آیا می دانید استرس مزمن می تواند بر توانایی بدن شما در رهایی از استرس جسمی، روحی یا عاطفی تأثیر بگذارد؟ به احتمال زیاد به همین دلیل است که بیشتر مردم در نقطه ای از زندگی خود با خستگی آدرنال برخورد کرده اند. بسیاری از متخصصان تخمین می زنند که تقریباً هر فرد می تواند خستگی آدرنال که به آن “هایپودرنیا” نیز گفته می شود را در نقطه ای حساس و استرس زا از زندگی خود تجربه کند. از آنجا که آدرنال ها بر قسمتهای زیادی از بدن تأثیر می گذارند علائم خستگی آدرنال می تواند حالات تعدادی از اختلالات را تقلید کند و برای همین همیشه به راحتی قابل تشخیص نیست. در این مقاله از بخش روانشناسی موزیک دان به خستگی آدرنال می پردازیم.

خستگی آدرنال

خستگی آدرنال چیست ؟

اصطلاح “خستگی آدرنال” در سال ۱۹۹۸ توسط دکتر جیمز لیز ویلسون- متخصص طبیعی و کایروپراکتور- برای اولین بار مطرح شد. اصطلاحی جدید که شرایط پزشکی جدیدی را توصیف می کرد.

علائم خستگی آدرنال ، مانند مه مغزی(عدم تمرکز و خستگی ذهنی)، تغییر خلق و مشکلات خواب می تواند نشانگر بسیاری از اختلالات دیگر باشد و اغلب مورد توجه پزشکان قرار نمی گیرد. اما مردم بیشتری دارند متوجه این می شوند که ترکیبی از این موارد اغلب نشانگر شروع خستگی آدرنال است.

خستگی آدرنال ، می تواند بر سلامت کلی شما اثرات چشمگیری داشته باشد. خوشبختانه شما می توانید با تمرکز روی انتخاب مواد غذایی و شیوه زندگی خود این مسئله را بهبود بخشید. فرض او این بود که تحریک بیش از حد غدد فوق کلیوی یا آدرنال توسط استرس طولانی مدت می تواند منجر به ناسازگاری کورتیزول (هورمون استرس) در جریان خون شود.

علاوه بر این میزان غیر طبیعی و نادرست هورمون استرس، افراد مبتلا به خستگی آدرنال غالباً “هورمون والدین” که مسئول تولید بسیاری از هورمونهای ضروری در بدن است را به میزان کافی ندارند.

دکتر ویلسون روند پیشروی خستگی آدرنال در طول روز را به شرح زیر توصیف می کند:

از خواب بیدار می شوید و بدون مصرف مقدار قابل توجهی کافئین قادر به هیچ کاری نیستید. سرانجام در اوایل روز احساس افزایش انرژی می کنید. سپس سطح انرژی شما در حدود ۲ بعد از ظهر سقوط می کند، حدود ساعت ۶ بعد از ظهر افزایش می یابد، دوباره در حدود ۹ شب سقوط می کند. سرانجام در ساعت ۱۱ شب انرژی دوباره به اوج خود می رسد.

خستگی آدرنال واقعی است؟

ایراد اصلی در تشخیص خستگی آدرنال عدم توانایی در تشخیص الگو ها و علائم آن از دیگر اختلالات است. پارامتر های نامشخص این وضعیت باعث ایجاد بحث های زیادی پیرامون این موضوع شده است. با اینحال طبیعت کورتیزول و هورمون های بدن این است که اثرات آنها بسیار دور از دسترس است.

تشخیص این بیماری دشوار است زیرا سطح هورمون استرس معمولاً از آنچه که آن را ” محدوده طبیعی” می.نامند، سقوط می کند. اگرچه علائم برای کسانی که از این بیماری رنج می برند مشخص است.

افرادی که معتقدند خستگی آدرنال یک نگرانی واقعی برای وضعیت سلامتی نیست، اغلب اظهار می دارند که استرس مزمن مداوم هیچ تاثیری بر روی آدرنال ها ندارد و تنها اختلالات غدد درون ریز واقعی مواردی هستند که ناشی از سایر بیماری ها و آسیب مستقیم به غدد فوق کلیوی است.

با این حال بسیاری از پزشکان طب طبیعی با تکیه بر تجارب در مراقبت های بهداشتی و شواهد علمی می دانند که هایپودرنیا بسیار واقعی است و عوارضی به همراه است.

بعلاوه، درمان خستگی آدرنال نسبتاً غیر تهاجمی است و برای بهبود وضعیت سلامت مفید است. البته، باید تحت مراقبت یک  پزشک متخصص واجد شرایط قرار بگیرید، به آنها اعتماد کنید و در مورد هر علامتی، از هر بیماری ای که تجربه می کنید به آنها اعتماد کنید تا بتوانند درمان مناسبی را اتخاذ کنند.

غدد آدرنال چیستند؟

غدد فوق کلیوی (آدرنال) دو اندام به اندازه انگشت شست هستند که در بالای کلیه ها جای دارند و بخشی از سیستم غدد درون ریز هستند. آنها در تولید بیش از ۵۰ هورمون نقش دارند که تقریباً همه عملکرد های درون بدن را تحریک می کنند و بسیاری از آنها برای زندگی ضروری هستند.

غدد فوق کلیوی در سیستم شناخته شده ای با عنوان اچ پی ای با هیپوتالاموس و غده هیپوفیز همکاری نزدیکی دارند.

غدد آدرنال در پاسخ به استرس نقش مهمی دارند. در اینجا نحوه عملکرد آنها آورده شده است:

مغز شما یک تهدید، اعم از احساسی، روحی یا جسمی را ثبت می کند.

مدولای آدرنال هورمونهای کورتیزول و آدرنالین را ترشح می کند تا به شما در واکنش به تهدید (واکنش مبارزه یا فرار) کمک کند و قلب، خون را به مغز، قلب و ماهیچه های شما پمپاژ می کند.

قشر آدرنال سپس كورتیكواستروئیدها را آزاد می كند تا فرآیند هایی مانند هضم، پاسخ های سیستم ایمنی بدن و غیره را که شرایط بقای فوری و زنده ماندن در شرایط خطر لازم نیست را تضعیف کند. غدد آدرنال همچنین مسئول برقراری تعادل هورمون ها هستند.

خستگی آدرنال

مقایسه خستگی آدرنال

هنگامی که در مورد مشکلات عملکرد آدرنال صحبت می کنیم، مهم است بدانید که خستگی آدرنال با نارسایی آدرنال، بیماری آدیسون یا سندرم کوشینگ یکسان نیست.

در اینجا به تفکیک سریع این بیماری ها و تفاوتشان با خستگی آدرنال می پردازیم:

نارسایی آدرنال و بیماری آدیسون

علائمی که در نارسایی آدرنال یافت می شود شامل مشکلات عمده هضم، کاهش وزن، قند خون پایین، سردرد و تعریق است. نارسایی اولیه آدرنال همان چیزی است که به عنوان بیماری آدیسون شناخته می شود و هنگامی رخ می دهد که غده های آدرنال به دلایلی آسیب می بینند و نمی توانند به اندازه کافی کورتیزول یا آلدوسترون تولید کنند.

نارسایی ثانویه آدرنال (که شایع تر است) هنگامی اتفاق می افتد که غده هیپوفیز تولید آدرنال کورتیکوتروپیک را متوقف می کند که همان چیزی است که غدد فوق کلیوی را برای تولید کورتیزول تحریک می کند. تمایز خستگی آدرنال با نارسایی آدرنال در این است که خستگی آدرنال تولید بیش از حد از هورمون استرس گاها در مواقع نامناسب و اشتباه است در حالی که نارسایی آدرنال ناتوانی مداوم در تولید کورتیزول است.

بزرگترین تفاوت بین آنها این است که افراد دارای خستگی آدرنال معمولاً دارای سطحی از کورتیزول هستند که در حد “طبیعی” قرار می گیرد اما در سطح “مطلوب” نیست، در حالی که میزان کورتیزول بیماران نارسایی آدرنال به طور مداوم خارج از حد طبیعی است.

سندروم کوشینگ

بیماری کوشینگ یک بیماری بسیار نادر است که شامل تولید بیش از حد کورتیزول، در خارج از سطح طبیعی است و بیشتر بین زن های بین ۲۵ تا ۴۰ سال وجود دارد.

این وضعیت گاهی اوقات نتیجه تومورها است و در موارد دیگر این بیماری علت شناخته شده ای ندارد. سندرم کوشینگ به عنوان “شرایط” قابل درمان توسط موسسه ملی بهداشت تعریف شده است.

علائم سندرم کوشینگ (اگر علت بیماری تومور در هیپوفیز باشد بیماری کوشینگ نام خواهد گرفت) شامل افزایش وزن در شکم و صورت، ناتوانی جنسی در مردان، عدم قاعدگی، افزایش خطر سقط جنین، قند خون بالا و فشار خون بالا است.

علل خستگی آدرنال

خستگی آدرنال وضعیتی است که بدن و غدد آدرنال شما نمی توانند با مقدار زیاد استرس روزانه مقابله کنند. گاهی خستگی آدرنال با اختلالات خود ایمنی اشتباه گرفته می شود. دلیل این است که خستگی آدرنال می تواند علائم و نشانه های سایر بیماری های رایج را تقلید کند.

پزشکان معتقدند که استرس حاد یا طولانی مدت (بیش از یکسال) و مدام می تواند بر غدد آدرنال تاثیر گذاشته و آنها را نا کارآمد و ترشح کورتیزول را مختل کند. آنها معتقدند که هایپودرنیا می تواند از این موارد ناشی شود:

  • تجربیات استرس زا مانند مرگ عزیزان، طلاق یا جراحی
  • قرار گرفتن در معرض سموم محیطی و آلودگی
  • استرس طولانی مدت به دلیل مشکلات اقتصادی، روابط بد یا محیط کار و سایر شرایطی که احساس ناامیدی و سردی را بر می انگیزد
  • تفکر منفی و آسیب های عاطفی
  • کمبود خواب
  • رژیم غذایی فقیر (رژیم های سنگین و تغذیه ناسازگار) و عدم فعالیت
  • درد
  • حساسیت های غذایی
  • حوادث نامطلوب در دوران کودکی
  • عمل جراحی
  • اعتیاد به محرک هایی مانند کافئین یا نوشیدنی های انرژی زا
  • روماتیسم مفصلی
  • دیابت یا اختلال در میزان گلوکز

خستگی آدرنال

آیا استرس می تواند باعث فرسودگی شدید شود؟ بله، کاملا می تواند. یک مطالعه نشان داد که دانش آموزان دارای استرس های مزمن و بلند مدت در هنگام امتحانات پزشکی پایان دوره آموزشی خود، پاسخ های غدد آدرنالشان به ترشح کورتیزول بسیار ضعیف است.

کورتیزول با هر بار از خواب بیدار شدن با افزایش هشیاری و آگاهی پاسخ های شما به عوامل محیط را سریع تر کرده و بهبود می بخشد، این در حالی است که افزایش استرس توامان با افزایش سطح ناهشیاری است بدون توجه به اینکه چقدر استراحت کرده و خوابیده اید.

مطالعه دیگری در سال ۲۰۰۵ دریافت که دانش آموزان مبتلا به سندرم خستگی مزمن دارای تغییرات عملکرد آدرنال هستند و این امر به ویژه در زنان پر رنگ تر بود. این نشان می داد که غدد آدرنال دیگر به مقدار طبیعی برانگیخته نمی شدند.

افسردگی نیز ممکن است نقش مهمی در توسعه یا اثرات خستگی آدرنال داشته باشد. تحقیقات نشان می دهد که پس از یک تجربه افسردگی، پاسخ های کورتیزول به راحتی به سطوح طبیعی خود باز نمی گردند و این خود ممکن است تا حدودی مسئول عود افسردگی نیز باشد.

تحقیقات نشان می دهد که اختلال در عملکرد هیپوتالاموس در اسکلروسیس چندگانه(تصلب بافت ها) که یک نوع بیماری خود ایمنی است بسیار شایع است. با اینکه محققان در حال ارزیابی شیوع اختلال عملکرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز- آدرنال در اسکلروسیس چندگانه هستند اما هنوز اعتقاد بر این است که این مورد با ترشح غیر طبیعی کورتیزول ارتباط دارد.

علائم خستگی آدرنال

چه اتفاقی می افتد زمانی که غدد آدرنال به طور موثر هورمون ترشح نکنند؟

با کاهش و جریان غیر طبیعی هورمون ها تمام فعالیت های بدن تحت تاثیر قرار می گیرند.

مطالعات نشان می دهند که علائم خستگی آدرنال عبارتند از:

 شرایط خود ایمنی

  • خستگی مزمن (احساس فرسودگی مداوم)
  • مه مغزی(عدم تمرکز و کاهش سطح هشیاری)
  • ریزش مو
  • عدم تعادل هورمونی
  • پاسخ ضعیف به استرس
  • مقاومت به انسولین
  • احساس سبکی سر
  • کاهش میل جنسی
  • تغییر مدام خلق و تحریک پذیری
  • افسردگی
  • تحلیل ماهیچه یا استخوان
  • بیماری های پوستی
  • اختلالات و آپنه خواب
  • افزایش وزن
  • هوس غذای شیرین و شور کردن
  • از دست دادن اشتها

همانطور که می بینید، تعدادی از علائم وجود دارد که ممکن است مشترک با سایر اختلالات اساسی باشد، از جمله برخی از مسائل بهداشتی بسیار شایع زنان.

خوشبختانه، راه های مبارزه با این بیماری بسیار مشابه دیگر بیماری هاست و به سلامت کلی شما کمک خواهد کرد. امروزه روش های طبیعی بسیاری برای درمان و بهبود سیستم آدرنال وجود دارد.

تشخیص خستگی آدرنال

بسیاری از مردم برای مدتی بدون مشاوره پزشک عمومی یا متخصص غدد در مورد برخی از علائم خستگی آدرنال سر می کنند. تجربه علائم کورتیزول بالا در طولانی مدت می تواند زیان های جدی به بار بیاورد. علاوه بر این، برخی از علائم می توانند نشان دهنده شرایط جدی تر باشند.

در صورت تجربه موارد زیر مراجعه به پزشک متخصص ضروری است :

  • تجربه یک یا ترکیبی از علائم خستگی آدرنال برای مدتی طولانی
  • ایجاد تداخل علائم بیماری در روابط عادی زندگی یا فعالیتهایی مانند کار، زمان مختص خانواده یا مدرسه
  • تغییر الگوی خواب به بی خوابی و نداشتن خواب راحت (مهم نیست چه مدت در رختخواب باشید)
  • فشار خون بالا یا لکه هایی تیره روی پوست بدن
  • قطع شدن قاعدگی
  • تجربه سرگیجه و ضعف کلی برای چند روز، بدون دلیل قابل توضیح (مانند آنفولانزا، گیجی یا ورزش بیش از حد)

هنگامی که توان مطالعه مکمل های غذایی مختص خستگی آدرنال را ندارید تا با اطمینان از آنها استفاده کنید یا از نحوه تنظیم یک رژیم غذایی مناسب خستگی آدرنال مطمئن نیستید.

خستگی آدرنال

تست های خستگی آدرنال

متاسفانه تست های خستگی آدرنال منبع دیگری از سردرگمی است. این تست ها حتما باید توسط کسی اجرا شود که با ماهیت این بیماری و غدد آدرنال آشنایی داشته باشد. این تست ها هیچوقت نتیجه قطعی ندارند.

شایع ترین این آزمایش ها عبارتند از: آزمایش مایعات بدن برای کورتیزول. آزمایش خون تقریبا در این زمینه مفید نیست، اما یک تست بزاق ۲۴ ساعته ممکن است به پزشک شما کمک کند الگوهای غیر طبیعی کورتیزول از جمله کمبود و یا زیادبود پاسخ های استرس را تشخیص دهند.

بسیاری از پزشکان همچنین عملکرد تیروئید را در ارتباط با سطوح کورتیزول اندازه می گیرند، علت این کار به دلیل وجود ارتباط میان این سیستم های هورمونی است.

آزمایشات دیگری که ممکن است برای کمک به تشخیص یا تایید خستگی آدرنال استفاده شوند عبارتند از:

  • تست انتقال دهنده های عصبی
  • تی ۳ آزاد
  • تست هورمون تحریک کننده تیرویید
  • تست توتال تیروکسین(تی تی۴)
  • نسبت کورتیزول/۱۷-اچ پی
  • نسبت کورتیزول/دی اچ ای اِی

همچنین دو آزمایش امن خانگی نیز وجود دارد که می توانید آنها را امتحان کنید :

تست انقباض عنبیه

تئوری این آزمون این است که عنبیه نمی تواند در هنگام قرار گرفتن در معرض نور در افرادی که عملکرد آدرنال ضعیفی دارند به طور کامل منقبض شود. این آزمایش شامل نشستن در یک اتاق تاریک و درخشش نور یک چراغ قوه در طول چشم ها است. اگر خستگی آدرنال داشته باشید، ممکن است که انقباض چشم بیش از دو دقیقه طول نکشد و چشم ها حتی زمانی که در معرض نور مستقیم قرار می گیرند، انقباض های تاخیری دارند.

تست فشار خون

در افراد سالم، فشار خون در هنگام بلند شدن از وضعیت خوابیده افزایش می یابد. با استفاده از مانیتور فشار خون، می توانید فشار خود را هنگام خوابیده و سپس ایستاده تست کنید. اگر که افزایش یا کاهشی مشاهده نکردید به احتمال بالا آدرنال های شما ضعیف شده اند.

درمان مرسوم خستگی آدرنال

به دلیل ماهیت بحث برانگیز این وضعیت، ممکن است لازم باشد به دنبال یک ناتوروپاث(درمانگر طرق طبیعی) باشید که به شما در درمان خستگی آدرنال با ترکیبی از رژیم غذایی، مکمل غذایی با داروهای هورمونی یا سایر موارد لازم کمک می کند.

مطالعات نشان می دهد که دوز دارو های خوراکی از ۲۰ میلی گرم هیدروکورتیزون در برخی روش های روتین درمانی کورتیزول توصیه می شود، در حالی که دوز ۵۰ میلی گرم نیز ممکن است گاها تجویز شود، اما نباید به طور مرتب یا در دوزهای بالاتر انجام شود. پزشک یا متخصص غدد باید شما را از عوارض جانبی بالقوه روش های درمانی و داروهایی که مصرف می کنید آگاه کند.

روش های درمانی طبیعی خستگی آدرنال

درمان خستگی آدرنال شامل:

  • کاهش استرس روی بدن و ذهن
  • از بین بردن سموم
  • اجتناب از تفکر منفی
  • روی آوردن به غذاهای سالم، مکمل های غذایی و روش تفکر مثبت

اگر با خود فکر می کنید که: “چگونه می توانم به غدد آدرنال خود کمک کنم؟” پاسخ از آنچه که فکر میکنید به شما نزدیکتر است.

خستگی آدرنال

یک رژیم غذایی برای درمان خستگی آدرنال اتخاذ کنید

در هر مورد بازیابی آدرنال، رژیم غذایی عاملی پر رنگ است. غذاهایی وضعیت آدرنال را بهبود دهند، کمک می کنند تا انرژی آدرنال خود را بازیابید. بنابراین سیستم شما می تواند به سلامت کامل خود برسد. اما ابتدا باید با حذف هر گونه غذای سخت هضم و مواد سمی و یا شیمیایی در محیط خود شروع کنید.

اصل کلی در رژیم های غذایی خستگی آدرنال این است که هر چیزی را که بر آدرنال ها عارضه ای وارد کند را باید حذف کرد.

غذا هایی که باید از آن اجتناب کنید شامل:

کافئین

کافئین می تواند در چرخه خواب تداخل ایجاد کرده و بهبودی آدرنال شما را سخت کند. اگر باید قهوه یا نوشیدنی کافئین دار بنوشید، صبح قبل از ظهر میتوانید مقدار محدودی مصرف کنید.

شکر و شیرین کننده ها

سعی کنید تا حد ممکن از شکر اضافی خودداری کنید. این شامل اجتناب از شربت ذرت با فروکتوز بالا و شیرین کننده های مصنوعی نیز می شود. از خوردن غذاهای قندی، غلات، شیرینی و شکلات خودداری کنید. توجه داشته باشید که شکر در بسیاری از نان ها و چاشنی ها نیز وجود دارد. به عنوان جایگزین می توانید از عسل خام یا استویا استفاده کنید و همیشه مصرف شیرین کننده های خود را تعدیل کنید.

کربوهیدرات ها

با اینکه کربوهیدرات ها برای شما بد نیستند، اما التهاب ناشی از مصرف آنها هنگامی که مبتلا به خستگی آدرنال هستید مشکل ساز است. در هنگام استرس، بسیاری از افراد هوس غذاهای سنگین می کنند که رضایتی لحظه ای بوجود می آورند اما در نهایت عارضه ای سنگین بر غدد فوق کلیوی وارد می کنند.


بیشتر بدانید: لاغری از راه استفاده از کربوهیدرات ها


اگر دچار ناراحتی و فشار استرس شدید شده اید، کربوهیدراتهای گلوتن و نشاسته ای را برای مدتی از رژیم خود حذف کنید تا ببینید که آیا سطح خستگی و انرژی شما به حالت نرمال تنظیم می شود یا خیر.

گوشتهای فرآوری شده

پروتئین بیش از حد می تواند بیش از آنچه فکر می کنید هورمونهای شما را تحت تأثیر قرار دهد و هورمون های اضافه شده و فاقد ارزش غذایی در گوشت های معمولی و فرآوری شده (به ویژه گوشت قرمز مانند گوشت گاو و استیک) می توانند سیستم شما را به سرعت از بین ببرند. هنگام خرید گوشت مناسب برای آدرنال، به گوشت های قرمز ارگانیک و مرغ یا بوقلمون توجه کنید و گوشت های پروتئینی سنگین را فقط در حد اعتدال بخورید.

غذاهای فرآوری شده و آماده

اول از همه اینکه مایکروویو خطرات خاص خود را دارد، اما علاوه بر این، بیشتر غذاهای آماده و فوق فرآوری شده دارای بسیاری از مواد نگهدارنده هستند که فرسودگی چرخه انرژی را به دنبال داشته و هضم آن برای بدن شما دشوار است. سعی کنید غذا های سالم و بدون مواد نگه دارنده بخرید و تا جای ممکن خود غذای خود را درست کنید.

روغنهای هیدروژنه

روغنهای گیاهی مانند سویا، کانولا و روغن ذرت بسیار التهابی هستند و می توانند منجر به التهاب آدرنال شوند. سعی کنید فقط از چربی های خوب مانند روغن نارگیل، روغن زیتون، کره ارگانیک یا گای استفاده کنید.

در مرحله بعد باید مواد غذایی مغذی به رژیم خود اضافه کنید که به راحتی هضم شده و خاصیت درمانی دارند.

غذا هایی که باید در رژیم خود مصرف کنید شامل :

  • نارگیل
  • زیتون
  • آووکادو و دیگر چربی های سالم
  • سبزیجات ترد (گل کلم، کلم بروکلی، جوانه بروکسل و غیره)
  • ماهی چرب (به عنوان مثال ماهی آزاد صید شده)
  • مرغ و بوقلمون ارگانیک
  • آب قلم، آبگوشت استخوان
  • آجیل مانند گردو و بادام
  • دانه ها مانند کدو تنبل، چیا و کتان
  • جلبک دریایی
  • نمک دریایی سلتیک یا هیمالیا
  • غذاهای تخمیر شده سرشار از پروبیوتیک
  • قارچهای دارویی چگا و کوردیسپس

خستگی آدرنال

مکمل های غذایی و گیاهان دارویی

یکی دیگر از تغییرات اساسی برای غلبه بر خستگی آدرنال، مصرف مکمل های مناسب و استفاده از گیاهان دارویی است. از آنجا دریافت همه مواد مغذی موردنیاز به مقدار کافی چالشی روزانه محسوب می شود می توان از مکمل ها برای اطمینان از دریافت ویتامین ها و مواد معدنی لازم برای حمایت از آدرنال ها استفاده کرد.

علاوه بر این گیاهان، ادویه جات و روغن هایی وجود دارند که می توانند در مبارزه با خستگی آدرنال به شما کمک کرده و به خارج شدن از رخوت و کرختی حاصل از این بیماری کمک کنند.

گیاهان آداپتوژنیک(گیاهانی که در بالانس کردن عملکرد ارگان های داخلی نقش موثری دارند)، آشواگاندا، شساندار و ریحان

تحقیقات نشان می دهند که گیاهان آداپتوژن ممکن است به کاهش سطح کورتیزول و متعادل کردن واکنش های استرس در بدن کمک کنند. با استفاده از این گیاهان در تهیه مواد غذایی خود می توانید مقداری از فشار ها و آسیب های غدد آدرنال خود را کاهش دهید.

ریشه شیرین بیان

این ادویه به شکل عصاره موجود است و ثابت شده که به افزایش دی ای اچ اِی در بدن شما کمک می کند. ریشه شیرین بیان با برخی عوارض جانبی همراه است و گاهی ممکن است با دی جی اِل از آن جلوگیری شود. تحقیقات نشان می دهد که زنان باردار و کسانی که مشکلات قلبی، کبدی یا کلیوی دارند نباید ریشه شیرین بیان مصرف کنند.

همچنین نباید بیش از چهار هفته به طور متوالی این دارو را مصرف کرد. همچنین باید مدام فشار خون خود را کنترل کنید زیرا ممکن است در بعضی از بیماران سطح فشار خون افزایش بیابد.

روغن ماهی

روغن ماهی به عنوان یه مکمل غذایی(یا برای افراد دارای رژیم های گیاهی وگان میتوان روغن جلبک را جایگزین کرد) وجود دارد. تعدادی از این موارد شامل خنثی کردن تعدادی از علائم و عوارض ناشی از خستگی آدرنال مانند دیابت، اختلال عملکرد ذهنی، آرتروز، بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن، مشکلات پوستی، افزایش وزن و اضطراب و افسردگی است.

منیزیم

منیزیم یکی از مواد مغذی لازم برای مقابله با کمبود آدرنال است. اگرچه سازوکارهای آن کاملاً روشن نیست اما اگر از خستگی آدرنال رنج می برید ممکن است کمک بزرگی برای شما باشد.

ویتامین های گروه ب

تحقیقات نشان می دهد که کمبود ویتامین ب۱۲ ممکن است با استرس در قشر آدرنال بعضی از حیوانات همراه باشد. ویتامین ب۵ یکی دیگر از کمبودهای شایع ویتامین در افراد مبتلا به استرس آدرنال است. به خصوص اگر به منظور مقابله با خستگی آدرنال ، گوشت را از رژیم غذایی خود حذف کرده اید، ممکن است مصرف یک مکمل ویتامین ب با کیفیت بالا و مناسب برای شما مفید باشد.

ویتامین ث

به عنوان یک ماده مغذی “استرس زدا” شناخته می شود. به نظر می رسد که ویتامین ث اثرات استرس بر افراد را به حداقل می رساند و همچنین باعث می شود زمان لازم برای برگشت به حالت طبیعی از حوادث استرس زا کاهش یابد.

ویتامین د

علاوه بر حفظ تعادل بین منیزیم و فسفر در بدن و قوی کردن استخوان ممکن است بر سایر شرایط از جمله عملکرد آدرنال و بیماری های آن تأثیر بگذارد.


بیشتر بدانید: آنچه باید درباره سلنیوم فواید و منابع آن بدانید


سلنیوم

حداقل یک مطالعه روی حیوانات نشان می دهد که کمبود سلنیم می تواند بر عملکرد آدرنال تأثیر منفی بگذارد.

روغن اسطوخودوس

مطالعات بر روی انسان و حیوان نشان می دهد که روغن اسانس اسطوخودوس دارای اثری آرام بخش است که می تواند استرس را کاهش دهد. تحقیقات همچنین نشان می دهد که هنگام استنشاق آن نیز است سطح کورتیزول بالا را کاهش می دهد.

خستگی آدرنال

روغن رزماری

روغن رزماری (همراه با اسطوخودوس) ممکن است غلظت کورتیزول را کاهش داده و استرس اکسیداتیو روی سلول ها را کاهش دهد.

به یاد داشته باشید که فقط از مکمل های غذایی شرکت های معتبر و از روغن های ۱۰۰ درصد ارگانیک و دارویی و مورد تایید استفاده کنید. سعی کنید از سلامت آنچه خریده اید اطمینان حاصل کنید.

کاهش استرس

آخرین و مهمترین کلید برای بازیابی عملکرد آدرنال ذهن و نیازهای آن در پاسخ به استرس است. به بدن خود توجه کرده و این کار ها را امتحان کنید:

  • وقتی احساس خستگی می کنید استراحت کنید.
  • خواب شبانه بین ۸ تا ۱۰ ساعت
  • از دیر خوابیدن پرهیز کرده و برنامه خواب خود را رعایت کنید – از نظر ایده آل قبل از ساعت ۱۰ شب به رختخواب بروید.
  • هر روز بخندید و کار های مهیج انجام دهید.
  • استرس های کاری و غیره را تا حد ممکن به حداقل برسانید.
  • با یک برنامه غذایی منظم غذا بخورید و مصرف به کافئین و قند خود را کاهش دهید.
  • ورزش (حتی ورزش های سبک و پیاده روی می تواند کمک کند) به ویژه یوگا می تواند به بهبود کیفیت زندگی و کاهش پاسخهای استرس کمک کند. اگر بعد از ورزش احساس خستگی کردید، بعضی اوقات مفید است که پیاده روی کنید تا آدرنال به اندازه کافی بهبود یابد.
  • از افراد منفی و صحبت کردن با آنها خودداری کنید.
  • برای خودتان وقت بگذارید (کاری آرامش بخش انجام دهید).
  • در مواجهه با هرگونه تجربه ی آسیب زا از دیگران مشاوره بگیرید.

بگذارید یک دقیقه در مورد “صحبت کردن با خود” صحبت کنیم. بدن ما برای بهبودی ساخته شده است. با این حال، عباراتی که می گوییم تأثیر زیادی در بدن و توانایی ما در بهبودی دارند. صرف نظر از رژیم غذایی و مکمل های شما، محیط شما یکی از مهمترین مؤلفه ها در سلامتی است.

بنابراین با خودتان مهربان باشید. سعی کنید از گفتن چیزهای منفی در مورد خود و دیگران خودداری کنید. مهم است که در کنار افراد مثبت باشید و در مورد خودتان نیز مثبت فکر کنید.

بسیاری از افراد چشم خود را بر چنین توصیه هایی می بندند، اما از نظر علمی ثابت شده است که می توان با تمرین “جایگزینی فکر” نگرانی های آسیب شناختی را کاهش داد. یک گفتگوی خود محور مثبت، نتایج مثبتی در مواجهه با موقعیتهای استرس زا دارد.

ریکاوری

ریکاوری چه مدت طول می کشد؟ پاسخ دادن به این سؤال آسان نیست زیرا هیچگاه زمان بهبودی خستگی آدرنال مورد مطالعه قرار نگرفته است.

ریکاوری خستگی آدرنال می تواند مدت زیادی طول بکشد. زیرا ماهها و شاید سالها طول کشیده تا آدرنال ها را آسیب دیده و مختل بشوند بنابراین اینکه باید مدتی طولانی صرف شود تا مجدداً قدرت خود را باز یابند دور از انتظار نیست.

برای بازیابی کامل آدرنال، باید انتظار داشته باشید که :

  • ۶ تا ۹ ماه برای خستگی جزئی آدرنال
  • ۹ تا ۱۲ ماه برای خستگی متوسط
  • تا ۲۴ ماه برای خستگی شدید آدرنال

زمان طول بکشد.

بهترین روش برای ایجاد نتایج ماندگار، ایجاد تغییراتی اساسی در سبک زندگی است. بعضی از افراد بعد از گذشت فقط چند هفته رعایت برنامه غذایی بهتر که به سم زدایی بدن و بهبود خستگی آدرنال کمک می کند تفاوتی عظیم در خود مشاهده کرده اند.

اگر به دنبال یک زندگی سالم و متعادل با خواب سالم، ورزش منظم، سرگرمی و یک محیط مثبت هستید پس باید سیستم آدرنال خود را قوی نگه دارید!

خستگی آدرنال

ریسک ها و عوارض جانبی خستگی آدرنال

در وهله اول به یاد داشته باشید که هر رژیم غذایی جدید یا افزودن مکمل های غذایی به آن باید زیر نظر پزشک انجام شود. به طور کلی، وارد کردن غذاهای گیاهی بیشتر به سبک زندگی خود و از بین بردن مواد محرک، غذاهای قندی و مواد فرآوری شده با سدیم یا مواد شیمیایی اضافه شده به آنها، صرف نظر از شرایطی که ممکن است داشته باشید، به شما کمک می کند تا احساس و زندگی بهتری داشته باشید.

اما بدانید که کورکورانه از مکمل های جدید، گیاهان دارویی یا روغن ها بدون نظارت پزشکی یا آموزش صحیح استفاده کردن خطرات زیادی به دنبال دارد. گیاهان مختلفی وجود دارند که نباید هنگام بارداری یا شیردهی از آنها استفاده کرد. شامل قارچهای دارویی، گیاهان آداپتوژن و برخی روغن های اسانس دار.

حرف آخر راجع به خستگی آدرنال

گفته می شود که خستگی آدرنال ناشی از استرس مزمن زیاد است که منجر به آسیب بر غدد آدرنال می شود و آنرا مجبور می کند که در زمان های اشتباه کورتیزول تولید کند. علائم شایع خستگی آدرنال شامل خستگی شدید، مه مغزی، کاهش میل جنسی، ریزش مو، مقاومت به انسولین و موارد دیگر است.

برای مقابله طبیعی با خستگی آدرنال ، غذاهای التهابی مانند قند و کربوهیدرات های اضافی را از رژیم غذایی خود حذف کنید و مقدار زیادی غذای متنوع و گیاهی، گوشت بدون چربی و ارگانیک مانند مرغ یا بوقلمون و مقدار زیادی چربی سالم مصرف کنید.

مصرف گیاهان، ادویه ها، مکمل ها و روغن های اسانس داری که برای درمان خستگی آدرنال توصیه می شوند حتما باید تحت نظر پزشک مصرف شوند.


نرم افزار اندیکاتور چیست؟

 

امروزه در اکثر شرکت ها و سازمان ها نیاز به وجود یک سیستم مکانیزه جهت ثبت و نگهداری اطلاعات نامه ها و مکاتبات، ثبت روند گردش، پیگیری و بایگانی آنها مشاهده می شود. در راستای این نیاز شرکت گروه نرم افزار درحال اقدام به ساخت سیستمی مکانیزه با نام نرم افزار اندیکاتور گروه نرم افزار درحال کرده است که از اهداف این سیستم ، آسان سازی و سیستماتیک کردن دبیرخانه و گردش مکاتبات اداری به زبان ساده را می توان نام برد.
برنامه دفتر اندیکاتور ، نرم افزاری جامع برای مدیریت دبیرخانه ادارات، شرکت ها و سازمانهای مختلف می باشد. کنار گذاشتن روشهای سنتی و استفاده از این نرم افزار موجب سرعت بخشیدن به امور دبیرخانه شده و به دلیل دقت و امنیت بالا از اتلاف وقت و هزینه جابجایی و نگهداری، جلوگیری می نماید.

 

جهت حمایت از مدارس مناطق محروم برنامه دفتر اندیکاتور به صورت رایگان به این مدارس ارایه می گردد.

 

ویژگی های نرم افزار دفتر اندیکاتور:

 

سادگی استفاده
سرعت بالا
امنیت بالا
جستجوی پیشرفته

 

 

ویژگی های جدید اضافه شده به نرم افزار:

 

امکان تعریف کاربر نامحدود برای استفاده
پشتیان گیری از اطلاعات
مشخص کردن کاربر ثبت کننده نامه
جستجوی سریع نامه ها
افزایش سرعت نرم افزار

 

 

موارد استفاده نرم افزار اندیکاتور گروه نرم افزار درحال:

 

با توجه به انعطاف پذیر بودن نرم افزار اندیکاتور گروه نرم افزار درحال به همراه گزارشات آن، از این برنامه می توان برای اندیکاتور و گردش اداری در هر صنفی و شغلی استفاده کرد.
برای مثال این نرم افزار برای مشاغل زیر قابل استفاده خواهد بود:
اداره ها و سازمان ها:
دبیرخانه و بایگانی مدارک، مکاتبات اداری نامه ها و اتوماسیون اداری…

 

شرکت ها و کارخانه ها:
دبیرخانه و بایگانی فایل ها، اتوماسیون اداری نامه ها، گردش اداری نامه ها، ارسال و ارجاع نامه ها و فایل ها، شرح وظایف، آرشیو و بایگانی اسناد و مدارک مربوط به مناقصه ها، قراردادها، پروژه ها ، مشتری ها.

مدارس ، مراکز آموزشی و دانشگاهی:
بایگانی و ثبت اطلاعات پرونده دانش آموزان، دانشجویان، اساتید و …

بایگانی دفتر وکالت:
بایگانی و آرشیو اطلاعات موکل ها، یادآوری قرار ملاقات ها و …

استفاده های شخصی:
دسته بندی و سازماندهی فایل ها، مقاله ها و بایگانی اشخاص.
و ….

نحوه نصب و استفاده:
برای استفاده از این نرم افزار پس از دانلود از لینک اشاره شده فایل زیپ را باز نموده و نرم افزار را نصب نمایید. مشخصات خود را در قسمت تنظیمات نرم افزار ثبت کرده و سریال تولید شده نرم افزار به همراه کد رهگیری خرید خود را اطلاع دهید تا کد فعال سازی را حداکثر تا ۲۴ ساعت دریافت نمایید.

 

جهت حمایت از مدارس مناطق محروم به صورت رایگان به این مدارس ارایه می گردد.

 

 

فرمت فایل: exe

 

سیستم عامل مورد نیاز: ویندزهای XP, 7, 8, 10


 

شرایط استخدام نویسنده :

● آشنایی با وردپرس

● آشنایی با افزونه Yoast

● مهارت لازم در سئو و کلمات کلیدی

● کار با فتوشاپ در حد برش و آرم زدن تصاویر

● توانایی سرچ حرفه ای در گوگل

● روحیه یادگیری و همکاری بالا

 

استخدام نویسنده
استخدام نویسنده

مواردی که باید در مقاله رعایت شوند

○ هر مطلب باید حداقل ۵۰۰ کلمه باشد.

○ مطلب باید کاملا اختصاصی بوده و از سایتی کپی نشده باشد.

○ هر مطلب باید از تیترها و زیرتیترها تشکیل شده باشد یعنی مطلب به چند سرفصل شکسته شود.

○ تصاویر مطالب باید کم حجم شده باشد و با ابعاد استاندارد باشد و نیز تصاویر مطلب آرم بخورد ( لوگوی سایت با فرمت png برای شما ارسال می گردد ).

○ تصاویری که تهیه می کنید نباید آرم داشته باشند یا دارای آدرس سایت، تلگرام، اینستاگرام، و غیره باشد.

○ نام تصاویر باید انگلیسی باشند به این صورت که کلمه کلیدی فارسی را با استفاده از ترجمه گوگل به انگلیسی ترجمه می کنید و آن را برای همه ی تصاویر یک مطلب در نظر می گیرید.

○ پیدا کردن تصاویر با کیفیت و زیبا برای مطالب.

○ برای هر مطلب ۵۰۰ کلمه ای حداقل باید دو تصویر و برای مطالب ۱۰۰۰ کلمه ای حداقل چهار تصویر قرار دهید یعنی هر ۵۰۰ کلمه باید حداقل دو تصویر داشته باشه.

○ در مطلب نباید به سایت دیگری لینک داده شود.

○ درج منبع در انتهای مطالب به عنوان منبع محتوا.

○ انتخاب دسته موضوع مقاله و وارد نمودن برچسب برای مطالب

○ وارد نمودن نامک یا پیوند یکتا برای مقاله

○ انتخاب تصویر شاخص

○ وارد کردن متن جایگزین برای تصاویر

○ سبز کردن چراغ های افزونه یواست سئو و پر کردن کلیدواژه کانونی، متا توضیحات و کلمات کلیدی

○ ما برای همکاران نویسنده (برحسب علاقه و تجربه فرد) دسته بندی یا موضوع را مشخص کرده و از نویسندگان عزیز می خواهیم که طبق موضوعی که تقدیمشان کردیم محتوا یا مطالب سایت را تهیه نمایند.

○ همکاران نویسنده محتوای آماده شده را به صورت پیش نویس ذخیره می کنند تا مدیر سایت آنها را بررسی و پس از تایید انتشار دهد.

 

توجه : در صورت مشاهده کپی بودن مطلب، هزینه آن مطلب محاسبه نمی گردد و در صورت تکرار و مشاهده مجدد از همکاری با نویسنده کپی کار یا متخلف معذوریم.

 

مبلغ دریافتی همکاران نویسنده بابت هر مطلب چه میزان است؟

مطالبی که توسط نویسندگان عزیز تهیه می شود به صورت کلمه ای محاسبه می گردد. قیمت هر کلمه ۶ تومان است که به طور مثال به شکل زیر محاسبه می شود.

اگر محتوای ۱۰۰۰ کلمه ای آماده کنید ۱۰۰۰ در ۶ ضرب می شود و مبلغ پست بدست می آید که مطلب ۱۰۰۰ کلمه  ۶۰۰۰ تومان می شود.

درآمد نویسندگان عزیز به صورت ماهیانه واریز می شود .

 

برای همکاری چیکار کنیم ؟

اگر شما شرایط همکاری با سایت موزیک دان را دارید لطفا مشخصات زیر را از طریق تلگرام یا واتساپ برای ما ارسال کنید، ارتباط با نویسنده ها هم از طریق تلگرام و واتساپ می باشد

۱- نام نام خانوادگی

۲- شماره همراه

۳- ارسال سوابق قبلی

۴- سن و میزان تحصیلات

۵- شهر محل سکونت

شماره تلگرام : ۰۹۱۰۰۴۰۵۰۵۲ (واتس آپ و تلگرام)


پخش سریال « فوق‌لیسانسه ها » از تاریخ ۱۷ آبان ماه آغاز خواهد شد. در حال حاضر ۲۰ قسمت از سریال « فوق‌لیسانسه ها » آماده پخش است. قسمت‌های بعدی نیز همزمان با پخش مجموعه ضبط، و آماده خواهند شد. وظیفه نگارش سریال « فوق‌لیسانسه ها » برعهده ایمان صفایی و سروش صحت است. پیش از این دو فصل از مجموعه با نام «لیسانسه‌ها» از شبکه سوم سیما پخش شده بود.

فوق لیسانسه ها
فوق لیسانسه ها

سروش صحت درمورد فوق لیسانسه ها گفت:

سروش صحت، کارگردان این مجموعه پیرامون فصل سوم یعنی « فوق لیسانسه‌ها » توضیح داد که:
لیسانسه‌ها طنزی بر اساس روایت‌های جامعه و مشکلات آن بود و مردم توانستند با لحظه به لحظه آن همذات پنداری کنند. این واکنش از سوی مخاطبین سبب شد تا عنوان جدید را به نگارش درآوریم. اما این بار لیسانسه‌ها نیست، بلکه «فول لیسانسه‌ها» است.

او تاکید کرد که فوق لیسانسه‌ها در ادامه فصول قبلی ساخته می‌شود، صحت همچنین افزود که بازیگران اصلی فصل‌های قبلی در این سریال حضور دارند و باید شاهد حضور چهره‌های جدید نیز باشیم.

سروش صحت در مورد عنوان خود افزود: لیسانسه‌ها را مردم باور کردند، چون با بسیاری از مشاغل و چهره‌ها شوخی شد، او گفت: بعد از سریال «شمعدونی» با خود فکر می کردم که با چه چیزی می‌شود شوخی کرد؟ اینقدر که دست و پای کارگردانان در ساخت طنز بسته است، به فکر این رسیدم که رو به ژانر ملودرام اجتماعی بیاورم. به همین خاطر به این نتیجه رسیدم که لیسانسه‌ها را بر اساس همین کم ظرفیتی در شوخی و عدم انتقادپذیری جامعه بسازم.


بیماری های عفونی اختلالاتی هستند که توسط ارگانیسم ها یا موجودات زنده ای مثل باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها و یا انگل ها ایجاد می شوند. بسیاری از این ارگانیسم ها داخل بدن ما زندگی می کنند و معمولا نه تنها ضرری ندارند بلکه حتی برای بدن مفیدند اما در برخی شرایط خاص، بعضی از این ارگانیسم ها می توانند باعث بروز بیماری شوند. در ادامه این مقاله ار بخش بیماری های موزیک دان به توضیح کامل درباره  انواع بیماری های عفونی پرداخته و با آنها آشنا می شویم.

بیماری های عفونی

انتقال بیماری های عفونی

برخی از بیماری های عفونی از طریق انسان به انسان منتقل می شوند ولی عامل انتقال برخی دیگر حشرات و حیوانات هستند. علاوه بر این مصرف آب و غذای آلوده به ارگانیسم های بیماری زا نیز می تواند باعث ایجاد بیماری های عفونی شود. علائم و نشانه های عفونت به نوع ارگانیسم ایجاد کننده آن بستگی دارد اما در اغلب موارد بیماری های عفونی با تب و خستگی همراهند.

اگر عفونت خفیف باشد می توان آن را با استراحت و درمان های خانگی برطرف کرد اما در موارد شدید بیمار حتما باید تحت نظر پزشک قرار بگیرد و یا در بیمارستان بستری شود. در این مقاله ما به بررسی بیماری های عفونی و موارد مرتبط با آن می پردازیم.

انواع بیماری های عفونی

بیماری های عفونی انواع مختلفی دارند که عبارتند از:

عفونت های ویروسی

ویروس ها ارگانیسم های عفونی بسیار ریزی هستند که حتی از باکتری ها هم کوچکترند. ویروس ها اساسا از یک تکه مواد ژنتیکی که با یک پوسته پروتئینی پوشانده شده تشکیل شده اند. ممکن است برخی ویروس ها داری قسمت های اضافی دیگری هم باشند. ویروس ها ویژگی انگلی دارند؛ به این معنا که برای ادامه چرخه حیاتشان به یک سلول میزبان نیاز دارند. بعد از اینکه ویروس وارد سلول میزبان شد از اجزای سلول برای تکثیر خودش استفاده می کند. گاهی اوقات وقتی ویروس های جدید از سلول میزبان خارج شدند سلول از بین می رود.

برخی از انواع بیماری های عفونی ویروسی عبارتند از:

  • آنفولانزا
  • سرماخوردگی
  • سرخک
  • سرخچه
  • آبله مرغان
  • نورو ویروس
  • فلج اطفال
  • مونونوکلئوز عفونی یا بیماری بوسه
  • ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
  • ویروس نقص ایمنی انسان (HIV)
  • هپاتیت ویروسی شامل هپاتیت A ، B ، C ، D و E
  • مننژیت ویروسی
  • ویروس نیل غربی
  • هاری
  • آبله

بیماری های عفونی

درمان عفونت های ویروسی

بیشتر اوقات برنامه درمان بیماری های عفونی ویروسی تا زمانی که سیستم ایمنی بدن بتواند عفونت را پاک کند روی تسکین علائم تمرکز دارد. در برخی موارد نیز ممکن است پزشک از داروهای ضد ویروسی برای از بین بردن عمل ویروسی استفاده کند. HIV ، تبخال و هپاتیت C نمونه هایی از بیماری ویروسی هستند که برای درمانشان از داروهای ضد ویروس استفاده می شود.

در برخی موارد نیز ممکن است ویروس بعد از ورود به بدن شما به حالت خفته باقی بماند و تحت شرایط خاصی دوباره فعال شود. ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) و ویروس زونا (VZV) نمونه هایی از این دسته ویروس ها هستند.

نکته مهم: به خاطر داشته باشید که آنتی بیوتیک ها در درمان عفونت های ویروسی موثر نیستند و نباید مصرف شوند.


بیشتر بخوانید: همه چیز درباره فلج اطفال


عفونت های باکتریایی

باکتری ها میکرو ارگانیسم های تک سلولی هستند که بسیار متنوعند و در اشکال و اندازه های مختلفی وجود دارند. باکتری ها در محیط های مختلفی مثل خاک، آب، داخل و یا روی بدن ما یافت می شوند و بعضی از آنها حتی می توانند در دمای بسیار بالا و شرایط سخت نیز زنده بمانند. با اینکه باکتری های زیادی در بدن ما وجود دارند اما اکثر آنها نه تنها بیماری زا نیستند بلکه برخی از آنها مثل باکتری های موجود در دستگاه گوارش به هضم بهتر و سریعتر مواد غذایی نیز کمک می کنند. با این حال ممکن است باکتری های بیماری زا هم با ورود به بدن باعث ایجاد بیماری شوند.

بیماری های عفونی

برخی از انواع عفونت های باکتریایی عبارتند از:

  • گلودرد استرپتوکوکی
  • عفونت های باکتریایی دستگاه ادراری (UTI) که اغلب توسط باکتری های کولیفرم ایجاد می شوند
  • مسمومیت غذایی باکتریایی که اغلب توسط باکتری ای کولی، سالمونلا و یا شیگلا ایجاد می شود
  • واژینوز باکتریایی
  • سوزاک
  • سفلیس
  • بیماری سل
  • سیاه سرفه
  • ذات الریه پنوموکوکی
  • مننژیت باکتریایی
  • بیماری لایم
  • وبا
  • کزاز
  • سیاه زخم

بیماری های عفونی

درمان عفونت های باکتریایی

عفونت های باکتریایی اغلب با آنتی بیوتیک درمان می شوند. آنتی بیوتیک ها داروهایی هستند که جلوی رشد باکتری ها را می گیرند و می توانند یا به طور کامل آنها از بین ببرند و یا مانع از تکثیر باکتری ها شوند. نوع آنتی بیوتیکی که پزشک تجویز می کند ب به نوع باکتری ایجاد کننده عفونت بستگی دارد. این نکته را حتما باید به خاطر داشته باشید که مصرف بی رویه و خودسرانه آنتی بیوتیک ها باعث مقاوم شدن باکتری ها می شود و خطرات جدی تری را ایجاد می کند.

علاوه بر این دقت داشته باشید که اگر پزشک برایتان آنتی بیوتیک تجویز کرده است باید دوره درمان آنتی بیوتیکی تان را کامل کنید حتی اگر حالتان بهتر شده باشد. قطع مصرف دارو قبل از تمام شدن دوره درمان مانع از پاکسازی کامل عفونت از بدن می شود و می تواند مقاومت آنتی بیوتیکی ایجاد کند.

عفونت های قارچی

قارچ ها گروه دیگری از موجودات زنده هستند که مخمرها و کپک ها را هم در بر می گیرند و می توانند در محیط های مختلفی مثل خاک، مناطق مربوط مثل حمام و یا در بدن رشد کنند. همه انواع قارچ ها بیماری زا نیستند و گاهی اوقات هم این قارچ ها به قدری کوچک هستند که با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند.

برخی از انواع عفونت های قارچی عبارتند از:

  • عفونت قارچی واژن
  • کرم های حلقوی
  • بیماری قارچی پای ورزشکار
  • برفک
  • بیماری آسپرژیلوزیس
  • هیستوپلاسموز
  • عفونت کریپتوکوکی
  • مننژیت قارچی

درمان عفونت های قارچی

عفونت های قارچی را می توان با استفاده از داروهای ضد قارچ درمان کرد. نوع داروی تجویز شده بستگی به نوع عفونت قارچی شما دارد. به عنوان مثال برای درمان کرم های حلقه ای یا بیماری پای ورزشکار پزشک از کرم های ضد قارچ موضعی استفاده می کند. از داروهای خوراکی ضد قارچ نیز می توان برای درمان عفونت قارچی استفاده کرد. در مواردی که عفونت شدید است ممکن است به داروهای ضد قارچ داخل وریدی نیاز باشد.

عفونت های انگلی

انگل ها موجوداتی هستند که برای ادامه حیات باید در بدن یک ارگانیسم میزبان زندگی و از مواد غذایی بدن او استفاده کنند.

بیماری های عفونی

سه نوع انگل وجود دارد که می تواند باعث ایجاد بیماری در انسان شود:

  • تک یاخته ها که موجودات تک سلولی و کوچکی هستند
  • کرم ها که کمی بزرگترند
  • انگل های خارجی مثل کک، کنه و پشه

برخی از انواع عفونت های ناشی از انگل ها عبارتند از:

  • مالاریا
  • توکسوپلاسموز
  • تریکومونیازیس
  • ژیاردیازیس
  • عفونت ناشی از کرم های نواری
  • عفونت ناشی از کرم های حلقوی
  • شپش سر و ناحیه تناسلی
  • گال
  • لیشمانیاز

درمان عفونت های انگلی

درست مثل عفونت های ناشی باکتری ها و قارچ ها، برای درمان عفونت های انگلی نیز داروهای خاصی وجود دارد که پزشک بر اساس نوع انگل ایجاد کننده عفونت آن را تجویز می کند. با این حال هیچ واکسنی برای پیشگیری از عفونت های انگلی وجود ندارد. از آنجایی که این نوع عفونت از طریق مصرف آب یا غذای آلوده منتقل می شود بسیار مهم است که از نوشیدن آب و خوردن غذایی که احتمال آلودگی در آن وجود دارد جدا خودداری کنید. گربه ها نیز می توانند عفونت توكسوپلاسموز را منتقل کنند که برای خانم های باردار خطرناک است.

عفونت های پریون

پریون در واقع نوعی پروتئین است نه یک ارگانیسم زنده. پریون ها می توانند روی ساختار طبیعی پروتئین های بدن تاثیر منفی بگذارند و شکل طبیعی آن را بر هم بزنند. علاوه بر این ممکن است پریون ها باعث بروز مشکلاتی مثل زوال عقل یا مشکلات مربوط به راه رفتن و صحبت کردن شوند. بیماری های پریون بسیار نادرند. برخی از انواع این بیماری ها به طور ارثی به فرد منتقل می شود اما برخی دیگر از راه مصرف آب یا غذای آلوده سرایت می کنند و باعث ایجاد عفونت می شوند. از جمله عفونت های ناشی از پریون ها می توان به جنون گاوی و بیماری کورو اشاره کرد.

درمان عفونت های پریون

در حال حاضر هیچ درمانی برای بیماری های پریون وجود ندارد. با این حال می توان با مصرف برخی داروهای خاص سرعت پیشرفت بیماری را کند کرد.

تشخیص بیماری های عفونی

برای تشخیص بیماری های عفونی پزشک از تصویربرداری های آزمایشگاهی استفاده می کند.

به طور کلی از روش های زیر برای تشخیص این بیماری ها استفاده می شود:

تست های آزمایشگاهی

بسیاری از بیماری های عفونی نشانه ها و علائم مشابهی دارند. بنابراین پزشک با استفاده از نمونه مایعات بدن مثل خون می تواند عامل و میکروب خاص ایجاد کننده بیماری را تشخیص بدهد. این امر در تعیین روش درمان به پزشک کمک می کند.

تست های آزمایشگاهی متداول برای این کار عبارتند از:

آزمایش خون

برای این کار تکنسین مسؤل با وارد کردن سوزن سرنگ به داخل رگ از شما نمونه خون می گیرد.

آزمایش ادرار

این نوع آزمایش کاملا بدون درد است و فقط کافیست نمونه ادرارتان را در ظرف مخصوصی که به شما داده می شود بریزید. برای جلوگیری از آلودگی احتمالی نمونه ادرار، از قبل به شما آموزش داده می شود که ابتدا ناحیه تناسلی را با یک تمیز کننده کاملا پاک کنید و بعد نمونه را جمع آوری کنید.

کشت گلو

در این نوع آزمایش با استفاده از سواب استریل از برخی مناطق مثل گلو و یا سایر قسمت های مرطوب بدن نمونه برداری می شود.

بیماری های عفونی

نمونه مدفوع

در این نوع نمونه برداری از شما خواسته می شود مقداری از مدفوعتان را در ظرف مخصوصی که به شما داده می شود قرار بدهید تا آزمایشگاه بتواند آن را از نظر وجود انگل و سایر موارد عفونت زا بررسی کند.

مایع مغزی نخاعی (پونکسیون کمری)

در این روش با استفاده از یک سوزن که با دقت بین استخوان های ستون فقرات وارد می شود از مایع مغزی نخاعی بدن نمونه برداری می کنند. برای این کار از شما خواسته می شود که به پهلو دراز بکشید و زانوهایتان را به داخل و به سمت قفسه سینه جمع کنید.

اسکن های تصویربرداری

در این آزمایشات از روش های مختلف عکس برداری مثل اشعه ایکس، توموگرافی کامپیوتری ( سی تی اسکن) و تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تشخیص عامل عفونت استفاده می شود.

بیوپسی

در این روش از بافت اندام داخلی نمونه کوچکی برای آزمایش گرفته می شود. به عنوان مثال از بیوپسی ریه برای تشخیص انواع قارچ هایی که باعث ایجاد پنومونی می شوند استفاده می کنند.

پیشگیری از بیماری های عفونی

وقتی بیمار می شویم بدن به طور خودکار پادتن هایی تولید می کند که با عامل بیماری زا مقابله می کنند. آنتی بادی هایی که در طول بیماری تولید می شوند حتی بعد از بهبودی و درمان بیماری هم باقی می مانند تا از بدن در برابر ابتلای دوباره به همان بیماری محافظت کنند. اما لزومی ندارد که حتما به یک بیماری مبتلا شوید تا بدن بتواند خودش را در برابر آن ایمن کند. این مصونیت را می توان از طریق ایمن سازی نیز به دست آورد.

مصونیت از طریق ایمن سازی

ایمن سازی در برابر بیماری ها از طریق واکسیناسیون انجام می شود. در این روش واکسن  بیماری به بدن وارد می شود و بعد بدن در برابر آن واکنش ایمنی نشان می دهد؛ درست مثل وقتی که شما به طور طبیعی به بیماری مبتلا شده باشید. واکسن در واقع حاوی آنتی ژن ها یا قسمت های از آنتی ژن های بیماری زاست؛ با این تفاوت که میکروب های موجود در واکسن یا کشته شده اند یا به شدت ضعیف شده اند و نمی توانند بیماری ایجاد کنند.

واکسن ها از طریق فریب دادن بدن و تولید پادتن در برابر بیماری عمل می کنند و باعث می شوند بدنتان در مقابل بیماری ایمن شود. مصونیت از طریق واکسیناسیون خطری برای فرد ایجاد نمی کند و عوارض جانبی خطرناک و تهدید کننده ای هم به دنبال ندارد. اگر فرد واکسینه شود و در آینده دوباره در معرض ابتلا به همان بیماری قرار بگیرد سلول های ایمنی خاصی مانع از بروز عفونت در بدنش می شوند و به این ترتیب جلوی بیماری را می گیرند.

با این حال باید بدانید که برخی واکسن ها به طور مادام العمر کار نمی کنند. واکسن هایی مثل واکسن کزاز باید هر ده سال یک بار برای بزرگسالان تمدید شوند تا بدن را در برابر ابتلا به آن ایمن کنند. فرقی نمی کند که چند ساله باشید؛ در هر سنی که باشید واکسیناسیون بهترین، طولانی مدت ترین و ماندگارترین راه ایمن سازی و محافظت در برابر بیماری های مختلف است.

بیماری های عفونی

برخی از بیماری هایی که از طریق واکسیناسیون قابل پیشگیری هستند می توانند بسیار جدی و خطرناک باشند و اگر کسی به آنها مبتلا شود احتیاج به بستری شدن در بیمارستان پیدا می کند. این مساله به خصوص در مورد نوزادان و خردسالان که آسیب پذیرتر هستند مهم تر است. واکسیناسیون به موقع کودکان موضوع بسیار مهمیست که حتما باید به آن توجه کرد تا از بروز بیماری های احتمالی جلوگیری شود. واکسیناسیون و ایمن سازی بدن نه فقط در دوران کودکی بلکه در بزرگسالی نیز نقش مهمی دارد و کمک می کند که شما دوران سالمندی سالم و بی خطری داشته باشید.

بزرگسالانی که در کودکی واکسن دریافت نکرده اند بیش از سایرین در معرض ابتلا به بیماری های قابل پیشگیری از طریق واکسیناسیون قرار دارند. علاوه بر این ممکن است آنها دیگران را هم آلوده کنند. به عنوان مثال اگر فردی در بزرگسالی به سرخک، اوریون یا سیاه سرفه مبتلا شود می تواند آن را به نوزادانی که هنوز به طور کامل ایمن سازی نشده اند نیز انتقال بدهند. از زمان کشف و شناسایی واکسن بسیاری از بیماری های جدی و مهم تحت کنترل قرار گرفته اند.

به طور کلی ایمن سازی و واکسیناسیون می تواند از شما در برابر ابتلا به بیماری های زیر محافظت کند:

  • عفونت خون
  • دیفتری
  • عفونت گوش
  • هموفیلوس آنفلوآنزا نوع B
  • هپاتیت A
  • هپاتیت B
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
  • آنفلوانزا
  • سرخک
  • مننژیت
  • اوریون
  • سیاه سرفه
  • ذات الریه
  • فلج اطفال
  • روتاویروس
  • سرخچه
  • کزاز
  • آبله مرغان

بیماری های عفونی


بیشتر بخوانید: ویروس سرخک – علائم، سیر و درمان


توصیه هایی به مسافران برای پیشگیری از بیماری های عفونی

اگر نکات بهداشتی را رعایت کنید می توانید مطمئن باشید باشید که سلامتی تان در طول سفر به خطر نمی افتد. بیشتر بیماری های عفونی که مسافران به آنها مبتلا می شوند مواردی خفیف و جزئی هستند اما برخی موارد هم ممکن است شدید یا حتی کشنده باشد. بیماری های عفونی در نقاط مختلف دنیا متفاوتند و اقدامات پیشگیرانه ای که باید انجام بدهید به محل مسافرتتان بستگی دارد.

اما به طور کلی قبل از سفر باید موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • آب و هوای محلی
  • حشرات و انگل ها
  • بهداشت منطقه مورد نظر

نکات مهم قبل از سفر

قبل از اینکه به مسافرت بروید بهتر است با پزشکتان ملاقاتی داشته باشید و یا اینکه ۴ تا ۶ هفته قبل از عزیمتتان به یک کلینیک درمانی مراجعه کنید. ممکن است که نیاز به واکسیناسیون داشته باشید. برخی از این کارها به زمان نیاز دارند. علاوه بر این ممکن است به شما گفته شود که باید واکسن هایتان را تمدید کنید.

به عنوان مثال ممکن است برای بیماری های زیر به تمدید یا تقویت واکسن نیاز پیدا کنید:

علاوه بر این ممکن است در برخی مناطق خطر ابتلا به بعضی از بیماری های عفونی زیاد باشد و نیاز به واکسیناسیون پیدا کنید.

این بیماری ها عبارتند از:

برای ورود به برخی کشورها نیاز است که مدارک واکسیناسیونتان را همراه داشته باشید. به عنوان مثال برای ورود به برخی کشورهای آفریقایی و آمریکای جنوبی حتما باید واکسن تب زرد را دریافت کرده باشید. حجاجی که قصد ورود به کشور عربستان را دارند حتما باید از قبل در برابر مننژیت واکسینه شوند.

بیماری های عفونی

به طور کلی افرادی که باید حتما در برابر بیماری های مختلف واکسینه شوند عبارتند از:

  • کودکان
  • افراد مسن
  • افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف یا بیماران مبتلا به HIV
  • افرادی که ممکن است با حیوانات خاصی در تماس باشند
  • زنان باردار و شیرده

توصیه هایی برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا

مالاریا نوعی بیماری جدی است که از راه نیش پشه برخی پشه ها منتقل می شود. این بیماری عمدتا در آب و هوای گرمسیری و نیمه گرمسیری شیوع دارد و باعث بروز علائمی مثل تب بالا، لرز، علائم آنفولانزا و کم خونی شود. اگر قرار است به مناطقی که در آنها مالاریا شایع است مسافرت کنید به مصرف داروهای پیشگیری کننده از این بیماری نیاز دارید. این داروها را باید قبل از سفرتان، در طول سفر و مدت کوتاهی بعد از سفرتان مصرف کنید.

توصیه هایی برای پیشگیری از ابتلا به ویروس زیکا

زیکا نام ویروسی است که از طریق نیش پشه های آلوده به انسان منتقل می شود. علائم آلودگی به این ویروس شامل تب، درد مفاصل، بثورات پوستی و قرمز شدن چشم (ورم ملتحمه) می باشد. پشه های منتقل کننده این ویروس از نوع همان پشه هایی هستند که می توانند ویروس بیماری تب دنگی و چیکونگونیا را نیز منتقل کنند. تا به حال هیچ واکسنی برای بیماری زیکا ساخته نشده. همچنین گفته می شود که بین مادران مبتلا به عفونت زیکا و نوزادانی که میکروسفالی و سایر نقص های مادرزادی متولد می شوند ارتباطی وجود دارد.

ویروس زیکا می تواند در طول بارداری یا زایمان از طریق مادر آلوده به ویروس به نوزاد نیز منتقل شود. علاوه بر این ویروس زیکا از طریق تماس جنسی و انتقال خون آلوده نیز سرایت می کند. تا قبل از سال ۲۰۱۵ این ویروس عمدتا در آفریقا، کشورهای جنوب شرقی آسیا و جزایر اقیانوس آرام یافت می شد.

بیماری های عفونی

اما الان در بسیاری از کشورها از جمله موارد زیر نیز این ویروس وجود دارد:

  • برزیل
  • جزایر کارائیب
  • آمریکای مرکزی
  • مکزیک
  • آمریکای شمالی
  • آمریکای جنوبی
  • پورتوریکو

اگر قصد مسافرت به هر یک از کشورهای گفته شده را دارید باید خودتان از گزش پشه ها دور نگه دارید. علاوه بر این توصیه می شود از برقراری تماس جنسی محافظت نشده (بدون کاندوم) خودداری کنید. برای جلوگیری از گزش توسط پشه ها و حشرات دیگر نکاتی را رعایت کنید.

وقتی بیرون از منزل هستید از حشره کش ها و محصولات دفع کننده پشه ها و حشرات مختلف استفاده کنید. البته باید در مصرف این محصولات احتیاط کنید چون حاوی مواد شیمیایی مضر هستند. موقع خواب از پشه بند و توری های مخصوص جلوگیری از ورود پشه ها استفاده کنید. در طول روز و مخصوصا هنگام غروب شلوار و پیراهن های آستین بلند بپوشید. فقط در مکان های مطمئن و غربال شده بخوابید و عطر نزنید.

بیماری های عفونی


بیشتر بخوانید: بیماری حصبه یا تب تیفوئید چیست؟ + درمان خانگی آن


توصیه های مهم به مسافران درباره آب و غذا

نوشیدن آب آلوده به راحتی می تواند بیماری های عفونی را به شما انتقال بدهد. مصرف غذاهای خام و خوب پخته نشده نیز احتمال ابتلا به این بیماری ها را افزایش می دهد.

توصیه می شود که از مصرف غذاهای زیر خودداری کنید:

  • مواد غذایی پخته شده که مدتی کنار گذاشته شده و سرد شده اند ( مثل غذاهای فروشگاه های خیابانی)
  • میوه هایی که با آب تمیز شسته نشده اند و پوست گرفته شده اند
  • سبزیجات خام
  • سالاد
  • فراورده های لبنی غیر پاستوریزه مثل شیر و پنیر

نوشیدن آب تصفیه نشده و آلوده منجر به عفونت می شود. توصیه می شود فقط از مایعات زیر استفاده کنید:

  • بطری های باز نشده آب، آب میوه، نوشابه و آب معدنی
  • نوشیدنی های تهیه شده از آب جوش مثل چای و قهوه

توصیه می کنیم در نوشیدنی هایتان از یخ استفاده نکنید مگر اینکه مطمئن باشید از آب تصفیه شده تهیه شده است. اگر به آلودگی آب مشکوکید می توانید آن را با جوشاندن یا استفاده از فیلترهای آب تصفیه کنید.

توصیه های بیشتر برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های عفونی

به طور مرتب دست هایتان را با آب و صابون بشویید. در رودخانه های آب شیرین، نهرها و یا رودخانه هایی که فاضلاب یا مدفوع حیوانات در آنها وجود دارد شنا نکنید. شنا کردن در استخرهای کلردار بیشتر اوقات امن است و منجر به بیماری نمی شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر در طول مسافرتتان دچار اسهال شدید به پزشک مراجعه کنید. معمولا اسهال با مصرف مایعات و استراحت برطرف می شود اما در موارد شدیدتر ممکن است پزشک برایتان آنتی بیوتیک تجویز کند.

به طور کلی در موارد زیر حتما به پزشک مراجعه کنید:

  • اگر دچار اسهال شده اید و درمان نمی شود
  • اگر تب بالا دارید و یا بدنتان دچار کم آبی شده است

درمان ضد میکروبی بیماری های عفونی

ضد میکروب به ماده ای گفته می شود که باعث از بین رفتن و یا متوقف شدن رشد میکرو ارگانیسم هایی مثل باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و انگل ها می شود. داروهای ضد میکروبی برای جلوگیری از رشد این میکرو ارگانیسم ها و یا از بین بردنشان استفاده می شوند. ضد عفونی کننده ها نیز نوعی مواد ضد میکروبی هستند که روی اجسام غیر زنده و یا خارج از بدن استفاده می شوند تا میکروب ها را از بین ببرند.

قدمت ضد میکروب ها به مشاهدات علمی پاستور و ژوبرت برمی گردد. این دو دانشمند در تحقیقاتشان متوجه شدند که یک نوع باکتری می تواند از رشد نوع دیگری جلوگیری کند. البته آنها در آن زمان نمی دانستند که دلیل موفقیت یک باکتری در از بین بردن دیگری تولید آنتی بیوتیک است. در واقع آنتی بیوتیک ها موادی هستند که توسط یک میکرو ارگانیسم تولید می شوند و میکرو ارگانیسم دیگری را از بین می برند یا جلوی رشد آن را می گیرند اما در حال حاضر به هر ماده ای که بتواند بدن را از عفونت باکتریایی خلاص کند آنتی بیوتیک گفته می شود.

بیماری های عفونی

کشف داروهای ضد میکروبی مثل پنی سیلین و تتراسایکلین راه را برای سلامتی میلیون ها نفر در سراسر جهان هموار کرد. قبل از کشف پنی سلین در اوایل دهه ۱۹۴۰ به عنوان یک درمان پزشکی ثابت، هیچ راهی برای درمان سوزاک، گلودرد استرپتوکوکی و یا ذات الریه وجود نداشت. بیماران مبتلا به زخم های عفونی یا مجبور می شدند به قطع عضو تن بدهند و یا خیلی زود جانشان را از دست می دادند اما الان اکثر بیماری های عفونی با مصرف یک دوره کوتاه داروهای ضد میکروبی به راحتی قابل درمان هستند.

انواع درمان های ضد میکروبی

برای اینکه پزشک بداند دقیقا باید از چه نوع داروی ضد میکروبی برای شما استفاده کند اول باید بفهمد عامل ایجاد کننده بیماری چه نوع میکروبیست.

به طور کلی درمان ضد میکروبی شامل موارد زیر است:

آنتی بیوتیک ها

از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های ناشی از باکتری ها استفاده می شود. پزشک بعد از تشخیص باکتری ایجاد کننده عفونت درمان آنتی بیوتیکی مناسب را شروع می کند. اگر عفونت شما ناشی از ویروس باشد آنتی بیوتیک ها هیچ اثری در بهبود بیماری تان ندارند و مصرفشان فقط باعث افزایش مقاومت باکتری ها در برابر بیماری های آینده می شود.

البته در برخی موارد تشخیص عامل بیماری کمی مشکل است؛ مثلا ذات الریه می تواند هم به دلیل ویروس ایجاد شود و هم به خاطر باکتری ها، قارچ ها و یا انگل ها. به خاطر داشته باشید که استفاده بیش از حد و بی مورد از آنتی بیوتیک ها منجر به ایجاد انواع مختلف باکتری ها می شود که این امر روند درمان بیماری ها را بسیار مشکل می کند.

ضد ویروس ها

در حال حاضر برای خیلی از بیماری های عفونی ویروسی دارو ساخته شده است.

برخی از این بیماری ها عبارتند از:

  • ایدز/ HIV
  • تبخال
  • هپاتیت B
  • هپاتیت C
  • آنفلوانزا

ضد قارچ ها

از داروهای ضد قارچ موضعی برای درمان عفونت های پوست یا ناخن ناشی از قارچ ها استفاده می شود. برخی دیگر از عفونت های قارچی مثل بیماری هایی که روی ریه ها یا غشاهای مخاطی تاثیر می گذارند با داروهای ضد قارچ خوراکی درمان می شوند. در مواردی که ارگان های داخلی بیمار به عفونت های قارچی شدید دچار شده است و به ویژه برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند از داروهای ضد قارچ داخل وریدی استفاده می شود.

ضد انگل ها

برخی از بیماری های عفونی مثل مالاریا بر اثر انگل های ریز ایجاد می شوند. با وجود اینکه برای درمان این بیماری ها داروهای ضد انگلی وجود دارد اما مشخص شده است که برخی انگل ها در برابر این داروها مقاومت ایجاد کرده اند و به این ترتیب درمان این بیماری ها مشکل تر شده است. در برخی موارد عفونت انگلی خود به خود و بدون نیاز به دارو برطرف می شود اما در صورتی که عفونت شدید باشند باید از داروهای ضد انگل استفاده کرد. تحقیقات نشان می دهند که مصرف برخی داروهای آنتی بیوتیک و یا ضد قارچ نیز می تواند در درمان برخی عفونت های انگلی موثر باشد.


واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی(اخبار ورزشی)

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی :مهاجم تیم ملی فوتبال ایرانسردار آزمون به حمله هواداران تیم ملی فوتبال عراق به صفحه مجازی اش در اینستاگرام واکنش نشان داد.

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی
سردار آزمون

این دیدار ۲۳ آبان و به میزبانی بصره برگزار خواهد شد.

هواداران تیم ملی فوتبال عراق قبل از این بازی به صفحه سردار آزمون حمله بردند و توهین های به این بازیکن سرشناس ایرانی داشتند که واکنش او را به دنبال داشت.

السومریه نوشت: مسی ایران با دو تصویر که منتشر کرد به رفتار هواداران عراقی واکنش نشان داد. او در تصویر اولی نوشت وقتی که هواداران عراق از همین الان دشنام می دهند و در دومی نوشت که این هم واکنش من است.

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی
سردار آزمون استوری اینستاگرام
واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی
واکنش سردار آزمون در استوری اش

این دیدار درحالی برگزار می شود که تیم ملی فوتبال عراق با ۷ امتیاز در صدر جدول رده بندی جای دارد و ایران هم با ۶ امتیاز سوم است.

نوشته واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


تاندون آشیل ضخیم ترین و قوی ترین تاندون در بدن انسان است. این تاندون عضلات پشت ساق پا (عضله دو سر گاستروکنمیوس و سولئوس) را به استخوان پاشنه پا متصل می کند. تاندون آشیل در استخوان پاشنه یا کالکانئوس قرار گرفته است. تاریخچه اسم آشیل از آن جایی نشئت می گیرد که آشیل یک قهرمان یونانی بود. او شکست ناپذیر تصور میشد اما یک نقطه ضعف داشت: پاشنه پای او. در طی جنگ تروا، تیری به پاشنه پای او برخورد می کند و به همین علت زندگی خود را از دست می دهد. این قهرمان دلیل نامگذاری آشیل پا است. در ادامه این مقاله ار بخش مقالات فیزیوتراپی و ارتوپدی موزیک دان به توضیج کامل اختلالات تاندون آشیل پرداخته و با آنها آشنا می شویم.

تاندون آشیل

عملکرد تاندون آشیل

عملکرد اصلی تاندون آشیل انتقال قدرت از عضلات ساق پا به پاشنه پا است. این کار حرکت پا را ممکن می کند. این کار برای بلند شدن پاشنه پا هنگام راه رفتن و دویدن ضروری است. تاندون آشیل در سوپیناسیون پا نیز نقش دارد. تاندون آشیل باید قادر باشد که در برابر فشار بالا ‌به خصوص هنگام پریدن مقاومت کند. برای مثال، هنگام دویدن فشاری تقریبا هشت برابر وزن تان به تاندون آشیل وارد می شود. در بین دوندگان مشکلات مربوط به تاندون یک نقطه ضعف محسوب می شود. بسیاری از ورزشکاران از درد آشیل رنج می برند.


بیشتر بخوانید: ترمیم رباط صلیبی قدامی + علل، علائم، تشخیص و درمان آن


اختلالات تاندون آشیل

بریده شدن تاندون آشیل

بریدگی تاندون آشیل پا می تواند خیلی جزئی یا بزرگ باشد، و سبب درد، ورم و به مشکل خوردن حرکت پا شود. این پارگی ها ممکن است که به طور ناگهانی اتفاق بیفتند یا به تدریج در طول زمان رخ بدهند.

پارگی تاندون آشیل

پارگی کامل تاندون آشیل پا ممکن است که سبب ایجاد صدا به همراه درد و ورم در قسمت پایین پا شود. درمان پارگی تاندون آشیل به عمل جراحی یا عدم تحرک طولانی مدت پا نیاز دارد.

التهاب تاندون آشیل (تاندونیت)

فعالیت های مکرر (همچون دویدن یا پیاده روی) به تدریج می تواند سبب التهاب انتهای تاندون آشیل پا و درد و سفت شدن در قسمت پشت پاشنه پا شود. استراحت کنید، از کمپرس یخ استفاده کنید و حرکات کششی عضلات را انجام کنید. این موارد می توانند باعث تسریع بهبود شوند.

پری تاندونیت آشیل

پری تاندونیت شبیه به تاندونیت است. اما در آن، التهاب و درد در بافت اطراف تاندون (معمولا دو یا چند اینچ بالاتر از پاشنه پا) رخ می دهد.

تاندونوز آشیل

تاندونوز آشیل عبارت است از ضخیم شدن تاندون آشیل بدون هیچ التهاب مشهودی که معمولا به علت بالا رفتن سن و استفاده بیش از حد از تاندون رخ می دهد. علیرغم ضخیم شدن، تاندون ضعیف می شود و در معرض آسیب یا پارگی بیشتر قرار می گیرد.

تاندینوپاتی آشیل

یک اصطلاح کلی است که نشان دهنده تاندونیت یا تاندونوز می باشد که روی تاندون آشیل تاثیر می گذارند.

تاندون آشیل

بورسیت آشیل یا پاشنه پا

برخی کفش ها می توانند سبب تحریک کیسه بورس شوند. کیسه بورس یک کیسه حاوی مایع در تاندون آشیل پا است. درد در قسمت پشت پاشنه پا که با پوشیدن کفش بدتر شود یکی از علائم رایج این بیماری است.

آزمایش های تاندون آشیل

بررسی فیزیکی

بررسی فیزیکی پا و پاشنه یکی از روش ها برای تشخیص منشا درد تاندون آشیل است. یکی از روش ها برای بررسی فیزیکی آشیل پا شامل معاینه و فشار دادن اطراف تاندون است تا علائم ورم، گرما، کرپیتوس (سروصدای مفاصل) و حساس شدن بررسی شوند. تمام این خصوصیات در تاندونیت حاد وجود دارند. در تاندونوز علاوه بر درد تاندون، ممکن است که تاندون ضخیم و سفت به نظر برسد. پزشک با لمس تاندون، پارگی تاندون را تشخیص می دهد. یکی دیگر از نشانه های پارگی تاندون آشیل کبودی روی تاندون است.

آزمایش تامسون

برای انجام این آزمایش، بیمار باید به شکم بخوابد یا زانوی خود را روی صندلی بگذارد، سپس پزشک عضلات ساق پا را فشار می دهد. قسمت پایین پا باید به سمت پایین خم شود، اگر این اتفاق نیفتاد، ممکن است که نشان دهنده پارگی تاندون آشیل باشد.

آزمایش خم شدن زانو (ماتلس)

در این آزمایش، بیمار به نحوی که صورتش رو به پایین باشد دراز می کشد و به آرامی زانوهای خود را در یک زاویه قائم خم می کند. در طی این حرکت، انگشتان پا باید به آرامی از پا دور شوند. اگر این اتفاق نیفتاد، ممکن است که پارگی تاندون آشیل اتفاق افتاده باشد.

MRI

در آزمایش MRI از امواج مغناطیسی با توان بالا و یک کامپیوتر برای تهیه تصاویر جزئی از پا و زانو استفاده می کنند. MRI بهترین آزمایش برای تشخیص پارگی تاندون آشیل یا سایر اختلالات است. اما ممکن است که همیشه نتواند تاندینوپاتی را تشخیص دهد.

سونوگرافی تاندون آشیل

در این آزمایش از یک لوله روی پوست استفاده می کنند تا امواج صوتی با فرکانس بالا را به پا منتقل کنند و تصویری دقیق از تاندون آشیل فراهم کنند. معمولا سونوگرافی می تواند پارگی تاندون آشیل را نشان دهد.

سی تی اسکن

دستگاه سی تی اسکنر از اشعه های ایکس گوناگون و یک کامپیوتر برای تهیه تصاویر جزئی و دقیق از زانو و پا استفاده می کند. اسکن MRI نسبت به سی تی اسکن در تشخیص مشکلات تاندون آشیل بهتر عمل می کند.

اشعه ایکس

آزمایش اشعه ایکس ساده مشکلات استخوان ها یا مفاصل پا را تشخیص می دهد اما نمی تواند مشکلات تاندون آشیل را تشخیص دهد.

تاندون آشیل

تشخیص اختلالات تاندون آشیل

وقتی به علت درد تاندون آشیل به پزشک مراجعه می کنید، پزشک اختلالات زیادی را در نظر می گیرد. برخی از این مشکلات شامل رگ به رگ شدن پا، شکستگی ناشی از فشار یا بورسیت هستند. گاهی علائم رگ به رگ شدن،‌ فشار ناشی از شکستگی و پارگی تاندون شبیه به هم هستند. در این شرایط‌، برای تشخیص درست به آزمایش اشعه ایکس نیاز است.

سایر اختلالاتی که پزشک مد نظر می گیرد شامل این مواردند:

در مثال های بالا، علاوه بر آزمایش فیزیکی از تست خون و آزمایش های تصویر برداری هم برای تایید تشخیص استفاده می کنند. برای مثال سونوگرافی داپلر می تواند لخته خون در عضلات ساق پا را تشخیص دهد. علاوه بر این، آزمایش اشعه ایکس می تواند تغییرات استئوآرتریت در پا را تشخیص دهد.

افرادی که آرتریت روماتوئید دارند سطح بالایی از (anti_CCP) دارند. به علاوه سایر علائم از جمله خستگی مفرط و درد مفاصل را تجربه خواهند کرد. اگر پزشک نگران عفونت در استخوان یا پوست نزدیک تاندون است؛ تشخیص التهاب توسط سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR) و شمارش گلبول های سفید خون می تواند سودمند باشد.

درمان تاندون آشیل

درمان توسط RICE

بسیاری از صدمات به تاندون آشیل توسط روش RICE قابل درمان است. RICE مخفف ( Rest= استراحت)،(ICE= یخ)، (Compression= کمپرس یا فشرده سازی با بانداژ) و (Elevation = بالا بردن) است.

داروهای مسکن

داروهای بدون نیاز به تجویز همچون استامینوفن (تایلنول)، ایبوبروفن (موترین) و ناپروکسن می توانند درد ناشی از مشکلات تاندون آشیل را برطرف کنند. برای دردهای شدید، تجویز مسکن قوی ضروری است.

تاندون آشیل

گرما درمانی

استفاده از روش های سرما و گرما درمانی سبب از بین رفتن درد بورسیت در نزدیکی تاندون آشیل پا می شوند.

کفش ها و آتل های مخصوص

استفاده از کفش هایی که سبب بهبود سلامت پا می شوند مانع از آسیب مداوم به تاندون آشیل می شود. استفاده از بریس و آتل های مخصوص هم می تواند مفید باشد.

فیزیکال تراپی

برای تاندونیت آشیل، وقتی پزشک احساس کرد که بیمار آماده است می تواند تمرین هایی که سبب تقویت ماهیچه ساق پا می شوند را شروع کند. کشیدن انگشتان پا، تعادل روی انگشتان پا و تمرینات کششی، تمرین های موثری در نظر گرفته می شوند. تمرین های مقاومتی و ماساژ عضلات گاستروکنمیوس و سولئوس هم گزینه درمانی مناسبی در نظر گرفته می شوند.

اگر تاندونیت آشیل دارید، حتما درباره تمرینات فیزیوتراپی با پزشکتان صحبت کنید. برای پارگی تاندون آشیل جراحی ضروری است اما برای ریکاوری کامل که می تواند ۳ تا ۶ ماه طول بکشد، فیزیوتراپی گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود.

بی حرکت بودن

بسیاری از اختلالات متوسط تا شدید تاندون آشیل نیازمند بی حرکت سازی مفصل پا هستند. این عمل نیاز به پوشیدن کفش های مخصوص، یا گچ گرفتن پا برای چندین هفته دارد.

جراحی

پارگی تاندون آشیل به ترمیم با جراحی نیاز دارد که این جراحی توسط یک جراح ارتوپد انجام می شود. در طی جراحی دو سر تاندون از هم جدا شده، دوباره به هم متصل می شوند. به یاد داشته باشید که درمان پارگی جزئی تاندون آشیل گاهی شبیه به درمان تاندونیت آشیل است. جراح تصمیم می گیرد که جراحی مناسب شرایط بیمار است یا نه.

این تصمیم به عوامل مختلفی بستگی دارد همچون شدت پارگی، سن، تاریخچه بیماری و سطح فعالیت. پارگی جزئی تاندون هم دردناک است. پس اگر پزشک تشخیص داد که جراحی گزینه مناسبی نیست، بی حرکت سازی پا همراه با فیزیکال تراپی پیشنهاد می شود تا از کاهش توانایی پا پیشگیری شود.

بستن پا

علاوه بر کاهش میزان فعالیت و استفاده از یخ روی محل مربوطه، پیشگیری از حرکت اضافی تاندون به وسیله بستن آن با بانداژ در صورتی که تاندونیت آشیل دارید گزینه مناسبی است. بعضی اوقات‌، تا زمانی که فرد جراحی پارگی تاندون آشیل را انجام دهد، جراح ارتوپد پا را با آتل بی حرکت نگه می دارد.

کفی طبی

برای تاندونیت و تاندونوز آشیل، کفی طبی برای اصلاح بدشکلی های پا استفاده می شود (برای مثال در صورتی که صاف بودن پا دلیل درد تاندون آشیل پا است). برای کسی که تاندونیت یا تاندونوز آشیل پا دارد، کفی طبی که پاشنه پا را بالا می برد می تواند از فشار وارده به تاندون بکاهد و سبب رهایی از درد شود.

تاندون آشیل

بهبود آسیب تاندون آشیل

بهتر شدن فرد بعد از درمان به شدت آسیب بستگی دارد و ممکن است چند ماه زمان ببرد. اختلالات مختلف مربوط به تاندون آشیل، با سرعت متفاوت بهبود پیدا می کنند. تا زمان بهبود آسیب می توانید تا حدی فعالیت داشته باشید. از پزشک بپرسید که چه کارهایی را می توانید انجام دهید اما در انجام آن ها افراط نکنید.

سعی نکنید که به انجام فعالیت های همیشگی و قبلی تان برگردید، تا زمانی که:

  • می توانید پای آسیب دیده را به آسانی پایی که آسیب ندیده تکان دهید.
  • پای آسیب دیده به اندازه پایی که آسیب ندیده قدرت و توانایی دارد.
  • وقتی راه می روید، می پرید و یا می دوید هیچ دردی را حس نمی کنید.

اگر قبل از ترمیم کامل تاندون آشیل خیلی خودتان را اذیت کنید، ممکن است که دوباره آسیب ببینید و درد طولانی مدتی داشته باشد.


بیشتر بخوانید: ترمیم پارگی منیسک؛ انواع، علل، تشخیص و درمان


پیشگیری از آسیب تاندون آشیل

اصلی ترین دلیل مشکلات آشیل پا نادیده گرفتن علائم اولیه و درد ناشی از مشکلات آشیل است. اگر تاندون آشیل تان درد می کند‌، باید فورا آن را درمان کنید و به میزان کافی استراحت کنید.

تمرینات کششی

تمرینات کششی قبل از ورزش برای پیشگیری از آسیب به تاندون آشیل ضروری است.

برخی از تمرینات کششی اساسی شامل این مواردند:

  • کشش تاندون آشیل
  • کشش ماهیچه ساق پا
  • کشش پلانتار فاشیا (حفظ انعطاف در پایین پا نیز می تواند به سلامت تاندون آشیل کمک کند).

باید این تمرینات را به آرامی شروع کنید و سپس سرعت تان را بالا ببرید. به طور کلی باید اول گرم کنید بعد ورزش کنید.

تمرینات مقاومتی

برخی از کارشناسان معتقدند که تمرینات مقاومتی تاندون آشیل، گاستروکنمیوس و عضله سولئوس سبب کاهش احتمال بروز تاندونیت آشیل و مانع از کشیدگی ماهیچه ساق پا می شوند.

سایر موارد

سایر مواردی که به پیشگیری از تاندونیت آشیل کمک می کنند شامل این مواردند:

  • همیشه کفش هایی بپوشید که به حفظ سلامت پا کمک کنند و پا را در وضعیت درستی نگه دارند.
  • روی سطوح سفت ندوید.
  • در هوای سرد ورزش نکنید.

اگر شما و یا فردی از اعضای خانواده درد تاندون آشیل را تجربه می کند، باید بدانید که تنها نیستید و این اختلال رایج است. خبر خوب این است که با درمان درست، اکثر افرادی که اختلالات تاندون آشیل دارند بهبود میابند.

تاندون آشیل

تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل

دو اختلالی که برای تاندون آشیل اتفاق می افتند، تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل هستند. تاندونیت آشیل شامل التهاب تاندون آشیل است. این التهاب معمولا کوتاه مدت است. اگر در طول زمان این التهاب را درمان نکنند، پیشرفت می کند و سبب بروز تاندونوز آشیل می شود. در تاندونوز، تاندون آشیل ساختار منسجم خود را از دست می دهد و شکاف های میکروسکوپی بر می دارد. گاهی این آسیب در قسمتی اتفاق می افتد که تاندون آشیل به استخوان پا متصل می شود. در موارد نادر، آسیب مزمنی که همراه با درد یا بدون آن باشد سبب پارگی تاندون پا می شود.

دلایل

تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل می توانند به علت افزایش ناگهانی فعالیت های مکرری اتفاق بیفتد که در این فعالیت ها تاندون آشیل به میزان زیادی درگیر می شود. این فعالیت ها فشار زیادی به تاندون وارد می کنند و سبب آسیب به بافت تاندون می شوند. به علت فشار مداوم به تاندون، بدن قادر به ترمیم بافت آسیب دیده نیست. بعد از مدتی ساختار تاندون تغییر می کند و سبب بروز درد مداوم می شود. ورزشکاران بیش از سایرین در خطر بروز اختلالات مربوط به تاندون آشیل قرار دارند.

تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل در افرادی (همچون کارگران) که به علت شغل شان فشار زیادی به پاهایشان وارد می شود رایج است. افرادی که اختلالاتی همچون صاف بودن کف پا دارند، به علت این که هنگام راه رفتن فشار زیادی به پاهایشان وارد می شود به میزان زیادی در معرض تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل قرار دارند. اگر این افراد کفش های نامناسب بپوشند، احتمال بروز تاندونیت و تاندونوز آشیل در آن ها افزایش پیدا می کند.

علائم

علائم مربوط به تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل شامل این مواردند:

  • درد، خشکی، حساس شدن و تحریک پذیری تاندون.
  • حساس شدن و گاهی درد شدید، هنگامی که دو طرف تاندون آسیب دیده اند.

وقتی این اختلالات پیشرفت کنند، تاندون بزرگ می شود و سبب ایجاد برآمدگی در قسمت های آسیب دیده بافت می شود. این موارد می توانند در هر قسمتی از تاندون اتفاق بیفتند؛ از بالای تاندون گرفته تا قسمت زیر ماهیچه ساق پا. این درد با بیدار شدن یا بعد از استراحت شروع می شود سپس با حرکت و افزایش فعالیت بدتر می شود.

پارگی تاندون آشیل چیست؟

تاندون آشیل از بافت های الیافی تشکیل شده است. این تاندون در پا قرار دارد و ماهیچه ساق پا را به پشت پاشنه پا متصل می کند. وقتی ماهیچه ساق پا منقبض می شود، تاندون آشیل سفت می شود و این امر به فرد این امکان را می دهد که بتواند روی انگشتان پا بایستد. این عملکرد برای انجام فعالیت هایی همچون پیاده روی، دویدن و پریدن ضروری است. پارگی کامل تاندون که معمولا ۲ اینچ بالاتر از استخوان پاشنه پا قرار دارد را پارگی تاندون آشیل پا می گویند.

علائم و نشانه های پارگی تاندون آشیل

  • درد ناگهانی و شدید که در قسمت پشت پا یا ساق پا حس می شود، این درد به نحوی است که گویا کسی به پشت پایتان لگد زده باشد.
  • صداهایی که هنگام راه رفتن از پا به گوش می رسند.
  • درد و فرورفتگی در تاندون حدود ۲ اینچ بالاتر از استخوان پاشنه پا
  • درد، ورم و خشکی که با ضعف و کبودی همراه است.
  • ممکن است که این درد فورا برطرف شود و گاهی تاندون ها می توانند توانایی خود را برگردانند.
  • ایستادن روی نوک پنجه پا هنگام راه رفتن اذیت کننده و غیر ممکن خواهد شد.

تاندون آشیل

دلایل پارگی تاندون آشیل

تاندون آشیل با بالا رفتن سن و عدم استفاده می تواند ضعیف شود. بعد از ضعیف شدن در برابر آسیب و پارگی قرار می گیرد. پارگی تاندون آشیل در افرادی که تاندونیت دارند رایج تر است. برخی بیماری ها (همچون آرتریت و دیابت) و داروها (همچون کورتیکواستروئیدها و برخی آنتی بیوتیک ها مثل کینولون که از جمله آن ها می توان به لووفلوکساسین [لواکویین] و سیپروفلوکساسین [سیپرو] اشاره کرد) می توانند احتمال پارگی تاندون آشیل را افزایش دهند.

پارگی تاندون آشیل معمولا در مردان ورزشکاری که میانسال هستند اتفاق می افتد. آسیب معمولا در طول ورزش هایی اتفاق می افتد که به پریدن، دویدن و چرخیدن نیاز دارند. این ورزش ها معمولا شامل تنیس، بسکتبال، بدمینتون و راکت بال هستند.

آسیب می تواند در این موقعیت ها هم اتفاق بیفتد:

  • هنگامی که فشار زیادی به پا وارد می شود در حالی که زانو در وضعیت صاف قرار دارد. برای مثال هنگام مسابقه دو یا پریدن
  • هنگامی که ناگهان لیز می خورید و به تاندون فشار زیادی وارد می شود.
  • وقتی از ارتفاع نسبتا زیادی می افتید یا پایتان را ناگهان در یک چاله قرار می دهید.

درمان پارگی تاندون آشیل

هدف درمان ایجاد طول و کشش عادی برای تاندون و فراهم کردن این امکان برای فرد است که بتواند هر آن چیزی که قبل از آسیب قادر به انجام آن بود را انجام دهد. درمان شامل محافظت از تاندون و امکان حرکت برای فرد است. محافظت برای این که به پا امکان بهبود داده شود و از آسیب دوباره پیشگیری شود ضروری است. به علاوه بعد از درمان باید به طور مرتب پای خود را تکان دهید تا از خشکی ماهیچه ها پیشگیری کنید.

گزینه های درمانی شامل روش های جراحی و غیر جراحی هستند. انتخاب گزینه درمانی به تصمیم جراح بستگی دارد. در هر دو گزینه درمانی (جراحی و غیر جراحی) باید به مدت ۶ هفته از گچ گرفتن پا یا بریس های مخصوص استفاده کرد. ممکن است نیاز باشد که گچ به فاصله ۲ تا ۴ هفته تعویض شود تا تاندون را به موقعیت عادی خود برگرداند. استفاده از فیزیوتراپی مرتب برای تسریع پروسه بهبود نیز گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود. جراح ارتوپد درباره نوع درمان و گزینه های بعد از درمان که مناسب شرایط تان هستند شما را راهنمایی خواهد کرد.

تاندون آشیل

جراحی پارگی تاندون آشیل

پارگی تاندون آشیل به جراحی برای باز کردن پوست و بخیه زدن (متصل کردن) دو سر تاندون به یک دیگر نیاز دارد. در صورتی که فرد جراحی کرده باشد، احتمال بازگشت پارگی کمتر از هنگامی است که درمان غیر جراحی صورت گرفته باشد. جراحی به فرد این امکان را می دهد که زودتر به فعالیت هایی که همیشه آن ها را انجام می داد بازگردد و انقباض ماهیچه در آن کمتر است.

مشکلات و خطرات مربوط به جراحی شامل عفونت، پارگی پوست، زخم، خونریزی، مشکلات مربوط به بیهوشی، آسیب ناگهانی به عصب ها، هزینه بالا و ایجاد لخته خون در پا هستند. برای ورزشکاران، افرادی که فعالیت فیزیکی زیادی دارند، افرادی که در تشخیص یا درمان این اختلال تاخیر داشته اند و برای آن هایی که تاندون هایشان دوباره پاره شده جراحی گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود.


بیشتر بخوانید: آرتروز چیست؟ علل، علائم، تشخیص و درمان بیماری آرتروز


تاندینوپاتی و پارگی تاندون آشیل

تاندینوپاتی اکثرا به علت استفاده بیش از حد از تاندون یا وارد شدن فشار مکرر روی تاندون اتفاق می افتد. تاندینوپاتی می تواند سبب آسیب ناگهانی یا در موارد شدید پارگی تاندون آشیل شود. در هر دو مورد، عدم انعطاف یا خشکی تاندون آشیل سبب افزایش ریسک بروز این آسیب ها می شود. اصطلاحی که امروز برای این اختلال استفاده می شود “تاندینوپاتی” است. تاندینوپاتی مراحل مختلفی دارد. این مراحل با توجه به تغییرات تاندون در نظر گرفته شده اند. این ۳ مرحله شامل: تاندینوپاتی واکنشی، تاندون نیازمند تغییر و تاندینوپاتی تحلیل برنده هستند.

البته مشکلات تاندینوپاتی می توانند بالاتر یا پایین تر از این طیف باشند. دلیل اصلی بروز تاندونیت کاملا مشخص نیست. تاندونیت تاندون آشیل معمولا به علت فعالیت های ورزشی سنگین اتفاق می افتد. اما این اختلال در بین افرادی که ورزشکار نیستند هم وجود دارد. اصلی ترین دلیل این اختلالات، وارد کردن فشار زیاد به تاندون است. علاوه بر این باید خاطر نشان کرد که تاندونیت و تاندینوپاتی همیشه به علت ضربه اتفاق نمی افتند.

بورسیت تاندون آشیل

بورسیت آشیل اختلال رایجی در بین ورزشکاران است. کیسه بورس کیسه کوچکی است که سرشار از مایعات است. این کیسه بین تاندون و استخوان قرار دارد و در تسهیل حرکت تاندون روی استخوان نقش دارد. با آسیب مداوم، کیسه بورس ملتهب می شود. این اختلال را گاهی با تاندونیت آشیل اشتباه می گیرند. وقتی یک بیمار همزمان از تاندونیت و بورسیت رنج می برد، به آن سندرم هاگلوند می گویند.

دلیل بورسیت آشیل چیست؟

اصلی ترین دلیل بروز بورسیت آشیل استفاده بیش از حد از تاندون است که علت آن می تواند پیاده روی، دویدن یا پریدن بیش از حد باشد. پس تعجبی ندارد که بورسیت آشیل اختلال رایجی در بین ورزشکاران در نظر گرفته می شود. افزایش ناگهانی در حجم تمرینات و فعالیت بدن، بدون قرار دادن بدن در وضعیت درست می تواند احتمال بروز بورسیت آشیل را افزایش دهد.

علائم بورسیت آشیل

اصلی ترین نشانه بورسیت آشیل درد در قسمت عقبی پاشنه پا است. این درد هنگامی که فرد می دود یا روی سطوح نرم همچون ماسه راه می رود بیشتر حس می شود. وقتی فرد روی نوک پنجه پا می ایستد درد تشدید می شود. اگر قسمت آسیب دیده را لمس کنید، درد را حس خواهید کرد. بعضی از افراد نیز ورم پا را تجربه می کنند.

تاندون آشیل

درمان بورسیت آشیل

درست مثل هر آسیب دیگری، برای این اختلال هم پزشک کسی است که می تواند بهترین درمان را با توجه به شرایط تان در نظر بگیرد. اگر آسیب وارده به تاندون شدید نباشد، روش های زیادی وجود دارد که می توانید در خانه آن ها را امتحان کنید و ببینید که آیا تغییری حاصل می شود یا نه.

مراحلی برای کنترل بورسیت آشیل

مرحله ۱:

به پا استراحت بدهید. تمام فعالیت هایی که سبب تشدید درد می شوند را برای ۱ الی ۲ هفته متوقف کنید.

مرحله ۲:

از یخ استفاده کنید. سرما درمانی به کاهش ورم و درد کمک زیادی می کند. برای ۱۰ دقیقه، یخ را روی قسمتی که درد می کند قرار دهید. این کار را ۲ یا ۳ بار در روز انجام دهید. مطمئن شوید که یخ را به طور مستقیم روی پوست قرار نمی دهید چون می تواند سبب اذیت شدن پوست شود.

مرحله ۳:

از داروهای ضد التهابی همچون ایبوپروفن و آسپرین استفاده کنید تا درد و التهاب را کاهش دهید.

مرحله ۴:

سعی کنید هنگام راه رفتن با استفاده از کفی و کفش مناسب فشار وارده روی تاندون آشیل را کم کنید.

علائم این اختلال معمولا بعد از ۲ الی ۳ هفته کم می شوند. ورزش را به آرامی و به نحوی شروع کنید که سبب تشدید آسیب نشود. با ورزش های سبک مثل پیاده روی شروع کنید و سپس سراغ ورزش های سنگین تر که شامل دویدن، پریدن و چرخیدن هستند بروید. اگر احساس درد کردید، ورزش را کم یا متوقف کنید.

اگر این مراحل به کاهش علائم بورسیت آشیل کمکی نکردند، از تزریق استروئید برای کاهش التهاب در کیسه های بورس استفاده می کنند. بعد از این تزریق باید استراحت کنید، به خصوص اگر بیش از یک بار تزریق کرده باشید. اگر بورسیت آشیل با تاندونیت آشیل همراه باشد، پزشک پای شما را گچ می گیرد. در موارد نادر برای برداشتن کیسه بورس آسیب دیده، جراحی نیاز است.

 


ساری از دلیل عصبانیت رونالدو گفت(اخبار ورزشی) ساری از دلیل عصبانیت رونالدو گفت:سرمربی یوونتوس از عملکرد تیمش در دیدار برابر زسکا با وجود پیروزی راضی…


زگیل ها رشد های پوستی ای هستند که در اثر ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی وی) تحریک شده است. بیش از ۶۰ نوع از این ویروس وجود دارد که برخی از آنها تمایل به ایجاد زگیل بر روی پوست دارند. این ویروس رشد سریع سلولها روی لایه بیرونی پوست را تحریک می کند. در بیشتر موارد زگیل های معمولی به روی انگشتان، نزدیک ناخن ها یا روی دست ها ظاهر می شوند. انواع خاصی از این ویروس باعث بروز زگیل در ناحیه تناسلی می شود. در این مقاله از بخش زیبایی موزیک دان به بررسی انواع زگیل و درمان آن ها می پردازیم.

درمان زگیل

معرفی انواع زگیل

زگیل های پلانتار

این نوع زگیل معمولاً به صورت توده های هم رنگ پوست یا قهوه ای روشن ظاهر می شود که با رگ های خونی کوچک لخته شده و مانند نقاط سیاه ریز پوشیده شده اند. زگیل های پلانتار در کف پا ظاهر می شوند.

زگیل تناسلی

زگیل های تناسلی می توانند روی دستگاه تناسلی، داخل یا اطراف مقعد و یا در مهبل ظاهر شوند. آنها همچون برجستگی های کوچک هم رنگ پوست، صورتی یا قرمز رنگ به نظر می رسند. ممکن است زگیل به قسمتهای کوچک گل کلم شبیه باشد که گاها بسیار ریز هستند و دیدن آنها دشوار است.

آنها غالباً در خوشه های سه یا چهار تایی ظاهر می شوند و ممکن است به سرعت رشد و گسترش پیدا کنند. آنها معمولاً دردناک نیستند اگرچه ممکن است باعث درد خفیف، خونریزی و خارش شوند. عفونت این ویروی شایع ترین بیماری مقاربتی در آمریکای شمالی است و اشکال خاصی از این ویروس می تواند باعث سرطان دهانه رحم نیز بشود.

زگیل تخت

این نوع زگیل در نوجوانان و کودکان بیشتر از بزرگسالان شایع است. زگیل های تخت مسطح، نرم تر و کوچکتر از سایر زگیل ها هستند و عموماً روی صورت ایجاد می شوند. زگیلهای تخت همچنین می توانند روی پا نیز ظاهر بشوند، به خصوص در میان زنان.
زگیل از طریق تماس مستقیم با ویروس اچ پی وی ایجاد میشود که ویروسی مسری است. ممکن است از طریق تماس شخص به افراد دارای زگیل یا از طریق تماس مستقیم با یک شی مورد استفاده شخص مبتلا به ویروس گسترش یابد. ویروسی که باعث ایجاد زگیل می شود همچنین می تواند در نقاط دیگر بدن فرد مبتلا به زگیل گسترش یابد.

آیا زگیل مسری است ؟

زگیل آنطور که تصور می شود مسری نیست اما با تماس نزدیک پوست به پوست میتواند انتقال پیدا کند. ویروس همچنین می تواند به طور غیرمستقیم از اشیاء آلوده یا سطوح آلوده مانند منطقه اطراف استخر شنا به افراد منتقل شود. اگر پوست شما خیس یا آسیب دیده باشد بیشتر احتمال دارد به این ویروس آلوده شوید. بعد از آلوده شدن، ممکن است هفته ها یا حتی ماه ها طول بکشد تا زگیل یا ورم پا ظاهر شود.

چه زمانی باید برای درمان زگیل به پزشک معالج مراجعه کرد؟

اکثر انواع زگیل به راحتی قابل شناسایی هستند زیرا از نظر ظاهری مشخص هستند. اگر در پوست خود برآمدگی پوستی ای دارید که قادر به شناسایی اش نیستید یا نگران آنید، باید به پزشک معالج خود مراجعه کنید. پزشک عمومی شما می تواند فقط با یک نگاه ساده بگوید که آیا این زگیل است یا خیر، با توجه به جایی که روی بدن قرار دارد و تأثیر آن بر روی پوست اطرافش.
در صورت داشتن چنین زگیل هایی باید به پزشک معالج خود مراجعه کنید:

  • خونریزی می کند
  • ظاهرش تغییر می کند
  • گسترش می یابد
  • باعث درد، پریشانی یا خجالت می شود

متخصصان پوست چگونه زگیل را تشخیص می دهند؟

متخصص پوست می تواند با نگاه کردن به آن زگیل را تشخیص دهد. در موارد نادر، ممکن است متخصص پوست برای اطمینان از تشخیص خود اقدام به انجام بیوپسی پوست کند. اگر متخصص پوست نیاز به انجام بیوپسی داشته باشد زگیل را برداشته و به آزمایشگاه می فرستد.

در آزمایشگاه یک قطعه کوچک از زگیل زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار خواهد گرفت. بیوپسی یک روش ایمن و سریع برای متخصصان پوست است و نباید باعث هیچگونه اضطراب در شما بشود.

درمان زگیل

چگونگی درمان زگیل

در بیشتر موارد، زگیل های پوستی بی ضرر هستند و می توانند بدون درمان از بین بروند. با این وجود زگیل تناسلی باید توسط پزشک ارزیابی شود. بعضی اوقات، ممکن است زگیل بعد از درمان عود کند و بیش از یک نوع درمان برای از بین بردن آن لازم باشد. اگرچه پزشکان سعی می کنند به سرعت زگیل را از بین ببرند اما اکثر متد ها به چندین درمان نیاز دارند.

درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درمان زگیل  با انجماد (کرایوتراپی)

این روش با استفاده از اسپری های منجمد کننده بدون نیاز به نسخه یا توسط خود پزشک که از نیتروژن مایع برای انجماد زگیل استفاده می کند انجام شود. برای معالجه خانگی درجه حرارت باید به ۱۰۰ درجه زیر صفر برسد.

مشکل این درمان خانگی این است که ممکن است سرما تا عمق ریشه زگیل نفوذ نکند تا آن را از بین ببرد. این روش همچنین می تواند بسیار دردناک باشد و بیشتر از مدتی که پزشک می توانست آنرا درمان کند طول بکشد. هنگام اسپری تاول هایی در اطراف زگیل شکل می گیرد و بافت مرده در طی یک یا دو هفته از بین می رود.

کانتاریدین برای درمان زگیل

این ماده از سوسک آبله به دست می آید. هنگامی که روی پوست قرار می گیرد تاول هایی در اطراف زگیل ایجاد می کند. پس از گذاشتن کانتاریدین روی موضع؛ با یک باند پوشانده می شود و تاول زگیل را از روی پوست بلند می کند.

داروهای دیگر درمان زگیل

این داروها شامل بلئومایسین است که برای از بین بردن ویروس به زگیل تزریق می شود و ایمیکویمود (آلدارا و زیکمارا) که یک داروی تقویت سیستم ایمنی است که سیستم ایمنی بدن شما را تحریک می کند تا از پیشرفت ویروس زگیل جلوگیری کند و به شکل کرم تجویز می شود. اگرچه بیشتر برای زگیل دستگاه تناسلی تجویز می شود اما در انواع دیگر زگیل ها نیز تا حدودی مؤثر است.

انجام جراحی برای درمان زگیل

هنگامی که زگیل ها توسط سایر روش های درمانی برطرف نشوند، ممکن است از عمل جراحی برای قطع زگیل استفاده شود. پایه زگیل با استفاده از یک سوزن الکتریکی یا با عمل جراحی کرایو (انجماد عمیق) از بین می رود.
در جرتحی بت لیزراز پرتو شدید نور (لیزر) برای سوزاندن و از بین بردن بافت زگیل استفاده می شود.

داروهای بدون نسخه

معمولاً این روش شامل استفاده از اسید سالیسیلیک است که به صورت ژل، پماد یا لوسیون استفاده می شود و اگر به طور مرتب استفاده شود زگیل در نهایت بلند شده و می افتد. این مورد برای استفاده در مواجهه زگیل تناسلی نیست.

درمان زگیل                                                                                                                    

روش خانگی و طبیعی برای درمان زگیل

چرا مردم روش های خانگی را امتحان می کنند؟

زگیل ها رشد های بی ضرر روی پوست هستند و در اثر عفونت های ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی وی) ایجاد می شوند. زگیل مسری است آنها می توانند خود به خود از بین بروند اما این امر می تواند هفته ها، ماه ها یا سال ها طول بکشد. درمان های مرسوم شامل لایه برداری شیمیایی، جراحی، انجماد و جراحی لیزر است. این درمان ها می توانند گران باشند و باعث تحریک پوست شوند.
گزینه دیگر این است که روش های درمانی خانگی و طبیعی را امتحان کنید (توجه داشته باشید که این روش ها را هرگز برای زگیل های تناسلی و زگیل صورت استفاده نکنید). اگر روی صورت یا دستگاه تناسلی خود زگیل دارید، این روش های درمانی را امتحان نکنید. در این مناطق پوست بسیار حساس است، در عوض به پزشک مراجعه کنید.
چرا برخی درمان های خانگی ممکن است نتیجه بدهند؟

داروی ضد ویروسی طبیعی ممکن است اچ پی وی را سرکوب کند. برخی از این روش های درمانی حاوی اسیدهای طبیعی هستند که به از بین بردن پوست آلوده کمک می کنند. هدف از هر نوع درمان تغییر واکنش ایمنی بدن نسبت به ویروس است. با این وجود ویروس از بین نمی رود، بنابراین ممکن است زگیل بازگردد. بسیاری از داروهای خانگی پشتوانه علمی و اعتبار کم یا ناچیزی دارند. با این حال افراد بسیاری گزارش های مثبتی از استفاده از روش های خانگی ارائه می دهند.

داروهای خانگی درمان زگیل از آشپزخانه شما

سرکه سیب

تصور می شود که سرکه سیب طرز کاری مانند اسید سالیسیلیک دارد. اسید سالیسیلیک یک روش درمانی زگیل است که پوست آلوده را لایه برداری می کند. سرکه همچنین دارای خاصیت ضد میکروبی طبیعی است که ممکن است به مبارزه با ویروس زگیل کمک کند اما مطالعات بیشتری برای اثبات این مورد لازم است. برای امتحان کردن این روش ۲ قاشق سرکه سیب و ۱ قاشق آب را مخلوط کنید.

تکه پنبه ای را با این مخلوط خیس کنید و آن را روی زگیل قرار دهید و با یک باند بپوشانید. آن را به مدت سه تا چهار ساعت نگه دارید. همیشه سرکه سیب را با آب رقیق کنید. خاصیت اسیدی آن ممکن است باعث تحریک و سوختگی پوست شود. همچنین آن را روی زخم های باز استفاده نکنید.

درمان زگیل

پوست موز

شایع است که پتاسیم موجود در پوست موز ویروس زگیل را دفع می کند.
با این حال، هیچ تحقیقی پتاسیم را به درمان زگیل یا عفونت های ویروسی پوست مرتبط نمی کند. شواهدی علمی نیز وجود ندارد که نشان دهد پوست موز با ویروس زگیل مبارزه می کند. اما اگر می خواهید این روش را امتحان کنید، قسمت داخلی پوست موز را روی زگیل مالش دهید و این کار به طور روزانه تکرار کنید.

سیر، یک داروی خانگی سنتی

سیر سابقه ای طولانی برای بهبود شرایط پوستی مانند پسوریازیس، زخم های کلوئیدی و … دارد. همچنین برای عفونتهای باکتریایی، قارچی و ویروسی مانند زگیل نیز استفاده می شود. در یک مطالعه معتبر در سال ۲۰۱۴ عصاره سیر ظرف چهار هفته زگیل را از بین برد و زگیل ها دیگر برنگشتند.
آلیسین، ماده اصلی سیر؛ اثرات ضد میکروبی دارد و خاصیت آن از بین بردن آنزیم ها در عوامل بیماری زاست. برای درمان زگیل ها با سیر، یک حبه سیر را خرد کرده و آن را با آب مخلوط کنید سپس آن را روی زگیل بمالید و با یک باند بپوشانید. این کار را روزانه به مدت سه تا چهار هفته تکرار کنید. همچنین می توانید آب سیر یا حبه آن را روی زگیل مالش دهید.

پوست پرتقال

یکی دیگر از داروهای خانگی محبوب برای درمان زگیل پوست پرتقال است. این یک گزینه ارزان است اما هیچ پشتوانه علمی ای ندارد. این روش درمانی شامل مالیدن پوست پرتقال روی زگیل به طور روزانه است. بعد از مدتی زگیل تغییر رنگ می دهد و تیره می شود و در نهایت می افتد. این فرایند ممکن است دو هفته یا بیشتر طول بکشد.

آناناس

آناناس دارای برملین است، ترکیبی از آنزیم ها که پروتئین ها را هضم می کنند. اعتقاد بر این است که برملین با حل کردن پروتئین های ویروس زگیل، آن را از بین می برد. در حالی که داده های پزشکی خاصیت برملین را تایید می کنند اما هیچ مطالعه علمی برای از استفاده از آن برای از بین بردن زگیل صورت نگرفته است. مردم اما گزارش هایی از موفقیت آمیز بودن این روش ارائه داده اند.

یک روش این است که هر روز زگیل را با آب آناناس خیس کنید و روش دیگر مالش روزانه آناناس تازه به روی سطح زگیل است.

سیب زمینی

مردم ادعا می کنند که آب سیب زمینی می تواند زگیل را خشک کند اما هیچ مطالعه ای در مورد اثربخشی آن وجود ندارد. برای امتحان کردن این روش، یک سیب زمینی کوچک را از وسط برش دهید. قسمت بریده شده را روی زگیل مالش دهید تا با آب سیب زمینی پوشانده شود. اینکار را دوبار در روز تکرار کنید.

درمان زگیل

دارو هایی خانگی درمان زگیل از کابینت حمام شما

آلوئه ورا

مردم از ژل آلوئه ورا برای بیماری های پوستی مانند سوختگی و پسوریازیس استفاده می کنند. اگر زگیل شما خارش یا درد دارد، ممکن است ژل آن را تسکین دهد. ژل آلوئه ورا همچنین می تواند با عوامل بیماری زا از جمله ویروس ها مبارزه کند.


بیشتر بدانید: از زیاد شدن تبخال چطوری پیشگیری کنیم


یک منبع مورد اعتماد در سال ۲۰۱۶ نشان داد که این بیماری علیه ویروس تبخال سیمپلکس نوع ۱ کار می کند اما هیچ مطالعه ای در مورد اثر آن روی زگیل وجود ندارد. برای استفاده از آلوئه یک برگ از آن را جدا کنید و ژل را روی زگیل بمالید. این کار را روزانه تکرار کنید.

آسپیرین

آسپرین نیز ممکن است زگیل را از بین ببرد. ماده اصلی آن اسید سالیسیلیک است که یکی از درمان های اصلی برای از بین بردن زگیل محسوب می شود.
اسید سالیسیلیک با از بین بردن پوست آلوده کم کم زگیل را از بین می برد. تصور می شود که آسپرین نیز تأثیر مشابهی دارد. روش پیشنهادی خرد کردن قرص های آسپرین و مخلوط کردن آن با آب است. سپس خمیر را روی زگیل بمالید و روی آن را با یک باند بپوشانید.

پولیش لاک ناخن

پولیش لاک ناخن یک روش درمانی زگیل است که گفته می شود ویروس را خفه می کند، اما شواهد معتبری درباره اثربخشی آن وجود ندارد. حداقل کارایی آن این است که می تواند به عنوان یک پوشش محافظ استفاده شود. این روش شامل پوشاندن زگیل با لاک ناخن است. برخی افراد این کار را هر روز انجام می دهند در حالی که برخی دیگر روزانه دو یا سه بار این کار را انجام می دهند.

ویتامین ث

ویتامین ث خاصیت تقویت کنندگی سیستم ایمنی بدن را دارد. این ویتامین همچنین برای بهبود زخم و بافت سالم پوست ضروری است. تصور می شود که این ویتامین با ویروس زگیل مقابله می کند اما شواهد معتبری در دسترس نیست. برای امتحان کردن این روش، یک قرص ویتامین ث را خرد کرده و آن را با آب مخلوط کنید. خمیر را روی زگیل مالیده و آن را با بانداژ بپوشانید و یک شب بگذارید بماند.این کار را روزانه تکرار کنید.

برخی ادعا می کنند که آب لیمو و ویتامین ث خمیر موثری را ایجاد می کند. این می تواند به خاطر خاصیت اسیدی آب لیمو باشد. آب لیمو ممکن است باعث تحریک و اذیت پوست شود پس با احتیاط از آن استفاده کنید.

درمان زگیل

ویتامین ای

یکی دیگر از داروهای خانگی زگیل، ویتامین ای است. این ماده مغذی برای سیستم ایمنی سالم بسیار حیاتی است. تصور می شود واکنش بدن را در مقابل ویروس زگیل را بهبود بخشد اما هیچ مطالعه ای برای اثبات علمی این ادعا صورت نگرفته است. می توانید یک کپسول ویتامین را سوراخ کرده و روغن آن را روی زگیل بمالید. زگیل را با بانداژ پوشانده و آن را یک شب نگه دارید. این کار را روزانه به مدت دو هفته تکرار کنید.

دارو برای درمان زگیل

پروپولیس زنبور

زنبورهای عسل ماده ای مانند رزین بنام پروپولیس تولید می کنند. این ماده از مواد گیاهی، موم زنبور عسل، گرده و آنزیم های زنبور عسل ساخته شده است. تحقیقات نشان می دهد که پروپولیس خاصیت ضد میکروبی دارد و باعث تولید سلول های پوستی می شود. این دارو برای درمان آکنه، زخم ها و ویروس تبخال ساده کاربرد دارد. این مزایا ممکن است به بهبودی پوست آلوده و مبارزه با زگیل نیز کمک کند.

برای استفاده از پروپولیس آن را روی زگیل بمالید و با یک باند آن را بپوشانید و یک شب بگذارید. این کار را روزانه تکرار کنید. همچنین برای تقویت قوای ایمنی بدن نیز می توانید از پروپولیس زنبور استفاده کنید. این اتفاق ممکن است بدن شما را از شر زگیل نیز خلاص کند.

روغن کرچک

روغن کرچک یک داروی ضد میکروبی و ضد التهابی است. این ماده به عنوان یک درمان طبیعی برای زگیل، قارچ پوست، شوره سر و سایر شرایط پوستی استفاده میشود. هر روز روغن کرچک را روی زگیل بمالید. ممکن است دو یا چند هفته طول بکشد تا زگیل از بین برود.


بیشتر بدانید: اهمیت روغن کرچک برای مراقبت از پوست و مو


نوار چسب

نوار چسب یکی از محبوب ترین داروهای خانگی برای درمان زگیل است. پیدا کردن آن راحت و قیمت آن ارزان است. گفته می شود که چسب نواری به مرور زمان پوست آلوده را از بین می برد. تحقیقات در مورد اثربخشی نوار چسب منسوخ و بی اعتبار است. یک منبع معتبر مطالعه در سال ۲۰۰۲ دریافت که نوار مجرای مؤثرتر از انجماد است، اما یک مطالعه متناقض در سال ۲۰۰۷ معتقد است که نوار چسب بهتر نیست.

انجام تحقیقات جدید و به روز برای حصول اطمینان ضروری است. برای این روش، یک قطعه کوچک نوار چسب را روی زگیل بچسبانید. هر سه تا شش روز آن را بردارید. زگیل را در آب خیس کرده و آن را با سنگ پا یا تخته امری بسابید. به مدت ۱۰ تا ۱۲ ساعت آن را رها کنید سپس روند را تکرار کنید. اگر پوست حساسی دارید، از نوار چسب با احتیاط استفاده کنید زیرا ممکن است باعث قرمزی، سوزش و خونریزی شود.

درمان زگیل

روغن درخت چای

روغن درخت چای یک داروی ضد میکروبی قدرتمند است که برای درمان شرایط پوستی مانند آکنه و سایر عفونت های پوستی استفاده می شود. خاصیت ضد ویروسی روغن همچنین ممکن است به خلاص شدن از شر زگیل نیز به شما کمک کند.

روغن غلیظ باعث تحریک و آسیب پوست می شود، همیشه اول آن را رقیق کنید. برای این کار ۱ تا ۲ قطره روغن درخت چای را با ۱۲ قطره روغن حامل مانند روغن بادام یا روغن کرچک ترکیب کنید. ۳ تا ۴ قطره از این محلول را روی یک توپ پنبه ای ریخته و آن را به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه روی زگیل قرار دهید. این کار را دو یا سه بار در روز تکرار کنید. اگر باز هم پوستتان تحریک شد باید محلول را رقیق تر کنید.

زگیل ها معمولاً به تنهایی از بین می روند. داروهای خانگی طبیعی فقط ممکن است سرعت پیشرفت آن را کمتر کنند. با توجه به تحقیقات و شواهد، بیشتر درمان های خانگی پشتوانه ای علمی ندارند با این حال برخی ادعا می کنند که این روش های درمانی برای آنها مؤثر بوده است. همیشه ابتدا تست پچ را انجام دهید زیرا حتی درمان های طبیعی نیز می توانند باعث تحریک و آسیب پوست شوند.

اگر درمان زگیل با شکست مواجه شوند چکار باید کرد؟

در صورت عدم موفقیت این درمانها، به پزشک مراجعه کنید تا زگیل را با نیتروژن مایع منجمد کرده یا آن را با سوزن الکتریکی بسوزاند. سایر روشهای درمانی که پزشک ممکن است استفاده کند شامل :
۱. تزریق کاندیدین (عصاره ای برای تست حساسیت به مخمر کاندیدا).

۲. تزریق بلومایسین، یک ماده شیمی درمانی که در درمان سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.

۳. درمان با یک عامل حساس کننده

۴. تخریب با جراحی

۵. کانتاریدین موضعی

۶. آلدرا؛ که یک محرک سیستم ایمنی بدن است که برای استفاده در زگیل های دستگاه تناسلی تأیید شده اما گزارش شده است که در برخی از زگیل های معمولی نیز موثر است. توجه داشته باشید که این روش بسیار گران است.

در مواردی که زگیل بسیار بزرگ و ناراحت کننده باشد، از برداشتن آن توسط جراحی یا جراحی لیزر تهاجمی به دلیل احتمال ایجاد زخم به طور کلی اجتناب می شود. از آنجا که زگیل ها توسط ویروس ایجاد می شوند ممکن است به دنبال تلاش برای برداشتن آن با جراحی یا هر نوع درمان دیگر عود کنند. در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر تاثیر واکسناسیون زگیل های جنسی بر درمان زگیل های معمولی وجود ندارد.

آیا انواع درمان زگیل موثرند؟

مهمترین مساله این است که درمان زگیل به صبر و شکیبایی نیاز دارد. این واقعیت که طیف گسترده ای از درمان های زگیل وجود دارد گواه این واقعیت است که هیچ درمان ارجحی برای این بیماری وجود ندارد. زگیل ها می توانند بدون علت مشخص شده ظاهر شوند و بدون درمان نیز از بین بروند.

زگیل ها عموما بدون درد هستند مگر اینکه در مناطقی مستعد فشار یا اصطکاک مانند کف دست و پا باشند. روشهای درمانی ممکن است چندین جلسه، طی هفته ها، ماهها یا بیشتر طول بکشند.
تقویم درمان زگیل می تواند به این شکل باشد:

۱- از زگیل چشم پوشی کنید. سرانجام آنها خود از بین می روند (اگرچه این روند می تواند مدتی طولانی حتی ماهها یا سالها طول بکشد).
۲- در مواجهه با یک مورد بدون عارضه (یک زگیل تک روی صورت یا یک یا چند مورد روی دست) برای منجمد کردن یا تخریب الکتریکی آن به پزشک مراجعه کنید. این روش ها ساده اگرچه تا حدودی دردناک هستند و ایجاد زخم نمی کنند.
۳- در مواجهه با یک مورد حاد با چند هفته درمان خانگی درمان زگیل را شروع کنید.

درمان زگیل

در اینجا چند مثال آورده شده است:

زگیل های پلانتار

زگیل های کف پا شاید به نظر برسد که عمق زیادی داشته باشند اما باز هم در لایه سطحی پوست قرار دارند. زگیل های سطحی و نازک کف پا را می توان بدون درد و خونریزی جدا کرد. اسید سالیسیلیک/لاکتیک با غلظت های پایین می تواند زگیل های عمیق تر را نیز از بین ببرد. انجماد آئروسل نیز می تواند در درمان زگیل کمک کند.

زگیل های دست

این زگیل ها معمولاً غیرقابل تحمل هستند اما دردناک نیستند. اسید سالیسیلیک اغلب می تواند زگیل را کوچک کرده و از بین ببرد. در مواجهه با زگیل های بسیار حاد با انجام درمان های جانبی درمان را از بیماری بدتر نکنید. در اینجا چند مثال آورده شده است:

زگیل زیر و اطراف ناخن

این زگیل ها در برابر درمان بسیار مقاوم هستند. یک یا دو تلاش توسط پزشک ارزش امتحان کردن دارد، اما اگر شکست بخورند، قرار دادن اسید بر روی آنها فقط باعث می شود که ظاهرا آنها خشن تر و زشت تر شود.

زگیل های موزائیک

این زگیل های ریز می توانند در خوشه های ده تایی یا صدتایی در تمام کف پا گسترش یابند. آنها معمولاً اذیت کننده نیستند و بندرت به هر نوع درمانی پاسخ میدهند اگرچه بهتر است یک یا دو تلاش برای درمان آنها انجام شود.

زگیل های تخت

برجستگی هایی کوچک، مسطح و هم رنگ پوست هستند و ممکن است در یک قسمت از بدن (به عنوان مثال روی صورت، بازوها یا کشاله ران) بروز کنند. خلاص شدن از شر آنها با استفاده از اسید سالیسیلیک رقیق یا روش های دیگر به آسانی انجام می شود اما آنها تمایل به عود دارند.

جراحی کرایو درمان زگیل چگونه انجام می شود ؟

کرایو جراحی ای دو مرحله ای است که زگیل را بدون آسیب رساندن به پوست اطراف آن از بین می برد. اولین قدم آماده سازی زگیل برای از بین بردن است که شما می توانید در این مرحله کمک کنید. مرحله دوم انجماد زگیل است که توسط پزشک در مطب وی انجام خواهد شد. قبل از اینکه زگیل به طور کامل برطرف شود ممکن است نیاز به چندین جلسه انجماد داشته باشد.

درمان زگیل

آماده کردن زگیل برای منجمد کردن آن شامل چه مراحلی است ؟

شما باید کارهایی را به تنهایی در خانه انجام دهید تا زگیل برای برداشتن آماده شود. انجام این کارها قبل از مراجعه به مطب پزشک شما می تواند تعداد جلسات انجماد مورد نیاز را کاهش دهد. برای آماده سازی باید موارد زیر را انجام دهید:

۱. هر شب به مدت ۲ هفته، زگیل را با آب و صابون تمیز کنید و ژل اسید سالیسیلیک ۱۷ درصد روی آن بگذارید.
۲. بعد از قرار دادن ژل، زگیل را با یک قطعه از پد سالیسیلیک اسید ۴۰ درصدی بپوشانید. پد را طوری جدا کنید که کمی بزرگتر از زگیل باشد. پد دارای پشتی چسبنده است که به قرار گرفتن آن روی زگیل کمک می کند.
۳. پد را ۲۴ ساعت روی زگیل بگذارید. اگر ناحیه بسیار دردناک یا قرمز شد، استفاده از ژل و پد را متوقف کنید و با مطب پزشک خود تماس بگیرید.
۴. بعد از برداشتن پد، ناحیه را با آب و صابون تمیز کنید، ژل بیشتری را روی زگیل قرار دهید و روی آن یک پد دیگر بگذارید. اگر در طول روز بسیار فعال هستید و پد از روی زگیل جدا می شود می توانید در طول روز زگیل را بدون پوشش گذاشته و فقط در شب ها پد را روی آن بگذارید.

مرحله بعد درمان زگیل

بعد از گذشت ۲ هفته از این درمان، زگیل شما سفید می شود و پف می کند. سپس پزشک شما می تواند لایه سفید پوست را که روی زگیل پوشانده شده را برداشته و از جراحی کرایو برای انجماد ریشه زگیل استفاده کند. اگر پوست شما در برابر سرما واکنش نشان می دهد قبل از عمل جراحی به پزشک خود بگویید.

کرایو می تواند اذیت کننده باشد اما معمولاً خیلی دردناک نیست. انجماد خود تا حدی باعث بی حسی می شود. هنگامی که پزشک شما ابزار را روی پوست شما قرار داد تا زگیل را منجمد کند احساس می کنید مکعب یخی به پوست شما چسبیده است. پس از خشک شدن پوست اما ممکن است احساس سوزش کنید.

بهبودی بعد از عمل جراحی معمولاً طولی نمی کشد. احتمالاً در حین بهبودی می توانید تمام فعالیتهای معمول خود را از جمله استحمام را از نو انجام دهید. جراحی کرایو جای زخمی بجا نمی گذارد فقط ممکن است بعد از بهبودی، ناحیه پوست درمان شده کمی روشن تر از پوست اطراف آن باشد.


بیشتر بدانید: آیا میدانید زگیل ناحیه تناسلی خطرناکتر از ایدز است


درمان زگیل های تناسلی چگونه انجام می شود؟

زگیل های تناسلی باید توسط پزشک معالجه شوند. زگیل در ناحیه تناسلی قابل برداشتن است اما درمانی برای عفونت ویروسی که باعث ایجاد زگیل می شود وجود ندارد. این بدان معنی است که ممکن است زگیل حتی بعد از برداشته شدن دوباره برگردد.

زندگی کردن با زگیل

بیشتر اوقات، درمان زگیل موفقیت آمیز است و زگیل به خوبی جدا می شود. سیستم ایمنی بدن شما معمولاً می تواند از شر بخش های کمی از زگیل که پس از درمان باقی مانده است خلاص شود. زگیل های تناسلی به احتمال زیاد بر می گردند زیرا هیچ درمانی برای ویروس آنها وجود ندارد و همچنین احتمال بازگشت زگیل در محیط گرم و مرطوب نیز بیشتر است. اگر زگیل عود کرد به پزشک خود مراجعه کنید تا در مورد راه های دیگر درمان با آنها صحبت کنید.

درمان زگیل

آیا می توان از وقوع زگیل جلوگیری کرد ؟

اگر درحال حاضر زگیل دارید، با دستکاری نکردن آنها می توانید از گسترش آنها جلوگیری کنید. زگیل را با بانداژ بپوشانید. علاوه بر این، دست ها را تا حد ممکن خشک نگه دارید زیرا کنترل زگیل در محیط های مرطوب سخت تر است. شما هرگز نباید مناطقی را که زگیل ها در آن وجود دارد را برس کشیده یا شانه بزنید، زیرا این می تواند باعث شیوع ویروس شود. بعد از لمس هر نوع زگیل دستها را کاملاً بشویید.

برای جلوگیری از ابتلا به زگیل تناسلی، برخی از اقداماتی که می توانید انجام دهید شامل موارد زیر است:

  • پرهیز از تماس جنسی
  • استفاده از کاندوم در حین فعالیت جنسی
  • داشتن رابطه جنسی با کسی که رابطه جنسی با افراد دیگر ندارد.
  • جلوگیری از رابطه جنسی با هر کسی که علائم قابل توجهی از زگیل تناسلی دارد.


طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی (آشپزی و دسر)

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی:شب‌های طولانی پاییزی از راه رسیده است و شما نیاز به برنامه‌هایی برای سرگرم کردن خود دارید. اگر این برنامه‌ها یک نتیجه خوشمزه در پی داشته باشند، چه بهتر! ما برای شما پیشنهاد ویژه‌ای دارد؛ دسر مقوی شکلات شیر قهوه.

این دسر یک میان وعده بی‌نظیر است که هم می‌توانید به عنوان صبحانه سرو کنید و هم به عنوان یک پذیرایی شیک و متفاوت برای مهمانی‌های عصرانه میل کنید.

تهیه این دسر دو مرحله دارد. پس از آماده کردن ترکیب اولیه، لازم است رویه شکلات را هم آماده کرده و به آن اضافه کنید. با دارچین همراه شوید.

مواد لازم دسر :

 شکلات تخته

۳۰۰ گرم

 پودر شکر

 دو قاشق غذاخوری

 مغز گردو

۱۰۰ گرم

 کره

 ۵۰ گرم (معادل دو قاشق غذاخوری)

 بیسکوییت خرد شده

 پنج قاشق غذاخوری

کاکائو

دو قاشق غذاخوری

قهوه

یک قاشق غذاخوری

شیر خشک

یک قاشق غذاخوری

زرده تخم مرغ

یک عدد

مواد رویه شکلات :

 کاکائو  یک قاشق
 کره ۵۰ گرم
 پودر شکر  چهار قاشق غذاخوری
آب جوش  پنج قاشق سوپ‌خوری
 ژلاتین  یک ورق
زرده تخم‌مرغ یک عدد

طرز تهیه  شکلاتی پاییزی :

شکلات تخته را به روش بن‌ماری روی بخار، حرارت می‌دهیم تا کاملا نرم شده و به شکل مایع درآید.
کره را به پودر قند اضافه کرده و با همزن کاملا مخلوط می‌کنیم. پس از آن زرده تخم‌مرغ را به این ترکیب اضافه می‌کنیم.

حالا به ترتیب پودر کاکائو، پودر قهوه و شیرخشک را هم اضافه کنید. نوبت به شکلات تخته‌ای آب شده است؛ باید آن را هم به این مواد اضافه کنیم.

سپس بیسکوییت و گردو را هم اضافه کنید. توجه داشته باشید که برای این دسر بهتر است از بیسکوییت ساده (مانند ساقه طلایی) استفاده کنید. باید این بیسکوییت را کاملا خرد کرده و بعد به این مواد اضافه کنید.

این مواد را کاملا با هم ترکیب می‌کنیم تا مایع یکنواخت و غلیظی به دست بیاید. حالا این مواد را در یک ظرف مناسب می‌ریزیم و کاملا روی آن را صاف می‌کنیم.

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی
طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی

طرز تهیه مواد رویۀ شکلات :
کره آب کرده و تخم مرغ را مخلوط می کنیم. ژلاتین را در آب جوش می‌خوابانیم. بعد از اینکه نرم شد، آب اضافی آن را جدا می‌کنیم و پودر قند یا پودر شکر را به آن اضافه می‌کنیم.

توجه داشته باشید که پودر قند یا پودر شکر باید کاملا با ورق ژلاتین ترکیب شود. تا پس از اضافه کردن ترکیب تخم‌مرغ و کره به آن، کاملا شفاف شده و ظاهر زیبایی به دسر شما بدهد.

حالا به سراغ ترکیب آماده شده دسر می‌رویم. کافی است این مواد را پس از سرد شدن، به آن اضافه کنید. روی آن را کاملا صاف کنید. می‌توانید برای تزئین این دسر بی‌نظیر از خلال پسته یا پودر گردو و … با توجه به ذائقه‌تان استفاده کنید.

روی ظرف را با سلفون بپوشانید. سپس این ترکیب را به مدت سه ساعت در یخچال قرار دهید و سپس با یک نوشیدنی داغ میل کنید.

 

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی
دسر شکلاتی پاییزی

 

 

 

نوشته طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.