کشور عزیزمان ایران از آثار تاریخی بسیاری برخوردار است که منارجنبان در شهر اصفهان جزو یکی از معروف ترین این آثار شناخته می شود. هنوز هم با گذر سالیان دراز و پیشرفت علم و تکنولوژی به طور قطعی پی به رازهای این بنا نبرده اند. به همین خاطر تصمیم داریم سری به این بنای شگفت انگیز و منحصر به فرد زده و شما را اندکی با ساخت و معماری آن آشنا کنیم.

منارجنبان به چه معناست؟

بعضی از مناره هایی که در ایران وجود دارد قابلیت این را دارند که تکان می خورند از این رو در اصطلاح به آنها منار جنبان گفته می شود. از مشهورترین منارهای جنبان کشور ایران یکی در اصفهان و دیگری در بخش خرانق اردکان قرار گرفته است. چنان که از این گفته ها معلوم است در صورتی که به بالای یک مناره بروید و آن را تکان بدهید مناره دیگر هم تکان خواهد خورد. در دنباله این بحث به توضیح بیشتری در مورد آن می پردازیم.

شرحی بر تاریخچه منارجنبان

بر اساس گزارش سایت تور لحظه آخری سفر باتو ، بر طبق شواهدی که در حال حاضر وجود دارد، این بنای تاریخی و منحصر به فرد در دوران حکومت شخصی به نام محمد خدابنده اولجایتو در شهر زیبای اصفهان بنا گشته است. در داخل این اثر، آرامگاه عمو عبداله بن محمود صقلابی که یک عارف خداپرست بود قرار دارد. نام دیگر این مقبره شیخ امیر عبداله است. بر روی آرامگاه عمو عبداله عدد ۷۱۶ به چشم می خورد که بر اساس کنکاش معماران و باستان شناسان و همچنین مدارکی که باقی مانده، این عدد نشانگر سال بنا کردن آرامگاه است.

ویژگی ها و معماری بنای منارجنبان

ارتفاع مناره های این بنا ۷/۵ متر و همینطور ارتفاع ایوان ارامگاه عمو عبداله از سطح زمین بقعه ۱۰ متر است. در درون این ایوان قبر عمو عبداله قرار گرفته است و راه بالا رفتن به بام و مناره ها هم به وسیله درگاهی کوچک است که توسط پلکان هایی به صورت مارپیچ به پشت بام متصل می شود. عاملی که باعث معروفیت این بنای تقریبا کوچک شده تکان خوردن مناره های آن است که با تکان دادن یکی از مناره ها، مناره دیگر و همینطور تمامی ساختمان هم تکان خواهد خورد. ایوان این ساختمان یکی از آثار تک ایوانی در دوره ایلخانان به حساب می آید که آن را به سبک مغول ساخته اند.

اگر دقت کرده باشید شکل این مناره ها نشان از این دارد که آنها را در اواخر دوره صفویان به ایوان افزوده باشند. به علاوه ویژگی هایی که برای بنا بیان شد، سقف این بنای تاریخی نیز قابل تامل است که به وسیله کاشی های زیبایی تزیین شده و جلوه ای خاص به بنا بخشیده است.

تکان خوردن مناره ها و بنای منارجنبان و همچنین علت آن چیست؟

چنانچه شخصی از ۱۷ پله ای که در هر مناره وجود دارد بالا برود و دست هایش را به درون یکی از دیوارهای میانی پنجره های فوقانی آن گرفته و مناره را تکان بدهد، آن مناره به حرکت در می آید و همچنین همزمان با آن مناره دیگر و در اصل تمام ساختمان به لرزش می افتد که در این بین فقط تکان خوردن و نوسان مناره ها دیده می شود.

اگر بخواهید لرزش کل ساختمان را نیز ببینید کافی است لیوانی آب را بر روی آرامگاه عمو عبداله بگذارید و سطح لرزان آن را مشاهده کنید. با به کار گیری آجرهایی که ضریب ارتجاعی بالایی به نسبت آجرهای کار گرفته شده در قسمت های دیگر بنا دارند و به کار بردن قوانین فیزیک در ساختمان آن نه تنها از راز جنبیدن مناره ها پرده برداشته می شود، بلکه این موضوع خود نشان دهنده دانش فنی عمیق سازندگان منار جنبان در هفت قرن پیش است. سازندگان و معمارانی که از آنها حتی نامی در دسترس نیست. به جنبش درآمدن مناره های این ساختمان سال های سال برای دانشمندان و معماران جای پرسش داشت. معماری شگفت انگیز منارجنبان حتی در حال حاضر نیز برای عده بسیار زیادی در هاله ای از ابهام است.

مکان قرارگیری منارجنبان و آدرس دسترسی به آن

در زمان های دور منارجنبان جدای از شهر قرار داشت و در دهکده ای که کارلادان نام داشت واقع شده بود. اما در حال حاضر منارجنبان جزو اصفهان به حساب می آید و در نزدیکی شهر نصرآباد قرار گرفته است. آدرس و محل قرارگیری منارجنبان در ۶ کیلومتری غرب شهر اصفهان و در راه اصفهان به سمت نجف آباد است.

امکانات رفاهی در نظر گرفته شده برای بنای تاریخی منارجنبان

در طول سال های اخیر،  اطراف بنای تاریخی منارجنبان اصفهان فضای سبزی احداث کرده اند که با وجود آن روح مسافران و بازدیدکنندگان جلایی خاص به خود می گیرد. در قسمت های دیگر این فضای سبز می توانید تنقلات و بستنی تهیه کنید و همچنین در چایخانه سنتی آنجا استکانی چای بنوشید. مسلما با رفتن به این مکان بسیار دیدنی اوقات خوش و شادی را در کنار دوستان و خانواده تجربه خواهید کرد.

امیدواریم از مطلب “آشنایی با منارجنبان ازشاهکارهای معماری دوره ایلخانی” استفاده کرده باشید. نظر خود را در خصوص این مطلب با ما در میان بگذارید.


در صورت تشخیص ندادن به موقع چسبندگی رحم ممکن است به نازایی یا سقط‌های مکرر منجر شود

چسبندگی‌های شایع در زنان چند دسته‌اند؛ یکی چسبندگی داخل رحم است و دیگری چسبندگی در داخل لگن. چسبندگی‌ نوع اول اگر در رحم اتفاق بیفتد زنان ممکن است دچار نازایی شوند، چرا که بافت داخل رحم محل لانه‌گزینی جنین است و با آسیب دیدن آن خطر نازایی به وجود می‌آید. همچنین ممکن است موجب سقط‌ های مکرر یا دردهای زیر شکم یا قطع قاعدگی شود.

چسبندگی نوع دوم

آن چسبندگی که بین مردم مصطلح است در واقع چسبندگی لگن است که در اطراف رحم یا بیرون از آن اتفاق می‌افتد که بین رحم، تخمدان‌ها، جداره روده و جداره شکم یا جداره لگن چسبندگی ایجاد می‌کند.باز هم عفونت‌ها در صدر علل به وجود آمدن این عارضه هستند. عفونت‌های ناشی از میکروب «کلامیدیا» یکی از علت‌های این چسبندگی است. چسبندگی داخل رحمی در شرایط معمولی برای هیچ زنی اتفاق نمی‌افتد، چرا که پوشش درونی رحم یا مخاط آندومتر به طور طبیعی و مرتب ایجاد می‌شود و ریزش می‌کند که باعث به وجود آمدن قاعدگی می‌شود. اما گاهی اوقات تحت شرایطی این مخاط از بین می‌رود و کم‌کم به دلیل فقدان آندومتر، قسمت‌های مختلف داخلی رحم به هم می‌چسبد که به اصطلاح به آن «نشانگان آشرمن» گفته می‌شود.

بیماری‌هایی که می‌تواند ابتلا به چسبندگی رحم را زیاد کند

یکی از بیماری‌هایی که می‌تواند احتمال ابتلا به چسبندگی رحم را زیاد ‌کند آندومتریوز است که در این بیماری، بافت داخل رحم بیرون از رحم ایجاد می‌شود و می‌تواند چسبندگی‌ زیادی را داخل لگن ایجاد کند.

در عفونت‌های ناشی از بیماری سل و نیز در کسانی که آپاندیسیت کهنه دارند و دیر به آن رسیدگی شده یا سوراخ شده است، همچنین در زنانی که اعمال جراحی شکمی‌ داشته‌اند یا به عنوان نمونه، روده‌شان مورد جراحی قرار گرفته، ممکن است چسبندگی در لگن و شکم ایجاد شود. ایجاد بیماری‌های شکمی ‌مانند آپاندیسیت در افراد اجتناب‌ناپذیر است و هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی آن را بگیرد ولی توصیه می‌کنیم که برای هر نوع بیماری، هر چه زودتر اقدام و از پیشرفت آن جلو‌گیری شود.

دلایل ایجاد چسبندگی

ایجاد هر گونه آسیب، زخم یا عفونتی در داخل دیواره رحم می‌تواند بهانه‌ای برای آغاز چسبندگی رحمی باشد. به عبارتی، چسبندگی رحم به موقعیتی اطلاق می‌شود که در بافت دیواره پوششی رحم، زخم‌هایی ایجاد شود. چسبندگی رحم اغلب بعد از زخم در حفره رحم مانند اتساع و کورتاژ اتفاق می افتد که برای ختم حاملگی یا سقط جنین، خون ریزی بیش از حد رحم بعد از زایمان یا دیگر شرایط ژنتیکی ایجادمی شود. دلایل دیگر ممکن است مربوط به جراحی های سرپایی باشد که بافت هایی مانند پولیپ یا فیبروم یا آندومتریت (عفونت لایه رحم) را از بین می برد. شرایط درمان چسبندگی رحم با فیبروم های رحمی یا پولیپ های آندومتر متفاوت است.

علایم چسبندگی رحم

زنان مبتلا به چسبندگی رحم ممکن است هیچ علامتی را تجربه نکنند اما برخی از خانم ها فقط ممکن است چرخه قاعدگی نامنظم، خون ریزی سبک یا نداشتن قاعدگی را تجربه کنند.

مهم ترین پیامد چسبندگی رحم

از مهم ترین آثار چسبندگی رحم می توان به ناتوانی در بارداری یا سقط مکرر اشاره کرد. در موارد نادرتر، ممکن است جریان قاعدگی توسط چسبندگی ها مسدود شود و باعث درد لگن یا دیسمنوره (دوره های قاعدگی دردناک) شود.

راه های تشخیص چسبندگی رحم

چسبندگی رحم معمولاً با روش اشعه ایکس به نام هیستروسالپنگوگرام (HSG) تشخیص داده می شود که از یک سوند کوچک که در دهانه رحم قرار می گیرد برای پمپ کردن رنگ داخل رحم استفاده می شود. در سونوگرافی شور، یک محلول شور در داخل حفره رحم وارد و سونوگرافی انجام می شود که می تواند چسبندگی را نیز تشخیص دهد. همچنین با هیستروسکوپی می توان چسبندگی داخل رحمی را تشخیص داد.

درمان چسبندگی رحم

به طور کلی از هیستروسکوپ برای از بین بردن چسبندگی داخل رحمی استفاده می شود، اگرچه هنوز داده های زیادی وجود ندارد که اثبات این روند احتمال سقط جنین را کاهش می دهد.در موارد شدید، ممکن است بیش از یک روش برای درمان موفقیت آمیز چسبندگی رحم انجام شود. افزون بر این، ممکن است پزشک برای جلوگیری از ایجاد دوباره چسبندگی، هورمون یا NSAIDS (داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی) تجویز کند و گاهی اوقات جراح ممکن است توصیه کند که یک سوند پلاستیکی ساختاری را درون رحم برای چند روز یا حتی چند هفته نگه دارید تا دیوارها حفظ شود.

منابع : بیتوته، دکتر سلام، نی نی بان،خراسان

امیدواریم از مطلب “علائم و تشخیص چسبندگی رحم ” استفاده کرده باشید. نظر خود را در خصوص این مطلب با ما در میان بگذارید.


ادویه ها ‌یکی از پرکاربردترین ‌چاشنی‌ها ‌برای ‌خوش ‌طعم و دلچسب ‌تر کردن غذاها ‌به ‌شمار می رود.

طول ‌عمر ادویه ‌جات ‌و گیاهان ‌خشک ‌به نوع آماده سازی ‌و نحوه نگهداری شان ‌مربوط می‌شود. ‌ادویه ‌ ‌خرد شده، ادویه جات کامل و ‌گیاهان خشک ‌شده هر کدام ‌به ‌نحوی عمرشان افزایش می یابد. ادویه جات کامل مانند چوب میخک ‌و دارچین که ‌به همان شکل ‌کامل ‌و طبیعی خود خشک شده است طول ‌عمر بیشتری دارد.
این ‌ادویه ‌جات کامل را قبل از این که بی ‌خاصیت شود می‌توانید چهار تا پنج سال نگهداری کنید. در این میان ‌یک استثنا وجود دارد و آن فلفل کامل است که حدود پنج تا شش سال دوام می‌آورد.

ادویه‌ای که خوب ‌خرد و تبدیل به پودر شده، مانند جوز هندی، دارچین، زیره سبز و کاری، دو تا سه سال قابل استفاده است.

گیاهان ‌و سبزیجات خرد شده مانند ریحان، جعفری ‌و پونه کوهی دو تا سه سال دوام دارد. اگر در همان ‌شکل طبیعی خود خشک و نگهداری شود، ممکن است کمی ‌بیشتر حدود سه یا چهار سال عمر کند.

بسیاری از دانه‌ها مانند رازیانه حدود چهار سال عمر می‌کند. دانه کنجد در این میان استثناست ‌و باید ‌پس از ‌دو سال به دور انداخته شود.

برای ‌این که ‌عمر ادویه ‌جات را بالا ‌ببریم، آن‌ها را در جایی ‌خشک و خنک نگهداری کنید مانند یک گنجه. ذخیره سازی ادویه جات ‌در قفسه‌ای نزدیک به اجاق گاز ایده خوبی ‌نیست، چون گرما سرعت در هم شکستن ساختار ادویه جات ‌و سبزیجات خشک شده را بالا می‌برد. همچنین خشک نگه داشتن ادویه جات ‌و گیاهان ‌خشک شده عطر و طعم شان را برای مدت زمان طولانی تری قوی نگه می‌دارد.

کاهش رطوبت ‌خارج از بطری‌ها نیز به کاهش خطر خرابی ‌کمک می‌کند.

منبع: خراسان

امیدواریم از مطلب “آیا ادویه ها فاسد می شوند؟” استفاده کرده باشید. نظر خود را در خصوص این مطلب با ما در میان بگذارید.


عسل مانوکا یک ماده عالی است که می تواند به شما در مقابله با بسیاری از بیماری های زیبایی و پوستی کمک کند. استعمال این ماده چه به صورت خارجی و چه داخلی مفید است. علاوه بر این، ممکن است برای محافظت از زخم ها در برابر عفونت و ترغیب بهبود سریعتر آن ها نیز استفاده شود. بعلاوه، عسل مانوکا برای کاهش التهابات پوستی، درمان آکنه، آبرسانی پوست خشک، روشن شدن پوست های تیره، لکه ها، هاپیرپیگمنتاسیون و موارد دیگر مفید است. در این مقاله از بخش زیبایی, پوست و موی موزیک دان، ما داروهای واقعی و بهترین دستورالعمل های ساخت ماسک صورت عسل مانوکا را برای رفع آکنه و چین و چروک و سایر موارد پوستی ذکر خواهیم کرد.

عسل مانوکا

عسل مانوکا چیست؟

عسل مانوکا نوعی عسل است که از بوته های گل مانوکا تهیه می شود این بوته ها در نیوزیلند و استرالیا یافت می شوند. عسل مانوکا از آنجایی که توانایی ضد باکتریایی بسیار قدرتمندی دارد، بیشتر از عسل معمولی خاصیت دارد. این ماده دارای خاصیت درمانی بیشتری است همچنین مغذی تر از عسل معمولی است. اگر می خواهید پوست سالم و زیبایی داشته باشید، می توانید از عسل مانوکا هم برای استفاده خارجی و هم برای مصرف داخلی استفاده کنید.

مزایای عسل مانوکا بر روی پوست

خواص ضد التهابی عسل مانوکا

عسل مانوکا پر از خواص ضد التهابی است که می تواند اثرات زخم را کاهش دهد. عفونت در جوش های سر سفید و جوش های سر سیاه از پاره شدن دیواره فولیکول که در آن عفونت رخ می دهد، ناشی می شود. این پارگی می تواند منجر به جای زخم شود.

عسل مانوکا با به حداقل رساندن التهاب مرتبط با عفونت می تواند به تسریع بهبودی بدون ایجاد زخم کمک کند، همچنین بهبودی را افزایش می دهد، و باعث ترمیم بافت ها و کاهش اندازه زخم می شود. عسل مانوکا با محل زخم و یا آکنه مقابله  کرده و در جوان نگه داشتن پوست به عنوان یک ماده فوق العاده عمل می کند.

توانایی های ضد باکتری و ضد میکروبی

عسل عادی از قبل توانایی ضد میکروب و ضد باکتریایی را دارد، اما عسل مانوکا حاوی غلظت بیشتری از آنزیم ها است، و این غلظت به افزایش قدرت آن در برابر میکروب ها کمک می کند. علاوه بر این به لطف مقدار قند آن باعث متوقف شدن رشد میکروب ها می شود.

آنتی اکسیدان ها

رادیکال های آزاد به سلول های شما آسیب می رسانند، و این خود منجر به پیری زودرس و رشد تومور می شود. همچنین، آن ها از عوامل داخلی و خارجی مانند دود، اشعه ماوراء بنفش، غذاهای ناسالم، علف کش ها، اشعه و … ناشی می شوند. عسل مانوکا شامل آنتی اکسیدان هایی است که برای مبارزه با رادیکال های آزاد و محافظت از سلول های پوستی شما مفید هستند. آنتی اکسیدان ها همچنین به تغذیه پوست شما کمک می کنند.

خواص مرطوب کننده عسل مانوکا

عسل مانوکا پوست شما را نرم و لطیف می کند زیرا این ماده به عنوان یک مرطوب کننده عمل می کند. همچنین با جذب و نگه داشتن رطوبت محیط می تواند مانع از خشکی بیش از حد پوست شود.

اثر شفابخشی محل زخم و سوختگی

عسل مانوکا در تسکین و بهبودی سوختگی و زخم های روی پوست به طور طبیعی کمک می کند. این گیاه دارای خصوصیات ضد باکتریایی و ضد التهابی است که برای تسریع روند بهبودی، کاهش درد و ضد عفونی کردن زخم ها با افزایش رشد بافت مناسب هستند. جدا از آن، ویسکوزیته و خاصیت مرطوب کنندگی آن به عنوان یک سد محافظ کمک کرده و از این طریق از بروز عفونت جلوگیری می کند.

کمک به پاک سازی پوست

به دلیل خاصیت ضد باکتریایی طبیعی، عسل مانوکا می تواند به پوست لکه دار کمک کند. این ماده پوست ملتهب را تسکین داده و لکه های پوستی را به دلیل خاصیت ضد التهابی قوی آن بهبود می بخشد. در کنار آن، از اسید آمینه هایی تشکیل شده است که می تواند به از بین بردن سلول‌های مرده پوست کمک کند و این به نوبه خود، به پاکسازی منافذ پوست کمک می کند.

کند شدن علائم پیری

عسل مانوکا می تواند ارتباط متقابل کلاژن را افزایش دهد و این باعث تحریک رشد کلاژن در سلول های پوست می شود. کلاژن سالم به معنای پوستی سالم، جوان، محکم است.

عسل مانوکا


بیشتر بخوانید: با این روش دانه های سر سیاه پوست خود را از بین ببرید!


۱۳ دستور العمل ساخت ماسک عسل مانوکا جهت رفع آکنه، چین و چروک

۱- ماسک صورت عسل مانوکا جهت رفع چین و چروک

چرا این ماسک اینگونه عمل می کند

قرار گرفتن در معرض نور آفتاب محافظت نشده، پوست بیش از حد خشک، حالت دادن های مکرر به صورت و استعداد ژنتیکی برخی از عوامل اصلی موثر در بروز چین و چروک روی صورت هستند. روغن اسطوخودوس راهی عالی برای کاهش ظاهر چین و چروک و خطوط ریز روی صورت هستند. این ماده سرشار از آنتی اکسیدان است که می تواند پوست را تغذیه کرده و با رادیکال های آزاد بجنگد.

فندق جادوگر می تواند پوست شما را محکم کند، بنابراین به صاف کردن چین و چروک کمک می کند. به دلیل داشتن تانن ها و پلی فنول های آن، فندق جادوگر می تواند پوست شما را در برابر ملانوما، سرطان و سایر آسیب های ناشی از نور UV محافظت کند. این ماده بیشتر در محافظت از کلاژن و خاصیت ارتجاعی پوست کمک می کند.

موادی که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – ½ قاشق چایخوری
  • روغن اسطوخودوس – ۱ قطره
  • فندق جادوگر – ½ قاشق چایخوری

باید چه کاری انجام دهیم

عسل مانوکا، روغن اسطوخودوس و فندق جادوگر را به خوبی در یک کاسه مخلوط کنید تا خمیر یکدست حاصل شود. به آرامی ماسک را با کمک نوک انگشتان تمیز روی صورت تمیز خود بمالید و از ناحیه اطراف چشم دور بمانید. بگذارید تقریباً ۵ دقیقه اثر کند. به ترتیب با استفاده از آب ولرم و آب سرد آن را بشویید. به طور معمول پوست خود را خشک کنید.

۲- ماسک صورت عسل مانوکا برای رفع آکنه

دلیل اثر بخشی آن چیست؟

روغن درخت چای به دلیل ترکیبات ضد میکروبی و ضد باکتریایی که دارد به نبرد با باکتری های مسئول آکنه کمک می کند. همچنین برای انسداد غدد چربی، ضد عفونی کردن منافذ و کاهش آکنه نیز مفید است. همچنین می تواند چربی و گرد و غبار را به راحتی از بین ببرد و از پوست در برابر استرس اکسیداتیو محافظت کند.

اسپیرولینا می تواند به بدن در مبارزه با رادیکال های آزاد و از بین بردن سموم کمک کند،چراکه رادیکال های آزاد می توانند باعث ایجاد آکنه شوند. در کنار آن، می تواند به جلوگیری از رشد باکتری های کاندیدا کمک کرده و باعث جلوگیری از آکنه شود.

موادی که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – یک قاشق چایخوری
  • روغن ضروری درخت چای – ۱ قطره
  • پودر اسپیرولینا – ¼ قاشق چایخوری

چه کاری باید انجام دهیم

مواد خود را در یک کاسه مخلوط کنید تا یک خمیر صاف ایجاد شود. شروع به استفاده از این خمیر بر روی صورت تمیز خود کنید و قبل از شستشو با آب ولرم به مدت پنج دقیقه آن را نگه دارید. صورت خود را به طور عادی خشک و مرطوب کنید.

۳- ماسک صورت عسل مانوکا برای روزاسه

چرا این ماسک اثر بخش است؟

گلاب یک ماده فوق العاده برای کاهش قرمزی پوست تحریک شده، از بین بردن آکنه، روزاسه، اگزما و درماتیت است. همچنین یک ماده پاک کننده عالی است و به خلاص شدن از شر خاک و روغن انباشته شده در منافذ مسدود شده کمک می کند. خواص قدرتمند ضد باکتریایی موجود در آن برای از بین بردن هرگونه باکتری های طولانی مدت موثر است که ممکن است باعث از بین بردن آنان شود.

جدا از آن، در درمان تحریک و قرمزی پوستی که مستعد آکنه است کمک می کند. از طرف دیگر بلغور جو دوسر کلوئیدی با تسکین دادن پوست، کاهش التهاب و از بین بردن آکنه یا جوش های پر از چربی، اثر تسکین بخش فوق العاده ای را ارائه می دهد.

موادی که شما نیاز دارید:

  • گلاب – یک قاشق چایخوری
  • عسل مانوکا – یک قاشق چایخوری
  • جو دوسر کلوئیدی – یک قاشق چایخوری

چه کاری را بایستی انجام دهیم

تمام اجزای فوق را درون یک کاسه بریزید و آن ها را به خوبی مخلوط کنید تا به خمیر یک دست برسید. از این خمیر استفاده کنید تا روی صورت خود بمالید و بگذارید ۵-۸ دقیقه قبل از شستشو با آب ولرم روی آن بماند. صورت خود را خشک کرده و یک مرطوب کننده ملایم بمالید.

۴- ماسک صورت عسل مانوکا برای التهاب پوست

چرا این ماسک اثر می کند

ژل آلوئه ورا دارای دو هورمون است، یعنی اکسین و جبرلین، که خاصیت ضد التهابی و بهبود زخم را دارند و می توانند التهاب پوست را کاهش دهند. جیبرلین رشد سلول های جدید را تحریک می کند و به پوست اجازه می دهد تا با ایجاد  کمترین زخم به طور طبیعی و بسیار سریع ترمیم شود.

بعلاوه، آلوئه ورا در داروهای آیورودا برای بهبودی از مشکلات مزمن پوستی مانند آکنه، پسوریاتیک و اگزما استفاده می شود. این گیاه همچنین دارای تعداد زیادی آنتی اکسیدان مانند بتاکاروتن و ویتامین های C و E است که به بهبود استحکام طبیعی پوست و مرطوب نگه داشتن آن کمک می کند.

عسل مانوکا

آنچه که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – ½ قاشق چایخوری
  • ژل آلوئه ورا – یک قاشق چایخوری

چه کار باید بکنیم

در یک کاسه، عسل مانوکا و ژل آلوئه ورا را با هم مخلوط کنید. شروع به استفاده از این مخلوط روی صورت تمیزتان کنید. بگذارید این مخلوط به مدت ۵-۱۰ دقیقه روی پوست شما باقی بماند و از آب ولرم به اندازه کافی برای شستشوی آن استفاده کنید.

۵- ماسک صورت عسل مانوکا برای پیگمنتاسیون پوست

به چه دلیل این ماسک مفید است؟

زردچوبه یک ماده شناخته شده در مراقبت از پوست است. این می تواند با مشکلات متعدد پوستی مانند پیگمنتاسیون مقابله کند، همچنین به عنوان یک سفید کننده پوست عمل می کند، لکه های تیره را روشن می کند و چهره را روشن تر می کند. به همین دلیل است که اغلب برای مبارزه با پیگمنتاسیون از آن استفاده می شود. این ماده همچنین به درمان پوست های تیره کمک می کند.

آب لیمو موجود در این دستور العمل به عنوان یک ماده سفید کننده طبیعی عمل می کند، بنابراین به محو شدن رنگدانه های پوست کمک می کند. علاوه بر این، سرشار از ویتامین C است و ترکیبات آنتی اکسیدانی قدرتمندی که در آن وجود پوست را از آسیب UV محافظت می کند و لکه های تیره را روشن می کند.

موارد مورد نیاز شما:

  • عسل مانوکا – یک قاشق چایخوری
  • پودر زردچوبه – ½ قاشق چایخوری
  • آب لیمو تازه – ½ قاشق چایخوری

چه کاری را باید انجام دهیم

عسل مانوکا، پودر زردچوبه و آب لیمو را در یک کاسه به خوبی مخلوط کنید. آن را روی صورت تمیز خود بمالید. حدوداً پنج دقیقه صبر کنید و با استفاده از آب ولرم بشویید. طبق معمول، صورت را خشک و مرطوب کنید.

۶- ماسک صورت عسلی ضد پیری مانوکا

چرا این ماسک کارایی دارد

روغن نارگیل دارای خواص ضد پیری شگفت انگیزی است که یک راه حل مناسب برای مقابله با لکه های چین و چروک است. خواص ضد التهابی موجود در این روغن به محافظت از پوست در برابر عوامل آسیب رسان مانند آفتاب، آکنه، بیماری های پوستی و عفونت ها و عوامل محیطی مانند آلودگی و دود سیگار که خود منجر به پیری زودرس می شود، کمک می کند.

علاوه بر این، به محافظت از پوست در برابر اثرات مضر UVA و UVB کمک می کند، ضمن اینکه از آسیب های پوستی که در اثر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب مانند لکه های پیری، هایپرپیگمنتاسیون، کک و مک و چین و چروک جلوگیری می کند. اسانس لیمو سرشار از ویتامین C است و اغلب در محصولات ضد پیری OTC یافت می شود. جدا از خاصیت ضد پیری، در محافظت از پوست در برابر آفتاب نیز از قدرت بالایی برخوردار است.

موادی که شما احتیاج دارید:

  • عسل مانوکا – دو قاشق غذاخوری
  • روغن نارگیل استفاده نشده – چهار قاشق چایخوری
  • چوب دارچین (اختیاری)
  • آب لیمو  تازه- ۳ قطره

چه کاری انجام دهیم

تمام مواد را در یک کاسه کوچک ترکیب کنید. این ترکیب را روی صورت خود بمالید و بگذارید این ماسک تغذیه کننده به مدت ۱۰-۱۵ دقیقه روی صورتتان باقی بماند. برای آبکشی ماسک از آب ولرم استفاده کنید. برای دستیابی به بهترین نتیجه، هفته ای یکبار از آن استفاده کنید.

۷- ماسک صورت دارچین و عسل مانوکا برای پوست های مستعد آکنه یا چرب

چرا این ماسک موثر واقع می شود

دارچین حاوی فیبر، منگنز، آهن و کلسیم است و اغلب در بسیاری از غذاها مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر این، این ادویه معطر دارای خواص متعدد برای درمان بسیاری از مشکلات پوستی، مو و سلامتی است. همچنین به از بین رفتن سلول‌های مرده پوست و بازگرداندن شادابی و درخشش به پوست کمک می کند. علاوه بر این، به دلیل داشتن خاصیت ضد قارچی و ضد باکتریایی، به ترویج چهره کمک می کند.

موادی که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – یک قاشق چایخوری
  • دارچین – ½ قاشق چایخوری

چه کاری را باید انجام دهیم

فقط عسل و دارچین مانوکا را با هم مخلوط کرده و این مخلوط را روی صورت خود بمالید. حدود ۳۰-۴۵ دقیقه صبر کنید و آن را بشویید.

هشدارها

قبل از استفاده از این ماسک از انجام یک تست روی تکه ای از پوست خود اطمینان حاصل کنید زیرا این ماده به طور بالقوه می تواند واکنش ایجاد کند.


بیشتر بخوانید: درمان طبیعی مشکلات پوستی با آلوئه ورا


۸- ماست و عسل مانوکا برای پوست خشک

چرا این ماسک موثر است

ماست حاوی مواد معدنی و روی فراوانی است که به عنوان یک خاصیت ضد التهابی عمل می کند و به جلوگیری از خشکی پوست ناشی از آسیب آفتاب کمک می کند. به علاوه، این ماده غذایی منبع غنی از اسید لاکتیک است که به رفع سلول‌های خشک، آسیب دیده و مرده پوست کمک می کند. در کنار آن، در صاف کردن بافت درشت و زبر پوست خشک کمک می کند.

سرشار از کلسیم است، که باعث تجدید پوست می شود و تشکیل سلول های جدید را برای کمک به بهبودی پوست خشک تسریع می کند. همچنین دارای ویتامین های مرکب از B شامل ویتامین های B2 ،B12 و B5 می باشد که همگی به مرطوب شدن، بهبودی و محافظت از پوست در برابر آسیب های رادیکال آزاد که یکی از دلایل اصلی خشکی پوست است کمک می کند.

عسل مانوکا

موادی که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – یک قاشق چایخوری
  • ماست ساده – یک قاشق چایخوری

چه کاری را بایستی انجام دهیم

تمام مواد فوق را به خوبی ترکیب کرده و آن را روی صورت خود بمالید. اجازه دهید این ماسک تقریباً ۲۰ دقیقه روی آن بنشیند و آن را کاملاً بشویید.

۹- ماسک صورت موز و عسل مانوکا

چرا این ماسک اثر می کند

موزها مرطوب کننده های طبیعی ایده آل برای پوست هستند. با تشکر از ویتامین A، آن ها در ترمیم رطوبت از دست رفته و ترمیم پوست آسیب دیده، و خشکی پوست به طرز شگفت آوری عمل می کنند. وجود ویتامین C در آن می تواند به حفظ درخشش جوانی و طبیعی پوست کمک کند. علاوه بر این، این میوه حاوی آنتی اکسیدان های فراوانی است که به از بین بردن سلول های مرده پوست کمک می کند و باعث می شود پوست احساس تازگی داشته باشد.

موادی که شما نیاز دارید:

  • نصف موز رسیده
  • عسل مانوکا – دو قاشق غذاخوری
  • دارچین زمینی – ½ قاشق چایخوری

چه کاری را انجام دهیم

موز را پوست بگیرید و داخل یک کاسه بگذارید. آن را رنده کرده و دارچین و عسل مانوکا را به آن اضافه کنید. این موارد را با دقت مخلوط کرده و روی صورت خود بمالید. بگذارید این ماسک به مدت پانزده دقیقه اثر کند و با استفاده از آب گرم آن را بشویید.

۱۰- ماسک صورت ماچا و عسل مانوکا

چرا این ماسک اثر می کند

این ماسک صورت برای هر نوع پوستی مناسب است، اما برای پوست های بالغ بسیار مفید است زیرا چای ماچا پر از فواید ضد پیری و آنتی اکسیدان است. چای سبز دارای پلی فنول هایی است که پوست شما را در برابر اختلالات پوستی ناشی از نور خورشید UVB مانند ملانوما، اشعه و سایر سرطان های پوست محافظت می کند.

همچنین پر از آنتی اکسیدان ها و خواص دیگری است که می تواند با باکتری ها و التهابات مبارزه کند. این ماده همچنین به از بین بردن آلاینده ها و چربی اضافی کمک کرده و به پوست تازه و تمیز شده کمک می کند که در معرض خطر قرار نگیرد.

موادی که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – یک قاشق چایخوری
  • پودر ماچا – ½ قاشق چایخوری

چه کاری را باید انجام دهیم

پودر ماچا و عسل را در یک ظرف کوچک مخلوط می کنید. سپس آن را روی صورت مرطوب خود با انگشتان تمیز بمالید. حداقل ۲۰ دقیقه صبر کنید. از آب گرم برای شستشو کاملاً استفاده کرده و خشک کنید. هفته ای یک یا دو بار از این ماسک استفاده کنید.

۱۱- ماسک صورت عسل مانوکا جهت لایه برداری پوست

چرا این ماسک موثر است؟

قند قهوه ای بدون آسیب رساندن  به پوست به آرامی عمل لایه برداری را انجام می دهد. علاوه بر این، پوست را هیدراته نگه می دارد و رطوبت را در آن حفظ می کند. بنابراین، پوست شما احساس خشکی نمی کند. همچنین در از بین بردن رادیکال های آزاد مضر مؤثر است. جدای از آن، ترکیبات فرار و فنولیک مواد آنتی اکسیدانی خود را ارائه می دهد.

روغن زیتون یک آنتی اکسیدان است که به جلوگیری از آسیب ناشی از اشعه UV ناشی از سرطان کمک می کند. این روغن همچنین در مرطوب کردن و آبرسانی پوست مفید است.

موادی که شما نیاز دارید:

  • شکر قهوه ای – یک قاشق غذاخوری
  • عسل مانوکا – یک قاشق غذاخوری
  • روغن زیتون استفاده نشده – یک قاشق غذاخوری

چه کاری را باید انجام دهیم

تمام مواد فوق را برداشته و آن ها را کاملاً در یک کاسه ترکیب کنید تا یک ترکیب به دست آید. استفاده از آن را روی پوست مرطوب خود شروع کرده و با استفاده از آب گرم بعد از ۱۰-۱۵ دقیقه بشویید.

عسل مانوکا

۱۲- ماسک صورت قهوه و عسل مانوکا

چرا این ماسک اثر می کند

کافئین موجود در قهوه می تواند گردش خون را افزایش دهد که به پوست شما کمک می کند صاف و سفت تر شود. همچنین به عنوان یک لایه بردار قدرتمند عمل می کند و قرمزی و التهاب را کاهش می دهد. سلول‌های مرده پوست را به آرامی از بین می برد، که به نوبه خود پوست سالم و تازه ای را برای شما به ارمغان می آورد.

موادی که شما نیاز دارید:

  • قهوه – یک قاشق غذاخوری
  • عسل مانوکا – یک قاشق غذاخوری

چه کاری را باید انجام دهیم

عسل و قهوه را در یک کاسه کوچک مخلوط کرده و آن را به پوست خود ماساژ دهید. ۱۵ تا ۲۰ دقیقه صبر کنید و بعد آن را با آب بشویید.

۱۳- ماسک صورت عسل مانوکا و جوز هندی

چرا این ماسک اثر می کند

مغز گردو دارای خاصیت ضد باکتری و ضد التهابی فراوانی است که برای عوارض التهابی پوست مفید است. به علاوه، می تواند آکنه، جوش های سر سیاه و سایر جوش ها را را از بین ببرد و قرمزی و التهاب را تسکین دهد. پودر مغز گردو نیز حاوی بافت کمی ساینده است که برای لایه برداری ملایم پوست موثر است.

موادی که شما نیاز دارید:

  • عسل مانوکا – یک قاشق غذاخوری
  • پودر مغز گردو – ¼ قاشق غذاخوری

باید چه کاری را انجام دهیم

پودر جوز هندی و عسل مانوکا را به خوبی مخلوط کنید. آن را روی صورت تمیز خود بمالید. اجازه دهید برای مدت زمان ۱۵ دقیقه روی صورتتان بنشیند و بعد از آن، با آب گرم بشویید.

عسل مانوکا


بیشتر بخوانید: رفع قرمزی و التهاب پوست


عوارض جانبی عسل مانوکا

یک واکنش آلرژیک یکی از عوارض جانبی احتمالی عسل مانوکا است. این واکنش می تواند در اثر زهر زنبور یا گرده ایجاد شود. علائم واکنش های آلرژیک به عسل مانوکا ممکن است شامل ایجاد کهیر یا جوش های پوستی، سرفه یا خس خس سینه، ناراحتی های معده مانند استفراغ یا حالت تهوع و مشکل در بلع باشد.

اگر هر یک از این واکنش ها را پشت سر گذاشتید، لطفاً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. همه این دستور العمل های ماسک صورت عسل مانوکا را می توانید به آسانی در خانه تهیه کنید. همین حالا این دستور العمل ها را امتحان کنید تا پوست سالم و زیبایی داشته باشید.

 


شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی طی اطلاعیه‌ای درباره نحوه صحیح سوخت‌گیری با کارت هوشمند سوخت شخصی، برداشت زودهنگام کارت سوخت از دستگاه کارتخوان را دلیل کاهش سهمیه‌ سوخت عنوان کرد.

  به گزارش فارسیها به نقل از فارس، شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران در پی انتشار بعضی شایعات در فضای مجازی مبنی بر کاهش سهمیه سوخت هنگام سوخت‌گیری اعلام کرد: «طراحی سامانه هوشمند سوخت برای جلوگیری از تخلف حاصل از بیرون کشیدن کارت حین سوخت‌گیری، بدین‌ شکل است که با وارد کردن کارت هوشمند سوخت در کارت‌خوان و مشخص شدن مقدار سهمیه، با آغاز سوخت‌گیری، ابتدا ۳.۹۹ لیتر از سهمیه کسر می‌شود و سوخت‌گیری آغاز می‌شود؛ پس از پایان پیمانه نخست، ۳.۹۹ لیتر دیگر از سهمیه کم می‌شود و دوباره سوخت‌گیری ادامه می‌یابد و این فرآیند به‌صورت پیمانه پیمانه تا پایان سوخت‌گیری ادامه خواهد داشت.

اگر در حین سوخت‌گیری کارت از کارت‌خوان بیرون کشیده شود، مقداری که باقیمانده ۳.۹۹ لیتر است از سهمیه آن کارت کسر می‌شود (برای نمونه اگر فرد ۲ لیتر سوخت‌گیری کرده است و کارت را بیرون بکشد، ۱.۹۹ لیتر بیشتر از سهمیه آن کارت کم می‌شود) و اگر همان کارت، دوباره وارد همان کارت‌خوان شود، سهمیه‌ای که بیشتر از لیتراژ برداشت‌ شده از نازل کم شده است، به کارت برگردانده می‌شود.

تاکید می‌شود در صورت خارج کردن زودهنگام کارت سوخت از کارتخوان جایگاه، سوخت‌گیری قطع و لیتراژ یادشده از سهمیه کسر می‌شود، بنابراین تنها به اندازه لیتراژ سوخت‌گیری‌شده، هزینه محاسبه خواهد شد.

شایان یادآوری است که هموطنان ابتدا کارت سوخت شخصی را داخل کارتخوان قرار دهند، سپس رمـز چهار رقمی آن را وارد کنند، نازل را بردارند و سوخت‌گیری را آغاز کنند، ‌پس از پایان سوخت‌گیری، نازل را به‌درستی سر جای خود قرار دهند و پس از مشاهده پیام «کارت را بردارید» کارت سوخت شخصی خود را از کارتخوان خارج کنند.

هموطنان عزیز توجه کنند که از برداشتن کارت سوخت شخصی خود از کارتخوان جایگاه عرضه سوخت پیش از قرار دادن نازل در جای خود، خودداری کنند».

نظر خود را در خصوص خبر” دلیل اصلی کاهش سهمیه بنزین برداشت زودهنگام کارت سوخت است”  با ما در میان بگذارید.


آئورت شکمی از دیافراگم تا قسمت میانی شکم امتداد دارد جایی که به شریان های ایلیاک (دو سرخرگ تهیگاهی مشترک) که به پاها خونرسانی می کنند، منشعب می شود. آنوریسم آئورت شکمی یک سطح غیر طبیعی از گسترش موضعی رگ های خونی است. شایع ترین علت آنوریسم شریانی آترواسکلروز یا تصلب شرایین است. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان، ما علل و نشانه ‌های آنوریسم آئورت شکمی را مورد بحث قرار می‌دهیم و برخی از گزینه ‌های درمانی که در دسترس هستند را ذکر می‌کنیم.

آنوریسم آئورت شکمی

درباره آنوریسم آئورت شکمی چه می دانید؟

درباره آئورت سینه و شکم

آئورت شریان بزرگی است که خون را از قلب به سایر نقاط بدن می رساند و از دریچه آئورت که بطن چپ قلب را از آئورت جدا می کند شروع می شود و از بازگشت خون به قلب پس از انقباض (پمپاژ خون) ممانعت به عمل می آورد. بخش های مختلف آئورت بر اساس ارتباط قلب و محل قرارگیری در بدن نام گذاری شده اند.

بنابراین، محل شروع آئورت به عنوان آئورت صعودی نامیده می شود و پس از آن قوس آئورت قرار دارد و سپس آئورت نزولی. به بخشی از آئورت که در قفسه سینه یا توراکس واقع شده است، آئورت توراسیک گفته می شود، در حالی که آئورت شکمی در شکم قرار دارد.

تعریف پزشکی آنوریسم آئورت چیست؟

  • آنوریسم یک سطح غیر طبیعی از گسترش موضعی رگ های خونی است.
  • آئورت در محل آنوریسم مانند موضعی ضعیف در یک بادکنک فرسوده متسع می شود.
  • آنوریسم های آئورت به طور معمول دوکی شکل هستند و آئورت زیر شریان ها به کلیه ها را درگیر می کنند.

شایع ترین علت آنوریسم آئورت شکمی چیست؟

شایع ترین علت آنوریسم شریانی آترواسکلروز یا تصلب شرایین است و ریسک فاکتور اصلی آن استعمال سیگار است.

علائم آنوریسم آئورت نشتی چیست؟

آنوریسم آئورت شکمی اغلب علامتی ایجاد نمی کند. اما در صورت ایجاد ممکن است باعث درد شدید کسل کننده در قسمت تحتانی کمر یا پهلو شود. ممکن است درد ضربان دار قابل توجهی در شکم نیز ایجاد کند.

چگونه می توان آنوریسم آئورت شکمی را بررسی کرد؟

ممکن است از اشعه X شکمی و سایر آزمایش های رادیولوژی از جمله سونوگرافی، سی تی اسکن و MRI برای تشخیص و کنترل آنوریسم استفاده شود. پارگی آنوریسم آئورت یک فاجعه است. ترمیم آنوریسم با جراحی یا استنت اندوواسکولار انجام می شود.

پارگی آنوریسم آئورت شکمی چیست؟

پارگی تهدیدآمیز آنوریسم شکمی یک وضعیت جراحی اورژانسی است. ۵۰ درصد از افرادی که دچار پارگی آنوریسم می شوند قبل از رسیدن به بیمارستان می میرند و هرچه زمان رسیدن به اتاق عمل طولانی تر باشد، میزان مرگ و میر نیز بیشتر می شود.


بیشتر بخوانید: پیشگیری از آترواسکلروز و بهبود جریان خون با فعالیت ورزشی


آنوریسم آئورت شکمی چیست؟

آنوریسم محلی از اتساع موضعی (گشاد شدن) رگ خونی است. “آنوریسم” از کلمه یونانی “آنوریسما” گرفته شده است که به معنای “گسترده شدن” است. آنوریسم آئورت شامل آئورت است (شریان اصلی که با خروج از قلب خون بدن را تامین می کند). آنوریسم آئورت اتساع یا ورم آئورت است.

آنوریسم آئورت می تواند در هر نقطه ای در طول آئورت ایجاد شود اما بیشتر در آئورت شکمی اتفاق می افتد. بیشتر این آنوریسم های شکمی زیر سطح شریان های کلیوی (عروقی که خون کلیه ها را تأمین می کنند) قرار دارند. آنوریسم آئورت شکمی می تواند به عروق ایلیاک گسترش یابد. دیواره های داخلی آنوریسم ها غالباً با لخته های خونی – که به دلیل راکد بودن خون شکل می گیرند – پوشانده شده اند. دیواره آنوریسم ها لایه لایه است مانند بخشی از یک تخته چند لا.

علائم آنوریسم آئورت شکمی چیست؟

بیشتر آنوریسم های آئورت شکمی هیچ علامتی ایجاد نمی کنند (بدون علامت اند) و به صورت اتفاقی و به هنگام انجام آزمایش تصویربرداری از شکم (سی تی اسکن یا سونوگرافی) کشف می شوند. آن ها همچنین با معاینه فیزیکی قابل تشخیص هستند زمانی که متخصص مراقبت های بهداشتی شکم را لمس می کند و به یک گوشی پزشکی گوش فرا می دهد، صدایی که از جریان خون آشفته ایجاد می شود را می شنود.

درد شایع ترین علامتی است که با گسترش و یا پارگی آنوریسم احساس می شود. این درد اغلب از مرکز شکم شروع می شود و به پشت یا پهلوها می رسد. بسته به محل قرارگیری آنوریسم در آئورت و اینکه آیا ساختارهای مجاور را نیز تحت تأثیر قرار داده است یا خیر، ممکن است علائم دیگری نیز بروز یابد.

آنوریسم آئورت شکمی می تواند بدون علامت باقی بماند یا طی سال ها حداقل علائم بروز یابد. با این حال، آنوریسم شکمی ای که به سرعت در حال گسترش است می تواند باعث بروز ناگهانی درد شدید، مداوم و بدتر شدن درد در قسمت میانی شکم کمر یا پهلو شود. پارگی آنوریسم آئورت شکمی می تواند فاجعه بار و حتی کشنده باشد و با اتساع شکم توده ضربان دار در آن و شوک ناشی از خونریزی بالا همراه باشد.

آنوریسم آئورت شکمی

دلایل آنوریسم آئورت شکمی چیست؟

شایع ترین علت آنوریسم آئورت “سخت شدن شریان ها” است که تحت عنوان تصلب شرایین نام گرفته است. اکثر آنوریسم های آئورت ناشی از تصلب شرایین اند. تصلب شرایین می تواند دیواره آئورت را ضعیف کند و افزایش فشار خونی که از طریق آئورت پمپ می شود، باعث بی ثباتی لایه داخلی دیواره آئورت شود.

دیواره آئورت دارای سه لایه است: درونی میانی و بیرونی. این لایه ها در کنار تامین خاصیت ارتجاعی آئورت – برای تحمل تغییرات فشار خون – به این شریان ها نیرو می بخشند. افزایش فشار خون مزمن باعث می شود لایه ی رسانه (میانی) شکسته شود و منجر به اتساع مداوم و آهسته ی آئورت شود. سیگار کشیدن یکی از دلایل اصلی آنوریسم آئورت است و مطالعات نشان داده اند که میزان آنوریسم آئورت به میزان سیگار کشیدن جمعیت بستگی دارد.

سایر علل آنوریسم آئورت

ژنتیک یا وراثت

ژنتیک ممکن است در ایجاد آنوریسم آئورت نقش داشته باشد. اگر بستگان درجه یک فرد مبتلا به آنوریسم باشند، خطر ابتلا به این بیماری در وی نیز بالا می رود. آنوریسم ممکن است در سنین جوانی ایجاد شود که در این صورت خطر پارگی آنوریسم نیز بالاست.

بیماری ژنتیکی

سندرم اِهلرز- دانلوس و سندرم مارفان دو بیماری بافت همبند هستند که با پیشروی آنوریسم آئورت همراه هستند. ناهنجاری های بافت همبند در لایه های دیواره آئورت می توانند باعث ضعف در بخش های آئورت شوند.

پس از تروما

تروما می تواند آسیب فوری در دیواره آئورت ایجاد کند یا ممکن است باعث ایجاد ناحیه ای ضعیف شود که به مرور زمان به آنوریسم مبدل شود.

آرتریت

التهاب عروق خونی که در بیماری تاکایاسو، آرتریت سلول های بزرگ و پلی كندريت عود کننده رخ می دهد می تواند باعث آنوریسم شود.

عفونت مایکوتیک یا قارچی

عفونت قارچی ممکن است با نقص ایمنی، سوء مصرف مواد مخدر، سیفلیس و جراحی دریچه قلب همراه باشد.

انواع آنوریسم آئورت شکمی چه شکلی اند؟

اکثر آنوریسم های آئورت دوک مانند هستند. آن ها با اتساع محیط اطراف آئورت به شکل دوک در می آیند (آنوریسم های ساکولار کیسه ای شکل هستند و فقط بخشی از دیواره آئورت درگیر می کنند).

عوامل خطر آنوریسم آئورت شکمی چیست؟

عوامل خطر آنوریسم آئورت همان مواردی است که برای بیماری آترواسکلروتیک قلب، سکته مغزی و بیماری شریان محیطی وجود دارد و شامل موارد زیر است.

  • سیگار کشیدن
  • فشار خون بالا
  • افزایش سطح کلسترول خون
  • دیابت شیرین

استعمال سیگار نه تنها خطر ابتلا به آنوریسم آئورت شکمی را افزایش می دهد، بلکه خطر پارگی آن را نیز افزایش می دهد. پارگی آئورت یک رویداد خطرناک برای زندگی است که در آن، خون از آئورت بیمار بیرون می جهد و بیمار می تواند به سرعت و تا سر حد مرگ خونریزی کند.

عوارض آنوریسم آئورت شکمی

ایجاد پارگی در یک یا چند لایه از دیواره آئورت (شکاف آئورت) یا آنوریسم پاره شده از عوارض اصلی این بیماری هستند. پارگی می تواند تهدیدی برای خونریزی داخلی باشد. به طور کلی، هرچه آنوریسم بزرگ تر باشد و سریع تر پیشروی کند، احتمال پارگی بیشتر می شود.

علائم و نشانه های پارگی آنوریسم آئورت می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد ناگهانی، شدید و مداوم در شکم یا کمر که می تواند به صورت احساس گسیختگی توصیف شود.
  • فشار خون پایین
  • ضربان سریع

آنوریسم آئورت همچنین فرد را در معرض خطر لخته شدن خون در محل قرار می دهد. اگر یک لخته خون از دیواره داخلی آنوریسم رها شود و رگ خونی را در جای دیگری از بدن مسدود کند، می تواند باعث درد یا انسداد جریان خون به پاها، انگشتان پا، کلیه ها یا اندام های شکمی شود.

آنوریسم آئورت شکمی

پیش گیری و مدیریت غیر جراحی آنوریسم آئورت شکمی

پس از شناسایی آنوریسم، هدف این است که سعی شود تا از بزرگ شدن آن جلوگیری به عمل آید.

کنترل ریسک فاکتورهای آنوریسم در طول عمر یک ضرورت است و موارد زیر را شامل می شود:

ممکن است برای کنترل فشار خون و کاهش فشار درون آنوریسم داروهای مسدود کننده بتا تجویز شود.

نظارت معمول بر اندازه آنوریسم:

– آئورت معمولی، در مردان تا ۱٫۷ سانتی متر و در زنان تا ۱٫۵ سانتی متر اندازه گیری می شود.

– آنوریسم هایی که به صورت تصادفی کم تر از ۳٫۰ سانتی متر اندازه گیری می شوند، نیازی به ارزیابی مجدد یا پیگیری ندارند.

– آنوریسم هایی با سایز ۳٫۰ تا ۴٫۰ سانتی متر برای نظارت بر بزرگ شدن بالقوه و اتساع باید هر ساله توسط سونوگرافی بررسی شوند.

– آنوریسم هایی با اندازه ۴٫۰ تا ۴٫۵ سانتی متر باید هر ۶ ماه یک بار توسط سونوگرافی بررسی شوند.

– آنوریسم هایی با سایز بیش تر از ۴٫۵ سانتی متر باید توسط جراح برای جراحی ترمیمی ارزیابی شوند.

تشخیص آنوریسم آئورت شکمی

آنوریسم آئورت شکمی اغلب در طول معاینه یا در طی آزمایشات روتین پزشکی مانند سونوگرافی قلب یا شکم مشخص می شود. پزشک، برای تشخیص آنوریسم آئورت شکمی، سابقه پزشکی و خانوادگی فرد را مرور کرده و او را معاینه فیزیکی می کند. در صورتی که فرد مشکوک به آنوریسم آئورت باشد، آزمایشات تخصصی مانند موارد زیر می توانند تأیید کننده آنوریسم باشند.

سونوگرافی شکمی

این آزمایش رایج ترین تست برای تشخیص آنوریسم آئورت شکمی است. برای این کار شما روی یک میز دراز می کشید و تکنسین مبدل (ترانسدیوسر) را در اطراف شکم تان حرکت می دهد. سونوگرافی برای ارسال تصاویر به صفحه نمایش رایانه از امواج صوتی استفاده می کند.

سی تی اسکن

این آزمایش بدون درد می تواند تصاویر واضحی از آئورت شما به پزشک ارائه دهد و می تواند اندازه و شکل آنوریسم را تشخیص دهد. در حین انجام سی تی اسکن، شما روی یک میز داخل یک دستگاه دایره ای شکل قرار می گیرید. سی تی اسکن برای تولید تصاویر مقطعی از بدن شما، اشعه X تولید می کند. برای واضح تر شدن تصویر شریان ها در سی تی اسکن (سی تی آنژیوگرافی) ممکن است رنگ ضد کنتراستی در رگ های خونی فرد تزریق شده باشد.

ام آر آی

در این تست، شما روی یک میز متحرک قرار می گیرید که وارد دستگاه ام آر آی می شود. این دستگاه از یک میدان مغناطیسی و پالس هایی از انرژی موج رادیویی برای تهیه عکس از بدن فرد استفاده می کند. ممکن است برای وضوح بیشتر یک رنگ به رگ های خونی تزریق شود (آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی).

غربالگری آنوریسم آئورت شکمی

مرد بودن و استعمال سیگار خطر آنوریسم آئورت شکمی را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

توصیه های غربالگری متفاوت است، اما به طور کلی:

  • مردان سیگاری بین ۶۵ تا ۷۵ سال، باید با استفاده از سونوگرافی شکمی یک بار غربالگری شوند.
  • پزشک برای آقایان ۶۵ تا ۷۵ ساله ای که هرگز سیگار نکشیده اند، در مورد نیاز به سونوگرافی شکمی تصمیم می گیرد.
  • وی این کار را معمولاً بر اساس سایر عوامل خطر مانند سابقه خانوادگی آنوریسم انجام می دهد.

شواهد كافی از فواید غربالگری آنوریسم آئورت شکمی در زنان ۶۵ تا ۷۵ ساله ای كه سیگار می كشند یا سابقه خانوادگی این بیماری را دارند، وجود ندارد. اگر بر اساس فاکتورهای خطر خود به غربالگری سونوگرافی احساس نیاز می کنید، از پزشک خود سؤال کنید. زنانی که هرگز سیگار نکشیده اند نیازی به بررسی این بیماری ندارند.

درمان آنوریسم آئورت شکمی

هدف از درمان- چه به صورت نظارت پزشکی و چه جراحی- جلوگیری از پارگی آنوریسم است. نوع روش درمانی فرد به اندازه آنوریسم آئورت و سرعت رشد آن بستگی دارد.

آنوریسم آئورت شکمی

نظارت پزشکی

اگر آنوریسم آئورت شکمی شما کوچک است و علائمی نیز ندارید، پزشک ممکن است نظارت بر شرایط تان را توصیه کند. شما باید به طور منظم به پزشک مراجعه کنید تا بررسی شود که آنوریسم شما در حال رشد است یا خیر و برای مدیریت سایر شرایط پزشکی، از جمله فشار خون بالا، که می تواند آنوریسم شما را بدتر کند تحت درمانی قرار گیرید.

به احتمال زیاد به آزمایشات تصویربرداری منظمی نیاز خواهید داشت تا اندازه آنوریسم تان بررسی شود. انتظار می رود که حداقل شش ماه پس از تشخیص آنوریسم و ​​طی تست های منظم پیگیری، سونوگرافی شکمی انجام گیرد.

ترمیم جراحی آنوریسم آئورت شکمی

معمولاً جراحی در صورتی توصیه می شود که آنوریسم شما ۱٫۹ تا ۲٫۲ اینچ (۴٫۸ تا ۵٫۶ ​​سانتی متر) یا بزرگ تر باشد یا به سرعت رشد کند. همچنین، اگر علائمی مانند معده درد یا آنوریسم نشتی حساس یا دردناک داشته باشید، ممکن است پزشک جراحی را توصیه کند. بسته به عوامل مختلفی از جمله محل و اندازه آنوریسم، سن و شرایط دیگر، گزینه های جراحی ممکن است شامل موارد زیر باشد.

جراحی باز شکم

این روش شامل حذف جراحی قسمت آسیب دیده ی آئورت و جایگزینی آن با یک لوله مصنوعی (گرافت) است (که به جای آن دوخته می شود). بهبودی کامل احتمالاً یک ماه یا بیشتر طول خواهد کشید.

ترمیم اندوواسکولار

این روش کمتر تهاجمی اغلب استفاده می شود. پزشکان گرافت مصنوعی را به انتهای یک لوله نازک (کاتتر) که از طریق یک سرخرگ در ساق پای شما وارد می ‌شود به آئورت شما وصل می ‌کنند. گرافت لوله ای که توسط یک شبکه فلزی پوشیده می شود در محل آنوریسم قرار داده می‌ شود، سپس بسط می یابد و به جای آن وصل می شود.

این دستگاه، بخش تضعیف ‌شده آئورت را تقویت می‌کند و از پارگی آنوریسم جلوگیری کند. جراحی اندوواسکولار برای حدود ۳۰ درصد از مبتلایان به آنوریسم گزینه مناسبی نیست. پس از جراحی اندوواسکولار، برای اطمینان از نشت نکردن محل ترمیم به آزمایشات منظم تصویربرداری نیاز است. میزان دوام طولانی مدت برای جراحی اندوواسکولار و جراحی باز مشابه است.

اصلاح آنوریسم آئورت شکمی با جراحی باز شکم

این جراحی چه خطرات یا عوارض احتمالی دارد؟

پزشکان تمام تلاش خود را می کنند تا عوارض به حداقل کاهش یابد. این ممکن است شامل تجویز دارو برای کاهش خطر عوارض باشد. با این حال، هر عملی خطرات و عوارض بالقوه خود را دارد. هر بیمار متفاوت است و عارضه آن نیز به پیچیدگی آنوریسم آن بیمار بستگی دارد. موارد مرتبط با این جراحی در ادامه ارائه شده است. لطفاً اگر موردی وجود دارد که متوجه نمی شوید، با پزشک خود در میان بگذارید.

آنوریسم آئورت شکمی

خطرات و عوارض مربوطه در سه دسته زیر قرار می گیرند:

۱- عوارض بی هوشی

متخصص بی هوشی خطرات بی هوشی را با شما در میان خواهد گذاشت.

۲- عوارض عمومی هر عمل

– ممکن است همانند هر عمل دیگری درد را تجربه کنید. پزشکان برای به حداقل رساندن و کنترل دردتان تلاش خواهند کرد و برایتان دارو تجویز می کنند و مهم است که آن ها را طبق دستورالعمل مصرف کنید تا بتوانید آزادانه حرکت کرده و راحت سرفه کنید.

– خونریزی، که می تواند در طول یا بعد از عمل ایجاد شود. خونریزی معمولاً نیاز به انتقال خون دارد و گاهی اوقات عمل دیگری لازم است.

– عفونت در محل زخم جراحی. ممکن است برای درمان عفونت به آنتی بیوتیک یا گاهی اوقات عمل دیگری نیاز باشد.

– لخته شدن خون در پاها (ترومبوز ورید پاها) که گاهی اوقات می تواند از طریق جریان خون به سمت ریه ها حرکت کند و باعث مشکلات تنفسی (آمبولی ریوی) شود. توصیه می شود که بلافاصله بعد از عمل از بستر خود خارج شوید و تزریقاتی برای کاهش خطرات لخته شدن خون انجام دهید.


بیشتر بخوانید: درمان های خوراکی برای لخته شدن خون


۳- خطرات خاص

ممکن است در نتیجه این عمل بزرگ فرد جان خود را از دست بدهد (به طور کلی این خطر ۱ نفر در هر ۲۰ نفر است اما برای بیمارانی که فیت هستند این احتمال پایین تر است). ناتوانی جنسی یک مشکل شایع بعد از این عمل است (۴ نفر از هر ۵ بیمار مرد).

مشکلات گرافت یا بخیه که می تواند منجر به یک گرافت آلوده (۱ نفر در هر ۵۰ نفر)، نشتی کوچک در لخته خون به نام سودوآنوریسم (میزان خطر ۱:۳۳) یا وابستگی غیرطبیعی بین آئورت و روده به نام فیستول آئورت- روده (خطر: ۱ در ۵۰) شود. درد و خونریزی در شکم ناشی از خونرسانی ناکافی به روده (کولیت ایسکمیک) که به تنگ شدن روده منجر می شود. بعضی اوقات ممکن است یک عمل دیگر برای اصلاح این مورد نیاز باشد (خطر: ۱ در ۵۰).

انسداد شریان های پا ناشی از لخته شدن خون (آمبولی دیستال). این به طور طبیعی قابل اصلاح است اما ممکن است به یک روش کوچک تر دیگری به نام آمبولکتومی احتیاج باشد. گاها این مشکل قابل اصلاح نیست و ممکن است به از بین رفتن بخشی از اندام تحتانی منجر شود (خطر: ۱ در ۵۰).

چه اقداماتی برای هر چه بیشتر موفقیت آمیز بودن جراحی می توان اتخاذ کرد؟

تغییر سبک زندگی

اگر سیگار می کشید، سعی کنید آن را ترک کنید. شواهد محکمی وجود دارد که نشان می دهد ترک سیگار قبل از بی هوشی عمومی – به مدت چندین هفته یا بیشتر – احتمال بروز عوارض را کاهش می دهد.

داروها

باید مصرف داروهای طبیعی خود را ادامه دهید. با این حال، اگر شما وارفارین (یا هر داروی رقیق کننده خون دیگری) مصرف می کنید، لازم است که قبل از عمل مصرف آن را متوقف کنید. اطمینان حاصل کنید که جراح شما از مصرف وارفارین شما مطلع است و در مورد متوقف کردن مصرف آن توصیه های پزشک را دنبال کنید.

اگر در حال جایگزینی هورمون درمانی یا قرص ضدبارداری خوراکی هستید، توصیه می شود که قبل از عمل مصرف این داروها را متوقف کنید. اگر مصرف قرص ضد بارداری را متوقف کنید، حتماً از یک روش جایگزین برای پیش گیری از بارداری استفاده کنید.

نکته مهم: قبل از قطع مصرف هرگونه دارو، همیشه باید با جراح یا پزشک خود مشورت کنید.

چه مدت بعد از عمل بهبود می یابم؟

در بیمارستان

بعد از عمل برای نظارت روتین به بخش مراقبت های ویژه منتقل می شوید. بیشتر بیماران طی ۲۴ ساعت پس از عمل به بخش ارجاع داده می شوند. به تدریج طی چند روز آینده بهبود می یابید و برای خروج از بستر خود توسط فیزیوتراپیست تشویق می شوید.

معمولاً در کم تر از یک هفته پس از عمل، خوردن رژیم غذایی معمول را شروع می کنید و کاملا حرکت می کنید. بیشتر بیماران تا مرخصی ده روز در بیمارستان می مانند. اگر سوال یا موردی، چه در بیمارستان و چه در خانه نگران تان می کند از یکی از اعضای تیم مراقبت های بهداشتی خود بپرسید. آن ها باید بتوانند هرگونه عارضه ای را با اطمینان شناسایی و درمان کنند.

بازگشت به فعالیت های عادی

بسته به میزان جراحی و نوع فعالیت تان، به شما توصیه می شود که چه زمانی به فعالیت های خود برگردید. بیشتر بیماران برای این نوع عمل حدود سه ماه مرخصی می گیرند.

از آنجا که این عمل عضلات دیواره شکم را درگیر می کند، در ابتدا باید از کار با دست، به خصوص بلند کردن اشیای سنگین خودداری کنید. تا زمانی که به کنترل وسیله نقلیه خود در مواقع اضطراری اطمینان ندارید رانندگی نکنید و همیشه ابتدا با شرکت بیمه خود مشورت کنید.

آنوریسم آئورت شکمی

بهبودی کامل

اکثر بیماران بهبودی کامل را تجربه می کنند، اگرچه ممکن است این روند تا سه ماه طول بکشد.

ترمیم اندوواسکولار آنوریسم آئورت شکمی

EVAR یا TEVAR چیست؟

EVAR یا TEVAR یک روش حداقل تهاجمی (بدون برش بزرگ شکمی) است که برای ترمیم آنوریسم آئورت شکمی انجام می شود. این روش شامل قرار دادن استنت گرافت بسط پذیر در آئورت به منظور درمان بیماری آئورت بدون مداخله مستقیم روی آن است. پیشرفت تکنولوژی و تجربه ی بیشتر احتمالاً ثابت می كند كه این روش از عمل باز ایمن تر است و محدودیت آناتومی بیمار در آن كمتر است.

ارزیابی قبل از عمل

ارزیابی قبل از عمل شامل انجام سی تی اسکن برای کسب اطلاعات دقیق در مورد آناتومی آئورت است. این ارزیابی شامل ناهنجاری، انشعاب رگ های خونی و شریان های فمورال می باشد. این روش در یک محیط استریل تحت هدایت فلوروسکوپی با اشعه ایکس انجام می شود. این روش ممکن است در اتاق عمل، بخش رادیولوژی یا آزمایشگاه کاتتریزاسیون انجام شود. این روش معمولاً توسط جراح عروق و رادیولوژیست مداخله ای یا متخصص قلب انجام می شود.

این روش می تواند تحت بی هوشی عمومی، منطقه ای (اسپاينال یا اپیدورال) یا حتی بی حسی موضعی انجام شود. روش معمول به واسطه شریان های استخوان ران یا ایلیاک انجام می شود که در آن برشی صورت می گیرد یا از روش پوستی استفاده می شود.

استنت گرافت با استفاده از ابزارهای ویژه اندوواسکولار و به همراه تصاویر اشعه ایکس برای راهنمایی، از طریق شریان فمور وارد آئورت می شود و تا محل آنوریسم پیش می رود. استنت گرافت یک لوله استوانه ای شکل است که از یک چارچوب فلزی نازک (استنت) ساخته شده است.

در حالی که بخش گرافت از مواد مختلفی مانند داکرون یا پلی تترا فلورو اتیلن (PTFE) ساخته شده است و ممکن است استنت را پوشش دهد استنت به نگه داشتن گرافت در محل کمک می کند. استنت گرافت در وضعیت کلاپس در آئورت وارد شده و در محل آنوریسم قرار می گیرد و پس از جایگزاری، بسط می یابد و برای حمایت از دیواره آئورت به آن متصل می شود. سرانجام آنوریسم بر روی استنت گرافت جمع می شود.

خطرات این روش

  • صدمه به رگ های خونی، اندام ها یا سایر ساختارها توسط ابزار
  • آسیب کلیه
  • ایسکمی اندام ناشی از لخته خون (قطع جریان خون به ساق پا یا پا)
  • عفونت زخم کشاله ران
  • هماتوم کشاله ران (کبودی پرخون)
  • خونریزی
  • اندولاک (نشت مداوم خون از گرافت و به داخل آنوریسم کیسه ای با قابلیت پارگی).
  • آسیب نخاع

بسته به شرایط پزشکی خاص فرد مانند آلرژی یا حساسیت به داروها، رنگ های کنتراست، ید یا لاتکس ممکن است خطرات دیگری نیز وجود داشته باشد. حتما قبل از هر اقدامی در مورد هرگونه نگرانی تان با پزشک خود صحبت کنید.

زندگی با آنوریسم آئورت شکمی

با پیشروی آنوریسم آئورت فرد در معرض خطر بزرگ تر شدن آن قرار دارد. اگر به آنوریسم آئورت مبتلا شده باشید، پزشک برای انجام آزمایش های تصویربرداری به طور مرتب شما را ویزیت می کند تا از سرعت رشد آنوریسم تان اطمینان حاصل کند. پیگیری این ملاقات ها برای شما بسیار مهم است.

شما می توانید با توجه دقیق به سایر مشکلات سلامتی و حفظ یک سبک زندگی سالم، باعث کندی رشد آنوریسم شوید و از بروز عوارض آن پیش گیری کنید. مهم ترین راه برای کاهش سرعت پیشرفت آنوریسم کنترل فشار خون است. اگر فشار خون بالایی دارید، بهتر است بدانید که نیروی اضافی به دیواره آنوریسم فشار می آورد و باعث گسترش آن می شود.

اگر پزشک تان برای کنترل فشار خون تان دارویی تجویز کرده است، بهتر است آن را دقیقاً مطابق دستورالعمل مصرف کنید. همچنین ممکن است پزشک به شما توصیه کند که وزنه های سنگین را بلند نکنید، چراکه ممکن است باعث افزایش ناگهانی فشار خون تان شود.

استعمال دخانیات، چاقی، نوشیدن بیش از حد الکل و یک سبک زندگی بی تحرک باعث افزایش فشار خون می شود. در عین حال، تمام این موارد برای سلامتی کلی شما خوب نیست. اگر به جراحی یا روشی برای ترمیم آئورت خود نیاز دارید، سلامت کلی شما در بهبودی شما مؤثر خواهد بود.

بنابراین، مهم است که:

  • وزن طبیعی خود را حفظ کنید یا از شاخص توده بدنی (BMI) کمتر از ۳۰ برخوردار باشید. (بی ام آی خود را محاسبه کنید).
  • فشار خون خود را کنترل کنید.
  • اگر سیگاری هستید، آن را ترک کنید. داروها و گزینه های مشاوره زیادی برای کمک به ترک سیگار وجود دارد.
  • از نظر جسمی فعال باشید.
  • شما می توانید این کار را با پیاده روی سریع یا دوچرخه سواری به مدت حداقل ۳۰ دقیقه در روز شروع کنید.
  • مصرف الکل خود را به حداکثر ۱ تا ۲ کاپ در روز محدود کنید.
  • مقدار نمک (سدیم) مصرفی خود را کاهش دهید.
  • ترشی کنسرو سبزیجات چیپس و امثال آن ها نمک بالایی دارند.
  • مقدار سدیم مصرفی خود را در روز به کم تر از ۲۳۰۰ میلی گرم محدود کنید.
  • با خواندن برچسب های مواد غذایی می توانید این موضوع را پیگیری کنید.
  • امروزه بسیاری از محصولات انواع کم نمک دارند و همچنین در فروشگاه ها جایگزینی برای نمک سفره وجود دارد.
  • یک رژیم غذایی سالم و سرشار از میوه و سبزیجات و با کلسترول و چربی های اشباع کم اتخاذ کنید.
  • این مهم به کنترل فشار خون و همچنین میزان کلسترول بدن کمک می کند.

بسیاری از بیماران مبتلا به آنوریسم آئورت با پیگیری های دقیق، کنترل فشار خون و رعایت سبک زندگی سالم، به خوبی می توانند با بیماری خود کنار بیایند و ممکن است نیازی به مداخله نداشته باشند.

آنوریسم آئورت شکمی


بیشتر بخوانید: راهکارهایی مفید برای داشتن سبک زندگی سالم


چشم انداز آنوریسم آئورت شکمی

اگر پزشک جراحی باز شکمی را برایتان توصیه کند، ممکن است تا بهبودی کامل شش هفته زمان لازم باشد این در حالی است که بهبودی پس از جراحی اندوواسکولار فقط دو هفته طول می کشد. موفقیت عمل جراحی و بهبودی پس از آن بستگی به این دارد که آیا آنوریسم آئورت شکمی (AAA) قبل از پارگی تشخیص داده شده است یا نه. تشخیص زودهنگام AAA، معمولاً پیش آگهی خوبی است.

 


رئیس کانون سراسری انبوه‌سازان کشور با بیان اینکه پرداخت تسهیلات مسکن با نرخ سود ۱۸ درصد کمکی به روند ساخت و ساز نخواهد کرد، گفت: ساخت و ساز مسکن دچار رکود شده و این موجب فاصله بیشتر میان عرضه و تقاضا خوهد شد.

به گزارش فارسیها به نقل از فارس،جمشید برزگر  در پاسخ به این سؤال که بانک مسکن پیشنهادی به شورای پول و اعتبار مبنی بر پرداخت تسهیلات ساخت مسکن با نرخ ۱۸ درصد ارائه کرده است، آیا این تسهیلات می‌تواند موجب رونق ساخت و ساز شود، گفت: پرداخت تسهیلات ساخت مسکن با نرخ سود ۱۸ درصد کمکی به رونق بخش مسکن و ساخت و ساز نخواهد کرد.

وی با بیان اینکه اگر این تسهیلات قابل انتقال به نام خریدار هم باشد، بازپرداخت اقساط بالاتر از توان متقاضیان خواهد بود، اظهار داشت: پرداخت تسهیلات ساخت مسکن اگر با نرخ ۱۰ درصد باشد، سازندگان را تقویت خواهد کرد، اما سازندگان از تسهیلات مسکن با نرخ سود ۱۸ درصد نمی‌توانند راضی باشند.

برزگر تأکید کرد: ساخت و ساز مسکن دچار رکود است و این رکود بیشتر هم شده است، قطعاً رکود در ساخت و ساز موجب فاصله بیشتر میان عرضه و تقاضا می‌شود.

وی تصریح کرد: اکنون برآورد های مختلف از نظر نیاز کشور برای ساخت واحدهای مسکونی وجود دارد که ارقام ۱٫۵ تا ۲ میلیون واحد مسکونی است و با احتساب ۳۵ درصد مستاجر کشور این رقم به سه تا ۳٫۵ میلیون واحد مسکونی می رسد.

نظر خود را در خصوص خبر” رکود عمیق در ساخت و ساز مسکن”  با ما در میان بگذارید.


مینیسک میانی و مینیسک جانبی دو غضروف بزرگ C شکل هستند که روی استخوان تیبیا در زانو قرار گرفته اند. غضروف مفصل زانو به محافظت از مفصل در مقابل فشاری که راه رفتن، دویدن، بالا رفتن و خم شدن روی آن اعمال می کنند کمک می کند. پارگی مینیسک زانو به علت ضربه در اثر پیچاندن با فشار یا خم شدن بیش از حد مفصل زانو اتفاق می افتد. علائم پارگی مینیسک زانو شامل زانو درد، ورم و ضعف نشان دادن هنگام راه رفتن هستند. درمان پارگی مینیسک زانو شامل تحت نظر بودن و فیزیکال تراپی تقویت مفصل برای ثابت کردن مفصل زانو هستند. وقتی سایر روش ها پاسخگو نیستند، ممکن است از جراحی برای ترمیم یا برداشتن غضروف آسیب دیده استفاده کنند. ادامه این مطلب ار بخش مقالات پزشکی موزیک دان را دنبال کنید تا در مورد پارگی مینیسک زانو اطلاعاتی کسب کنید.

پارگی مینیسک زانو

توضیحاتی درباره زانو و پارگی مینیسک زانو

زانو بزرگ ترین مفصل در بدن است. زانو به پا اجازه می دهد که در محل اتصال فمور (استخوان ران) به تیبیا (درشت نی) خم شود. زانو خم و صاف می شود و به بدن اجازه انجام خیلی از فعالیت ها (همچون راه رفتن و دویدن برای بالا رفتن) را می دهد. ساختارهای گوناگونی زانو را احاطه کرده اند، به آن اجازه خم شدن می دهند و از مفصل زانو در برابر آسیب محافظت می کنند.

عضلات چهارسر و همسترینگ مسئول حرکت دادن مفصل زانو هستند. وقتی عضلات چهارسر (که در جلوی ران قرار دارند) منقبض شوند، زانو کشیده و صاف می شود. عضله همسترینگ (که پشت ران قرار دارد) مسئول انعطاف و کشیدن زانو است. این عضلات با ثابت نگه داشتن زانو و پیشگیری از حرکت آن در جهات نامناسب، از زانو در برابر آسیب محافظت می کنند.

چهار رباط هستند که مفصل زانو را در حین استراحت و حرکت ثابت نگه می دارند: رباط طرفی داخلی و رباط جانبی خارجی (MCL و LCL)‌، و رباط صلیبی جلویی و رباط صلیبی خلفی (ACL و PCL). غضروف درون مفصل از استخوان ها در برابر فشار روزمره ناشی از راه رفتن، دویدن و بالا رفتن محافظت می کند. مینیسک داخلی و خارجی دو تکه غضروفی هستند که به سر تیبیا (درشت نی) متصل اند. هر مینیسک حالت خمیده و C شکلی دارد.

غضروف مفصلی نیز سطح مفصلی استخوان های زانو (همچون تیبیا، فمور و کشکک زانو [پاتلا]) را می پوشاند. منظور از پارگی غضروف زانو، آسیب به یکی از مینیسک های C شکل زانو بین فمور و تیبیا است. همچون هر آسیبی در بدن، وقتی مینیسک آسیب می بیند احساس سوزش اتفاق می افتد.

اگر سطحی که به استخوان ها اجازه می دهد تا در مفصل زانو با هم برخورد داشته باشند دیگر نرم نباشد، با هر انعطاف و انبساط فرد دچار درد می شود. مینیسک می تواند به علت برخی اتفاقات آسیب ببیند یا می تواند به علت سن یا استفاده بیش از حد ساییده شود و سبب پارگی دژنراتیو شود.


بیشتر بخوانید: آسیب رباط صلیبی قدامی یا ACL از علائم تا درمان


پارگی مینیسک زانو چیست؟

پارگی مینیسک زانو نوعی آسیب ناشی از پارگی غضروفی است که روی تیبیا قرار دارد. پارگی ها بر اساس قسمتی که در ساختار C شکل تحت تاثیر قرار گرفته و ظاهر آن ها توصیف می شوند.(برای مثال پارگی باکت هندل، پارگی طولی، پارگی مینیسک زانو منقار طوطی و پارگی عرضی).

طی معاینه فیزیکی می توان فهمید که مینیسک داخلی آسیب دیده است یا بیرونی. پروسه های تشخیصی همچون MRI یا جراحی آرتروسکوپی می توانند قسمت مشخصی از غضروف که پاره شده را نشان دهند. به علت این که منبع خون به هر قسمتی از مینیسک متفاوت است، دانستن محل پارگی به تشخیص این که آسیب چگونه بهبود میابد کمک می کند (همراه جراحی یا بدون آن).

هر چه منبع خون بهتر باشد، پتانسیل ریکاوری نیز بیشتر است. قسمت بیرونی غضروف از قسمت مرکزی و C شکل، منبع خون بهتری دارد. منبع خون غضروف زانو با بالا رفتن سن کاهش میابد و بیش از ۲۰% از منابع عادی خون تا ۴۰ سالگی از دست می روند.

چه چیزی سبب پارگی مینیسک زانو می شود؟

پیچاندن با فشار یا توقف ناگهانی می تواند باعث شود که انتهای فمور به سر تیبیا ساییده شود؛ که این موضوع سبب پارگی غضروف مینیسک می شود. آسیب زانو می تواند به علت زانو زدن یا چمباتمه زدن شدید، خصوصا هنگام بلند کردن وزنه سنگین هم اتفاق بیفتد. احتمال بروز پارگی مینیسک زانو در طول فعالیت های ورزشی خصوصا ورزش های تماسی همچون فوتبال و هاکی بیشتر است.

ورزش هایی همچون تنیس، بسکتبال و گلف که نیازمند چرخش و توقف ناگهانی هستند نیز می توانند سبب آسیب مینیسک شوند. آسیب های ورزشی تنها در طول بازی و مسابقه اتفاق نمی افتند بلکه می توانند در تمرینات هم اتفاق بیفتد، چون برخی حرکات سبب آسیب مینیسک می شوند.

خطر پارگی مینیسک زانو با بالا رفتن سن افزایش میابد چون غضروف به آرامی شروع به ساییده شدن، از دست دادن منبع خون و از دست دادن قابلیت ارتجاعی خود می کند. افزایش وزن هم می تواند فشار زیادی به مینیسک وارد کند. فعالیت های عادی روزانه همچون راه رفتن و بالا رفتن از پله ها خطر بروز ساییدگی، دژنراسیون و پارگی را افزایش می دهند.

گمان می رود که از هر ۱۰ بیمار بالای ۶۵ سال، ۶ نفر از پارگی دژنراتیو مینیسک رنج می برند. خیلی از این پارگی ها هیچ وقت مشکل ساز نمی شوند. از آن جایی که برخی از رشته های غضروفی با رشته های رباط هایی که اطراف زانو هستند ارتباط نزدیکی دارند، بسته به مکانیزم صدمه، آسیب مینیسک می تواند در ارتباط با پارگی رباط صلیبی باشد.

علائم و نشانه های پارگی مینیسک زانو چیست؟

در برخی موارد پارگی مینیسک زانو سبب بروز هیچ علائم و نشانه هایی نمی شود. اما برخی دیگر از افرادی که از پارگی مینیسک زانو رنج می برند، دقیقا می دانند که آسیب به زانویشان از چه زمانی آغاز شده. این افراد دوره هایی از درد شدید را تجربه می کنند و ممکن است صداهایی از زانو بشنوند یا احساس کنند.

همچون هر آسیبی، پس از این آسیب هم یک پاسخ التهابی می تواند رخ دهد که شامل درد و ورم است. پیشرفت ورم مفصل زانو که ناشی از پارگی مینیسک زانو است چندین ساعت زمان می برد و بسته به میزان درد و تجمع مایعات ممکن است حرکت زانو دشوار شود. وقتی مایعات در قسمت هایی از مفصل زانو تجمع پیدا می کنند، کشیدن یا صاف کردن زانو می تواند دردناک باشد.

پارگی مینیسک زانو

در برخی شرایط، میزان ورم مشهود و قابل توجه نیست. گاهی بیمار از آسیب اولیه آگاه نیست اما بعدها متوجه ظهور و رشد علائم می شود. به علاوه ممکن است آسیبی که رخ داده آسیب حادی نباشد. غضروف زانو می تواند در نتیجه سن، آرتروز و ساییدگی مینیسک آسیب ببیند و سبب پارگی دژنراتیو مینیسک شود.

علائمی که ممکن است با گذر زمان ایجاد شوند می توانند شامل این موارد باشند:

  • درد هنگام دویدن یا راه رفتن در مسافت های طولانی
  • ورم متناوب مفصل زانو: در خیلی از موارد، زانویی که دچار پارگی مینیسک زانو شده سفت می شود.
  • شنیدن صداهایی از زانو خصوصا هنگامی که از پله ها بالا یا پایین می روید.
  • احساس این که زانو ثابت نیست و احساسی همچون این که زانو هنگام حرکت تاب نمی آورد.
  • در موارد خیلی نادر زانو تاب نمی آورد و باعث می شود که بیمار بیفتد.

احساس قفل شدن (نوعی انسداد است و هنگامی اتفاق می افتد که زانو نمی تواند به طور کامل کشیده یا صاف شود). این حالت هنگامی اتفاق می افتد که تکه ای از مینیسک پاره شده پیچ می خورد و سبب انسداد برخی از حرکات مفصل زانو می شود. معمولا زانو در زاویه ۱۵ الی ۳۰ درجه پیچ می خورد و نمی تواند از آن موقعیت خم یا صاف شود.

پزشکان پارگی مینیسک زانو را چگونه تشخیص می دهند؟

تشخیص آسیب زانو با بررسی سابقه بیماری و معاینه فیزیکی شروع می شود. اگر آسیب حاد اتفاق افتاده باشد، پزشک درباره مکانیزم آسیب از شما سوال می پرسد تا فشاری که به زانو وارد شده را تشخیص دهد. در مواردی که زانو درد مزمن وجود دارد، ممکن است فرد به یاد نیاورد که آسیب اولیه چه زمانی اتفاق افتاده اما خیلی از بیمارانی که در فعالیت های ورزشی شرکت دارند می توانند زمان و جزئیات آسیب را به یاد بیاورند.

افرادی که ورزشکار نیستند نیز ممکن است به یاد بیاورند که هنگام کار کردن یا انجام کارهای خانه احساس کشیدگی یا خم شدن زیادی را تجربه کردند. پزشکان برای تشخیص مشکلات زانو از معاینه فیزیکی استفاده می کنند. آن ها محل مورد نظر را معاینه و لمس می کنند و برخی از حرکات را روی محل آسیب دیده اعمال می کنند. معمولا پزشک یا متخصص فیزیوتراپ پارگی مینیسک زانو را تشخیص می دهند.

معاینه فیزیکی معمولا شامل تشخیص این موارد است: لمس مفصل برای تشخیص قسمت هایی که گرم و حساس هستند، ارزیابی ثبات رباط ها و بررسی توانایی حرکت مفصل زانو و قدرت عضلات همسترینگ و چهارسر. آزمایش های زیادی برای ارزیابی ساختار داخلی زانو استفاده می شوند. تست مک موری بیش از ۱۰۰ سال است که برای تشخیص پارگی مینیسک زانو استفاده می شود. در این روش ها متخصص زانوی بیمار را خم می کند و تیبیا را در حالی که مفصل را احساس می کند، می چرخاند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) نوعی آزمایش برای تشخیص پارگی مینیسک زانو است. این روش غیر تهاجمی است و می تواند ساختارهای درونی زانو (همچون غضروف ها و رباط ها، سطح استخوان ها و عضلات و تاندون هایی که مفصل زانو را پوشانده اند) را به تصویر بکشد. یکی دیگر از مزایای MRI قبل از جراحی این است که با دانستن آناتومی، جراح ارتوپد می تواند برای جراحی زانو برنامه ریزی کند و قبل از شروع جراحی درباره درمان های دیگر با بیمار صحبت کند.

از آزمایش اشعه ایکس ساده نمی توان برای تشخیص پارگی مینیسک زانو استفاده کرد اما این روش می تواند در تشخیص تغییرات استخوان (همچون شکستگی و آرتروز) مفید باشد. برای بیماران مسن، ممکن است در حالی که بیمار ایستاده است از دو زانوی او با اشعه ایکس تصویر برداری شود.

این کار به پزشک این امکان را می دهد که فضاهای مفصلی را با هم مقایسه کند تا میزان ساییدگی غضروف را تشخیص دهد. غضروف فضای مفصلی را پر کرده و اگر فضای مفصلی باریک شود، این موضوع می تواند نشان دهنده این باشد که غضروف کمتری موجود است و علت آن می تواند بیماری دژنراتیو باشد. اشعه ایکس ساده می تواند دلایل زانو درد (همچون آرتروز و نقرس کاذب) را نشان دهد.

قبل از این که از MRI به طور گسترده استفاده شود، از آرتروسکوپی زانو برای تایید تشخیص پارگی مینیسک زانو استفاده می شد. در آرتروسکوپی متخصص ارتوپد یک وسیله کوچک را در زانو جاسازی می کند و به طور مستقیم ساختارهای مفصلی را بررسی می کند. یکی از مزایای آرتروسکوپی این است که آسیب را می توان همزمان با قرار دادن ابزار در مفصل ترمیم کرد. و یکی از معایب آرتروسکوپی این است که یک پروسه جراحی است و خطرات مربوط به جراحی را دارد.

چه پزشکانی پارگی مینیسک زانو را درمان می کنند؟

مینیسک پاره شده می تواند توسط پزشک تشخیص داده شود، بعد از تشخیص ممکن است که بیمار به جراح ارتوپد ارجاع داده شود تا وی بتواند در تشخیص یا تصمیم درباره درمان به بیمار کمک کند. اگر چه بسیاری از پزشکان می توانند پارگی مینیسک زانو را تشخیص دهند و درمان کنند اما جراح ارتوپد کسی است که جراحی آرتروسکوپی را انجام می دهد.

برای افرادی که به جراحی نیاز ندارند یا تصمیم گرفته اند که جراحی نکنند، پزشک عمومی، جراح ارتوپد و یا متخصص طب ورزشی می توانند درمان را ادامه دهند. گاهی متخصص فیزیوتراپ هم می تواند به پروسه درمان کمک کند.

درمان پارگی مینیسک زانو

درمان پارگی مینیسک زانو به شدت، محل، و بیماری های مربوط به مفصل زانو بستگی دارد. شرایط بیماران نیز می توانند روی گزینه های درمانی تاثیر بگذارند. گاهی می توان پارگی مینیسک زانو را بدون جراحی و با استفاده از داروهای ضد التهاب و بازتوانی توسط فیزیکال تراپی درمان کرد.

فیزیکال تراپی به تقویت عضلات اطراف زانو و پیشگیری از ثابت شدن مفصل کمک می کند. علاوه بر این، انتخاب روش درمانی به نیاز بیمار نیز بستگی دارد. بیمارانی که ورزشکارند ممکن است به جراحی فوری برای ادامه فعالیت های خود نیاز داشته باشند. بعضی از افراد هم در میانه این طیف قرار دارند و سطح فعالیت آن ها متوسط است و تصمیم درباره درمان محافظه کارانه یا جراحی باید با توجه به نیاز شخصی آن ها گرفته شود.

پارگی مینیسک زانو

پارگی مینیسک زانو به علت صدمه

معمولا اولین مرحله درمان بعد از آسیب حاد شامل رعایت و استفاده از این موارد است: استراحت، یخ، کمپرس و بالا بردن. این موارد به کاهش التهابی که در مینیسک پاره شده اتفاق افتاده کمک می کنند. داروهای ضد التهابی همچون ایبوپروفن (ادویل، موترین) یا ناپروکسن (Aleve) به کاهش درد و التهاب کمک می کنند.

باید به یاد بسپارید که داروهای بدون نیاز به تجویز می توانند عوارض جانبی داشته باشند و می توانند با داروهای تجویزی تداخل پیدا کنند. بهتر است که از یک متخصص یا داروساز سوال بپرسید که کدام داروهای بدون نیاز به تجویز برای هر بیماری ای مناسبند. استراحت و بالا بردن نیز شامل استفاده از عصای زیر بغل برای کاهش فشار و وزن وارده به زانوی آسیب دیده هستند.

معمولا در ابتدای آسیب از زانو بند طبی استفاده نمی کنند چون پا را کاملا صاف نگه می دارد و این کار می تواند با کاهش فضای درون مفصل زانو سبب تشدید درد شود. خیلی از بیماران درمان اولیه محافظه کارانه یا غیر جراحی را برای پارگی مینیسک زانو انتخاب می کنند. وقتی علائم صدمه بهبود یافتند، ممکن است که متخصصان برنامه های ورزشی هدایت شده را پیشنهاد دهند.

متخصصان فیزیوتراپ با تنظیم برنامه فیزیوتراپی به تقویت عضلات اطراف زانو و افزودن ثبات به مفصل کمک می کنند. حفظ وزن ایده آل به کاهش فشار وارده روی مفصل زانو کمک می کند. برخی از کفی های طبی کفش برای پخش فشار ناشی از راه رفتن و دویدن استفاده می شوند. اگر درمان محافظه کارانه جوابگو نباشد، می توان از جراحی استفاده کرد. آرتروسکوپی زانو به جراح ارتوپد این امکان را می دهد که به محل پارگی غضروف دسترسی پیدا کند و آن را ترمیم کند.

در طول جراحی هدف حفظ غضروف تا حد امکان است. پروسه های جراحی که به این منظور استفاده می شوند شامل این مواردند: ترمیم مینیسک (دوختن لبه های پاره شده به یک دیگر)، منیسکتومی جزئی (خارج کردن قسمت پاره مینیسک و صاف کردن محل آسیب) و منیسکتومی کامل (که شامل خارج کردن تمام مینیسک است).

جراحی میکروفرکچر گزینه درمانی دیگری است که به تحریک رشد غضروف جدید کمک می کند. در این روش حفره های کوچکی در سطح استخوان ایجاد می شوند که این کار به تحریک مفصلی کمک می کند. غضروف مفصلی که در نتیجه جراحی رشد می کند به اندازه غضروف مفصلی اصلی سفت یا محکم نیست.


بیشتر بخوانید: جراحی تعویض مفصل زانو + راهنمایی کامل


بیماری دژنراتیو مفصلی

در بیماران مسنی که دچار بیماری دژنراتیو مفصلی (استئوآرتریت) هستند (که در این بیماری غضروف ساییده می شود) گزینه های درمانی در بازه زمانی طولانی تری بررسی می شوند. ورزش و تقویت عضلات می تواند گزینه مناسبی برای محافظت از مفصل و حفظ توانایی حرکت در نظر گرفته شود. به علاوه داروهای ضد التهاب نیز می توانند در کاهش ورم و درد ناشی از آسیب مفصل زانو موثر باشند.

گاهی از تزریق کورتیزون به مفصل زانو استفاده می کنند تا التهاب مفصل را کاهش دهند و سبب رهایی موقت از درد و سایر علائم شوند که این رهایی موقت می تواند چندین هفته تا چندین ماه دوام داشته باشد. تنوعی از هیالورون در دسترس است که برای آرتریت دژنراتیو خفیف تا متوسط تایید شده است و شامل Hylan G-F 20 (سینویسک)، تزریق سدیم هیالورونات (Euflexxa، هیالگان) و هیالورونان (ارتوویسک) است.

سایر گزینه های تزریقی تحت بررسی اند تا به رشد مجدد یا ترمیم آسیب مینیسک کمک کنند. تزریق پلاسمای غنی از پلاکت و سلول های بنیادی گزینه های درمانی جایگزینی برای جراحی آرتروسکوپی زانو در نظر گرفته می شوند. اما هنوز در موثر بودن این درمان ها توافقی وجود ندارد. مطالعات ادامه داری روی ارزیابی این که آیا اگر این گزینه ها (به جای جراحی آرتروسکوپی یا به همراه آن) در درمان آسیب مینیسک زانو استفاده شوند می توانند موثر باشند یا نه در حال انجام است.

تاثیر استفاده از مکمل هایی همچون کندرویتین و گلوکوزامین هنوز نیاز به تایید و بررسی بیشتری دارد اما خیلی از افراد با استفاده از آن ها نتیجه گرفته اند. به عنوان طبقه بندی آخر، تعویض مفصل می تواند گزینه مناسبی برای بیمارانی باشد که دچار دژنراسیون زانو همراه با ساییدگی غضروف هستند. این افراد دچار درد مداوم یا بازگشت کننده هستند و توانایی حرکت در آن ها محدود است، که این موارد مانع از انجام فعالیت های روزمره توسط آن ها می شود.

آیا پارگی مینیسک زانو می تواند بدون جراحی درمان شود؟

آسیب به قسمت هایی از غضروف که منبع خون مناسبی دارند امکان بهبود بیشتری نسبت به قسمت هایی دارد که منبع خون آن ها جزئی است. اگر بعد از آسیب مینیسک، زانو ثابت باشد، علائم ماندگار نباشند و این علائم سبب محدود کردن سبک زندگی نشوند، درمان غیر جراحی گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود. تصمیم برای به تعویق انداختن جراحی به این بستگی دارد که آیا عملکرد مفصل زانو به مشکل برخورده یا نه و  آیا بیمار قادر است که در فعالیت های ترجیحی خود شرکت کند یا نه.

بازتوانی و ریکاوری بعد از پارگی مینیسک زانو

اگر از روش های محافظه کارانه و غیر جراحی استفاده شود، درد و ورم ناشی از پارگی مینیسک زانو باید طی چندین روز برطرف شوند. اگر عضلات اطراف زانو برای تقویت ثبات مفصل قوی نگه داشته شوند، امکان ریکاوری و بازتوانی بیشتر خواهد بود. معمولا حفظ وزن ایده آل و پرهیز از فعالیت هایی که سبب بروز درد می شوند پیشنهاد می شود.

پارگی مینیسک زانو

اگر آرتروسکوپی زانو انجام شود، پروسه بازتوانی سبب بهبود ورم می شود. هدف بازتوانی برگرداندن امکان حرکت به زانو در حداقل زمان ممکن است. فیزیکال تراپی قسمت مهمی از پروسه جراحی است و پزشکان با جراح ارتوپد کار می کنند تا هر چه زودتر بیمار را به عملکرد عادی خود باز گردانند. با انجام پروسه بازتوانی قبل از جراحی، بیمار شروع به تقویت عضلات چهارسر و همسترینگ پیش از جراحی می کند تا از ضعف عضلات که ممکن است فورا بعد از جراحی اتفاق بیفتد پیشگیری کند.

بعد از جراحی وقتی ورم مفصل زانو برطرف شد، هدف درمان افزایش قدرت عضلات اطراف زانو، بازگرداندن امکان حرکت به وضعیت عادی و تقویت و حفظ ثبات مفصل است. معمولا بعضی از ورزشکاران می توانند ۱ الی ۲ هفته بعد از جراحی به تمرینات عادی خود برگردند چون آن ها روزانه چندین ساعت را صرف بازتوانی می کنند.

برای خیلی از بیماران بازگشت به فعالیت های خفیف کمتر از ۶ هفته زمان می برد. خیلی از افراد بعد از جراحی کاملا بهبود پیدا می کنند. معمولا احتمال بهبود و بازگشت به فعالیت های عادی بالاست اما بهبود به انگیزه بیماران برای انجام تمرینات فیزیوتراپی و ادامه درمان در خانه پس از تکمیل جلسات درمانی بستگی دارد.

۴ درمان طبیعی برای پارگی مینیسک زانو

۱- روش هایی را برای کنترل ورم امتحان کنید

برای کنترل ورم استراحت کنید، از یخ استفاده کنید، از کمپرس استفاده کنید و محل مورد نظر را بالا نگه دارید. اگر از پارگی مینیسک زانو یا سایر آسیب های زانو رنج می برید، زمانی را صرف استراحت و ریکاوری کنید. برای این کار با بالا نگه داشتن پای آسیب دیده بالاتر از سطح قلب تان شروع کنید تا ورم را کاهش دهید و برای کنترل درد نیز از یخ استفاده کنید.

چندین بار در روز ۲۰ دقیقه از کمپرس یخ استفاده کنید. ممکن است پزشک به شما پیشنهاد دهد که برای مدتی از باند فشرده سازی، عصای زیر بغل یا زانو بند طبی استفاده کنید تا فشار ناشی از وزن، ورم و حرکت زانو را محدود کنید.

۲- ورزش های پارگی مینیسک زانو

در زیر به برخی از ورزش های پارگی مینیسک زانو اشاره می کنیم تا برای تسریع ریکاوری از آن ها استفاده کنید:

تمرین خمیده کردن و کشیدن:

این تمرین می تواند در موقعیت ایستاده یا نشسته انجام شود. به آرامی پا را خم و راست کنید تا جایی که درد و توانایی حرکت به شما اجازه این کار را می دهند. این تمرین را ۳ ست و برای ۱۰-۲۰ بار تکرار کنید.

صاف کردن پا:

روی کمر دراز بکشید و در حالی که یکی از زانوهایتان به سمت جلو خم شده، پای دیگر را صاف روی زمین نگه دارید. ماهیچه های پایی که صاف است را سفت کنید و سپس پا را به آرامی ۶ اینچ از زمین بلند کنید. این حالت انقباض را چند ثانیه حفظ کنید سپس به آرامی پای خود را پایین بیاورید و این حرکت را ۱۰ بار تکرار کنید.

چرخاندن پاشنه پا:

روی کمر دراز بکشید و در حالی که یکی از زانوهایتان به سمت جلو خم شده است پاشنه پا را روی زمین بچرخانید. پاشنه پا را تا هر میزان که می توانید بچرخانید و این حرکت را ۱۰ الی ۲۰ بار برای هر پا تکرار کنید.

بالا بردن ساق پا:

در حالی که پاها به عرض شانه باز هستند بایستید و در صورت نیاز برای حفظ تعادل دیوار را نگه دارید. پاشنه پا را تا جایی که می توانید از زمین بلند کنید و سپس آن را به آرامی پایین بیاورید. برای ۲-۳ ست و ۱۵-۲۰ دفعه این تمرین را تکرار کنید.

دور کردن پا:

روی پایی که آسیب ندیده بایستید و پای آسیب دیده را تا حد ممکن از بدن دور نگه دارید.

۳- اصلاح وضعیت بدن و درمان بافت نرم

فیزیوتراپی معمولا با بررسی وضعیت بدن آغاز می شود و بعد از آن با درمان هایی برای اصلاح وضعیت بدن همراه است. شماری از درمان های بافت نرم به تقویت انعطاف پذیری و کاهش درد حین بهبود کمک می کنند. برخی از این درمان ها شامل ماساژ میوفاسیال، کشش، رولفینگ و به حرکت در آوردن هستند. برای درمان و کنترل آسیب بافت نرم به متخصص مراجعه کنید.

متخصص نه تنها به کاهش درد و بهبود اختلالات عملکرد کمک می کند بلکه به تشخیص مشکلاتی که سبب زانو درد می شوند نیز کمک می کند. مشکلاتی که سبب زانو درد می شوند شامل اختلالات پروناسیون (که روی راه رفتن تاثیر می گذارند)، ضعیف بودن ران ها و سندروم ایلیوتیبیال باند است. لیزر درمانی نیز می تواند به عنوان یک درمان موثر، بی خطر، غیر تهاجمی و بدون درد استفاده شود. این روش به کاهش درد، تقویت عضلات اطراف مفصل زانو و افزایش توانایی حرکت کمک می کند.

پارگی مینیسک زانو

۴- برنامه غذایی و مکمل های ضد التهاب

با مصرف مواد غذایی سالم و دریافت مکمل های خاص می توانید به کاهش التهاب و افزایش توانایی بهبود بدن کمک کنید.

مواد غذایی ضد التهاب و سرشار از مواد مغذی ضروری شامل این مواردند:

  • تنوعی از میوه ها و سبزیجات خصوصا سبزیجات برگ دار، سبزیجات چلیپایی، توت ها، سبزیجات دریایی و سایر موارد.
  • پروتئین که در برخی از انواع ماهی، تخم مرغ و گوشت یافت می شود.
  • مغزیجات و دانه ها.
  • چربی های سالم همچون روغن نارگیل، روغن زیتون، آووکادو و سایر موارد.
  • آب‌، سوپ قلم و چای سبز.
  • مکمل هایی از جمله زردچوبه، زنجبیل، بروملین و اسیدهای چرب امگا۳.

افزایش دریافت کلاژن به ترمیم بافت کمک می کند و تاثیرات ضد پیری دارد. در حقیقت ۷۰% از هر مینیسک از کلاژن نوع یک ساخته شده که سبب ایجاد بافت همبند، ترمیم زخم و قوی نگه داشتن مفاصل می شود. مصرف سوپ قلم نیز راه مناسبی برای دریافت کلاژن و سایر ترکیبات ضروری و مفید همچون گلوکوزامین، کندرویتین و هیالورونیک اسید است که به تقویت بافت همبند و سلامت مفاصل کمک می کنند.


بیشتر بخوانید: مزایای تغذیه با مغز استخوان + طرز تهیه سوپ قلم


پیش بینی بهبود مینیسک پاره شده چگونه است؟

بسیاری از بیماران با روش های محافظه کارانه و یا جراحی به اهداف درمانی مطلوب می رسند، به این معنی که بعد از درمان می توانند عملکرد عادی خود را از سر بگیرند. حتی ورزشکاران هم می توانند پس از درمان به مسابقات و بازی های خود بازگردند. در طول جراحی احتمال بروز عوارض جانبی وجود دارند. در منیسکتومی (که غضروف آسیب دیده از طریق جراحی برداشته می شود)، احتمال بروز عوارض جانبی کمتر از ۲% است.

عوارض جانبی جراحی شامل خطرات ناشی از بیهوشی، عفونت، ناتوانی در پیشگیری از خشک شدن بلند مدت مفصل، ورم و درد بازگشت کننده هستند. سایر عوارض جانبی شامل ترومبوز عمیق وریدی (ایجاد لخته خون در پا) و خطرات مربوط به بیهوشی هستند. برای بیمارانی که تحت درمان ترمیم مینیسک قرار می گیرند، عوارض جانبی می تواند یک سوم آن ها را تحت تاثیر قرار دهد.

وقتی به غضروف صدمه وارد می شود نمی تواند دوباره مثل روز اولش ترمیم شود، به همین علت پیشگیری بهترین درمان برای پارگی مینیسک زانو در نظر گرفته می شود. حفظ وزن متناسب و پرهیز از صدمه، به کاهش فشار روی غضروف زانو در طول فعالیت های روزانه کمک می کنند. محکم و منعطف نگه داشتن عضلات نیز به محافظت از مفاصل کمک می کند. علاوه بر محافظت از عضلات چهارسر و همسترینگ، از سایر عضلات زانو نیز محافظت کنید.

چگونه می توان از پارگی مینیسک زانو پیشگیری کرد؟

پیشگیری از پارگی مینیسک زانو دشوار است چون معمولا این آسیب به علت حوادث تصادفی و ناگهانی اتفاق می افتد.

اما برخی موارد احتیاطی به کم کردن خطر بروز آسیب زانو کمک می کنند، باید:

  • با ورزش مرتب، عضلات ران ها را قوی نگه دارید.
  • قبل از ورزش، حتما تمرینات گرم کردن را امتحان کنید.
  • زمانی را به استراحت بین ورزش اختصاص دهید. عضلات خسته شده خطر بروز آسیب را افزایش می دهند.
  • اطمینان حاصل کنید که کفش هایتان مناسب و اندازه هستند.
  • انعطاف پذیری را حفظ کنید.
  • هیچ گاه به طور ناگهانی شدت ورزش را افزایش ندهید. تغییرات را به آرامی ایجاد کنید.

پارگی مینیسک زانو

آیا مینیسک پاره شده به خودی خود ترمیم می شود؟

استقامت قسمت مهمی از ورزش است. برخی از ورزشکاران‌، ورزش همراه با درد جزئی را همچون مدال افتخار می دانند. در مواردی که پارگی مینیسک زانو رخ می دهد، ممکن است که خیلی از افراد تصور کنند که این آسیب با گذر زمان به خودی خود بهبود میابد. اما حقیقت این است که انواع مختلفی از پارگی مینیسک زانو وجود دارد و برخی از این پارگی ها بدون درمان برطرف نمی شوند.

اگر پارگی روی یک سوم قسمت بیرونی مینیسک رخ داده باشد، احتمال بهبود آن به خودی خود یا توسط جراحی وجود دارد. علت این موضوع این است که این قسمت منبع خون قوی و سلول هایی دارد که می توانند بافت مینیسک را بازسازی کنند یا به آن امکان ترمیم بعد از جراحی را بدهند. اما اگر آسیب در دو سوم قسمت داخلی اتفاق افتاده باشد (که جریان خون ضعیفی دارد) پارگی قابل ترمیم نیست و باید به روش جراحی برداشته شود.

 


رئیس شورای اسلامی شهر تهران گفت: ۳۰۰ میلیون دلار برای تأمین اتوبوس و واگن قطار نیاز است.

به گزارش فارسیها به نقل از فارس ،محسن هاشمی رئیس شورای اسلامی شهر تهران در پایان جلسه علنی امروز شورای شهر تهران در جمع خبرنگاران در پاسخ به سوالی درخصوص برگزاری جلسه ای  با معاونت هماهنگی رییس جمهور و خروجی این جلسه گفت: روز گذشته این جلسه برگزار شد.

وی افرود: همه دست اندرکاران تامین اتوبوس و واگن قطار در این جلسه حضور داشتند اما متاسفانه بانک مرکزی و سیستمی که باید تامین ریال کند موضوع را به نظر مقام معظم رهبری موکول کردند.

هاشمی گفت: این مسؤولان گفتند تا نظر مقام معظم رهبری را اخذ نکنند نمی توانند از صندوق پولی برداشته و به ریال تبدیل کنند.

رئیس شورای اسلامی شهر تهران ادامه داد: البته حرف های مثبتی هم در این جلسه زده شد و گفته شد اگر همین ارز را هم بدهند و به ریال هم تغییر ندهند مشکلی نیست.

وی ادامه داد:  وزارت صنعت و معدن معتقد بودند با دلار هم می توانند اتوبوس های مورد نیاز را تامین کرد که اگر این اتفاق صورت بگیرد کار خوبی انجام خواهد شد.

هاشمی گفت: باید ریاست جمهوری این موضوع را در نامه ای به سمع نظر رهبری برسانند تا این موضوع ۳۰۰ میلیون دلاری محقق شود.

رئیس شورای اسلامی شهر تهران در پاسخ به این سوال که اخیرا خانم فائزه هاشمی سخنانی درخصوص رهبر معظم انقلاب داشتند نظر شما در این خصوص چیست گفت: شب پیش در مصاحبه ای گفتم که تضعیف رهبری به صلاح کشور نیست.

وی افزود: مرحوم آیت الله هاشمی هم سعی شأن این بود که باید در داخل کشور با حضور مقام معظم رهبری و رهبری ایشان موضوعات و مشکلات کشور را حل و فصل کنیم.

هاشمی در پاسخ به این سوال که شنیده شده بهاره آروین مرخصی گرفته اند گفت: هنوز مرخصی ایشان به دست من نرسیده است و اگر مرخصی بخواهند بنده بررسی خواهم کرد.

نظر خود را در خصوص خبر” برای تامین اتوبوس و واگن قطار ۳۰۰میلیون دلار نیاز است”  با ما در میان بگذارید.


بارداری در واقع پروسه مادر بودن یک زن است و مادر بودن کاری دشوار اما در عین حال فرح بخش است. یک مادر عادی همیشه می خواهد فرزندان باهوش و سالم به دنیا بیاورد. برای دستیابی به این انتظار، مراقبت های بهداشتی و سلامتی در دوران بارداری بسیار مهم است. در این مقاله از بخش زنان و زایمان موزیک دان به بررسی میوه هایی که بایستی در دوران بارداری از خوردن آن بپرهیزید می پردازیم.

دوران بارداری

هفته ای دو کیلو وزن کم کنید !

تا کنون بیش از ۳۰۰۰ نفر با این رژیم غذایی وزن خود را کاهش داده اند. این رژیم برای هر فرد با توجه به ویژگی ها و شرایط بدنی شخصی می شود و می تواند یک بار برای همیشه مسئله لاغری و کاهش وزن را برای شما حل کند. برای کسب اطلاعات بیشتر روی دکمه سبز رنگ زیر بزنید
کلیک کنید .

کلیاتی در مورد بارداری و مراقبت های دوران بارداری

مراقبت های بهداشتی برای زنان باردار باید در ۳ ماه اول و طی ۳ ماهه آخر بارداری مورد توجه ویژه قرار گیرد. با این حال، برای بسیاری از زنان باردار، به ویژه زنانی که برای اولین بار باردار می شوند، نحوه مراقبت صحیح از خودشان نیز سؤال آن ها است، حتی تعیین یک رژیم غذایی مناسب هنوز هم آن ها را گیج می کند. این بسیار بد است، زیرا رژیم به طور مستقیم بر سلامت مادر و جنین تأثیر می گذارد.

میوه هایی وجود دارد که برای خانم های باردار مفید است و البته میوه های زیادی نیز وجود دارند که اثرات منفی بر روی آن ها خواهد گذاشت. در این مقاله اطلاعاتی در مورد میوه هایی که باید از خوردنشان در دوران بارداری خودداری کنید، به شما ارائه می شود. با این حال، ابتدا، اجازه دهید نگاهی به اطلاعات اصلی در مورد بارداری بیندازیم، این کار باعث می شود که شما بتوانید یک دید بهتر به این مشکل داشته باشید.

بارداری چیست؟

بارداری دوره ای از زمان لقاح تا تولد است. در این فرآیند، تخمک توسط اسپرم بارور می شود و سپس به جنین تبدیل می شود.

بارداری به مدت ۴۰ هفته ادامه دارد و شامل سه مرحله است:

از ۰ تا ۱۳ هفته

این دوره متشکل از توسعه ساختار بدن و اندام های جنین است. بیشتر سقط جنین و نقایص هنگام تولد در این دوره اتفاق می افتد.

از ۱۴ تا ۲۶ هفته

در این دوره، بدن جنین به رشد خود ادامه می دهد و شما می توانید اولین حرکات جنین را احساس کنید.

از ۲۷ تا ۴۰ هفته

در واقع این مرحله رشد جنین کامل می شود.

عوامل زیادی وجود دارد که احتمال بارداری را افزایش می دهد، مانند:

  • استفاده نکردن از شیوه های پیشگیری
  • رابطه جنسی داشته باشید اما در هنگام تخمک گذاری از روش های پیشگیری استفاده نکنید.

شیوه زندگی و داروهای خانگی زیر می تواند باعث بارداری شما و همچنین سلامت شما در دوران بارداری شود:

حتی قبل از بارداری نیز باید میزان کالری، چربی و میان وعده های قندی خود را محدود کنید. درعوض، باید میوه، سبزیجات و غلات زیادی بخورید. برخی افراد بر این باورند که برخی غذاها می توانند شانس بارداری شما را افزایش دهند، اما هیچ مدرک علمی برای این امر وجود ندارد.

علائم رایج دوران بارداری کدامند؟

علائم معمول بارداری عبارتند از:

علائم دیگر در مرحله اول بارداری عبارتند از:

  • همیشه احساس غم و اندوه می کنید
  • گرفتگی
  • یبوست
  • خوش خوراک می شوید
  • گرفتگی بینی

دوران بارداری


بیشتر بخوانید: از کجا بدانیم دچار یبوست شده ایم


علائم دیگر در مرحله دوم بارداری عبارتند از:

  • بیماری صبحگاهی
  • كمر درد
  • درد معده
  • گرفتگی
  • یبوست و سوزش قلب
  • احساس کردن اولین حرکات جنین

علائم دیگر در آخرین مرحله از بارداری عبارتند از:

ممکن است علائمی وجود داشته باشد که در بالا ذکر نشده باشد. اگر نگرانی در مورد علائم خود دارید، لطفا با پزشک خود مشورت کنید.

مکمل های مناسب برای زنان باردار کدامند؟

در سه ماهه اول بارداری، زنان باردار باید غذاهای پر کالری و مکمل های مغذی مصرف کنند مانند:

اهن

بسیاری از مطالعات نشان داده اند که زنان در سه ماهه اول جهت افزایش ذخایر آهن نوزادان، باید روزانه حداقل ۱۵ گرم آهن اضافه مصرف کنند. آهن در غذاهایی مانند گوشت گاو، دل، کلیه، سبزیجاتی که دارای برگ سبز  هستند و آجیل یافت می شود.

کلسیم

کلسیم به ساختار استخوان و دندان جنین کمک می کند. اگر زنان باردار از نظر کلسیم کمبود داشته باشند، احتمال دارد کودک آن ها دچار نقص استخوان شود. کلسیم در شیر، تخم مرغ، میگو، خرچنگ، ​​ماهی، سبزیجات سبز، حبوبات،… یافت می شود.

اسید فولیک (ویتامین B9)

اسید فولیک (ویتامین B9) یک ویتامین ضروری برای رشد جنین در مراحل اولیه است. این ویتامین در گردو، ماهی قزل آلا، سبزیجات سبز تیره مانند اسفناج، گل کلم، یا غلات مغذی یافت می شود.

اسید فولیک (ویتامین B11)

تحت راهنمایی پزشک خود، باید قرص های بیشتری که حاوی ویتامین B11 هستند (حدود ۰٫۴ میلی گرم در روز) را مصرف کنید. ویتامین B11 به جلوگیری از ناهنجاری های مادرزادی در رگ های خونی و بیماری های قلبی کودک شما کمک می کند. اسیدفولیک (B11) نیز مهم است زیرا برای رشد مغز، و اعصاب جنین ضروری است.

ویتامین D

در کنار کلسیم، ویتامین D نیز یک ماده ضروری برای تشکیل استخوان و دندان جنین شما است. این ویتامین در شیر و تخم مرغ به وفور یافت می شود. پس از پایان سه ماهه اول، سلامت زن باردار تثبیت می شود، بیشتر علائم بیماری صبحگاهی برطرف می شود یا از بین می رود و زنان باردار می توانند همان رژیم سه ماهه اول را حفظ کنند.

۳ ماه آخر بارداری زمانی است که کودک سریعتر رشد می کند، آن ها به بیشترین انرژی غذایی نیاز دارند. بنابراین، شما باید روی مکمل های غذایی سرشار از انرژی و پروتئین، فیبر، آهن و غذاهای سرشار از کلسیم تمرکز کنید. علاوه بر این، در دوران بارداری، زنان باردار نیز باید ماه ها قبل از بارداری از ۴۰۰ میلی گرم اسید فولیک استفاده کنند البته، این کار بایستی با تجویز پزشک صورت گیرد.

چه کسی توانایی بارداری دارد؟

بارداری بسیار شایع است و فقط در زنان و در سن باروری اتفاق می افتد. با این وجود، برخی از خانم ها عوارضی دارند که می تواند منجر به ناباروری شود (قادر به باردار شدن نیستند) یا همچنین برخی از خانم ‌ها تصمیم به بارداری ندارند. برای اطلاعات بیشتر دراین باره با پزشک خود صحبت کنید.

چه زمانی باید به دکتر مراجعه کنید؟

اگر شما هر یک از این علائم را دارید یا سوالی در مورد بارداری دارید که ممکن است این مقاله به شما پاسخ ندهد، لطفا با پزشک خود مشورت کنید. برای اطمینان از صحت نتایج تست حاملگی در خانه می توانید بررسی کنید که آیا شما باردار هستید یا خیر؟ همچنین می توانید برای تشخیص زودرس بارداری (در طی ۹-۱۲ روز پس از لقاح) به پزشک جهت انجام آزمایش خون مراجعه کنید. وضعیت جسمی هر فرد متفاوت است، بنابراین برای انتخاب مناسب ترین گزینه با پزشک خود مشورت کنید.

دوران بارداری


بیشتر بخوانید: در دوران بارداری زیبایی ظاهری‌ تان را حفظ کنید


۱۲ میوه مضری که بایستی در دوران بارداری از خوردن آن ها اجتناب کنید

بارداری بیش از ۹ ماه یک روند سخت اما شیرین است، هنگام تولد فرشته کوچک شما، تمامی ناراحتی و درد ها از بین می رود. برای اینکه بتوانید برای کودک خود بهترین مادر باشید، باید از سلامتی خود به خوب مراقبت کنید. داشتن یک پایه دانش خوب به شما کمک می کند اضطراب خود را کاهش داده و خوش بین باشید. زمان آن فرا رسیده است تا لیست بدترین میوه هایی که باید در دوران بارداری از آن اجتناب کنید، را بیابید.

لیست ۱۲ میوه مضری که بایستی در دوران بارداری از خوردن آن ها اجتناب کنید:

۱- آناناس و مضرات آن در در دوران بارداری

در میان لیست میوه هایی که باید از  خوردن آن ها در دوران بارداری اجتناب شود، آناناس میوه ای است که شما باید بیشترین توجه را به آن داشته باشید. آناناس یکی از میوه های خوشمزه و مغذی ای است که بسیاری از افراد خوردن آن را دوست دارند. آناناس فواید زیادی دارد. این میوه استخوان ها را قوی تر می کند. آناناس حاوی تقریبا ۷۰٪ منگنز است که بدن ما به آن نیاز دارد. این ماده نقش مهمی در رشد استخوان و بافت پیوندی ایفا می کند.

با این حال، برای زنان باردار، این میوه بد است زیرا حاوی برملین است. برملین یکی از مروج های انقباضات رحمی، نرم شدن رحم، ایجاد درد شکم است و ممکن است باعث سقط جنین شود. برخی از زنان باردار بعد از خوردن آناناس دچار اسهال یا آلرژی می شوند یا حتی هنگامی که آب آناناس را می نوشند. به طور خاص، زنان باردار نباید آب آناناس را بخورند یا بنوشند زیرا این امر می تواند باعث مسمومیت شود.

شاید شما نمی دانید که آناناس به مصونیت کمک می کند. آناناس حاوی ویتامین C برای تقویت و محافظت از سیستم ایمنی بدن برای زنان باردار است. علاوه بر این، برملین موجود در آناناس نیز در برابر علائم سرماخوردگی مؤثر است. اگر دچار سرماخوردگی یا گلودرد هستید، و باردار هستید می توانید تنها یک تکه آناناس میل کنید.

آناناس حاوی فیبر بالا برای کمک به مادران در جلوگیری از یبوست در دوران بارداری است. علاوه بر این، مقدار برملین موجود در آناناس، باعث تجزیه پروتئین می شود و به هضم سریعتر کمک می کند. بنابراین، در آخرین مراحل بارداری، می توانید چند قطعه آناناس بخورید تا بتوانید زایمان راحت تری داشته باشید.

۲- خربزه تلخ

این نوع دیگری از بدترین میوه ها برای مصرف در دوران بارداری است. اگرچه خربزه تلخ برای سلامتی مفید است اما از نظر تغذیه ای ضعیف است بنابراین برای خانم های باردار مناسب نیست. در دوران بارداری خوردن خربزه تلخ خوب نیست زیرا حاوی پروتئینی است که بر روی دستگاه تولید مثل تأثیر می گذارد.

همچنین مصرف خربزه تلخ، می تواند باعث کاهش قند خون در دوران بارداری شود. خربزه تلخ دارای محرک های رحم است و منجر به سقط جنین یا تولد زودرس می شود. بنابراین، زنان باردار باید استفاده از خربزه تلخ را به خصوص در سه ماهه اول محدود کنند. مادران باردار باید از این میوه دوری کنند.

طبق این مقاله، خوردن خربزه بیش از حد تلخ باعث بروز مشکلات گوارشی مانند نفخ، درد شکم و سوزش سر دل می شود. این شرایطی است که هیچ زن حامله ای نمی خواهد با آن روبرو شود. خربزه تلخ حاوی اجزای سمی بالایی مانند کینین، گلیکوزید های ساپونیک و مورودین است.

این مواد هنگام جذب به بدن می توانند علائم مسمومیت مانند تهوع، تاری دید، جوش و اسهال ایجاد کنند. به علاوه، خربزه تلخ حاوی واكسین است (ماده سمی كه باعث سردرد، درد شکم و حتی منجر به كما برای خانم های باردار حساس می شود). خوردن خربزه تلخ در دوران بارداری همچنین می تواند باعث انقباضات رحمی شود، که  به خودی خود می تواند منجر به تولد زودرس شود.

۳- لونگان یا چشم اژدها

یکی از میوه های کم شناخته شده که در این لیست قراردارد لونگان یا چشم اژدهاست. لونگان به دلیل عطر و بوی خاص و طعم شیرین یک  میوه خوش طعم است. لونگان نه تنها آب و فیبر زیادی برای بدن انسان فراهم می کند، بلکه  حاوی ویتامین ها و مواد معدنی زیادی مانند ویتامین های A،C ، پتاسیم، آهن، فسفر نیز هست.

با این حال، این میوه همچنین جزء میوه هایی است که زنان باردار نباید در دوران بارداری از آن بخورند. این امر به این دلیل است که زنان باردار اغلب یبوست دارند و خوردن طولانی مدت آن باعث افزایش دمای داخلی بدن می شود، بنابراین پدیده یبوست نیز بدتر می شود.

دوران بارداری

این تا حد زیادی روی جنین تأثیر می گذارد. به طور جدی تر، اگر زنان باردار در ۳ ماه اول و ۳ ماه آخر بارداری لونگان بخورند، به آسانی امکان دارد که منجر به خطر سقط جنین یا زایمان زودرس شوند. بنابراین، زنان باردار باید توجه بیشتری به این موضوع داشته باشند. برای خانم های باردار که مبتلا به دیابت یا فشار خون هستند، خوردن لونگان به مدت طولانی می تواند علائم را بدتر کند.

۴- میوه لیچی یا سرخالو

لیچی میوه ای خوشمزه است که افراد زیادی خوردن آن را دوست دارند. این ماده حاوی بسیاری از مواد مغذی مانند پروتئین، مواد معدنی (مانند پتاسیم، کلسیم، روی، آهن و منیزیم)، چربی، هیدروکربن و بسیاری از ویتامین هایA ،C ،B  و ویتامین E است.

برخلاف لونگان، میوه لیچی باعث افزایش درجه حرارت بدن نمی شود. با این حال، مشکل اینجاست که میزان قند این میوه خیلی زیاد است. این امر بر میزان کلسترول بدن تأثیر می گذارد، باعث اضافه وزن یا ایجاد اثرات منفی بر روی زنان باردار مبتلا به دیابت می شود.

اگر لیچی میوه مورد علاقه شماست، می توانید کمی میل کنید. این میوه حاوی گلوکز است، بنابراین خوردن زیاد آن باعث عدم تعادل در سطح گلوکز خون می شود. افزایش ناگهانی قند خون باعث فشار خون بالا می شود و افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی یا دیابت را تحت تأثیر قرار می دهد.

۵- گواوا و مضرات آن در در دوران بارداری

زمانی که اسم این میوه را در لیست بدترین میوه های دوران بارداری می آوریم ممکن عجیب به نظر برسد اما درست است. گواوا میوه ای بسیار محبوب در مناطق استوایی و نیمه گرمسیری است. این میوه حاوی مواد غذایی و آب زیادی است بنابراین یک دسر ایده آل است. این میوه دارای مزایای فراوانی جهت درمان دیابت و فشار خون بالا است. با این حال، برای زنان باردار، خوردن این میوه باید محدود باشد. علاوه بر پتانسیل افزایش دمای بدن، گواوا می تواند باعث یبوست نیز شود.

۶- آلو

آلو میوه بعدی است که می خواهیم در این لیست از میوه ها به آن اشاره کنیم تا در دوران بارداری از آن پرهیز کنیم. آلو  جزو میوه هایی است که حاوی مقدار زیادی ویتامین A است، بنابراین اگر بعد از خوردن آلو به زنان باردار مقدار زیادی کاروتن داده شود که برای چشم آن ها مفید است. با این حال، مانند میوه لیچی و لونگان، آلو می تواند درجه حرارت بدن را افزایش دهد. بنابراین، اگر باردار هستید، محدودیت در خوردن آلو ضروری است.

۷- هلو

مصرف هلو برای زنان باردار بی خطر است. تنها نگرانی این است که بیش از حد از آن میل نکنند تا از افزایش قند خون جلوگیری شود.

۸- پاپایا سبز و مضرات آن در در دوران بارداری

محققان آزمایشاتی روی موش ها در هند انجام داده اند. آن ها به موش های باردار اجازه می دهند میوه های مختلفی بخورند و درآخر نتایج نشان داد که پاپایای سبز باعث سقط جنین می شود. هنگام آزمایش ماده (پاپین، PLE) که در پاپایای سبز موجود در رحم موش بود، نتایج نشان داد که در چرخه های مختلف تحریک پذیری و باروری، PLE باعث انقباضات رحمی می شود و این اثر در مراحل بعدی بارداری افزایش می یابد.

پاپایای سبز دارای رزین است که برای خانم های باردار مناسب نیست. بعلاوه، پاپائین نیز مانند هورمون های پروستاگلاندین عمل می کند و اکسی توسین باعث انقباضات رحمی می شود. همینطور می تواند باعث تورم و خونریزی جفت شود.خونریزی جفت از عوارض خطرناک بارداری است که می تواند منجر به تولد زودرس شود.

پاپایای سبز به روش کلون با اثرات پروستاگلاندین و اکسی توسین عمل می کند، و باعث انقباضات بدنی در لحظه تولد می شود. در هند، پاکستان، سریلانکا، مردم از پاپایا به عنوان یک روش سنتی پیشگیری از بارداری استفاده می کنند. مطالعات حیوانی نشان داده است که پاپایا قادر به پیشگیری از بارداری و سقط جنین است.

توصیه های زیادی در این باره وجود دارد که اگر شما باردار هستید یا در حال آماده سازی برای باردار شدن هستید، بهتر است از خوردن پاپایا، به ویژه پاپایای سبز امتناع کنید. علاوه بر این، زنان باردار نباید دانه پاپایا مصرف کنند، زیرا دانه های پاپایای سبز حاوی سم کارپین است. مصرف مقدار زیاد کارپین باعث اختلال و تپش می شود، و سیستم عصبی را تضعیف می کند.

۹- ساپادیل

ساپادیل میوه ای بزرگ است و خارهایی نرم دارد. میوه ای شیرین و کمی ترش است، دانه های آن قهوه ای تیره هستند. ساپادیل یک درخت کوچک است که در جنگل‌های بارانی در آفریقا، آمریکای جنوبی و آسیای جنوب شرقی یافت می شود. نام علمی آن واناوانا است. ماده فعال آن، که اعتقاد بر آن است که  یک ترکیب گیاهی است، به عنوان استوژنین های زخمی نامیده می شود.

طبق آزمایشاتی که روی حیوانات انجام شده، ساپادیل رگ های خونی را گشاد می کند و فشار خون را پایین می آورد. بنابراین، افراد دارای فشار خون بالا قبل از استفاده از ساپادیل باید با پزشک خود مشورت کنند. خوردن بیش از حد ساپادیل می تواند منجر به حالت تهوع و استفراغ شود. زنان باردار (به ویژه افرادی که فشار خون بالا دارند) باید این میوه را محدود کنند.

دوران بارداری

مصرف مکرر ساپادیل ممکن است عامل عفونت های قارچی و مخمر در بدن باشد. اگر ساپادیل را به مقدار زیاد بخورید کارکرد سیستم قلبی عروقی شما کاهش خواهد یافت. به خصوص زنان باردار، اگر زنان باردار مبتلا به این بیماری باشند، نباید از این میوه و همچنین محصولات آن مانند چای، داروها، مکمل های ساپادیل استفاده کنند.

۱۰- زنجبیل و فلفل

زنجبیل و فلفل می توانند دمای داخلی بدن را افزایش دهند، بنابراین اگر زنان باردار زنجبیل یا فلفل مصرف می کنند، احتمالاً یبوست را تجربه خواهند کرد. زنجبیل فعال یا زنجبیل باعث نازک شدن رگ های خونی می شود و می تواند در لخته شدن خون نقش داشته باشد. زنجبیل یا فلفل قرمز برای خانم های باردار مناسب نیست. زنان در دوران بارداری می توانند از زنجبیل برای اضافه کردن به رژیم غذایی خود استفاده کنند، اما نباید بیش از ۴ روز پشت سر هم از آن استفاده کنند.


بیشتر بخوانید: توصیه های طب سنتی درمورد زنان باردار


۱۱- سیب زمینی و مضرات آن در در دوران بارداری

این یکی از میوه های کمی شناخته شده در این لیست است که بایستی از مصرف آن امتناع شود. سیب زمینی غذای بسیار مغذی محسوب می شود. سرشار از پروتئین و ۱۸ نوع اسید آمینه ضروری است. اتصال دهنده های پروتئینی موجود در پروتئین های سیب زمینی همچنین به جلوگیری از بیماری های قلبی عروقی کمک می کنند. محتوای ویتامین B موجود در سیب زمینی نیز بسیار زیاد است.

با این حال، به گفته کارشناسان، فرد باردار باید سیب زمینی کمتری بخورد و بهتر است از مصرف این میوه خودداری کند. سیب زمینی حاوی سمی به نام سلانین است (همچنین به عنوان ماده قلیایی نیز شناخته می شود). این ماده قلیایی در بدن جمع می شود و باعث تغییر شکل می شود.

خانم های بارداری که روزانه ۴۴٫۲ گرم – ۲۵۲ گرم سیب زمینی می خورند می توانند شاهد ناهنجاری جنین باشند. علاوه بر این، ساختار سولانین موجود در سیب زمینی کاملاً مشابه هورمون استروئیدی، هورمون استروژن و پروژسترون در بدن است. اگر زنان باردار مرتباً سیب زمینی بخورند، بدن آن ها مقادیر زیادی آلکالوئید را جذب می کند، که می تواند باعث ناهنجاری در جنین شود.

برخی از متخصصان هشدار می دهند که اگر زنان باردار به آلکالوئید حساس باشند، حتی اگر فقط روزانه ۴۴ تا ۲۵۰ گرم سیب زمینی و به طور مداوم برای چند روز مصرف کنند، ممکن است ناهنجاری هایی در جنین ایجاد شود. به یاد داشته باشید که آلکالوئید موجود در سیب زمینی با مراحل پخت و پز معمولی مانند بخارپز یا جوشانده شده کاهش نمی یابد.

زنان باردار نباید چیپس سیب زمینی بخورند. این تکه های سیب زمینی دارای چربی و نمک زیادی هستند، به راحتی باعث چاقی و فشار خون بالا هم برای مادر و هم برای جنین می شود. گوجه فرنگی (به خصوص گوجه فرنگی سبز) را با سیب زمینی سرخ نکنید. دلیل این امر این است که آن ها باعث سوء هاضمه  می شوند و برای معده مضر هستند.

۱۲- انگور

آخرین میوه ای که می خواهیم در این لیست از میوه های ممنوعه دوران بارداری از آن یاد کنیم، انگور است. اینکه زنان باردار باید انگور بخورند یا خیر، هنوز بحث برانگیز است. بسیاری از مردم فکر می کنند که زنان باردار باید در طول بارداری انگور بخورند زیرا این یک میوه مغذی است.

این مقدار زیادی از اسیدهای آلی، آنتی اکسیدان ها و مواد معدنی را تأمین می کند. با این حال، بسیاری از مردم فکر می کنند که این میوه ممکن است در فرآیند کشت سموم بیشتری داشته باشد. از آنجا که انگور مستعد حمله حشرات است، مزارع اغلب از مقادیر زیادی از حشره کش ها برای محافظت از میوه ها استفاده می کنند.

دوران بارداری

انگور قرمز همچنین حاوی آنتی اکسیدان، رسوراترول است که در پوسته آن جمع شده است. این می تواند روی زنان باردار که دچار عدم تعادل هورمونی هستند، تأثیر منفی بگذارد و منجر به برخی از عوارض در دوران بارداری باشد. بنابراین، اگر انگور می خورید، باید آن ها را کاملاً بشویید و پوست آن ها را جدا کنید.

در موارد زیر، زنان باردار نباید انگور بخورند:

  • بدن آن ها نسبت به انگور حساس است.
  • دارای مشکلات هضم هستند.
  • به دیابت یا دیابت حاملگی مبتلا هستند.

ما فقط اطلاعاتی راجع به میوه هایی که هنگام بارداری نباید مصرف کنید به شما می دهیم. برای اطمینان از سلامت و همچنین رشد جنین، باید دستورالعمل فوق را دنبال کنید.

 

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.