزریق می کنید، از تجهیزات جدید استفاده کنید و سرنگ مشترک با افراد دیگر را مصرف نکنید.

انتقال ویروس اچ آی وی (HIV) از طریق کدام مایعات بدن صورت می گیرد؟

  • خون
  • اسپرم
  • ترشحات واژنی
  • مایعات مقعدی
  • شیر مادر

عوامل اصلی انتقال مایعات مذکور، در ایالات متحده آمریکا، عبارت اند از:

  • مقاربت مقعدی یا واژینالی- بدون استفاده از کاندوم یا پرپ- با فردی که مبتلا به ویروس اچ آی وی است. یک راه مقابله با خطر ابتلا به ویروس اچ آی وی، استفاده نکردن مشترک از تجهیزات داروهای تزریقی غیرمجاز، هورمون ها و استروئیدها، با فرد مبتلا به اچ آی وی است.
  • یک زن مبتلا به اچ آی وی که باردار است یا به تازگی فرزندی به دنیا آورده است ممکن است این بیماری را در دوران بارداری، زایمان یا شیردهی به کودکش منتقل کند.
  • خطر انتقال اچ آی وی از طریق انتقالات خونی، در کشورهایی که روش های غربال گری موثری برای اهدای خون دارند، بسیار کم است.

برای انتقال اچ آی وی، مایعات مذکور باید به اندازه کافی حاوی این ویروس باشند. اگر وجود ویروس اچ آی وی در یک فرد،” غیر قابل تشخیص” باشد، حتی پس از انتقال مایعات به فرد مقابل، این ویروس را به او منتقل نخواهد کرد.

اچ آی وی غیر قابل تشخیص، حالتی است که مقدار اچ آی وی در بدن فرد به قدری پایین باشد که بیماری فرد، از طریق آزمایش خون، قابل شناسایی نباشد. در صورتی که افراد، دوره درمانی خود را تکمیل کنند، ممکن است ویروس HIVشان غیر قابل تشخیص شود.

تأیید و کنترل منظم این وضعیت (اچ آی وی غیر قابل تشخیص)، با استفاده از تست خون، امری مهم است، زیرا این بدان معنی نیست که این فرد دیگر اچ آی وی ندارد. اچ آی وی غیر قابل تشخیص، متکی به پیگیری درمان و همچنین اثربخشی آن است.

پیشروی ویروس اچ آی وی تا بیماری ایدز

خطر پیش روی ویروس اچ آی وی تا بیماری ایدز، به طور گسترده در بین افراد متفاوت است و به عوامل بسیاری بستگی دارد از جمله:

  • سن فرد
  • توانایی بدن فرد برای مقابله با اچ آی وی
  • دسترسی به مراقبت های بهداشتی با کیفیت
  • وجود عفونت های دیگر
  • مقاومت ژنتیکی ارثی فرد نسبت به سویه های خاصی از ویروس اچ آی وی
  • سویه های مقاوم به داروهای اچ آی وی

جلوگیری از ایدز و اچ آی وی

به گزارش HHS، هر ساله بیش از ۵۶،۰۰۰ آمریکایی به HIV مبتلا میشوند. جلوگیری از عفونت به معنای اجتناب از رفتارهایی است که منجر به قرار گرفتن در معرض این ویروس می شوند.

اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:

  • دانستن وضعیت HIV شما و همچنین شریک زندگی تان.
  • استفاده صحیح از کاندوم لاتکس در هر مقاربه جنسی
  • محدود کردن تعداد شرکای جنسی
  • خودداری از مصرف داروهای تزریقی و اشتراک گذاری سوزن و سرنگ
  • شروع به درمان، به محض احتمال قرار گرفتن در معرض ایدز زیرا داروهای جدید که پیشگیری های پس از آلودگی نام دارند، در صورت شروع به موقع، ممکن است از عفونت جلوگیری کند.
  • کاهش احتمال آلودگی با انجام پیشگیری های پیش از آلودگی که مصرف روزانه قرص برای افرادی است که به دلیل رفتار جنسی آن ها یا داروهای تزریقی شان بیشتر در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی هستند.

ایدز

انتقال ایدز

ویروس نقص ایمنی انسانی (ایدز) می تواند از مادر به نوزاد منتقل شود. اما در کشورهای توسعه یافته با اقدامات پیشگیرانه از جمله آزمایش های ایدز، مراقب های احتیاطی، داروهای ضد ویروس، زایمان از طریق سزارین و ممانعت از شیردهی نوزاد توسط مادر، انتقال ایدز از مادر به فرزند به شدت کاهش یافته و این میزان در کودکانی که در معرض ایدز هستند کمتر از ۲% شده است.

با این که اقدامات احتیاطی به میزان چشمگیری احتمال انتقال ویروس از مادر به نوزاد را کم می کنند اما مادرانی که دچار ایدز هستند و بیماری های پیشرفته دارند می توانند با مشکلاتی از جمله زایمان زود رس، وزن پایین نوزاد هنگام تولد و حتی مرگ نوزاد روبرو شوند. پس با توجه به مطالعاتی که در خصوص انتقال ایدز از مادر به کودک صورت گرفت نتیجه گرفتند که تنها درصد کمی از مادران، این ویروس را به نوزاد خود منتقل کرده بودند. اما آیا ارتباطی بین مادری که دچار ایدز است با زایمان زود رس یا مرگ نوزاد وجود دارد؟ این مورد به تحقیق بیشتری نیاز دارد.

زندگی با ایدز یا HIV

کسی که ایدز دارد می تواند زندگی فعال و طولانی ای داشته باشد. افرادی که دچار ایدز هستند برای اصلاح سیستم ایمنی ضعیف شده بدنشان و دوری از خطر سایر بیماری های عفونتی باید اصلاحاتی در نحوه زندگی خود ایجاد کنند. بیماران برای درمان موثر باید داروهای تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنند. حتی اگر یک بار هم این داروها را مصرف نکنند ممکن است درمان خود را به خطر بیندازند.

برنامه ای روزانه در نظر بگیرید و در آن، برنامه های درمان را هم در کنار سایر برنامه های زندگی خود بگنجانید. درمان برای افراد مختلف با هم متفاوت است. داروهای ایدز می توانند سبب ایجاد عوارض جانبی شدیدی شوند. اگر عوارض جانبی ناشی از مصرف این داروها خیلی شدید شدند به جای متوقف کردن مصرف دارو، اول با پزشک مشورت کنید. پزشک ممکن است داروی دیگری را برای شما تجویز کند.

لیفت سینه یا ماستوپکسی

نکات کلی سلامتی

دوری از عفونت و سایر بیماری ها اولین و مهم ترین نکته برای بیماران دچار ایدز است. افرادی که دچار ایدز هستند باید با تمرین و ورزش منظم، برنامه غذایی درست و قطع مصرف مواد مخدر از جمله توتون و تنباکو سلامت کلی خود را تقویت کنند.

اقدامات احتیاطی که مبتلایان به ایدز باید رعایت کنند

افرادی که دچار ایدز هستند برای دوری از ابتلا به عفونت و بیماری ها باید اقدامات احتیاطی را رعایت کنند. از تماس با مدفوع و آلودگی های حیوانات، حتی حیوان خانگی خود، بپرهیزید. پزشکان پیشنهاد می دهند که این افراد به طور منظم دست های خود را بشویند. مصرف داروهای ضد ویروس سبب کاهش ریسک ابتلا به عفونت می شود.

تماس مداوم با پزشک

اختلال ایدز مدت زیادی دوام دارد پس تماس مداوم با پزشک بسیار اساسی است. تیم پزشکی دائما درمان را با توجه به شرایط بیمار تنظیم می کنند.

تاثیر روانی

هر چه دانش خود را از ایدز و ایدز بالا ببرید، کمتر درگیر تصورات غلط در خصوص این مشکلات می شوید. البته تصورات غلط درباره این بیماری در سرتاسر دنیا وجود دارد و افرادی که دچار ایدز هستند احساس منزوی بودن و گوشه گیر بودن می کنند و دائما اذیت می شوند. پس از تشخیص ایدز، احتمال ایجاد علائمی مثل اضطراب و افسردگی وجود دارد. اگر احساس اضطراب و نگرانی و علائم افسردگی دارید سریعا به پزشک مراجعه کنید.

هرگونه سوال یا ابهامی در مورد بیماری ایدز داشتید می توانید از متخصصان ما بپرسید. تجربیات و اطلاعات خود را با دیگر کاربران موزیک دان به اشتراک بگذارید.


در مورد سرطان سینه چه می دانید؟ همانند انواع دیگر سرطان ها، سرطان پستان نیز ناشی از رشد خارج از قاعده سلول های غیر طبیعی در پستان است. این سلول ها ممکن است به دیگر نقاط بدن نیز حرکت کنند. زمانی که این اتفاق می افتد، سرطان، متاستاز نامیده می شود. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به شما خواهیم گفت که سرطان پستان معمولا در یک ناحیه کوچک و محدود در غددی که شیر تولید می کنند (کارسینوم لوبولار) و یا در کانالی (کارسینوم دوکالت) که شیر را به نوک پستان می رسانند، ایجاد شود. سرطان می تواند در پستان رشد کرده و بزرگتر شود و از طریق کانال ها به غدد لنفاوی اطراف برسد و یا از طریق جریان خون به اندام های دیگر سرایت کند. سرطان ممکن است رشد کند و بافت اطراف پستان، مانند پوست و یا دیواره سینه را مورد حمله قرار دهد. انواع مختلفی از سرطان پستان وجود دارند که با سرعت های متفاوتی، در حال گسترش هستند. برخی از انواع آن، سال ها طول می کشد تا از پستان خارج شوند در حالی که برخی دیگر رشد کرده و به سرعت پخش می شوند.

چه کسی در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارد؟

مردان نیز می توانند به سرطان پستان مبتلا شوند، اما کمتر از ۱٪ از موارد سرطان پستان را تشکیل می دهند. در میان زنان، سرطان پستان دومین و شایع ترین سرطان، پس از سرطان پوست و دومین علت مرگ و میر ناشی از سرطان بعد از سرطان ریه است.

سرطان سینه -0

به طور متوسط، ۱ نفر از هر ۸ زن، در طول زندگی خود، به سرطان پستان مبتلا می شوند. حدود دو سوم زنان مبتلا به سرطان پستان ،۵۵  ساله یا بیشتر هستند و بقیه نیز بین سنین ۳۵ تا ۵۴ سال می باشند.

خوشبختانه، سرطان سینه در صورت اینکه زود تشخیص داده شود، بسیار قابل درمان است. سرطان موضعی (به این معنی که سرطان، به خارج از سینه شما گسترش پیدا نکرده است ) معمولا قبل از پیشرفت سرطان با موفقیت درمان می شود. یک زن که به سرطان سینه موضعی مبتلا است، در حدود ۹۹ درصداحتمال دارد که پس از تشخیص سرطان، حداقل به مدت ۵ سال، عمر کند.

زمانی که سرطان شروع به پیشرفت می کند، درمان نیز گسترده تر می شود و اغلب می تواند تا سال ها، این بیماری را کنترل کند. آزمایشات غربالگری و گزینه های درمان به این معنا هستند که در حدود ۸ زن از ۱۰ زن مبتلا به سرطان سینه ، حداقل ۱۰ سال پس از تشخیص اولیه زنده می مانند.

انواع سرطان پستان

برخی از شایع ترین انواع سرطان سینه عبارتند از:

سرطان های درجا

این نوع از سرطان، فراتر از مجرا یا یک لوب کوچک پخش نمی شوند.

کارسینوم داکتال درجا (DCIS)

این کارسینومای مجرایی، اولین مرحله سرطان است. در این مورد، این بیماری هنوز در مجاری شیری است. اما اگر این نوع را درمان نکنید، می تواند به نوع تهاجمی تبدیل شود که اغلب قابل درمان است.

کارسینوم لوبولار درجا (LCIS)

این تنها در لوب های کوچکی که شیر مادر تولید می کنند، دیده می شود. این دقیقا یک سرطان نیست، اما می تواند یک نشانه باشد، به این معنی که شما بیشتر احتمال دارد که به سرطان سینه مبتلا شوید. در این صورت، معاینات منظم پستان و ماموگرافی را به طور منظم انجام دهید.

سرطان های مهاجم

این نوع از سرطان، به بافت اطراف پستان سرایت کرده یا حمله می کند.

کارسینوم مجاری تهاجمی یا نفوذی (IDC)

این سرطان در مجاری شیر شروع می شود و با فروپاشی دیواره مجرا، به بافت چربی سینه حمله می کند. این شایع ترین شکل سرطان است که ۸۰ درصد از موارد سرطان تهاجمی را تشکیل می دهد.

سرطان سینه -9

کارسینوم لوبولار (ILC)

این سرطان در لوب های کوچک شروع می شود اما به بافت های اطراف یا سایر قسمت های بدن گسترش پیدا نمی کند. این نوع، حدود ۱۰٪ از سرطان های تهاجمی پستان را تشکیل می دهد. انواعی از سرطان های تهاجمی پستان عبارتند از:

کارسینوم آدنوئید کیست (یا آدنوکیستیک)

این سلول ها، شبیه سلول هایی هستند که در غدد بزاقی و بزاق وجود دارند.

کارسینوم آدنوسکوماس درجه کم (نوعی کارسینوم متاپلستیک)

این تومور نادر و کمیاب، معمولا به آرامی رشد می کند و اغلب با انواع دیگر تومورها اشتباه می شود.

کارسینوم مدولر

تومورهای این نوع سرطان نادر، یک توده نرم و اسفنجی است که شبیه مدولا در مغز شما می باشد.

کارسینوم موسین

تومورها در این نوع نادر و کمیاب، در یک حوضچه موسین که حاوی مواد لزج هستندو باعث تشکیل مخاطی می شوند، شناور هستند.

کارسینوم پاپیلری

طرحی همانند انگشتان باز یک دست، این تومورها را از یکدیگر جدا می کنند. این نوع نادر و کمیاب، معمولا در زنان یائسه دیده می شود.

کارسینوم لوله ای

تومورها به آرامی رشد می کنند و به صورت لوله ای هستند.

انواع سرطان که کمتر رایج و معمول هستند، عبارتند از:

سرطان سینه التهابی

این نوع نادر و کمیاب، ناشی از التهاب سلول هایی است که در عروق لنفاوی پوست وجود دارند.

بیماری پاژه نوک پستان

این نوع بیماری، بر روی پوست نازک اطراف نوک پستان یا هاله پستان، تاثیر می گذارد.

تومورهای فیلودس پستان

این تومورهای نادر، به شکل برگ رشد می کنند. سرعت رشد آنها زیاد است اما به ندرت به خارج از پستان گسترش پیدا می کنند.

سرطان متاستاتیک پستان

این نوع سرطان، به قسمت دیگر بدن مانند مغز، استخوان یا ریه گسترش پیدا می کند.

سرطان سینه -03

علائم و نشانه های سرطان سینه

  • یک غده یا توده ضخیم در داخل یا نزدیک سینه یا در زیر بغل که در طول دوره قاعدگی، نیز وجود دارد.
  • وجود یک توده یا غده حتی اگر به اندازه یک نخود کوچک باشد
  • تغییر در اندازه، شکل و یا انحنای سینه
  • ترشحات نوک پستان که ممکن است خونی یا روشن و شفاف باشند
  • پوست پستان یا نوک پستان که متفاوت به نظر می رسند و می توانند فرورفته، چروکیده، زبر و یا متورم باشند.
  • قرمزی پوست سینه یا نوک پستان
  • تغییر در شکل یا موقعیت قرار گیری نوک پستان
  • یک قسمت از پستان که با همان قسمت از پستان دیگر، متفاوت است
  • احساس یک توده سفت و به اندازه سنگ مرمر در زیر پوست

علل و عوامل خطر سرطان سینه

ما نمی دانیم که چه چیزی باعث بروز سرطان سینه می شود، اما می دانیم چیزهای خاصی وجود دارند که احتمال ابتلا به این بیماری را زیاد می کنند. سن، عوامل ژنتیکی، سابقه سلامتی شخصی و رژیم غذایی همگی در بروز این بیماری، نقش دارند. بعضی از شما می توانید این عوامل خطر را کنترل کنید اما بعضی دیگر از عوامل خطر قابل کنترل نیستند.

عوامل خطر بروز سرطان سینه که شما نمی توانید آنها را کنترل کنید

سن

احتمال ابتلای زنان بالای ۵۰ سال به سرطان سینه نسبت به زنان جوان بیشتر است.

نژاد

احتمال ابتلای زنان آفریقایی- آمریکایی به سرطان پستان، قبل از سن یائسگی، نسبت به زنان سفیدپوست بیشتر است.

بافت محکم و سفت سینه

اگر سینه های شما دارای بافت همبند بیشتری نسبت به بافت چربی باشد،دیدن و تشخیص تومورها در تست ماموگرافی سخت و دشوار می شود.

سابقه شخصی سرطان

اگر سینه شما دارای شرایط خوبی می باشد، شانس ابتلا به سرطان، کم است. اما اگر قبلا سرطان سینه داشته اید،این شانس به شدت افزایش پیدا می کند.

سابقه خانوادگی

اگر یکی از بستگان درجه اول (مادر، خواهر، دختر ) سرطان پستان داشته است،احتمال ابتلای شما به این بیماری، دو برابر خواهد بود.داشتن دو یا چند تن از بستگان درجه اول با سابقه سرطان پستان، خطر ابتلای شما را حداقل به میزان سه برابر افزایش می دهد، به خصوص اگر آن شخص، قبل از یائسگی، به سرطان مبتلا شده باشد و یا سرطان بر روی هر دو پستان او تاثیر گذاشته باشد. اگر پدر یا برادر شما نیز مبتلا به سرطان پستان باشد، خطر ابتلا به این بیماری نیز می تواند افزایش پیدا کند.

ژن ها

جهش یا تغییرات در دو ژن BRCA 1 و BRCA2 مسئول بروز برخی موارد از سرطان پستان در خانواده ها هستند. ۱ زن در هر ۲۰۰ زن، دارای یکی از این ژن ها می باشد.در حالی که جهش ژنی، احتمال ابتلا به سرطان را در شما بیشتر می کند، اما مطمئن نیستند که این کار حتما انجام خواهد شد. اگر دارای یک جهش ژنی در BRCA1  و یا BRCA2 داشته باشید، احتمال ابتلای شما به سرطان سینه ۷ از ۱۰و در سن ۸۰ سالگی خواهد بود.این ژن ها همچنین شانس ابتلا به سرطان تخمدان را افزایش می دهند و همچنین به سرطان لوزالمعده و سرطان سینه مردان نیز مرتبط هستند. از دیگر جهش های ژن مربوط به خطر ابتلا به سرطان سینه می توان به جهش های ژن PTEN، ژن ATM، ژن ۵۳ TP، ژن CHEK2، ژن STK11 و ژن PALB2 اشاره کرد. این ژن ها خطر کمتری برای رشد سرطان سینه نسبت به ژن های BRCA دارند.

سرطان سینه -00

تاریخچه قاعدگی

شانس احتمال ابتلا به سرطان پستان در شما زیاد می شود اگر :

  • دوره های قاعدگی شما قبل از سن ۱۲ سالگی بوده است.
  • دوره های قاعدگی شما تا بعد از سن ۵۵ سالگی، متوقف نمی شود.

پرتو درمانی

اگر قبل از سن ۴۰ سالگی، برای درمان سرطان هایی مانند لنفوم هوچکین، تحت پرتو درمانی قرار گرفته اید، خطر ابتلا به سرطان سینه در شما زیاد است.

دی اتیلستیل بسترول (DES)

پزشکان از این دارو در بین سال های ۱۹۴۰ و ۱۹۷۱ برای جلوگیری از سقط جنین استفاده می کردند. اگر شما یا مادرتان از آن استفاده کرده اید،احتمال ابتلا به سرطان پستان افزایش می یابد.

عوامل خطر بروز سرطان پستان که شما می توانید آنها را کنترل کنید

داشتن فعالیت فیزیکی

هرچه فعالیت فیزیکی کمتری داشته باشید، شانس ابتلا به سرطان پستان، افزایش می یابد.

وزن و رژیم غذایی

داشتن اضافه وزن بعد از یائسگی، شانس شما را برای ابتلا به سرطان پستان افزایش می دهد.

مصرف الکل

نوشیدن منظم الکل، به خصوص بیشتر از یک نوشیدنی در روز، خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش دهد.

سابقه باروری

  • داشتن اولین فرزند پس از سن ۳۰ سالگی
  • ندادن شیر از پستان به فرزند خود
  • نداشتن یک بارداری کامل

مصرف هورمون ها

شانس شما با مصرف هورمون ها می تواند بالا برود اگر:

  • اگر در طول یائسگی و بیشتر از ۵ سال، از درمان های جایگزین هورمون که شامل هورمون های استروژن و پروژسترون هستند، استفاده کنید. افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه، ۵ سال بعد از توقف درمان، به حالت عادی بر می گردد.
  • استفاده از برخی روش های کنترل تولد از قبیل قرص های کنترل تولد(ضد بارداری)، تزریق، ایمپلنت ها، آ یو دی، برچسب های پوستی یا حلقه های واژینال که حاوی هورمون هستند.

با این وجود، بیشتر زنان در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان قرار دارند و از سوی دیگر، ۷۵٪ از زنانی که به سرطان سینه مبتلا هستند، هیچ گونه عامل خطر شناخته شده ای ندارند.

سرطان سینه -7

سرطان سینه، چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر یک توده یا چیز مشکوکی را در تست ماموگرفی احساس کردید، پزشک روند تشخیص سرطان سینه را آغاز خواهد کرد. پزشک، سوالاتی در مورد تاریخچه سلامت شخصی و خانوادگی، از شما خواهد پرسید. سپس، سینه شما را معاینه کرده و احتمالا آزمایشاتی را انجام خواهند داد که عبارتند از:

آزمایشات تصویربرداری

پزشک، برای اینکه تصویری از سینه شما داشته باشد، از این آزمایشات تصویر برداری، استفاده خواهد کرد:

سونوگرافی

در این آزمایش، از امواج صوتی، برای ایجاد تصویری از سینه شما استفاده می شود.

ماموگرافی

عکسبرداری دقیق با اشعه ایکس از سینه، باعث می شود که پزشکان در مورد توده ها و سایر مشکلات مربوط به سینه، نظر بهتری ارائه کنند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

در این نوع تصویربرداری، از یک آهنربای متصل به یک کامپیوتر برای ایجاد تصاویر دقیق از داخل سینه استفاده می شود.

نمونه برداری از بافت زنده (بیوپسی)

برای این آزمایش، پزشک بافت یا مایعی را از سینه شما برمی دارد و آنها را در زیر میکروسکوپ نگاه می کنند تا ببیند که آیا سلول های سرطانی وجود دارند یا خیر و در صورت وجود سلول های سرطانی، از کدام نوع هستند. دو نوع نمونه برداری وجود دارد که اغلب برای سینه استفاده می شود:

آسپیراسیون ظریف سوزنی

این یک روش آسان برای دست یافتن به توده ها و یا توده هایی که ممکن است پر از مایع باشند.

بیوپسی سوزنی هسته ای

در این بیوپسی، از یک سوزن بزرگتر برای برداشتن تکه ای از بافت استفاده می کنند.

بیوپسی جراحی (باز)

جراح تمام توده، به همراه بافت طبیعی پستان را برمی دارد.

بیوپسی گره لنفاوی

پزشک بخش هایی از غدد لنفاوی زیر بغل را بر می دارد تا ببیند که آیا سرطان گسترش پیدا کرده است یا خیر.

سرطان سینه -8 (3)

بیوپسی تصویری هدایت شده

پزشک با استفاده از تصویربرداری، مانند MRI، ماموگرافی، و یا سونوگرافی، برای هدایت سوزن استفاده می کند. پزشک می تواند نمونه های بیوپسی شما را برای موارد زیر مورد آزمایش قرار دهد:

ویژگی های تومور

آیا این تومور، تهاجمی است یا در جا، درون کانال است یا در لوبولار و آیا اینکه به غدد لنفاوی شما سرایت کرده است یا خیر ؟ همچنین پزشک لبه های تومور و فاصله آنها را از لبه بافت بیوپسی که با عنوان عرض لبه ها نیز نامیده می شود، اندازه گیری می کند.

گیرنده های استروژن (ER) و گیرنده های پروژسترون (PR)

این آزمایش به پزشک می گوید که آیا هورمون استروژن یا پروژسترون باعث رشد سرطان شما می شوند یا خیر. به این معنی که سرطان شما به چه صورت پیش خواهد رفت و چه نوع درمانی به احتمال زیاد از پیشروی آن پیشگیری می کند.

HER2

این آزمایش برای بررسی گیرنده ژن عامل رشد اپیدرمی انسان استفاده می شود. این ژن می تواند به سرعت رشد سرطان کمک کند. اگر سرطان شما HER2 مثبت باشد، درمان هدفمند می تواند یک گزینه درمانی برای شما باشد.

درجه بندی

این مرحله، تفاوت بین سلول های سرطانی و سلول های سالم را برای پزشک مشخص می کند و نشان می دهد که آیا سلول های سرطانی، آهسته تر رشد کرده یا رشد سریع تری داشته اند.

Oncotype Dx

این آزمایش، ۱۶ ژن مرتبط با سرطان و ۵ ژن مرجع را برای ارزیابی خطر ابتلا به سرطان، پس از ۱۰ سال که از تشخیص سرطان گذشته است را مورد ارزیابی قرار می دهد.

شاخص سرطان سینه

این آزمایش به پزشک شما کمک می کند تا در مورد چگونگی درمان غدد درون ریز، تصمیم گیری کند.

MammaPrint

این آزمایش از اطلاعات ۷۰ ژنی برای پیش بینی خطر ابتلا به سرطان استفاده می کند.

(PAM50(Prosigna

این آزمایش، با استفاده از اطلاعات ۵۰ ژن برای پیش بینی اینکه سرطان پیشرفت کرده است یا خیر، استفاده می شود.

سرطان سینه -6

آزمایشات خون مورد نیاز

شمارش کامل خون (CBC)

این آزمایش، تعداد سلول های مختلف مانند سلول های قرمز و سفید را در خون شما اندازه گیری می کند و به پزشک این اجازه را می دهد تا از کارکرد خوب مغز استخوان شما اطلاع پیدا کند.

شیمی خون

این آزمایش نشان دهنده چگونگی کارکرد کبد و کلیه ها می باشد.

آزمایشات هپاتیت

این آزمایشات گاهی اوقات به این منظور انجام می گیرد که نشان دهد آیا شما در معرض ابتلا به هپاتیت B و هپاتیت C قرار دارید یا خیر. اگر به یک عفونت فعال هپاتیت B مبتلا باشید، قبل از اینکه شما شیمی درمانی را انجام دهید، ممکن است به مصرف دارو برای سرکوب ویروس نیاز داشته باشید. بدون مصرف دارو، شیمی درمانی می تواند باعث رشد ویروس و آسیب به کبد شود.

مراحل سرطان سینه

مرحله اولیه، مرحله ۰ یا سرطان پستان غیر تهاجمی

این بیماری محدود به یک بخش خاص در پستان نمی شود و هیچ گونه علامتی که نشان دهنده گسترش آن به غدد لنفاوی باشد، وجود ندارد.(پزشک این وضعیت را با عنوان کارسینوم درجا می شناسد)

مرحله I سرطان پستان

اندازه تومور سرطانی، ۲ سانتیمتر یا کمتر است و به هیچ نقطه از بدن سرایت نمی کند.

مرحله IIA سرطان پستان

اندازه تومور،کوچکتر از ۲ سانتی متر است و به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش یافته است. اندازه تومور بیشتر از ۲ و کمتر از ۵ سانتیمتر است و به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش پیدا نکرده است.

سرطان سینه -5

مرحله IIB سرطان پستان

اندازه تومور بیشتر از ۵ سانتیمتر است که به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش پیدا کرده و نتیجه آزمایش سرطان در این مرحله، مثبت است.

اندازه تومور بیشتر از ۲ اما کمتر از ۵ سانتی متر است و به غدد لنفاوی زیر بغل گسترش پیدا کرده است.

مرحله IIIA سرطان سینه یا سرطان پستان پیشرفته محلی

اندازه تومور بزرگتر از ۵ سانتیمتر است و به غدد لنفاوی زیر دست یا نزدیک قفسه سینه گسترش پیدا کرده است.

تومور به هر اندازه ای که باشد به همراه غدد لنفاوی سرطانی، به یکدیگر یا به بافت های اطراف، می چسبند.

مرحله IIIB سرطان پستان

تومور به هر اندازه ای که باشد، به پوست یا دیواره سینه گسترش پیدا می کند.

مرحله IIIC سرطان سینه

تومور به هر اندازه ای که باشد، بیشتر پخش شده و غدد لنفاوی را نیز درگیر می کند.

مرحله IV سرطان پستان (متاستاز)

یک تومور، بدون توجه به اندازه آن، به نقاطی دور تر از پستان گسترش پیدا کرده است، مانند استخوان ها، ریه ها، کبد، مغز و یا غدد لنفاوی.

 درمان سرطان پستان

اگر آزمایشات، سرطان سینه را تشخیص دهند، شما و پزشک تان، یک برنامه درمانی را برای رها شدن از سرطان و کاهش احتمال بروز مجدد این بیماری و همچنین احتمال سرایت آن به بخش هایی غیر از پستان، پیدا خواهید کرد. درمان معمولا در عرض چند هفته پس از تشخیص انجام می شود.

نوع درمانی که توصیه می شود، به اندازه و محل تومور در پستان و نتایج آزمایشات انجام شده بر روی سلول های سرطانی در آزمایشگاه و مرحله یا میزان بیماری بستگی دارد. پزشک، معمولا سن و سلامت عمومی و احساس شما را در مورد گزینه های درمانی، در نظر می گیرد.

درمان سرطان پستان شامل موارد زیر می باشد:

درمان موضعی

درمان موضعی یعنی خارج کردن، نابودی و یا کنترل سلول های سرطانی در یک ناحیه خاص مانند پستان است که شامل موارد زیر می باشد:

سرطان سینه -3

عمل جراحی

جراحی محافظت کننده پستان

جراح، بخشی از پستان سرطانی شده را به همراه بخشی از بافت طبیعی اطراف، بر می دارد. این که چه مقدار از پستان برداشته می شود، به اندازه و مکان تومور و موارد دیگر بستگی دارد. همچنین ممکن است اصطلاحات دیگر درباره این عمل جراحی عبارتند از:

  • لامپکتومی
  • کوآدرانتکتومی
  • ماستکتومی جزئی
  • ماستکتومی سگمنتال

ماستکتومی

جراح، کل پستان را همراه با تمام بافت پستان و گاهی اوقات، سایر بافت های اطراف بر می دارد. انواع مختلف ماستکتومی عبارتند از:

ماستکتومی بخشی از سینه یا تمام سینه

جراح تمام پستان را بر می دارد، اما غدد لنفاوی زیر بازو را بر نمی دارد، مگر اینکه این غدد، در داخل بافت پستان قرار داشته باشند

ماستکتومی رادیکال اصلاح شده

جراح تمام پستان را همراه با غدد لنفاوی زیر بغل بر می دارد.

ماستکتومی رادیکال

جراح تمام پستان ،غدد لنفاوی زیر بغل و ترقوه و همچنین ماهیچه های دیواره قفسه سینه زیر پستان را بر می دارد.

ماستکتومی جزئی

جراح بافت پستان سرطانی و برخی از بافت های اطراف را بر می دارد. در این روش، معمولا بیشتر از روش لامپکتومی، بافت سینه برداشته می شود.

ماستکتومی با حفظ نوک پستان

جراح تمام بافت پستان را بر می دارد، اما نوک پستان را نگه می دارد.

سرطان سینه -2

پرتودرمانی

صرف نظر از اینکه آیا شما قبلا تحت پرتو درمانی قرار گرفته اید و یا چه نوع پرتودرمانی را انجام داده اید، چنانچه سرطان به غدد لنفاوی یا جای دیگری از بدن شما نفوذ کرده باشد و همچنین بنا به اندازه تومور و گاهی اوقات سن شما، از پرتو درمانی استفاده می شود. شما ممکن است به یک نوع یا ترکیبی از پرتو درمانی نیاز داشته باشید:

پرتو درمانی پرتوهای خارجی

در این نوع پرتو درمانی، پرتو ها از یک دستگاه که در خارج از بدن شما قرار دارد، بیرون می آیند. شما معمولا ۵ روز در هفته و به مدت ۵ تا ۶ هفته به پرتودرمانی نیاز دارید. برخی از انواع پرتو درمانی پرتوهای خارجی عبارتند از:

پرتودرمانی هیپوفراکشن (Hypofractionated)

در این پرتو درمانی، برای اینکه کمتر تحت پرتو قرار بگیرید، از دوزهای بالاتری استفاده می شود که معمولا درمان ۳ هفته، طول می کشد.

پرتودرمانی حین جراحی (IORT)

در این روش، پس از جراحی حفاظت شده از پستان و قبل از بسته شدن برش روی پستان، یک دوز زیاد از پرتو را در اتاق عمل دریافت می کنید.

پرتو درمانی تطبیقی ۳ بعدی

در این روش، از دستگاه های ویژه ای برای پرتو درمانی استفاده می شود که بهتر و دقیق تر، می تواند تومور را مورد هدف قرار بدهد. مدت زمان درمان با این روش، ۲ بار در روز و به مدت ۵ روز می باشد.

پرتودرمانی داخلی

در این نوع پرتو درمانی، پزشک، به مدت کوتاهی، یک منبع رادیواکتیو را درون بدن شما قرار می دهد.

پرتو درمانی داخل نسجی

پزشک چندین لوله کوچک و توخالی به نام کاتترها را در اطراف جایی که سرطان در آن وجود داشته، قرار می دهد. آنها چند روز در آن محل باقی می مانند. پزشکان به صورت روزانه، گلوله های رادیو اکتیو را برای مدت کوتاهی به داخل آنها، تزریق می کنند.

پرتودرمانی داخل حفره ای

این شایع ترین نوع پرتودرمانی برای زنان مبتلا به سرطان پستان می باشد.. پزشک از یک کاتتر کوچک برای قرار دادن دستگاه در داخل پستان استفاده می کند.دستگاه، عریض می شود و در طول درمان، درون سینه باقی می ماند و انتهای دیگرآن، از پستان خارج می شود. پزشک با استفاده از لوله، منابع پرتو را به داخل دستگاه می فرستد. شما معمولا به دو بار در روز و به مدت ۵ روز به صورت سرپایی، به این نوع پرتودرمانی نیاز دارید.پس از آخرین دوره درمان، پزشک دستگاه را از بدن خارج می کند.

پرتو درمانی سیستمیک (پزشکی هسته ای)

این نوع پرتودرمانی،سلول های سرطانی را در سراسر بدن شما از بین می برد و یا آنها را کنترل میکند. این درمان ها شامل موارد زیر هستند:

سرطان سینه -1

شیمی درمانی

در شیمی درمانی، ممکن است داروها را به شکل قرص مصرف کنید و یا آنها را به درون رگ تزریق کنید. اگر سرطان پستان پیشرفته ای دارید، ممکن است شیمی درمانی، درمان اصلی شما باشد. همچنین می توانید شیمی درمانی را قبل از عمل جراحی و یا بعد از عمل جراحی انجام دهید.

هورمون درمانی

برخی از سرطان ها در پاسخ به یک سری هورمون های خاص، شروع به رشد می کنند. این داروها،هورمون ها را از چسبیدن به سلول های سرطانی باز می دارند و رشد آنها را متوقف می کنند.

  • تاموکسیفن (Nolvadex، Soltamox، Tamoxen)
  • فلوسترانت(Faslodex)
  • مهارکننده های آراماتاز که شامل:
  • آناستروزول (Arimidex)
  • اگزمستان(Aromasin)
  • لتروزول (Femara)
  • داروهای هدفمند

این داروها تغییراتی را که باعث می شوند تا سلول ها از کنترل خارج شوند را متوقف می کنند که شامل موارد زیر می باشند:

  • (Abemaciclib (Verzenio
  • (Everolimus (Afinitor
  • (Lapatinib (Tykerb
  • (Neratinib (Nerlynx
  • (Olaparib (Lynparza
  • (Palbociclib (Ibrance
  • (Pertuzumab (Perjeta
  • (Ribociclib (Kisquali
  • (Talazoparib (Talzenna
  • (Trastuzumab (Herceptin
  • (Trastuzumab emtansine (Kadcyla

سرطان سینه

آیا می تواتم از سرطان سینه پیشگیری کنم؟

بله، با رعایت نکات زیر می توانید از ابتلا به سرطان پستان پیشگیری کنید:

کنترل وزن

اگر احساس می کنید که باید وزن خود را کم کنید، پس شروع به کاهش وزن کنید و سپس در یک وزن سالم باقی بمانید. افزایش وزن باعث می شود که شانس شما برای ابتلا به سرطان پستان بعد از دوران یائسگی افزایش پیدا کند.

داشتن فعالیت و انجام تمرینات ورزشی

ورزش کردن، خطر ابتلا به سرطان را در شما کاهش می دهد.۱۵۰ دقیقه انجام تمرینات ورزشی متوسط یا ۷۵ دقیقه انجام تمرینات شدید ورزشی و یا ترکیبی از این دو حالت را هر هفته انجام دهید و یا آن را در طول هفته پخش کنید.

محدود کردن یا کاهش مصرف الکل

زنان نباید بیشتر از ۱ نوشیدنی الکلی را در روز مصرف کنند که شامل ۱۲ اونس آبجو، ۵ اونس شراب یا ۱٫۵ اونس شراب تقطیر شده با درجه خلوص ۸۰ می باشد.

تغذیه با شیر مادر

هر چه زمان شیردهی، طولانی تر باشد، خطر ابتلا به سرطان سینه کاهش می یابد.

محدود کردن هورمون درمانی بعد از دوران یائسگی

از پزشک خود در مورد گزینه های درمانی غیر هورمونی برای درمان علائم خود سوال کنید.

انجام غربالگری

توصیه ها و پیشنهاداتی که ارائه می شوند با توجه به سن و خطر و عوامل دیگر متفاوت هستند. برخی از جدیدترین توصیه ها عبارتند از:

طبق گفته سازمان پیشگیری از سرطان ایالات متحده:

  • ۴۰ تا ۴۹ سالگی، هر ۲ سال یکبار، ماموگرافی را انجام دهید البته اگر شما و پزشکتان فکر می کنید که به آن نیاز دارید.
  • ۵۰ تا ۷۴ سالگی، هر ۲ سال یک بار ماموگرافی انجام دهید.
  • بالای سن ۷۵ سالگی، در مورد ادامه ماموگرافی، با پزشک خود مشورت کنید.

طبق نظر انجمن سرطان آمریکا:

  • ۴۰ تا ۴۴ سالگی، یک ماموگرافی سالیانه انجام دهید البته اگر شما و پزشکتان فکر می کنید که به آن نیاز دارید.
  • ۴۵ تا ۵۴ سالگی، یک ماموگرافی سالیانه انجام دهید.
  • ۵۵ تا ۷۴ سالگی، هر ۱ تا ۲ سال، ماموگرافی را انجام دهید.
  • بالای سن ۷۵ سالگی، هر سال، و تا زمانی که سالم هستید و انتظار این را دارید که ۱۰ سال یا بیشتر زندگی کنید، ماموگرافی را انجام دهید.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.