آبسه بارتولن چیست؟ چه عاملی باعث ایجاد آبسه بارتولن می شود؟ آیا آبسه بارتولن درمان دارد؟ عمل جراحی آبسه بارتولن به چه صورت می باشد؟ آبسه بارتولن هنگامی اتفاق می افتد كه یكی از غدد بارتولن كه در دو طرف دهانه واژن قرار دارد آلوده شود. وقتی غده مسدود شود ، معمولاً کیست تشکیل می شود. اگر کیست آلوده شود ، می تواند به آبسه بارتولن منجر شود. آبسه بارتولن می تواند بیش از یک اینچ قطر داشته باشد. معمولاً درد قابل توجهی ایجاد می کند. در حالی که اکثر مبتلایان به آبسه بارتولن کاملاً بهبود می یابند ، در بعضی موارد کیست برمی گردد و دوباره آلوده می شود. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره آبسه بارتولن ادامه این مقاله که از بخش سلامت زنان و بیماری های موزیک دان می باشد را مطالعه نمایید.

آبسه بارتولن

چه عواملی باعث ایجاد آبسه بارتولن می شود؟

دو غده بارتولن وجود دارد که هر یک حدودا اندازه یک نخود فرنگی است. غدد در دو طرف محل باز شدن واژن قرار گرفته اند. آنها روغن کاری مخاط واژن را انجام می دهند. پزشکان معتقدند که باکتری هایی از قبیل E. coli و بیماری های مقاربتی (STD) مانند کلامیدیا یا سوزاک ممکن است باعث عفونت هایی شود که می تواند به آبسه بارتولن منجر شود. اگر باکتری ها به غده وارد شوند ، تورم ، عفونت و انسداد ایجاد می شود. هنگام تشکیل مایعات در غده ، فشار بر روی ناحیه افزایش می یابد. ممکن است سالها طول بکشد که مایعات به اندازه کافی شکل بگیرند و کیست تشکیل شود ، اما بعد از آن آبسه به سرعت ایجاد می شود. اگر عفونت و تورم پیش برود ، غده ممکن است آبسه کند ، که این باعث پاره شدن پوست می شود. آبسه بارتولن بسیار دردناک است. این بیماری معمولاً فقط در یک طرف واژن اتفاق می افتد.

علائم آبسه بارتولن چیست؟

آبسه بارتولن معمولاً باعث ایجاد توده ای در زیر پوست در یک طرف واژن می شود. آبسه بارتولن اغلب در طی هر فعالیتی مانند پیاده روی ، نشستن یا برقراری رابطه جنسی که باعث فشار بر این منطقه شود، باعث ایجاد درد می شود. ممکن است همراه با آبسه تب میز وجود داشته باشد. ناحیه آبسه به احتمال زیاد قرمز ، متورم و هنگام لمس گرم خواهد بود.

چگونه آبسه بارتولن تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص اینکه آبسه بارتولن دارید ، پزشک معاینه فیزیکی را انجام می دهد. آنها هرگونه توده در واژن را بررسی می کنند که می تواند نشان دهنده آبسه باشد. آنها همچنین ممکن است یک نمونه از منطقه بگیرند تا هرگونه STD را بررسی کنند. STD ها هم به همراه آبسه درمان می شوند. اگر بیش از ۴۰ سال سن داشته باشید یا یائسگی را پشت سر گذاشته باشید ، پزشک ممکن است بخواهد بیوپسی را روی هر توده موجود در واژن انجام دهد تا سایر شرایط احتمالی را رد کند. در موارد نادر ، آبسه بارتولن می تواند نشان دهنده سرطان باشد.

آبسه بارتولن

گزینه های درمانی خانگی برای آبسه بارتولن

*در مراحل اولیه آن ، گاهی اوقات آبسه ی بارتولن در خانه با استفاده از حمام سیتز قابل درمان است. حمام sitz یک حمام گرم و کم عمق است که می توانید خود را در وان یا با یک کیت حمام sitz بشویید. شستن ممکن است آبسه را درمان نکند ، اما می تواند به کاهش درد و ناراحتی شما کمک کند. برای درمان کیست بارتولن ، که می تواند منجر به آبسه شود ، کلینیک مایو توصیه می کند که روزانه در سه یا چهار حمام sitz ، حداقل ۱۰ تا ۱۵ دقیقه حمام کنید.

ممکن است روزها حمام های sitz برای درمان آبسه به طول انجامد زیرا احتمال باز شدن غده بارتولن بسیار اندک است و ممکن است قبل از کامل باز شدن، بسته شود. *نگه داشتن یک کمپرس گرم (یک تکه یا پشم پنبه ای که با آب گرم گرم می شود) در برابر منطقه قرار گیرد

*داروهای مسکن مانند پاراستامول یا ایبوپروفن مصرف کنید.همیشه هنگام استفاده از داروهای بدون نسخه ، دستورالعمل های سازنده آن را بخوانید.

سایر درمان های خانگی برای مراقبت از کیست ممکن است به تخلیه آبسه و بهبودی خود به خود کمک کند. استفاده از مخلوط درخت چای و روغن کرچک به عنوان یک پماد موضعی روی آبسه ممکن است باعث تخلیه آب آن شود. روغن درخت چای به دلیل خاصیت ضد باکتریایی آن ممکن است به پاکسازی عفونت کمک کند. تصور می شود روغن کرچک باعث افزایش گردش خون در منطقه آسیب دیده شود وکه این می تواند التهاب را کاهش دهد.می توانید درخت چای و روغن کرچک را با یک تکه گاز روی محل آبسه بمالید. اضافه کردن یک کمپرس گرم در بالای محل قرار دادن گاز ، ممکن است این روش درمانی را حتی موثرتر کند.

چه زمانی برای آبسه بارتولن به پزشک مراجعه کنید

اگر فکر می کنید ممکن است دچار آبسه بارتولن شده باشید ، به پزشک مراجعه کنید. شما می توانید حمام های سیتز و مراقبت از کیست را در خانه امتحان کنید ، اما بعید است که این بیماری بدون معالجه پزشکی از بین برود. به طور معمول ، آبسه باید از طریق جراحی تخلیه شود. در بیشتر موارد ، شما می توانید این روش را در مطب پزشک خود تحت بی حسی موضعی انجام دهید. بیهوشی عمومی در بیمارستان نیز گزینه ای دیگر است. در مورد بهترین انتخاب باید با پزشک خود صحبت کنید. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که از درمان خانگی شروع کنید. اگر کیست شما آلوده باشد ، ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

  • یک برش کوچک و به دنبال آن تا شش هفته استفاده از سوند
  • آنتی بیوتیک ها برای مبارزه با باکتری ها
  • برداشتن غده از طریق جراحی، در موارد نادر
  • تخلیه کیست و آبسه

برای تخلیه کیست یا آبسه کیسه بارتولن و کاهش احتمال بازگشت آن می توان از تعدادی تکنیک استفاده کرد. مراحل اصلی در زیر شرح داده شده است.

آبسه بارتولن

قرار دادن کاتتر بالون

قرار دادن كاتتر بالون ، كه بعضاً به عنوان قرار دادن كاتتر یا فیستول شدن نیز شناخته می شود ، روشی است كه برای تخلیه مایعات از آبسه یا كیست استفاده می شود. در این روش یک راه دائمی ایجاد می شود تا مایعاتی که در آینده ساخته می شوند را از بین ببرد. این یک روش سرپایی است ، به این معنی که دیگر نیازی به اقامت شبانه در بیمارستان نخواهید داشت. در این روش معمولاً تحت بی حسی موضعی انجام می شود ، جایی که شما هوشیار باشید ، اما ناحیه بی حس می شود ، بنابراین شما نمی توانید چیزی احساس کنید. همچنین می تواند تحت بیهوشی عمومی انجام شود ، به طوری که شما بیهوش هستید و قادر به احساس هیچ چیز نیستید.

در روش بعدی برشی در آبسه یا کیست ایجاد می کنند و مایع تخلیه می شود. سپس یک سوند بالون در آبسه یا کیست خالی وارد می شود. سوند بالون یک لوله پلاستیکی نازک است که یک بادکنک کوچک و بادی در انتها دارد. پس از قرار گرفتن داخل آبسه یا کیست ، بالون با مقدار کمی آب نمک پر می شود. این باعث افزایش اندازه بادکنک می شود تا آبسه یا کیست را پر کند. از بخیه ها می توان برای بستن بخشی از محل، باز و نگه داشتن محل سوند بالون استفاده کرد.

کاتتر یا سوند بالن در حالی که سلولهای جدید در اطراف آن رشد می کنند (اپیتلیالیزاسیون) در محل باقی می ماند. این بدان معنی است که سطح زخم بهبود می یابد ، اما کاتتر در جای خود باقی می ماند. اپیتلیالیزاسیون معمولاً حدود ۴ هفته طول می کشد ، اگرچه ممکن است مدت زمان بیشتری طول می کشد. پس از اپیتلیالیزاسیون ، بالون تخلیه می شود و کاتتر خارج می شود. چند مطالعه کوچک گزارش داده است که بیش از ۸۰٪ از خانمها با این روش به خوبی بهبود یافته اند و کیست یا آبسه های آنها پس از قرار دادن سوند بالون برنمی گردد.

عوارض احتمالی قرار دادن سوند بالون عبارتند از:

  • درد در هنگام وجود سوند
  • درد یا ناراحتی در طول رابطه جنسی
  • تورم لبه های واژن در محل باز شدن
  • عفونت
  • خون ریزی
  • زخم

از آنجا که احتمالاً آبسه نتیجه عفونت است ، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند. با این حال ، اگر آبسه به درستی تخلیه شود ، ممکن است آنتی بیوتیک ها لازم نباشد. معمول است که آبسه های بارتولن عود کنند. اگر بعد از معالجه ، آبسه بارتولن به طور مكرر برگردد ، پزشك شما ممكن است روشی را بنام مارسوپیالیزیشن (marsupialization) پیشنهاد كند.

مارسوپیالیزیشن جراحی است که شبیه به روش قبل است. اما به جای اینکه برش کوچک به وجود بیاورد ، پزشک برش را بخوبی باز می کند تا امکان تخلیه حداکثری فراهم شود. ممکن است از سوند استفاده کنند یا آبسه را با نوع خاصی از گازی ببندند که در روز بعد از آن خارج می شود. بیهوشی موضعی گزینه ای در طی این عمل جراحی است. این روش همچنین می تواند تحت بیهوشی عمومی انجام شود. پزشک شما قبل از عمل هرگونه عفونت موجود با آنتی بیوتیک ها را درمان می کند.

اگرچه عوارض بعد از مارسوپیالیزیشن نادر است ، اما می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت
  • بازگشت آبسه
  • خون ریزی
  • درد – ممکن است ۲۴ ساعت اول بعد از عمل مسکن به شما داده شود

پس از مارسوپیالیزیشن، به شما توصیه می شود برای چند روز کار آسان را انجام دهید. شما باید از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید تا زخم کاملاً بهبود یابد ، که معمولاً حدود ۲ هفته طول می کشد. اگر سایر روش های درمانی مؤثر نبوده باشد و کیست یا آبسه های بارتولن در شما مجددا ایجاد شود ، عمل جراحی برای برداشتن غده بارتولن ممکن است توصیه شود. این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و حدود یک ساعت طول می کشد. ممکن است لازم باشد بعد از عمل ۲ یا ۳ روز در بیمارستان بمانید. خطرات این نوع جراحی شامل خونریزی ، کبودی و عفونت زخم است. اگر زخم آلوده شود ، معمولاً با آنتی بیوتیک هایی که توسط پزشک معالج تجویز می شود ، درمان می شود.

آبسه بارتولن

روش های جایگزین برای درمان آبسه بارتولن

تعدادی روش جایگزین برای درمان کیست بارتولن وجود دارد ، اما از این روش ها کمتر استفاده می شود یا در دسترس نیست. این روش ها در زیر توضیح داده شده است.

فرسایش غده نیترات نقره

نیترات نقره ترکیبی از مواد شیمیایی است که گاهی اوقات در پزشکی برای سوزاندن رگ های خونی به منظور متوقف کردن خونریزی استفاده می شود. از چوب کوچک و جامد نیترات نقره در فرسایش غده نیترات نقره استفاده می شود. در این روش برشی در پوست اطراف واژن شما و دیواره کیست یا آبسه ایجاد می شود. سپس کیست یا آبسه تخلیه می شود و چوب نیترات نقره در فضای خالی باقی مانده پس از تخلیه مایعات قرار داده می شود.

نیترات نقره باعث می شود در حفره کیست، یک توده کوچک و جامد تشکیل شود. پس از ۲ یا ۳ روز نیترات نقره و بقایای کیست برداشته می شوند یا ممکن است خود به خود از بین بروند. این امکان وجود دارد که هنگام استفاده از نیترات نقره ، مقداری از پوست روده را بسوزاند. یک مطالعه کوچک گزارش داد که این اتفاق تقریبا از هر پنج زن که این درمان را دریافت می کنند در یک نفر اتفاق می افتد.

لیزر دی اکسید کربن

از یک لیزر دی اکسید کربن برای ایجاد دهانه ای در پوست واژن استفاده می شود تا کیست تخلیه شود. سپس می توان کیست را با استفاده از لیزر از بین برد یا یک سوراخ کوچک در محل قرار داد تا مایعات از آن خارج شوند.

آسپیراسیون سوزن

در این روش از سوزن و سرنگ برای تخلیه کیست استفاده می شود. گاهی اوقات این روش با روشی به نام اسکلروتراپی الکل ترکیب می شود ، روشی که حفره پس از تخلیه با ۷۰٪ الکل پر می شود. الکل ۵ دقیقه در حفره کیست باقی مانده و سپس تخلیه می شود.

آبسه بارتولن

مشاوره بعد از عمل آبسه بارتولن

برای کمک به بهبود زخم و کاهش خطر عفونت بعد از عمل ، ممکن است به شما توصیه شود که از این موارد خودداری کنید:

  • تا ۴ هفته رابطه جنسی داشته باشید و از تامپون استفاده کنید
  • استفاده از شوینده های عطردار تا ۴ هفته هنگام یا پس از حمام
  • رانندگی یا انجام کارهایی که ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از انجام بیهوشی عمومی به دقت نیاز دارد.

چگونه می توان از وقوع آبسه بارتولن جلوگیری کرد؟

هیچ راه قطعی برای جلوگیری از آبسه بارتولن وجود ندارد. اما روش هایی مانند رابطه جنسی ایمن ، استفاده از کاندوم و بهداشت مناسب باعث می شود که باکتری ها از این منطقه خارج شوند و این می تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند. همچنین این نکته حائز اهمیت است که اگر مبتلا به بیماری STD هستید به دنبال معالجه آن باشید. حفظ دستگاه ادراری سالم همچنین ممکن است به جلوگیری از ایجاد کیست و آبسه های بارتولن کمک کند. در طول روز مایعات زیادی بنوشید و از انتظار طولانی برای ادرار کردن خودداری کنید. مکمل های زغال اخته ممکن است به حمایت از سلامت دستگاه ادراری کمک کند.

عوارض و علائم اضطراری آبسه بارتولن

اگر آبسه بارتولن بدتر شود و درمان نشود ، عفونت ممکن است به اعضای دیگر بدن شما نیز گسترش یابد. عفونت ممکن است وارد جریان خون شما شود( وضعیتی به نام سپتی سمی). این وضعیت خطرناک است زیرا این عفونت می تواند در کل بدن شما وارد شود. اگر تب بیش از ۱۰۳ درجه سانتیگراد دارید ، بهتر است به دنبال مراقبت پزشکی باشید. اگر ناگهان دچار پارگی آبسه شدید ، یا اگر درد فروکش نکرد ، باید از پزشک معالج نیز کمک بگیرید.

نتیجه و بهبود آبسه بارتولن

اگر فکر می کنید ممکن است مبتلا به آبسه بارتولن شده اید ، به پزشک مراجعه کنید. اگر تب دارید یا درد انجام  فعالیتهای روزانه شما را مختل می کند، به دنبال مراقبت های پزشکی بسیار مهم باشید. پس از تخلیه آبسه بارتولن ، زمان ریکاوری بسیار کم است. بیشتر خانمها در طی ۲۴ ساعت پس از تخلیه آبسه بارتولن احساس بهتری می کنند. اگر آبسه بارتولن نیاز به برداشتن  از طریق جراحی داشته باشد ، زمان بهبودی شما بسته به جزئیات عمل متفاوت خواهد بود.

انتظار می رود که چند روز اول بعد از عمل جراحی تا حد ممکن مراقبت های لازم را انجام دهید. حتماً استراحت کرده و دستورالعمل پزشک خود را دنبال کنید. این موضوع حائز اهمیت است که اجازه دهید هر برش به طور کامل بهبود یابد ، و از آنتی بیوتیک هایی که پزشک تجویز می کند استفاده کنید. پس از درمان آبسه بارتولن با موفقیت ، به جز زخم های پوستی احتمالی مربوط به روش درمانی نباید اثرات ماندگاری از آبسه بارتولن داشته باشید.

آبسه بارتولن

واژن تمیز و سالم بدون آبسه بارتولن

واژن به گونه ای طراحی شده است که به کمک ترشحات طبیعی ، خود را تمیز نگه می دارد. در ایم مطلب درمی یابید که چگونه به واژن کمک می کنید تا سالم و تمیز باشد ، و اینکه چرا نیازی به دستمال یا دستمال مرطوب برای واژن ندارید. واژن لوله عضله مانند در بدن زن است که از دهانه رحم (باز شدن رحم) تا دهانه واژن جریان دارد. اندامهای جنسی خارجی ، که به آن ولووا گفته می شود ، دهانه واژن را محاصره می کنند.

دکتر سوزی النیل ، مشاور در ادرار و اسیژنولوژی در بیمارستان کالج دانشگاهی لندن و سخنگوی بهزیستی زنان می گوید: مراقبت از سلامتی و تمییزی بصورت روزمره می تواند به داشتن واژن سالم و مطلوب کمک کند. وی توضیح می دهد: “به طور کلی ، سلامت واژن با اطمینان از سلامتی عمومی حفظ می شود.” “این شامل یک رژیم غذایی سالم و ورزش است. “ورزش طبیعی به حفظ عملکرد واژن مناسب کمک می کند ، زیرا پیاده روی و دویدن به لگن کمک می کند تا تنفس کند و از سلامت عمومی خوبی برخوردار باشد.”

درباره داشتن یک رژیم غذایی سالم ، ورزش و مناسب نگه داشتن اطلاعات زیادی کسب کنید. تمرینات کف لگن نیز می تواند کمک کند.

ترشحات واژن

به غیر از دوره پریودی به عنوان بخشی از چرخه قاعدگی طبیعی ، تولید ترشحات شفاف یا سفید از واژن طبیعی است. این مخاط به طور طبیعی در گردن رحم که به دهانه رحم معروف است تولید می شود.

دکتر النیل می گوید: “ترشحات واژن همیشه علامت بدی نیست.” “اسطوره ای وجود دارد که ترشحات شفاف یا سفید فراوان با عفونت های مقاربتی مرتبط است. “تغییرات در میزان ترشحات می تواند ۱۰۰٪ هورمونی باشد – به عبارت دیگر ، مربوط به چرخه قاعدگی ، بارداری یا یائسگی است.”

میزان ترشحات واژن در کل چرخه قاعدگی متفاوت است. حدود زمانی که تخمدان، تخمک آزاد می کند (تخمک گذاری) ، ترشحات شما مانند سفید تخم مرغ خام ضخیم تر و کش دار تر می شود. ترشحات سالم بو و رنگ ندارد. ممکن است احساس خستگی ناخوشایند داشته باشید ، اما نباید در اطراف واژن خود خارش یا درد احساس کنید. اگر تغییری در ترشحات شما وجود دارد که برای شما عادی نیست ، مانند تغییر رنگ یا بو یا احساس در واژن ، به پزشک مراجعه کنید زیرا ممکن است دچار عفونت شده باشید.

باکتری های موجود در واژن

تعداد زیادی باکتری در داخل واژن وجود دارد و آنها برای محافظت از آن در آنجا هستند. پروفسور رونی لامونت ، سخنگوی کالج رویال زنان و زایمان ، می گوید: “واژن حاوی باکتری های بیشتری نسبت به هر جای بدن دیگر بعد از روده است ، اما باکتری ها به دلیل محافظت درآنجا وجود دارند.”

آبسه بارتولن

باکتری های خوب داخل واژن

شرایط را برای تسلط تعداد باکتری های خوب فراهم کنید، آنها باید از تعداد باکتری های مضر بالقوه دیگری که ممکن است وارد واژن شوند ، بیشتر باشند.

  • به حفظ تعادل pH واژن (مقدار اسید واژن) در یک سطح کمک کنید ، که به حفظ تعادل باکتری ها کمک می کند
  • می توانید باکتریوسین ها (آنتی بیوتیک های طبیعی وجود داشته باشد) را برای کاهش یا از بین بردن سایر باکتری های موجود در واژن استفاده کنید.
  • ماده ای را تولید کنید که تهاجم باکتری ها را به دیواره واژن متوقف کند و از حمله باکتری ها به بافت جلوگیری کند.

اگر تعادل باکتری های خوب کم شود ، این می تواند منجر به عفونت و التهاب شود. باکتری هایی به نام لاکتوباسیل ها به نگه داشتن تعادل pH واژن در حد نرمال خود (کمتر از pH 4.5) کمک می کنند ، همچنین این امر مانع از رشد سایر ارگانیسم ها می شود. اگر pH واژن افزایش یابد (اسید کمتری پیدا می کند) ، کیفیت یا مقدار لاکتوباسیل ها می تواند سقوط کند و سایر باکتری ها می توانند تکثیر شوند. این می تواند به عفونت هایی مانند واژینوز باکتریایی یا برفک منجر شود ، که می تواند علائمی از جمله خارش ، سوزش و ترشحات غیر طبیعی را ایجاد کند.

شستن واژن

این ایده خوبی است که از استفاده از صابون های عطری ، ژل ها و ضد عفونی کننده ها خودداری کنید ، زیرا این مواد می توانند بر تعادل سالم باکتری ها و سطح pH در واژن تأثیر بگذارند و باعث تحریک شوند. از صابون های ساده و بدون مصرف استفاده کنید تا هر روز ناحیه اطراف واژن (ولو) را به آرامی بشویید. واژن با ترشحات طبیعی، خود را تمیز می کند.

دکتر النیل با بیان اینكه تمیز كردن ناحیه perineal بین واژن و مقعد مهم است ، می گوید: “در دوره قاعدگی، شستن بیش از یك بار در روز مفید است.”

“بهداشت شایع پرینال با شستن آن منطقه حداقل یک بار در روز با استفاده از روالهای معمول حمام کردن ضروری است.”

پروفسور لمانت می گوید: “همه زنان متفاوت هستند.” “برخی ممکن است با صابون عطری بشویند و مشکلی برایشان پیش نیاید.

“اما اگر یک زن دچار سوزش روده یا علائم دیگر شود ، یکی از اولین کارهایی که می تواند انجام دهد استفاده از صابون های غیر آلرژی زا و ساده است تا ببینید که آیا این کمک می کند.”

دوش آب را به داخل واژن می ریزد و ترشحات واژن را پاک می کند. برخی از خانمها برای تمیز کردن واژن از دوش استفاده می کنند. اما استفاده از دوش باعث اختلال در باکتری های طبیعی واژن می شود ، بنابراین توصیه نمی شود که از آنها استفاده کنید.

پروفسور لامنت توضیح می دهد: “من نمی توانم فکر کنم که در هر شرایطی دوچرخه ها مفید می باشند ، زیرا تمام کارهایی که انجام می دهند اینست که همه چیز موجود در واژن ، از جمله باکتری های سالم را از بین می برند.” هیچ مدرکی مبنی بر در برابر STI ها یا عفونت های واژن وجود ندارد و حتی ممکن است خطر را افزایش دهد.

آبسه بارتولن

دستمال مرطوب معطر و دئودورانت های واژن

این محصولات عطری می توانند تعادل طبیعی واژن را مختل کنند.

پروفسور لمانت می گوید: “اگر طبیعت قصد داشت واژن بوی گل رز یا اسطوخودوس بدهد ، این امر باعث می شود که واژن مانند گلهای رز یا اسطوخودوس بو کند.”

شستن با آب و صابون معمولی باید آن چیزی باشد که شما برای سالم نگه داشتن واژن می توانید از آن استفاده کنید. طبیعی است که واژن عطر و بویی داشته باشد.

دکتر النیل می گوید: “بوی واژن می تواند در زمان های مختلف چرخه تولید مثل تغییر کند و همیشه نباید از آن به عنوان علامت عفونت یا بیماری یاد کرد.”

اگر از بوی واژن خود نگران هستید و بوی آن ناخوشایند است یا از محصولات عطری برای از بین بردن بوی واژن استفاده می کنید ، باید پزشک عمومی خود را ببینید. ممکن است شما عفونتی داشته باشید که به درمان نیاز دارد. شایع ترین علت ترشحات غیر معمول واژن واژینوز باکتریایی است که می تواند بوی نامطبوع ایجاد کند. به راحتی با آنتی بیوتیک ها درمان می شود ، بنابراین اگر نگران هستید پزشک معالج خود را ملاقات کنید. درباره علائم واژینوز باکتریایی ، علائم برفک و علائمی که می تواند نشانه عفونت مقاربتی باشد اطلاعات بیشتری کسب کنید.

آبسه بارتولن

روابط جنسی امن برای جلوگیری از آبسه بارتولن

برخی از باکتری ها و ویروس ها می توانند در طول رابطه جنسی وارد واژن شوند. اینها شامل باکتری های ایجادکننده کلامیدیا ، سوزاک ، تبخال دستگاه تناسلی ، زگیل دستگاه تناسلی ، سفلیس و HIV هستند. با استفاده از کاندوم در هر بار رابطه جنسی می توانید از واژن خود در برابر این عفونت ها محافظت کنید.

غربالگری دهانه رحم برای جلوگیری از آبسه بارتولن

کلیه خانم های ۲۵ تا ۶۴ ساله برای غربالگری دهانه رحم دعوت می شوند. غربالگری منظم به این معنی است که هرگونه تغییر غیر طبیعی در دهانه رحم می تواند زودهنگام شناسایی شود و در صورت لزوم برای جلوگیری از پیشرفت سرطان معالجه شود.

آیا شما تجربه آبسه بارتولن را داشته اید؟ نظرات و تجربیات خود را با دیگر کاربران موزیک دان به اشتراک بگذارید.


ایمپلنت یا پروتز ساق پا چیست و چه تاثیری دارند؟ پروتز ساق پا (تقویت ماهیچۀ ساق پا) شکل و ابعاد عضلات ساق پا را با قرار دادن ایمپلنت های سیلیکونی نرم و صلب تصحیح می کنند که به صورت گیره هایی قرار داده شده بر روی عضلات گاستروسنمیوس (gastrocnemius muscles) (عضلۀ پشت ساق پا) جایگذاری می شوند. در این مقاله از بخش زیبایی موزیک دان به بررسی پروتز ساق پا می پردازیم.

پروتز ساق پا

ماهیچۀ ساق پا یک ماهیچۀ دوسر (یک سر در ناحیۀ داخلی بالایی پا و دیگری در ناحیۀ خارجی و بالای آن) واقع در پشت پا است که هر دو سوی استخوان رانی (femoral) را دقیقاً در بالای زانو و به سمت پایین به هم متصل نموده و تا تاندون آشیلِ پاشنۀ پا ادامه می یابد. این ایمپلنت ها که ممکن است یک یا دو عدد برای هر پا استفاده شود بسته به تأثیر مطلوب از طریق ایجاد برش هایی در پشت زانو جایگذاری می گردند. شخص ممکن است تمایل داشته باشد که تنها در قسمت درونی ماهیچۀ قرار داده شده، یا در قسمت بیرونی، یا هر دو را برای این مورد انتخاب نماید.

پروتز ساق پا

هزینه پروتز ساق پا

بر طبق گزارش انجمن آمریکایی جراحان پلاستیک، میانگین هزینۀ جراحی برای پروتز ساق پا در سال ۲۰۱۷، ۳۷۰۷ دلار بوده است. شایان ذکر است که این یک رقم میانگین ملی است- هزینۀ تمام شده برای شما ممکن است بسته به مکانی که شما در آن زندگی می کنید، اندکی پایین تر یا بالاتر باشد.

همچنین باید سایر هزینه های مربوط به روشی که تحت پوشش هزینه جراح شما نیستند را در نظر بگیرید. این موارد شامل بیهوشی، اتاق های بیمارستان و داروها است.

تقویت ماهیچۀ ساق پا یک روش زیبایی محسوب می شود، در نتیجه بیمه هزینه های آن را پوشش نمی دهد. ایده خوبی است که همه هزینه ها را قبل از موعد جمع کنید و در صورت نیاز برنامه پرداخت را تنظیم کنید.

چه کسانی کاندیداهای عمل پروتز ساق پا خواهند بود؟

بسیاری افراد از شکل و ابعاد عضلات ماهیچۀ ساق پای خود تا ناراضی اند تا بدانجایی که از پوشیدن لباس هایی که پاهای آنان را در معرض دید قرار می دهد اجتناب می کنند. در این موارد، حتی ورزش ها و تمرین های فشرده ممکن است به گونه ای قابل توجه عضلات ماهیچۀ ساق پا را، خصوصاً در ارتباط با ماهیچه های بزرگتر ران بزرگ ننمایند.

پروتز ساق پا همچنین می تواند برای تصحیح بدشکلی های ناشی از جراحت یا بیماری های عصبی که به تخریب عضله می انجامد مورد استفاده واقع شوند. چنین ناهنجاری هایی شامل، فلج اطفال، کجی یا پیچش پا، یا ستون فقرات شکاف دار می باشند. پروتز ساق پا با استفاده از ایمپلنت های نرم سیلیکونی می تواند این عارضه های مشکل ساز را برطرف می کند.

پروتز ساق پا

مردان و زنان به دلایل مختلفی به دنبال انجام اعمال پروتز ساق پا هستند. با اینکه مردان نوعاً در جستجوی ایجاد ظاهری هستند تا بر روی حجم عضلۀ ساق پا تاثیر بگذارد، زنان معمولاً بنا به مقاصد تعادلیِ اندام ها، می خواهند که پایین پا چنان شکل گیرد تا با ران هایشان بیشتر تناسب داشته باشد.

بدنسازان به طور سنتی به دنبال بهبود پویایی این گروه عضلانی که به سختی توسعه می یابد، هستند. بسته به نزدیکی عضله شکم در رابطه با زانو و مچ پا، فرد می تواند یک عمر خود را صرف کار روی رشد عضلات کند و نتایج کمی ببیند. معمولاً آن دسته از افرادی که شکم عضلانی دارند، اغلب جایگذاری بلند نامیده شده، و با مشکلات بسیاری در ساختن تودۀ ماهچیۀ ساق پا به دلیل کمبود یا فقدان عضلۀ محکم در آن ناحیه مواجهند.

اشخاصی که این روش را انجام می دهند معمولاً می توانند تودۀ عضلۀ بیشتری را ایجاد کنند، با لحاظ کردن این فقدانِ تعریف، که این خود اغلب همراه با نوع جایگذاری بالای عضله همراه می گردد. خوشبختانه، پیوندها یا پروتز ساق پا می تواند مشکل هر دو سناریو را با افزودن توده و همین تعریف حل کند. بهتر است بیشتر دربارۀ بدنسازان و پروتز ساق پا مطالعه داشته باشید.

یک عنصر مهم در تعیین اندازه و شکل مناسب، مبتنی بر مهارت جراح است که می تواند نسبت ها را به درستی ارزیابی کند، و به درستی پیوند را کاشت و قرار داده و از این طریق می توان بعد از عمل، هرگونه تغییر را پیش بینی کرد.

به طور کلی، هر فردی با حفظ میانگینِ شرایط فیزیکی یا برخورداری از وضعیت سلامتی خوب می تواند کاندیدای جراحی پروتز ساق پا باشد.

پروتز ساق پا

نحوه انجام پروتز ساق پا

ایمپلنت ها از لحاظ ابعاد از ۱۰ اینچ طول و ۶ اینچ عرض متفاوتند – اما عموماً بسته به مهارت جراح و تجربۀ وی در ایجاد ساختار نهاییِ قطعۀ سیلیکون متنوعند – و معمولاً همگی با ضخامتی حداکثر نه بیش از ۱ اینچ پیچ می شوند. آنها در برش هایی ۳ سانتیمتری واقع در زیر استخوان باسن و در مجاورت استخوان بند دوم بزرگتر (Greater Trochanter) قرار داده می شوند. آنها درست در زیر وجه عضلۀ مجاور قرار می گیرند، که سبب مخفی شدن کلّی آنها از فضای بیرونی میگردد. ایمپلنت های زیبایی مفصل ران اغلب به همراه سایر روش های زیبایی شناسی مانند لیپوساکشن یا ایمپلنت پستان انجام می گیرند.

در حین دوران بهبودی پس از جراحی پروتز ساق پا چه انتظاری میتوان داشت؟

در هنگام مراجعه به مطب قبل از عمل، پاها اندازه گیری می شود و ایمپلنت های مناسب به ترتیب سفارش، استریل و آماده می شوند. در روز عمل، بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد و روی میز اتاق عمل روی شکم قرار می گیرد. برش در ناحیه عضله گاستروکنمیوس ایجاد می شود. حلقه یک پوشش الیافی از خود ماهیچه است. از ابزار ویژه ای برای ایجاد جیب بین این حلقه و عضله زیرین استفاده می شود. این شکاف به اندازه کافی بزرگ است که ایمپلنت در آن ایمن باشد. در طول این برش، برای کنترل هرگونه خونریزی که معمولاً بسیار کم است، مورد توجه دقیق قرار می گیرد. سپس کاشت ایمپلنت به آرامی در شکاف وارد می شود و از همان تکنیک برای قرار دادن ایمپلنت دوم در همان پا استفاده می شود. پا از نظر معاینه مورد بررسی قرار می گیرد و اگر نتیجه خوب به نظر برسد، برش در حلقه با بخیه بسته می شود. فرد به حالت رو در رو برگردانده می شود و به اتاق ریکاوری منتقل می شود.

دوره ریکاوری را می توان به بهبودی جراحی کوتاه مدت و بهبودی طولانی مدت زیبایی تقسیم کرد. بهبودی بعد از عمل در هفته اول یا همان هفته اول است. در این مدت به فرد دستور داده می شود که در اطراف خود پیاده روی کند اما هنگام دراز کشیدن یا نشستن پاهای خود را بالا نگه دارد که تورم را کاهش می دهد و در نتیجه ناراحتی را کاهش می دهد.

روز اول یا دو روز اول بیمار در رختخواب است که پاها بالاتر از زمین است اما با کمک همراه استحمام می کند و حتی ممکن است مسافت های کمی را طی کند. بعد از گذشت دو روز، پانسمان ها برداشته می شوند و فرد مورد تشویق قرار می گیرد تا روال جدی تری از پیاده روی را شروع کند. این امر به عضلات اجازه می دهد كه به داشتن ایمپلنت ها عادت كنند و به پوست پاها اجازه می دهند كه شروع به كشش و احساس راحتی بیشتری كنند.

بعد از برداشتن لباس ها، فرد ممکن است دوش روزانه کوتاه بگیرد. بعد از هفته اول یا بیشتر، فرد معمولاً احساس راحتی بیشتری در راه رفتن در مسافت های بیشتر، خواهد داشت، حتی اگر کمی به سختی راه برود. معمولاً فرد بعد از دو تا سه هفته عادی تر راه می رود اما بسیار متغیر است. این همان آغاز مرحلۀ بهبودی درازمدت است.

در مرحله بهبودی طولانی مدت است که دو تا سه هفته بعد از عمل راه رفتن طبیعی تر شروع می شود و پوست شروع به کشش می کند و ظاهر براق خود را از دست می دهد. ممکن است در اطراف برش ها کبودی کمی وجود داشته باشد ولی این شروع به ناپدید شدن می گردد.

یک داروی ویژه پیشگیری / کاهش اسکار حدوداً دو تا سه هفته بعد از عمل تجویز می شود. هیچ فعالیت جدی مانند وزنه برداری، دوچرخه سواری، دویدن و غیره وجود ندارد. معمولاً حدود یک یا دو ماه بعد از عمل می توان به آن فعالیت ها ادامه داد اما به هرگونه ناراحتی یا تورم مداوم بستگی دارد و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بدون عوارض، فرد معمولاً در ماه یا دو ماه بعد از جراحی به فعالیتهای کامل و بدون محدودیت بر می گردد. معمولاً بیمار در طی ۴-۶ هفته به انجام فعالیت های بدنی کامل باز می گردد.

پروتز ساق پا

تکنیک مورد استفاده در جراحی پروتز ساق پا

یک روش معمول استفاده شده در طی این روش، کاشت سیلیکون را از طریق برش کوچک در پشت زانو است. این ایمپلنت درون یک کیسه یا پاکت که در حین جراحی درون عضلۀ ماهیچۀ ساق پا ایجاد می شود قرار می گیرد. بسته به نتیجۀ مطلوب موردنظر، یک ایمپلنت ثانویه در امتداد اولی برای دادن شکلی بزرگتر جایگذاری می شود. بخیه های جراحی پوست را می بندند. پس از جراحی، ایمپلنت با بافت زخم پوشیده می شود. این یک فرآیند عادیِ ایمپلنت است و کمک می کند تا ابزار در تماس باقی بماند، در نتیجه ایمپلنت سال ها در جای خود باقی می ماند.

در حین/ پس از جراحی پروتز ساق پا

تقویت عضلۀ ساق پا یک روش سرپایی است که تحت بیهوشی عمومی در یک مرکز جراحی معتبر انجام می شود. کل عمل جراحی به طور معمول حدود یک ساعت در هر پا انجام می شود. بیماران از بیمارستان مرخص خواهند شد و به آنها دستور داده می شود برای مدت معینی از عصا استفاده کنند. بیشتر افراد می توانند طی ۶ تا ۱۲ روز فعالیت های عادی خود را از سر بگیرند. ورزش منظم می تواند پس از رها شدن از مرحله نقاهت، که اغلب بین ۴-۸ هفته است، از سر گرفته شود. اکثر بیماران از نتایج خود راضی هستند و احساس می کنند بدن قوی تر و متعادل تری دارند.

خطرات و عوارض احتمالی پروتز ساق پا چیست؟

مانند هر عمل جراحی، خطراتی وجود دارد، هرچند حداقل. برخی از آنها شامل عفونت، خونریزی، آسیب اعصاب و یا عضلات، لغزش و عدم تقارن است.

پاهای پرانتزی

پروتز ساق پا نقائص مادرزادی و فیزیکی:

فلج اطفال (ابتکار ریشهکنی فلج اطفال)، ستون فقرات شکافدار (انجمن ستون فقرات شکافدار آمریکا) و کجی پا (تالیپس اکینیواروس؛ کجی پا/ آکادمی آمریکایی جراحی ارتوپدیک ایالات متحده)، نقایص ناشی از ناهنجاری های ژنتیکی و / یا بیماری هایی هستند که می توانند بر استخوان و ماهیچه های تحتانی تأثیر بگذارند. در عین آنکه پروتز ساق پا درمانی برای این نقائص محسوب نمی شود، اما می توانند تعادل آناتومیک بدن را در صورت لزوم و در مواردی با شدت کمتر مهیا سازند. بسته به گسترۀ نقص، پروتز ساق پا می تواند مثمر ثمر باشد. جراحان ما در میان جراحانی پیشرو در امدادرسانی به افراد مبتلا به این نقائص، تعادل آناتومیک بدن را از طریق کاربرد این ایمپلنت ها میسّر می کنند.

بیماری فلج اطفال –  نوعی بیماری است که در اثر عفونت ویروسی ایجاد می شود. بسیار مسری، به سیستم عصبی حمله می کند و می تواند فلج کامل ایجاد کند. این بیماری تا حد زیادی در کودکان زیر پنج سال ایجاد می شود و اغلب فلج جزئی یا کامل را در پاهای پایینی ایجاد می کنند و درمانی ندارد. با این وجود می تواند از طریق واکسن جلوگیری شود، که تا یک عمر ادامه خواهد یافت. در سال ۲۰۰۲، فقط ۱۹۰۰ مورد گزارش شده است. پروتز ساق پا می تواند به بیماران شرایطی از تعادل بیشتر را در ناحیۀ عضلۀ ساق پا عرضه نماید.

ستون فقرات شکافدار- نقص لوله عصبی (تاج) (NTD) است که بر رشد کامل سیستم عصبی از جمله مغز، نخاع و ساختارهای بافت محافظ تأثیر می گذارد. این یک نقص ژنتیکی در هنگام تولد است و در یک دهم و یک درصد از کلیه زایمان ها در ایالات متحده رخ می دهد به دلیل ماهیت این بیماری، غالباً بر تحرک اثر می گذارد و می تواند در نتیجه استفاده از عصا و چوب زیربغل را به دنبال دارد. پروتز ساق پا می توانند بیمارانی که یکی از عضلههای ساق پایشان نازکتر و کوچکتر از دیگریست – به دلیل آسیب عصب- یاری رسانده و ظاهر متعادلتری در آنها ایجاد کند.

کجی پا – نقص هنگام تولد، بر روی قسمت پا و مچ پا تأثیر می گذارد، جایی که پاشنه پا و انگشتان پا به سمت داخل قابل چرخش است. ده ها سال است که موارد پزشکی وجود دارد و تقریباً ۶۶٪ از کل موارد در پسران رخ می دهد. قالب گیری سریال، روشی که به وسیله آن استخوان های نواحی آسیب دیده به آرامی در موقعیت های طبیعی خود کشیده می شوند، استخوان های پا را در تراز طبیعی قرار می دهند. بعضی اوقات این بیماری می تواند بر رشد عضلات ماهیچه ساق پا تأثیر بگذارد، و اغلب یک عضله کوچکتر از دیگری باقی می ماند. پروتز ساق پا می تواند در ایجاد تعادل آناتومیک طبیعی که مطلوب فرد است یاریرسان باشد.

پروتز ساق پا

سوال های مهمی که قبل از انتخاب جراح باید پرسیده شوند:

خب شما تصمیم گرفته اید تا پروتز ساق پا را انجام دهید. احتمالاً مدتی است که در مورد آن فکر کرده اید. تنها کاری که اکنون باید انجام دهید، یافتن یک جراح مناسب است که می تواند بدون هیچ مشکلی بهترین موفقیت را کسب کند.

برای شروع، بسیار مهم است که بدانید که تعداد بسیار کمی از جراحان کاشت یا ایمپلنت ماهیچه ساق پا را انجام می دهند. واقعیت این است ک این روشی بسیار منحصر به فرد است و تعداد کمی از افراد آن را بر اساس قاعده انجام می دهند.

برخی از جراحان می گویند که عمل کاشت ایمپلنت را انجام می دهند. مهمترین چیز این است که شخصی را پیدا کنید که کاملاً واجد شرایط باشد، این جراحی را حداقل در یک ماه انجام می دهد. این بدان معناست که جراحی شما انتخاب می کنید، باید به طور متوسط ​​هر هفته حدود یک جراحی انجام دهد.

چرا این موضوع اینقدر مهم است؟

به دلیل آنکه تقویت ماهیچۀ ساق پا عملی منحصر به فرد است که نیازمند مهارت زیبایی شناسی است، اغلب اوقات بیشتر افراد خود تشخیص می دهند. در اینجا دلایل آن ذکر می شود:

  • به دلیل استرس در عضله گاستروکنمیوس و تاندون آشیل (معمولاً به نام عضله ساق پا نامیده می شود و تاندون که آن را به استخوان پاشنه وصل می کند) در طی فعالیت های روزمره مانند پیاده روی، ایستادن و دویدن، ایمپلنت های قرار داده شده در این ناحیه قرار می گیرند. بنابراین احتمال تغییر مکان یا جابجایی ایمپلنت بعد از عمل باعث نگرانی می شود.

نیازی به گفتن نیست که پای راست به طور چشمگیری متفاوت از سمت چپ است، به دلیل تعویض ایمپلنت، به طور کلی به زیبایی منجر نمی شود – ظاهری که معمولاً افراد انتظار دارند.

پروتز ساق پا

نکته مهم این است که داشتن تخصص – از انجام چندین روش ایمپلنت ماهیچه ساق پا – برای انتخاب موفقیت آمیز در ناحیه مناسب عضله گاستروکنمیوس در داخل استخوان، بسیار مهم است، به گونه ای که ایمپلنت ماهیچه ساق پا از عدم جابجایی اطمینان حاصل کند. مکان و با گذشت زمان، سرانجام به بخشی جدایی ناپذیر از ماهیچه تبدیل می شود. این دانش فقط با انجام این روش غالباً بدست می آید.

یکی دیگر از نگرانی های بسیار مهم – موردی که باید هر بیمار از آن آگاهی داشته باشد – دلیل اصلی آن است که چرا حتی جراحی می کنند؟ قطعا برای نتایج نهایی.

باز هم، باید بدانید که ایمپلنت ماهیچه ساق پا دستگاه های پروتز سیلیکونی جامد است. بنابراین، آنها معمولاً باید قبل از درج حک شده، یا شکل داده شوند. بنابراین، داشتن تخصص لازم جهت درست کردن ایمپلنت، فرایندی که جراح قبل از وارد کردن دستگاه سیلیکون جامد را با اسکالپ اسکلت می کند، بنابراین طبیعی به نظر می رسد اما در حال افزایش است، برای هر نوع بدن خاص نیز حیاتی است.

بعد از عمل، چیزی چشمگیرتر از ایمپلنت ماهیچه ساق پا نیست. چیزی که به نظر می رسد برای نوع بدن فرد به طرز عجیبی مناسب است.

سبک زیبایی شناسی جراح در ساخت ایمپلنت های ماهیچه ساق پا برای اندازه و نوع پای هر فرد از سالها تخصص به دست آمده است، فقط با انجام بسیاری از روش ها. آنها متخصص در انجام ایمپلنت ماهیچه ساق پا بر روی افراد دارای نقایص هنگام تولد / ژنتیکی و جسمی مانند پولیو، اسپینا بیفیدا و کلابفوت هستند و به آنها در رسیدن به جلوه های کاملاً طبیعی، در بسیاری موارد، کمک می کنند.

در اینجا چند سوال مهم وجود دارد که شما باید قبل از تصمیم گیری در مورد ایمپلنت ماهیچه ساق پا از جراح خود بپرسید:

چه تعداد عمل پروتز ساق پا جراح مورد نظر شما در ماه اخیر انجام داده است؟ هفتۀ گذشته چطور؟ در سه ماه گذشته چه تعداد؟ به یاد داشته باشید، روش های پروتز ساق پا بدان نیاز دارد که جراح تنها یک بازدیدکننده از نوعی جراحی نیست، بلکه شخصی است که مرتباً آن را انجام می دهد.

از جراح خود بپرسید آیا می توانید با چند تن از بیماران تحت عمل قرار گرفتۀ پروتز ساق پای آنها صحبت کنید. هر جراحی که این روش را مرتباً انجام می دهد نباید مشکلی با معرفی آنها به شما داشته باشد.

از او سئوال کنید آیا هرگز معضل و مشکلی با شکایات ناشی از جابجایی یا عفونت بعد از جراحی داشته است. یک تصمیم نادرست، بر مبنای هزینه، یا کمبود تجربه می تواند شما را گرفتار نماید.

لیپوفیلینگ یا تزریق چربی به واژن

پروتز ساق پا در مقابل پیوند چربی (fat grafting)

انتخابی دیگر برای بزرگ کردن ماهیچه های ساق پا روشی است که پیوند چربی نامیده می شود. به جای قرار دادن ایمپلنت در ماهیچه های ساق پا، پیوند چربی شامل انتقال بافت های نرم از دیگر قسمت های بدن، نظیر ران ها به مناطق موردنظر است.

در برخی موارد، پروتز ساق پا در ارتباط با پیوند چربی برای اعمال دقت بیشتر در همتراز نمودن قسمت های مختلف بدن بکار برده می شوند.

عمل پیوند چربی چندان تهاجمی نبوده و به بیهوشی در سطح کمتری نیاز دارد. اگرچه برای کسب بهترین نتیجه، جراح شما ممکن است هر دو روش را پیشنهاد کند.

پروتز ساق پا و بدنسازی

برای سالیان متوالی، بدنسازانی که در جستجوی تعریف بهتری از ماهیچه های ساق پا یا گاستروک ها آنچنان که آنها بدان مایل بودند، بوسیلۀ پاره کردن گروهی از عضلات در قسمت پایینی پا از طریق فعالیت شدید بدنی محقق میشد، سپس مجالی برای ساخته شدن دوبارۀ تودۀ عضله و ارائۀ تعریفی بهتر فراهم میشد. چیز جدیدی دربارۀ روششناسی وجود نداشت؛ اما روندی تکراری و پذیرفته شده برای توسعۀ نوعی از ماهیچه های ساق پا که آنها را در رأس امور قرار میدادند تلقی میشد. اما، اکنون این چیزها اکنون تغییر یافته است به هنگامیکه تنها شکل گیری کامل پایین پا مد نظر است.

امروزه، نسل جدیدی از بدنسازان حرفه ای و هواداران عضلات غیررقابتی در جستجوی دریافت کمک از جانب طب مدرن برای کاستن از تعداد جراحانی هستند که حتی پس از سال ها آموزش و تمرین شدید و انجام آن به کمک کتاب آرزوی آنان را محقق نمی کردند.


بیشتر بخوانید:  لاغر کردن ساق پا با تمرین اسکات


دکتر چوگای گفت، مسئله این نیست که افراد می خواهند حرکت و فعالیت های طاقت فرسا را برای داشتن اندامی قوی و پاهایی شکیل تر بر خود هموار سازند. این تنها در برخی افراد دیده می شود که معتقدند علم وراثت یا ژنتیک نقش بزرگی ایفاء می کند. واقعیت آنست، بسیاری از این افراد بیشتر فعالیت می کنند تا ماهیچه های ساق پای بزرگی را به دست آورند. اما، مسئله این نیست که آنها چه مقدار تلاش می کنند، آنان به سادگی از تودۀ عضلانی که دیگران به دست می آورند برخوردار نمی شوند.

بسیاری افراد تشخیص نمی دهند که دو گروه عضله که ناحیۀ پایین پا را می سازند نمی توانند همیشه به شکلی مطلوب تنها با فعالیت جلوه نمایند. حتی پس از سال ها ممارست، برخی ماهیچه های ساق پا آن چیزی نمی شوند که افراد می خواستند باشد. در نتیجه، یک بدنساز چکار باید بکند؟ پاسخ در تقویت عضلات به وسیلۀ کاشت یا پروتز ساق پا – روشی جراحی برای بهبود بخشیدن “نمای” کلی قسمت پایینی پا است. امروزه، بسیاری از بدنسازان در حال دریافت پروتز ساق پا برای دریافت کمک از آن چیزی هستند که برای سالیان دراز دور از دسترس به نظر می آمد.

همۀ عضلات ساق پا به شکلی یکسان تولید نمی شوند- تقویت عضلۀ ساق پا هم به منظور زیباسازی و هم دلایل بازساختاری انجام می شوند. از دورنمایی زیباسازانه، خصوصاً بدنسازی، بیشتر تأکید بر این ناحیه به مُد و تغییرات شیوۀ زندگی در جوامع غربی بازمی گردد. به سادگی باید گفت، در فرهنگ های غربی داشتن پاهایی جذاب و خوب تراشیده شاخصی فیزیکی در نظر گرفته می شود، حتی اگر شما یک بدنساز نباشید. به این دلیل، میزان تقاضا برای ایمپلنت یا کاشت ماهیچۀ ساق پا در بین مردان و زنان ورزشکار که خواهان تعریفی اضافی و تناسبی صحیح در ناحیۀ ساق پا هستند رو به افزایش است.

پس، هنگامی که نوبت به آناتومی ماهیچۀ ساق پا می رسد، آنچه نسبت های خوب و مناسبِ آناتومیکی در نظر گرفته می شود چیست؟ و چگونه این معیار تعیین می شود؟

برای قسمت پایینی پا نسبت های آناتومیکی که به لحاظ زیباشناسی مطلوب شناخته می شود توسط دکتر آر.ام.ریکت محاسبه گردید که این ابعاد را نسبتهای ریاضی X,Y,Z (پهنا، ارتفاع، عمق)، به مانند نسبت هایی منظم از بدن انسان، برای تعریف آنچه نسبت طلایی نامیده شد (۱:۱:۶۲۸) تعیین نمود.

تزریق چربی

در مورد ماهیچه های ساق پا، مطلوب ترین ابعاد به لحاظ زیبایی شناسی تنها از دید ابعاد است. به عبارت ساده، اگر شخصی فاصلۀ زانو تا پهن ترین نقطۀ درون ماهیچۀ ساق پا را اندازه گیری کند، سپس این عدد را در ۶/۱ ضرب نماید، تمامی طول عضلۀ گاستروکنمیوس (ماهیچۀ ساق پا) باید حداقل ۶/۱ برابر این ارزش یا مقدار قبلی باشد، تا بدان وسیله تقارن صحیح عضلۀ ساق پا به دست آید. شرایط بر طبق طول کل عضله متغیر است، اما عموماً تشخیص داده شده که حدود ۱۲-۱۳ اینچ برای غالب افراد مناسب است.

پروتز ساق پا برای محقق کردن اهداف بدنسازان به کار برده می شود-دکتر چوگای جزئیاتی ارائه کرد بر این پایه که دو روش برای شکل دادن ناحیۀ پایینی پا – خصوصاً عضلات گاستروکنمیوس و سولوس که عموماً آن را ماهیچۀ ساق پا می نامند بکار گرفته می شود. که یکی شامل جایگذاری ایمپلنت ساق پا تحت/ بین دو عضله که ناحیۀ ماهیچۀ ساق پا را تشکیل میدهد (تکنیک عضلات فرعی)؛ روش دیگر ایمپلنت را تنها در زیر پوست (dermis) در میان وجوه عضله (تکنیک وجه فرعی) جایگذاری میکند. هر یک از این روشهای تقویت عضلۀ ساق پا فواید و مضرات خاص خود را دارد.

از دیدگاه بدنسازان، بهترین نتیجه آنست که هیچ نشانۀ قابل رویتی از کنارۀ ایمپلنت وجود نداشته باشد- بنابراین آن باید آنقدر عمیق جایگذاری شود تا از بافت احاطه کننده مخفی بماند- اما خیلی عمیق نیز نباید در عضله قرار بگیرد.

در واقع دو راه وجود دارد. اولین انتخاب، روشی است که به لحاظ جراحی باشدت کمتری انجام شود. دومین روش، یا نیمه عضلانی، شامل جایگذاری ایمپلنت بین ورقۀ رشته های مسطحِ بافت متصل کننده است که نوعاً عضلانی بوده و  عضلات گاستروکنمیوس و سولوس و اتصال آن به استخوان را تشکیل می دهد (زیرنیامی). معمولاً، پروتز ساق پا به صورت زیرمجموعه جایگذاری می شوند، دکتر چوگای گفت، هرچند، در بسیاری از موارد بهترین نتایج توسط جایگذاری ایمپلنت در سطح نیمه عضلانی – عمیقاً درون عضله به دست می آیند. البته این به افراد بستگی دارد.

آنچنان که به نظر میرسد، جایگذاری زیرمجموعۀ پروتز ساق پا عموماً و اغلب انجام می شود زیرا روشی است که کمتر برش ایجاد می شود و تشدید آن کمتر است، و نتایج عموماً با دوران بهبودی سریعتر همراه بوده و بیماران کمتر از درد شکایت می کنند.

دکتر چوگای توضیح داد :”چیزی که باید مراقب بود همان جابجایی ایمپلنت (حرکت یا چرخش) است، توانایی حس کناره های محیطی ایمپلنت، زیرا آنها عموماً سخت تر از عضلۀ مجاور بوده و بافت ها به اندازه کافی ایمپلنت را پوشش نمی دهند”. به همین صورت، برخی موارد تأثیر مطلوب به لحاظ زیبایی شناسی به اندازۀ روش نیمه عضلانی مطلوب نیست زیرا ایمپلنت به تنهایی برخی مواقع می تواند شکل نهایی ناحیۀ ماهیچۀ ساق پا را به جای بافت عضله قرار گیرد. اگر شما همۀ این موارد را تجربه کرده باشید، می توانید تقریباً همیشه بدون هیچ مشکلی به نتیجۀ صحیح دست یابید.

پروتز ساق پا

جایگذاری نیمه عضلانی (زیرنیامی) روشی مشکل تر است زیرا عمل جراحی عمیقاً به داخل بافت نفوذ می کند. به همین روال، این روش تقویت ماهیچۀ ساق پا عموماً نیاز به زمان بهبودی بیشتری داشته و برای آنکه بافت تروما شروع به بهبود کند سختی بیشتری را باید تحمل نمود.

البته احتمال صدمه و آسیب بیشتر به اعصاب و بافت آوندی وجود دارد، اما این در صورتی که جراحی توسط شخصی با تجربۀ زیاد، نظیر دکتر چوگای، انجام شود کمتر دیده شده است. هرچند، برخی می گویند که نتایج بهتری را نشان می دهد زیرا ایمپلنت به طور مجزا و دقیق درون عضلات گاستروکنمیوس و سولوس (درون بافت های حلقه ای عمیق تر) جای می گیرد، و برای جایگیری زیبایی شناسانه ایمپلنت مکان بیشتری ایجاد می کند. همچنین مشاهده شده است که ایمپلنت گذاری نیمه عضلانی می تواند به شکل ماهیچۀ ساق پای طبیعی تر منجر شده و احساس آنکه عضلات واقعی ماهیچۀ ساق پا  ایمپلنت را به طور کامل پوشش می دهد، ایجاد می نماید. دکتر چوگای خاطرنشان می کند: “این بستگی به آن دارد که شما چه جراحی را انجام می دهید”.

انتخاب های شما برای شکل و مواد چیستند؟

بعد از انتخاب ادامۀ کار با تقویت ماهیچۀ ساق پا، سوال بعدی این است: چه نوع از ایمپلنت و روشی برای من بهترین نتیجه را به همراه دارد؟ مجدداً می گویم که چند انتخاب وجود دارد. دکتر چوگای گفت : هر دو ایمپلنت های سیلیکون-ژل و ایمپلنت های سیلیکونیِ جامد برای اعمال جراحی پروتز ساق پا موجود هستند. پروتز ساق پای سیلیکون-ژلی اغلب با کوتاه شدگی زردپی کپسولی مشکل دارند، همچنین کپسول، یا مواد ایمپلنت خارجی می توانند سفت شوند. خوشبختانه، این بندرت اتفاق میافتد و بیشتر در ایمپلنت های پستان شایع است تا پروتز ساق پا. جراح بورلی هیلز میگوید که پروتز ساق پای سیلیکون-ژلی معمولاً دارای ابعاد سیگاری متقارن هستند و همچنین در ابعاد آناتومیک (نامتقارن) در دسترس هستند، در حالی که قسمت بالایی ایمپلنت معمولاً از نظر حجم نسبت به قسمت زیرین بزرگتر می باشند. غالب ایمپلنت های سیلیکون-ژلی پوست هایی دارند که از الاستومرهای (با کیفیت درجهبندی پذیرفتهشده)، و ژل ولومتریک (volumetric gel) که از سیلیکون چسبنده ساخته شده تشکیل شده است، در نتیجه در صورت گسیختگی محدود ایمپلنت به مناطق دیگر جابجا نمی شوند. ایمپلنت های آناتومیک (سیلیکون-ژلی) اغلب برای بدنسازانی که به دنبال ظاهری نمایشی برای گسترش نقطۀ میانی (داخل ماهیچه ساق پا) یا تاج آن هستند استفاده می شوند. این حجم افزوده شده می تواند برای شخص بدنساز برشی را که آنان به هنگام محقق شدن تودۀ اضافی به وسیلۀ تمرین وزنی به تنهایی بدان تمایل دارند را ایجاد کند. برخلاف مشتریان بدنسازی، جایی که توده و تعریف بیشترین اولویت را برای موفقیت ایمپلنت دارد، بیشتر مصرف کنندگان از پروتز ساق پای متقارن خشنود می شوند زیرا نیمرخی باریکتر از یک منحنی طبیعی در تناسب با ران فوقانی را ایجاد می کند.

پروتز ساق پا

آیا نتایج به آن اندازه که مشتری را جذب می کند خوب هستند؟

تقریباً در هر مورد، با هر دو روش (نیمه عضلانی و نیمه فرعی) از تقویت ماهیچۀ ساق پا، بیماران توانایی بازگشت به فعالیت های عادی را در طی چند هفته دارند. بدنسازان برخی اوقات تا حدودی به زمان بیشتری نیاز دارند. به همین ترتیب، گزارشات رسیده حکایت می کند که تقویت ماهیچۀ ساق پا یکی از بالاترین سطوح رضایت را داراست. کمتر از ۴ درصد (۴%) از بیماران محدودیت ها یا عفونت را گزارش کرده اند.

دکتر چوگای می گوید :”پروتز ساق پا می تواند بدنسازان را با تعریفی بیشتر از آنچه آنان بدنبالش هستند راضی نماید”. و همچنین چنین مشخص شده که تقویت پروتز ساق پا به هیچ وجه عملکرد طبیعی عضلۀ ساق پا را با مشکل مواجه نمی کند.

 


وقتی در هر فصل طعم لذیذ انبه را می چشید احتمالا درباره مزایایی که برای سلامتی ما دارد نیز فکر نمی کنید. انبه چیست؟ در طبقه بندی میوه ها انبه یک میوه گرمسیری است که به خانواده پسته ها و بادام نیز ارتباط دارد. این میوه نام های متفاوتی دارد که این موضوع بسته به ناحیه کشت آن متفاوت می باشد. در این مقاله از بخش تغذیه موزیک دان به بررسی خواص انبه می پردازیم.

انبه و تاثیرات آن بر روی بدن

علاوه بر مزه شیرین و لذیذی که این میوه دارد شامل مواد معدنی، ویتامین ها و آنتی اکسیدان های فراوانی است که سلامت شما را تضمین می کند. برای دهه ها سال، این میوه برای نرم کردن معده استفاده می شده است (همانند انبه هندی) زیرا شامل آنزیم های ویژه ای با خاصیت ملین معده می باشد.

انبه

این میوه سرشار از فیبر بوده بنابراین اگر حداقل روزی یک انبه بخورید تقریبا از یبوست، رنگ پریدگی و علائم سندروم های روده ای جلوگیری خواهید کرد. تحقیقات نشان داده است که در علم علوم غذایی فیبر تاثیر مثبتی روی محدود کردن و از بین بردن بیماری های مختلف خواهد گذاشت که شامل سرطان و بیماری های قلبی می شود.

اگر در فعالیت ها و ورزش ها فعالانه شرکت می کنید، پتاسیم بیشتری از دست می دهید. بنابراین خوردن این میوه می تواند کمک شایانی در این راستا به شما بکند چون سرشار از پتاسیم بوده و کمک کننده است. بر طبق عقاید مردم هند، انبه نشان دهنده زندگی بوده و تقریبا در تمام تشریفات مذهبی شان از آن استفاده می کنند.

برگ های درخت انبه تقریبا همیشه برای مراسمات و تزئینات عروسی استفاده می شود. یک نوع ترشی از انبه هندی درست می شود که در تمام جهان مشهور شده است. همان طور که محبوبیت این میوه در حال گسترش است، بسیاری از تولید کنندگان مواد مختلف غذایی، ژله، مربا، ترشی، مارنیاد و ادویه هایی را معرفی کرده اند که در آن انبه خالص نیز به کار رفته است.

ارزش غذایی انبه

انبه ها چربی اشباع شده، کلسترول و سدیم ندارند. همچنین منبع فوق العاده برای محصولات فیبری و ویتامین B6 هستند. آن ها بهترین منبع ویتامین A و ویتامین C نیز می باشند. بر اساس اطلاعات موسسه علمی غذایی این میوه شامل مواد معدنی مانند پتاسیم، منیزیوم و مس هستند و یکی از بزرگترین تامین کننده های کورستین، بتاکاروتن و آستراگالین می باشند.

مزایای فراوان انبه

بیایید کمی جزئی تر به مزایای سلامتی این میوه بپردازیم و به نکات مهم تر آن اشاره کنیم:

انبه

 سلامت کلی بدن شما را تضمین می کند:

بر طبق مطالعات انجام شده در ژورنال مواد غذایی، این میوه یک منبع غنی از ویتامین ها بوده که سلامت کلی بدن شما را تامین می کند. این میوه شامل پتاسیم  (چهار درصد در ۱۵۶ گرم)  و منیزیم  (دو درصد در ۹ میلی گرم)  بوده و بهترین درمان برای بیماری فشار خون بالا می باشد.

همچنین شامل سلنیوم، کلسیم، آهن و فسفات هستند. انبه ها شامل ریبوفلاوین، ویتامین B6 ، ویتامین A، ویتامین C، ویتامین E، ویتامین K، نیاسین، فولات (نوعی ویتامین B)، تیامین و پانتوتنیک اسید هستند. این اجزا به شما کمک می کند از ابتلا به بیماری که ناشی از کمبود این ویتامین ها و مواد معدنی است جلوگیری شود.

ویتامین E در این میوه ها می تواند به شما کمک کند روابط زناشویی و جنسی خود را با فعال کردن فعالیت هورمون های جنسی ارتقا دهید. آنتی اکسیدان های قدرتمند در انبه ها می توانند رادیکال های آزاد را در بدن خنثی کنند و از وقوع بیماری های قلبی جلوگیری کنند. از افزایش سن، سرطان و دیگر بیماری های خطرناک نیز جلوگیری می شود.

 از سرطان جلوگیری می کنند:

انبه ها سرشار از پکتین هستند، که یک فیبر حل شدنی است و به طور موثری باعث می شود سطح کلسترول خون پائین بیاید. پکتین می تواند به شما کمک کند از ارتقای سرطان پروستات جلوگیری کنید. اخیرا مطالعات در موسسات علوم غذایی، کشف کرده است که این میوه از ترکیب پکتین با گالکتین ۳  (یک پروتئین که نقش بسیار مهمی را در سرطان های مختلف ایفا می کند) خودداری می کند.

تحقیقات اروپایی در مورد سرطان به این نتیجه رسیده است که ارتباط خوبی بین خوردن این میوه و کاهش ریسک ابتلا به سرطان های مختلف از جمله سرطان معده و روده وجود دارد. یک تحقیق اساسی که توسط سازمان علوم غذایی انجام شده است پیشنهاد می کند که پلی فنل موجود در این میوه تاثیر شیمی درمانی قوی ای در برابر سرطان سینه دارد.

 سبب افزایش وزن می شود:

خوردن این میوه یکی از آسان ترین راه ها برای افزایش وزن است. ۱۵ گرم انبه حدود ۸۶ کالری دارد که می تواند به آسانی در بدن جذب شود. به علاوه شامل نشاسته است که به شکر تبدیل شده و کمک می کند وزن انسان زیاد شود. شیر انبه پروسه افزایش وزن را سرعت می دهد چون شامل شیر نیز بوده که از همه لحاظ مقوی و خوشمزه است.

انبه

 آنمی را درمان می کند:

این میوه ها سرشار از آهن هستند که باعث می شود برای افرادی که از آنمی رنج می برند بسیار مفید باشد. مصرف مداوم و منظم این میوه باعث می شود سلول های قرمز خونی در بدن افزایش یافته و در نتیجه آنمی را کنترل و یا حتی متوقف می کند. خاصیت مقوی این میوه باعث شده در داروهای گیاهی چینی مورد استفاده قرار گیرند و برای درمان آنمی، خونریزی لثه، سرفه، یبوست، اسهال و استفراغ، تب، دریازدگی و درمان هضم نادرست و یا ضعیف و بیماری های دستگاه گوارش به کار می رود.

 برای بارداری مفید است:

این میوه برای خانم های باردار مفید است چون شامل آهن فراوان بوده که در طول بارداری مورد نیاز بدنشان می باشد. پزشکان اغلب در طول بارداری قرص های آهن را تجویز می کنند. اما شما به جای مصرف این مکمل ها می توانید رژیم غنی از آهن و سالم خود را با آب انبه فراهم کنید. مزه آن در طول دوران بارداری بسیار خوشایندتر بوده و حساسیت شما به آن کمتر می گردد،  بنابراین نه تنها از آن لذت خواهید برد بلکه از فواید و مزایای بی شمار آن نیز بهره مند می شوید.

 آکنه را درمان می کند:

شاید شما از دانستن این که مصرف انبه چقدر می تواند به سلامت پوست شما ارتباط داشته باشد، متعجب شوید. این میوه نه تنها درخشش بسیار زیادی به صورت و پوست شما می بخشد بلکه کمک می کند رنگ پوست شما روشن تر شود.

به راحتی نیز می توانید با افزودن این میوه به رژیم غذایی خود و مصرف مداوم و منظم آن زیبایی خود را چند برابر کنید. این میوه با بازکردن منافذ بسته پوست شما به طور متفاوت و موثر تری عمل می کند. وقتی این منافذ باز شوند، تشکیل آکنه متوقف می شود‌.

باز شدن منافذ پوست یکی از موثر ترین راه ها برای از بین بردن آکنه می باشد. برای لذت بردن از این مزایا و فواید احتیاجی ندارید هر روز آن ها را مصرف کنید بلکه باید خمیر انبه تهیه کنید و آن را برای حدود ده دقیقه روی صورت خود بگذارید. سپس آن را تمیز بشویید.

پیری را به تاخیر می اندازد:

انبه ها شامل مقادیر بالای ویتامین A و C هستند که به ما کمک می کند پروتئین های کلاژنی داخل بدن مان ساخته شود. کلاژن باعث می شود از رگ های خونی بدن شما و بافت های اتصال دهنده حمایت شود بنابراین پروسه افزایش سن و پیری را آرام می کند. پس این میوه ها یک غذای ضد پیری و کهنسالی به شمار می آید.

انبه

 سلامت مغز شما را فراهم می کند:

این میوه ها شامل مقادیر بسیار زیادی ویتامین B6 هستند که برای حفظ و ارتقای عملکرد مغزی حیاتی است. این ویتامین ها به آمیزش انتقال دهنده های عصبی بزرگ کمک می کند و به بهبود خلق و خو و الگوهای مناسب خواب منجر می شود.

با مصرف این میوه به عنوان یک قسمت مهم از رژیم روزانه تان می توانید از سلامت مغز خود و عملکرد موثر عصب های بدن اطمینان حاصل کنید. هم چنین از مصرف مکمل ها و داروها جلوگیری می شود. چون هر کدام از آن ها عوارض جانبی بی شماری دارند. اسید گلوتامین موجود در انبه تمرکز و حافظه شما را بهبود می بخشد.

 سیستم ایمنی بدن شما را ارتقا می بخشد:

انبه ها شامل بتاکاروتن که یک کاروتینوئید قدرت مند هست می باشند‌. این اجزا به ارتقای سیستم ایمنی بدن شما کمک کرده و باعث می شود باکتری ها و سم ها به داخل آن ها غیر قابل نفوذ شود و از ورودشان جلوگیری می گردد. بتاکاروتن موجود در انبه هنگام ورود به بدن به ویتامین A تبدیل می شود. ویتامین A آنتی اکسیدان دیگری است که باعث می شود بتوانید در برابر آسیب رادیکال های آزاد سیستم داخلی بدن خود محافظت کنید.

 دیابت را کنترل می کند:

تحقیقات بیشتری در این مورد در حال انجام است. اما بعضی از مطالعات نشان داده که انبه ها درمان طبیعی برای دیابت هستند. این یک افسانه قدیمی و غلط بوده که می گویند افراد دیابتی باید از خوردن انبه خودداری کنند و این به خاطر طعم شیرین آن است.

اما مطالعات امروزی نشان داده است که علاوه بر میوه های آن برگ های درخت انبه برای درمان دیابت مفید می باشند. ۱۵ تا ۱۰ برگ انبه را در آب گرم قرار دهید و آن را با یک درپوش ببندید. قبل از این که بخوابید این کار را انجام دهید تا هنگام صبح، آن را صاف کرده و با معده خالی بنوشید. خوردن منظم انبه با این روش نتایج بسیار مثبتی را برای مدیریت سطح قند خون افراد دیابتی نشان داده است.

آلرژی انبه چیست؟ بعضی از مردم به انبه حساسیت دارند.

انبه شامل مقادیر کمی از ماده ای به نام اوروشیول می باشد که سم زرین بوده و سبب درماتیت می شود. شدت این آلرژی های پوستی در میان افراد مختلف متفاوت است‌. به هر حال پوست و آب انبه بیشتر موجب ایجاد آلرژی می گردد.  در حالی که خوردن خود میوه ارتباط بسیار کمی به وقوع واکنش های آلرژی یا حساسیتی دارد.

انبه -4

طرز نگهداری انبه

شما می توانید انبه های رسیده را حدود دو هفته در یخچال نگه داری کنید یا می توانید آن ها را خشک کرده، فریز کنید و به صورت شربت در آورید. در بازار می توانید آن ها را در قوطی یا کنسرو های مخصوص و یا خشک شده خریداری کنید. اگر انبه خشک شده می خرید، اطمینان حاصل کنید که آن ها را قبل از مصرف حدود چهار ساعت در آب گرم می گذارید و سپس آن ها را به دستور مصرف خود اضافه می کنید.

فریز کردن:

اگر می خواهید انبه های کال را فریز کنید. فقط باید شکر را روی میوه خرد شده و پوست کنده بریزید. به آرامی با یک قاشق چوبی آن را هم زده تا شکر در آب آن حل شود و سپس اطمینان حاصل کنید که قطعات میوه توسط شکر به طور کامل پوشانده شده اند. آن ها را در ظرفی که هوا نتواند عبور کند قرار دهید و سپس در فریزر بگذارید.

چند حقیقت در مورد انبه

منشا انبه آسیای جنوبی است و بیشتر حدود ۴۰۰۰ سال پیش از قسمت شرقی هند وارد شده است. بسیاری از داستان های هندی بیان کرده اند که گیاه انبه در جنگل های انبه می روییده اند. کشت انبه ابتدا از شرق آسیا و شرق آفریقا شروع شد و نهایتا در حدود سال ۱۸۸۰ به کالیفرنیا معرفی شد.

سپس به آفریقا و برزیل توسط پرتغالی ها صادر شد. در حالی که کشت انبه ابتدا از قرن ۱۹ ام در هاوایی و فلوریدا شروع شد. انبه ها در دو نوع یافت می شوند یک نوع که از هندوستان می آید و نوع دیگر از آسیای جنوبی و فیلیپین می آید.

انبه های هندی به رنگ زرد روشن هستند در حالی که گونه های فیلیپینی آن به رنگ سبز هستند. گیاه انبه به آب و هوای مرطوب برای روئیدن احتیاج دارد چون گل ها و میوه آن در حالت دمای پائین تر از ۴۰ درجه فارنهایت آسیب می بینند.

این میوه ها در معرض حرارت، گرما و هوای خشک طعم خوبی می گیرند. درختان انبه یک صحنه بسیار زیبا می سازند و در حدود ۶۵ اینچ بلندی آن هاست.

آن ها هم چنین به طول عمر بالا معروف هستند. برخی از گونه های آن ها در حدود بیشتر از ۳۰۰ سال عمر می کنند و میوه می دهند. برگ های درخت انبه معمولا به رنگ سبز روشن هستند که با رشد درخت و افزایش ارتفاع آن رنگ شان تیره تر می شود.

برگ های جوان تر این درخت معمولا به رنگ قرمز یافت می شوند. این گل ها روی درخت انبه در انتهای شاخه ها پدیدار می شوند. گل های قرمز رنگ در حدود ۲۰۰۰ گل کوچک بر سر شاخه ها تشکیل می شوند. این گل ها ماده خاصی که ممکن است در برخی افراد حساسیت و آلرژی ایجاد بکنند و سبب بیماری های تنفسی می شوند را از بین می برند.

بدنه میوه انبه رشد می کند و در پایان ساقه هر درخت قرار می گیرد. سایز این میوه معمولا در حدود ۲ تا ۹ اینچ و شکل آن به حالت کلیه ای شکل، دایره ای و یا بیضی مانند است. ثبات و استحکام میوه انبه همانند هلو می باشد. این میوه شدیدا آب دار بوده و از یک دانه بیضی مانند تشکیل می شود.

انبه

میوه انبه بعد از حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ روز به طور کامل رشد می کند و می رسد. رشد صحیح درخت انبه فقط در برابر نور خورشید و در شرایط خاک مناسب ممکن می شود. خاک درخت انبه در PH بین ۵/۵ تا ۷/۵ به خوبی آب را جذب می کند.

این گیاه احتیاج به خاک مناسب دارد تا ریشه های گسترده اش را در آن پراکنده کند. این درخت مخصوصا وقتی سن آن بالاتر می رود احتیاج به محافظت در برابر سرما و یخ زدگی دارد. این درختان می توانند به بیماری های مختلفی مانند انواع باکتری ها یا آفت دچار شوند. اما هم چنان راه های درمانی شناخته شده ای وجود دارد تا آن ها را سالم و قدرتمند نگه دارد.

غنی از مواد مغذی:

انبه کالری کمی دارد اما سرشار از مواد مغذی است. یک فنجان (حدود ۱۶۵ گرم)  انبه تکه تکه شده حدود:

  • ۹۹ کالری
  • ۱/۴ گرم پروتئین
  • ۲۴/۷ گرم کربوهیدرات
  • ۰/۶ گرم چربی
  • ۲/۶ گرم فیبر
  • ۶۷ درصد ویتامین C
  • حدود ۲۰ درصد مس
  • ۱۸ درصد فولات
  • ۱۱/۶ درصد ویتامین B6
  • حدود ۱۰ درصد ویتامین A
  • حدود ۹/۷ درصد ویتامین E
  • حدود ۶/۵ درصد ویتامین B5
  • حدود ۶ درصد ویتامین K
  • تقریبا ۷ درصد نیاسین
  • ۷ درصد پتاسیم
  • ۵ درصد ریبوفلاوین
  • ۴/۵ درصد منگنز
  • ۴ درصد تیامین
  • ۴ درصد منیزیوم

دارد.

البته شامل مقادیر کمی از فسفر، پانتونیک اسید، کلسیم، سلنیوم و آهن نیز می باشد. یک فنجان  (۱۶۵ گرم)  انبه حدود ۷۰ درصد ویتامین C دارد که ویتامین محلول در آب بوده و به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کند و به بدن شما کمک می کند آهن را جذب کند و رشد بدنی شما را تحت تاثیر قرار می دهد.

هفته ای دو کیلو وزن کم کنید !

تا کنون بیش از ۳۰۰۰ نفر با این رژیم غذایی وزن خود را کاهش داده اند. این رژیم برای هر فرد با توجه به ویژگی ها و شرایط بدنی شخصی می شود و می تواند یک بار برای همیشه مسئله لاغری و کاهش وزن را برای شما حل کند. برای کسب اطلاعات بیشتر روی دکمه سبز رنگ زیر بزنید
کلیک کنید .

انبه

نحوه اضافه کردن انبه به برنامه غذایی خود

انبه یک میوه خوشمزه و متنوع است که به راحتی می توانید آن را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. انبه خوشمزه و دل پذیر بوده و به راحتی به رژیم غذایی هر فرد افزوده می شود. به هر حال به خاطر پوست محکم و سفت آن بریدن و تکه تکه کردن آن سخت می باشد.

ایده خوب این است که آن را به تکه های یک چهارم اینچی از وسط ببرید و از قسمت گودی آن را از هم جدا کنید. آن را تکه تکه کنید و سپس آن را از پوست جدا کنید. در این جا چند راه وجود دارد که می توانید در آن ها از انبه استفاده کنید:

  • می توانید آن ها را به انواع اسموتی ها اضافه کنید
  • آن را تکه تکه کنید و به انواع مواد غذایی خود اضافه کنید
  • آن را به سالاد تابستانی خود اضافه کنید
  • انبه را خرد کنید و در کنار میوه های گرمسیری دیگر مصرف کنید
  • آن را خرد کنید و به سالاد کونیولای خود اضافه کنید.

به یاد داشته باشید که انبه شیرین بوده و نسبت به میوه های دیگر از درصد شکر بالاتری برخوردار است. اعتدال را همیشه رعایت کنید چون اعتدال کلید سلامتی است. بهتر است از این میوه بیشتر از دو فنجان یعنی حدود ۳۳۰ گرم در روز استفاده نکنید.

طرز تهیه دسر موس انبه

این دسر برای یک روز گرم تابستانی بسیار عالی است. این دسر از کرم مخصوص، موس انبه و مواد ساده درست می شود که درست کردن آن تنها چند دقیقه طول می کشد.

مواد لازم:

  • ۱ و ۱/۲ فنجان انبه رسیده خرد شده (حدود ۲ انبه)
  • ۱/۴ فنجان آب پرتقال
  • ۱ قاشق غذاخوری آب لیمو
  • ۱/۳ فنجان قند شیرینی پزی
  • نمک به مقدار لازم
  • ۱ فنجان کرم
  • چاشنی: برش های انبه
  • اختیاری: نعناع تازه

طرز تهیه:

مواد را تهیه کنید، انبه های خرد شده، پرتقال و آب لیمو، شکر و نمک را در مخلوط کن قرار دهید.خوب مخلوط  کنید تا یکدست شود. مخلوط پوره انبه را درون کرم ریخته و درون ظرف های سروی فردی بریزید. در صورت دلخواه انبه های بریده شده و نان های نعناع را به دسر به عنوان چاشنی اضافه كنيد ولذت ببرید.

هوس های بارداری

خوردن انبه در بارداری

هنگامی که درمی یابید باردار هستید، تشخیص می دهید که نیاز به ایجاد تغییری در سبک زندگی خود دارید. بله، شما نمی توانید هر چیزی را اکنون میل کنید! بدن شما در حین بارداری دچار تغییرات بسیاری خواهد شد اما در عین حال، اولویت شما حفظ خود و فرزندتان در شرایطی سالم است. در حین ۹ ماهۀ طول زمان بارداری تا تولد، شما توصیه هایی از جانب دوستان و نزدیکان خود در ارتباط با نوع غذایی که باید بخورید، و برخی مواقع، آنچه شما را با خوردن آنها دچار پریشانی می کند دریافت خواهید کرد.

اگر علاقۀ وافری به مصرف میوه ها، خصوصاً، انبه ها دارید، ممکن است نگرانی شما این باشد که آیا در حین بارداری مصرف آن برای شما به صلاح است یا خیر. همین نگرانی دربارۀ خوردن و مصرف کردن اقلام غذایی دیگر نیز وجود دارد. اما امروز ما راجع به یک میوه صحبت خواهیم کرد – انبه ها! آیا می توانید از انبه در حین بارداری استفاده کنید یا خیر!

آیا مصرف انبه در اثنای بارداری از ایمنی برخوردار است؟

مصرف و خوردن انبۀ رسیده در حین دوران بارداری از مزایای خاصی برخوردار است، به منظور رعایت خوردن نسبت هایی از آنچه برای شما به درستی در نظر گرفته شده است از خوردن زیاد آن اجتناب کنید. با غنی بودن از ویتامین A ، B6 و C، انبه مواد غذایی اصلی که یک خانم در حین بارداری به آنها نیازمند است را فراهم می کند. انبه ها همچنین سرشار از اسید فولیک، پتاسیم و عنصر آهن هستند.

عقیده بر آنست که خوردن انبه در حین بارداری، گرما در بدن افزایش می دهد و به تعبیری دیگر این گونه میوه ها تولیدکنندۀ گرما هستند. اما این ممکن است چندان حقیقت نداشته باشد، زنجبیل، فلفل و محصولات گیاهی قوی برای هضم و پردازش نیازمند انرژی بوده، و مسئول افزایش گرمای بدن می باشند. هرچند، هیچ مدرکی دال بر افزایش گرمای بدن به هنگام خوردن انبه یا آنکه سبب آسیب رساندن به کودک می شود، در دست نیست.

انبه ها منبع عظیمی از انرژی و آنتی اکسیدان ها هستند که در حین بسر کردنِ دورۀ بارداری اصولاً حائز اهمیت اند. به هرحال، هنگام خریدن انبه، اطمینان حاصل کنید که انواعِ به طریق شیمیایی رسیده شده را انتخاب نکرده اید. و به مانند هر نوع دیگر میوه و سبزیجات، شما باید انبه را در فصل خود میل کنید. اینطور بیان شده که قبل از افزودن انبه به رژیم غذایی خود با پزشک خود مشورت نمایید.

هوس های بارداری

چند انبه می توانید در حین بارداری مصرف کنید؟

انبه ها از لحاظ میزان کالری ارزشی فراوان داشته و می توانند منبعی از کسب انرژی باشند. شما در اثنای دورۀ بارداری می توانید از انبه به عنوان عامل کاهندۀ احساس حالت تهوع تا حدود زیادی استفاده نمایید. بر اساس بهره های غذایی، موارد زیر از جمله فواید سلامتی در استفاده از انبه به حین بارداری محسوب می شوند:

زنان باردار برای جلوگیری از کم خونی، که شرایطی عمومی در حین بارداری به حساب می آید، نیاز به عنصر آهن دارند. خوردن انبه می تواند نیازهای آهن را در بدن مرتفع سازد. اگر حتی یک عدد انبه در روز مصرف کنید، این عمل می تواند سبب افزایش  شمار سلول های خونی و کمک در مبارزه با کم خونی گردد.

انبه ها شامل مقادیری فراوان از اسید فولیک است که سبب توسعه و پرورش جنین در حین بارداری می شوند. از آنجا که انبه ها غنی از اسید فولیک اند، مصرف آنها در اولین سه ماهۀ بارداری می تواند در رشد سیستم عصبی جنین مساعدت کند. نقائص لولۀ عصبی که در اوایل بارداری رخ می دهد، همچنین می تواند با مصرف انبه در مقادیر صحیح معکوس و وارونه گردد.

انبه ها منبعی مناسب از فیبرهای غذایی هستند، که سبب قرار گرفتن سیستم هاضمه در شرایطی مناسب و خوب می شوند. برای غلبه بر مسئلۀ یبوست در طی دوران بارداری، می توانید انبه میل کنید. بهرطریق، با مد نظر قرار دادن میزان مصرف، یک ورودی اضافی این میوه به بدن سبب ایجاد گازها و احساس نامطلوب در بدن می شوند.

از آنجا که انبه ها منابعی غنی از ویتامین C هستند، به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی عمل نموده، از آزاد شدن رادیکال های آزاد در بدن انسان به هنگام رشد جلوگیری می کنند. ویتامین C در انبه می تواند ریسک زایمان زودرس را کاهش دهد.

انبه ها همچنین غنی از ویتامین B6 می باشند، که به مانند اسید فولیک، برای توسعۀ سیستم عصبی آرمانی و ایده آل هستند.

انبه ها شامل ویتامین A هستند، که برای توسعه و رشد استخوان ها و دندان های کودک مفید می باشند. همچنین منبعی غذایی برای چشمها و سیستم عصبی محسوب می شوند. اگر هم اکنون از مکمل های ویتامین A استفاده می کنید، در اینصورت با پزشک خود مشورت کنید زیرا اضافه مقدار این ویتامین می تواند سبب بروز مسمومیت کبدی در کودک شما گردد.

انبه ها منابعی غنی از منیزیم هستند، که درمانی طبیعی برای فشار خون بالا بوده و از پره اکلمپسی جلوگیری می کند. پره اکلامپسی می تواند به تشنج در دوران بارداری منجر می گردد، و افزودن انبه به رژیم غذایی می تواند در این ارتباط یاری رسان باشد.

طعم شیرین یا شور انبه می تواند در هدف قرار دادن ویار صبحگاهی، یا عارضۀ عمومی بارداری مددرسان باشد. ویتامین B6 در انبه همچنین می تواند صبح های شما را قابل تحمل تر نماید.

پتاسیم سبب حفظ توزان مایعات در بدن می گردد، که بخصوص در حین بارداری از اهمیتی اساسی برخوردارند. تجمع مایعات در اندام های پایینی بدن ممانعت از حرکت و اضافی بودن مایعات می تواند همچنین خطرناک نیز باشد. از آنجا که انبه منبعی مناسب از پتاسیم است، می توانید آنها را به رژیم غذایی خود بیافزایید.

شیرین کننده های طبیعی در انبه وجود دارند. اطمینان حاصل کنید که تسلیم ویار شکر نشوید و خود را از مصرف غذاهایی که شامل شکرهای ترکیبی و نگهدارنده ها هستند بازدارید.

آووکادو در دوران بارداری

عوارض جانبی مصرف انبه در حین بارداری

در عین آنکه خوردن طبیعیِ انبه ها هیچ گونه عوارض جانبی قابل توجهی ندارد، انبه هایی که به طریق مصنوعی پرورش یافته اند ممکن است حاوی مقادیر اندکی کاربید کلسیم باشند، که سبب وارد شدن اثرات بیمارگونه ای از ارسنیک و فسفر به بدن مادر و جنین شوند. در زیر چندین عارضۀ جانبی رشد مصنوعی انبه های رسیده را مرور می کنیم .

نکاتی دربارۀ کم کردن اثرات مسمومیت انبه ها

همیشه و بسادگی نمی توان گفت که آیا انبه هایی که شما خریداری می کنید رسیده هستند یا خیر. چند اقدام احتیاطی ساده می تواند ریسک این امکان را کاهش دهد. این موارد عبارتند از:

  • انبه ها را بشویید- انبه ها را کاملاً و قبل از مصرف جهت ایجاد اطمینان از رفع احتمال وجود هر گونه عامل رسوبی و رشددهنده ای بشوئید.
  • انبه ها را پوست بکنید- پوست میوه را قبل از مصرف و خوراک گوشت میوه بگیرید
  • بهداشت صحیح را رعایت کنید- از اینکه چاقوها، تختۀ خردکنی تمیز هستند اطمینان حاصل کرده و دست های خود را کاملاً پس از گرفتن پوست و بریدن انبه ها بشوئید.
  • نکتۀ قابل ذکرِ مفید دیگر خریدن انبه های نارس و رسیده شدن آنها در منزل است. این تنها راه موجود از ایجاد اطمینان از آن است که آنها عاری از کاربید کلسیم هستند.

پرسش و پاسخ هایی در مورد نحوه مصرف انبه در بارداری

چه انبه هایی برای مصرف در دوران بارداری ایمن هستند؟

انبه ها، رسیده یا نارس، را در حین بارداری قابل مصرف بوده و ایمن هستند. انبه های رسیده اشتها را تحریک کرده، در عمل هضم یاری رسان بوده، در بهینه سازی پوست مؤثرند. انبه های نارس شامل ویتامین هایی هستند که با اسیدیته و بیماری صبحگاهی مبارزه می کنند و آنها را برای مصرف در دوران بارداری کاملاً ایمن می سازند.

آیا در اواخر دوران بارداری خوردن انبه بدون ضرر و زیان است؟

مصرف اضافیِ انبه در سه ماهۀ پایانی بارداری می تواند دیابت بارداری منجر شود، بدین جهت استفادۀ محدود از آن را یک الزام تلقی کنید.

چگونه می توان فهمید که انبه رسیده است؟

اگر به هنگام مصرف هوشیار باشید، ابتدا و قبل از فروبلعیدن آن، میوه را بررسی کنید:

بافت: یک انبۀ رسیده تا حدی نرم و نازک است. شما می توانید انبۀ شرکتی خریده و صبر کنید تا میوه برسد. اما به یاد داشته باشید، که باید آن را قبل از خمیره و لهیده شدن مصرف نمایید.

بو. اگر انبه ای بوی شیرینی می دهد، در آنصورت میوه رسیده بوده و می توانید آن را ابتیاع کنید.

اگر کمیّت انبه های مصرف شده در محدوده های مجاز قرار داشته باشد، می توانید در حین بارداری آنها را مصرف نمایید. اما همیشه دربارۀ افزودن قطعات و بصورت مخلوط در شیر به رژیم غذایی خود با پزشک خود مشورت کنید. ابتدا با ایشان مشوت کنید و بعد در رژیم غذایی خود مصرف آن را بیافزایید.

هویج برای سگ

آیا سگ ها می توانند انبه بخورند؟

آیا تا به حال فکر کرده اید که “آیا سگ ها می توانند انبه بخورند؟” پاسخ این است که بله؛ آنها می توانند. این میوه مملو از ویتامین هاست و مصرف آن برای توله سگ ها بی خطر است؛ اما زمانی که پوست آن کنده شود و هسته برداشته شود. توجه به این نکته حائز اهمیت است که فقط باید خوراندن انبه به سگ سانان توسط همراهی بوده و حد اعتدال رعایت شود.

آیا انبه برای سگ ها مناسب است؟

انبه سرشار از فیبر و همچنین ویتامین A ، ۶B، C و E است که اینها هم برای انسان و هم برای سگ ها بسیار مغذی است. این میان وعده ای شیرین نیز هست؛ بنابراین احتمالاً سگ شما آن را دوست خواهد داشت. این میوه وقتی می رسد، نرم است اما برای جلوگیری از خطر خفگی، هنوز باید آن را به قطعات کوچک خرد کنید.

خطرات احتمالی خوردن انبه

قبل از دادن انبه به سگ خود، آن را پوست کنده و هسته آن را بردارید. در حالی که سگ ها می توانند از نظر فیزیکی پوست را بخورند اما هضم آن برایشان دشوار است؛ بنابراین بهتر است قبل از خوراندن، آن را پوست بکنید. از طرف دیگر هسته انبه می تواند خطر خفگی جدی ایجاد کرده و در دستگاه گوارش توله گیر کند. هسته انبه همچنین حاوی مقادیر کمی سیانور است.

اگر به صورت اتفاقی سگ شما در حال بلعیدن هسته انبه باشد، این احتمال وجود دارد که بتواند بدون مشکل از بدن او عبور کند. اما اگر متوجه تغییر در عادات غذایی او شدید، فوراً با دامپزشک خود تماس بگیرید.

در آخر اینکه باید مراقب باشید که به سگ خود بیش از حد انبه ندهید. بیش از حد هر میوه یا سبزی می تواند باعث دل دردها و اسهال شود. اگر در مورد دادن انبه به سگ خود سؤال یا نگرانی دارید، با یک دامپزشک مشورت کنید.


لاسی متبرگ افسر زیبای دنیا شناخته میشود ، این افسر مو بلند با بدن و صورت زیبایی که دارد جذاب ترینپلیس مرد دنیا به ثبت جهانی رسیده است در ادامه موزیک دان را دنبال کنید.

عکسهای خوشگل ترین افسر پلیس مرد دنیا

مرد غول پیکر نیروی دریایی نروژ توانسته است نام خود را به عنوان جذاب ترین نیروی پلیس مرد جهان به ثبت برساند که لایق وی است. لاسِی متبرگ، افسر ۳۰ ساله نیروی دریایی نروژ، به یکی از معروف ترین اشخاص در اینترنت تبدیل شده است. علت محبوبیت این افسر جوان، جذابیت بیش از حد اوست به طوریکه او را Thor ، از اساطیر نورس، خدای رعد و برق و طوفان افسانه های وایکینگ ها دردنیای مدرن می نامند.

 

عکسهای خوشگل ترین افسر پلیس مرد دنیا

او که اکنون در حال انجام فعالیت های مدلینگ نیز هست، به دلیل موهای بلوند و بلند و اندام ورزیده اش نگاه های زیادی را متوجه خود کرده است. به گفته ی خودش، روزانه پیام های عاشقانه و پیشنهاد های ازدواج بسیاری از طرفدارانش دریافت می کند.

با خوشگل ترین افسر پلیس مرد دنیا بیشتر آشنا شوید ! + عکس

به گزارش تالاب شاید برایتان جالب باشد که بدانید که این افسر جذاب در زمان مدرسه به دلیل زشت بودن و دندان های خرگوشی مورد تمسخر دانش آموزان دیگر قرار می گرفته است.او نه تنها یک فرد خودساخته است بلکه با علاقه به حیوانات ثابت کرده است که روح لطیفی نیز دارد.برخی از کامنت های صفحه ی اینستاگرام او را می خوانید:

 

“تو واقعی هستی یا از دنیای دیگر؟ تو باید اهل آسگارد- اشاره به اقامتگاه خدایان جنگاور اسکاندیناوی- باشی!”

“من را به نروژ ببرید. فکر میکنم عاشق شده ام.

با خوشگل ترین افسر پلیس مرد دنیا بیشتر آشنا شوید ! + عکس

با خوشگل ترین افسر پلیس مرد دنیا بیشتر آشنا شوید ! + عکس


کیست تخمدان چیست؟ چند نوع کیست تخمدان وجود دارد؟ درمان کیست تخمدان به چه صورت است؟ آیا درمان خانگی برای کیست تخمدان وجود دارد؟ تخمدان ها که بخش مهمی از سیستم تولید مثل یک زن را تشکیل می دهند در قسمت تحتانی شکم و دو طرف رحم قرار دارند. در بدن هر خانم دو تخمدان وجود دارد که وظیفه شان تولید تخمک و هورمون های استروژن و پروژسترون است. گاهی اوقات و بنا به برخی دلایل، کیسه ای پر از مایعات در تخمدان ها به وجود می آید که به آن کیست تخمدان گفته می شود. در ادامه این مقاله از بخش سلامت زنان و بیماری ها موزیک دان به توضیح انواع کیست تخمدان و درمان آن می پردازیم.

کیست تخمدان

کیست تخمدان چیست؟

کیست تخمدان در واقع تجمع مایع درون تخمدان است که با یک غشا یا پوسته نازک احاطه شده است. کیست تخمدان معمولا بی ضرر است اما اگر بزرگ شود باید از بدن خارج شود. دو نوع کیست تخمدان وجود دارد: کیست تخمدان عملکردی و پاتولوژیک در اغلب موارد کیست تخمدان هیج علامت و نشانه ای ندارد.

خیلی از خانم ها در طول زندگی شان حداقل یک بار کیست تخمدان را تجربه می کنند. این کیست ها اکثرا بدون درد هستند و علامت خاصی هم ایجاد نمی کنند. اندازه کیست تخمدان می تواند از یک نخود کوچک تر یا حتی بزرگتر از یک پرتقال باشد. بیشتر کیست های تخمدان کوچک و بی ضرر هستند و اغلب در سال هایی که هنوز توانایی تولید مثل در خانم ها وجود دارد بروز می کنند اما به هرحال به طور کلی می توان گفت که کیست تخمدان در هر سنی ممکن است اتفاق بیفتد.

انواع کیست تخمدان

دو نوع کیست تخمدان وجود دارد:

  • کیست تخمدان عملکردی
  • کیست تخمدان پاتولوژیک

کیست های عملکردی تخمدان

دو نوع کیست تخمدان عملکردی وجود دارد:

  • کیست فولیکولی: کیست های فولیکولی شایع ترین نوع کیست های تخمدان هستند. هر خانم دو تخمدان دارد. در حالت عادی، تخمک از تخمدان آزاد می شود و به محلی می رسد که اسپرم بتواند آن را بارور کند. این تخمک ها در فولیکول که حاوی مایعاتی برای محافظت از تخمک هستند رشد می کنند. وقتی تخمک رها شد، فولیکول متلاشی می شود و از بین می رود. اما گاهی اوقات این پروسه با مشکل روبرو می شود. یعنی بعد از آزاد سازی تخمک فولیکول از بین نمی رود و در نتیجه مایع درون آن منجر به ایجاد کیست فولیکولی تخمدان می شود.کیست های فولیکولی معمولا بعد از چند هفته و به طور طبیعی از بین می روند.
  • کیست لوتئال: این نوع کیست ها کمتر اتفاق می افتند. وقتی تخمک از تخمدان آزاد می شود بافت قبلی اش که کورپوس لوتئوم یا جسم زرد نام دارد را پشت سر می گذارد و از آن جدا می شود. کیست لوتئال وقتی ایجاد می شود که جسم زرد پر از خون می شود. این نوع کیست های تخمدانی معمولا بعد از چند ماه از بین می روند اما در برخی موارد هم ممکن است شکافته یا پاره شوند و درد و خونریزی ایجاد کنند.

کیست تخمدان

کیست های پاتولوژیک تخمدان

  • کیست درموئید یا کیست تراتوم: کیست های درموئید معمولا خوش خیم هستند و از سلول های خود تخمک ساخته می شوند. این کیست ها باید با عمل جراحی برداشته شوند و معمولا در خانم های زیر ۳۰ سال بروز می کنند.
  • کیست سیست آدنوم: این کیست ها معمولا در خانم های بالای ۴۰ سال و در اثر رشد غیر طبیعی سلول ها در خارج از تخمدان ها ایجاد می شوند. با اینکه کیست سیست آدنوم سرطانی نیست اما باید با جراحی از بدن خارج شود.

برخی از خانم ها به بیماری سندروم تخمدان پلی کیستیک دچار می شوند که در آن تعداد زیادی کیست کوچک در تخمدان ها ایجاد می شود. این مساله تخمدان ها را حجیم و بزرگتر می کند و در صورت عدم درمان ممکن است منجر به ناباروری فرد شود.

علائم کیست تخمدان

در اغلب موارد کیست تخمدان علامت یا نشانه خاصی ایجاد نمی کند اما هر چه کیست بیشتر رشد می کند و بزرگتر می شود احتمال بروز علائم نیز افزایش پیدا می کند. علائم کیست تخمدان عبارتند از:

  • نفخ یا تورم شکم
  • اجابت مزاج دردناک
  • درد لگن قبل یا در طول سیکل قاعدگی
  • درد در قسمت پایینی کمر یا ران
  • حساسیت سینه ها
  • تهوع و استفراغ
  • قاعدگی نامنظم و دردناک
  • درد هنگام مقاربت
  • مشکلات روده مثل فشار روی روده ها یا نیاز مکرر به اجابت مزاج
  • مشکلات ادراری مثل تکرر ادرار یا عدم تخلیه کامل مثانه هنگام دفع ادرار

عوارض ابتلا به کیست تخمدان

کیست تخمدان در اغلب موارد مشکل خاصی ایجاد نمی کند اما گاهی اوقات ممکن است منجر به بروز عوارضی شود. این عوارض عبارتند از:

  • انقباض و پیچ خوردگی تخمدان: اگر کیست تخمدان خیلی بزرگ باشد می تواند باعث پیچ خوردگی تخمدان شود. در این حالت خونرسانی به کیست مسدود می شود و فرد درد شدیدی در قسمت تحتانی شکم احساس می کند.
  • ترکیدگی کیست: در صورت ترکیدن کیست، بیمار درد شدیدی در قسمت تحتانی شکم تجربه خواهد کرد. اگر کیست آلوده باشد این درد شدیدتر و بدتر خواهد بود. علاوه بر این ممکن است خونریزی هم همراه درد اتفاق بیفتد. این علائم ممکن است شبیه علائم آپاندیسیت یا دیورتیکولیت باشند.
  • سرطان: در موارد نادری کیست تخمدان ممکن است منجر به بروز سرطان تخمدان شود.

کیست تخمدان

تشخیص کیست تخمدان

متداول ترین روش برای تشخیص کیست تخمدان سونوگرافی است. بیشتر کیست های تخمدان بدون علامت هستند بنابراین اغلب آنها تشخیص داده نمی شوند. با این حال برخی اوقات ممکن است طی معاینات غیر مرتبط لگن یا یک سونوگرافی غیر مرتبط کیست های بدون علامت نیز تشخیص داده شوند. هدف از تشخیص کیست تخمدان، بررسی اندازه، شکل و ترکیب کیست از لحاظ وجود مایعات یا مواد جامد در آن است. پزشک از آزمایشات تشخیصی زیر برای تشخیص کیست تخمدان استفاده می کند:

درمان کیست تخمدان

اکثر کیست های تخمدان نیاز به درمان ندارند و خود به خود از بین می روند. اما اگر کیست بزرگ باشد و مشکلاتی را برای فرد ایجاد کند به معاینه پزشکی نیاز است. برای کاهش درد احتمالا پزشک داروهای ضد درد تجویز می کند. علاوه بر این در برخی موارد هم قرص های ضد بارداری تجویز می شوند. هورمون های موجود در این قرص ها باعث از بین رفتن کیست نمی شوند اما می توانند جلوی تشکیل کیست های جدید را بگیرند.

برخی کیست ها نیاز به جراحی دارند؛ مخصوصا کیست هایی که تعدادشان زیاد است و یا کیست هایی که از بین نمی روند و علائم و مشکلاتی برای فرد ایجاد کرده اند. اگر بیمار نزدیک به سن یائسگی باشد و دچار کیست تخمدان شود احتمالا برای خارج کردن آن به جراحی نیاز است چون ممکن است این کیست ها سرطانی باشند. اینکه جراح فقط کیست را برمی دارد یا تخمدان را هم با آن خارج می کند بستگی به نوع کیست دارد.

در موارد زیر برای درمان کیست تخمدان از جراحی استفاده می شود:

  • کیست با بروز علائم همراه باشد
  • کیست بزرگ یا در حال رشد باشد
  • کیست از نوع رایج و معمولی مثل کیست های عملکردی نباشد
  • در طول ۲ تا ۳ دوره سیکل قاعدگی کیست از بین نرود و همچنان باقی بماند

کیست تخمدان

دو نوع روش جراحی برای خارج کردن کیست وجود دارد:

  • لاپاراسکوپی: این روش برای کیست های کوچکتر انجام می شود و طی آن پزشک یک برش کوچک بالا یا زیر ناف بیمار ایجاد می کند. بعد با استفاده از یک ابراز کوچک دوربین دار داخل تخمدان را مشاهده و با وسیله دیگری آن را خارج می کند. معمولا بعد از انجام این عمل بیمار می تواند به خانه برود و نیازی به بستری شدن ندارد.
  • لاپاراتومی: این جراحی برای خارج کردن کیست های بزرگتر که ممکن است سرطانی باشند استفاده می شود و طی عمل برش بزرگتری روی ناحیه شکم بیمار ایجاد می شود.

چه کسانی به کیست تخمدان مبتلا می شوند؟

هر خانمی در هر سنی ممکن است به کیست تخمدان مبتلا شود. اکثر کیست های تخمدان از نوع عملکردی هستند و به دلیل نوسانات هورمونی ناشی از سیکل قاعدگی ایجاد می شوند. بیشتر کیست های تخمدان خوش خیم و غیر سرطانی هستند و در عرض چند هفته خود بخود و بدون هیچ درمانی از بین می روند. معمولا با شروع سن تولید مثل، احتمال ابتلا به کیست تخمدان هم افزایش پیدا می کند.

کیست های تخمدان چه شکلی هستند؟

در تصاویر سونوگرافی، کیست های تخمدان شبیه حباب دیده می شوند. معمولا داخل این کیست ها پر از مایعات است و اطرافشان با یک پوسته یا غشای نازک پوشانده شده.

کیست های تخمدان چه اندازه ای هستند؟

اندازه کیست تخمدان متغیر است و ممکن است کمتر از ۲٫۵ سانتیمتر تا ۱۰ سانتیمتر باشند. به ندرت اتفاق می افتد که کیست های تخمدان توده های بسیار بزرگی به قطر ۳۰ سانتیمتر هم تشکیل می دهند.

کیست تخمدان

موارد اورژانسی کیست تخمدان

اگر کیست تخمدان داشتید و دچار هر یک از علائم زیر شدید هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید یا با اورژانس تماس بگیرید:

  • درد همراه با تب و تهوع
  • درد ناگهانی و شدید شکم
  • ضعف، سرگیجه یا غش
  • تنفس سریع و پی در پی

این علائم نشان دهنده پارگی کیست هستند. پارگی کیست می تواند درد و خونریزی شدیدی ایجاد کند.

آیا کیست تخمدان نیاز به جراحی دارد؟

در برخی موارد بله. برآوردها نشان می دهند که حدود ۵ تا ۱۰ درصد خانم ها برای برداشتن کیست نیاز به جراحی دارند. فقط حدود ۱۳ تا ۲۱ درصد از این کیست ها سرطانی و بدخیم هستند. در موارد زیر جراحی کیست تخمدان نیاز است:

  • کیست بزرگتر شود
  • طی چند دوره قاعدگی از بین نرود
  • در سونوگرافی غیر معمولی به نظر برسد
  • دردناک باشد

اگر پزشک تشخیص بدهد که کیست به جراحی نیازی ندارد احتمالا برایتان دارو تجویز می کند.

کیست تخمدان

درمان مراقبتی کیست تخمدان

گاهی اوقات پزشک تشخیص می دهد که بهتر است کیست را زیر نظر داشته باشد تا تغییرات احتمالی را بررسی کند. این مورد به خصوص در شرایطی که کیست کوچک است (۲ تا ۵ سانتیمتر) و بیمار هنوز یائسگی را پشت سر نگذاشته است اتفاق می افتد. در این حالت پزشک یک یا چند ماه بعد از مراجعه اولیه بیمار، دوباره از طریق سونوگرافی کیست را مشاهده می کند تا ببیند آیا از بین رفته است یا نه.

درمان کیست تخمدان با قرص های ضد بارداری

برای کاهش خطر ابتلا به کیست های جدید در سیکل های قاعدگی بعدی، پزشک برای بیمار قرص های ضد بارداری تجویز می کند. این قرص ها می توانند خطر ابتلا به سرطان تخمدان را هم کاهش بدهند.

آیا می توان از بروز کیست تخمدان جلوگیری کرد؟

مصرف برخی داروهای هورمونی مثل قرص های ضد بارداری تخمک گذاری را متوقف می کند و در نتیجه مانع از تشکیل کیست تخمدان می شود. با این حال ممکن است خانم هایی که قرص های خوراکی ضد بارداری مصرف می کنند باز هم به کیست تخمدان دچار شوند. اگر چه تحقیقاتی مبنی بر اینکه قرص های ضد بارداری باعث کاهش کیست های تخمدان می شوند صورت نگرفته، اما همچنان پزشکان از این قرص ها برای جلوگیری از تشکیل  کیست های جدید استفاده می کنند.

در صورت بروز کیست تخمدان چه اتفاقی می افتد؟

از آنجایی که اکثر کیست های تخمدان خود به خود از بین می روند، جای نگرانی نیست. اگر شکم درد خفیف داشتید معمولا بعد از چند هفته بهبود پیدا می کنید اما اگر دچار درد شکمی شدید که راه رفتن را برایتان سخت می کرد شدید و یا تهوع و استفراغ داشتید بلافاصله به پزشک مراجعه کنید. احتمالا پزشک از شما می خواهد تا زمانی که کیست کوچک نشده یا از بین نرفته است از انجام ورزش های سنگین خودداری کنید چون فعالیت های بدنی شدید باعث پیچ خوردگی تخمدان می شود که خود همین مساله عوارض بسیاری را به همراه دارد.

کیست تخمدان

چه زمانی باید به پزشک در رابطه با کیست تخمدان مراجعه کرد؟

فقط پزشک است که می تواند تشخیص بدهد آیا شما مبتلا به کیست تخمدان شده اید یا نه. اگر فکر می کنید به این عارضه دچار شده اید به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید. پزشک برای اطمینان از این مساله در مورد سوابق پزشکی تان از شما سوالاتی می پرسد و برایتان آزمایش خون یا سونوگرافی تجویز می کند. در موارد نادری ممکن است کیست تخمدان به یک مورد اورژانسی تبدیل شود. اگر کیست پاره شود، درد و خونریزی غیر قابل تحمل و شدیدی به همراه خواهد داشت. علاوه بر این پارگی کیست می تواند علائمی مثل سرگیجه، حالت تهوع یا استفراغ و درد لگن را به همراه داشته باشد. در صورت بروز این اتفاق بیمار باید بلافاصله به بیمارستان رسانده شود.

درمان های خانگی موثر برای کیست تخمدان

معمولا پزشکان بعد از تشخیص کیست تخمدان از روش درمان مراقبتی استفاده می کنند مگر اینکه کیست خیلی بزرگ باشد. درمان مراقبتی به این معناست که پزشک منتظر می ماند تا ببیند کیست با گذشت زمان و بدون درمان از بین می رود یا نه. ممکن است این انتظار چند ماه طول بکشد و در این مدت پزشک چندین سونوگرافی انجام می دهد و مراحل تغییر کیست را کنترل می کند. درمان های خانگی نمی توانند کیست تخمدان را از بین ببرند اما به کاهش علائم و مدیریت درد کمک می کنند. خیلی از خانم هایی که به کیست تخمدان مبتلا می شوند درد زیادی را تجربه می کنند؛ بنابراین درمان های خانگی کیست تخمدان بیشتر روی کاهش درد متمرکز هستند. برخی از موثرترین درمان های خانگی کیست تخمدان عبارتند از:

داروهای بدون نسخه

از داروهای پیشخوان یا بدون نسخه می توانید برای کاهش دردتان استفاده کنید. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مثل ایبوپروفن می توانند درد ناشی از کیست تخمدان و همینطور گرفتگی عضلات دوره ای را کاهش بدهند. اگر بعد از مصرف این داروها باز هم درد داشتید و هیچ تغییری در وضعیتتان به وجود نیامد حتما باید به پزشک مراجعه کنید چون درد شدید ممکن است ناشی از یک عارضه جدی و مهم باشد. داروهای حاوی کدئین مثل استامینوفن کدئین نیز می تواند به کاهش درد کیست تخمدان کمک کند.

کیست تخمدان

ماساژ

درد ناشی از کیست تخمدان به خصوص در دوره قاعدگی روی عضلات هم اثر می گذارد. ماساژ دادن قسمت های پایین کمر، ران، باسن و شکم می تواند به شل شدن عضلات و کاهش تنش و درد کمک کند.

ورزش و کشش

ورزش کردن و انجام تمرینات کششی هم می تواند درد کیست تخمدان را کم کند و تنش و فشار را از روی عضلات بردارد. برای برخی خانم ها ورزش های آرام و ملایم مثل یوگا و نرمش های کششی موثر است و بعضی دیگر هم با انجام ورزش های شدیدتر مثل دویدن احساس بهتری پیدا می کنند. علاوه بر این ورزش کردن باعث تعادل وزن در زنان مبتلا به کیست تخمدان می شود. حتی اگر وزن هم کم نکنید باز هم ورزش کردن با تقویت ماهیچه ها و عضلات بدنتان به کاهش و رفع درد ناشی از کیست تخمدان کمک می کند. از طرف دیگر، ورزش کردن مانع از ایجاد کیست های جدید می شود و برای مقابله با مقاومت بدن در برابر انسولین مفید است.

گرما

گرما جریان خون را در بدن افزایش می دهد و به کاهش درد کمک می کند. برای این کار می توانید از پدهای گرم یا یک بطری آب گرم که دور آن حوله پیچیده شده استفاده کنید و حدود ۲۰ دقیقه آن را روی محل درد بگذارید. حواستان باشد که از دمای زیاد و خیلی داغ استفاده نکنید تا پوستتان نسوزد. از این روش چند بار در روز و تا زمانی که علائم درد بهبود پیدا کنند می توانید استفاده کنید.

تکنیک های آرام سازی و ریلکسیشن

استرس و اضطراب درد را بیشتر می کند؛ بنابراین با استفاده  از تکنیک های آرام سازی بدن مثل مدیتیشن ، یوگا و تنفس عمیق می توان با کاهش استرس و اضطراب، درد را هم برطرف کرد. علاوه بر این، تکنیک های ریلکسیشن به فرد کمک می کنند تا بتواند در طولانی مدت درد را مدیریت کند و در بهبود سلامت عمومی بدن نیز موثرند.

کیست تخمدان

دستگاه TENS

تحریک ورا پوستی و الکترونیکی اعصاب که به آن TENS گفته می شود از طریق یک سیگنال الکتریکی ایمن و کوچک انجام می شود. این سیگنال می تواند نحوه واکنش اعصاب به درد را تغییر بدهد و به این ترتیب درد ناشی از کیست تخمدان را در طول سیکل قاعدگی از بین ببرد. این دستگاه را بدون نسخه پزشک هم می توانید خریداری کنید.

کاهش وزن

کاهش وزن در خانم هایی که دچار اضافه وزن هستند به تنظیم بیشتر و بهتر هورمون ها کمک می کند و مانع از ایجاد کیست های بیشتر می شود. علاوه بر این کاهش وزن علائم خستگی و درد را هم کمتر می کند. اگر به کیست تخمدان مبتلا هستید احتمالا کاهش وزن برایتان سخت تر می شود اما ناامید نشوید و صبر و حوصله به خرج بدهید.

تغییر در برنامه غذایی

رژیم غذایی با کربوهیدرات پایین به کاهش علائم کیست تخمدان کمک می کند. بسیاری از خانم های مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، مقاومت به انسولین دارند و این مساله می تواند منجر به ابتلا به دیابت شود. از طرف دیگر مقاومت به انسولین افزایش وزن و ناباروری را نیز به همراه می آورد. طیف گسترده ای از تغییرات در رژیم غذایی می تواند به کاهش علائم کیست تخمدان کمک کند. شما می توانید رژیم های غذایی مختلف و سالم را امتحان کنید تا ببینید کدام یک برایتان موثرتر است. معمولا بدن خانم های مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک به انسولین مقاومت نشان می دهد؛ بنابراین کاهش مصرف قند و غذاهای پر کربوهیدرات مثل نان و ماکارونی می تواند در درمان درد آنها موثر باشد.

سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

سندروم تخمدان پلی کیستیک چیست؟

PCOS یا سندرو تخمدان پلی کیستیک نوعی مشکل هورمونیست که در طول سال های فرزند آوری یعنی بین ۱۵ تا ۴۴ سالگی در خانم ها بروز می کند. حدود ۲٫۲ تا ۲۶٫۷ درصد از خانم ها به این عارضه مبتلا می شوند. در بسیاری از موارد خود فرد متوجه نمی شود که به این سندروم مبتلا شده. در یکی از مطالعات مشخص شد که ۷۰ درصد از افراد مورد بررسی به سندروم تخمدان پلی کیستیک تشخیص داده نشده مبتلا بودند.

کیست تخمدان

علائم سندروم تخمدان پلی کیستیک

معمولا علائم و نشانه های PCOS در اواخر نوجوانی یا اوایل دهه ۲۰ ظاهر می شوند. این علائم عبارتند از:

  • سیکل نامنظم قاعدگی: وقتی تخمک گذاری اتفاق نیفتد دیواره های داخلی رحم فرو می ریزند و قاعدگی اتفاق می افتد. برخی از زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک کمتر از ۸ دوره قاعدگی در سال دارند.
  • خونریزی شدید: در این حالت به خاطر اینکه پوشش داخلی رحم برای مدت طولانی تری رشد می کند، معمولا قاعدگی هایی که اتفاق می افتند سنگین تر از معمولند و خونریزی بیشتری دارند.
  • رشد موهای زائد: بیشتر از ۷۰ درصد از خانم های مبتلا به PCOS به عارضه رشد موهای زائد دچار می شوند. این موها معمولا در صورت و نواحی مختلف بدن مثل شکم، کمر و قفسه سینه رشد می کنند. به رشد بیش از حد و زائد مو هیرسوتیسم (hirsutism) گفته می شود.
  • آکنه: ترشح بیش از حد هورمون های مردانه باعث چرب شدن پوست و در نتیجه ایجاد آکنه و جوش می شود.
  • افزایش وزن: حدود ۸۰ درصد از زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک اضافه وزن دارند یا چق هستند.
  • طاسی مردانه: در این حالت موهای سر کم کم نازک می شوند و می ریزند.
  • تیرگی پوست:  این بیماری ممکن است باعث ایجاد لکه های تیره روی چین های گردن، کشاله ران و زیر سینه ها شود.
  • سردرد: تغییرات هورمونی بدن می تواند باعث بروز سردرد در برخی خانم ها شوند.

علاوه بر موارد گفته شده، PCOS خطر ابتلا به برخی بیماری ها از جمله دیابت نوع ۲ و بالا رفتن کلسترول خون را افزایش می دهد.

چه عواملی باعث ایجاد سندروم تخمدان پلی کیستیک می شوند؟

علت دقیق بروز PCOS هنوز مشخص نیست اما در بسیاری از خانم ها اتفاق می افتد. به نظر می رسد این عارضه بر اثر بر هم خوردن تعادل هورمون های مختلف بدن مثل افزایش سطح انسولین خون ایجاد می شود. انسولین هورمونیست که میزان قند خون بدن را کنترل می کند. بدن زنان مبتلا به PCOS در برابر انسولین مقاومت نشان می دهد و به این ترتیب انسولین بیشتری هم در بدنشان ترشح می شود. این اتفاق باعث افزایش تولید و فعالیت هورمون هایی مثل تستوسترون می شود. اضافه وزن و چاقی نیز می تواند میزان ترشح انسولین در بدن را بالا ببرد و خطر ابتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک را افزایش بدهد.

کیست تخمدان

سندروم تخمدان پلی کیستیک چه تاثیری روی بدن می گذارد؟

افزایش بیش از حد آندروژن در بدن می تواند روی جنبه های سلامتی فرد تاثیر منفی بگذارد و مشکلاتی برای باروری او به وجود بیاورد. در ادامه به برخی از این مشکلات اشاره می کنیم:

  • ناباروری: برای باردار شدن باید تخمگ گذاری انجام شود. اگر تخمک گذاری به طور منظم انجام نشود تخمک ها توانایی بارور شدن پیدا نمی کنند. PCOS یکی از دلایل اصلی ناباروری زنان به شمار می رود.
  • سندروم متابولیک: ۸۰ درصد از زنان مبتلا به PCOS دچار اضافه وزن یا چاقی هستند. هم چاقی و هم سندروم تخمدان پلی کیستیک خطر ابتلا به قند خون بالا، فشار خون بالا، HDL یا چربی خوب پایین و LDL یا چربی بد بالا را افزایش می دهند. به همه این عوامل سندروم متابولیک گفته می شود که می تواند خطر ابتلا به بیماری های قلبی ، دیابت و سکته مغزی را بالا ببرد.
  • آپنه خواب: این حالت وقفه تنفسی مکرر در طول خواب را ایجاد می کند و مانع از خوابیدن راحت و طبیعی فرد می شود. آپنه خواب در خانم هایی که اضافه وزن دارند بیشتر دیده می شود؛ به خصوص اگر به PCOS مبتلا باشند. در واقع خطر ابتلا به آپنه خواب در زنانی که سندروم تخمدان پلی کیستیک دارند ۵ تا ۱۰ درصد بیشتر از دیگران است.
  • سرطان اندومتر: در جریان تخمگ گذاری، دیواره رحم فرو می ریزد. اگر تخمک گذاری هر ماه انجام نشود دیواره رحم ضخیم می شود و خطر ابتلا به سرطان اندومتر افزایش پیدا می کند.
  • افسردگی: هم تغییرات هورمونی و هم علائمی مثل رشد موهای زائد می تواند روی احساسات شما تاثیر منفی بگذارد. بسیاری از افراد مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک در نهایت به افسردگی و اضطراب مبتلا می شوند.

سندروم تخمدان پلی کیستیک چطور تشخیص داده می شود؟

به طور معمول می توان گفت خانم هایی که حداقل دو مورد از این سه علامت را دارند به PCOS مبتلا هستند:

  • سطح بالای آندروژن
  • سیکل های نامنظم قاعدگی
  • کیست تخمدان

پزشک برای اطمینان از وجود PCOS سوالاتی درباره وجود آکنه یا رشد موهای زائد از بیمار می پرسد.

کیست تخمدان

درمان های پزشکی سندروم تخمدان پلی کیستیک

داروهای جلوگیری از بارداری

مصرف روزانه هورمون های استروژن و پروژسترون، تعادل طبیعی هورمون ها را برمی گرداند، تخمگ گذاری را تنظیم می کند، علائمی مثل رشد موهای زائد را کاهش می دهد و خطر ابتلا به سرطان اندومتر را کم می کند. این هورمون ها به شکل قرص، پچ و یا حلقه واژینال در دسترس هستند.

متفورمین Metformin (گلوکوفاژ، فورتامت)

متفورمین داروییست که برای درمان دیابت نوع ۲ استفاده می شود و می تواند جلوی افزایش ترشح انسولین ناشی از سندروم تخمدان پلی کیستیک را بگیرد. تحقیقات و بررسی های انجام شده نشان می دهند که مصرف متفورمین در کنار تغییر رژیم غذایی و ورزش باعث وزن، کاهش قند خون و طبیعی شدن سیکل قاعدگی می شود.

کلومیفن Clomiphene

کلومیفن داروییست که می تواند شانس بارداری را در زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک افزایش بدهد. با این حال ممکن است احتمال دوقلو زایی نیز در این زنان بیشتر شود.

داروهای برطرف کننده موهای زائد

برای از بین بردن موهای زائد داروهای مختلفی وجود دارد. یکی از این داروها کرم آمبولوریتین (وانیک) است که بدون نسخه هم می توانید آن را تهیه کنید. علاوه بر این لیزر موهای زائد و الکترولیز نیز می تواند در رفع موهای زائد موثر باشد.

جراحی تخمدان پلی کیستیک

در صورتی که درمان های دارویی پاسخگو نبودند، جراحی بهترین گزینه برای درمان تخمدان پلی کیستیک است. حفاری تخمدان یکی از روش های جراحی مورد استفاده برای این بیماری است که طی آن به وسیله لیزر یا سوزن سوراخ های ریزی روی تخمدان ایجاد می شود تا روند تخمک گذاری به حالت طبیعی باز گردد.

کیست تخمدان

چه زمانی باید به پزشک برای تخمدان پلی کیستیک مراجعه کرد؟

در صورت بروز موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • اگر سیکل قاعدگی تان به تعویق افتاده و باردار نیستید
  • اگر علائم PCOS را تجربه کرده اید
  • اگر بیشتر از ۱۲ ماه تلاش هایتان برای باردار شدن با شکست مواجه شده
  • اگر علائم دیابت مثل تشنگی یا گرسنگی شدید، تاری دید یا کاهش وزن ناخواسته دارید

اگر تشخیص داده شد که شما مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک هستید حتما باید به طور منظم به پزشک مراجعه کنید تا روند درمان روی شما انجام بگیرد.


بیماری منیر گوش چیست؟ بیماری منیر گوش چگونه تشخیص داده میشود؟ درمان بیماری منیر گوش به چه صورت است؟ز براساس آمار انستیتوی ملی ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی، تقریباً ۶۱۵۰۰۰ نفر در ایالات متحده دارای این بیماری هستند. این بیماری در هر سنی ممکن است ایجاد شود، اما بیشتر آنها بین سن ۴۰ تا ۶۰ سال ظاهر می شود و به طور طبیعی فقط یک گوش را مبتلا می کند. بیماری منیر گوش ناشی از اختلال در گوش داخلی است. کانال پرپیچ و خم یک سیستم از کانال های پر از مایعات است که سیگنال های صدا و تعادل را به مغز می فرستند. این یک بیماری غیرقابل پیش بینی است که به انواع مختلفی از درمان نیاز دارد.  برای کسب اطلاعات کاملتر درباره بیماری منیر گوش ادامه این مقاله از موزیک دان از بخش بیماری ها و گوش،حلق و بینی را مطالعه نمایید.

منیر گوش

حقایقی در مورد بیماری منیر گوش

در اینجا نکات کلیدی در مورد بیماری منیر گوش آورده شده است. بیماری منیر گوش شامل اختلال در گوش داخلی است. حملات می توانند به طور متوسط ​​۲ تا ۴ ساعت طول بکشند. علائم شامل سرگیجه، حالت تهوع و از دست رفتن تدریجی شنوایی است. دلایل دقیق بیماری منیر گوش مشخص نیست. علائم در افراد مختلف متفاوت است. آنها می توانند به طور ناگهانی رخ دهند، و فرکانس و مدت زمان آنها متفاوت است.

 چه کسانی به بیماری منیر گوش مبتلا می شوند؟

شیوع آن بین ۱: ۱۰۰۰ تا ۱: ۲۰۰۰ جمعیت است. بسته به منبع هر دو جنس زن و مرد به همان اندازه مبتلا هستند و در هر سنی ممکن است رخ دهد. در حدود ۷-۱۰٪ مبتلایان سابقه خانوادگی این بیماری را دارند.

علائم بیماری منیر گوش

چهار علائم اصلی بیماری منیر گوش وجود دارد. بیایید این علائم را با جزئیات بیشتری بررسی کنیم:

سرگیجه

این یک احساس از حرکت است که اغلب به عنوان احساس چرخش (سرگیجه چرخشی) از آن یاد می شود. سرگیجه مرتبط با منیر گوش اغلب بسیار شدید است. دوره ها به جای اینکه فقط چند دقیقه طول بکشد، می توانند در هر جایی بین ۲۰ دقیقه تا ۲۴ ساعت ادامه داشته باشند. به خصوص دوره های شدید می تواند باعث سقوط به نام حملات قطره شود.

منیر گوش

وزوز گوش

این به زنگ زدن در گوش اشاره دارد. اگر تا به حال در یک کنسرت راک بوده اید، این صدایی است که بعداً هنگام رسیدن به مکانی آرام، می شنوید. بعضی اوقات بیشتر صدای وزوز است. بیماران منیر گوش با وزوز گوش شدید روبرو می شوند که به طور ناگهانی بروز می کند.

از دست دادن شنوایی

با پیشرفت منیر گوش، کم شنوایی می تواند بدتر شود. در ابتدا، صدای کم از بین می رود. در موارد پیشرفته تر، صدای بلند نیز از بین می رود که بیمار فقط در محدوده فرکانس متوسط ​​شنوایی دارد. تست شنوایی بخش مهمی از تشخیص یک منیر گوش و همچنین دیدن میزان طول این سندرم است.

پر بودن گوش

بیماری منیر گوش مربوط به مایعات اضافی در گوش داخلی است، بنابراین ممکن است گوش آسیب دیده احساس پر بودن داشته باشد یا ممکن است بیمار فشار داخل گوش را تجربه کند. علائم دیگر و بیماریهای مرتبط با آن نیز می تواند مانند درد گردن، میگرن، سردرد، TMJ و نورالژی تریژمینال وجود داشته باشد. داروهای بسیار کمی وجود دارد که می تواند به این علائم کمک کند. برخی از افراد تزریق منظم به گوش دارند.

این روش با درجات مختلفی از موفقیت روبرو می شود. در موارد شدید ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند. این روشهای تهاجمی می تواند منجر به آسیب شنوایی دائمی شود و از میزان موفقیت بالایی برخوردار نباشد. در نتیجه تعداد محدودی از درمانهای بیماری منیر گوش در دسترس بیماران است، و بسیاری از آنها به دنبال داروهای طبیعی هستند. در اینجا ۵ گزینه درمانی طبیعی بیماری منیر گوش وجود دارد که شامل داروهای شیمیایی، تزریق یا جراحی نمی شوند.

بیماری منیر گوش چه تاثیری بر شما می گذارد؟

علائم بین افراد و با گذشت زمان متفاوت است. مشکلات اصلی حملات غیرقابل پیش بینی سرگیجه با تهوع و استفراغ است. حملات می توانند از چند دقیقه تا ۲۴ ساعت ادامه داشته باشند. همچنین ممکن است وزوز گوش، ضعف شنوایی و احساس پر بودن در گوش آسیب دیده وجود داشته باشد. دوره های بهبودی بین حملات ممکن است از روز به ماه یا حتی سال متفاوت باشد. منیر گوش یک بیماری غیرقابل پیش بینی و پریشان کننده است.

هرچه پیشرفت کند سرگیجه ممکن است شدیدتر باشد. و ممکن است دوره عدم تعادل وجود داشته باشد، و بر پریشانی می افزاید. در مراحل بعد وزوز گوش برجسته تر است و نوسانات کم شنوایی ایجاد می شود. در ارگان تعادل آسیب دائمی وجود دارد و مشکلات قابل توجهی در تعادل وجود دارد. معمولاً فقط یک گوش مبتلا می شود، اما تا ۵۰٪ مبتلایان ممکن است در هر دو گوش بیماری ایجاد کنند. تقسیم مسیر بیماری به سه مرحله مفید است:

منیر گوش

مراحل بیماری منیر گوش

بیماری منیر گوش در سه مرحله بروز می کند.

  1. زودرس: این شامل علائم ناگهانی و غیرقابل پیش بینی سرگیجه است. این علائم از ۲۰ دقیقه تا ۲۴ ساعت به طول می انجامد. در طول علائم، گوش شنوایی وجود دارد که پس از پایان کار به حالت عادی برمی گردد. ممکن است گوش با احساس پر بودن یا فشار، احساس ناراحتی و انسداد داشته باشد. وزوز گوش نیز شایع است.
  2.  میانی: قسمت های سرگیجه ادامه دارند اما معمولاً شدیدتر هستند. وزوز گوش و کم شنوایی بدتر می شوند. در این مرحله، برخی از افراد در صورت ناپدید شدن علائم دوره بهبودی کامل را تجربه می کنند. این دوره های ترمیم می تواند چند ماه به طول انجامد.
  3.  دیرهنگام: قسمت های سرگیجه حتی کمتر دیده می شوند و در بعضی موارد هرگز برنمی گردند. مشکلات موجودی، اما می تواند ادامه یابد. افراد هنگام تاریکی احساس ناپایداری می کنند. شنوایی و وزوز گوش معمولاً بدتر می شوند.

علائم زیر نیز ممکن است. اینها به عنوان علائم ثانویه شناخته می شوند:

اضطراب، استرس، افسردگی: اینها می تواند ایجاد شود زیرا بیماری منیر گوش غیرقابل پیش بینی است، بسیاری از افراد دچار اضطراب، افسردگی و استرس می شوند. این بیماری می تواند در کار افراد نیز تأثیر بگذارد، به خصوص اگر مجبور به صعود از نردبان یا کار با ماشین آلات باشد. هرچه شنوایی به تدریج بدتر شود، ممکن است تعامل با افراد دیگر مشکل تر شود. برخی از مردم نمی توانند رانندگی کنند، استقلال خود، چشم انداز شغلی، آزادی و دسترسی به دوستان و خانواده را محدودتر می کنند. برای افرادی که استرس، اضطراب و افسردگی را تجربه می کنند مهم است که به پزشک خود اطلاع دهند.

چرا وزوز گوش در بیماری منیر گوش اتفاق می افتد؟

بیماری منیر گوش باعث ایجاد آسیب در گیرنده های سلول مو در گوش داخلی می شود. این سلولهای مو آسیب دیده به طور خودبخود آتش می گیرند و سیگنال های بی نظمی به عصب شنوایی به مغز می فرستند. در منیر گوش سلول های موی مربوط به صدا با فرکانس پایین آسیب می بینند، به همین دلیل وزوز گوش در منیر گوش معمولاً سر و صدایی با صدای کم و فرکانس کم است.

در یک نظرسنجی در ایالات متحده در ایالات متحده از ۵۱ نفر مبتلا به بیماری منیر گوش، ۴۹٪ وزوز گوش را به عنوان آزاردهنده متوسط ​​(وزوز گوش هنگام گوش دادن به بلندگو) یا به شدت آزار دهنده گزارش کرده است (مشکل در کار، روابط و خوابیدن). برای مبتلایان به منیر گوش که در مراحل نخست خود مشاهده کردند وزوز شروع به تغییر می کند ممکن است علامتی هشدار دهنده باشد که روز بدی را تجربه می کنند یا حمله به آنها رخ می دهد.

منیر گوش

عوارض بیماری منیر گوش

بزرگترین مشکل بیماری منیر گوش ندانستن این که چه زمانی سرگیجه رخ می دهد، است. ممکن است فرد مجبور شود در فعالیتهای اجتماعی، تفریحی، شغلی یا خانوادگی دراز بکشد و استراحت کند. افراد مبتلا به منیر گوش نیز از خطر سقوط، تصادفات در هنگام رانندگی وسیله نقلیه یا کار با ماشین آلات سنگین و همچنین ایجاد افسردگی یا رنج از اضطراب زیاد، بیشتر در معرض خطر هستند.
مقامات مجوز خودرو در بسیاری از کشورها اعلام می کنند که اگر به بیماری منیر گوش مبتلا شده اید، باید رانندگی خود را متوقف کنید. رانندگی تا زمان کنترل علائم مجاز نیست – این امر نیاز به تأیید پزشک دارد.

علل بیماری منیر گوش

گوش داخلی یک آناتومی پیچیده دارد. کارشناسان معتقدند که بیماری منیر گوش ناشی از ناهنجاری در ساختار و / یا میزان مایعات در گوش داخلی است. با این حال، آنها نمی دانند چه عواملی باعث این تغییرات می شوند. در گوش داخلی، یک دسته از کانال ها و حفره های متصل وجود دارد – یک هزارتوی. قسمت بیرونی گوش داخلی منزلگاه لابیرنت استخوانی است.

در داخل، یک ساختار نرم از غشاها وجود دارد، که نسخه کوچکتر از لابیرنت استخوانی با شکل مشابه است. کانال پرپیچ و خم غشایی حاوی مایعی به نام آندولنف است و دارای سنسورهایی مانند مو است که به حرکت مایعات پاسخ می دهند و از طریق تکانه های عصبی به مغز پیام می دهند.
قسمت های مختلف گوش داخلی در انواع مختلفی از ادراک حسی نقش دارند:

  • تشخیص شتاب از هر جهت
  • حرکت چرخشی
  • صدا توسط حلزون حلقه می شود

برای اینکه سنسورهای داخلی گوش به درستی کار کنند، مایعات باید در فشار، میزان و ترکیب شیمیایی مناسب باشند. برخی از عوامل موجود در بیماری منیر گوش خواص مایع گوش داخلی را تغییر می دهد و باعث ایجاد این بیماری می شود.

تشخیص بیماری منیر گوش

متأسفانه هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص سریع وجود ندارد. پزشک مصاحبه و معاینه جسمی را انجام خواهد داد، در مورد تاریخچه پزشکی و خانوادگی آنها سؤال خواهد کرد و علائم و نشانه ها را در نظر می گیرد.
پزشک در مورد:

  • علائم چقدر شدید است
  • هر چند وقت یکبار علائم بروز می کند
  • چه داروهایی مصرف کرده اند
  • مشکلات گوش گذشته
  • سلامت عمومی
  • سابقه بیماری های عفونی یا آلرژی ها
  • سابقه خانوادگی از مشکلات گوش داخلی

چندین بیماری و شرایط دیگر علائم مشابهی دارند که تشخیص بیماری منیر گوش را دشوار می کند.

منیر گوش

از دست دادن شنوایی

برای تعیین میزان کم شنوایی، پزشک سمعک شنوایی انجام می دهد. این امتحان میزان کم شنوایی ناشی از بیماری را تعیین می کند. یک دستگاه شنوایی سنج صدای مختلفی با صدای بلند و بلند را تولید می کند. فرد با هدفون گوش می دهد و وقتی صدا را می شنود یا وقتی صدا دیگر وجود ندارد، اعلام می کند.

ارزیابی تراز

بسیاری از مبتلایان به منیر گوش دارای برخی از مشکلات تعادل هستند، حتی اگر به نظر می رسد بعد از سرگیجه احساس تعادل آنها به حالت عادی باز می گردد.

الكترونیستاگموگرافی (ENG)

آب یا هوای گرم و خنك در مجرای گوش وارد می شود. حرکات غیر ارادی چشم در پاسخ به این شبیه سازی اندازه گیری می شود. ناهنجاری ها ممکن است یک مشکل گوش داخلی را نشان دهد.

آزمایش صندلی چرخان

فرد در یک صندلی در یک غرفه کوچک و تاریک نشسته است. الکترودها در نزدیکی چشم قرار می گیرند و یک صندلی با هدایت رایانه با سرعت های مختلف به آرامی به جلو و عقب می چرخد. حرکات باعث تحریک سیستم تعادل درونی می شود و باعث ایجاد نستاگموس یا حرکات چشم می شود که توسط یک کامپیوتر ضبط شده و با یک دوربین مادون قرمز کنترل می شود.

آزمایش پتانسیل های میوژن برانگیخته وستیبولار (VEMP)

این تست عملکرد حسگرهای خاصی را در گوش داخلی که شتاب را تشخیص می دهند، اندازه گیری می کند.

پساتوگرافی

فرد دارای بند ایمنی، برهنه روی سکوی ویژه ایستاده است، و باید تعادل خود را در شرایط مختلف حفظ کند. ممکن است پزشک بخواهد بیماریهای دیگر و بیماریهای احتمالی مانند تومور مغزی یا بیماری اسکلروز را رد کند. برای انجام این کار، تست های زیر قابل انجام است:

  • اسکن ام آر آی
  • سی تی اسکن

منیر گوش

شنوایی پاسخ شنوایی مغز

یک اندازه گیری کامپیوتری از عملکرد شنوایی با استفاده از پاسخ های تولید شده توسط عصب شنوایی در ساقه مغز انجام می شود. این آزمایش می تواند مشخص کند که آیا تومور باعث اختلال در عملکرد اعصاب شنوایی می شود یا خیر.

داروهای سرگیجه

برخی از داروهای خاص می توانند علائم بیماری منیر گوش را کاهش دهند.
اینها شامل موارد زیر است:
داروهای بیماری حرکت، مانند مكلزین (آنتی وورت) یا دیازپام (Valium). آنها می توانند به احساس نخ ریسی و همچنین حالت تهوع و استفراغ کمک کنند.
داروهای تهوع، داروی Prochlorperazine در درمان حالت تهوع در یک قسمت سرگیجه مؤثر است.
به عنوان مثال، داروهای ادرارآور، ترکیبی از تریامترن و هیدروکلروتیازید (دیازید، ماکزید) برای کاهش احتباس مایعات تجویز می شود.
با کاهش مقدار مایعات بدن می تواند حجم مایعات و فشار داخل گوش را بهبود بخشید، که منجر به کاهش علائم کمتری می شود.

تزریق گوش میانی

برخی از تزریقات داخل گوش میانی ممکن است علائم سرگیجه را بهبود بخشد. آنها شامل جنتامایسین، آنتی بیوتیک و استروئیدها از جمله دگزامتازون هستند.

عمل جراحی برای درمان منیر گوش

اگر درمان های دیگر مؤثر نباشد یا علائم شدید باشد ممکن است جراحی تنها گزینه باشد. گزینه های جراحی شامل موارد زیر است:

  • رفع فشار داخل کیسه اندولنفاتیک، که در آن بخش کمی از استخوان از روی کیسه آندولنفاتیک خارج می شود
  • لابیرنتکتومی، جایی که بخشی از گوش داخلی به صورت جراحی برداشته می شود
  • بخش عصب دهلیزی، که در آن عصب دهلیزی قطع می شود
  • درمان توانبخشی دهلیزی، که در آن افرادی که در تعادل خود در سرگیجه مشکلی دارند، می توانند از تمرینات و فعالیتهایی با هدف کمک به بدن و مغز برای بازیابی مجدد توانایی تعادل مناسب داده ها بهره مند شوند.
  • افراد مبتلا به کم شنوایی ممکن است از سمعک بهره مند شوند.

چرا یک عمل انجام شده است؟ اگر تمام درمان های دیگر شکست خورده باشد، و زندگی بدلیل قسمتهای سرگیجه سخت شود، ممکن است یک عمل جراحی روی گوش پیشنهاد شود.

منیر گوش

عملیات جراحی برای درمان منیر گوش شامل چه مواردی است؟

عمل های مختلفی برای بیماری منیر گوش طی سالها انجام شده است و بنابراین فقط در اینجا می توان توضیحات مختصری از آنها داد. تقریباً همه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود.

قرار دادن یک گروت برای تسکین فشار در عمل جراحی کیسه گوش و اندولنفاتیک:

ایده این عمل این است که اگر علائم بیماری منیر گوش به دلیل فشار زیاد در اندولنف گوش داخلی باشد، پس از آن با “فشردن” کیسه اندولنفاتیک (مخزن مایع اندولنف)، به تسکین کمک می کنیم. در استخوان ماستوئید، این کار باید فشار اندولنف را در گوش داخلی تسکین دهد و در نتیجه علائم را تسکین دهد. بحث زیادی درباره اثربخشی این عملیات وجود دارد، اما خطرات کمی دارد.

تقسیم عصب دهلیزی:

اگر عصبی که تمام سیگنالهای موجود در اندام تعادل (عصب دهلیزی) بریده می شود و قطع شود، هیچ سیگنالی نمی تواند از لابیرنت به مغز برسد، و بنابراین حملات سرگیجه متوقف می شود. هنگام قطع عصب دهلیزی، آسیب قابل توجهی در عصب شنوایی وجود دارد، بنابراین خطر ناشنوایی در گوش تحت عمل وجود دارد.

لابیرنتکتکتومی:

اگر کانال پرپیچ و خم (اندام تعادل) به طور کامل از بین برود، یا با تزریق دارویی به داخل آن، آن را از بین ببرد، با از بین بردن فیزیکی غشای ظریف موجود در آن، هیچ سیگنالی از گوش به مغز نخواهد رسید و بنابراین هیچ سرگیجه ای نخواهد بود. اما، با از بین بردن کانال پرپیچ و خم، حلزون حلقه نیز از بین می رود و بنابراین تمام شنوایی در آن گوش از بین می رود (حتی وزوز گوش ممکن است ادامه یابد). این عمل تنها در صورتی انجام می شود که شنوایی اندکی در گوش آسیب دیده باقی مانده باشد، یا اگر حملات سرگیجه آنقدر غیرقابل کنترل باشد، بیمار نسبت به کیفیت شنوایی آنها بی اعتنا است.

چه موقع می توانم شنا کنم یا پرواز کنم؟

به دلیل تنوع عمل، مشاوره در مورد این سؤالات در پایان جراحی پاسخ دهد.

در هنگام حمله بیماری منیر گوش چه باید کرد

سرگیجه می تواند باعث شود تعادل از بین برود. در اولین نشانه آن:

  • داروی خود را مصرف کنید
  • بنشینید یا دراز بکشید
  • چشمان خود را ببندید، یا آنها را روی یک شیء جلوی خود ثابت نگه دارید
  • سر خود را به سرعت نچرخانید
  • اگر نیاز به حرکت دارید، این کار را به آرامی و با دقت انجام دهید
  • پس از پایان حمله، سعی کنید حرکت کنید تا به بینایی و حواس دیگر کمک کند تا مشکلات گوش داخلی را جبران کنند.

منیر گوش

درمان حملات شدید بیماری منیر گوش

ممکن است به شما توصیه شود که برای اقدام سریعتر برای مقابله با علائم شدید، به جای استفاده از قرص، پروکلروپرازین آن را تزریق کنید. در موارد نادر، ممکن است شما نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشید تا مایعات از طریق ورید دریافت کنید آب بدن شما کم نشود.

بهترین رژیم برای بیماری منیر گوش

هیچ علت شناخته شده ای از بیماری منیر گوش وجود ندارد، هیچ درمانی شناخته شده نیست. با این حال، درمان صحیح – که اغلب شامل رژیم غذایی و مکمل ها است – می تواند ناتوان کننده ترین جنبه های این بیماری را کنترل کند. بیماری منیر گوش به سیستم مایعات و خون بدن بستگی دارد. رژیم غذایی برای مدیریت این شرایط باید روی این موارد متمرکز شود:

  • از بین بردن موادی که باعث می شود بدن آب خود را حفظ کند
  • معرفی داروهای ادرارآور بیشتر برای کاهش حجم مایعات در بدن
  • محدود کردن مواد مضر که جریان خون را محدود می کند
  • محدود کردن مکمل های غذایی و مواد معمول که علائم بیماری منیر گوش را بدتر می کند
  • آب و دیورتیک ها: مقدار بیش از حد آب بیماری منیر گوش را وخیم تر می کند. اما این بدان معنی نیست که شما باید نوشیدن مایعات را متوقف کنید. مهمتر از همه این است که از مایعاتی که دارای قند و نمک هستند، مانند سودا یا کنسانتره آب پرهیز کنید. اینها باعث می شود تا آب بدن حفظ شود.

در عوض، مایعات زیر را به طور مساوی در طول روز بنوشید:

  • اب
  • شیر
  • آب میوه های کم قند

منیر گوش

ادرارآورها بخش مهمی از مدیریت منیر گوش نیز هستند. دیورتیک ها داروهایی هستند که باعث می شود کلیه ها ادرار بیشتری تولید کنند. این باعث کاهش حجم، نمک و فشار مایعات در بدن می شود. کاهش این موارد به مدیریت علائم کمک می کند. برخی از داروهای مدر دیورتیک تجویز شده برای بیماری منییر عبارتند از:

  • کلورتالدون (تالیتون)
  • لاستیک) furosemide )
  • هیدروکلروتیازید (میکروزید)

عوارض جانبی استفاده از دیورتیک ها می تواند شامل فشار خون پایین، ضعف، گرفتگی و کمبود آب بدن باشد.

مصرف نمک و شکر را محدود کنید، غذاهای دارای قند یا نمک زیاد باعث افزایش آب بدن می شوند و این می تواند علائم بیماری منیر گوش را بدتر کند.

شکر پاسخ انسولین را از بدن می گیرد و انسولین سدیم را حفظ می کند. سدیم باعث می شود بدن آب را حفظ کند. سعی کنید از غذاهایی با غلظت قندهای ساده استفاده کنید مانند:

  • شکر فرآوری شده
  • عسل
  • شربت ذرت با فروکتوز بالا
  • آب نبات
  • شکلات

در عوض، از مصرف غذاهایی که سطح قندهای پیچیده بالاتری اجتناب کنید، مانند:

  • حبوبات، مانند آجیل، لوبیا و عدس
  • غلات کامل
  • برنج قهوه ای
  • سیب زمینی های شیرین

همین قانون در مورد مصرف نمک نیز صدق می کند. کاهش سدیم دشوار است زیرا بسیاری از رژیم های غربی ما با نمک در ارتباط هستند.
با این حال، مبتلایان به بیماری منیر گوش باید روزانه ۱،۵۰۰ تا ۲۰۰۰ میلی گرم سدیم مصرف کنند. مصرف باید به طور مساوی در طول روز پخش شود. مصرف بیشتر از این مقدار باعث احتباس آب می شود.

غذاهایی که به طور طبیعی سدیم کم دارند عبارتند از:

  • میوه و سبزیجات تازه
  • غلات فرآوری نشده
  • گوشت تازه، مرغ و ماهی
  • از مصرف الکل، دخانیات و کافئین خودداری کنید
  • از مصرف کافئین خودداری کنید زیرا این ماده محرک است و می تواند وزوز گوش را بیشتر کند. کافئین و الکل همچنین در تنظیم مایعات در بدن اختلال ایجاد می کنند. این می تواند گوش داخلی را بدتر کند و باعث سردرد، فشار و سرگیجه شود. نیکوتین موجود در سیگار و سایر محصولات دخانیات می تواند جریان خون را به گوش داخلی محدود کند و همه علائم را بدتر می کند. در صورت ابتلا به بیماری منیر گوش بهتر است از مصرف نیکوتین و تنباکو به طور کامل خودداری کنید.
  • داروهای بدون نسخه (OTC)

گذشته از داروهای تجویز شده توسط پزشک، برخی از داروها و مکمل های OTC می توانند به علائم بیماری منیر گوش کمک کنند.

داروهای مفید برای منیر گوش

از تأثیرات مشترک بیماری می توان به سرگیجه، حالت تهوع و بیماری حرکتی اشاره کرد. برخی از داروهایی که می توانند به رفع این علائم کمک کنند عبارتند از:

  • داروهای ضد تهوع، مانند درامامین
  • آنتی هیستامین ها، مانند Benadryl
  • درامامین مفید است زیرا باعث بهبود سرگیجه، بیماری حرکتی و حالت تهوع می شود. تورم در گوش همچنین می تواند به ایجاد سرگیجه کمک کند، به همین دلیل داروهای ضد التهابی مانند بنادریل می توانند مفید باشند. کاهش تورم در گوش باعث کاهش حالت تهوع و سرگیجه می شود.

داروهای مضر برای منیر گوش

در عین حال، داروهای OTC متداول وجود دارد که باید از آنها دوری کنید زیرا در بیماری منیر گوش تداخل دارند. سعی کنید از موارد زیر جلوگیری کنید:

  • آنتی اسیدهایی که باعث رفع سوزش سر دل یا سوء هاضمه می شوند
  • آسپیرین
  • داروهای ضد التهابی
  • غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin)
  • آنتی اسیدها از سدیم تشکیل شده اند و این باعث احتباس آب خواهد شد. داروهایی مانند استامینوفن (تایلنول) نیز می توانند باعث احتباس آب شوند و در تعادل الکترولیتها اختلال ایجاد کنند. تعادل الکترولیت برای تنظیم مایعات گوش داخلی مهم است. مطالعات نشان داده است که آسپرین باعث افزایش وزوز گوش می شود.

منیر گوش

داروهای تجویزی بیماری منیر گوش

سرگیجه شایع ترین و ناتوان کننده ترین جنبه بیماری منیر گوش است. پزشک شما ممکن است سعی کند با استفاده از داروهای تجویزی، این و سایر علائم را مهار کند. بنزودیازپینها مانند دیازپام (Valium) یا لورازپام (آتیوان) می توانند برای کوتاه کردن یک قسمت از علائم استفاده شوند. از داروهای ضد تهوع مانند پرومتازین یا مكلزین می توان برای مهار حالت تهوع و استفراغ مرتبط با سرگیجه استفاده كرد.

عمل جراحی بیماری منیر گوش

عمل جراحی معمولاً تنها یک گزینه درمانی برای بیماری منیر گوش است در صورتی که تمام درمان های دیگر با شکست مواجه شده اند.
جراحی بیشتر برای از بین بردن قسمت های ناتوان کننده سرگیجه استفاده می شود. گزینه های جراحی شامل رفع فشار مایع در گوش داخلی یا برش عصب برای درمان دائمی حملات سرگیجه است. چه تغییراتی در شیوه زندگی ممکن است به علائم بیماری منیر گوش کمک کند؟
به غیر از رژیمهای غذایی، تغییرات سبک زندگی شامل موارد زیر است:

  • در هنگام حملات سرگیجه استراحت کنید
  • به منظور تنظیم مایعات بدن، به طور منظم غذا بخورید
  • مدیریت استرس و اضطراب از طریق روان درمانی یا دارو
  • ترک سیگار و جلوگیری از هرگونه حساسیت زایی نیز حائز اهمیت است. هر دو نیکوتین و آلرژی می توانند علائم بیماری منیر گوش را وخیم تر کنند.

چشم انداز افراد مبتلا به بیماری منیر گوش چیست؟

حتی اگر درمانی برای بیماری منیر گوش وجود نداشته باشد، بسیاری از راهکارها وجود دارد که می توانید برای کاهش علائم خود در نظر بگیرید. در بیشتر افراد، بهبودی خودبخود معمول است، اگرچه این امر می تواند سالها به طول انجامد. پزشک شما می تواند به یافتن درمانی که مناسب شما باشد کمک کند.

از کجا بفهمم به منیر گوش مبتلا شده ام؟

اگر علائم یا ویژگی های زیر را تجربه می کنید ممکن است به این بیماری مبتلا شده باشید:

  • علائم مکرر سرگیجه
  • وزوز گوش
  • از دست دادن تدریجی شنوایی، که با صدای خالص و شنوایی گفتار نشان داده می شود
  • کالری یا سایر تستهای دهلیزی که عملکرد مختل شده هزارتوی وستیبولار را نشان می دهند.
  • کالری و سایر آزمایشهای دهلیزی. یک آزمایش تحریک کالری با ریختن آب سرد و گرم در کانال گوش انجام می شود. وقتی گوش داخلی با آب سرد در تماس باشد، چشم ها باید از آب سرد دور شوند و سپس به آرامی به حالت اولیه خود برگردند. هنگامی که گوش داخلی با آب گرم در تماس باشد، چشم ها باید به سمت آب گرم حرکت کنند و سپس به آرامی به حالت اولیه خود برگردند. سایر آزمایش های دهلیزی شامل تست صندلی چرخشی، پاتوروگرافی و تست فیستول است.
  • شنوایی سنجی امتحانات شنوایی سنجی میزان کم شنوایی فرد را آزمایش می کند. در معاینه شنوایی سنجی خالص، بیمار مجموعه ای از هدفون را می پوشد و وقتی تن های مختلفی را می شنوند، به آزمایشگر می گوید. در معاینه شنوایی گفتاری، بیمار به کلماتی که از طریق مجموعه هدفون ساطع می شود گوش می دهد و در هنگام شنیدن و درک این کلمه به آزمایشگر اعلام می کند.

این مهم است که تست های شنوایی شما توسط متخصص شنوایی انجام شود. متخصص شنوایی کسی است که در معالجه و تشخیص کم شنوایی تخصص دارد.

منیر گوش

پاسخگویی به نیاز یک ساله بیماری منیر گوش

برای واجد شرایط بودن در معلولیت، بیماری منیر گوش شما باید حداقل ۱۲ ماه متوالی دوام داشته باشد یا انتظار می رود دوام بیاورد. به دلیل ماهیت منیر گوش، علائم آن اغلب به طور ناگهانی ظاهر می شوند و سپس به حالت بهبودی می روند. برای اثبات این که منیر گوش شرط شما را برآورده می کند، شما باید چندین مورد از دستورات پزشک یا متخصص شنوایی را که در اولین تاریخ ممکن است تا زمان شروع علائم خود انجام دهید، به پرونده پزشکی ارائه دهید. این به SSA تصویر واضحی از فراوانی و شدت بیماری شما می دهد.

چه می شود اگر من با لیست وستیبولار منیر گوش مطابقت نداشته باشم؟

حتی اگر منیر گوش شما شرایط لیست را برآورده نکند، هنوز می توانید ادعای خود را برای ناتوانی کسب کنید. SSA ارزیابی پرونده عملکردی باقیمانده (RFC) را برای پرونده شما ایجاد می کند که توانایی شما در انجام برخی فعالیت های مرتبط با کار را با توجه به منیر گوش شما ارائه می دهد. برای ایجاد RFC، SSA تمام مدارك پزشکی را كه ارائه كرده اید در نظر خواهد گرفت و ممكن است از شما بخواهد كه پزشك یا متخصص شنوایی را كه توسط SSA استخدام شده است (به عنوان معاینه مشاوره یا “CE” استخدام شده است) ببینید.
به عنوان مثال، به دلیل احتمال بروز ناگهانی علائم بیماری منیر گوش، پزشک شما ممکن است بگوید که شما قادر به کار کردن مشاغل دارای ارتفاعات نیستید. RFC شما این محدودیت را بیان می کند. این امر باعث گفتن SSA می شود که می توانید کارهایی مانند نقاشی یا کارهای ساختمانی انجام دهید.
همچنین، داروهای مورد استفاده در معالجه علائم منیر گوش معمولاً دارای عوارض جانبی مانند خواب آلودگی و خستگی هستند. اگر این عوارض جانبی را تجربه کردید، باید SSA را از آنها آگاه سازید و مطمئن شوید که در پرونده پزشکی شما مورد بحث قرار گرفته است. به عنوان مثال، خواب آلودگی و خستگی باعث می شود که کار در اطراف تجهیزات سنگین یا ماشین آلات، جلوگیری از کار در کارهای انبار، رانندگی یا ساخت و ساز، برای شما خطرناک باشد.

خستگی همچنین قابلیت اطمینان و بهره وری شما را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر بتوانید ثابت کنید که از کاهش ۲۰ درصدی بهره وری برخوردار هستید، SSA باید شما را غیرفعال کند. SSA پس از ایجاد RFC برای شما، از یک فرمول برای تعیین اینکه آیا RFC و عوامل حرفه ای (مهارت شغلی، تحصیلی و سن شما) شما را در گروه معلولین قرار می دهد استفاده می کند.


فیلر گونه چیست؟

همه ما با ژل یا فیلر آشنا هستیم . از فیلر برای پر کردن حفرات بدن یا چین و چروکها استفاده می شود . گونه گذاری ، تغییر زاویه فک تحتانی و لیفت ابرو نیز از جمله کاربردهای دیگر فیلر یا همان ژل می باشد .
فیلرها انواع بسیار متنوعی دارند . در گذشته نوع پایداری از ژل یا فیلر بنام ژل های پاژ وجود داشت که ماندگاری بسیار بالا و در حد چند سال داشت . از آنجا که گذشت زمان و افزایش سن موجب تغییرات زیادی در چهره می شد و از طرفی ژل پاژ در مکان قبلی تزریق خود باقی بود ، ناهماهنگی ناخوشایندی ایجاد میشد که بجز تخلیه با جراحی تحت پوشش سنگین آنتی بیوتیک ، چاره دیگری برای از بین بردن ژل پاژ باقی نمی گذاشت . اما در سالیان اخیر ژل ها تا درصد بسیار بالائی از اسید هیالورونیک تشکیل شده اند که نزدیکی بسیار زیادی با بافت بدن دارند . ژل ها معمولاً ماندگاری چند ماهه و بهرحال کمتر از یک سال دارند و پس از این مدت نیاز به تجدید تزریق ژل احساس می شود .علیرغم آنکه ترکیب موجود در ژلهای موجود در بازار تا حد زیادی شبیه به بافت طبیعی بدن است ، اما همان میزان تفاوت باقیمانده گاهی موجب دردسرهای بدی نظیر ایجاد حساسیت به ماده خارجی ، شوک آنافیلاکتیک و انتقال عفونت می شوند .

فیلر گونه چیست؟

دیده شده است در زمان تزریق یک ژل خاص ، فرد بدون مشگل ترخیص شده اما همیشه موقع مصرف ادویه یا سس دچار خارش در همان مناطقی که ژل تزریق شده است می شود که ناشی از واکنش بدن به مواد نگهدارنده فیلر یا ژل است . از سوی دیگر اخیراً قیمت فیلرهای وارداتی بسیار افزایش یافته است . عدم اطمینان از شرایط نگهداری فیلرهای وارداتی در کنار تردید در صحت تاریخ مصرف آنها از مسائلی بود که دست اندرکاران زیبائی را به فکر استفاده از محصولاتی بعنوان جانشین فیلر انداخت . جانشینی که ضمن سازگاری بالا با بدن ، از لحاظ اقتصادی نیز مزیت معنی داری نیز داشته باشد .
بایوفیلر – به معنای پرکننده ای که از بافت زنده – به دست آمده است ، همان فرآورده ای است که اخیراً بجای ژل یا فیلرهای وارداتی مورد استفاده مراکز معتبر پوست و زیبائی قرار می گیرد . برای تولید بایوفیلر ، از شخص خون گرفته می شود ، سپس خون را در دستگاه سانترفیوژ قرار می دهیم تا پلاسما یا بخش مایع خون را از سلول ها یا بخش جامد آن جدا کنیم . پلاسمای خالص را درون دستگاهی قرار داده و ژل متناسب با منطقه ای که قرار است تزریق انجام دهیم به دست می آوریم . بایوفیلر از آنجا که از خون خود شخص حاصل آمده است لذا بهیچوجه نگران واکنش بدن به آن ، یا ایجاد حساسیت و شوک های کشنده آنافیلاکتیک که در پی تزریق هر ماده خارجی ریسک آن وجود دارد ، نخواهیم بود .
از سوی دیگر چون ماده اولیه بایوفیلر از خون شخص می باشد طبعیتاً هزینه ای به مراتب کمتر از ژل های وارداتی در بر دارد .نگرانی بابت تاریخ اعتبار و کیفیت نگهداری ژل نیز در بایوفیلر بی معناست .
بایوفیلر را باید معمولاً سه نوبت با فواصل تقریباً یک ماهه تزریق کرد . در هر تزریق حدود سی درصد آن باقی می ماند و پس از سه نوبت ، ماندگاری آن شبیه ژل های خوب موجود در بازار است . برای ارزیابی تعداد دفعات تزریق و زمان ترمیم بایوفیلر ، ما در مجموعه مان ابتدا یک آنالیز یا ارزیابی از وضعیت سوخت و ساز بدن ، به کمک دستگاه – انجام می دهیم تا پیش از شروع تزریق ، چشم انداز خوبی از زمان ماندگاری بایوفیلر در بدن شخص و زمان تقریبی تزریق های بعدی داشته باشیم .

بهترین نتیجه بایوفیلر را با دکتر حسن زاد در کلینیک نیومود تجربه کنید

۰۲۱۸۸۵۶۹۸۴۵
۰۹۱۲۱۳۵۳۲۰۲


بیوفیدبک یا پس  خوراند زیستی تکنیکی است که می توانید از آن برای یادگیری برخی از وظایف بدن خود مانند ضربان قلب، استفاده کنید. در این مقاله از بخش روانشناسی و پزشکی موزیک دان به شما خواهیم گفت که در طی بیوفیدبک، شما به سنسورهای الکتریکی ای متصل می شوید که به شما در دریافت اطلاعاتی در مورد بدن تان کمک می کنند. این بازخورد به شما کمک می کند تا تغییرات ظریفی، مانند آرام کردن ماهیچه  های خاص، برای رسیدن به نتایجی که می خواهید، مانند کاهش درد را در خود ایجاد کنید. به طور خلاصه، بازخورد زیستی به شما این توانایی را می دهد که روش  های جدیدی را برای کنترل بدن و اغلب برای بهبود وضعیت سلامتی و یا عملکرد فیزیکی، تمرین کنید.

بیوفیدبک

بیوفیدبک چیست؟

بیوفیدبک تلاش می کند به شما یاد بدهد که عملکردهای خودکار بدن مانند ضربان قلب، تنش ماهیچه ای، تنفس، دمای پوست، فشار خون و حتی امواج مغزی را کنترل کنید. با یادگیری کنترل این کارکردها، ممکن است قادر به بهبود شرایط پزشکی خود، تسکین دردهای مزمن، کاهش استرس، یا بهبود عملکرد فیزیکی یا ذهنی تان باشید(گاهی به عنوان تمرین عملکرد پیک نیز از این تمرینات یاد می شود).

در طول بیوفیدبک، سنسورهای متصل به بدن شما تغییرات ایجاد شده در نبض، دمای پوست، تنش ماهیچه ای، الگوی موج مغزی یا برخی دیگر از عملکردهای فیزیولوژیکی را تشخیص می دهند. این تغییرات یک سیگنال، یک نور فلاش، و تغییر الگو را در یک صفحه ویدئویی ایجاد می کنند، که به شما این هشدار را می دهد که تغییرات فیزیولوژیکی رخ داده است. به تدریج و با کمک مشاور بیوفیدبک خود، می توانید با در دست گرفتن و کنترل آگاهانه عملکردهای خودکار بدن خود، سیگنال ها را تغییر دهید.

بیوفیدبک درمانی چیست و برای چه افرادی مفید است؟

بیوفیدبک درمانی یک درمان غیر دارویی است که در آن بیماران یاد می گیرند که چطور فرآیندهای بدن مثل تنش ماهیچه ای، فشار خون و یا ضربان قلب که معمولا غیر ارادی هستند، را کنترل کنند. این درمان ممکن است در گستره  ای از شرایط، مانند دردهای مزمن، بی  اختیاری ادراری، فشار خون بالا، سردرد تنشی و سردرد میگرنی نیز موثر باشد. به دلیل اینکه این درمان غیر تهاجمی بوده و نیاز به مصرف دارو ندارد، پس خطر بروز عوارض جانبی شدید نیز در آن کم است. این می تواند این درمان را برای کسانی که می خواهند از مصرف دارو اجتناب کنند، یا افرادی مانند زنان باردار که نمی توانند از داروها استفاده کنند، مناسب سازد. این روش درمانی اغلب با تمرینات آرامشی ترکیب می شود.

بیوفیدبک

در بیوفیدبک از چه چیزی استفاده می شود؟

اگرچه بیوفیدبک برای درمان انواع مشکلات سلامتی مورد استفاده قرار گرفته است، اما شواهد علمی کمی وجود دارد که نشان دهد که این روش برای بسیاری از مشکلات کارساز بوده است. با این حال، استثنائایی وجود دارد. مطالعات متعددی نشان می دهد که بیوفیدبک ممکن است برای انواع خاصی از بی  اختیاری ادراری، بی  اختیاری مدفوع دیابتی و درد مقعدی مربوط به انقباضات بیش از حد ماهیچه و یبوست ناشی از مشکلات ماهیچه  های مقعد موثر باشد. بیوفیدبک به طور فزاینده ای، در شرایط دیگر نیز با نتایج مثبتی همراه بوده است. این ها شامل پدیده رینود، سردرد تنشی و فیبرومیالژیا هستند. با وجود شواهد محدودی که در مورد کارکرد بیوفیدبک وجود دارد، اما بیوفیدبک در درمان موارد زیر موثر بوده است:

  • درد مزمن
  • اختلالات مفاصل تمپورومیبیبولار (TMJ)
  • اختلالات دستگاه گوارش، از جمله یبوست
  • بی اختیاری ادرار و مدفوع
  • فشار خون بالا
  • ریتم های قلبی غیر عادی (آریتمی های قلبی)
  • اعتیاد، از جمله به الکل
  • صرع
  • اختلالات حرکتی و اختلالات خاص
  • آسیب طناب نخاعی
  • اختلالات خواب
  • سندرم قبل از قاعدگی (PMS)
  • شب ادراری
  • اختلال نقص توجه (اختلال کمبود توجه) و اختلال نقص توجه بیش فعالی (ADHD)
  • اختلال وحشت
  • اختلال اضطراب

آماده سازی قبل از بیوفیدبک

شما به آمادگی ویژه  ای برای انجام بیوفیدبک نیاز ندارید. برای پیدا کردن یک مشاور بیوفیدبک، از پزشک خود و یا یک متخصص بهداشت و درمان دیگر که با بیوفیدبک درمانی آشنایی دارد، مشورت بگیرید تا فردی را که تجربه کافی در بیوفیدبک درمانی را دارد به شما معرفی کند. بسیاری از متخصصان بیوفیدبک در حوزه دیگری از مراقبت  های سلامتی، مانند روان  شناسی، پرستاری و درمان فیزیکی تخصص دارند.

قوانین ایالتی در مورد متخصصان بیوفیدبک متفاوت است. برخی از متخصصان بیوفیدبک، مدارکی می گیرند که نشان دهنده تجربه بالای آن ها در تخصص خودشان است. قبل از اینکه تحت درمان قرار بگیرید، از متخصص بیوفیدبک این سوالات را بپرسید:

  • آیا دارای مدرک معتبر در این حرفه هستید؟
  • آموزش و تجربه شما چقدر است؟
  • آیا تا به حال درمان بیوفیدبکی مشابه شرایط من را تجربه کرده اید؟
  • فکر می کنید که به چند جلسه بیوفیدبک نیاز دارم؟
  • هزینه درمان چقدر است و آیا تحت پوشش بیمه قرار می گیرد؟
  • آیا می توانید فهرستی از مراجع را در اختیار من قرار دهید؟

برخی آماده سازی ها برای افرادی که بیوفیدبک را انجام می دهند، مفید است. این آماده  سازی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مطالعه در مورد پس خوراند زیستی، به طوری که قبل از شروع، یک ایده کلی از این روش درمانی داشته باشید.
  • پیدا کردن انگیزه کافی برای وقت گذراندن و تلاش کافی برای اتمام دوره بیوفیدبک درمانی

اگر پزشک، شما را برای درمان به یک درمانگر معرفی کند، درمانگر با پزشک تماس خواهد گرفت تا پیش از شروع درمان، درباره تاریخچه پزشکی و مشکلات سلامتی فعلی تان صحبت کند. گر پزشک تان شما را به یک درمانگر بیوفیدبک ارجاع نداده است، اما شما می خواهید بیوفیدبک را امتحان کنید، ابتدا با پزشک خود تماس بگیرید تا درباره وضعیت تان با او صحبت کنید.

این به شما فرصتی می دهد تا افکار پزشک خود را در مورد بازخورد زیستی به عنوان یک روش درمان برای درمان مشکل سلامتی خاص خود بشنوید. همچنین این کار به پزشک تان تصویری کامل  تر از روش درمانی ای که از آن استفاده می کنید ارائه می دهد. قبل از اینکه پس خوراند زیستی یا هر نوع درمانی دیگر را شروع کنید، اداره غذا و دارو (FDA)پیشنهاد می کند که اعتبار، تجربه و گواهی درمانگر خود را بررسی کنید. هم چنین هزینه درمان و اینکه آیا بیمه تان آن را پوشش می دهد، را جویا شوید.

بیوفیدبک

نحوه انجام درمان بیوفیدبک

بیوفیدبک به انگیزه، زمان، تلاش، تمرین و ارتباط صادقانه با درمانگرتان نیاز دارد. درمانگر شما در مورد علائم و انتظارات شما، تاریخچه پزشکی، داروهای در حال مصرف و هر درمان دیگری که پیش از بیوفیدبک امتحان کرده اید، سوالاتی خواهد کرد. درمانگر شما درباره نتایجی که به دست می آید و انتظارات شمایداالابللللباااا، بحث و گفتگو خواهد کرد. همچنین تجهیزات بیوفیدبک به شما معرفی خواهند شد.

سپس درمانگر تجهیزات بیوفیدبک را متصل خواهد کرد. سنسورها واکنش  های بدن شما را تشخیص خواهند داد. نوع سنسور بر حسب نوع فرآیند قابل اندازه  گیری متفاوت است. برای مثال، برای فیدبک ماهیچه، ممکن است سنسورهایی به ماهیچه های روی سر، گردن و فک شما متصل شود. برای بیوفیدبک دمایی، حسگرها ممکن است به انگشتان دست و یا شست شما متصل شوند. همان طور که یاد می گیرید که عملکردهای بدن خود را که برخی از آن  ها نیز ناخودآگاه هستند، کنترل کنید، تجهیزات بیوفیدبک پیشرفت شما را با صدا، نور و یا تغییر الگو در یک صفحه ویدئویی نشان می دهند.

تعداد جلسات مورد نیاز متفاوتند. در پایان هر جلسه، درمانگر پیشرفت شما را بررسی کرده و یک برنامه تمرینی برای پی  گیری در خانه ارائه خواهد داد. تمرین مداوم به شما کمک خواهد کرد که آموزش خود را از یاد نبرده و آن را تقویت کنید.

پیگیری جلسات بیوفیدبک

هنگامی که جلسات بیوفیدبک به اتمام رسید، می توانید در صورت نیاز به مطب درمانگر خود مراجعه کنید.

اگر تحت مراقبت پزشک هستید، به ارتباط خود با پزشک تان ادامه دهید. تمام تغییرات در برنامه درمانی تان باید با مشارکت پزشک انجام شود.

چه زمانی باید به متخصص مراجعه کنید

اگر پزشک تان، شما را به یک درمانگر بیوفیدبک ارجاع داد، اما جلسات درمانی به کاهش علائم شما کمک نکرد، با پزشک خود تماس بگیرید تا درباره وضعیت تان با او صحبت کند. بسته به نوع مشکلات سلامتی تان، ممکن است پزشک شما شکل دیگری از درمان را پیشنهاد کرده یا تشخیص اولیه خود را مورد تجدید نظر قرار دهد.

بیوفیدبک

انواع بیوفیدبک

مشاور شما ممکن است بسته به نوع مشکلات سلامتی و اهداف تان، از روش  های گوناگونی استفاده کند. انواع بیوفیدبک عبارتند از:

  • امواج مغزی. این نوع از درمان، از سنسورهای پوستی همراه با الکتروانسفالوگرافی (EEG)برای نظارت بر امواج مغزی تان استفاده می کند.
  • تنفس. در طول بیوفیدبک تنفسی، نوارهایی در اطراف شکم و سینه شما قرار داده می شود تا میزان و الگوی تنفس شما را زیر نظر داشته باشد.
  • ضربان قلب. این نوع، از سنسورهای انگشتی یا نرمه گوش همراه با وسیله ای برای تشخیص تغییرات حجم خون (فتوپلتیسموگرافی) استفاده می کند. یا اینکه سنسورهایی روی سینه،پشت یا مچ دست شما قرار می گیرند، تا ضربان قلب و نحوه تغییرات آن را اندازه گیری کنند.
  • انقباض ماهیچه. این نوع، شامل قرار دادن سنسورهایی بر روی ماهیچه های اسکلتی شما همراه با یک الکترومیوگرافی (EMG) برای نظارت بر فعالیت  های الکتریکی ناشی از انقباض ماهیچه  ها است.
  • فعالیت غده تعریق. سنسورهای متصل به انگشتان یا بر روی کف دست یا مچ شما همراه با الکترومیوگرافی (EDG) فعالیت غدد تعریق و مقدار عرق موجود بر روی پوست شما را اندازه گیری می کنند و به شما در مورد اضطراب موجود هشدار می دهند.
  • دما. سنسورهای متصل به انگشتان و یا پاهای شما جریان خون جاری در پوست شما را اندازه گیری می کنند. از آنجا که وقتی استرس دارید، درجه  حرارت بدن افت می کند، سنسورها می توانند شما را ترغیب کنند که تکنیک  های تمدد اعصاب را شروع کنید.

روش های بیوفیدبک

به جای اینکه سیستم عصبی تان را بر علیه خود به کار گیرید، از آن در جهت مثبت استفاده کنید. بیوفیدبک روشی برای اندازه  گیری کارکردهای فیزیولوژیکی ای مثل دمای پوست، تنش ماهیچه ای و یا امواج مغزی است که معمولا از آن ها آگاه نیستید. پس از آن این روش، نحوه کنترل آن ها را به شما آموزش می دهد. بسته به این که بر روی چه عملکرد فیزیولوژیکی ویژه  ای کار می کنید، از تکنیک  های مختلف استفاده می شود.

رایج  ترین تکنیک های بیوفیدبک عبارتند از:

  • بیوفیدبک دمایی
  • بیوفیدبک EMG
  • بیوفیدبک EEG
  • واکنش پوستی گالوانیک

بیوفیدبک EEG ممکن است به بیماران با اختلال کم  توجهی بیش  فعالی (ADHD)، اعتیاد، اضطراب، تشنج، افسردگی و انواع دیگر بیماری  های مغزی کمک کند. درمانگر در طی یک جلسه بیوفیدبک، الکترودها را به پوست بیمار متصل می کند و این الکترودها اطلاعات را به یک جعبه کنترل ارسال می کنند.

درمانگر، اندازه گیری  ها را بر روی مانیتور مشاهده می کند و از طریق آزمون و خطا، گستره  ای از فعالیت  های ذهنی و تکنیک  های تمدد اعصاب که می تواند به تنظیم فرایندهای بدنی بیمار کمک کند را مشخص می کند. در نهایت، بیماران یاد می گیرند که چگونه این فرایندها را بدون نیاز به نظارت، کنترل کنند.

با بیوفیدبک در کنترل می مانید. نه سوزن و نه دارویی مورد نیاز است. شما یاد می گیرید که به ندای بدن خود گوش کرده و با او صحبت کنید و سیستم عصبی خود را در طول فرآیند درمان با خود متحد کنید. در این مقاله فهمیدید که بیوفیدبک چگونه عمل می کند. بیوفیدبک با آرامش اتوژنیک یا بصری که برای هدایت شما به حالت مطلوب آرامش، گرما و یا رهایی ماهیچه ای به کار می روند، افزایش می یابد.

بیوفیدبک

بیوفیدبک دمایی پوست

بیوفیدبک دمایی پوست، که همچنین تحت عنوان بیوفیدبک ترمال نیز نامیده می شود، رایج ترین تکنیک  بیوفیدبک است. بیوفیدبک حرارتی بر آموزش شما در تغییر درجه  حرارت دست تمرکز دارد. یک رزیستور به یکی از انگشتان اصلی دست شما متصل می شود. تغییرات دمایی با دقت یک دهم درجه ثبت و از طریق یک صفحه نمایش دیجیتالی به شما بازگردانده می شود. وظیفه شما افزایش یا کاهش درجه  حرارت دستتان است. استفاده از آرامش بخش های حرارتی برای تغییر دمای بدن یکی از اولین تکنیک  های بیوفیدبکی است که برای درمان به کار می رود. محققان دریافتند که این روش خاص در درمان پدیده رینود و سردردهای میگرنی مفید بوده است.

بیوفیدبک تنش ماهیچه ای EMG

بیوفیدبک تنش ماهیچه ای EMG  در مورد آنچه که در یک گروه خاص از ماهیچه  ها، برای مثال در پیشانی و یا ساعد، رخ می دهد، هشدار می دهد. این بازخورد معمولا هم دیداری (نمایش دیجیتالی) و هم شنیداری (صدای کلیک) است. با این بازخورد، شما می توانید یاد بگیرید که به طور داوطلبانه گروهی از ماهیچه  ها را آرام کنید.

زمانی که ماهیچه  ها منقبض می شوند، مجموعه ای از امواج الکتریکی به فیبرهای عضلانی هدایت می شوند. با کاهش فعالیت الکتریکی، آرامش ماهیچه  ها بیشتر می شود. با بیوفیدبک EMG، فعالیت الکتریکی ماهیچه با استفاده از الکترودهای موجود بر روی پوست که مستقیما در بالای ماهیچه ها قرار گرفته اند، اندازه گیری می شود. سپس اطلاعات به شما بازخورد می شوند. هدف شما کاهش (یا افزایش) این فعالیت الکتریکی و در نتیجه یادگیری کنترل تنش ماهیچه ای است. این کار به ویژه برای سردرد، اضطراب، ترس و بی خوابی مفید است.

بیو فیدبک الکتروانسفالوگرام (EEG)

بیوفیدبک EEG یا همان نوروفیدبک یک استراتژی یادگیری است که به شما این امکان را می دهد که امواج مغزی خود را تغییر دهید. زمانی که الگوی امواج مغز را بر روی یک مانیتور می بینید، یاد می گیرید که می توانید امواج مغزی را تغییر دهید. چرا باید امواج مغز را تغییر دهید؟ ساده است. ۴ الگوی مغزی وجود دارد (بتا، آلفا، تتا و دلتا)، هر یک دارای حالت متفاوتی است. اگر به دنبال فرار از استرس هستید، پس هدف شما یاد گرفتن الگوهای مغزی آلفا به وسیله آرامش و تمرکز است.

در یک جلسه ویژه EEG، یک یا چند الکترود در پوست سر شما و یک یا دو الکترود در هر گوش قرار داده می شود. امواج مغزی شما بر روی یک مانیتور نمایش داده می شوند. شما از طریق یک بازی کامپیوتری یاد می گیرید که چطور امواج مغزی را به یک فرکانس مورد نظر تغییر دهید. “EEG” برای درمان اضطراب، افسردگی، بیخوابی، درد مزمن، اعتیاد، سندرم خستگی مزمن و اختلالات خود ایمنی به کار می رود.

واکنش پوستی گالوانیک  (gsr)

gsr  نشان  دهنده فعالیت غده تعریق و تغییرات در سیستم عصبی سمپاتیک است. در مواقع اضطراب میزان تعریق بالا می رود. این رطوبت، رسانایی الکتریکی بین دو نقطه روی پوست را افزایش می دهد.

یک بیوفیدبک gsr این تغییرات را تشخیص می دهد و آن  ها را از طریق سیگنال بصری یا شنوایی به شما می دهد.

این نوع از بیوفیدبک برای درمان اضطراب و فشار خون، مفید است.

بیوفیدبک

دستگاه  های بیوفیدبک

شما می توانید آموزش  های بیوفیدبک را در کلینیک  های فیزیک درمانی، مراکز پزشکی و بیمارستان دریافت کنید. تعداد بالایی از وسایل و برنامه  های بیوفیدبک نیز برای استفاده خانگی به بازار عرضه شده اند، از جمله:

  • برنامه های رایانه  ای یا موبایلی تعاملی. برخی از انواع وسایل بیوفیدبک با استفاده از یک یا چند سنسور که به انگشتان و یا گوش شما متصل هستند، تغییرات فیزیولوژیکی بدن تان، از قبیل نرخ فعالیت قلب و تغییرات پوست، را اندازه گیری می کنند. سنسورها به کامپیوتر شما وصل می شوند.

با استفاده از گرافیک کامپیوتر، این ابزارها به شما کمک می کنند تا استرس خود را با کمک تنفس، آرام کردن عضلات و فکر کردن به موضوعات مثبت کاهش دهید. مطالعات نشان می دهند که این نوع وسایل ممکن است در طول استرس، در بهبود پاسخ  ها و تحریک احساس آرامش و رفاه موثر باشند.

  • نوع دیگری از درمان بیوفیدبک شامل پوشیدن سربندی است که فعالیت های مغزی شما را هنگام مدیتیشن تحت نظر می گیرد. این دستگاه از صداها برای آرام کردن ذهن شما استفاده می کند و زمانی که فعال است به شما کمک می کند تا واکنش استرس زای خود را کنترل کنید. می توانید اطلاعات هر جلسه را بر روی کامپیوتر یا دستگاه تلفن همراه خود ذخیره کنید، تا بتوانید در طول زمان پیشرفت خود را دنبال کنید.
  • وسایل پوشیدنی. یک نوع دیگر از درمان، شامل قرارگیری یک سنسور بر روی کمرتان است که تنفس شما را بررسی کرده و الگوهای تنفس تان را با استفاده از یک برنامه نشان می دهد. اگر تنش طولانی داشته باشید، این برنامه به شما هشدار می دهد و با راهنمایی هایی، به شما کمک می کند تا آرامش خود را مجددا به دست آورید.

اداره غذا و دارو (FDA)یک دستگاه بیوفیدبک، را برای کاهش استرس و فشار خون تایید کرده است. این ابزار، یک دستگاه الکترونیکی قابل  حمل است که تنفس آرام و عمیق را توسعه می دهد.

با این حال، اداره غذا و دارو بسیاری از وسایل بیوفیدبک که برای استفاده خانگی به بازار عرضه می شوند، را تایید نمی کند. قبل از امتحان بیوفیدبک در خانه، انواع وسایل را با تیم مراقبت خود مورد بحث و بررسی قرار دهید تا بهترین دستگاه را پیدا کنید.

آگاه باشید که برخی از محصولات ممکن است به غلط به عنوان ابزار بیوفیدبک به بازار عرضه شوند، و اینکه همه ابزارهای بیوفیدبک قانونی نیستند.

بیوفیدبک

چرا بیوفیدبک انجام می شود؟

بیوفیدبک، که گاهی تحت عنوان تمرینات بیوفیدبک شناخته می شود، برای کمک به مدیریت بسیاری از مسائل جسمی و روانی از جمله موارد زیر مورد استفاده قرار می گیرد:

  • اضطراب و نگرانی
  • آسم
  • اختلال کم توجهی بیش  فعالی (ADHD)
  • عوارض جانبی شیمی درمانی
  • درد مزمن
  • یبوست
  • بی اختیاری مدفوع
  • فیبرومیالژیا
  • سردرد
  • فشار خون بالا
  • سندرم روده تحریک پذیر
  • بیماری رینود
  • وزوز گوش
  • سکته مغزی
  • اختلال تمپورومیبیبولار مفصلی (TMJ)
  • بی اختیاری ادراری

بیوفیدبک به دلایل مختلفی به مردم توصیه می شود:

  • این روش غیرتهاجمی است.
  • ممکن است نیاز به داروها را کاهش داده یا حذف کند.
  • ممکن است مزایای داروها را افزایش دهد.
  • ممکن است به زنانی که در دوران بارداری دارو مصرف نمی کنند، کمک کند.
  • به مردم کمک می کندکه کنترل سلامت خود را بیشتر احساس کنند.

خطرات بیوفیدبک

بیوفیدبک به طور کلی ایمن است، اما ممکن است برای همه مناسب نباشد. دستگاه  های بیوفیدبک ممکن است به درستی بر روی افراد با شرایط پزشکی خاص مانند مشکلات ضربان قلب و یا شرایط خاص پوستی عمل نکنند. در قدم اول با پزشک خود در مورد آن صحبت کنید. بیوفیدبک به طور کلی روش درمانی ایمنی است. هیچ قانونی وجود ندارد که آموزش درمانگر بیوفیدبک را به رسمیت بشناسد، اما بسیاری از درمانگران به طور داوطلبانه از موسسه گواهی بیوفیدبک آمریکا (BCIA)گواهی ای به عنوان اثبات آموزش، تجربه و حرفه  ای گری خود دریافت می کنند.

بیوفیدبک

در طول درمان بیوفیدبک باید انتظار چه چیزی را داشته باشید

در طی یک جلسه بیوفیدبک، یک درمانگر، حسگرهای الکتریکی ای را به قسمت  های مختلف بدن متصل می کند. این سنسورها می توانند برای نظارت بر امواج مغزی، دمای پوست، تنش ماهیچه ای، ضربان قلب و تنفس به کار روند. این اطلاعات از طریق نشانه  هایی، مانند تغییرات روی یک مانیتور، صدای بوق و یا یک نور فلاش به شما بازخورد می شود. بازخورد به شما یاد می دهد که واکنش ای بدن خود را با تغییر افکار، احساسات و یا رفتار خود تغییر دهید یا کنترل کنید. این کار می تواند به درمان مشکل شما کمک کند.

به عنوان مثال، بیوفیدبک می تواند بر ماهیچه های عصبی ای که باعث سردرد می شوند، تاثیر بگذارد. سپس یاد می گیرید که چطور برای کاهش درد خود، تغییرات فیزیکی عمدی، مانند آرام کردن ماهیچه  های مخصوص در بدن خود را انجام دهید. هدف نهایی بیوفیدبک این است که یاد بگیرید که چطور از این تکنیک  ها در خانه خود استفاده کنید. یک جلسه بیوفیدبک معمولی ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می کشد. طول و تعداد جلسات توسط شرایط شما و اینکه با چه سرعتی واکنش  های فیزیکی خود را کنترل می کنید، تعیین می شود. بیوفیدبک ممکن است توسط بیمه پوشش داده شود.

نتایج بیوفیدبک

اگر بیوفیدبک برای شما موفقیت  آمیز باشد، ممکن است به شما کمک کند تا علائم بیماری خود را کنترل کرده و یا میزان دارویی که مصرف می کنید را کاهش دهید. در نهایت، شما می توانید تکنیک  های بیوفیدبک را یاد بگیرید و به تنهایی تمرین کنید. با این حال، بدون مشورت با تیم مراقبت خود، درمان پزشکی را متوقف نکنید.

چند جلسه بیوفیدبک لازم است؟

جلسات معمولا کم  تر از یک ساعت طول می کشد.

برای برخی مشکلات، بیماران در هشت تا ۱۰ جلسه آرامش را تجربه می کنند. برای شرایط دیگر، مانند فشار خون بالا، بهبود ممکن است نیاز به ۲۰ جلسه درمانی داشته باشد.

در کنار این جلسات، فعالیت  های ذهنی و تمدد اعصاب نیز برای هر فرد ۵ تا ۱۰ دقیقه در روز به طول می انجامد.

بیوفیدبک

کاربردهای بیوفیدبک

به گفته مرکز پزشکی مریلند (umm)، هنوز مشخص نیست که چرا و چگونه بیوفیدبک کار می کند، اما به نظر می رسد که این کار به سود افرادی است که مشکلات مرتبط با استرس را تجربه می کنند.

وقتی فردی استرس را تجربه می کند، فرآیندهای درونی او – مانند فشار خون – می توانند نامنظم شوند. درمانگر، روش  های تمدد اعصاب و استراحتی که می تواند علائم را کاهش دهد، را آموزش می دهد.

میگرن

مردم اغلب برای درمان سردرد و میگرن، به دنبال روش های بیوفیدبک و تمدد اعصاب هستند، اما مطالعات در مورد اثربخشی آن، نتایج مختلفی را به همراه داشته است. در سال ۲۰۱۵، یک مطالعه ژاپنی نشان داد که درمان بیوفیدبک، فراوانی و شدت نشانه  ها را در افراد مبتلا به میگرن کاهش داده است. با این حال، در سال ۲۰۰۹، محققان دیگری گزارش دادند که در حالی که به نظر می رسد که آرامش به افراد مبتلا به میگرن باز می گردد، اما به نظر نمی رسد که ترکیبی از آرامش و بیوفیدبک مزایای اضافی ای را به همراه داشته باشند.

بیمارستان سردرد و اختلالات عصبی میشیگان (MHNI)گزارش داده است که درمان بیوفیدبک علائم سردرد و میگرن را در ۴۰ تا ۶۰ درصد از بیماران یعنی مشابه نرخ موفقیت داروها، بهبود می بخشد. آن  ها پیشنهاد می کنند که ترکیب بیوفیدبک با دارو ممکن است اثربخشی هر دو را افزایش دهد. با این حال، در حالی که بیوفیدبک ممکن است به کاهش میگرن ناشی از استرس کمک کند، اما میگرن به علت وجود سایر محرک  ها اثربخشی این درمان را کم تر می کند.

ADHD

برخی مطالعات نشان داده اند که بیوفیدبک، یا نوروفیدبک، ممکن است به افراد مبتلا به اختلال کم  توجهی بیش  فعالی کمک کند. به گفته نویسندگان یک مقاله سیستماتیک که در BMJ و در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، شواهد نشان می دهند که نوروفیدبک می تواند به اختلال کم  توجهی بیش  فعالی کمک کند. با این حال، به دلیل طراحی ضعیف بسیاری از مطالعات و برای تایید اثربخشی درمان، آن  ها خواستار تحقیقات بیشتر هستند.

اختلال استرس پس از ضربه

برخی از انواع بیوفیدبک ممکن است به بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه کمک کند. یک مطالعه نشان داد که افزودن بیوفیدبک قلب به درمان استاندارد این بیماری، نتایج مثبتی را به همراه ندارد. با این حال، در سال ۲۰۱۶، دانشمندان گزارش دادند که استفاده از بیوفیدبک به طور قابل  توجهی علائم این بیماری را در ۱۷ بیمار مبتلا به این مشکل کاهش داده است.

بیوفیدبک

بی  اختیاری ادراری

اداره سیاست مراقبت بهداشتی و تحقیقات در حال حاضر و بر طبق یافته  های مطالعات بالینی، بیوفیدبک را با تمرکز بر عضلات کف لگن، برای درمان بی  اختیاری ادراری مفید می داند.

اضطراب کودکان در دندانپزشکی

محققان در کالج دندان  پزشکی نارایانا و بیمارستان هند بررسی کردند که آیا بیوفیدبک می تواند به کنترل اضطراب کودکان در هنگام مراجعه به دندان  پزشکی کمک کند یا خیر. در نشریه ژورنال اروپایی، آن  ها به این نتیجه رسیدند که بیوفیدبک را می توان در مراجعه های اولیه کودکان نگران به دندان پزشکی مورد استفاده قرار داد، و استفاده از دستگاه های بیوفیدبک ساده تر برای استفاده در دندان پزشکی ها توصیه شده است.

بیماری رینود

بیماری رینود یک بیماری است که باعث می شود بخشی از بدن در واکنش به درجه  حرارت سرد و یا استرس عاطفی احساسی بی  حس و سردی کند. این بیماری از مشکل خونرسانی به پوست ناشی می شود. مطالعات نشان می دهند که بیوفیدبک حرارتی می تواند به کاهش علائم بیماری رینود کمک کند. انجمن رینود گزارش می دهد که ۸۰ تا ۹۰ درصد بیماران مبتلا به رینود پس از درمان بهبود قابل توجهی را در علائم خود تجربه کرده اند.

یبوست مزمن

یک تیم از دانشگاه آیوا کشف کرد که بیوفیدبک، نتایج موثری را در درمان یبوست مزمن از خود نشان داده است و این روش می تواند به طور موفقیت  آمیز بر ماهیچه  هایی که باعث یبوست مزمن می شوند، کنترل پیدا کند. طبق گفته نویسنده اصلی این مطالعه، نتایج نشان می دهد که در حدود ۸۰ درصد از بیماران تحت درمان قرار گرفته شده از طریق بیوفیدبک، بهبود حرکت روده مشاهده شده است. این موضوع، که بیماران مبتلا به یبوست، چه با یبوست مزمن و یا با سندروم روده تحریک  پذیر، احتمالا از اثرات مفید بیوفیدبک بهره مند خواهند شد، در سال ۲۰۱۴ توسط محققین مورد حمایت قرار گرفت.

بی  اختیاری مدفوع

دانشمندان دانشگاه لوبک آلمان دریافتند که ترکیب تحریک الکتریکی با بیوفیدبک درمانی به بیماران مبتلا به بی  اختیاری مدفوع کمک می کند. آن  ها در مجله بین  المللی بیماری ها گزارش دادند که شواهد کافی برای تاثیر بیوفیدبک همراه با تحریک الکتریکی در درمان بی  اختیاری مدفوع وجود دارد. به نظر می رسد که تحریک نیروی اف ام (فرکانس متوسط مدوله)به علاوه بیوفیدبک، موثرترین و ایمن ترین درمان است.

درمان  های شناختی و رفتاری

دکتر جان کریستال، ویراستار روان  پزشکی زیستی، می گوید که بیوفیدبک ممکن است راه  های جدیدی را برای درمان  های شناختی و رفتاری به پزشکان معرفی کند. او اکنون در حال کار بر روی مقاله ایست که در آن زمانی که درمانگر سیگنال  های بازخورد را از طریق تصویربرداری مغناطیسی کارکردی تشدید می کند، افراد قادر به کنترل فعالیت مناطق خاصی از مغز هستند.

درد مزمن مقعد

مطالعات انجام  شده توسط محققان دانشگاه کارولینای شمالی نشان داده است که برای درمان نوع خاصی از درد مزمن مقعد به نام سندروم انی لیواتور، بیوفیدبک از درمان  های دیگر موثرتر است.

دندان قروچه شبانه

دندان قروچه شبانه، نگه داشتن، سابیدن، کوبیدن و یا فشردن دندان و فک در هنگام خواب است. تیمی در بیمارستان دندان پزشکی ترنر منچستر در انگلستان، تاثیر درمان بیوفیدبک بر این وضعیت را مورد بررسی قرار داد. به نوزده نفر از شرکت کنندگان دستگاه بیوفیدبک مخصوصی داده شد تا هر شب و به مدت ۵ هفته استفاده کنند. یازده نفر از شرکت کنندگان کاهش سردرد و ناراحتی  های ماهیچه فک را پس از بیدار شدن در صبح تجربه کردند.

نویسندگان این مطالعه نتیجه  گیری کردند: ” استفاده از بازخورد زیستی می تواند سطح فعالیت عملکردی را کاهش داده و منجر به بهبود علائم شود.” شرکت کنندگان در طول دوره مطالعاتی هیچ گونه عوارض جانبی ای را گزارش نکردند.

ناتوانی و پراکندگی گفتاری کودک

فردی که پراکنده سخن می گوید به سختی می تواند آنچه را که می خواهد به درستی و به طور مداوم بیان کند. این به خاطر مشکلی در مغز است، نه ماهیچه  های گفتاری. محققان در آزمایشگاه  های هاسکینز در کانکتیکات اثربخشی یک برنامه درمانی که شامل بیوفیدبک فراصوت برای شش کودک با پراکندگی گفتار (CAS) که اشتباهات صوتی گفتاری را تکرار کرده بودند، را بررسی کردند. پس از ۱۸ جلسه درمانی، نویسندگان به این نتیجه رسیدند که  برنامه درمانی شامل بیوفیدبک فراصوت می تواند یک گزینه مناسب برای بهبود دقت کودکان در صحبت باشد.

سردرد

یکی از بیشترین مطالعات بیوفیدبک بر روی سردرد انجام شده است. تنش ماهیچه ای و استرس می تواند میگرن و انواع دیگر سردرد را تحریک کند و حتی می تواند علائم سردرد را بدتر کند. شواهد خوبی وجود دارد که نشان می دهد، بیوفیدبک درمانی می تواند ماهیچه  ها را آرام کرده و استرس را کاهش دهد تا از این طریق هم فرکانس و هم شدت سردرد را کاهش دهد. به نظر می رسد که بیوفیدبک در هنگام ترکیب با داروهای دیگر و به ویژه برای سردرد مفید است.

فشار خون بالا

به طور مجزا، شواهدی در مورد استفاده از بیوفیدبک برای درمان فشار خون بالا وجود ندارد. اگر چه به نظر می رسد که این روش فشار خون را کاهش می دهد، اما به اندازه دارو موثر نیست.

بی اختیاری ادراری

بیوفیدبک درمانی می تواند به افرادی که مشکل کنترل ادرار دارند، کمک کند. بیوفیدبک می تواند به زنان کمک کند تا ماهیچه  های کف لگن را کنترل و تقویت  کنند. بعد از چندین جلسه بیوفیدبک، ممکن است زنان مبتلا به بی  اختیاری بتوانند نیاز مبرم خود به ادرار و تعداد دفعات بروز مشکل را کاهش دهند. بیوفیدبک همچنین می تواند به کودکانی که تخت شان را خیس می کنند و همچنین افراد مبتلا به بی  اختیاری ادراری (عدم توانایی کنترل حرکات روده) کمک کند. برخلاف داروهایی که برای درمان بی  اختیاری استفاده می شوند، بیوفیدبک دارای عوارض جانبی نیست.

بیوفیدبک

اضطراب

درمان اضطراب یکی از رایج  ترین استفاده  های بیوفیدبک است. زمانی که مضطرب و نگران هستید این درمان به شما اجازه می دهد تا بیشتر از واکنش  های بدن خود آگاه شوید. سپس شما می توانید نحوه کنترل این رفتارها را یاد بگیرید.

درد کمر

اگر درد کمر مربوط به تنش ماهیچه ای یا تشنج باشد، بیوفیدبک می تواند برای کاهش شدت درد، کاهش مصرف دارو و بهبود کیفیت زندگی موثر باشد. بیوفیدبک ممکن است به شما کمک کند تا ماهیچه  های خود را آموزش دهید تا نسبت به استرس یا حرکت بهتر واکنش مثبتی نشان دهند.

مشکلات دیگر

شرایط دیگری که ممکن است با پس خوراند زیستی درمان شوند، عبارتند از:

  • افسردگی
  • اضطراب
  • آسم
  • فشار خون بالا
  • دیابت
  • دردهای مزمن
  • بی اشتهایی عصبی
  • ناتوانی های یادگیری
  • انقباض عضلانی
  • بیماری حرکتی

بیوفیدبک

چه نوعی از تمرینات تمدد اعصاب در بیوفیدبک درمانی مورد استفاده قرار می گیرند؟

چند تمرین آرامشی مختلف از جمله موارد زیر در بیوفیدبک استفاده می شوند:

  • تنفس عمیق
  • استراحت ماهیچه: به طور متناوب ماهیچه ها را منقبض و منبسط کنید.
  • تصاویر راهنما: تمرکز بر روی یک تصویر خاص که ذهن شما را احاطه کرده و باعث شود که احساس آرامش بیشتری بکنید.
  • مراقبه: بر روی حواس خود تمرکز کرده و احساسات منفی را از خود دور کنید.


راه های تحریک جنسی شوهر

تحریک جنسی زوجین در استمرار رابطه انها بسیار اهمیت دارد.برای داشتن یک زندگی مستمر و رضایت بخش باید به رابطه جنسی و میزان رضایتمندی زوجین در رابطه اهمیت بسیاری داد.

عدم اگاهی از اهمیت شیوه های تحریک مردان و نقش مهم آن در امیزش جنسی، موضوعی است که بعضی از زنان در زندگی به آن توجهی ندارند.

 

راه های تحریک جنسی شوهر

 

یکی از هدف های زندگی زناشویی که در کنار عوامل ديگر به تداوم روابط زناشویی کمک کند اگاهی به شیوه های تحریک و استفاده از آن در امیزش است.

 

رفتار خاص داشته باشید تا شوهرتان تحریک شود.ناز و عشوه های زنانه و رفتار خاص بسیار تحریک کننده است. منظورم مانور دادن روی اندامی هستش که شوهر بیش تر از اون خوشش می اید و سبب تحریک شوهر میشود.

 

اگه شوهر شما از بالاتنه تان خوشش می اید می توانید با پوشیدن لباس‌های خاصی که شوهرتان دوست دارد ان چیزی باشید که شوهرتان می خواهد.

 

راه های تحریک جنسی شوهر

 

هر مردی خلقیات خاص خود را دارد، هیچ شخصی بهتر از خود شوهرتان نمی تواند شما را در مورد پوشش راهنمايي کند. شما با مشورت با او و تست لباس‌های مختلف خاص می توانید بفهمید که علائق شوهرتان چه مواردی هستند. لازم به گفتن است که این مدل رفتار و پوشش نباید دائمی باشد. زیرا خيلي زود برایش عادی میشوید.

 

فوقش ۲ الی ۳ بار در هفته سعی کنید ان لباس‌های خاص رو بپوشید نه ۲۴ ساعت شبانه روز و در کل هفته!

 

پوشیدن لباس‌های زیر جدید و هیجان انگیز و تحریک کننده

 

براي تحریک جنسی مردان میتوانید لباس‌های زیری انتخاب کنید که زیبا باشد و اندام های خصوصیتان را بیش تر ظاهر سازد تا باعث برانگیختن مرد شود. هیچگاه مردان از دیدن بدن عریان زنان آن قدر تحریک نمی شوند که با دیدن لباس زیر زیبا با رنگی جذاب که اندام های آنان را نمایان تر می سازد تحریک می گردند.

 

تحریک دهان به دهان:

 

یکی از شیوه های تحریک جنسی که شروع فرآیند امیزش جنسی میباشد تحریک دهان به دهان یا بوسیدن است. بوسه باعث رابطه نزديک زوجین به یکدیگر و تماس چشمی مستقیم و اشتراک نفس ها ميشود و براي عشق بازی قابل اهمیت و ضروری است.

 

وقت گذراندن با یکدیگر

 

راه های تحریک جنسی شوهر

 

اما احتمالا این مسئله در ابتدای رابطه خيلي صدق نکند ولی مردان زيادي اعتراف نموده اند که وقت گذراندن با همسرشان، خوردن ناهار یا شام با یکدیگر، تماشای یک فیلم یا حتی مطالعه کردن در کنار هم می تواند آنها را براي داشتن رابطه جنسی تحریک کند.

 

بازي جنسی

 

بازي با اندام جنسی خودتان میتواند یک مرد را عمیقاً تحریک کند. اما براي اینکار باید تجربه کافی داشته باشید.

 

رنگ قرمز

 

در یک ازمایش دانشگاهی ديگر مشخص شده که مرد ها علاقه بسیار زيادي به رنگ قرمز دارند و آن را جذاب مي‌دانند. حتی طی این ازمایش مشخص شد که آقایان یک فرد واحد را زمانیکه لباس قرمز پوشیده جذاب تر از زمانیکه رنگ های ديگر بر تن دارد مي‌دانند.

 

نقش تنوع در روابط جنسی و تحریک همسر

 

یکی از دلایلی که سبب مي شود مردان حس تنوع طلبی بیشتری نسبت به زنان داشته باشند، این است که عموما براي مردان بیش تر از زنان، تغيير رفتار جنسی محسوس و خوشایند است. پس اگر می خواهید همسر خود را تحریک کنید، تنوع در روابط جنسی اهمیت زيادي دارد.

 

هر زنی رفتارهای جنسی خاص خود را دارد. براي مردان یکی از بهترین مواقع در روابط جنسی لحظه ارضاء شدن، حرکات و حالات صورت همسرش و همينطور تن صدای اوست که این حالات در زنان متفاوت است.

 

سعی کنید هرازگاهی محل روابط جنسی خود را از اتاق خواب بجاي ديگر تغيير دهید. اگر بتوانید رفتار های جنسی خود را تغيير دهید، براي همسرتان درست به مثل این خواهد بود که شریک جنسی جدیدی یافته باشد.

 

راه های تحریک جنسی شوهر

 

تنوع دادن به رفتارهای جنسی تا حد زيادي میتواند شما را در نظر مردتان جذاب کند. پس پوزیشن های متفاوت برقراری روابط را بیاموزید. داشتن یک مدل رفتار جنسی تکراری برابر است با یکنواخت شدن روابط جنسی شما، که میتواند مشکلات زيادي را براي زندگی مشترک بوجود آورد.

 

تأثير حرف های عاشقانه و عشق بازی در تحریک همسر

 

تأثير احساسات و وضعیت روانی در اشخاص بسیار مهم تر از عوامل فیزیکی براي تحریک همسر است. هرگز نباید نقش حرف های عاشقانه پیش از آغاز روابط جنسی را در کیفیت روابط جنسی نادیده بگیرید. پس پیش از آغاز روابط سعی کنید، با حرف های عاشقانه ای که می زنید به همسرتان ارامش دهید.

 

لمس و نوازش های با صبر و حوصله و معاشقه با همسرتان پیش از آغاز روابط میتواند تأثير بسیار زيادي در کیفیت روابط جنسی و تحریک همسرتان داشته باشد. سعی کنید حرف های عاشقانه را چاشنی روابط جنسی خود کنید.

 

اندام جنسی و حرف زدن

 

ارضای مرد با تحریک اندام جنسی وی آغاز ميشود ، تحریک کردن مرد آغاز روابط جنسی لذتبخش است. شما خانمی هستید که دوست دارید جذاب باشید و تمامی مرد ها هم به دنبال همین مقوله هستند. پس بهتر است در خصوص چیزهایی که مردتان را تحریک ميکند صحبت کنید . با این کار میتوانید بفهمید چه مواردی سبب ميشود امیزش جنسی خوبی داشته باشید.

 

زنان دوست دارند که بفهمند چه طور از نظر جنسی مردان را سر حال کنند. بیش از ۵۰ درصد زنان نمی توانند تمایل جنسی مردان را حدس بزنند

 

نخستین گام این است که شما باید بدانید چه چیزهایی همسرتان را تحریک ميکند . براي این هدف بهتر است از همسرتان سوال کنید اندام هایی که وی دوست دارد شما ببوسید را به شما بگوید.

 

مدل لباس و پوششی که سبب ميشود شما جذاب تر شوید را از وی سؤال کنید. مردان زمانی براي امیزش جنسی سرحال میشوند که زنشان را در وضعیتی که تحریک میشوند مشاهده کنند. شما میتوانید این شرایط را از شوهرتان سؤال کنید. ولی فراموش نکنید ظرفیت تخیل جنسی و ظرفیت لذت مردها به میزان سلول های مغز آن ها بزرگ است.


آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است، یعنی در این بیماری سیستم ایمنی به برخی قسمت های بدن حمله می کند. آرتریت نوعی بیماری است که باعث التهاب و درد مفاصل می شود. این اختلال باعث بروز امراض مفصلی و التهابی مختلفی در بدن می شود. آرتریت یا آرتروز در واقع همان التهاب مفاصل است. این عارضه اغلب با درد، تورم، سختی و حرارت در مفاصل آسیب دیده همراه است.

در بیماران مبتلا به آرتروز یا اوستئوآرتریت غضروف مفاصل تخریب می شود. این بیماری تحلیل برنده در نتیجه آسیب دیدگی، افزایش سن و کشیدگی یا پارگی طولانی مدت غضروف در مفاصل بروز می کند و سبب ایجاد درد و سختی مفاصل می شود.

چگونه التهاب مزمن مفاصل را درمان کنیم :

روش های مختلفی برای بهبود و تسکین درد مفاصل وجود دارد. غالبا پزشک برای کمک به بیمار مبتلا به آرتریت چند جلسه فیزیوتراپی توصیه می کند. مهمترین هدف در درمان بیماری التهاب مفاصل کنترل درد، کاهش آسیب به مفاصل و بهبود یا حفظ کیفیت زندگی بیمار می باشد.

هم چنین استفاده از قرص ها و داروهای گیاهی و تغییر در سبک زندگی مبتلایان باعث بهبود و جلوگیری از تشدید دردهای مفصلی خواهد شد.

روش تشخیص بیماری التهاب مفاصل :

متخصص، مفاصل را معاینه می کند تا ببیند ورم، قرمزی و یا گرما دارد یا خیر.

پزشک همچنین بررسی می کند که بیمار چگونه مفاصلش را حرکت می دهد.

متخصص ممکن است انجام آزمایش های خاصی را برای تشخیص دردهای مفاصل لازم بداند

درمان های مختلف این بیماری به شرح ذیل می باشد :

  •     استفاده از طیف وسیعی از داروهای شیمیایی
  •     درمان‌های غیردارویی مثل  فیزیوتراپی و کاردرمانی
  •     آموزش و حمایت
  •     کاهش وزن
  •     عمل جراحی که شامل جایگزینی مفصل آسیب ‌دیده می‌شود
  •      استفاده از داروهای گیاهی موثر و با حداقل عوارض جانبی

با قرص آرترودین دینه آشنا شویم :

قرص آرترودین مجتمع صنایع دینه ایران که حاوی ۲۲۵ میلی گرم عصاره ی کندور، ۶۰ میلی گرم عصاره ی ریزوم زنجبیل، ۸۰ میلی گرم عصاره ریزوم زردچوبه (بر مبنای ۴/۷۰ میلی گرم کورکومینویید) و۹۱ میلی گرم عصاره دانه کرفس می باشد، این قرص به علت خواص ضد التهابی و دارا بودن مواد آنتی اکسیدان، موجب تسهیل در حرکت مفاصل، کاهش التهاب و درد مفاصل و حفظ سلامت مفاصل می شود. افرادی که دارای درد و التهاب مفاصل می باشند با مصرف این قرص گیاهی می توانند درد ناشی از آرتریت را کاهش دهند و از تشدید التهاب مفاصل پیشگیری کنند.

نحوه اثر بخشی  قرص آرترودین دینه :

این محصول گیاهی از شرکت داروسازی دینه  به دلیل خواص ضد التهابی و وجود مواد آنتی اکسیدان ، به حفظ سلامت مفاصل کمک می کند. عصاره رزینی تغلیظ شده کندرserrate) (Boswellia حاوی مقدار مناسبی از بوزولیک اسید بوده که به علت خواص ضد التهابی از طریق مهار آنزیم COX-II و مهار آنزیم سیکلواکسیژناز به حفظ سلامت مفاصل و به حفظ تمامیت غضروف کمک می کند. کندر همچنین در کاهش درد و التهاب  مفاصل و اختلالات حرکتی ناشی از آرتروز موثر است ومی تواند باعث حفظ سلامت بافت مفاصل شود .

لوکوترین ها نقش مهمی در پاسخ التهابی بدن دارند. پس به واسطه مهار آزادسازی آنها، درد و التهاب تسکین پیدا می کند . همچنین کندور موجود در قرص آرترودین  به حفظ تمامیت غضروف کمک می کند . کمپین پژوهشی آرتریت انگلستان با توجه به بررسی های کلینیکی صورت گرفته، کندور را در کاهش درد و اختلالات حرکتی آرتروز موثر و ایمن می داند.

دانه کرفس( Apium graveolens) از مفاصل محافظت می کند و در حذف ضایعات اسیدی تجمع یافته در بافتهای پیوندی و یا مایعات ذخیره شده در اطراف مفاصل به کلیه کمک می کند.

زردچوبه (Curcuma longa) یک ضد التهاب بسیار موثر است که از طریق مهار بیوسنتز لوکوترین ها و مهار آنزیم COX-II از مفاصل در بابر تاثیر مخرب رادیکال های آزاد محافظت می کند و با فعالیت آنتی اکسیدانی خود رادیکال های آزاد را خنثی می کند.

زنجبیل (Zingiber officinale) نیز به عنوان یک آنتی اکسیدان و عامل ضد التهاب بسیار قوی از طریق مهار آنزیم COX-II از مفاصل در مقابل تخریب و سایش ( به واسطه ی مهارآزادسازی لوکوترین ها و پروستاگلاندین ها) محافظت می کند.

موارد مصرف این قرص :

  • کاهش درد ناشی از التهاب مفاصل
  • جلوگیری از بروز التهاب و درد مفاصل
  • کمک به بهبود و درمان آرتریت
  • حفظ سلامت بافت مفاصل
  • بهبود حرکت مفاصل مختلف در بدن

روش مصرف قرص آرترودین :

هرچند که مصرف هر دارو بهتر است با دستور و نظر مستقیم پزشک صورت بگیرد، اما به طور کلی روزانه یک یا دو بار همراه با غذا از قرص آرترودین استفاده شود.

چه افرادی نباید این قرص را مصرف کنند :

  • افرادی که به این گیاهان حساسیت دارند.
  •  بیمارانی که سنگ کیسه صفرا دارند .
  • افرادی که افزایش ترشح اسید معده یا زخم های گوارشی و عفونت کلیه دارند.

نکات مهم در خصوص قرص آرترودین دینه :

  • در صورتی که داروهای ضد انعقاد خون و ضد پلاکت، هپارین های با وزن مولکولی پایین و عوامل ترومبولیتیک استفاده می کنید حتما با پزشک متخصص درباره تداخل دارویی مشورت کنید.
  • در دوران حاملگی و شیردهی استفاده از این قرص ممنوع می باشد، مگر به دستور و تجویز پزشک متخصص
  • برخی از مصرف کنندگان ممکن است با عوارض جانبی مانند درد شکم و احساس تهوع، سوزش سر دل، احساس سیری، بی اشتهایی و تجمع گاز مواجه شوند، که در این صورت باید به پزشک مراجعه نمایند.
  • این دارو دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
  • قرص آرترودین در دمای پایین تر از ۳۰ درجه و به دور از تابش مستقیم نور و رطوبت قرار گیرد.

 

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.