سالن های زیبایی زیادی در سراسر کشور دایر شده اند و در هر شهر و استان تعداد زیادی از آن ها را می بینید اما برخی همواره محبوب تر بوده و امکانات بهتری را در اختیار مشتریان قرار می دهند. در واقع انتخاب یک سالن زیباییمناسب نیازمند بررسی موارد خاص است و اگر این کار به درستی انجام شود، شما در نهایت به عنوان مشتری این سالن ها نتیجه بهتری دریافت می کنید.

بخش مهمی از این مورد بررسی سلیقه مشتریان است و همین طور تکنیک هایی که کادر در تغییر ظاهر شما استفاده می کنند، آن ها احتمالا برای آرایش عروس نمونه کار هایی را از خودشان در اختیارتان قرار می دهند که اگر این موارد را بر اساس چهره خود بررسی کنید کارتان به مراتب آسان تر است.

به یاد داشته باشید که آرایش مناسب نکات منفی چهره را حذف کرده و زیبایی های صورت را برجسته می کند. به این صورت می توان انتظار داشت که یک سالن زیبایی مناسب ترین امکانات را در اختیار شما قرار دهد.

ویژگی های سالن عروس خوب چیست؟
ویژگی های سالن عروس خوب چیست؟

تخصص در زیبایی و میکاپ

کلیدی ترین نکته در مورد یک سالن زیبایی خوب میکاپ مناسب مطابق چهره، اندازه و فرم صورت است، در واقع تغییرکوچکی در ابروی شما می تواند تمامی معادلات را بر هم زند و اگر این کار به خوبی انجام شود ظاهر شما چند برابر بهتر می شود.

به یاد داشته باشید که ریسک در آرایش می تواند خوب باشد اما اگر این کار مکررا توسط کادر سالن آرایش انجام شود می تواند گاه جبران ناپذیر باشد.

عموما اولین گزینه برای یک سالن زیبایی خوب که توسط خانم ها مورد بررسی قرار می گیرید، فیلتر قیمت است، پس مناسب ترین قیمت در کنار خدمات عالی همیشه خواسته هر شخصی است. پس از گذراندن این مرحله ظاهر یک سالن آرایش می تواند ایده بعدی برای سنجش باشد.

نظافت یک سالن در اولویت های اصلی و همین طور استفاده از لوازم پاکسازی شده و یک بار مصرف می تواند تضمینی باشد بر سلامتی شما. در واقع گزینه بسیار مهم در سالن های زیبایی که باید در آن دقت کافی داشته باشید، استفاده از ابزار آرایشی و بهداشتی ارجینال است.

همین طور انجام تمامی مواردی که شما در سفارش و خواسته های خود ذکر کرده اید در مدت زمان مناسب و به صورت حرفه ای از جمله ویژگی های دیگر یک سالن مناسب است.

ارائه تمامی خدمات زیبایی به صورت استاندارد

در سالن های زیبایی بسته به حیطه فعالیت و همین طور حرفه ای بودن و تخصص افراد و کادر، خدمات گوناگونی ارائه می شود و هر چه این خدمات بیشتر باشد قطعا سالن می تواند فعالیت گسترده تری داشته باشد، مواردی چون میکاپ عروس که قطعا جز اولویت های اصلی به دلیل هزینه برای افراد و سالن های زیبایی است.

در کنار این موارد سالن های زیبایی اقدام به ارائه خدمات اکستنشن می کنند که البته اکستشن ها به دلیل مصنوعی بودن و پیوند باید کیفیت لازم را داشته و پس از مدت طولانی استفاده مشکلی رخ ندهد، در واقع به این صورت که اگر نیاز به بلند کردن موی خود دارید قطعا باید به این گزینه در سالن های آرایش دقت کنید.

حسن شهرت یک سالن زیبایی در رضایت مشتری، اصالت، استفاده از دستگاه ها و مواد با کیفیت و صد البته احترام است.

امروزه مواردی چون کاشت مژه، لمینت، گریم عروس و همین طور گریم های مهمانی نیز گزینه هایی است که در لیست خدمات سالن های زیبایی دیده می شود. اما برای انتخاب بهتر باید کیفیت آن ها را با یکدیگر مقایسه کرده و مناسب ترین گزینه را برگزینید.

خدمات پوست و موعروس سالن های زیبایی

یک سالن عروسی خوب، می تواند تمامی خدمات را به صورت یکجا در اختیار شما قرار دهد، اما این که آیا کیفیت لازم دیده خواه شد مبحث اصلی است.

مثلا در زمینه شینیون و استایل دهی مو ها، باید مطابق ظاهر انواع مو های باز و بسته روی چهره ها تست و بررسی شده باشد.

کوپ مو نیز باید مطابق جدید ترین استاندارد ها و ژورنال های مد جهانی انجام شود و با چهره شما نیز به اندازه کافی سازگار باشد. بعلاوه این که دقت در کوتاه و یا اصلاح بافت و ترمیم مو ها می تواند به زیبایی شخص بیافزاید.

مرجع: سایت سالن زیبایی استایلی


هالوکس والگوس که اغلب به آن بونیون یا قوز شست پا گفته می شود، نوعی دفورمیتی (بدشکلی) در انگشت شست پا است که در آن انگشت شست به سمت انگشتان کوچکتر خم شده و یک توده استخوانی در داخل پا شکل می گیرد (یک توده استخوانی بالای مفصل انگشت شست که معمولا بر اثر علل مختلف به وجود می آید و به آن هالوکس رجیدوس (خشکی شست پا) نیز گفته می شود). در این مقاله از بخش ارتوپد موزیک دان به بررسی هالوکس والگوس می پردازیم.

هالوکس والگوس چیست؟

گاهی تورمی متشکل از مایعی نرم بر روی توده استخوانی گسترش پیدا می کند. توده استخوانی در انتهای بند انگشت شست یا اولین استخوان متاتارسال قرار دارد که با انحراف شست از محل آن نمایان می گردد. هالوکس والگوس شایع ترین دفورمیتی پا است. در این بیماری انگشت شست پا در پوزیشن والگوس (خمیده) قرار می گیرد.

پای پرانتزی

دو گروه از بیماران با مشکل هالوکس والگوس وجود دارند:

  • نوجوانان و بزرگسالان جوان
  • خانم های مسن (گاهی مردان مسن)

نوجوانان و بزرگسالان جوان

  • در این افراد معمولا زمینه خانوادگی برای هالوکس والگوس وجود دارد.
  • سطوح مفصلی سالم هستند.
  • دفورمیتی اولیه، قرار داشتن اولین استخوان
  • متاتارسال در وضعیت واروس است.

خانم های مسن (گاهی مردان مسن)

  • اولین مفصل متاتارسوفالانژیال شست پا تغییرات فرسایشی یا روماتیسم مفصلی را نشان می دهند.
  • ممکن است دفورمیتی های ثانویه ای در انگشتان مجاور نیز به وجود بیاید.

هالوکس والگوس

مشخصه های بالینی هالوکس والگوس

هالوکس والگوس از نظر سنتی یک بیماری متقارن است. در بین زنان شایع تر است و بیشتر در دهه ۶۰ زندگی اتفاق می افتد و علامت معمول آن دفورمیتی (بدشکلی) پا است.  اگر بیمار درد داشته باشد ممکن است به یکی از دلایل زیر باشد:

  • بونیون ملتهب – التهاب مکرر کیسه های زلالی (بورسیت)
  • انگشت چکشی
  • متاتارسالژیای قدامی (درد جلوی پا)
  • استئوآرتریت ثانویه اولین مفصل MTP

در صورت بررسی کفش بیمار، معمولا پزشک در خواهد یافت که پوزیشنه ای سر اولین و دومین استخوان متاتارسال در کف پا متحمل ساییدگی بیشتری شده اند.

اتیولوژی هالوکس والگوس (HV)

اتیولوژی هالوکس والگوس پیچیده و چند عاملی است. کفش به عنوان عامل تشدید کننده ممکن است پیشرفت دفورمیتی را تسریع کند.
در مطالعات صورت گرفته، هالوکس والگوس در گروه هایی که کفش می پوشیدند و همچنین در گروه هایی که کفش نمی پوشیدند اتفاق افتاده است. با این حال شواهد برآمده از مطالعه ای در چین آشکار کرد که هالوکس والگوس در بین افراد دارای کفش نسبت به افرادی که از کفش استفاده نمی کنند ۷۰ بار بیشتر شایع است.

زمینه خانوادگی که دامنه آن بین ۶۵ تا ۸۵ درصد است. به نظر می رسد که این بیماری یک صفت اتوزومی غالب با درجه بروز ناقص باشد. به این معنی که نسل های متوالی همیشه دارای این دفورمیتی نیستند. لاکسیتی مفصل در بیماران درگیر هالوکس والگوس شایع است. برای مثال سندروم مارفان و سندروم اهلرز دانلوس ممکن است باعث لاکسیتی مفصل شوند و همین طور ممکن است علائم هالوکس والگوس را نیز داشته باشند. در افراد مسن ممکن است عضلات داخلی پا ضعیف شوند که باعث صافی کف پا و احتمالا هالوکس والگوس می شود.

هالوکس والگوس

علائم هالوکس والگوس

علائم و نشانه های بنیان شامل موارد زیر هستند:

  • برجستگی بر روی قسمت بیرونی پایه انگشت شست پا
  • ورم قرمزی یا زخم در اطراف مفصل انگشت شست پا
  • پینه یا ضخیم شدن پوست که این مشکل اغلب وقتی بروز می کند که اولین و دومین انگشت پا روی هم قرار می گیرند.
  • درد مزمن یا ادواری
  • حرکت محدود انگشت شست پا در صورتیکه آرتریت روی انگشت شست پا اثر گذاشته باشد.

علائم پزشکی معمول هالوکس والگوس عبارتند از:

  • انحراف بیشتر از ۱۰ درجه پوزیشن انگشت شست پا به سمت خارج.
  • انگشت شست پا عموما حول محور خود چرخانده می شود.
  • بیرون زدگی اولین استخوان متاتارسال در لبه داخلی پا
  • در بعضی موارد پوست قرمز و متورم و التهاب کیسه زلالی (بورسیت)
  • صاف شدن قوس عرضی و پهن شدن قسمت جلویی پا (پنجه ها)
  • کاهش انعطاف پذیری یا تثبیت دفورمیتی پا
  • دفورمیتی و بدشکلی و تغییر شکل در انگشتان مجاور شست نیز مشاهده می شود.
  • انگشت شست پا حول محور طولی خود می چرخد.
  • هالوکس والگوس باعث تولید پینه و بافت های سفت می شود.

علل هالوکس والگوس

امروزه به طور کلی فرض بر این است که استعداد ژنتیکی نقش مهمی را در توسعه عارضه بونیون بازی می کند. در نتیجه اگر مادر یا مادربزرگ شما دچار بونیون بوده اند احتمال این وجود دارد که شما هم به آن دچار شوید. با این حال معمولا چیزی هست که این مسئله را تحریک می کند. روال معمول این بیماری این است که در مرحله اولیه، انگشت شست پا خم می شود ولی در این مرحله درد وجود ندارد.

سپس انگشت شست پا روز به روز بیشتر تغییر شکل می دهد و بدشکل می شود و اولین نشانه های درد در قسمت میانی پا احساس می گردد و یک توده گوی شکل به آرامی داخل پا و در قسمت پایه انگشت شست به وجود می آید. این ماجرا در مرحله سوم به سرعت تشدید می گردد. عضله دراز بازکننده شست پا یا عضله اکستانسور هالوسیس لانگوس (از تاندون تا انگشت شست پا) جدا می شود که از نتایج آن انگشت چکشی و پنجه کلاغی (انگشت چنگالی) می باشد.

سپس جهت انگشتان پا شروع به تغییر می کنند که در موارد مختلف متفاوت است و درد آن به طور نامتناسبی افزایش می یابد. به محض اینکه متوجه بدشکلی در پاهای خود شدید باید برای توقف آن کاری انجام دهید که پیشنهاد ما مراجعه به یک متخصص ارتوپد است. در مورد اینکه بونیون چطور تشکیل می شود نظریه های زیادی وجود دارد. اما علت اصلی آن ناشناخته است. عوامل احتمالی عبارتند از:

  • ارثی بودن نوع پا
  • آسیب دیدن پا
  • نقص مادرزادی یا بدشکلی پا در زمان تولد

متخصصان در مورد اینکه آیا کفش های تنگ و پاشنه بلند یا خیلی باریک و نوک تیز باعث بونیون می شوند و یا اینکه به طور کلی نوع پوشش پا منجر به بروز این عارضه می شود توافق ندارند . بنیون ممکن است منجر به بروز انواع خاصی از آرتریت ها شود مخصوصا انواع التهابی آن مانند آرتریت روماتوئید.

هالوکس والگوس

فاکتورهای خطر هالوکس والگوس

عواملی که در زیر به آنها اشاره شده است فاکتورهایی هستند که خطر بروز بونیون را افزایش می دهند:

کفش های پاشنه بلند

پوشیدن کفش های پاشنه بلند باعث می شود فشار زیادی در قسمت جلوی کفش به انگشت پا وارد شود و پوشیدن این نوع کفش ها اغلب باعث میشود انگشتان پا در یک جای تنگ به هم فشرده شوند.

پوشیدن کفش های نامناسب

افرادی که کفش های خیلی تنگ، خیلی باریک یا خیلی نوک تیز می پوشند بیشتر در معرض ابتلا به بنیون قرار دارند.

آرتریت روماتوئید

ابتلا به این بیماری التهابی شما را برای ابتلا به عارضه بنیون مستعد تر می کند.

وراثت

میزان ابتلای به بنیون ممکن است به دلیل ساختار ارثی پا باشد.

عوارض هالوکس والگوس

اگرچه که هالوکس والگوس یا بونیون همیشه باعث بروز مشکل نمی شوند اما در هر صورت بونیون ها یک بیماری دائمی هستند. مگر اینکه از طریق جراحی برطرف شوند. عوارض احتمالی عبارتند از:

  • بورسیت: این بیماری دردناک زمانی رخ می دهد که کیسه های کوچک حاوی مایع که از استخوان ها، تاندون ها و عضلات نزدیک مفاصل محافظت می کنند ملتهب شوند.
  • انگشت چکشی: خمیدگی غیر طبیعی که در مفصل میانی انگشت پا و معمولا انگشت کنار انگشت شست رخ می دهد می تواند سبب ایجاد درد و فشار روی پا شود.
  • بیماری متاتارسالژیا: این بیماری سبب ایجاد درد و تورم در زیر انگشت شست پا می شود.

 

تشخیص هالوکس والگوس

بونیون ها به راحتی قابل دیدن هستند. برجستگی در پایه انگشت شست پا یا در کنار پا قابل مشاهده است. اگر چه که برای ارزیابی کامل آن، جراح پا و قوزک ممکن است استفاده از اشعه ایکس را برای تعیین میزان بدشکلی (دفورمیتی) پا و ارزیابی تغییرات رخ داده در نظر بگیرد. به این علت که بنیون ها پیشرونده هستند از بین نمی روند و معمولا با گذشت زمان بدتر می شوند.اما تمامی بونیون ها شبیه هم نیستند. بعضی از بنیون ها نسبت به انواع دیگر سریع تر پیشرفت می کنند. زمانی که جراح، بونیون شما را ارزیابی کرد یک طرح درمانی که با نیازهای شما متناسب باشد می تواند مورد استفاده قرار بگیرد.

چطور هالوکس والگوس را تشخیص دهیم؟

  • قرمزی و تشکیل یک گوی بزرگ در مفصل متاتارسوفالانژیال
  • انعطاف پذیری فعال در انگشت شست پا محدود می شود. به اندازه ای که انگشت شست پا را سفت می کند.
  • انگشت شست پا به سمت انگشتان مجاور انحراف دارد.
  • انگشت شست پا حول محور خود می چرخد یعنی برمی گردد.
  • قرمزی و پینه ای که زیر انگشت شست پا/متاتارسوس انگشت دوم و چهارم تشکیل می گردد.
  • متخصص چطور هالوکس والگوس را تشخیص می دهد؟
    هالوکس والگوس معمولا حتی برای افراد عادی و غیر متخصص هم قابل مشاهده است. معمولا متخصص ارتوپدی، دفورمیتی هالوکس والگوس را بر اساس معاینه ای که از پا به عمل می آورد تشخیص می دهد. هالوکس والگوس اغلب با یک زاویه در حال زیاد شدن قابل رویت در مفصل متاتارسوفالانژیال همراه است. توصیف بیمار دچار هالوکس والگوس از مشکلاتش، حدس پزشک را تایید می کند.
    بعلاوه بیماران دچار هالوکس والگوس معمولا دفرمیتی های دیگری همراه با پا را تجربه می کنند. صافی کف پا با یک شیب قابل رویت در قوس عرضی جلوی پا و استخوان های متاتارسال که در ناحیه سر استخوان، گود شده اند دلایلی برای ایجاد هالوکس والگوس می باشند.
    همچنین هالوکس والگوس با دیگر اختلالات قوس پا همراه می شود. اولین چیزی که باید شناسایی شود انحراف به وجود آمده در پا است. یک اختلال در قوس طولی پا. در این جا پزشک، پوزیشن ایکس پاشنه را با کف پای خوابیده روی زمین شناسایی می کند.
  • بیماران درگیر عارضه هالوکس والگوس اغلب در هنگام ایستادن ها و راه رفتن های طولانی از درد پا شکایت می کنند. هالوکس والگوس اغلب از طریق ارثی و خانوادگی منتقل می شود. بنابراین متخصص ارتوپد درباره درگیری اعضای خانواده با این عارضه سوالاتی می پرسد.
    گرفتن تصاویر از پا با استفاده از اشعه ایکس در تشخیص هالوکس والگوس اطمینان بیشتری ایجاد می کند. این تصاویر میزان دقیق بدشکلی را در عارضه هالوکس والگوس نشان می دهند. انحراف دقیق هندسی بین دفورمیتی هالوکس والگوس و پوزیشن نرمال در حالت ایستاده اندازه گیری می شود که زاویه هالوکس والگوس نامیده می شود.
    تصویربرداری تشدید مغناطیسی یا MRI، آسیب وارد شده به غضروف، بافت نرم به دام افتاده و آسیب وارده به استخوان را شناسایی کرده و از آن عکس برداری می کند.

هالوکس والگوس

چه کسانی دچار هالوکس والگوس می شوند؟

هالوکس والگوس ابتدا زن ها را تحت تاثیر قرار می دهد. ۹۰ درصد افرادی که از هالوکس والگوس رنج می برند زن هستند. میزان ابتلای به هالوکس والگوس به طور قابل توجهی با افزایش سن افزایش می یابد. با این حال تعدادی از زنان خیلی جوان یا مردان خیلی جوان هم دچار هالوکس والگوس می شوند. پس علت اصلی هالوکس والگوس وارد آمدن فشار اضافی روی پا نیست بلکه ژنتیک است.
هالوکس والگوس در کشورهایی که مردمان آنها پابرهنه هستند یا کفش های راحتی، کفش های باز یا صندل می پوشند خیلی به ندرت دیده می شود. به بیانی دیگر در ژاپن و چین که پوشیدن کفش های کوچک و باریک متداول است هالوکس والگوس بسیار شایع می باشد.

هالوکس والگوس ها چطور پیشروی و رشد می کنند؟

فاکتورهای شناخته شده موثر بر افزایش ریسک بونیون ها عبارتند از:

  • استعداد ژنتیکی: نوع پا موروثی است. بنابراین اغلب، بونیون ها در خانواده ها شیوع پیدا می کنند.
  • پوشیدن کفش های پاشنه بلند: این نوع کفش ها وزن بدن را به سمت جلو هل می دهند که انگشتان پا را در جلوی کفش ها فشرده کرده و باعث ایجاد فشار روی مفصل پایه انگشت شست پا میشود.
  • پوشیدن کفش های نوک تیز و تنگ: که باعث ایجاد فشار روی انگشتان پا و قسمت جلوی پا شده و سبب افزایش التهاب و درد در این قسمت ها می شود.
  • ورزش پا برای بیماری هالوکس والگوس: تمرین های ورزشی ساده پا مثل کشش انگشتان پا می توانند به تسکین درد پای نشات گرفته از بونیون کمک کنند. در اینجا چندین حرکت ساده برای تمرین روزانه آورده شده است.

خرم خان استادیار متخصص پا از کالج تخصصی پا از منهتن نیویورک توضیح می دهد که تمرین های ورزشی مخصوص پا شما را از شر بونیون خلاص نمی کنند. زیرا بنیون یک دفورمیتی حرکتی است . اما این تمرین ها می توانند علائم را تسکین داده و انعطاف پذیری انگشت شست را افزایش دهند.

در مورد عارضه بونیون چه کاری میتوان انجام داد؟

بیشتر افراد درگیر عارضه بونیون در صورت پوشیدن کفش مناسب و پنجه پهن و داشتن زمان لازم برای عادت کردن کفش ها با شکل پا، تقریبا راحت هستند. استفاده از یک پد کوچک در اطراف برجستگی استخوانی می تواند فشاری را که کفش به بونیون وارد می کند بگیرد. این پد را می توان از یک داروساز یا متخصص پا خریداری کرد. کفش های پاشنه بلند پاها را در جلوی کفش ها فشرده می کنند که باید از آنها اجتناب کرد. اگر این اقدامات ساده کافی نباشند بهتر است به دیدن یک متخصص پا بروید.

آیا بونیون یا انحراف شست پا موروثی است؟

بونیون ها معمولا به صورت خانوادگی منتقل می شوند. اما به این معنی نیست که اگر کسی دچار بونیون باشد فرزندان او نیز صد در صد به این بیماری مبتلا خواهند شد. ارتباط ابتلای این بیماری با زمینه خانوادگی ممکن است این باشد که بونیون ها در افراد با مفاصلی که به صورت غیر معمول انعطاف پذیر هستند بیشتر شایع می باشد و این انعطاف پذیری غیر معمول در مفاصل می تواند موروثی باشد. همچنین این عارضه در زنان نسبت به مردان شایع تر است.

هالوکس والگوس

هالوکس والگوس چطور درمان می شود؟

راه های بسیار زیادی برای درمان بونیون وجود دارد. اینکه چه درمانی برای هر بیمار مناسب است، جراح ارتوپد با توجه به تمامی شرایط مثل میزان دفورمیتی هالوکس والگوس، اختلالات موجود و موقعیت شخصی هر بیمار در مورد آن تصمیم می گیرد. البته بهترین درمان پیشگیری است.
از طریق انجام تمرین هایی که حرکت آزادانه انگشت شست پا را در تمام جهت  ها تقویت می کنند می توان از بروز هالوکس والگوس به طور موثری جلوگیری کرد. اما تعداد خیلی کمی از افراد دارای این مشکل از دوران جوانی به بعد این تمرین های نگهدارنده را انجام می دهند. در صورتیکه بونیون فقط یک بار برای همیشه رخ می دهد و درمان های پیشگیرانه ممکن است فقط علائم را کاهش دهند.

چه درمان هایی در مراحل اولیه هالوکس والگوس موثر هستند؟

اسپلینت هالوکس والگوس می تواند انگشت کج شده را صاف کند. اگر هالوکس والگوس در مراحل اولیه تشخیص داده شود متخصص ارتوپدی میتواند با درمان  های نگهدارنده، دفورمیتی انگشت شست پا را درمان کند. اولین و مهمترین مرحله در درمان این بیماری این است که همیشه از کفش های تخت که جای کافی برای انگشتان پا داشته باشد استفاده کنید. در مواردی که هالوکس والگوس خفیف است درمان شامل استفاده از کفی های هالوکس والگوس برای حمایت از قوس جلوی پا و جلوگیری از گسترش صافی کف پا می باشد.
اسپلینت های هالوکس والگوس نیز وجود دارند که فشار را از انگشت شست پا گرفته و به انگشتان مجاور منتقل می کنند.
کفش های هالوکس والگوس پاشنه های تخت دارند. این کفش ها در قسمت جلوی پا بسیار پهن هستند و به انگشتان پا امکان انعطاف پذیری زیادی می دهند.

تمرینهای هالوکس والگوس و پیاده روی با پای برهنه می تواند در مراحل اولیه دفورمیتی هالوکس والگوس باعث پیشرفت های زیادی شود و آن را تا حد زیادی بهبود ببخشد. فعال کردن و استراحت عضلات پا و انگشتان پا به طور طبیعی قوس جلوی پا را قوی کرده و دفورمیتی را صاف می کند. شکل طبیعی پا یک تابع اسکلتی ثابت نیست و لازم است که عضلات فعال و ورزیده پا از دوران نوجوانی و جوانی باعث فرم گیری شکل و پایداری قوس انعطاف پذیر پا شوند و فقط قوس پای سالم است که می تواند از پیشرفت بیماری هالوکس والگوس جلوگیری کند. مراقبت دائمی از پوست در نقاط فشار پا در درمان هالوکس والگوس دارای اهمیت زیادی است. تورم و در نتیجه اصطکاک پا در درون کفش مستقیما باعث دردناک شدن هالوکس والگوس می شود.

بنابراین اقداماتی که به منظور کاهش و از بین بردن تورم پوست در این موضوع می توان انجام داد کلید درمان نگهدارنده درد هالوکس والگوس می باشد.  کفش های مخصوص هالوکس والگوس جای بیشتری برای بنیون یا بیرون زدگی استخوانی دارند که اصطکاک بنیون را با کفش کاهش داده و بنابراین تورم، التهاب و درد هالوکس والگوس را کم می کنند. کفی های طبی می تواند به بهبود صافی کف پا کمک کنند. با بالابردن قوس جلوی پا به وسیله کفی طبی، پا در قسمت جلو دوباره باریک میشود. با این کار، تحریک بونیون که در نتیجه اصطکاک داخل کفش به وجود می آید به حداقل می رسد و التهاب ناشی از هالوکس والگوس نیز کاهش پیدا می کند.

هالوکس والگوس

چه زمانی جراحی هالوکس والگوس لازم است؟

اگر درمان های غیر جراحی به شکست بیانجامد و نتواند درد بونیون را تسکین بدهد و زمانی که درد بونیون فعالیت های روزانه شخص را مختل کند وقت آن است که با یک جراح پا درباره گزینه های جراحی پیش رو گفتگو کرد. شما و جراح تان با هم می توانید راجع به اینکه آیا جراحی بهترین روش پیش روی شما است یا خیر تصمیم بگیرید. برای درمان بونیون ها روش های جراحی متنوعی وجود دارد. این روش ها برای خارج کردن توده استخوانی بونیون و تصحیح و ترمیم تغییراتی که در ساختار استخوانی پا صورت گرفته است و همچنین ترمیم بافت نرم که ممکن است به وجود آمده باشد طراحی شده است. هدف جراحی کاهش درد و کاهش دفورمیتی شست پا است.
در انتخاب روش جراحی یا ترکیب روش های مختلف برای مورد خاص شما جراح پا میزان دفورمیتی پا را بر اساس تصاویر گرفته شده با اشعه ایکس، سن شما، سطح فعالیت هایتان و سایر عوامل در نظر می گیرد. طول دوره ریکاوری متغیر است که به روش یا روش های استفاده شده در جراحی بستگی دارد.

کدام روش درمانی به بهبود هالوکس والگوس پیشرفته کمک می کند؟

در موارد هالوکس والگوس پیشرفته که بیمار در هر قدمی که برمی دارد درد می کشد، درد بیمار تنها می تواند با جراحی هالوکس والگوس در دراز مدت تسکین پیدا کند. در بیماران بالغ می توان پیشرفت بیماری را با تمرین های ورزشی درمانی و استفاده از اسپلیت فقط کند کرد. در این موارد صاف کردن بونیون با جراحی تنها گزینه اصلی برای درمان درد هالوکس والگوس و جلوگیری از عوارض این بیماری روی مفصل متاتارسوفالانژیال است.
متخصص ارتوپدی متدهای جراحی متفاوتی برای هالوکس والگوس پیشنهاد می کند و در مورد اینکه کدام شیوه جراحی در مورد خاص او باید مورد استفاده قرار گیرد صحبت می کند. با این حال تقریبا تمام تکنیک های جراحی هالوکس والگوس از اصول ثابتی پیروی می کنند که به صورت ذیل میباشند:

  • دستورالعملی که بافت نرم تاندون ها و کپسول مفصلی را ترمیم می کند تا انگشت شست پا بتواند صاف بایستد.
  • دستورالعملی که روی استخوان شست پا انجام می گیرد. که معمولا جایگذاری دوباره استخوان (استئوتومی) است. که معمولا انگشتان پا را دوباره به سمت جلو صاف می کند.

هالوکس والگوس

اهداف خاص جراحی هالوکس والگوس

از بین بردن درد حاد و تحرک محدود انگشت شست پا که به علت هالوکس والگوس به وجود آمده است بیماران خواستار این هستند که بعد از جراحی پاهای صاف، از نظر آناتومی نرمال و از نظر زیبایی خوش فرم داشته باشند. پاهایی که توانایی و تحمل فشار ورزش و فعالیت های زندگی روزمره را داشته باشند.
ترمیم استئوتومی (استخوان انگشت): هدف مهم جراحی ترمیمی جلوگیری از ابتلای مفصل متاتارسوفالانژیال به آرتریت و ایجاد مشکلات در جلوی پا می باشد (مشکلاتی مثل انگشت چکشی و درد استخوان متاتارسال). هدف از عمل جراحی، نرمال کردن دائمی نحوه راه رفتن است.
تثبیت مفصل متاتارسوفالانژیال برای جلوگیری از آرتریت: مفصل مهم متاتارسوفالانژیال ممکن است در اثر دفورمیتی هالوکس والگوس دچار آرتریت شود. این سایش مفاصل را می توان با آرتروسکوپی (حفظ مفصل) یا آرتروز (جوش دادن مفصل) درمان کرد. همچنین گزینه تعویض کامل یا جزئی مفصل برای مفاصل متاتارسوفالانژیال وجود دارد.

اصول جراحی هالوکس والگوس

امروزه تکنیک های جراحی متفاوت زیادی برای درمان هالوکس والگوس وجود دارد. قبل از نگاهی دقیق تر به روش های مهم درمان این عارضه در یک مقاله دیگر در مورد جراحی هالوکس والگوس، می خواهیم اصول ترمیم و اصلاح هالوکس والگوس را که در این روش ها مشترک هستند مشخص کنیم. تمام روش های ویژه ای که روی مفصل متاتارسوفالانژیال انجام می شود شامل این گزینه های درمانی هستند.

روش بافت نرم: درمان تاندون ها و کپسول مفصلی انگشت شست پا

کپسول دور مفصل متاتارسوفالانژیال در اثر بدشکلی نازک شده است و مفصل دفرمه شده منقبض شده و به عبارت دیگر نمی تواند دوباره به حالت فعال همیشگی در آید. بنابراین آزادسازی و گسترش کپسول مفصل و تنظیم طول تاندون های کنترل کننده انگشت شست پا یک گام مهم برای رسیدن به صافی دائمی انگشت شست پا می باشد.
کپسول مفصل در نتیجه هالوکس والگوس تغییر شکل پیدا می کند. در سمتی که مفصل متاتارسوفالانژیال خم شده است کپسول بیش از حد کش آمده و در سمت دیگر مفصل منقبض می شود. تغییرات ایجاد شده بر روی کپسول مفصل باید از طریق کاهش طول بافت های شل شده و افزایش طول بافت های سفت شده تصحیح شوند. طول تاندون هایی که تحت تاثیر قرار می گیرند نیز لازم است تصحیح شود.

هالوکس والگوس

استئوتومی: جایگذاری استخوان ها و جوش خوردن دوباره آنها در پوزیشن جدید

در استئوتومی جراحی، استخوان متاتارسوس (استخوان کف پا) و استخوانهای فالانژ (استخوانهای بند انگشت) قطع شده و دوباره در جهت و پوزیشن مطلوب و جدید به هم متصل می شوند و با پیچ و سیم یا اسپلینت های فلزی کوچک محکم می شوند تا وقتی که در پوزیشن جدید خود جوش بخورند.

کولکتومی: آرتروسکوپی مفصل متاتارسوفالانژیال

اگر مفصل هنوز بیشتر از ۵۰% غضروف داشته باشد یک آرتروسکوپی با حداقل تهاجم روی مفصل متاتارسوفالانژیال انجام می گیرد و هر گونه استخوان اضافه برداشته می شود. گاهی دورنمای کیلکتومی باید در حین جراحی و بعد از دیدن مستقیم مفصل مشخص شود. اگر آسیب در حال حاضر خیلی جدی باشد این روش هیچ گونه درمانی در جهت رفع مشکلات مربوط به بونیون نمی تواند داشته باشد.

آرترودز: بی حرکت کردن مفصل متاتارسوفالانژیال

در بیماران دچار دفورمیتی شدید هالوکس والگوس و آرتریت مفصل متاتارسوفالانژیال گاهی باید انگشت شست پا به طور کامل برداشته شده و بی حرکت شود. فرایند بی حرکت کردن مفصل با فیوژن یا خشک کردن مفصل انجام می گیرد. در صورت لزوم مخصوصا در زنان این فیوژن دارای زاویه است که به افراد اجازه پوشیدن کفش های پاشنه بلند بدون محدود کردن حرکت را می دهد.  تکنیک جراحی با حداقل تهاجم و با بخیه ها و اسکار (جای زخم) بسیار کم با پیشرفت های پزشکی شیوه های جراحی متفاوت و بسیار زیادی ارائه شده است.

امیدوارکننده ترین تکنیک های جراحی هالوکس والگوس در سال  های اخیر ابداع شده اند. این تکنیک ها به صورت بین المللی ثابت شده اند. اما تاکنون فقط توسط شماره کمی از کلینیک های آلمانی انجام شده اند که با آن جراحی هالوکس والگوس با حداقل تهاجم گفته می شود. با استفاده از وسایل بسیار ظریف در حد فقط ۲ میلیمتر شبیه ابزارهای دندانپزشکی آسیبی که در خلال جراحی هالوکس والگوس به بافت نرم وارد می شود و بنابراین مدت زمان لازم برای التیام جراحت ها می تواند به طور قابل توجهی کاهش پیدا کند.

ویژگی های خاص جراحی هالوکس والگوس

با این نوع جراحی هالوکس والگوس برای دفورمیتی های کوچکتر هیچ پیچی استفاده نمی شود که نیاز به جراحی تکمیلی برای خارج کردن پیچ ها را برطرف می کند. با استفاده از کوچک ترین ابزارهای شبیه به ابزار دندانپزشکی، استئوتومی ترمیمی لازم برای هالوکس والگوس با حداقل آسیب به پوست و بافت نرم انجام می گیرد که زمان لازم برای التیام جراحت و میزان عوارض ناشی از جراحی را کاهش می دهد و سرعت ترمیم زخم هایی که از آسیب جزئی به بافت نرم ایجاد شده اند را افزایش می دهد.

هالوکس والگوس

درمان های غیر جراحی هالوکس والگوس

گاهی تنها چیزی که لازم است فقط معاینه و تحت نظر بودن بونیون است. برای کاهش احتمال آسیب به مفصل، ارزیابی دوره ای و عکسبرداری با اشعه ایکس توسط جراح توصیه می شود. با این حال در بسیاری از موارد دیگر به نوعی درمان نیاز است. هدف از درمان های اولیه تسکین درد بونیون است. اما این درمان ها به خودی خود دفورمیتی را از بین نمی برند.

تغییر نوع کفش

پوشیدن انواع مناسب و درست کفش دارای اهمیت زیادی است. کفش هایی را انتخاب کنید که قسمت پهنی در جلوی آن برای پنجه ها وجود داشته باشد و از پوشیدن کفش  هایی که در قسمت پنجه نوک تیز می شوند یا کفش های پاشنه بلند که ممکن است بیماری را وخیم تر کنند خودداری کنید.

استفاده از پد

پدهایی که اطراف ناحیه بونیون قرار داده می شود به کاهش درد کمک می کنند. این پدها را میتوانید از جراح خود یا از طریق داروخانه تهیه کنید.

ایجاد تغییرات و اصلاحات در فعالیت ها

از فعالیت هایی که باعث درد بنیون می شوند خودداری کنید. فعالیت هایی مثل ایستادن های بسیار طولانی.

داروها

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی خوراکی یا NSAIDs  مثل ایبوپروفن ممکن است برای کاهش درد و التهاب توصیه شوند.

درمان با یخ

استفاده از کیسه یخ چندین بار در روز درد و التهاب را کاهش می دهد.

درمان با تزریق

اگرچه که این روش درمان بونیون به ندرت استفاده می شود، تزریق کورتیکو استروئید ممکن است در درمان بورس متورم (کیسه پر از مایع که دور مفصل ایجاد می شود) که گاهی همراه با بنیون به وجود می آید مفید باشد.

تجهیزات ارتوتیک

در بعضی موارد، تجهیزات ارتوتیک که طبق نیاز های بیمار ساخته شده است ممکن است توسط جراح پا فراهم شود.

چطور از بروز بنیون یا هالوکس والگوس جلوگیری کنیم؟

پوشیدن کفش های پاشنه کوتاه تا ۴ سانتی متر می تواند به بیمار کمک کند که از بروز بنیون در پا جلوگیری کند. همچنین کفش هایی که در ناحیه پنجه پهن هستند با داشتن فضای کافی برای راحتی پای افراد، راه های منطقی برای به حداقل رساندن خطر بروز بنیون ها می باشند. از پوشیدن کفش  های بدون پشت نیز باید خودداری کرد. به طور ایده آل کفش باید بند دار باشد تا پا را در جای خودش ثابت نگهدارد. کفش  های بدون پشت می توانند به انگشت چنگالی در داخل کفش به علت نیاز به حمایت بیشتر پا در قسمت جلویی آن، منجر شوند. در حالت ایده آل یک بیمار درگیر این عارضه باید کفش های با ارتفاع پاشنه های متفاوت بپوشد. تمریناتی که مربوط به ماهیچه های ساق پا هستند نیز می توانند به نگه داشتن پاها در یک وضعیت مناسب کمک کنند.

اگر خانواده شما استعداد بروز بنیون ها را دارند پس باید دقت داشته باشید که معمولا کفش پاشنه بلند نپوشید. کفش های پاشنه بلند باید در لیست سیاه شما گنجانده شوند. علاوه بر این شما تنها باید کفش هایی را بپوشید که فضای کافی مخصوصا برای انگشتان پا داشته باشند. مطمئن شوید که کفش خود را از چرم نرم انتخاب می کنید و از بروز نشانه  های اصطکاک پا با کفش که ممکن است دور تا دور قسمت جلوی پا خودش را نشان دهد جلوگیری کنید. هیچ روش موثری برای پیشگیری از بونیون در کفش های با اندازه های باریک وجود ندارد. با این حال به این علت که یک بونیون همیشه از کف پای صاف نشات می گیرد اولین مراحل پیشگیری می توانند در طی این مرحله انجام بگیرند.

توصیه به افرادی که از بنیون یا هالوکس والگوس رنج می برند ، شما باید:

  • کفش های پاشنه کوتاه راحت در اندازه مناسب بپوشید که پاشنه های آنها خیلی باریک نبوده و از یک ماده با قابلیت نفوذ هوا ساخته شده باشد که باعث شود تا عرق نکند.
  • در طول روز چندین بار کفش خود را عوض کنید تا توزیع فشار وارد بر پاها را تغییر دهید.
  • وزن مناسب خود را حفظ کنید.
  • از انجام کار طولانی مدت در وضعیت ایستاده خودداری کنید.
  • بعد از درآوردن کفش ها، ورزش های انگشتان پا را با پهن کردن انگشتان، خم کردن آن ها ،
  • کشیدن انگشتان در جهت های مخالف و همچنین حرکات دایره ای انگشتان پا انجام دهید.
  • از پد لا انگشتی MARCIN بر روی پایتان در شب و در هر وقت آزاد دیگری از پد لا انگشتی MARCIN II  یا از پد لا انگشتی MARCIN II LUX در هنگام راه رفتن استفاده کنید.

استادیار متخصص پا از کالج تخصصی پا از منهتن نیویورک می گوید تمرین های ورزشی مخصوص پا شما را از شر بونیون خلاص نمی کند. زیرا بونیون یک دفورمیتی حرکتی است. اما این تمرین ها می توانند علایم را تسکین داده و انعطاف پذیری انگشت شست را افزایش دهند.

هالوکس والگوس

تمرین های ورزشی پا برای درمان بونیون یا هالوکس والگوس

ورزش های ساده پا مثل کشش انگشتان می توانند درد مرتبط با بونیون را در پا تسکین دهند. در اینجا تعدادی حرکت آسان برای تمرین روزانه آورده شده است:

مزایای تمرین های ورزشی پا برای درمان بونیون

استراتژی های غیر جراحی مثل تمرین های ورزشی پا و ورزش درمانی می توانند به کند شدن پیشرفت بونیون کمک کنند. دکتر خوان می گوید شما همیشه می خواهید با درمان های نگهدارنده شروع کنید. هرگز نمیخواهید مستقیم وسط جراحی بپرید (نمی خواهید از همان ابتدا سراغ جراحی بروید).

تمرین های پا و کشش انگشتان پا برای درمان بونیون، می توانند به متحرک نگه داشتن مفصلی که بین انگشت شست پا و بقیه قسمت های پا قرار دارد، کمک کنند. این تمرین ها انعطاف پذیری انگشتان پا را حفظ کرده و عضلاتی که انگشت شست پا را کنترل می کنند تقویت می کنند.
در اینجا چند تمرین ورزشی که ممکن است برای افراد دچار بونیون مفید باشد آورده شده است.

  • کشش انگشتان پا :کشیدن انگشتان پا می تواند به نرم نگه داشتن و کاهش درد در آنها کمک کند. برای  کشیدن آنها ابتدا همه انگشتان پا را به مدت ۵ ثانیه صاف به سمت جلو بگیرید و سپس ۵ ثانیه آنها را به سمت پایین خم کنید. این حرکت کششی را ۱۰ بار تکرار کنید. مخصوصا اگر مبتلا به انگشت چکشی باشید یا اگر علاوه بر بونیون دچار خمیدگی مزمن انگشتان باشید این تمرین ها برای شما مفید خواهند بود.
  • کشش انگشت شست پا:دکتر خوان می گوید با استفاده از انگشتان دست، انگشت شست پای خود را در جای طبیعی و صحیح آن قرار داده و بکشید. این تمرین نیز می تواند مفید باشد. انگشت شست را به مدت ۱۰ ثانیه در این پوزیشن نگه دارید و این تمرین را ۳ تا ۴ بار تکرار کنید.
  • خم کردن و انقباض انگشتان پا: همچنین دکتر خوان پیشنهاد می کند که انگشتان پای خود را روی یک سطح سخت مثل دیوار فشار دهید تا آنها را خم کرده و منقبض کنید. انگشتان پا را در این پوزیشن به مدت ۱۰ ثانیه نگه داشته و این تمرین را ۳ تا ۴ بار تکرار کنید. سپس انگشتان پای خود را در جهت مخالف خم کنید و دوباره آنها را در این پوزیشن به مدت ۱۰ ثانیه نگه دارید و تمرین را ۳ تا ۴ بار تکرار کنید.
  • تمرین های استقامتی: به علاوه دکترخوان تمرین های استقامتی را برای انگشت شست پای شما پیشنهاد می کند. یک حوله یا یک کمربند را دور انگشت شست پای خود بپیچید و از آن برای کشیدن انگشت شست پا به سمت خودتان استفاده کنید. در حالی که همزمان با انگشت شست خود در خلاف جهت فشار می دهید.
  • رول کردن توپ: برای ماساژ دادن کف پا ابتدا بنشینید. یک توپ گلف را روی زمین و زیر پاهای خود قرار دهید و انگشتان پا را روی توپ قرار داده و به مدت ۲ دقیقه در اطراف توپ خم کنید و در واقع توپ را رول کنید. این کار می تواند به تسکین درد و گرفتگی پا کمک کند.
    برداشتن حوله: شما می توانید با پهن کردن یک حوله کوچک روی زمین و حلقه کردن انگشتان پا به دور آن و سپس کشیدن آن به سمت خودتان انگشتان پای خود را تقویت کنید. این حرکت را ۵ بار تکرار کنید. دکتر خوان می گوید گرفتن اشیا با انگشتان پا مانند این تمرین می تواند به انعطاف پذیر ماندن انگشتان شما کمک کند.
  • برداشتن تیله ها: تمرین دیگری برای برداشتن اشیا با انگشتان پا که می توانید برای انعطاف پذیر ماندن انگشتانتان انجام دهید، برداشتن تیله ها با انگشتان پایتان است. این کار را با برداشتن ۲۰ عدد تیله از روی زمین و از مقابل خود انجام دهید. با استفاده از پاهای خود تیله ها را یکی یکی برداشته و آنها را درون یک کاسه بیندازید.
  • قدم زدن در ساحل: هر وقت امکان داشت زمانی را برای قدم زدن روی شن ها صرف کنید. این کار به پاهای شما ماساژ نرمی می دهد و همچنین به تقویت انگشتان پای شما کمک می کند. دکتر خوان اظهار نظر می کند که این کار مخصوصا برای افرادی که همراه با بنیون مبتلا به آرتریت نیز هستند بسیار مفید است.


در مورد درمان اوریون چه می دانید؟ آیا با علائم این بیماری آشنایی دارید؟ عوارض اوریون چیست؟ روش های خانگی نیز برای درمان اوریون وجود دارد؟ اوریون یک بیماری است که توسط ویروس منتقل می شود و در آن بدن عفونت می کند. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی روش های درمان اوریون می پردازیم. در ابتدا علائم و علل این بیماری را مورد بررسی قرار می دهیم و سپس به راه های درمان و تشخیص اوریون می پردازیم.

درمان اوریون – اوریون چیست؟

اوریون عفونتی ناشی از ویروس است که به راحتی از طریق بزاق و خلط پخش می شود. و معمولا در کودکانی رخ می دهد که سیستم ایمنی شان ضعیف بوده و کامل نیست. اوریون می تواند بر هر بخشی از بدن تاثیر بگذارد، اما عمدتا بر غدد بزاقی(غددی در زیر و جلوی گوش  ها، که غدد بناگوشی نیز نامیده می شوند.) تاثیر می گذارد. این غده ها در صورت ابتلا به عفونت می توانند ورم کنند. در واقع گونه  های باددار و فک متورم نشانه  های این ویروس هستند. در گذشته اوریون بسیار شایع بود. اما از زمان معرفی واکسن سرخک، اوریون و سرخچه در سال ۱۹۶۷، تقریبا به طور کامل نابود شده است.

درمان اوریون

درمان اوریون واقعیاتی در مورد اوریون

  • از زمانی که واکسن سرخک – اوریون – سرخچه (MMR) برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ ساخته  شد، موارد ابتلا به اوریون به طور قابل  توجهی کاهش یافته است. پیش از آغاز برنامه واکسیناسیون اوریون در سال ۱۹۶۷، مرکز کنترل بیماری  ها گزارش داد که هر ساله ۱۸۶۰۰۰ مورد ابتلا به اوریون در ایالات  متحده رخ داده است. در حال حاضر این میزان تا حدود ۹۹ درصد کاهش  یافته است.
  • جامعه پزشکی اعتقاد دارد که در صورتی که همه کودکان واکسن MMR را به مقدار مناسب دریافت کنند، می توان تا ۸۰ – ۹۵ درصد از ابتلا به این بیماری جلوگیری کرد. اکنون که شیوع اوریون به تازگی بازگشته است، بسیاری معتقدند که این به این دلیل است در طول چند سالی در دهه ۱۹۹۰ که تردیدهایی در مورد امنیت این واکسن وجود داشت، مردم از تزریق آن خودداری کردند.
  • با این حال، از سه ویروسی که واکسن MMR با آن مقابله می کند، کم ترین تاثیر در حفاظت از اوریون است. در حقیقت، به گفته مرکز کنترل بیماری  ها، گفته می شود که در پیش  گیری از بیماری، دو دوز واکسن اوریون تا ۸۸ درصد موثر است در حالی که یک دوز تنها ۷۸ درصد موثر است.
  • به نظر می رسد که ویروس اوریون حتی قبل از ظهور علائم نیز مسری باشد که این امر کنترل ویروس را دشوار می سازد. امروزه، اکثر موارد اوریون در نوجوانان بالای ۱۵ سال (گروه سنی ای که هیچ وقت واکسن MMR را دریافت نکرده اند) دیده می شوند، زیرا در زمانی که واکسن معرفی شد، یا فقط یک دوز دریافت و یا کلا آن را تزریق نکرده بودند.
  • معمولا، علائم اوریون بین ۷ تا ۱۸ روز باقی می مانند (دوره زمانی ای که به عنوان “دوره نهفتگی” شناخته می شود). تحقیقات نشان می دهد که به طور متوسط اوریون در حدود ۱۰ روز باقی می ماند.
  • یکی از خطرناک ترین دوره  های زمانی برای ابتلا به اوریون در دوران بارداری است چون ویروس می تواند به نوزاد متولد نشده آسیب برساند و در ۱۲ تا ۱۶ هفته اول باعث سقط جنین شود.
  • معمولا سیستم ایمنی بدن در عرض چند هفته به طور طبیعی بر اوریون غلبه می کند و منجر به حفاظت دوباره در برابر ویروس و عوارض جانبی دیگر می شود. با این حال، در برخی از کودکان و بزرگسالان، بیماری اوریون می تواند موجب آسیب به اعصاب، عفونت و حتی ناشنوایی یا مرگ شود.
  • با اینکه نرخ ابتلا به اوریون به طور قابل توجهی کاهش  یافته است اما گاهی اوقات در محیط  های شلوغ مانند پایگاه  های نظامی، کالج  ها و دانشگاه  ها، اردوگاه  های روزانه و … رخ می دهد.
  • در حال حاضر هیچ درمانی برای ویروس اوریون و یا حتی یک روش قطعی برای محافظت در برابر آن وجود ندارد، اما ایجاد یک سیستم ایمنی قوی، تمرین رعایت بهداشت مناسب و جلوگیری از شیوع اوریون از فردی به فرد دیگر به کنترل ویروس کمک می کند.

درمان اوریون

درمان اوریون – علائم بیماری اوریون چیست؟

همه افراد مبتلا به ویروس اوریون بیماری خاصی را تجربه نمی کنند. به عنوان مثال، کودکان زیر ۵ سال که به آن مبتلا می شوند، شانش بیشتری دارند که به راحتی بر این ویروس غلبه کنند و هیچ گونه علائم جدی ای را در طول دوره نهفتگی تجربه نکنند. در برخی موارد، اوریون در هر دو مورد کودک و یا بزرگسال باعث ایجاد نشانه  هایی می شود که بسیار ضعیف هستند و می توانند به سرعت از بین بروند، اما در موارد دیگر این بیماری می تواند بسیار ناراحت  کننده باشد و سایر مشکلات سلامتی را نیز شدیدتر کند.

درمان اوریون – شایع ترین علائم ابتلا به اوریون

شایع ترین علائم ابتلا به اوریون عبارتند از:

  • غدد متورم، به خصوص در گلو، جلوی گردن و اطراف غدد بزاقی (این علامت تحت عنوان چهره همستری شناخته شده است، چون در آن فک و گونه ها بسیار متورم به نظرمی رسند.)
  • درد و التهاب در اطراف گردن، گلو، فک، بالای سینه ، زیر بغل و کشاله ران (جایی که سایر غدد لنفاوی قرار دارند.)
  • گوش درد
  • دشواری در جویدن و بلعیدن
  • تب
  • سردرد
  • دردهای کلی و عضلانی
  • مشکل در حرکت، همراه با درد مفاصل و استخوان ها
  • خشکی دهان
  • دشواری در خواب، خستگی بیش از حد معمول
  • تغییر در اشتها و ناراحتی هاضمه

علائم اوریون در بسیاری از بیماری  های شایع دیگر از جمله سرماخوردگی یا آنفولانزا، تب، یا ویروس معده وجود دارد که باعث می شود افراد گاهی اوقات فکر کنند که نیازی به مراجعه به پزشک ندارند و یا نیازی نیست تا از داشتن تماس با افراد دیگر اجتناب کنند. در حقیقت، بسیاری از افراد مبتلا به اوریون حتی ممکن است متوجه نباشند که مبتلا به ویروس هستند. برآوردها نشان می دهند که بین ۳۰ تا ۴۰ درصد از موارد ابتلا به اوریون، بیماری تشخیص داده نمی شوند چون نهان و بدون علامت هستند (به اندازه کافی قوی نیستند که فرد را وادار به مراجعه به پزشک کنند.)

با اینکه همه افراد مبتلا به اوریون بیماری را نشان نمی دهند، اما این ویروس هنوز هم خیلی جدی گرفته می شود، چون می تواند منجر به مشکلات جدی و حتی تهدیدکننده ای برای زندگی شود. مشکلات ناشی از اوریون در بزرگسالان بیشتر از کودکان است و می تواند بسیاری از بخش  های مختلف بدن از جمله اندام  های جنسی، پانکراس و نخاع را تحت  تاثیر قرار دهد.

طبق گفته دانشکده پزشکی جان هاپکینز، عوارض اوریون می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • التهاب در نخاع و بخش هایی از مغز که باعث مننژیت می شود.
  • التهاب در اندام های جنسی (بیضه  ها و تخمدان  ها)که شرایطی است به نام ارکیت و اوئوفریت. این عوارض حدود ۵ تا ۱۰ درصد بیماران را تحت  تاثیر قرار می دهد و به ندرت ممکن است منجر به ناباروری مرد شود.
  • متاستاز (تغییرات غیر عادی در سلول های بافتی پستان)
  • پانکراتیت (التهاب و عفونت پانکراس)
  • التهاب در گوش ها که در برخی موارد می تواند منجر به ناشنوایی شود.

درمان اوریون

درمان اوریون – عوامل خطر برای ویروس اوریون

رایج ترین روش ابتلا به ویروس اوریون تنفس هوای دارای قطرات پارامیکسوویروس است، که این بدان معنی است که در نواحی شلوغ احتمال شیوع ویروس بیشتر است. متاسفانه، تنفس در این ویروس همیشه ساده  ترین چیزی نیست که بتوان از آن اجتناب کرد، به همین دلیل است که برای بیماران عفونی مهم است که خود را از مهد کودک، مدرسه یا محیط  های کاری که می توانند افراد مستعد را آلوده کنند (به ویژه کودکان، سالمندان و یا زنان باردار) دور نگه دارند.

علاوه بر اجتناب از تماس مستقیم یا نزدیک شدن به افرادی که ویروس را حمل می کنند، سایر عوامل خطر گسترش این بیماری عبارتند از:

  • اگر واکسینه نشده اید و یا فقط یک دوز از دو واکسن را دریافت کرده اید، واکسن ۸۰ تا ۹۵ درصد، از بروز بیماری جلوگیری می کند.
  • تماس مستقیم با فرد مبتلا به ویروس (از طریق رابطه جنسی، بوسیدن و لمس)
  • داشتن عملکرد ضعیف ایمنی، به دلیل عواملی مانند داشتن یک رژیم غذایی ضعیف و مصرف داروهای خاص
  • بهداشت ضعیف

این نکته بسیار مهم است که اگر فردی آلوده شود، چیزهایی مانند نوشیدنی  ها، ظروف، کاسه یا بشقاب را با دیگران به اشتراک نگذارد. شستن سطوح خانه و تجهیزات آشپزخانه به وسیله ضدعفونی کننده ها می تواند به جلوگیری از گسترش بیماری از عضوی از خانواده به اعضای دیگر کمک کند.

درمان اوریون – آیا اوریون مسری است؟

بله، ویروس اوریون مسری است. این ویروس از طریق پاشش قطرات ریز مایع هنگام خروج از دهان و بینی کسی که عطسه یا سرفه می کند و یا حتی می خندد، پخش می شود. ویروس هم چنین می تواند از طریق تماس مستقیم و یا نوشیدن از لیوان فرد آلوده منتقل شود. افرادی که مبتلا به اوریون هستند، از ۲ روز قبل از بروز علائم تا ۶ روز بعد از پایان بیماری، انتقال دهنده ویروس هستند. این بیماری می تواند از افرادی منتقل شود که مبتلا شده اند اما هیچ نشانه ای ندارند.

درمان اوریون

اوریون چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر کودک علائم اوریون را دارد، به پزشک مراجعه کنید. پزشک کسی است که می تواند تشخیص را تایید کند و کودک شما را تحت نظر گرفته و درمان کند. پزشک به مقامات بهداشتی اطلاع خواهد داد که برنامه  های ایمن  سازی کودک و شیوع اوریون را پیگیری کنند.

اوریون چگونه تکثیر می شود؟

از طریق بزاق و خلط. افراد مبتلا می توانند از راه های زیر آن را به افراد دیگر منتقل کنند:

  • سرفه، عطسه، یا صحبت کردن
  • اشتراک گذاری فنجان ها و ظروف با دیگران
  • عدم شست و شوی مناسب دست ها و لمس چیزهایی که دیگران نیز آن ها را لمس می کنند.

اگر اوریون بگیرید، هیچ درمانی وجود ندارد. این به این دلیل است که آنتی  بیوتیک ها بر روی این ویروس عمل نمی کنند. شما باید به سادگی اجازه دهید که ویروس به مسیر خود ادامه دهد. اما اوریون می تواند باعث مشکلاتی نظیر التهاب مغز، تخمدان ها، بافت پستان و بیضه ها در مردانی شود که به بلوغ رسیده اند. اگر فکر می کنید اوریون گرفته اید یا در اطراف کسی هستید که اوریون دارد، باید پزشک شما را معاینه کند تا سریعا مورد آزمایش قرار گیرید.

مشکلات مربوط به درمان اوریون چیست؟

مشکلات ناشی از ابتلا به اوریون کم است، اما اگر درمان نشود می تواند جدی شود. اوریون عمدتا بر غدد بناگوشی تاثیر می گذارند. با این حال، می تواند باعث التهاب در مناطق دیگر بدن از جمله مغز و اندام  های تولید مثل شود. ارکیت، التهابی است که ممکن است به خاطر اوریون ایجاد شود. شما می توانید درد ارکیت را با قرار دادن بسته  های سرد بر روی بیضه ها و به مدت چند بار در روز کنترل کنید. ممکن است پزشک شما در صورت لزوم، دارویی تجویز کند. در موارد نادر، ارکیت می تواند باعث نازایی شود.

زنانی که مبتلا به اوریون شده اند ممکن است تورم تخمدان را تجربه کنند. التهاب می تواند دردآور باشد اما به تخمک زن آسیب نمی رساند. با این حال، اگر زنی در دوران بارداری مبتلا به اوریون  شود، خطر سقط  جنین در او بیشتر می شود. اوریون اگر درمان نشود، ممکن است منجر به مننژیت یا آنسفالیت، یعنی دو مشکل بالقوه مرگبار شود. مننژیت، تورم غشای اطراف نخاع و مغز شما است. آنسفالیت التهاب مغز است. اگر دچار تشنج، از دست دادن آگاهی و یا سردردهای شدید شدید، با پزشک خود تماس بگیرید.

التهاب پانکراتیت پانکراس، یک اندام در حفره شکمی است. پانکراتیت مبتلا به اوریون یک مشکل موقتی است. علائم عبارتند از درد شکمی، تهوع و استفراغ. ویروس اوریون همچنین منجر به از بین رفتن شنوایی دائم در حدود ۵ نفر از هر ۱۰۰۰۰ مورد می شود. ویروس، به حلزون گوش (یکی از ساختارهای موجود در گوش داخلی شما که شنوایی را ممکن می سازد) آسیب می رساند.

درمان اوریون

درمان اوریون چیست؟

چون اوریون یک ویروس است، به آنتی  بیوتیک  ها و سایر داروها پاسخ نمی دهد. با این حال، شما می توانید اقداماتی را انجام دهید تا در زمان بیماری، آسوده تر باشید. این اقدامات عبارتند از:

  • استراحت کافی در زمانی که احساس ضعف یا خستگی می کنید.
  • مصرف داروهای بدون نسخه، از قبیل استامینوفن و ایبوپروفن به منظور کاهش تب.
  • با استفاده از بسته های یخ، تورم غده را کاهش دهید.
  • مایعات زیادی را برای جلوگیری از کمبود آب بدن (به علت ایجاد تب) بنوشید.
  • رژیم غذایی سبکی مانند سوپ، ماست و دیگر غذاهای غیر جویدنی را مصرف کنید (جویدن ممکن است دردناک باشد).
  • از غذاها و نوشیدنی های اسیدی که ممکن است باعث درد بیشتر در غدد بزاقی شوند، خودداری کنید.

معمولا می توانید در حدود یک هفته پس از تشخیص بیماری اوریون، به مدرسه یا محل کار برگردید. در این مرحله بیماری شما مسری نیست. اوریون معمولا در عرض چند هفته از بین می رود. ده روز پس از بیماری، احساس بهتری خواهید داشت. اغلب افرادی که اوریون گرفته اند مجددا به این بیماری مبتلا نمی شوند، زیرا ویروس باقیمانده از شما در برابر ابتلا به ویروس محافظت می کند.

درمان اوریون و مدت زمان لازم برای آن

کودکان معمولا در حدود ۱۰ تا ۱۲ روز از ابتلا به اوریون درمان می شوند. حدود ۱ هفته طول می کشد تا تورم در هر غده بناگوشی ناپدید شود. اما هر دو غده  همیشه در یک زمان متورم نیستند.

درمان اوریون

چه زمانی باید برای درمان اوریون به پزشک مراجعه کنم؟

اوریون می تواند بر مغز و غشای آن تاثیر بگذارد. پس اگر کودک مبتلا به اوریون تشخیص  داده شد و موارد زیر را تجربه کرد ، فورا به پزشک مراجعه کنید:

  • سفتی گردن
  • تشنج
  • خواب آلودگی شدید
  • سردرد شدید
  • تغییرات در آگاهی

مراقب درد شکمی باشید. این می تواند نشانه  ای از مشکلات همراه پانکراس در بیضه پسران یا تخمدان های دختران باشد. در پسرها، تب بالا و تورم بیضه ها را کنترل کنید.

درمان اوریون در دوران بارداری

اوریونی که در زنان باردار رخ می دهد به طور کلی خوش خیم است و به شدت زنان غیرباردار نیست. همانند سایر عفونت ها، این خطر وجود دارد که اوریون در ماه  های اولیه بارداری ممکن است موجب مشکلاتی شود. بیشتر مطالعات بر روی اثرات بیماری بر حاملگی در جنین در دهه ۱۹۵۰ – ۶۰ و زمانی که این بیماری شایع بود و قبل از اینکه واکسن اوریون در دسترس باشد انجام شد. مطالعه  ای از سال ۱۹۶۶ گزارش داد که در طول سه  ماهه اول بارداری ارتباطی بین اوریون و افزایش میزان سقط طبیعی جنین وجود دارد، اما این نتیجه در سایر مطالعات مشاهده نشده است. یکی از مطالعات در رابطه با اوریون، مربوط به کاهش وزن نوزاد در دوران بارداری بود. در حالی که گزارش  هایی از ناهنجاری  های مادرزادی در نوزادان متولد شده از مادران مبتلا به اوریون در طول دوران بارداری وجود دارد، اما تنها مطالعه کنترل  شده، میزان ابتلا به ناهنجاری  های مادرزادی در میان مادرانی است که مبتلا به اوریون هستند.

درمان اوریون

واکسن زدن برای درمان اوریون

واکسن بهترین راه برای جلوگیری از اوریون و مشکلات مربوط به آن است. این واکسن شامل ترکیبی از واکسن  های سرخک – سرخچه و اوریون (MMR)و سرخک – سرخچه – اوریون و واریسلا (MMRV)است. دو دوز واکسن اوریون ۸۸ درصد (محدوده ۳۱ % تا ۹۵ %) در پیش گیری از این بیماری موثر است؛ اما یک دوز ۷۸ درصد (محدوده ۴۹ تا ۹۱ درصد)موثر است.

در اکتبر ۲۰۱۷، کمیته مشورتی (ACIP)توصیه کرد که افراد شناسایی  شده توسط مقامات بهداشتی عمومی به عنوان بخشی از یک گروه در افزایش خطر ابتلا به اوریون به خاطر شیوع بیماری اوریون، باید دوز سوم واکسن MMR را نیز دریافت کنند. هدف از این توصیه، بهبود محافظت از افراد در شرایط شیوع بیماری اوریون و مشکلات ناشی از آن بود.

  • اداره بهداشت و درمان شما اطلاعاتی را در مورد گروه هایی با خطر ابتلای بالاتر که باید دز بیشتری دریافت کنند، دارد. اگر به شیوع بیماری مشکوک هستید، یا مطمئن نیستید که بیماری شما به گروهی دیگر انتقال پیدا کرده است یا خیر، برای کسب اطلاعات بیشتر با دپارتمان سلامت محلی تان تماس بگیرید.
  • شما نباید دوز سوم را تزریق کنید، مگر این که بیمار شما بخشی از گروهی باشد که در معرض خطر قرار دارد، که این امر نیز توسط مسئولین بهداشت عمومی محلی تعیین می شود.

درمان اوریون

درمان اوریون در افرادی که واکسن را تزریق کرده اند

افرادی که قبلا یک یا دو دوز از واکسن MMR را دریافت کرده اند هنوز هم می توانند اوریون بگیرند و این بیماری را منتقل کنند. در طی شیوع اوریون در جوامع کاملا واکسینه شده، نسبت موارد ابتلا در میان افراد واکسینه شده  ممکن است بالا باشد. این به این معنا نیست که واکسن بی  اثر است. اثربخشی این واکسن با مقایسه نرخ حمله در افرادی که واکسینه نشده اند، مورد ارزیابی قرار می گیرد. در هنگام شیوع بیماری در جمعیت  های واکسینه شده، افرادی که علیه اوریون واکسینه نشده اند، نسبت به کسانی که به طور کامل واکسینه شده اند، نرخ ابتلا به اوریون بیشتری دارند. علائم بیماری عموما ضعیف تر بوده و مشکلات کمتری در افراد واکسینه شده وجود دارد.

واکسن MMR باعث جلوگیری از بیماری در افراد مبتلا به اوریون نشده است و نباید به عنوان راهی برای معالجه استفاده شود.

آیا واکسن اوریون ایمن است؟

خبر خوب در مورد واکسن اوریون این است: از زمان تزریق واکسن، موارد ابتلا به اوریون در آمریکا به میزان چشمگیری کاهش  یافته است و اکنون ابتلا به اوریون نسبتا غیرمعمول است. سرخک و سرخچه نیز ویروس هایی هستند که ابتلا به آن ها در زنان باردار، نوزادان و کودکان خطرناک تر است. امروزه اکثر مقامات بهداشتی توصیه می کنند که زنان، قبل از باردار شدن واکسینه شوند و کودکان یک واکسن ترکیبی دریافت می کنند که از آن ها در مقابل سرخک، سرخچه و اوریون (واکسن MMR) محافظت می کند.

تصمیم برای واکسینه کردن و یا عدم واکسینه کردن یک کودک در نهایت به فرد بستگی دارد و می تواند به حفاظت از یک بیماری بالقوه خطرناک کمک کند – با این حال، خود واکسن  ها برای هر فردی مناسب نبوده و کاملا بدون خطر نیستند. در حقیقت، برخی گزارش  ها نشان می دهند که این واکسن ها در برخی از افراد می توانند باعث ابتلا به اوریون شود. در اینجا برخی واقعیات کلیدی در مورد واکسن اوریون آورده شده است:

  • واکسن MMR برای اغلب افراد در پیش گیری از اوریون موثر است و در کسانی که به اوریون مبتلا شده و بر آن غلبه می کنند، از ابتلای مجدد به ویروس جلوگیری می کند. با این حال، در بین سه ویروسی که واکسن MMR در برابر آن ها مقاومت می کند، کم ترین تاثیر در حفاظت از اوریون است.
  • واکسن MMR در دو دوز تجویز می شود. اولین بار به کودکانی تزریق می ‎شود که بین سنین ۱۲ تا ۱۵ ماهگی قرار دارند و سپس زمانی که آن ها ۴ تا ۶ ساله هستند مجددا تزریق صورت می گیرد. گفته می شود که دو دوز واکسن اوریون در پیش  گیری از بیماری، موثر است، در حالی که یک دوز تنها تا ۷۸ درصد موثر است.
  • واکسن MMR نباید در دوران بارداری تزریق و حتما باید قبل از بارداری برای او تجویز شود. واکسینه شدن در دوران بارداری، بی خطر نیست زیرا واکسن حاوی ویروس  های زنده و ضعیف  شده است که برای نوزاد متولد نشده که سیستم ایمنی بسیار پایینی دارد، خطر جدی محسوب می شود. زمانی که یک زن واکسن اوریون را دریافت می کند، معمولا به او توصیه می شود که حداقل تا چهار هفته بعد باردار نشود.
  • واکسن اوریون برای افراد مبتلا به آلرژی های خاص، مانند افرادی که به داروهایی نظیر نموسین حساسیت دارند، ایمن نیست. هم چنین برای کسی که عملکرد سیستم ایمنی ضعیفی دارد و یا ویروسی مانند سرماخوردگی، انفلانزا و یا ویروس معده را با خود حمل می کند، نیز مناسب نیست.
  • بنا به گزارش CDC، هر گونه واکسنی می تواند منجر به مشکلات جدی، مانند واکنش های شدید آلرژیک شود. ۱ مورد از هر۴  نفر مبتلا به درد موقت(بیشتر زنان و نوجوانان)، ۱ مورد از هر ۶ نفر مبتلا به تب، ۱ مورد از هر ۲۰ فرد مبتلا به صرع ، ۱ مورد از هر ۳۰۰۰ نفر مبتلا به حمله ناگهانی و چندین مشکل جدی دیگر مانند ناشنوایی، بی  هوشی یا کاهش آگاهی و آسیب دائمی مغز، پس از تزریق این واکسن به کودکان شده اند.
  • همچنین مواردی از اوریون وجود داشته که در واقع از طریق دوز واکسن ناکافی توسعه یافته است.

درمان اوریون

درمان اوریون – چطور می توانم از اوریون جلوگیری کنم؟

واکسن می تواند از اوریون جلوگیری کند. اغلب کودکان در یک زمان واکسن سرخک، سرخچه و اوریون را دریافت می کنند. اولین دوز MMR به طور کلی بین سنین ۱۲ تا ۱۵ ماهگی تزریق می شود. واکسیناسیون دوم برای کودکان بین سنین ۴ تا ۶ سالگی لازم است. دو دوز واکسن، تقریبا تا ۸۸ درصد موثر است. نرخ موفقیت یک دوز تنها در حدود ۷۸ درصد است.

بزرگسالانی که پیش از سال ۱۹۵۷ به دنیا آمدند و هنوز هم مبتلا نشده اند ممکن است بخواهند واکسینه شوند. کسانی که در محیطی با خطر ابتلای بالا مانند بیمارستان یا مدرسه، کار می کنند، باید در برابر اوریون واکسینه شوند. با این حال، افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، نسبت به ژلاتین و یا نموسین حساسیت دارند و یا باردار هستند، نباید واکسن MMR را دریافت کنند. با پزشک خانوادگی خود درباره برنامه ایمن  سازی خود و کودکانتان مشورت کنید.

پیشگیری طبیعی و درمان اوریون با روش های خانگی

اگر حدس می زنید که شما یا کودکتان مبتلا به اوریون هستید، بهترین کار این است که به پزشک خود مراجعه کنید. پزشک شما احتمالا علائم شما را بررسی می کند، یک آزمایش فیزیکی انجام می دهد، از شما در مورد تاریخچه پزشکی تان، از جمله واکسن  هایی که ممکن است دریافت کرده باشید، سوال می کند و برای تایید تشخیص، یک آزمایش ادرار تجویز می کند. همانند دیگر عفونت های ویروسی، زمانی که ویروس تشخیص داده شود، درمان به استراحت کافی نیاز دارد و این کار به ویروس زمانی می دهد تا به طور طبیعی از سیستم ایمنی بدن خارج شود.

برخی پزشکان داروهایی تجویز می کنند تا به بیمار کمک کنند تا به راحتی بر این ویروس غلبه کند و یا با علائم دردناک مقابله کند، اما آنتی  بیوتیک  ها هرگز علیه ویروس اوریون عمل نمی کنند، چون آن ها تنها عفونت  های باکتریایی را هدف قرار می دهند. در اینجا چند نکته کلیدی وجود دارد که به شما کمک می کند تا به راحتی بر ویروس اوریون غلبه کنید و ناراحتی ناشی از علائم را کاهش دهید و از بروز مشکلات بیشتر پیش گیری کنید.

درمان اوریون

درمان اوریون با استراحت کافی

برای اینکه به جلوگیری از پخش ویروس کمک کنید، علاوه بر اینکه باید اجازه دهید تا سیستم ایمنی شما کارش را بکند و علائم شما را برطرف کند، بهتر است در حالی که علائم را تجربه می کنید، در خانه بمانید. بسته به شدت ویروس، این می تواند به معنای اجتناب از تماس با اغلب افراد و به مدت ۷ تا ۲۰ روز باشد. استراحت مداوم در تخت  خواب معمولا ضروری نیست، اما مهم است که در شب حداقل هشت تا نه ساعت خواب داشته باشید و از انجام فعالیت های شدید دیگر نیز اجتناب کنید.

مراکز کنترل و پیش  گیری از بیماری  ها (CDC)توصیه می کنند که کودکان و بزرگسالان حداقل پنج روز پس از شروع به تورم غدد، در خانه بمانند. کودکان باید تا زمانی که علائم فروکش می کند، خارج از مدرسه بمانند و بزرگسالان باید به کارفرمایان اجازه دهند که در صورت ابتلا به ویروس در خانه بمانند.

برای درمان اوریون مایعات زیادی بنوشید و الکترولیت مصرف کنید

از آنجا که اوریون می تواند باعث درد گلو و سختی در قورت دادن و یا جویدن طبیعی شود، بسیاری از مردم اشتهای خود را از دست می دهند و کالری و مایعات کمی مصرف می کنند. برای کمک به حفظ قدرت سیستم ایمنی و جلوگیری از بدتر شدن علائم، نوشیدن آب کافی (معمولا در حدود هشت لیوان و یا بیشتر در روز) و جلوگیری از عدم تعادل الکترولیت مهم است.

غذاها و نوشیدنی  های مفید مانند سوپ استخوان، ماست، کفیر، عصاره سبزیجات، و شیر نارگیل می تواند مواد غذایی مهم را بدون نیاز به جویدن، تامین کند. شما هم چنین می توانید از یک درمان طبیعی که برای آنفولانزا نیز کاربرد دارد، استفاده کنید: نوشیدن آب داغ آرامش  بخش همراه با لیمو، عسل و دارچین. یا می توانید چای زنجبیل خانگی را همراه با عسل طبیعی میل کنید.

خانه خود را ضدعفونی کنید تا از انتشار ویروس جلوگیری کنید

زمانی که فردی در خانواده در دوره نهفتگی است، مراقب تماس با افراد دیگری که در خانه زندگی می کنند، باشید و سطوح و پارچه  ها را ضد عفونی کنید. راه  های تمرین رعایت بهداشت و کنترل ویروس عبارتند از:

  • تمیزکاری کامل سطوح، با استفاده از روغن های معطر ضد ویروس طبیعی (مانند روغن لیمو و پونه  کوهی)
  • شستن منظم دست ها
  • پوشاندن دهان فرد مبتلا به هنگام عطسه کردن
  • اجتناب از به اشتراک گذاری لیوان یا لوازم آشپزخانه (تا زمانی که علائم از بین می روند).

درمان اوریون

درمان اوریون و کنترل طبیعی درد

اگر نشانه  ها بسیار ناراحت  کننده باشند، داروهای ضد درد بدون نسخه مانند ایبوپروفن می توانند به طور موقت به التهاب کمک کنند و به شما اجازه خواب راحت تر را بدهند. همچنین راه  های طبیعی برای مقابله با درد و تسکین درد از جمله استفاده از روغن  های معطر و استفاده از بسته  های یخی، از علائمی چون تورم غدد، درد ماهیچه و یا سردرد جلوگیری می کنند.

برای کاهش درد مفاصل و ماهیچه ها، می توانید از یک کرم خانگی که حاوی روغن نعناع است، استفاده کنید. کمپرس یخ یا کمپرس سرد را می توان بر روی غده  های متورم قرار داد تا التهاب و درد را کاهش دهد. اگر یک ماهیچه یا ناحیه خاص، شما را اذیت می کند، با استفاده از یک بسته حرارتی و کمپرس یخ می توانید به تسکین آن ناحیه کمک کنید.

یک درمان سنتی دیگر برای درد ماهیچه یا مفاصل، حمام نمک اپسوم است. دو فنجان نمک را در یک گالن آب رقیق کنید، سپس در حمام خود بریزید و دیگر روغن  ها مثل اسطوخودوس را نیز به آن اضافه کنید تا به شما کمک کند که تقریبا بلافاصله احساس بهتری داشته باشید.

از گیاهان ضد ویروس استفاده کنید

گیاهان ضد ویروس، مواد گیاهی طبیعی هستند که سیستم ایمنی را تقویت می کنند و به مهار رشد ویروس ها کمک می کنند و مانع گسترش آن  ها می شوند. در مقایسه با داروها، آن  ها اساسا بی خطر هستند و نوعا اثرات جانبی کمتری دارند. بر خلاف آنتی  بیوتیک  ها یا حتی واکسیناسیون (که نمی توانند با ویروس ها مقابله کنند!)، گیاهان ضد ویروسی یک نوع خاص از پاتوژن را هدف قرار نمی دهند، بلکه در عوض تلاش می کنند تا توانایی سیستم ایمنی برای محافظت از بدن را به طور طبیعی حفظ کنند.

بسیاری از این گیاهان فواید سلامتی بیشتری مثل کنترل استرس، مبارزه با خستگی و هضم غذا را نیز به همراه دارند. گیاهان دارویی مانند سیر، روغن پونه  کوهی و عصاره برگ زیتون می توانند به شما در غلبه بر ویروس  هایی از جمله اوریون کمک کنند. این گیاهان را می توان به روش های مختلفی مثل نوشیدن به عنوان چای، استفاده در سوپ و یا به صورت مالشی به کار برد.

درمان اوریون

برای درمان اوریون ایمنی خود را از طریق رژیم غذایی سالم افزایش دهید

اگر در حال حاضر مبتلا به اوریون تشخیص  داده شده اید، ممکن است فکر کنید که خیلی دیر است که نگران خوردن یک رژیم غذایی سالم باشید. اما یک رژیم غذایی غنی از مواد مغذی به کاهش خطر ابتلا به بیماری  هایی مثل عفونت های جدی دیگر و یا آسیب به گوش کمک می کند.

بسته به توانایی شما در جویدن، غذاهای دارای آنتی اکسیدان مثل میوه  ها و سبزیجات را امتحان کنید. غذاهایی مانند سیر و پیاز پخته  شده، توت  ها، سیب  زمینی شیرین، آووکادو، سیب  زمینی پخته  شده، هویج پخته  شده، کره خام، و دانه  ها برای تامین مواد غذایی مغذی کافی هستند.

تخم  مرغ رسمی، روغن زیتون و نارگیل، و محصولات لبنی طبیعی مثل ماست و کفیر نیز غذاهای ضد ویروسی هستند که می توانند چربی  های ضروری و پروتئین  ها را تامین کنند. غذاهای پروبیوتیک مثل سبزیجات پرورده و ماست نیز راهی خوب برای بهبود سلامت معده که نقش مهمی در ایمنی ایفا می کنند، هستند. سعی کنید از مصرف هر گونه غذاهای تحریک  کننده مانند شکر مصنوعی، افزودنی های مصنوعی مثل شیرین کننده های مصنوعی، یا گوشتی که با هورمون  ها و مواد شیمیایی غیر طبیعی تولید می شود، اجتناب کنید.


گاف آمازون در ارسال اشتباهی کالا : یک نقص فنی نامعلوم در سایت آمازون باعث شد تا اطلاعات سفارش های تنظیم شده ۲۰ مشتری برای افراد دیگری ارسال شود و این امر موجب اعتراض گسترده شده است.

به گزارش موزیک دان به نقل از مهر :این افراد جزئیات اطلاعات سفارش های خود را در سایت آمازون به روز کرده بودند، اما آمازون تاییدیه این اقدام را برای آدرس های ایمیل هایی ارسال کرده که متعلق به افراد دیگری هستند.

نکته مهم این است که ایمیل های یادشده حاوی اطلاعات شخصی حساسی هستند که از جمله آنها می توان به اسامی و آدرس تحویل کالا اشاره کرد. البته اطلاعات کارت های اعتباری مشتریان در این ایمیل ها درج نشده اند.

سخنگوی آمازون اعلام کرده که نقص فنی یادشده برطرف شده تا از تداوم چنین اشتباهاتی جلوگیری شود. همچنین با بیست نفری که این خطا در مورد آنها رخ داده تماس گرفته شده تا مشکلات احتمالی رخ داده برای آنها برطرف شود.

در عین حال یکی از افرادی که دچار این مشکل شده در توئیتر خود تصریح کرده فردی که از طرف شرکت آمازون با وی تماس گرفته مدعی شده که اتفاقاتی از این دست گاهی در آمازون رخ می دهد! این امر موجب شگفتی و اعتراض فرد مذکور شده است.


در مورد بدشکلی انگشتان پا چه می دانید؟ چرا بعضی از افراد دچار بدشکلی انگشتان پا می شوند؟ آیا انگشتان دست هم می تواند دچار بدشکلی یا خمیدگی شوند؟ عوارض بدشکلی انگشتان پا چیست؟ در این مقاله از بخش ارتوپد موزیک دان به بررسی بدشکلی انگشتان پا می پردازیم. سپس انواع و راه های درمان آن را مورد بحث قرار می دهیم.

بدشکلی انگشتان پا

 

آناتومی پا و درمان بدشکلی انگشتان پا

پای انسان ۴۲ ماهیچه، ۲۶ استخوان، ۳۳ مفصل و حداقل ۵۰ رباط یا لیگامان و تاندون دارد که از بافت فیبروز محکم ساخته شده اند و به حرکت قسمت های مختلف کمک می کنند. علاوه بر این ۲۵۰,۰۰۰ غدد عرق هم دارد. پا عضوی پویا است و می تواند فشار زیادی (وزنتان) را هر روز تحمل کند. پا قسمت های زیادی دارد از جمله انگشتان پا، پاشنه پا و قسمت های دیگری که در هماهنگی با هم کار می کنند و شما را از جایی به جای دیگر می برند.

اما فشاری که پاها تحمل می کنند احتمال آسیب به پاهایتان را بالا می برد. شاید به نظرتان انگشتان پا خیلی مهم نباشد اما آن ها در عملکرد درست پا نقشی اساسی دارند. انگشتان پا ساختار پیچیده ای دارند که به حفظ تعادل هنگام راه رفتن و دویدن کمک می کنند. بسیاری از مشکلاتی که روی انگشتان پا تاثیر می گذارند به علت آناتومی غیر طبیعی پا اتفاق می افتند.

انگشتان پا کوچک هستند اما وظایف بزرگی انجام می دهند. آن ها به راه رفتن، دویدن و حفظ تعادل کمک می کنند. پس اگر انگشتان پا آسیب ببینند مشکل بزرگی ایجاد می شود. دلایل زیادی برای درد در ناحیه انگشتان پا وجود دارد. مثلا ممکن است هنگام راه رفتن به چیزی گیر کرده باشند یا وقتی در حال ورزش بودید آسیب دیده باشند. اما مشکلاتی مثل انگشت چکشی، انگشت چنگالی و سایر مشکلات می توانند سبب ایجاد درد شوند.

بدشکلی انگشتان پا

بدشکلی انگشتان پا – انگشت چکشی و انگشت چنگالی چه هستند؟

اگر یک یا چند انگشت پا بدشکل باشند یا به سمت داخل خمیده باشند انگشت چکشی یا چنگالی به وجود می آید. در این شرایط به علت این که ماهیچه ها، تاندون ها یا رباط هایی که انگشتان پا را احاطه کرده اند متعادل نیستند، شکلی عجیب در پا ایجاد می شود. این باعث می شود که انگشتان پا در حالات عجیبی خمیده شوند. علاوه بر عجیب به نظر رسیدن، این شرایط می توانند سبب ایجاد درد هم شوند. این مشکلات اغلب برای چهار انگشت کوچک هر پا اتفاق می افتند و معمولا به ندرت برای انگشت بزرگ پا اتفاق می افتند.

انگشت چکشی یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

انگشت چکشی نوعی از بدشکلی است که سبب می شود انگشتان پاهای فرد به جای این به سمت جلو باشند به سمت پایین خم شوند. این اختلال می تواند تمام انگشتان پا را تحت تاثیر قرار دهد اما معمولا روی انگشت دوم و سوم تاثیر می گذارد. اگر چه انگشت چکشی می تواند از بدو تولد فرد وجود داشته باشد اما گاهی در طول زمان و به علت آرتریت و پوشیدن کفش نامناسب هم می تواند ایجاد شود. در بیشتر موارد اختلال انگشت چکشی قابل درمان است. معمولا هنگام شکل گیری انگشت چکشی یک پینه سخت و دردناک روی اولین مفصل انگشت پا ایجاد می شود و باید سریعا درمان شود. اختلال انگشت چکشی به خودی خود بهتر نمی شود و برای اصلاح آن حتما باید درمان کنید.

چه چیزی سبب شکل گرفتن اختلال انگشت چکشی می شود؟

هر انگشت دو مفصل دارد که به انگشت این امکان را می دهد که خم شود و حرکت کند. اختلال انگشت چکشی هنگامی اتفاق می افتد که یکی از مفاصل به سمت داخل خمیده شود. دلایل معمول برای اختلال انگشت چکشی شامل این مواردند:

  • آسیب به انگشتان پا
  • آرتریت
  • قوس نامعمول در پا
  • پوشیدن کفش هایی که مناسب یا اندازه نیستند
  • کشیدگی رباط یا تاندون های پا
  • فشار ناشی از بونیون یا همان انحراف شست پا که این انحراف می تواند سبب خمیدگی تمام انگشت های پا به سمت داخل شود.

عوامل مخاطره آمیز در اختلال انگشت چکشی

برخی از عوامل احتمال ایجاد انگشت چکشی در فرد را بالا می برند. این عوامل شامل این مواردند:

  • سابقه خانوادگی انگشت چکشی
  • پوشیدن کفش های تنگ و نامناسب
  • پینه، بونیون و هر چیزی که پوست را ضخیم کند و به علت ساییدگی مداوم و مکرر اتفاق افتاده باشد

پوشیدن کفش های خیلی کوچک سبب انحراف مفاصل انگشتان به موقعیتی غیر طبیعی می شود. همین باعث می شود که ماهیچه ها نتوانند به راحتی خم شوند. اگر به مدت طولانی از کفش های نامناسب استفاده کنید ریسک بروز این مشکلات افزایش میابد:

  • انگشت چکشی
  • تاول و زخم
  • بونیون

بدشکلی انگشتان پا

علائم انگشت چکشی یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

اختلال انگشت چکشی راه رفتن را برای فرد سخت می کند. علاوه بر این باعث می شود که هنگامی که قصد خم کردن یا تکان دادن انگشت آسیب دیده یا انگشت های اطراف را داشته باشید به مشکل بر بخورید. علائم اختلال انگشت چکشی می توانند خفیف یا شدید باشند. اگر هر یک از این علائم را داشتید با پزشک صحبت کنید:

  • انگشتی که به سمت داخل و پایین خم شده است.
  • پینه
  • به مشکل برخوردن راه رفتن
  • ناتوانی در خم کردن پا یا تکان دادن انگشتان
  • انگشتان شبیه چنگال

اختلال انگشت چکشی را چگونه تشخیص می دهند؟

پزشک از طریق معاینه فیزیکی می تواند اختلال انگشت چکشی را تشخیص دهد. اگر استخوان، ماهیچه یا رباط آسیب دیده اند، تصویر برداری هایی مثل اشعه ایکس ضروری هستند.

 بدشکلی انگشتان پا

اختلال انگشت چکشی چگونه درمان می شود؟

با توجه به شدت عارضه نوع درمان برای اختلال انگشت چکشی مشخص می شود.

درمان اختلال انگشت چکشی خفیف:

می توانید اختلال انگشت چکشی را با پوشیدن کفش مناسب اصلاح کنید. استفاده از کفی کفش طبی و پد انگشتی پا هم می تواند سودمند باشد. این پدها موقعیت انگشتان پا را تغییر می دهند، فرد را از درد رهایی می بخشند و ظاهر انگشتان پا را اصلاح می کنند. برای درمان بونیون هم می توانید از این پدها استفاده کنید. اما اگر بونیون و سایر مشکلات، جدی باشند پزشک از جراحی برای اصلاح آن ها استفاده می کند. به هیچ عنوان تاول ها را باز نکنید چون این کار سبب ایجاد درد و عفونت می شود. برای پیشگیری از ساییدگی تاول با قسمت داخلی کفش و رهایی از درد، از پمادهای مخصوص استفاده کنید. می توانید به آرامی انگشتان تان را بکشید تا از درد رها شوید و انگشت آسیب دیده را در موقعیت درست قرار دهید.

درمان اختلال انگشت چکشی شدید:

هنگامی که نمی توانید انگشتان پایتان را خم کنید، جراحی تنها راهی است که بتوان انگشتان را حرکت داد. جراحی می تواند موقعیت انگشت را تغییر دهد، استخوان آسیب دیده و بدشکل را بردارد و تاندون ها و مفاصل را در موقعیت درست قرار دهد. می توانید همان روزی که جراحی را انجام می دهید به خانه برگردید.

چگونه می توان از وقوع اختلال انگشت چکشی پیشگیری کرد؟

بهترین راه برای پیشگیری از اختلال انگشت چکشی این است که کفش های مناسب بپوشید. از کفش هایی با کفی نرم که در آن ها احساس راحتی می کنید استفاده کنید. اگر قصد پوشیدن کفش پاشنه بلند دارید، پاشنه کفش تان باید دو اینچ یا کمتر باشد. پوشیدن کفش پاشنه بلند فشار وارده به انگشتان پا را زیاد می کند و سبب خم شدن آن ها می شود.

بعد از درمان بدشکلی انگشتان پا چه انتظاراتی می توان داشت؟

بعد از درمان اختلال انگشت چکشی معمولا هیچ عوارضی را مشاهده نخواهید کرد. اما اگر دیر درمان کنید، انگشت چکشی می تواند روی انگشت های مجاور هم تاثیر بگذارد و آن ها را بدشکل کند. بهتر است که هر چه زودتر این مشکل را درمان کنید.

جراحی انگشت چکشی یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

انگشت چکشی اختلالی است که روی یکی از سه انگشت میانی پا تاثیر می گذارد و سبب بدشکلی انگشتان پا می شود. بسیاری از افراد می توانند با تغییر در شیوه زندگی، علائم این مشکل را کنترل کنند. اگر تغییر در شیوه زندگی در کاهش درد و درمان موثر نبود ممکن است نیاز باشد که جراحی انجام دهید.

 بدشکلی انگشتان پا

چه کسی می تواند جراحی این عارضه بدشکلی انگشتان پا را داشته باشد‌؟

معمولا اولین راه چاره برای درمان اختلال انگشت چکشی، جراحی نیست. گاهی می توانید با تغییر کفش یا استفاده از کفی و پدهای طبی از درد بکاهید یا دیگر دردی نداشته باشید. در چنین شرایطی می توانید برای کشیدن و قوی کردن انگشتان پا، ورزش کنید. اگر این روش ها کارساز نبودند جراحی می تواند انتخاب مناسبی باشد. برخی از کسانی که مشکل انگشت چکشی دارند در کنار این مشکل از سایر مشکلات مثل خار پاشنه و بونیون هم رنج می برند. اگر چندین مشکل مربوط به پا دارید، ممکن است که پزشک توصیه کند که همه آن ها را با یک جراحی درمان کنید. اگر مشکلات زیر را دارید از انجام جراحی انگشت چکشی بپرهیزید:

  • گردش خون پایین در پا
  • عفونت
  • مشکلات و بیماری هایی که جراحی را خطرناک می کنند.

در طول جراحی انگشت چکشی چه انتظاراتی می توان داشت

جراحی انگشت چکشی معمولا یک جراحی سرپایی است. این به این معناست که می توانید همان روزی که جراحی داشته اید به خانه برگردید. معمولا در این عارضه بدشکلی انگشتان پا از بیهوشی عمومی در این جراحی استفاده می کنند و بیمار در حین جراحی کاملا بیهوش است. البته برخی از پزشکان ترجیح می دهند که از بی حسی استفاده کنند به این معنی که بیمار در حین جراحی به هوش است اما دردی را حس نمی کند. در خصوص نحوه بیهوشی با پزشک مشورت کنید. نوع جراحی به شدت اختلال انگشت چکشی بستگی دارد. اگر انگشت آسیب دیده هنوز انعطاف پذیر باشد جراح از تاندون ترانسفر استفاده می کند. سپس تاندون های اصلاح شده به صاف شدن انگشتان پا کمک می کنند. اگر انگشت آسیب دیده ثابت و سفت شده است، جراح دو انتخاب دارد: برداشتن مفصل و فیوژن مفصل.

برداشتن مفصل:

در برداشتن مفصل، برشی در قسمت بالای انگشت پا می دهند تا به رباط و تاندون های زیرین برسند. در رباط و تاندون ها برش ایجاد می کنند تا به صاف شدن انگشت پا کمک کنند. گاهی از میله های فلزی کوچک برای صاف نگه داشتن انگشت پا در طول بهبود استفاده می کنند. این میله ها را معمولا یک ماه پس از جراحی بر می دارند.

فیوژن مفصل:

در فیوژن، رباط و تاندون ها را برای صاف کردن انگشتان پا برش می دهند. در این پروسه، در دو سر استخوان هایی که مفصل آسیب دیده را تشکیل می دهند برش ایجاد می کنند تا انگشت پا بتواند صاف باشد.

 بدشکلی انگشتان پا

هزینه انگشت چکشی یکی از عارضه های بدشکلی انگشتان پا

در صورتی که این جراحی نیاز باشد، بیمه هزینه آن را تقبل می کند. پزشک در صورتی که شرایط زیر را داشته باشید این جراحی را ضروری می داند:

  • اگر درد دارید.
  • اگر انگشت چکشی تعادل شما را تحت تاثیر قرار داده است.
  • اگر انگشت چکشی روی سلامت کلی پاهای شما تاثیر گذاشته است.

اگر تنها به علت زیبایی قصد اصلاح انگشت چکشی را داشته باشید بیمه هزینه آن را تقبل نمی کند. هزینه این جراحی با توجه به جراح و شهری که در آن زندگی می کنید متفاوت است.

ریکاوری از جراحی انگشت چکشی از بدشکلی انگشتان پا

ریکاوری کامل از جراحی انگشت چکشی ممکن است چند هفته زمان ببرد. در طول دوره ریکاوری برای کمک به راه رفتن و حفظ تعادل باید از کفش های مخصوص استفاده کنید. گاهی اوقات در طی این دوره به واکر نیاز است. در هفته های اول پس از جراحی شاید نیاز باشد که مچ پا را بالا نگه دارید. این کار از فشار وارده به انگشتان کم می کند و به بهبود سریع تر کمک می کند. وجود ورم در کنار انگشت عادی است. گاهی این ورم ها تا یک سال باقی می مانند اما معمولا درد، بعد از جراحی از بین می رود. اگر این جراحی را برای پای راست تان انجام داده اید باید چند هفته رانندگی نکنید. حتما در خصوص محدودیت ها و کارهایی که نباید انجام دهید از پزشک سوال بپرسید. به علاوه تا زمانی که پزشک میله های فلزی را از پا در نیاورده است نباید پاهای خود را زیر آب نگه دارید.

 بدشکلی انگشتان پا

عوارض این نوع عارضه بدشکلی انگشتان پا

تمام جراحی ها خطرات خاص خود را دارند، عوارض این جراحی شامل این مواردند:

  • عفونت
  • آسیب عصبی
  • ایجاد لخته خون
  • واکنش نامناسب به بیهوشی (اگر از بیهوشی در جراحی استفاده شود)

پس از جراحی اختلال انگشت چکشی احتمال برگشت انگشت و خمیدن آن به سمت داخل وجود دارد این مشکل خیلی رایج نیست. علاوه بر این، احتمال این که پس از جراحی فیوژن، استخوان ها به درستی جوش نخورند هم وجود دارد.

نگاه کلی به بدشکلی انگشتان پا

اگر اختلال انگشت چکشی برگشت، فرد به جراحی دیگری نیاز دارد. علاوه بر این ممکن است پس از جراحی فرد فقط کمی بتواند انگشت پا را خم کند. خیلی ها بعد از جراحی اصلا نمی توانند انگشتانشان را خم کنند. جراحی نباید روی راه رفتن و حفظ تعادل در فرد تاثیر بگذارد. بعد از جراحی تا حد امکان کفش پاشنه بلند نپوشید. جراحی انگشت چکشی را برای از بین بردن درد و زیبایی انجام می دهند.

قدم بعدی بعد از جراحی بدشکلی انگشتان پا

برای آماده شدن جهت انجام جراحی کارهایی هستند که باید آن ها را انجام دهید:

  • درباره این که پس از جراحی چگونه قرار است به خانه برگردید تصمیم بگیرید.
  • از یکی از اعضای خانواده یا دوستان بخواهید که همان روز جراحی و تا حد امکان یک یا دو روز بعد، از شما پرستاری کنند.
  • اگر خانه تان دوبلکس است تمام چیزهایی که نیاز دارید را طبقه پایین بگذارید تا نیاز نباشد از پله ها بالا بروید.
  • اگر در مراحل اولیه درمان هستید از پزشک درباره نوع جراحی ای که مناسب شرایط شماست بپرسید. درباره خطرات و مزایای هر جراحی و طول دوره ریکاوری آگاه شوید.

انگشت چنگالی یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

چنگالی شدن انگشتان حالتی است که در آن انگشتان پا به شکل چنگال خم می شوند. این نقص می تواند مادر زادی باشد گاهی نیز پا بعدا به این شکل در می آید. این اختلال خیلی جدی نیست اما می تواند سبب اذیت شدن فرد شود. این اختلال می تواند نشان دهنده وجود عوارضی مثل اختلال دماغی یا دیابت باشد. این اختلال به علت پوشیدن کفش نامناسب نیست و علت آن عدم توازن ماهیچه ای است. دلیل عدم توازن ماهیچه ای می تواند آرتریت روماتوئید، اختلال عصبی عضلانی، سکته مغزی و سایر بیماری ها باشد. اگر شک دارید که دچار چنگالی شدن انگشتان شده اید یا نه، حتما وقت ملاقاتی با پزشک ترتیب دهید. برای پیشگیری از وخیم شدن چنگالی شدن انگشتان تشخیص زود هنگام و درمان حائز اهمیت است.

علائم چنگالی شدن انگشتان یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

وقتی کسی دچار اختلال انگشت چنگالی شود، مفصل های نزدیک قوزک به سمت بالا می روند در حالی که سایر مفاصل به سمت پایین خم می شوند. همین باعث می شود که انگشتان پا شبیه چنگال (منظور چنگال حیوانات) به نظر برسند. در برخی موارد انگشت چنگالی سبب بروز درد نمی شود. در برخی موارد دیگر انگشتان پایتان ممکن است آسیب ببینند و دچار پینه یا زخم در قسمت هایی شوید که با کفش ساییده می شوند. گاهی اختلال انگشت چنگالی را با انگشت چکشی اشتباه می گیرند اما آن ها یکسان نیستند. اگر چه بین این دو اختلال شباهت های زیادی وجود دارد اما ماهیچه های مختلفی سبب بروز آن ها می شوند.

 بدشکلی انگشتان پا

دلایل بروز چنگالی شدن انگشتان یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

اختلال انگشت چنگالی می تواند به علت مشکلات متفاوتی اتفاق بیفتد. برای مثال، ممکن است بعد از جراحی قوزک یا آسیب به قوزک دچار این مشکل شوید. آسیب عصبی می تواند عضلات پا را ضعیف کند و سبب عدم توازن شود که این اتفاقات باعث خم شدن انگشتان پا به طور غیر طبیعی می شوند. التهاب هم می تواند باعث خم شدن انگشتان پا به حالت چنگالی شود. اختلالاتی که می توانند سبب اختلال انگشت چنگالی شوند شامل این موارد هستند:

آرتریت روماتوئید:

این اختلال نوعی اختلال خود ایمنی است که باعث می شود سیستم ایمنی بدن به بافت های سالم در مفاصل حمله کند. در نتیجه، مفاصل ملتهب می شوند. این التهاب می تواند سبب بدشکلی های مفصلی گردد.

اختلال دماغی:

این اختلال بر حجم عضلات تاثیر می گذارد و باعث می شود که یا خیلی شل شوند و یا خیلی سفت شوند. این اختلال می تواند به علت رشد غیر عادی مغز یا آسیب به مغز در حین زایمان اتفاق بیفتد.

دیابت:

دیابت هنگامی اتفاق می افتد که انسولین به میزان کافی تولید نمی شود یا بدن نسبت به تولید انسولین مقاومت نشان می دهد. این اتفاقات سبب بالا رفتن قند خون می شوند. آسیب به عصب، خصوصاً عصب های پا، از اختلالاتی است که می توانند به دیابت ارتباط داشته باشند.

بیماری شارکو ماری توث:

این اختلال ژنتیکی نادر روی سیستم عصبی فرد تاثیر می گذارد. این اختلال باعث تضعیف و بدشکلی پا و انگشتان پا می شود.

سکته مغزی:

این اختلال هنگامی اتفاق می افتد که به علت ایجاد لخته خون یا ضعیف شدن رگ های خونی، جریان خون به مغز قطع می شود. سکته مغزی سبب ایجاد آسیب های شدید عصبی می شود و روی عضلات، از جمله عضلات پا، تاثیر می گذارد. در برخی شرایط دلیل وجود انگشت چنگالی هیچ وقت تشخیص داده نمی شود.

 بدشکلی انگشتان پا

عوامل مخاطره آمیز بدشکلی انگشتان پا

عواملی که می توانند ریسک ابتلا به این مشکلات را افزایش دهند شامل این موارد هستند:

سن:

ریسک ابتلا به اختلالات مربوط به پا با بالا رفتن سن بالا می روند.

جنسیت:

زنان بیش از مردان در معرض این اختلالات قرار دارند.

طول انگشتان پا:

اگر انگشت دوم پایتان بلندتر از انگشت بزرگ پا است، احتمال بروز این اختلالات در شما بالا می رود.

بیماری های خاص:

افرادی که دچار آرتریت و دیابت هستند بیش از سایرین در معرض اختلالات پا قرار دارند. وراثت نیز نقشی اساسی در بروز این مشکلات ایفا می کند.

چه هنگام برای چنگالی شدن پا باید به پزشک مراجعه شود

در صورت مشاهده علائم چنگالی شدن انگشتان پا حتما به پزشک مراجعه کنید. در ابتدا انگشتان پای بیمار انعطاف پذیر هستند اما با گذر زمان انعطاف خود را از دست داده و به حالت چنگالی در می آیند. برای جلوگیری از چنگالی شدن انگشتان پا حتما باید درمان کنید. علاوه بر این، پزشک وجود علائمی مثل دیابت و آرتریت روماتوئید در فرد را بررسی می کند چون این اختلالات می توانند سبب چنگالی شدن پا شوند. تشخیص زود هنگام و درمان، از بروز مشکلات جدی پیشگیری می کند و کیفیت زندگی را بالا می برد.

بدشکلی انگشتان پا

درمان چنگالی شدن انگشتان پا یکی از انواع بدشکلی انگشتان پا

برای درمان چنگالی شدن انگشتان پا، ترکیبی از تمهیدات پزشکی و مراقبت در خانه نیاز است.

مراقبت پزشکی:

اگر انگشتان پا هنوز منعطف باشند، پزشک برای نگه داشتن آن ها در جای درست استفاده از آتل را پیشنهاد می دهد. گاهی پزشک تمرین هایی را به فرد آموزش می دهد تا برای حفظ انعطاف انگشتان، در خانه آن ها را انجام دهد. علاوه بر این ممکن است پزشک فرد را تشویق به پوشیدن انواع خاصی از کفش کند. اگر این روش های درمانی موثر نبودند یا انگشتان پا خیلی سخت شدند، پزشک جراحی را توصیه می کند. گاهی پزشک استخوان انگشت پا را کوتاه می کند تا به آن کمک کند که صاف شود. اگر چنگالی شدن انگشتان پا به علت اختلالاتی که ذکر شده اند اتفاق افتاده باشد، پزشک برای درمان استفاده از دارو یا جراحی را پیشنهاد می دهد.

مراقبت در خانه:

اگر انگشتان پا هنوز منعطف هستند انجام ورزش منظم به کاهش علائم یا پیشگیری از بدتر شدن آن ها کمک می کند. برای مثال ممکن است پزشک پیشنهاد دهد که با دست ها، انگشتان پا را در موقعیت درستی قرار دهید. بلند کردن اجسام با انگشتان پا هم می تواند مفید باشد. پوشیدن کفشی که راحت باشد به کاهش درد و اذیت شدن کمک می کند. از پوشیدن کفش تنگ یا کفش پاشنه بلند بپرهیزید. اگر انگشتان تان در حال سخت شدن هستند دنبال کفشی بگردید که گودی بیشتری در قسمت انگشتان دارد. می توانید از کفی و پدهای طبی مخصوص استفاده کنید.

درمان خانگی بدشکلی انگشتان پا

درمان در خانه می توانند علائم را برطرف کند، به خصوص اگر انگشتان پا هنوز انعطاف پذیر باشند. در برخی موارد برای پیشگیری از چنگالی ماندن دائم انگشتان پا فرد به جراحی نیاز دارد. اگر جراحی داشته اید، بهبود انگشتان پا بین ۶ تا ۸ هفته زمان می برد.

بدشکلی انگشتان پا

آیا فقط بدشکلی انگشتان پا وجود دارد؟

خیر بدشکلی انگشتان در دست ها نیز بروز می کند. مالت فینگر اختلالی است که در آن انتهای انگشت دست خمیده می شود و صاف نمی شود. این حالت هنگامی اتفاق می افتد که تاندون های باز کننده انگشتان دست آسیب می بینند. مفصل دست نوعی از مفاصل لولایی است که به انگشتان دست اجازه خم شدن و صاف شدن را می دهد. هر انگشت دست از ۳ استخوان فالانژ که با ۲ مفصل اینترفالانژیال به هم متصل می شوند، ساخته شده است.

مفصلی که نزدیک انتهای انگشت دست قرار دارد مفصل اینترفالانژیال پروگزیمال (PIP) و مفصلی که نزدیک نوک انگشت دست قرار دارد مفصل اینترفالانژیال دیستال (DIP) نام دارد. مالت فینگر می تواند به علت فعالیت های ورزشی سنگین، فشار اضافی روی انگشتان دست و آسیب به دست ایجاد شود. منظور از این آسیب می تواند آسیب به تاندون های باز شونده دست بدون شکستگی استخوان باشد، یا آسیب به تاندون همراه با شکستگی جزئی یا جدی استخوان باشد.

معمولا مالت فینگر می تواند بدون استفاده از جراحی درمان شود. معمولا در درمان آن از آتل استفاده می کنند که آتل انگشت دست را بدون حرکت نگه می دارد و به پروسه طبیعی درمان کمک می کند. در مواردی که شکستگی وجود دارد، بهبود کامل استخوان ۶ الی ۸ هفته زمان می برد.

اما گاهی وقتی که آسیب خیلی شدید است و استفاده از آتل کارساز نیست، باید جراحی انجام داد. اگر مالت فینگر درمان نشود می تواند به ناهنجاری مفصلی ای به نام سوان نک دفورمیتی یا تغییر شکل گردن قو تبدیل شود. این ناهنجاری در افرادی که انگشت دوم دستشان بلندترین انگشت است رایج تر است.

دلایل مالت فینگر

مالت فینگر می تواند به علت فعالیت های ورزشی (مثل بیسبال) یا سایر فعالیت هایی که به انگشتان دست فشار وارد می کنند، ایجاد شود.

علائم مالت فینگر

علائم اصلی مالت فینگر درد و ورم و محدود شدن حرکت مفاصل هستند.

تشخیص مالت فینگر

تشخیص مالت فینگر شامل معاینه و تصویر برداری با اشعه ایکس از انگشت آسیب دیده است. گاهی سایر روش های تصویر برداری مثل MRI هم می توانند سودمند باشند.

درمان مالت فینگر

مالت فینگر می تواند بدون نیاز به جراحی و با استفاده از آتل در طول ۶ الی ۸ هفته درمان شود. بدون حرکت نگه داشتن انگشت به بهبود سریع تر کمک می کند. گاهی در برخی از افراد، در طی جراحی میله ای فلزی در استخوان آسیب دیده قرار می دهند. این میله ها ۶ ‌هفته بعد از بهبود برداشته می شوند. اگر با استفاده از آتل دردتان کم نشد پزشک جراحی را توصیه می کند.

اقدامات بعد از جراحی مالت فینگر

بعد از جراحی مالت فینگر، بیمار باید تمرین های انعطافی برای قوی شدن انگشتان دست انجام دهد.

خطرات و عوارض مالت فینگر

خطرات و عوارض مربوط به جراحی مالت فینگر شامل این مواردند:

  • بافت‌ مردگی بی‌ خونی یا آواسکولار نکروز (به علت نرسیدن خون کافی)
  • عفونت
  • خشکی مفاصل

روز جراحی مالت فینگر باید چه کاری انجام دهم؟

  • صبح جراحی از مصرف قرص مخصوص دیابت و انسولین بپرهیزید.
  • از جواهر آلات، پیرسینگ، آرایش، لاک و موارد از این قبیل استفاده نکنید.
  • وسایل قیمتی و پول های خود را در خانه بگذارید.
  • لباس های گشاد و راحت بپوشید.

بدشکلی انگشتان پا

جراحی بدشکلی انگشتان پا

اگر پزشک جراحی را پیشنهاد داده، باید توصیه های او را کاملا بفهمید و رعایت کنید. هدف این جراحی ها صاف کردن انگشتان است. گاهی برای پیشگیری از وقوع دوباره مشکل از فیوژن استفاده می کنند.

نتیجه گیری

بدشکلی انگشتان پا اختلالی است که در آن استخوان های پا به طرز غیر طبیعی می شوند. رایج ترین این مشکلات شامل هالوکس والگوس، انگشت چکشی، انگشت چنگالی و مالت فینگر هستند. خیلی از این اختلالات در ابتدا با روش های ساده قابل درمانند اما اگر آن ها را دیر تشخیص دهید و درمان کنید به جراحی نیاز است. نادیده گرفتن علائم این اختلالات سبب شدیدتر شدن شرایط، پارگی بافت و حتی عفونت می شوند. هدف از درمان، از بین بردن فشار، کاهش اصطکاک و کاهش درد است. پزشک درباره نوع درمان مناسب با شما صحبت خواهد کرد. وی همچنین نوعی از کفش که مناسب شماست را برای شما در نظر می گیرد. گاهی با مراقبت اولیه می توانید مانع از وجود این اختلالات شوید.


دانلود فیلم تگزاس با کیفیت ۴K و لینک مستقیم

دانلود فیلم تگزاس با کیفیت ۱۰۸۰p، دانلود فیلم تگزاس، دانلود فیلم تگزاس با لینک مستقیم، دانلود فیلم ایرانی جدید، دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم تگزاس

نام اثر: تگزاس

کیفیت ها: full hd 1080p – hd 720p – sd 480p

مخاطب: بزرگسالان

نوع فیلم: سینمایی

محصول: ایران

موضوع: کمدی

نویسندگان : بابک کایدان و میثم کایدان

کارگردان: مسعود اطیابی

تهیه کننده: ابراهیم عامریان

با هنرنمایی: حمید فرخ نژاد, سام درخشانی , پژمان جمشیدی , گابریلا پتری , توگان تی شی را, آدریانو تولوزا, تی آگو متوس, فرانسیس لیما, لی بوم بوم

سال تولید: ۱۳۹۶

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶

مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه

درباره فیلم :

تگزاس فیلمی به کارگردانی مسعود اطیابی، تهیه‌کنندگی ابراهیم عامریان و نویسندگی بابک کایدان و میثم کایدان محصول سال ۱۳۹۶ است. این فیلم در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۳۹۷ در سینماهای ایران اکران شده‌است.

داستان فیلم:
داستان این فیلم دربارهٔ دو دوست به نام بهرام (پژمان جمشیدی) و ساسان (سام درخشانی) است. ساسان در برزیل زندگی کرده و بهرام نیز می‌خواهد مقیم برزیل شود. اما در این مسیر ماجراهای هیجان انگیزی برای آن‌ها رخ می‌دهد …

 


دارچین، نام رایج و متداول پودری است که از چندین گونه مختلف گیاهی با عنوان Cinnamomum گرفته می شود و به عنوان پر مصرف ترین ادویه در دنیا شناخته می شود. با این حال بسیاری از مردم متوجه این نکته نمی شوند که می توانند از دارچین علاوه بر پاشیدن آن بر روی غذا، به شکل قرص  های دارچین یا روغن اسانس دارچین  و یا حتی دمنوش دارچین نیز استفاده کنند. در این مقاله از بخش طب سنتی و داروهای گیاهی موزیک دان به بررسی فواید دارچین می پردازیم.

محققان از دارچین به عنوان یک گیاه دارویی چند منظوره یاد می کنند و به این نکته اشاره می کنند که دارچین دارای فوایدی از جمله مبارزه با التهاب، حمایت از سلامت قلب و بهبود حساسیت انسولین می باشد. شما می توانید به جای استفاده از خود دارچین، از قرص  های دارچین نیز که دارای خواص ضد میکروبی، ضد قارچی و ضد دیابتی است استفاده کنید یا دمنوش آن را تهیه کنید.

دارچین چیست؟

دارچین یک ادویه مفید برای سلامتی است که در سراسر جهان مورد استفاده دارویی و خوراکی قرار می گیرد. دارچین، معمولا به صورت یکی از این دو نوع یافت می شود، یا یه شکل دارچین کارسیا و یا دارچین سیلان و حاوی تعدادی از آنتی  اکسیدان  ها و ترکیبات مفید مانند سینامالدئید، سینامیل استات و الکل سینامیل است. مطالعات نشان می دهند که دارچین، در موارد زیر کاربرد دارد:

دارچین

  • به دلیل اثرات آنتی اکسیدانی که دارد، به کاهش التهاب و حمایت از عملکرد سیستم ایمنی بدن کمک می کند.
  • کاهش قند خون بعد از صرف غذا
  • کاهش قند خون در افراد مبتلا به بیماری دیابت
  • مبارزه با باکتری ها، قارچ ها و میکروارگانیسم های دیگر به منظور پیشگیری یا درمان عفونت هایی مانند برونشیت و کاندیدا
  • حمایت از سلامت شناختی و قلبی
  • پیشگیری از چاقی و یا معکوس کردن روند چاقی
  • بهبود بهداشت و سلامت دهان و دندان و پوست
  • کمک به درمان مشکلات گوارشی و از دست دادن اشتها
  • و خیلی موارد دیگر

آیا مصرف دارچین ضرری ندارد؟

بیشتر مطالعات نشان داده ا ند که مصرف دارچین ضرری ندارد و به خوبی تحمل می شود، با این حال دارچین می تواند به طور بالقوه ای با اثرات بعضی از داروها مانند رقیق کننده های خون یا دارو های دیابت که برای کاهش قند خون مورد استفاده قرار می گیرند، تداخل پیدا کند.

دارچین -4

۵ مورد از فواید دارچین

کمک به تنظیم میزان قند خون و پیشگیری از مقاومت به انسولین

آیا دارچین در کنترل قند خون موثر است؟ تعدادی از مطالعات نشان  داده اند که دارچین، اثرات مفید و مثبتی بر میزان سطح قند خون و حساسیت به انسولین دارد، به این معنی که قادر است برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، سندرم متابولیک و یا مقاومت به انسولین مفید باشد.

شواهدی نیز وجود دارد مبنی بر این که دارچین به چندین روش باعث  بهبود سلامت متابولیکی بدن می شود از جمله کمک به افزایش سنتز گلیکوژن در کبد و افزایش جذب گلوکز در عضلات اسکلتی. به نظر می رسد که ترکیبات موجود در پودر دارچین به نام پلیمرهای متیل هیدروکسی کلکون (MHCPs)، در مقاومت به انسولین نقش دارد.

با این حال، پذیرفتن هر تحقیق و مطالعه ای که نشان می دهد دارچین برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ یا دیابت نوع ۲ می تواند مفید باشد، منصفانه نیست زیرا لزوما به کاهش سطح گلوکز در طولانی  مدت،کمکی نمی کند. اگر بخواهیم بهترین قرص  های دارچین را برای دیابت مورد بررسی قرار دهیم باید بگوئیم که دارچین سیلان که معمولا رنگ روشنی دارد نسبت به دارچین کاسیا که رنگ تیره تری دارد،  تاثیر کمتری بر روی تنظیم قند خون می گذارد.

آیا دارچین به کاهش وزن شما کمک می کند؟

دارچین علاوه بر بهبود سلامتی، به کنترل وزن نیز می تواند کمک کند. در یک آزمایش بالینی دوسوکور تصادفی به مدت ۶ هفته، ۱۱۶ نفر که به سندروم متابولیک مبتلا بودند را به دو گروه مداخله رژیم غذایی تقسیم کردند. گروهی که در روز ۶ قرص دارچین (معادل ۳ گرم) را مصرف می کردند و گروهی که در روز ۶ کپسول آرد گندم ( معادل ۵/۲ گرم) را مصرف می کردند. نتایج این مطالعه نشان دهنده این موضوع بود که گروه مصرف کننده دارچین در مقایسه با گروه مصرف کننده آرد گندم، با کاهش بیشتری از قند خون ناشتا، دور کمر و شاخص توده بدنی روبرو شدند.

دارچین -8

کاهش فشار خون و کلسترول

اثبات شده است که دارچین می تواند به کاهش عوامل خطر بروز بیماری  های قلبی کمک کند. حال آنکه تمام مطالعات و تحقیقات، نشان نداده اند  که دارچین دارای اثرات قابل  توجهی بر سلامتی قلب می باشد اما مطالعات کمی نشان داده  اند که قرص دارچین می تواند به کاهش سطوح کلسترول و تری گلیسرید کمک کند.

به عنوان مثال، تحقیقی که توسط انجمن دیابت آمریکا انجام شد نشان داد که افراد بزرگسال، پس از مصرف دارچین به مدت ۴۰ روز، میزان گلوکز، تری گلیسیرید،کسترول بد و کلسترول کلی را کاهش دادند، در حالی که گروه دارونما که دارچین مصرف نکرده بودند، با چنین تغییراتی روبرو نشدند. علاوه بر این، دارچین از تشکیل لخته خون نیز می تواند پیشگیری کند.

اثرات آنتی اکسیدانی دارد و به کاهش التهاب کمک می کند

دارچین دارای تعدادی از آنتی اکسیدان ها و دیگر ترکیبات مفید است که به کنترل التهاب و مبارزه با آسیب رادیکال های آزاد مثل تانین ها، فلاونوئیدها، گلیکوزیدها، ترپنوئید ها و آنتراکینون ها کمک می کند. دارچین،گردش خون را نیز افزایش می دهد، ترمیم بافت ها را بهبود می  بخشد و می تواند درد را به طور کامل درمان کند.

محافظت از مغز

در مطالعاتی که بر روی حیوانات انجام گرفته، مشخص شده  است که پودر دارچین دارای فوایدی است که شامل محافظت از مغز با کاهش استرس اکسیداتیو می باشد. به این معنی که ممکن است از بروز  بیماری هایی مانند آلزایمر و پارکینسون پیشگیری کند. این اعتقاد وجود دارد که دارچین به دلیل داشتن خواص آنتی اکسیدانی و رادیکال های آزاد، از نورون ها در برابر استرس اکسیداتیو و کاهش آسیب سلولی محافظت می کند و از سلامت شناختی نیز حمایت می کند.

مبارزه با عفونت

دارچین دارای خواص ضد میکروبی، آنتی بیوتیکی، ضد قارچی و ضد ویروسی است یعنی این که می تواند از سیستم ایمنی بدن حمایت کند و خطر ابتلا به بروز بیماری  هایی مانند کاندیدا، برونشیت، سرماخوردگی، گلو درد و ذات الریه  را کاهش دهد.

دارچین همچنین می تواند به تازه شدن نفس شما کمک کند و با کشتن باکتری  های مضر در داخل دهان،به سلامت دهان و دندان کمک کند. علاوه بر این، به نظر می رسد که دارچین به درمان بیماری  های پوستی از جمله آکنه، قرمزی و سوزش، روزاسه و آلرژی های پوستی می تواند  کمک  کند.

دارچین -9

درمان دیابت: آیا دارچین می تواند باعث کاهش قند خون شود؟

آیا این که دارچین می تواند میزان  قند خون در افراد مبتلا به دیابت را کاهش دهد درست است ؟با وجود مطالعات زیاد، هنوز مشخص نیست که دارچین می تواند به کاهش قند خون در افراد مبتلا به دیابت کمک کند. برخی از مطالعات مزیت های استفاده از این ادویه را نشان می دهند اما در برخی دیگر چنین نیست.

مطالعات قبلی با در نظر گرفتن مقادیر مختلف و انواع مختلف دارچین انجام شده است که مقایسه نتایج را سخت می کند.

ممکن است دارچین بتواند به بدن افراد کمک کند تا انسولین را به طرز موثر تری مصرف کند. اما تحقیقات و مطالعات بیشتری لازم است که مشخص شود چگونه مکمل های دارچین می تواند به افراد مبتلا به دیابت کمک کند.

برای اکثر افراد، مکمل های دارچین حداقل برای استفاده کوتاه مدت بی خطر به نظر می رسد. اما مقدار زیاد آن برای افرادی که مشکلات کبدی دارند می تواند خطر آفرین باشد.

حتما قبل از مصرف مکمل ها باید با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که برای شما مضر نیستند و از طرفی دیگر با سایر داروهای مصرفی شما تداخل نداشته باشند و آنها را تحت تاثیر قرار نمی دهند.  همچنین مهم است که به یاد داشته باشید هیچ ماده مغذی به تنهایی برای درمان و کنترل دیابت کافی نیست. مدیریت و کنترل دیابت شامل موارد زیر است:

  • سالم غذا خوردن
  • ورزش منظم
  • نظارت بر میزان قند خون
  • و در برخی مواقع داروهای دیابت یا درمان با انسولین

دارچین -3

مقدار دوز توصیه شده برای مصرف قرص دارچین

چند عدد کپسول دارچین باید مصرف کنید؟ در حال حاضر، هیچ مقدار ثابت و مشخصی برای دوز مصرفی دارچین وجود ندارد. توصیه های استاندارد و متعارف برای دوز مصرفی قرص دارچین،  بین ۱ تا ۴ گرم (۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ میلی گرم) در روز و نصف قاشق چایخوری پودر دارچین می باشد.

در برخی مطالعات، مقدار دوز مصرفی تا ۶ گرم در روز نیز خطری ندارد، با این حال دوزهای بالاتر از این مقدار ممکن است خطرناک باشند و مصرف آن توصیه نمی شود.مطالعه ای که در سال ۲۰۱۶  انجام گرفت و در مجله آکادمی تغذیه و رژیم غذایی منتشر شد، نشان داد که مقدار دوز مصرفی دارچین برای افراد بزرگسال مبتلا به دیابت یا مقاومت به انسولین، به طور معمول از  ۱۲۰ تا ۶۰۰۰ میلی گرم در روز می باشد.

مهم است که این مقدار از میزان ۱/۰ میلیگرم کومارین در هر کیلو از وزن بدن، تجاوز نکند. کومارین یک ماده فعال در دارچین است که اگر در مقادیر زیادی خورده شود، سمی است.دارچین سیلان، حاوی کمترین میزان کومارین می باشد.

قرص دارچین چه زمان و چگونه باید مصرف شود؟

قرص  های دارچین به صورت روزانه و به همراه غذاهایی که حاوی کربوهیدرات می باشند، میتوانند مصرف شوند.دارچین سیلان، ماده فعال کومارین کمتری دارد و با اینکه بهترین مکمل در نظر گرفته می شود، اما گاهی اوقات می تواند تاثیرات زیان آور نامطلوبی داشته باشد.

البته لزومی ندارد که دارچین به صورت مکمل و یا به شکل قرص مصرف شود. شما می توانید از دارچین به عنوان یک ادویه برای غذاهایی مانند بلغور جو دو سر، لاته یا قهوه و یا در پختن انواع غذاهای سالم استفاده کنید. علاوه بر این، از پوست درخت دارچین می توان برای تهیه چای دارچین استفاده کرد  زیرا نسبت به قرص ها و عصاره دارچین، پتانسیل کمتری برای ایجاد عوارض جانبی دارد.

این طور به نظر می رسد که قرص  های دارچین دارای مزایایی هستند و از این رو متخصصان مراقبت های بهداشتی معمولا مصرف آن را به افراد مبتلا به سندرم متابولیک، کلسترول بالا  و غیره توصیه می کنند. همچنین کسانی که دارچین مصرف می کنند، به استفاده از آن در رژیم غذایی سالم خود پایبند باشند و به توصیه های پزشک مبنی بر استفاده از دارو ها عمل کنند.

دارچین -2

عوارض جانبی و اقدامات احتیاطی قرص های دارچین

عوارض جانبی مصرف قرص  های دارچین چیست؟ آیا مصرف زیاد دارچین می تواند به شما آسیبی وارد کند؟

اگر چه بعید به نظر می رسد که دارچین باعث بروز واکنش های نامطلوبی شود، اما استفاده از این ادویه در مقدار دوز های متمرکز، می تواند باعث بروز عوارض جانبی شود، از جمله سوزش دهان و لب ها، قرمزی پوست (در هنگام استفاده موضعی)، سوء هاضمه، قند خون پائین، واکنش  های آلرژیک در برخی افراد و آسیب بالقوه به کبد هنگامی که در دوزهای بالا مصرف می شود.

دارچین با چه دارو هایی فعل و انفعال برقرار می کند؟ قرص های دارچین می توانند بر روی میزان سطح قند خون تاثیر بگذارند و بنابراین نباید بدون نظارت پزشک، با داروهای تجویزی دیابت مصرف شوند. همچنین ممکن است به طور بالقوه با داروهای آنتی  بیوتیک، رقیق کننده های خون و دیگر داروهای قلبی فعل و انفعالاتی را به وجود بیاورند.

چنانچه فردی دچار  اختلال لخته شدن خون باشد، باید قبل از شروع مصرف قرص های دارچین، در مورد مصرف مکمل دارچین با پزشک خود صحبت کند. همچنین شواهد کافی برای بی خطر بودن مکمل های دارچین در مورد زنان باردار و شیرده وجود ندارد و معمولا توصیه می شود که قرص های دارچین را مصرف نکنند.

دارچین -1

طرز تهیه دمنوش دارچین

روش های مختلفی برای چگونگی تهیه چای دارچین برای دیابت، کاهش وزن، التهاب و یا سلامت کلی بدن به علاوه چندین دستور  طرز تهیه چای دارچین وجود دارد.

یکی از آسان  ترین و ساده ترین روش های تهیه چای داغ دارچین، این است که یک قاشق چایخوری دارچین را به یک فنجان آب داغ اضافه کرده و هم بزنید. همچنین می توانید با استفاده از چوب دارچین، این نوشیدنی را تهیه کنید به این صورت که یک چوب دارچین را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در آب جوش بگذارید تا دم بکشد.

این روش باعث می شود که طعم منحصر به فرد و ترکیبات سالم آن، در این نوشیدنی بماند و حفظ شود. کیسه  های چای دارچین نیز در بسیاری از فروشگاه  های عرضه محصولات سالم و بهداشتی، موجود هستند که اغلب با گیاهان یا انواع مختلفی از چای های دیگر مانند چای سبز دارچین، چای زنجبیل دارچین یا چای عسل دارچین ترکیب می شوند.

شما همچنین می توانید ترکیبات مورد علاقه خود مانند چاشنی ها و شیرین کننده های طبیعی را به چای دارچین اضافه کنید. زردچوبه، سیب، لیمو و موز همگی مواد خوشمزه و مغذی هستند که می توانید برای طعم دادن به چای دارچین، به آن اضافه کنید.در اینجا چند دستور ساده برای تهیه این نوشیدنی آورده شده  است:

  • چای دارچین کره ای
  • چای زردچوبه، دارچین و زنجبیل
  • چای موز دارچین
  • چای لیمو دارچین عسل
  • چای سیب دارچین

هر چند که دستورالعمل  های خاصی برای زمان نوشیدن چای دارچین وجود ندارد اما بسیاری از افراد ترجیح می دهند که آن را در صبح و یا کمی قبل از خواب، به عنوان یک نوشیدنی آرامبخش و خواب آور مصرف کنند. با این حال، می توانید در هر موقعی از روز از این نوشیدنی خوشمزه لذت ببرید و از مزایای منحصر به فرد آن در زمینه سلامتی، بهره مند شوید.

دارچین -0

آموزش روش های ساده تهیه قهوه دارچینی

در اینجا یک فنجان قهوه با ترکیبی دلپذیر دارچینی را تقدیم شما می کنیم. علاوه بر اینکه قهوه دارچینی طعم خوبی دارد این نوشیدنی دارای خواص بسیاری نیز است. دارچین دارای خواص ضد باکتریایی، ضد قارچ و آنتی اکسیدان است و از ابتلا به بیماری های قلبی و دیابت جلوگیری می کند. زمانی که در منزل قهوه دارچینی برای خود درست می کنید، شما می توانید از اصل دارچین یا عصاره آن استفاده کنید. دارچین تنها برای طعم دار شدن قهوه نیست بلکه استفاده از اصل دارچین خواص زیادی را نیز دارا می باشد.

در هر فنجان چه مقدار دارچین اضافه کنیم؟

سعی کنید دارچین زیاد در قهوه اضافه نکنید. یک دوز کامل غلیظ یا یک چهارم قاشق چای خوری در فنجان کامل است.

قهوه دارچینی با دستورالعمل اصل دارچین  

ترکیبات:  

  • یک دوم فنجان قهوه  تیره و تلخ
  • یک دوم فنجان شیر
  • یک چهارم قاشق چای خوری اصل دارچین
  • یک دوم شکر قهوه ای (شکر سرخ) برای طعم دار کردن

طرز تهیه:  

قدم اول در تهیه یک قهوه دارچینی، دم کردن قهوه است، بعد آن را کناری گذاشته و مخلوط دارچین، شکر قهوه ای و شیر را روی حرارت قرار دهید تا بخار پز شود. بعد به آرامی این مخلوط را به قهوه اضافه کنید فقط همزمان قهوه را نیز هم بزنید. در صورت تمایل می توانید یک دوز کامل دارچین را با خامه زده شده را برای تزیین بر روی قهوه بریزید.

قهوه برای درمان مشکلات تنفسی

قهوه دارچینی با دستورالعمل عصاره دارچین ( قهوه دولچه لاته)  

شرکت قهوه آمریکایی استارباکس با قهوه دولچه لاته در سراسر جهان شهره است. دولچه لاته یک شیر قهوه شیرین با عصاره دارچین می باشد. در این مقاله طرز تهیه این نوع قهوه را نیز شرح خواهیم داد.

ترکیبات قهوه اسپرسو   

  •  دو اونس اسپرسو
  • شش اونس شیر گرم
  • دو قاشق پر عصاره دارچین

طرزتهیه:

یک شات اسپرسو دوبل( اسپرسو غلیظ) را استخراج یا یک کپسول اسپرسو را با آب جوش مخلوط می کنیم. دو قاشق عصاره دارچین اضافه کنید. شش اونس شیر سرد را در محفظه بخار بریزید تا کف کند. اکنون به آرامی شیر را در قهوه و سپس شکر را نیز برای طعم دادن به قهوه بریزید.

دستورالعمل تهیه قهوه ساده دارچینی

  • یک دوم فنجان قهوه
  • یک دوم شیر داغ
  • دو قاشق پر عصاره دارچین

طرز تهیه:

قهوه را جوشانده و دو قاشق پر عصاره دارچین را اضافه کرده و هم بزنید. شیر را در فر یا مایکروفر بجوشانید و به آرامی در حال هم زدن به قهوه اضافه کنید. برای مزه دار کردن آن شکر بریزید.

قهوه با ترکیب شیر و دارچین

همچنین، شما می توانید شیر با چوب دارچین را به قهوه خود اضافه کنید و این ترکیب مانند خامه است. برای تهیه قهوه با شیر، دو فنجان شیر داغ با یک چوب دارچین را در یک تابه متوسط بر روی حرارت ملایم گذاشته و بگذارید تا گرم شود. اکنون تابه را از روی حرارت بردارید و روی آن را بپوشانید و اجازه دهید تا چوب دارچین یک ساعت در شیر بماند. بعد از سفت شدن این ترکیب لذیذ، می توانید تا سه روز آن را در فریزر قرار دهید. هر زمان که خواستید این ترکیب خامه ای را مصرف کنید به آرامی آن را گرم کنید و از نوشیدنی خود لذت ببرید.

خنده در دوران بارداری

مصرف دارچین در بارداری

دارچین گونه ای از گیاهان معطر است که از پوست درخت دارچین به عمل می آید. طعم دارچین در ابتدا شیرین است اما به محض جویدن طعم تندی را در دهان حس می کنید. همچنین، این گیاه با نام دارچینی، بعد از فلفل سیاه دومین گیاه شناخته شده و محبوب است و در آشپزی بویژه طبخ غذاهای آماده پرکاربرد است.

دارچین سرشار از خواص دارویی است و استفاده از آن در درمان خانگی بیماری هایی چون سرما خوردگی و ورم مفاصل رایج است. این گیاه معطر در رژیم غذایی زنان باردار لحاظ می شود و بدلیل اهمیت دوران حاملگی سوالات بسیاری در رابطه با ایمنی دارچین مطرح شده است. بنابراین، در این مقاله سعی شده است تا ابهامات مربوط به این گیاه را برطرف کرده و سوالات رایج در مورد فواید و مضرات دارچین در دوران بارداری را پاسخ دهیم.

آیا مصرف دارچین در دوران بارداری خطری ندارد؟

دارچین یک طعم دهنده عالی و سرشار از مواد مغذی است. این گیاه ارزشمند برای داشتن خواصی چون ضد التهاب، ضد باکتری، ضد ویروس در سطح جهان در درمان های خانگی بسیار استفاده می شود. به زنان باردار نیز توصیه می شود تا مقدار کمی از دارچین را برای درمان سرما خوردگی، سرفه، گلودرد، حالت تهوع و درد مفاصل مصرف کنند. در حقیقت، پزشکان برای معالجه کاهش اشتها، درد دندان و کنترل سطح کلسترول، مصرف منظم دالچینی( دارچین) را به زنان باردار توصیه می کنند.

آیا دارچین می تواند به باردار شدن شما کمک کند؟

پاسخ منفی است! هیچ تحقیقی تاثیر دارچین بر باروری را اثبات نکرده است. بهرحال، گیاه معطر دارچین سیستم ایمنی را تقویت کرده و این امر به درمان عفونت های شایع در بافت های بدن کمک می کند.

فواید دارچین برای زنان باردار

فواید بی نظیر دارچین برای زنان باردار عبارتند از:

آنتی اکسیدان طبیعی: 

دارچین دارای آنتی اکسیدان های طبیعی است که بطور خاص فقط در دوران بارداری پرفایده نیست. بلکه این گیاه معطر منبع آنتی اکسیدان است و بطور کلی مصرف آن برای تمام افراد مفید است. به بدن در مقابله با عفونت های باکتریایی، قارچی و انگلی کمک می کند. برخی از عفونت ها مانند سرماخوردگی و آنفلونزا با دارچین درمان می شوند.

چاشنی سالم در غذا: 

دارچین یک طعم قوی و شیرینی کمی دارد. دارچین بعنوان یک چاشنی سالم در غذاها استفاده می شود که بهترین تاثیر را دوران بارداری دارد.

مفید برای دیابت حاملگی:

پوست درخت دارچین برای زنان مبتلا به دیابت حاملگی بهترین گزینه است. اگر در دوران بارداری سطح قند خون ثابت نباشد فرد دچار دیابت حاملگی شده است. دارچین به کاهش سطح قند خون در مبتلایان دیابت نوع ۲ کمک می کند.

درمان میگرن در بارداری

مصرف چه مقدار دارچین برای زنان باردار ایمن است؟

اگرچه مصرف دارچین در دوران بارداری مفید است اما در مصرف آن نباید زیاده روی کرد. پزشکان توصیه کردند که روزانه بیش از ۲ یا ۴ میلی گرم پودر دارچین یا حداکثر ۱ یا ۲ چوب کوچک دارچین مصرف شود.

مصرف بیش از اندازه دارچین می تواند باعث مسمومیت، مشکلات معدی و نارسایی کبد شود.

اقدامات محتاطانه در زمان مصرف دارچین

  • افراد خاصی ممکن است حساسیت به دارچین را در دوران بارداری تجربه کنند. این گروه باید از خوردن ادویه جات اجتناب کنند.
  • دارچین تازه بسیار عالی است. دارچین مانده و کهنه می تواند برای سلامتی مضر باشد.
  • پزشکان نسبت به مصرف دارچین در زنانی که حاملگی پرخطر دارند یا سابقه سقط دارند، هشدار داده اند.
  • در آشپزی می توان از انواع متنوع دارچین سیلان که طعم ملایمی دارد استفاده کرد.
  • از طعم دهنده صنعتی دارچین استفاده نکنید زیرا حاوی مواد شیمیایی است.
  • هرگز در دوران بارداری روغن اسانس دارچین را مصرف نکنید، زیرا بسیار قوی است و می تواند مضرر باشد.

مضرات و عوارض جانبی دارچین در دوران بارداری

ممکن است در دوران بارداری بخاطر مصرف دارچین یکی از عوارض زیر را تجربه کرده باشید:

  • دارچین بعنوان رقیق کننده خون عمل می کند و احتمال خونریزی را افزایش می دهد.
  • مصرف بیش از حد دارچین بطرز خطرناکی سطح قند خون را پایین می آورد که احتمال دارد در این شرایط ناچار به انجام عمل جراحی اورژانسی شوید.
  • گیاه معطر دارچین با بسیاری از داروها سازگاری نداشته و تداخل دارد، بنابراین پزشکان معتقدند که باید آگاهانه دارچین را در برنامه غذایی خود بگنجانید.
  • افرادی که به دارچین حساسیت دارند ممکن است سوزش داخل دهان، التهاب زبان و زخم های دهانی را تجربه کنند.
  • مصرف دارچین بیش از مقدار توصیه شده ممکن است منجر به سقط جنین شود. بسیاری از زنان از این گیاه برای سقط جنین استفاده می کنند که در بسیاری از موارد خطرناک است.
  • مصرف روغن دارچین در دوران بارداری باعث زایمان زودرس می شود.
  • انقباضات رحمی

همچنین گفته شده است که مصرف دارچین در دوران حاملگی یک عامل کنش گرا در انقباضات رحمی و زایمان زود رس است. مصرف زیاد دارچین یا حتی استشمام روغن اسانس دارچین و هر روش دیگری ممکن است عامل انقباضات رحمی و زایمان زود رس در زنان شود.

دارچین یکی از بهترین هدایا طبیعت به انسان و یک ادویه با رایحه دلپذیر است. جویدن پوست تند و شیرین این گیاه تاثیرات بسیاری بر سلامتی بافت های بدن دارد! بویژه، در دوران بارداری که مجاز به مصرف دارو نیستید دارچین شما را از برخی دردها نجات می دهد. البته، همیشه به یاد داشته باشید که دارچین را بصورت تازه مصرف کنید نه به شکل پودر صنعتی. اگر قصد طبخ یک غذای خوشمزه را برای خود دارید، فقط مقدار بسیار کمی از دارچین را برای طعم دار و معطر کردن به غذا بپاشید که میزان سلامت غذا را نیز افزایش می دهد.

کیسه صفرا در دوران بارداری

پاسخ سوالات رایج در مورد دارچین

برای درمان سرما خوردگی و سرفه بهترین روش استفاده از دارچین چیست؟  

اگر در دوران بارداری مبتلا به سرماخوردگی یا سرفه شدید، دارچین برای معالجه شما کارآمد است. شما می توانید در منزل شربت دارچین را با ترکیب پودر دارچین و یک قاشق غذا خوری عسل و نصف فنجان آب تهیه نموده، روزی دوبار میل فرمایید. این شربت خانگی با میکروب ها مبارزه کرده و به سرعت باعث بهبودی می شود.

چگونه دارچین بیماری صبحگاهی را در زنان باردار معالجه می کند؟

بیماری صبحگاهی( حالت تهوع یا استفراغ و یا هر دو در صبحگاه) که اکثرا زنان باردار از آن رنج می برند و برای رفع این بیماری توصیه شده است که در ماه های اول بارداری دارچین مصرف شود. برای نیل به این هدف کافی است چای دارچین را جایگزین کرده و بطور مرتب مصرف کنید. فقط یک تیکه چوب بزرگ دارچین را در آب در حال جوش بیندازید تا رنگ چوب دارچین  به قهوه ای کم رنگ تغییر رنگ دهد. حال از نوشیدن این چای با چکاندن یک قطره عسل لذت ببرید. چای دارچین یک نوشیدنی عالی در دوران بارداری برای کاهش استرس است و آرام بخش نیز می باشد.

علایم واکنش آلرژیک به دارچین در دوران بارداری چیست؟  

دارچین نیز مانند سایر ادویه جات صد در صد بی خطر نیست. در صورت داشتن حساسیت به دارچین این علایم در شما عارض می شود؛ درد شدید معدی، سرگیجه، استفراغ، خارش، اگزما، مشکل تنفسی، کهیر و تورم در لب ها، سوزش دهان و با بروز این علایم مصرف دارچین را قطع کرده و در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایید.

سخن آخر

دو نوع دارچین وجود دارد، دارچین کاسیا و یا دارچین سیلان که حاوی تعدادی آنتی اکسیدان و ترکیبات مفید هستند.

دارچین فواید زیادی برای سلامتی دارد و می تواند به شما در موارد زیر کمک کند :

  • تنظیم قند خون و یا پیشگیری از مقاومت به انسولین
  • کاهش فشار خون و کلسترول
  • کاهش التهاب
  • حفاظت از مغز
  • مبارزه با عفونت ها

توصیه متعارف و  استاندارد در مورد میزان دوز مصرفی قرص دارچین، بین ۲ تا ۴ گرم در روز ( ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ میلی گرم ) و یا حدود نصف تا ۱ قاشق چایخوری پودر دارچین است.

قرص  های دارچین بر میزان سطح قند خون نیز تاثیر می گذارند و نباید با دارو های تجویزی دیابت، بدون نظارت پزشک، مصرف شوند. قرص های دارچین  ممکن است به طور بالقوه با داروهای آنتی بیوتیکی، رقیق کننده های خون و یا دیگر داروها، فعل و انفعالاتی را برقرار کنند.

علاوه بر این، به یاد داشته باشید که دارچین ممکن است با داروهایی که برای کاهش میزان قند خون مصرف می کنید، تداخل داشته باشد. در صورت استفاده از دارو برای کنترل بیماری دیابت، قبل از اضافه کردن چای دارچین به برنامه روزانه خود با پزشک تان مشورت کنید تا از تاثیرات و عوارض مضر آن بر روی سلامتی خود پیشگیری کنید.


۱۰ پیشبینی برتر دنیای فناوری از دید هواوی در سال ۲۰۲۵

با ترسیم دنیای آینده فناوری بر اساس داده‌هایی که شرکت هوآوی با حضور خود در حوزه‌های مختلف صنعت و فناوری به دست آورده است، این شرکت گزارشی را تحت عنوان Global Industry Vision) GIV)  منتشر کرده که در آن ۱۰ مورد از ترندهای برتری که دنیای آینده، زندگی و محیط کار ما را شکل می‌دهند، پیشبینی شده‌اند.

همچنین در گزارش GIV به این مورد نیز اشاره شده که تا سال ۲۰۲۵ حوزه‌های مختلف فناوری مانند پوشش شبکه‌های ۵G، ربات‌های خانگی و دستیارهای هوش مصنوعی به چه جایگاهی می‌رسند.

۱۰ ترند برتری که هوآوی پیشبینی می‌کند در سال ۲۰۲۵ در زندگی ما نقش کلیدی خواهند داشت، عبارت است از:

 

10 پیشبینی برتر دنیای فناوری از دید هواوی در سال 2025
۱۰ پیشبینی برتر دنیای فناوری از دید هواوی در سال ۲۰۲۵

 

در همین رابطه، مدیر ارشد بازاریابی زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات شرکت هوآوی، کوین ژانگ، می‌گوید «کاوش‌های بشر هیچ‌گاه به پایان نخواهد رسید. ما تغییرات سریعی را در زندگی، کار و جامعه آینده خواهیم دید که می‌تواند همه صنایع را با هوش مصنوعی، ۵G، پردازش ابری و دیگر فناوری‌ها وفق دهد. هوآوی نیز به دنبال ساخت پلتفرم‌های دیجیتال، تجربه‌های کاربری بهتر و بسترهایی برای ارتقای توان عملیاتی ارتباطات هوشمند خواهد بود. این رسالت ما برای ارائه آینده هوشمند و آماده‌سازی بستر بهره‌گیری از آن، برای همه انسان‌ها خواهد بود تا بتوانیم شانس رشد و ترقی را برای همگان افزایش دهیم».

 

10 پیشبینی برتر دنیای فناوری از دید هواوی در سال 2025
۱۰ پیشبینی برتر دنیای فناوری از دید هواوی در سال ۲۰۲۵

 

با ارائه اولین گزارش GIV که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، GIV @2025 به نحوی تنظیم شده تا با تحلیل ترندهای توسعه صنایع بتواند راهنمایی استراتژیک برای مطالعات در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات باشد.


در مورد سرطان خون (Leukaemia) چه می دانید؟ لوسمی نوعی سرطان است که در بافت در حال شکل گیری خون تشکیل می شود. این بیماری با رشد غیر قابل کنترل سلول های خونی و معمولا گلبول های سفید خون در مغز استخوان مشخص می شود. گلبول های سفید خون، یک جزء اصلی از واکنش ایمنی بدن هستند. ازدحام سلول های لوسمی، باعث می شود که جایگزین سلول های خونی و سلول های مغز استخوان شوند. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی سرطان خون می پردازیم. اگر چه بسیاری از انواع سرطان خون وجود دارند، اما برخی از آنها بیشتر از بقیه، بر روی افراد بزرگسال تاثیر می گذارند.

چه چیزی باعث سرطان خون یا لوسمی می شود؟

علت دقیق سرطان خون مشخص نیست، اما پژوهشگران معتقدند که این بیماری به دلیل جهش های ژنتیکی سلول های خونی خاصی ایجاد می شود که ناشی از عوامل ژنتیکی و یا محیطی هستند.

سرطان خون -2

برخی عوامل خطر در مورد بیماری لوسمی که افراد بالغ را تحت تاثیر قرار می دهند عبارتند از:

  • سن، افراد ۶۵ ساله و مسن تر، بیشتر در معرض خطر هستند
  • قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه یا دیگر مواد شیمیایی سرطان زا مانند بنزن
  • سیگار کشیدن
  • سابقه خانوادگی ابتلا به لوسمی
  • برخی اختلالات خونی مانند پلی سیتمی ورا
  • برخی سندرم های مادرزادی خاص مانند سندروم داون و آنمی فانکونی (کم خونی فانکونی)

علائم و نشانه های لوسمی حاد میلوئیدی (AML)

لوسمی حاد میلوئیدی (AML) علائم و نشانه های مختلفی می تواند داشته باشد که برخی از آنها، شایع تر می باشند.

علائم کلی و متداول

افراد مبتلا به لوسمی حاد میلوئیدی، اغلب دارای علائم غیر اختصاصی (کلی) هستند. این موارد شامل موارد زیر می باشند:

  • کاهش وزن
  • خستگی
  • تب
  • عرق شبانه
  • کاهش اشتها

اینها تنها علائم و نشانه های لوسمی حاد میلوئیدی (AML) نیستند. اغلب آنها توسط چیزی به غیر از سرطان خون ایجاد می شوند.

سرطان خون

علائم ناشی از تعداد کم سلول های خونی

بسیاری از نشانه ها و علائم لوسمی حاد میلوئیدی (AML)، در نتیجه کمبود سلول های خونی طبیعی است و زمانی اتفاق می افتد که سلول های سرطان خون، سلول های طبیعی تولید خون در مغز استخوان را از بین می برند. در نتیجه، افراد به اندازه کافی سلول های قرمز خون طبیعی، گلبول های سفید خون و پلاکت های خون را ندارند. این کمبود ها در آزمایشات خون دیده می شوند و می توانند باعث بروز علائمی شوند.

علائم تعداد کم گلبول های قرمز خون (کم خونی)

گلبول های قرمز خون، اکسیژن را به تمام سلول های بدن منتقل می کنند. کمبود گلبول های قرمز خون می تواند موجب عوارض زیر شود:

  • خستگی
  • ضعف
  • احساس سرما
  • احساس سرگیجه یا حواس پرتی
  • سردرد
  • رنگ پریدگی پوست
  • تنگی نفس

علائم تعداد کم گلبول های سفید خون

دلیل بروز عفونت ها، ممکن است کمبود گلبول های سفید خون طبیعی (کمبود گویچه های سفید خون) باشند، مخصوصا کمبود گلبول های سفید با عنوان نوتروفیل ها، که با عفونت، مبارزه می کنند (نوتروپنی). افراد مبتلا به لوسمی حاد میلوئیدی (AML )می توانند به عفونت هایی مبتلا شوند که به نظر نمی رسد از بین بروند و یا یکی پس از دیگری، دچار عفونت می شوند. تب معمولا با عفونت همراه است.

اگرچه که افراد مبتلا به لوسمی حاد میلوئیدی (AML) به خاطر تعداد زیاد سلول های سرطان خون، می توانند گلبول های سفید خون بیشتری داشته باشند،، اما این سلول ها مانند سلول های سفید خون طبیعی، از عفونت نمی توانند پیشگیری کنند.

سرطان خون -1

علائم تعداد کم پلاکت های خون

پلاکت ها معمولا به متوقف کردن خونریزی کمک می کنند.کمبود پلاکت های خون (ترومبوسیتوپنی) می تواند منجر به بروز موارد زیر شود :

  • کبودی یا ظاهر شدن نقاط کوچک قرمز یا بنفش رنگ بر روی پوست
  • خونریزی بیش از حد
  • خون دماغ مکرر یا شدید
  • خونریزی لثه ها
  • خونریزی های شدید قاعدگی در زنان

علائم ناشی از تعداد زیاد سلول های سرطان خون

سلول های سرطانی در لوسمی حاد میلوئیدی (بلاست) بزرگتر از گلبول های خونی سفید طبیعی هستند و برای عبور از میان رگ های خونی، با مشکلات بیشتری مواجه می شوند. اگر تعداد بلاست ها بسیار زیاد باشد، این سلول ها می توانند رگ های خونی را مسدود کنند و گلبول های قرمز خون طبیعی و اکسیژن را به سختی به بافت ها برسانند.

این وضعیت را لوکواستازی می نامند. لوکواستازی بسیار نادر است اما یک وضعیت اورژانسی پزشکی است که باید فورا درمان شود. برخی از علائم و نشانه های آن مثل سکته مغزی می باشد و شامل موارد زیر است:

  • سردرد
  • ضعف در یک طرف بدن
  • لکنت زبان
  • گیجی
  • خواب آلودگی

هنگامی که رگ های خونی در ریه ها تحت تأثیر این بیماری قرار می گیرند، افراد با تنگی نفس مواجه می شوند. عروق خونی در چشم نیز می تواند تحت تاثیر قرار بگیرند، که منجر به تاری دید یا حتی از بین رفتن بینایی می شود.

سرطان خون -5

مشکلات خونریزی و لخته شدن خون در مبتلایان به سرطان خون

بیمارانی که به نوع خاصی از لوسمی حاد آمیلوئیدی با عنوان لوسمی حاد لنفوسیتی (APL ) مبتلا هستند، ممکن است با خونریزی و لخته خون مواجه شوند. همچنین ممکن است به خون دماغ مبتلا شوند که قطع نمی شود و یا اگر قطع شود، هنوز هم کمی ترشح دارد.آنها ممکن است به ورم ساق پا ناشی از وجود یک لخته خون به نام ترومبوز ورید عمقی (DVT) یا درد قفسه سینه و تنگی نفس به خاطر وجود یک لخته خون در ریه (به نام آمبولی ریوی یا PE) نیز مبتلا شوند.

درد استخوان یا مفصل

برخی از افرادی که به لوسمی حاد آمیلوئیدی (AML ) مبتلا هستند، دارای درد استخوان یا درد مفاصل ناشی از وجود سلولهای لوسمی در این مناطق هستند.

ورم کردن شکم و سرطان خون

سلول های لوسمی ممکن است در کبد و طحال نیز ایجاد شده و باعث بزرگتر شدن آنها شوند که به صورت پری یا تورم شکم ممکن است دیده شود. دنده های تحتانی، معمولا این اندام ها را پوشش می دهند اما وقتی بزرگتر می شوند پزشک نیز می تواند آنها را احساس کند.

علائمی که باعث پخش شدن و سرایت سرطان خون می شوند

پخش شدن در سطح پوست

اگر سلو لهای سرطان خون در سطح پوست پخش شوند، می توانند باعث بروز توده ها یا لکه هایی شبیه به جوش های معمولی شوند. مجموعه ای از تومور هایی که شبیه سلول های لوسمی حاد آمیلوئیدی هستند و در زیر پوست و یا سایر قسمت های بدن پدید می آیند، کلرما، سارکوما گرانولیسیتی یا سارکوما میلوئیدی نامیده می شوند. لوسمی حاد آمیلوئیدی، بدون وجود سلول های سرطانی خون در مغز استخوان، به ندرت برای نخستین بار به صورت کلرما دیده می شود.

پخش شدن در لثه ها

انواع خاصی از لوسمی حاد آمیلوئیدی (AML )ممکن است به لثه ها سرایت کند و باعث ورم، درد و خونریزی شود.

پخش شدن در سایر اندام ها

سلول های سرطان خون، کمتر به اندام های دیگر سرایت می کنند. پخش شدن آنها درمغز و نخاع، می تواند باعث بروز علائم زیر شود:

  • سردرد
  • ضعف
  • تشنج
  • استفراغ
  • مشکل تعادل
  • بی حسی در صورت
  • تاری دید

در موارد خیلی نادر، لوسمی حاد آمیلوئیدی (AML) می تواند به چشم ها، بیضه ها، کلیه ها و یا دیگر اندام ها سرایت کند.

بزرگ شدن غدد لنفاوی

لوسمی حاد آمیلوئیدی (AML) به ندرت به غدد لنفاوی (مجموعه ای از سلول های ایمنی بدن که به اندازه لوبیا هستند) سرایت کرده و باعث بزرگ شدن آنها می شود. غددی که تحت تاثیر این بیماری قرار گرفته اند و در نواحی گردن، کشاله ران، زیر بغل و یا بالاتر از استخوان ترقوه وجود دارند، ممکن است به صورت توده هایی در زیر پوست احساس شوند.

اگر چه هر کدام از علائم و نشانه هایی که در بالا گفته شد، ممکن است توسط لوسمی حاد آمیلوئیدی (AML ) به وجود بیاید، اما احتمال اینکه به خاطرشرایط دیگر نیز ایجاد شوند، وجود دارد. با این حال، در صورت داشتن هر کدام از این مشکلات، به خصوص اگر از بین نمی روند یا بدتر می شوند، بهتر است که به پزشک مراجعه کنید تا علت، تشخیص داده شود و در صورت لزوم، تحت درمان قرار بگیرید.

سرطان خون -4

انواع سرطان خون

سرطان خون به دو روش طبقه بندی می شود. یک روش این است که،گلبول های سفید خون، لنفوئید و یا سلول های میلوئیدی را تحت تاثیر قرار می دهد. لوسمی لنفوسیتی که به عنوان لوسمی لنفوئیدی یا لنفوبلاستی نیز شناخته می شود، در گلبول های سفید خون به نام لنفوسیت ها و در مغز استخوان رشد می کنند. لوسمی میلوئیدی یا میلوژنوس، ممکن است در گلبول های سفید خون به غیر از لنفوسیت ها و همچنین گلبول های قرمز و پلاکت ها ایجاد شود.

یک روش دیگر دیگر این است که چگونه این بیماری به سرعت رشد می کند و بدتر و وخیم تر می شود، به این معنا که آیا این بیماری حاد (سریع رشد می کند) یا مزمن (کند رشد می کند) است. لوسمی حاد به سرعت پیشرفت می کند و منجر به تجمع سلول های خونی رشد نیافته در مغز استخوان می شود. با این نوع لوسمی، سلول ها در مغز تکثیر و ساخته می شوند و توانایی مغز را برای تولید سلول های سالم خون کافی کاهش می دهند. لوسمی مزمن، پیشرفت کندی دارد و منجر به تجمع گلبول های سفید خون نسبتا رشد یافته، اما هنوز غیر طبیعی می شود.

لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL)

لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL) به سرعت پیشرفت می کند و جایگزین سلول های سالم بدن می شود که باعث تولید لنفوسیت های عملکردی با سلول های سرطان خون می شود که به درستی رشد نکرده اند. سلول های لوسمی، از طریق جریان خون، به دیگر اندام ها و بافت های بدن از جمله مغز،کبد، غدد لنفاوی و بیضه ها منتقل می شوند و به رشد و تقسیم شدن ادامه می دهند. رشد، تقسیم شدن و گسترش یافتن سلول های لوسمی، ممکن است منجر به بروز تعدادی از علائم شود.

لوسمی حاد میلوئیدی (AML)

لوسمی حاد میلوئیدی (AML) که به عنوان لوسمی میلوژنوس حاد، لوسمی میلوبلاستیک حاد، لوسمی گرانولوسیتیک حاد یا لوسمی غیر لنفوئیدی حاد شناخته می شود، نوعی از سرطان خون و مغز استخوان است که به سرعت رشد می کند.

لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL)

لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL)،نوعی از سرطان است که معمولا به کندی، در لنفوسیت های مغز استخوان شروع به رشد می کند و خیلی آرام خود را به جریان خون می رساند. همچنین ممکن است به غدد لنفاوی و اندام هایی مانند کبد و طحال نیز سرایت کند.زمانی که لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL)، بیش از حد باعث رشد لنفوسیت های غیر طبیعی می شود، سلول های خون طبیعی را از بین برده و بدن را برای مبارزه با عفونت با مشکل مواجه می کند.

لوسمی مزمن میلوئیدی (CML)

لوسمی مزمن میلوئیدی (CML)، که به عنوان لوسمی مزمن میلوژنوس نیز شناخته می شود، از سلول های خونی تشکیل دهنده مغز استخوان شروع می شود و سپس در طول زمان به درون خون گسترش پیدا می کند. در نهایت، این بیماری به سایر نقاط بدن نیز سرایت می کند.

لوسمی سلول های مودار (HCL)

لوسمی سلول های مودار (HCL)، نوعی نادر از زیرمجموعه لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL) است که به کندی رشد می کند. HCL زمانی ایجاد می شود که مغز استخوان، سلول های B (لنفوسیت ها) زیادی را تولید می کند.سلول های B، نوعی از گلبول های سفید خون هستند که با عفونت مبارزه می کنند. همانطور که تعداد سلول های لوسمی افزایش پیدا می کند، گلبول های سفید خون سالم، گلبول های قرمز و پلاکت نیز تولید می شوند.

سندرم های میلودیسپلاستیک (MDS) و سرطان خون

سندرم های میلودیسپلاستیک (MDS)، نوعی بیماری است که در آن، مغز استخوان، سلول های قرمز که حامل اکسیژن هستند، گلبول های سفید خون که وظیفه مبارزه با عفونت را بر عهده دارند و یا پلاکت ها که باعث توقف خونریزی می شوند، را تولید می کند. انواع مختلف سندرم های میلودیسپلاستیک، بر اساس تغییرات خاصی که در سلول های خونی و مغز استخوان روی می دهد، تشخیص داده می شوند. سلولهای موجود در خون و مغز استخوان که میلو نیز نامیده می شوند، معمولا غیر طبیعی یا دیسپلاستیک به نظر می رسند، از این رو به نام سندرم های میلودیسپلاستیک شناخته می شوند.

طبق گفته انجمن سرطان آمریکا، سالانه، در بین ۱۳۰۰۰ نفر، MDS تشخیص داده می شود. قبلا، MDS به عنوان یک وضعیت پری لوسمی شناخته می شد و هنوز هم به همین نام است، زیرا برخی افراد مبتلا به MDS، لوسمی حاد را به عنوان یکی از پیچیدگی های این بیماری، گسترش می دهند. با این حال، اغلب بیماران مبتلا به MDS هرگز به لوسمی حاد مبتلا نمی شوند.

سرطان خون -6

درمان سرطان خون

درمان سرطان خون به طور کلی به نوع بیماری و تشخیص و نیازهای منحصر به فرد بیمار، بستگی دارد.

گزینه های درمان عبارتند از:

پیوند سلول های بنیادی و پرتو درمانی

پرتو درمانی با استفاده از انرژی های هدفمند مانند اشعه ایکس یا مواد رادیواکتیو، برای از بین بردن سلول های سرطانی، کوچک شدن تومورها و یا کاهش علائم مربوط به سرطان استفاده می شود. همچنین ممکن است در موارد زیر نیز مورد استفاده قرار بگیرد:

  • به عنوان درمان اولیه برای تخریب و از بین بردن سلول های سرطانی
  • ترکیب با سایر درمان ها برای متوقف کردن رشد سلول های سرطانی
  • برای کوچک کردن یک تومور، قبل از انجام درمان های دیگر
  • پس از انجام یک درمان دیگر برای توقف رشد هر سلول سرطانی باقی مانده
  • کاهش علائم سرطان پیشرفته

پرتودرمانی بخش مهمی از درمان، برای بسیاری از بیماران است. از آنجا که هر نوع سرطان به یک نوع رویکرد متفاوت نیاز دارد، طرح و برنامه درمانی برای هر بیمار، متناسب با نیازهای منحصر بفرد و اهداف درمانی بیمار شکل می گیرد.

تکنیک های تصویر برداری به انکولوژیست های پرتودرمانی این اجازه را می دهند که قبل و در طول درمان پرتودرمانی، به طور دقیق تومور را ردیابی کنند. ما از فن آوری های پرتویی بسیار هدفمند برای فرستادن حداکثر میزان اشعه به تومورها و کمترین تاثیر بر روی بافت ها و اندام های سالم استفاده می کنیم.

پرتودرمانی ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با دیگر درمان ها مانند عمل جراحی، شیمی درمانی، هورمون درمانی و یا ایمونوتراپی انجام شود. در طول این درمان، انکولوژیست های پرتو درمانی بر اثربخشی پرتودرمانی نظارت دارند و برنامه های درمان را طبق آن، تغییر داده و اصلاح می کنند.

عوارض جانبی رایج و شایع پرتو درمانی

درمان با پرتودرمانی ممکن است عوارض جانبی خاصی را در پی داشته باشد، از جمله :

  • واکنش های پوستی
  • خستگی
  • لنفدوم (انسداد لنفاوی)

سرطان خون -3

شیمی درمانی

شیمی درمانی، از داروهای ضد سرطانی برای کند کردن و یا متوقف کردن رشد سریع سلول های سرطانی در بدن استفاده می کند. در مراکز درمان سرطان آمریکا، انکولوژیست های پزشکی در ارائه شیمی درمانی هدفمند و به صورت جداگانه و تک نفری دارای تجربه هستند و در کنترل و مدیریت اثرات جانبی، فعال می باشند.

شیمی درمانی ممکن است برای موارد زیر، مورد استفاده قرار بگیرد :

  • به عنوان درمان اولیه برای تخریب و از بین بردن سلول های سرطانی
  • برای کوچک کردن یک تومور، قبل از انجام درمان های دیگر
  • بعد از درمان دیگری برای نابود کردن هر گونه سلول سرطانی باقی مانده
  • کاهش علائم سرطان پیشرفته
  • شیمی درمانی ممکن است به روش های زیر اجرا شود:
  • به صورت خوراکی (در دهان به صورت قرص یا مایع)
  • داخل وریدی (تزریق داخل رگ)
  • موضعی (به صورت یک کرم بر روی پوست)
  • تزریق
  • از طریق قرار دادن مستقیم در داخل یک سوراخ در ناحیه کمر یا یک دستگاه در زیر پوست سر

درمان هدفمند

دارو های درمان هدفمند برای توقف رشد و پیشرفت سرطان و جلوگیری از رشد و تقسیم سلول های سرطانی، تخریب آنها به طور مستقیم یا کمک به دیگر درمان ها مانند شیمی درمانی طراحی شده اند.

شیمی درمانی، سلول های سرطانی که به سرعت در بدن در حال رشد هستند را هدف قرار می دهد، خواه این سلول ها سرطانی باشند یا نباشند، در حالی که درمان هدفمند، داروها را به سمت ویژگی های ژنتیکی خاص سلول های سرطانی سوق می دهد. درمان هدفمند به طور خاص در جستجوی سلول های سرطانی است و برای کاهش آسیب رسیدن به سلول های سالم، برنامه ریزی شده است که ممکن است منجر به بروز عوارض جانبی کمتری شود.

برای کمک به شناسایی یک درمان هدفمند مناسب برای سرطان خود، پزشک ممکن است آزمایشاتی از جمله تست پیشرفته ژنوم، گرفتن اطلاعاتی بیشتر در مورد وضعیت ژنتیکی و ترکیب پروتئین و سایر ویژگی های تومور را انجام دهد. در صورتی که سرطان به دیگر درمان ها واکنش نشان ندهد و یا به سایر نقاط بدن سرایت کرده باشد و یا غیر قابل جراحی باشد، بیماران برای درمان هدفمند داوطلب می شوند. درمان هدفمند نیز ممکن است با جراحی، شیمی درمانی، پرتودرمانی یا هورمون درمانی ترکیب شود.

انواع درمان های هدفمند عبارتند از:

سرطان خون -0

آنتی بادی های مونوکلونال

آنتی بادیهای مونوکلونال مولکول هایی هستند که برای جستجوی آنتی ژن های خاص موجود در سلول های سرطانی، طراحی شده اند. این داروها، برای توقف و یا کند شدن رشد سلول های سرطانی، جلوگیری از ایجاد سلول های سرطانی جدید و کنترل سایر مناطقی که ممکن است تحت تاثیر سرطان قرار بگیرند در نظر گرفته می شوند.آنها همچنین برای رساندن اشعه پرتودرمانی یا شیمی درمانی به طور مستقیم به سلول های سرطانی برنامه ریزی شده اند.

درمان با رادیونوکلوئید گیرنده پپتید (PRRT) برای درمان تومورهای نوروندوکرین (NET)

درمان با رادیونوکلوئید گیرنده پپتید، برای درمان تومورهای نوروندوکرین (NET) مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع درمان برای ارائه دوزهای بالایی از اشعه به تومورها به منظور تخریب یا کاهش رشد آنها طراحی شده است و اثرات جانبی بیماری را کاهش می دهد.

داروهای هدفمند برای دور زدن سلول های سالم طراحی شده اند و عوارض جانبی کمتری دارند. با این حال، برخی از داروهای درمان هدفمند ممکن است بر نوع عملکرد سلول تاثیر بگذارند و اثرات جانبی را در پی داشته باشند که در این موقعیت، به درمان های حمایتی نظیر درمان طبیعی یا تغذیه درمانی نیاز می باشد. اثرات جانبی ممکن است شامل بروز خستگی، مشکلات هاضمه، فشار خون بالا، پوست خشک یا نوک انگشتان متورم باشد.

درمان هدفمند یک دانش در حال تکامل است و تمام انواع سرطان ها ممکن است با داروهای هدفمند درمان نشوند. سازمان غذا و داروی آمریکا، چندین مورد از درمان های هدفمند را به عنوان درمان سرطان مورد تائید قرار داده است. این درمان ها عبارتند از هورمون درمانی، مهار کننده های انتقال سیگنال،ا لقاء کننده های آپوپتوز، تنظیم کننده های بیان ژن، مهار کننده های رگزایی (آنژیوژنز) و مولکول های آزاد کننده سم.

اضطراب بیماران و سرطان

اضطراب یک واکنش طبیعی در برابر سرطان است. امکان دارد فرد هنگام انجام آزمایش غربالگری سرطان، نتایج آزمایش ها، تشخیص سرطان، معالجه سرطان یا پیش بینی عود سرطان، دچار اضطراب شود. اضطراب مرتبط با سرطان باعث می شود احساس درد را در فرد افزایش پیدا کند، در خواب فرد ايجاد اختلال شود، ایجاد حالت تهوع و استفراغ كند، و مداخله در کیفیت زندگی بیمار داشته باشد. اگر اضطراب عادی به پریشانی غیرطبیعی و ناتوان کننده، یا به ترس نگرانی بیش از حد تبدیل شود، در اين صورت ممکن است درمان شخص تضمین نشود. اما ميتوان با پايين آوردن اضطراب میزان بقا از سرطان را افزايش داد.

افراد مبتلا به سرطان بايد بدانند که احساس اضطرابشان در زمان های مختلف افزایش یا کاهش می یابد. بیمار با گسترش سرطان یا شدت گرفتن بیماری، اضطراب بیشتری پیدا می کند. سطح اضطراب که توسط یک فرد مبتلا به سرطان تجربه می شود با اضطراب تجربه شده توسط شخص دیگر متفاوت است . اکثر بیماران با کسب اطلاعات بیشتر در مورد سرطان خود و درمانی که می توانند انتظار داشته باشند، می توانند اضطراب خود را کاهش دهند. برای برخی از بیماران بویژه کسانی که قبل از تشخیص سرطان اضطراب شدید را تجربه کرده اند، احساس اضطرابشان بیش از حد افزایش یافته و در درمان سرطان اختلال ایجاد می شود.

سرطان خون

اضطراب شدید همراه با درمان سرطان، بیشتر در بیمارانی که سابقه اختلالات اضطرابی یا افسردگی دارند و یا بیمارانی که در هنگام تشخیص سرطان این شرایط را تجربه می کنند رخ مي دهد. اضطراب همچنین ممکن است براي بیمارانی که دچار درد شدید هستند، معلوليت دارند، دوستان یا اعضای خانواده کمی برای مراقبت از آنها وجود دارد، بیمارانی که به درمان پاسخ نداده یا سابقه آسیب شدید جسمی یا عاطفی دارد رخ بدهد. متاستازهای سیستم عصبی مرکزی و تومورهای موجود در ریه ها باعث مشکلات جسمی و اضطراب می شوند. بسیاری از داروها و درمان های سرطان می توانند احساس اضطراب را تشدید کنند.

برخلاف آنچه ممکن است انتظار داشته باشد، بیماران مبتلا به سرطانهاي پیشرفته به دلیل ترس از مرگ، اضطراب را تجربه می کنند، اما بیشتر آنها، ترس از درد کنترل نشده ويا تنها ماندن یا وابستگی به دیگران مضطرب مي شوند. بسیاری از این عوامل با درمان قابل کنترل و کاهش است.

ممکن است برخی از افراد به دلیل موقعیت های غیر مرتبط با سرطان خود در زندگی خود دچار اضطراب شدید شده باشند که این شرایط اضطرابي در اثر یک تشخیص سرطان عود کننده تشديد مي شود. ممکن است بیماران بخاطر ترس شدید نتوانند اطلاعاتی را که توسط مراقبان به آنها داده می شود دريافت کنند و از پس درمان آن برآیند. به منظور برنامه ریزی برای درمان اضطراب بیمار پزشک می تواند در مورد علائم بیمار سؤالات زیر را بپرسد:

  • آیا از زمان تشخیص یا معالجه سرطان، تاکنون هیچ کدام از علائم زیر را داشته اید؟
  • چه زمانی این علائم رخ می دهد (یعنی چند روز قبل از شروع درمان، شب ها یا در زمان خاصی) و چه مدت طول می کشد؟
  • آیا احساس لرز، و عصبی بودن می کنید؟
  • آیا احساس تنش، ترس و وحشت کرده اید؟
  • آیا به دلیل ترس مجبور شده اید از مکان ها یا فعالیت های خاص خودداری کنید؟
  • آیا احساس تپش قلب داريد؟
  • آیا هنگام عصبی شدن مشکل نفس تنگي دارید؟
  • آیا تعریق یا لرز غير طبيعي داشته اید؟
  • آیا مشكلي در معده خود احساس کرده اید؟
  • آیا احساس کرده اید که توده ای در گلو دارید؟
  • آیا از ترس اینکه ممکن است در خواب بمیرید، می ترسید چشمانتان را ببندید؟
  • آیا در مورد آزمایش تشخیص بعدی یا نتایج آن از هفته هاقبل نگران هستيد؟
  • آیا به طور ناگهانی حالت بی کنترلی یا دیوانه شدن داشته اید؟
  • آیا ترس از مرگ دارید؟
  • آیا نگران این هستید که چه زمانی درد شما باز خواهد گشت و چقدر بد خواهد شد؟
  • آیا نگران این هستید که آیا قادر خواهید بود به موقع دوز داروی درد خود را دریافت کنید يا نه؟
  • آیا بیشترين زمان را در رختخواب می گذرانید زیرا می ترسید در صورت ایستادن یا حرکت، این درد شدت می یابد؟
  • آیا اخیراً دچار سردرگمی شده اید؟

اختلالات اضطرابي شامل اختلال سازگاری، اختلال هراس، فوبیا، اختلال اضطراب عمومی و اختلال اضطراب ناشی از سایر شرایط پزشکی عمومی است.

سرطان خون

درمان اختلال اضطراب بیماران سرطانی

ممکن است تمایز بین ترس های عادی مرتبط با سرطان و ترس های غیر طبیعی شدید که می تواند به عنوان یک اختلال اضطراب طبقه بندی شود دشوار باشد. درمان بستگی به این دارد که چگونه اضطراب در زندگی روزمره بیمار تأثیر می گذارد. اضطراب ناشی از درد یا وضعیت پزشکی، یا نوع خاصی از تومور و یا اثرات جانبی داروها (مانند استروئیدها)، معمولاً با درمان علت اصلی کنترل می شود. كمك به روانپزشک برای تشخیص اختلال اضطراب در صورت وجود، ويا براي تعیین اینکه آیا شیمی درمانی یا سایر داروها می تواند باعث علائم اضطراب شود، بسيار مهم و كار ساز است .

درمان اضطراب با ارائه اطلاعات و پشتیبانی کافی از بیمار شروع می شود. تدوین استراتژی های مقابله ای، بدست آوردن اطلاعات کافی به منظور درک کامل بیماری ها و گزینه های درمانی، استفاده از منابع موجود و سیستم های پشتیبانی می تواند به تسکین فرد بيمارکمک کند. بیماران مي توانند از سایر گزینه های درمانی برای كنترل اضطراب بهره مند شوند، از جمله: روان درمانی، گروه درمانی، خانواده درمانی، شرکت در گروه های خودیاری، هیپنوتیزم و تکنیک های آرامش بخش مانند تصاویر هدایت شده (نوعی تمرکز متمرکز بر تصاویر ذهنی برای کمک به مدیریت استرس )، یا بیوفیدبک در همین حین داروها به تنهایی یا همراه با این تکنیکها استفاده مي شوند. به طور کلی بیماران بخاطر ترس از اعتیاد نباید از مصرف داروهای تسکین دهنده اضطراب خودداری کنند. پزشکان در صورت مشاهده کاهش علائم مقدار دارو را كاهش مي دهند.

ملاحظات بعد از درمان

پس از اتمام درمان سرطان، یک فرد بازمانده از سرطان با نگرانی های جدیدی روبرو مي شود، ممکن است هنگام بازگشت به محل کار دچار اضطراب شوند، ممکن است از معاینات پیگیری و آزمایش های بعدی ترس داشته باشد یا از عود سرطان بترسند،همچنين به دلیل تغییر در شکل ظاهری بدن، اختلال عملکرد جنسی، مشکلات تولید مثل یا استرس پس از آسیب، امكان دارد اضطراب را مجددا تجربه کنند. برای کمک به افراد در تنظیم زندگی پس از سرطان برنامه های زنده ماندن، گروه های حمایتی، مشاوره و سایر منابع در دسترس هستند.

سرطان خون

پیشرفت های درمانی برای مبتلایان به سرطان خون

روش های درمانی جدیدی برای بیماران مبتلا به سرطان خون یا بيماري هاي  خوني بد خيم مانند: لوسمی، لنفوم و میلوما متعدد، با سرعت سریع تری وجود دارند.

پیشرفت های درمانی زیر به عنوان گام های کوچک تلقی مي شوند، نه جهش های بزرگ به جلو. با این حال، این روش های درمانی ممکن است مزایای بقا را ارائه دهد که می تواند برای افراد مبتلا بسیار معنی دار باشد.

در بعضي از اين روش هاي نو ظهور ممكن است شعله اميد بيماران سوزانده شود مانند روش پيوند مغز استخوان. در این شرایط، بیماران می خواهند كه زندگی کنند و همچنین تا زمانی که می توانند، می خواهند زنده بمانند.

 

 

دارو ها: بيماري هاي مورد مطالعه برتری های نسبی
اینوتوزوماب اوزوگامیسین (بسپونسا) سلول B یا عود کننده ۳۵ درصد پاسخ کامل در مقابل ۴ درصد درمان استاندارد.

۸ ماه بقای متوسط در مقابل ۴ ماه با روش درمان استاندارد.

(Lenalidomide (Revlimid میلوم مولتیپل (تازه تشخیص داده شده) درمان نگهدارنده با لنالیدومید پس از پیوند میزان مرگ و میر را ۲۵ درصد در مقایسه با روشهای دارو نما کاهش می دهد.

بقا بیماری ۸ ماه با لنالیدومید در مقابل ۲۳ ماه

داونوروبیسین و لیپوزوم سیتارابین برای تزریق Vyxeos

 

 

 مربوط به درمانهای تازه  تشخیص داده شده AML

AML با تغییرات مرتبط با میلوئید پلاسمیAML_MRC

 

 

بقای بهبود یافته در مقایسه با بیمارانی که درمان جدا از دانوروبیسین و سیتارابین داشته اند۹ ماه در مقابل ۵ ماه.

سرطان خون

راهنمای دستورالعمل محافظت از خود در برابر سرطان را دريافت كنيد:

كم کردن غذاهای فرآوری شده و گوشت قرمز می تواند به کاهش خطر ابتلا به سرطان کمک کند. این دستور العمل ها برای محافظت بهتر از شما در برابر غذاهای غنی از آنتی اکسیدان هستند. ثبت نام کنید و راهنمای خود را بگیرید.

۱- (Inotuzumab Ozogamicin (Besponsa برای لوسمی حاد لنفوسیتیک طبق برآوردهای انجمن سرطان آمریکا، حدود ۵ هزار و ۹۷۰ مورد جدید لوسمی لنفوسیتی حاد (ALL) در سال ۲۰۱۷ در ایالات متحده پیش بینی شده بود. با وجود پیشرفت  هاي بسيار در دهه های اخیر  از سرطان های مختلف خون، پیش گويي ها برای بیماران مبتلا به ALL ضعیف است.

پیوند سلول بنیادی آلوژنیک (پیوند مغز استخوان از یک اهدا کننده) نوید درمان را برای بزرگسالان ALL ارائه می دهد. با این حال، یک مانع برای درمان وجود دارد كه آن پايين بودن ميزان ترمیم کامل با روش هاي شیمی درمانی فعلی است. پیوند سلول های بنیادی مستلزم این است که فرد به بهبودی کامل دست پیدا کند. متأسفانه افراد نسبتاً کمی كه مبتلا به سلول (B) عود یا مقاوم به مواد عودکننده (مقاوم به درمان) و یا مقاوم در برابر (CHP) هستند، ممکن است به مرحله پیوند برسند، بنابراین سازندگان دارو به دنبال ابزارهای جدیدی برای هدف قرار دادن این  سلول های سرطانی بودند. حمله به سلول هایی كه علامت CD22 دارند ممکن است یکی از همین ابزارها باشد. CD22 مولکولی است که توسط سلول های خاصی در بدن ساخته شده و توسط  سلول هاي ديگري مانند برچسب در قسمت بیرونی سلول و درون غشای سلولی قرار می گیرد. حدود ۹۰ درصد بیماران مبتلا به سلول B B ALL،  موارد مولکول CD22 را دارند و این موضوع  در تجارت سرطان بسیار خوب است.

اینوتوزوماب اوزوگامایسین (Besponsa) یک آنتی بادی مونوکلونال ضد CD22 است که به کلایشیامایسین متصل شده است و همچنين ماده ای است که می تواند سلول های هدفمند را از بین ببرد.

ازوگامایسین Inotuzumab كه به آن ملتحمه هم گفته می شود، زیرا يك نوع آنتی بادی است که می تواند سلول ها را از بین ببرد. قسمت هاي يك آنتی بادی  سلول هایی را نشان می دهد که دارای نشانگر CD22 هستند و قسمت هاي مزدوج سلول هدفمند را از بین می برد.

۲- FDA اینوتوزوماب اوزوگامایسین inotuzumab :

براساس شواهد حاصل از كارآزمائی بالینی كه در آن محققان ایمنی و كارآیی دارو را در مقایسه با رژیم شیمی درمانی جایگزین قرار دادند، را تأیید كرد. این کارآزمایی شامل ۳۲۶ بیمار مبتلا به ALL B- سلول عودکننده بود که یک یا دو درمان قبلی را انجام داده بودند.

مطابق با FDA، از ۲۱۸ بیمار ارزیابی شده، ۳۵٫۸ درصد افراد که ازتوزوماب اوزوزامابین اینوتوزوماب را داشتند، برای مدت ٨ ماه درمان کاملی را تجربه کردند. بیمارانی که از شیمی درمانی جایگزیني استفاده كردند، تنها ۱۷٫۴ درصد درمان متوسطی را برای مدت ۴٫۹ ماه تجربه کردند. بنابراین، اوزوگامیسین inotuzumab یک گزینه درمانی مهم برای  سلول های B عود شده است.

عوارض جانبی رایج اینوتوزوماب اوزوگامایسین شامل:

  • پایین بودن سطح پلاکت ها (ترومبوسیتوپنی)
  • پایین بودن سطح گلبول های سفید خاص (نوتروپنی، لوکوپنی)
  • عفونت
  • پایین بودن سطح گلبول های قرمز (کم خونی)
  • خستگی
  • خونریزی شدید
  • تب ( پیرکسیا)
  • حالت تهوع
  • سردرد
  • کمبود گلبول های سفید خون با تب (نوتروپنی تب)
  • آسیب هاي کبدی (ترانس آمینازها و / یا گاما گلوتامیل ترانسفراز افزایش یافته)
  • درد شکم و بیلی روبین زیاد در خون (هایپربیلیروبینمی)

است.

۳- لنالیدومید (Revlimid) :

پس از پیوند در مولتیپل میلوما براساس نتایج مطالعات متاآنالیز، و درمان نگهدارنده با لنالیدومید و پیوند  سلول های بنیادی خونساز اتولوگ (پیوند مغز استخوان از طریق اهدای خود) در مقایسه با روش های دارونماها، بیماران مبتلا به مولتیپل میلوما ۲۵ درصد کاهش یافته اند.

مک کارتی و همکارانش داده های بیماران را از سه کار آزمایی بالینی تصادفی از ایالات متحده، فرانسه و ایتالیا بررسی کردند. این مطالعات شامل بیماران مبتلا به میلوما مولتیپل، که پیوند مغز استخوان (اتولوگ) دریافت کردند و پس از آن ۱،۲۰۸ نفر از آنها با لنالیدومید تحت درمان قرار گرفتند، در مقابل ۶۰۳ بیمار دارونما که به سادگی مشاهده می شدند و تحت نظارت قرار گرفتند.

بیماران تحت درمان با روش لنالیدومید، بدون پیشرفت بیماریشان، در مقایسه با افرادی که دارونما بودند، بقا را بهبود بخشیدند (۵۲٫۸ ماه در مقابل ۲۳٫۵ ماه). در مجموع ۴۹۰ بیمار درگذشتند و بقا قابل توجهی در گروه لنالیدومید مشاهده شد.

تعداد بیشتری از بیماران در گروه لنالیدومید، خونریزی و تومور بدخیم اولیه را تجربه کردند. با این حال، میزان پیشرفت، مرگ و میر در گروه دارونماها بیشتر بود.

سرطان خون

۴- شیمی درمانی ترکیبی ثابت برای لوسمی میلوئید حاد:

AML یک نوع سرطان است که به سرعت در حال پیشرفت است که از مغز استخوان شروع می شود و باعث افزایش تعداد گلبول های سفید خون در جریان خون می شود. امسال تقریباً ۲۱۳۸۰ نفر مبتلا به AML تشخیص داده شده اند و تقریبا ۱۰،۵۹۰ بیمار مبتلا به AML در اثر این بیماری درگذشت.

Vyxeos یک ترکیب ثابت از داروهای شیمی درمانی داونوروبیسین و سیتارابین است که ممکن است به بعضی از بیماران کمک کند که زندگی طولانی تر  داشته باشند .

Vyxeos برای درمان بزرگسالان با دو نوع لوسمی میلوئید حاد (AML):

  • AMLLt-AML مربوط به درمانهای تازه تشخیص داده شده
  • AML تغییرات مرتبط بامیلوئيد پلاسمی(AML-MRC)

T-AML یک روش شیمی درمانی یا پرتودرمانی در حدود ۸ تا ۱۰ درصد بیماران سرطانی است، که به طور متوسط، طی پنج سال پس از درمان انجام می شود . AML-MRC نوعی AML است که با داشتن سابقه برخی از اختلالات خونی و سایر جهش ها در  سلول های لوسمی همراه است. هر دو بیمار t-AML و بیماران مبتلا به AML-MRC امید به زندگی بسیار کمی دارند.

در یک کارآزمایی بالینی، ۳۰۹ بیمار مبتلا به t-AML یا AML-MRC که تازه تشخیص داده شده بودند، برای آنها روش Vyxeos یا به طور جداگانه درمان داونوروبیسین و سیتارابین تجویز شد، بیمارانی که Vyxeos دریافت کرده بودند طولانی تر از بیمارانی که تحت درمان جداگانه داونوروبیسین و سیتارابین قرار گرفتند زنده ماندند. (بقای کلی ۹٫۵۶ ماه در مقابل ۵٫۹۵ ماه).

عوارض جانبی شایع شامل: خونریزی، کمبود گلبول های سفید خون همراه با تب (نوتروپنی تب)، بثورات، تورم بافت ها، تهوع، التهاب غشاهای مخاطی (مخاط) و سایر عوارض جانبی از جمله مشکلات دستگاه گوارش عفونتهای جدی و ضربان قلب غیر طبیعی (آریتمی).


به گزارش موزیک دان ، سیروس مقدم کارگردان سینما و تلویزیون درباره سریال «پایتخت»، گفت: نقش بهبود در سریال «پایتخت»، نقش روح یا خاطره‌ای از او نیست و این شخصیت به صورت واقعی وارد قصه می‌شود.

وی افزود:در فصل جدید سریال، قصه از آن جا شروع می‌شود که حدود یک سال است از فوت «بابا پنجعلی» گذشته است.

کارگردان «پایتخت» با بیان اینکه فیلمبرداری فصل اول سریال «خواب زده» به اتمام رسیده است،بیان کرد: در حال حاضر مشغول فیلمبرداری فصل دوم سریال هستیم و از ماه آینده این سریال در شبکه نمایش خانگی توزیع می‌شود.

مقدم گفت: در حال حاضر فیلمبرداری در خیابان و لوکیشن‌های خارجی را انجام می‌دهیم.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.