آیا کودکتان به علت بی خوابی و مشکلات خواب مرتباً شب ها شما را بیدار می کند؟ آیا در طول خواب بی قرار است؟ با استفاده از این نکات، می توانید به کودک خود کمک کنید تا بهتر بخوابد و خودتان کمی آرامش پیدا کنید! بی خوابی و مشکلات خواب، عدم توانایی در به خواب رفتن یا عدم خوابیدن در شب است که منجر به خواب ناآرام یا ناقص می شود. در این مقاله از بخش روانشناسی موزیک دان به بررسی بی خوابی و مشکلات خواب کودکان می پردازیم.

مشکلات خواب

درک مشکلات خواب در کودکان

اگر به دوران کودکی خود فکر کنید، احتمالاً مواقعی را به یاد می آورید که نتوانسته اید بخوابید و یا نیمه شب از خواب بیدار شده اید. در واقع، مشکلات خواب در بین کودکان خردسال رایج است. برخی از کودکان ممکن است در هنگام رفتن به تخت خواب احساس خستگی نکنند و یا بدون اینکه والدین حضور داشته باشند به خواب نروند.

بیدار کردن یک کودک دارای مشکلات خواب، در صبح دشوار است. بسیاری از مشکلات خواب با عادات خواب و رفتار روزانه مرتبط است که می توانید با کار کردن بر روی کودک خود آن ها را تغییر دهید. خبر خوب این است که با کمی صبر و ایجاد نظم و انضباط، می توانید کودک خود را با آرامش بیشتری بخوابانید.

کودکان به چه میزان خواب احتیاج دارند؟

قبل از اینکه تشخیص دهید که کودک شما مشکلات خواب یا اختلال خواب دارد، به درک نیازهای خواب کودک بپردازید. به طور معمول کودکان و نوجوانان نسبت به بزرگسالان به خواب بیشتری نیاز دارند. اطلاعات زیر، ساعات توصیه شده خواب کودکان را نشان می دهد.

  • نوزادان (۴ تا ۱۲ ماه) ۱۲ تا ۱۶ ساعت (با احتساب چرت ها)
  • کودکان نوپا (۱ تا ۲ سال) ۱۱ تا ۱۴ ساعت (با احتساب چرت ها)
  • کودکان (۳ تا ۵ سال) ۱۰ تا ۱۳ ساعت (با احتساب چرت ها)
  • کودکان (۶ تا ۱۲ سال) ۹ تا ۱۲ ساعت
  • نوجوانان (۱۳ تا ۱۸ سال) ۸ تا ۱۲ ساعت

علائمی که نشان می دهند که فرزند شما مشکلات خواب دارد

کودکان، مانند بزرگسالان، هنگام مشکلات خواب، در کنترل احساسات خود دچار مشکل می شوند. کمبود خواب، بیشتر بر رفتار و حالت ذهنی ما تأثیر می گذارد. بعضی اوقات علائم کمبود خواب می تواند مشابه علائم اختلال کمبود توجه (ADHD) باشد.

از خود بپرسید، آیا فرزندتان:

  • اغلب خجالتی، تحریک پذیر یا بیش از حد احساسی است؟
  • در مدرسه یا خانه تمرکز کافی ندارد؟ آیا معلم او، شما را از این مشکل آگاه کرده است؟
  • هنگام حضور در اتومبیل می خوابد؟
  • در صحبت کردن مشکل دارد؟
  • آیا مشکلی در بیدار شدن از خواب یا خوابیدن مجددش وجود دارد؟
  • اغلب به صورت تصادفی و خیلی زودتر از زمان معمول به خواب می رود؟

اگر این علائم مشکلات خواب در کودکتان وجود دارد، ممکن است دچار اختلال خواب باشد. مشکلات خواب در کودکان اغلب باعث نگرانی نمی شود. دقیقاً همانطور که باید به کودک خود بیاموزید که چگونه غذا بخورد و از توالت استفاده کند، باید به او آموزش دهید که چگونه استراحت مناسب داشته باشد. اگر کودک شما غالباً در شب بیدار می شود، یا در به خواب رفتن، مشکل دارد، این به معنای آن است که با بی خوابی یعنی یکی از بزرگترین مشکلات خواب در بین کودکان دست و پنجه نرم می کند.

مشکلات خواب


بیشتر بخوانید: حقایقی که باید درباره بچه های مبتلا به ADHD بدانید


بی خوابی در کودکان

بی خوابی و مشکلات خواب، عدم توانایی در به خواب رفتن یا عدم خوابیدن در شب است که منجر به خواب ناآرام یا ناقص می شود. اغلب، این مشکل به مرور زمان حل می شود. اما اگر بی خوابی و مشکلات خواب بیش از سه بار در هفته رخ دهد، حداقل برای سه ماه ادامه یابد و عملکرد روزانه کودک را مختل کند (هم در کودک و هم در والدین)، ممکن است نشانگر اختلالات و مشکلات خواب باشد.

در اینجا چند دلیل برای عدم توانایی کودک شما در به خواب رفتن وجود دارد:

استرس

بله، آنها کوچک هستند، اما کودکان نیز استرس را تجربه می کنند. از آن ها بپرسید که اوضاع مدرسه و یا ارتباط با دوستانشان چگونه است. آیا کسی آن ها را مورد آزار و اذیت قرار داده است؟ همچنین هرگونه تغییر در محیط زندگی کودک را زیر نظر بگیرید. مشکلات خواب ممکن است ناشی از مشکلات زناشویی والدین، ​​به دنیا آمدن یک نوزاد جدید یا تغییر در شرایط خواب باشد (مثلا کودک مجبور است تا اتاق خواب خود را با خواهر و برادر، والدین یا مادربزرگ شریک شود.)

کافئین و مشکلات خواب

بسیاری از نوشابه ها و نوشیدنی های انرژی زا حاوی کافئین هستند، بنابراین مصرف آن ها را برای کودکان محدود کنید.

عوارض جانبی داروها

برخی از داروها مانند داروهایی که برای درمان اختلال کمبود توجه (ADHD) و افسردگی استفاده می شوند نیز باعث مشکلات خواب می شوند.

سایر مشکلات پزشکی

بعضی اوقات بی خوابی و مشکلات خواب با مشکل پزشکی دیگری مرتبط است. این مشکل می تواند مربوط به خواب باشد، مانند آپنه خواب یا سندرم پای بی قرار یا ممکن است ناشی از ایجاد حساسیت، دردهای پیشرونده و یا خارش پوست ناشی از اگزما باشد. اطمینان حاصل کنید که فرزند شما تحت معاینات منظم بهداشتی است، تا وجود مشکلات دیگری که می تواند مشکلات خواب ایجاد کند، رد شود.

عادات خواب و مشکلات خواب

دلایل دیگر بی خوابی فرزند شما ممکن است مربوط به روال و عادات خواب او باشد. آیا کودک برای به خواب رفتن عادت به تکان دادن یا خوردن خوراکی خاصی دارد؟ اگر چنین است، ممکن است کودک یاد گرفته باشد که بدون انجام این اعمال نخوابد. کارهای روزمره خود را متوقف نکنید. اما، سعی کنید تا به محض اینکه کودکتان خواب آلوده اما بیدار است، او را به تخت خواب ببرید. پس از مدتی کودک به خواب رفتن از طریق تکان دادن یا عادات دیگر را فراموش می کند.

مشکلات خواب

آیا فرزند شما در برابر رفتن به رختخواب مقاومت می کند یا اصرار دارد که در طول شب خسته نیست؟ اگر چنین است، از خود بپرسید که آیا شما به طور مداوم یک برنامه خواب منظم را اجرا می کنید؟ اگر مطمئن نیستید، یادداشت زمان های رفتن کودکتان به تخت خواب می تواند کمک کننده باشد.

تنظیم روحیه

برای اینکه کودک خود را برای خواب آماده کنید، قبل از خواب، او را آرام کنید. این کار باید حدود ۲۰-۴۵ دقیقه طول بکشد و شامل سه تا چهار فعالیت آرامش بخش باشد. یک مثال می تواند این باشد که کودک تان قبل از خواب حمام کند یا یک داستان یا لالایی برای او بخوانید. اطمینان حاصل کنید که عاداتی مانند مشاهده تلویزیون یا کار با تلفن هوشمند یا سایر لوازم الکترونیکی وجود ندارد.

نور آبی ساطع شونده از این دستگاه ها چرخه خواب/بیدار شدن بدن را مختل و خوابیدن را دشوارتر می کنند. اگر فرزند شما در هنگام خواب کار ثابتی را انجام دهد، بدن و ذهن او برای استراحت آماده تر می شوند. الگویی را تنظیم کنید که هنگام خواب در اتاق نباشید، بنابراین کودک حضور شما را با شروع خواب مرتبط نمی کند.

مشکلات خواب و اعمال محدودیت ها

اگر شروع به ایجاد عاداتی کردید که قبلاً هیچ یک از آنها وجود نداشته اند و کودک شما مقاومت کرد، تعجب نکنید. به جای خواهش از کودک خود برای توقف فریاد کشیدن، می توانید به تدریج عادات را در او نهادینه کنید. به این ترتیب کودک تان یاد می گیرد که خودش، آرام شود و به حضور شما وابسته نباشد. اگر کودک شما هنگام خواب در اتاق خواب مشکل دارد، صبر کنید تا به تدریج به خواب برود.

اگر هنوز بیدار است، به او اطمینان دهید که پیش او می مانید، اما این حضور بیش از چند دقیقه نخواهد بود. می توانید برای ایجاد آرامش، او را در آغوش بگیرید یا ببوسید، اما این کار نباید طولانی باشد. اگر کودک به اندازه کافی بزرگ است که از رختخواب خود بیرون بیاید، سعی کنید درب را ببندید یا به او بگویید که فقط در صورتی که در رختخواب بمانند، حواستان به اوست. از برخورد مداوم با کودک به دلیل مقاومت برای به خواب رفتن بپرهیزید.

پاداش مثبت

ایجاد سیستم پاداش برای کودکان در سنین بالاتر، می تواند انگیزه ای برای انجام رفتار مناسب باشد. جوایز کوچکتر و در تعداد بالا، بهتر از جوایز بزرگ کارآمد است. اهداف باید قابل دستیابی باشند، و با گذشت زمان معیارهای چالش برانگیزتری به اجرا دربیایند. به عنوان مثال، شما می توانید برای خوابیدن کودک در رخت خواب خودش، پاداشی در نظر بگیرید و در صورت نیاز سیستم پاداش دهی را برای مدتی تکرار کنید.

بی خوابی و مشکلات خواب ناشی از ماندن طولانی مدت در تخت خواب

اگرچه این یک نوع رسمی از بی خوابی و مشکلات خواب نیست، اما ممکن است متوجه شوید که زمان در تخت خواب ماندن کودکتان بیش از حد مورد نیاز است. در این موارد، ممکن است کودک تان در برابر خوابیدن مقاومت نشان دهد و یا صبح زود یا نیمه شب از خواب بیدار شود. برای پیدا کردن یک زمان خواب ایده آل، توجه کنید که کودک تان چه هنگامی از شب خواب آلوده می شود.

مشکلات خواب

این زمانی است که او باید به رختخواب برود، بنابراین مراحل خوابیدن او را حدود ۴۵ دقیقه قبل از این زمان شروع کنید. اگر آن ها برای مدت طولانی تری بیدار بمانند ممکن است خواب از سرشان بپرد و به سختی به خواب بروند.

ایجاد عادات روزانه ای که به استراحت در شب کمک می کند

در بعضی موارد، ناتوانی کودک در خوابیدن به رفتار روزانه او مربوط می شود. این امر بیشتر در مورد نوجوانان و جوانان اتفاق می افتد.

تنظیم عادات صحیح زندگی به شما کمک می کند تا در شب بهتر استراحت کنید:

– اطمینان حاصل کنید که کودک تان فقط برای خواب از تخت خواب استفاده می کند. آیا کودک تان مشق شب خود را در تخت خواب انجام می دهد یا در رختخواب از کامپیوتر استفاده می کند؟ سعی کنید آن ها را ترغیب کنید که از تخت خواب فقط برای خواب یا کارهای قبل از خواب استفاده کنند(مثلاً خواندن کتاب). در غیر این صورت، مغز به طور ناخودآگاه شروع به پیوند دادن تخت خواب با فعالیت های دیگر خواهد کرد.

– سعی کنید حتی در آخر هفته، همان برنامه خواب را حفظ کنید. این باعث می شود کودک شما به طور طبیعی از خواب بیدار شود و بخوابد. نوجوانان نباید در آخر هفته ها بیش از یک ساعت از زمان بیدار شدن معمول خود بخوابند. اگر این کار را انجام دهند، نشانگر این است که در هفته به قدر کافی نمی خوابند.

– کودک خود را از گرسنه یا بیش از حد سیر رفتن به تخت خواب منع کنید. قبل از خواب، خوردن یک میان وعده سبک (مانند شیر گرم و موز) ایده خوبی است. با این حال، خوردن وعده های غذایی سنگین در طی یک یا دو ساعت قبل خواب ممکن است کودک را بیدار نگه دارد.

– از دادن خوراکی های حاوی کافئین به کودک (به بویژه در بعد از ظهر یا عصر) خودداری کنید. این خوراکی ها شامل سودا، قهوه، چای یا شکلات است. با این حال، خوردن چای بابونه می تواند به آرامش بدن کمک کند.

– کودک را به داشتن سبک زندگی فعال تشویق کنید. ورزش منظم از بی خوابی در شب جلوگیری می کند. انجام فعالیت باید در ساعات مشخصی انجام شود. با این حال، سعی کنید سه ساعت قبل از خواب، فرزند خود را از فعالیت جدی منع کنید.

– اطمینان حاصل کنید که اتاق راحت است. اتاق تاریک است؟ اگر کودک از تاریکی می ترسد، یک چراغ کم نور برای او روشن کنید. بیشتر افراد در اتاق کمی خنک بهتر می خوابند. اطمینان حاصل کنید که تخت خواب کودک شما با اسباب بازی هایش پر نشده باشد، زیرا اسباب بازی زیاد خواب او را مختل می کند. وجود یک یا دو عروسک کافی است.

– از اتاق خواب کودک برای وقت گذراندن استفاده نکنید. آن ها یاد خواهند گرفت که به جای استراحت و آرامش، اتاق را با انجام فعالیت های دیگر پیوند دهند.

– اتاق خواب را با پرده هایی بپوشانید که اتاق را در معرض نور طبیعی قرار دهد. باز کردن پنجره به کودک کمک می کند تا از خواب بیدار شود و نشانه شروع روز می باشد.

– به چرت زدن توجه کنید. کودکان معمولاً قبل از اینکه به اندازه کافی خسته شوند، تا زمان به خواب رفتن مجدد، معمولا به چهار ساعت بیدار ماندن نیاز دارند. اگرچه نیاز به چرت زدن ممکن است متفاوت باشد، اما اطمینان حاصل کنید که کودک شما به مدت خیلی زیاد یا خیلی نزدیک به زمان خوابش چرت نمی زند.

– برای استفاده از وسایل الکترونیکی محدودیت تعیین کنید. اگر وسایل الکترونیکی در خارج از اتاق کودکان نگه داری شوند، آن ها در هنگام خواب برای استفاده از آن ها وسوسه نمی شوند. این وسایل شامل تلفن، تبلت، تلویزیون، بازی های ویدئویی و رایانه می شود.

– با یکدیگر وقت بگذرانید. گاهی کودکان بیشتر بیدار می مانند تا توجه والدین را به خود معطوف کنند. اگر هر دو والدین در طول روز کار می کنند، عصرها زمانی است که باید در دسترس کودک باشند. حتی فقط پرسیدن درباره دوستان و علاقه مندی های کودک، خود به زمان نیاز دارد. چند دقیقه ای را برای کودکتان آواز بخوانید، با او ارتباط چشمی برقرار کنید، و یا با روش های دیگر او را آرام کنید تا به خواب برود.

مشکلات خواب


بیشتر بخوانید: الگوي خواب کودک در سنین مختلف


دیگر مشکلات خواب در کودکان

عادت های روزانه علاوه بر بی خوابی، به بروز سایر مشکلات خواب نیز می انجامد. کابوس ها، وحشت های شبانه، راه رفتن در خواب و خیس کردن خود در خواب از دیگر مشکلات خواب است که بچه ها اغلب با آن ها دست و پنجه نرم می کنند. خبر خوب این است که بیشتر آن ها گسترش نمی یابند و یا با گذشت زمان خود به خود حل می شوند. اگرچه کودکان هیچ کنترلی بر مشکلات خواب که رخ می دهد ندارند، اما این اتفاقات می توانند باعث پریشانی شده و بچه ها را از رفتن به رختخواب بترسانند. در اینجا چند روش برای مقابله با این مشکلات خواب ذکر شده است.

کابوس ها

وقتی بچه ها به سن پیش دبستانی می رسند، ترس از تاریکی پیدا می کنند و کابوس های پی در پی می بینند. بسیاری از بچه ها خیال پردازی واضحی دارند، بنابراین اطمینان حاصل کنید که کودکان قبل از خواب به داستان های ترسناک گوش نمی دهند یا فیلم های ترسناک نمی بینند. مانند بزرگسالان، مسائل و احساساتی که بچه ها در طول روز با آن برخورد می کنند، خود را در خواب نشان می دهند.

آیا چیزی در زندگی فرزند شما تغییر کرده است؟ آیا اخیراً نقل مکان کرده اید؟ آیا آن ها به مدرسه جدید وارد شده اند یا خواهر و برادر جدیدی به زندگی آن ها وارد شده است؟ صحبت با فرزندتان در مورد این تغییرات به آن ها کمک می کند تا وقایع جدید را پردازش کنند و آن ها را به صورت کابوس ببینند.

اگر فرزند شما بعد از دیدن کابوس شما را بیدار می کند، به او اطمینان دهید که این کابوس ها واقعیت ندارد. از تخیلاتتان استفاده کنید. برای خلاص شدن از هیولا می توانید از “پری جادوگر” استفاده کنید یا چوب جادویی به کودک بدهید تا از طریق آن هیولا را بترساند. قرار دادن چراغ خواب در اتاق به آسایش کودک کمک می ‎کند و مقداری از ترس تاریکی را از بین می برد. بیش از حد در مورد کابوس با کودک صحبت نکنید و سعی کنید تا دوباره او را بخوابانید

وحشت شبانه و مشکلات خواب

اولین باری که می بینید کودکتان دچار وحشت شبانه می شود، ممکن است احساس ترس کنید. اما، بر خلاف کابوس ها، بچه ها تصور نمی کنند که این ها اتفاقات واقعی هستند. داشتن وحشت شبانه به این معنا نیست که کودک شما دارای یک مشکل روانی جدی یا مشکل پزشکی است، بنابراین نگران نباشید. به احتمال زیاد، وحشت های شبانه یک واکنش جانبی استرس، کمبود خواب، داروهای جدید یا تغییر در محیط خواب هستند که همه قابل تنظیم می باشند.

علائم وحشت شبانه

  • تکان خوردن یا لگدپرانی زیاد در خواب
  • فریادهای وحشتناک
  • تنفس شدید و ضربان قلب بالا
  • تعریق
  • ایستاده خوابیدن در تخت خواب
  • راه رفتن در خواب (وحشت شبانه با راه رفتن در شب مرتبط است.)

از آنجا که تلاش برای بیدار کردن کودک ممکن است باعث ناراحتی بیشتر او شود، به آرامی او را به رختخواب هدایت کنید و منتظر بمانید تا بخوابد. می توانید دست او را بگیرید تا به خواب برود. اگرچه این حالت بیش از چند دقیقه به طول نمی انجامد اما گاهی تا ۴۵ دقیقه هم ادامه می یابد. اگر کودک شما در هنگام وحشت شبانه در خواب حرکت می کند، اطمینان حاصل کنید که درهای منتهی به خارج از خانه قفل شده اند و یک حفاظ ایمنی در بالای پله ها قرار دهید. همچنین هرگونه جسم خطرناک یا قابل شکستن را از نزدیکی کودک دور کنید.

مشکلات خواب

جلوگیری از وحشت شبانه

متأسفانه، هیچ درمان قطعی ای برای وحشت شبانه وجود ندارد. انجام اقدامات پیشگیرانه بهترین روش عملی است. آیا به نظر می رسد که فرزندتان به هر دلیلی استرس دارد؟ اگر چنین است، با کودک صحبت کنید تا محرک های عصبی را شناسایی کرده و آن ها را از بین برده یا کاهش دهید.

اگر قبلاً این کار را نکرده اید، انجام عدات شبانه آرامش بخش را شروع کنید. اطمینان حاصل کنید که کودک تان به اندازه کافی می خوابد و در اواخر بعد از ظهر نوشیدنی های کافئین دار نمی نوشد. اگر هرشب در زمانی خاص این اتفاق می افتد، سعی کنید تا ۱۵ تا ۳۰ دقیقه قبل از وقوع این اتفاق کودک را بیدار کنید و ببینید که آیا تاثیری ایجاد می شود یا خیر.

راه رفتن در خواب

راه رفتن در خواب تنها شامل بیرون آمدن از تخت خواب نیست. بسیاری از راه روندگان در خواب، در خواب صحبت می کنند، می نشینند، یا حرکات تکراری ای مثل درآوردن لباس ها یا مالیدن چشم هایشان را انجام می دهند. اگرچه چشمان آن ها باز است، اما ممکن است چیزی را نبینند. در این حالت کودک همچنان خواب است و اگرچه در ظاهر چشمانش باز است اما چیزی را نمی بیند. احتمالا رفتار کودک به شما هشدار می دهد که بیدار نیست و احتمالا صبح روز بعد، آن اتفاق را به یاد نمی آورد.

علل راه رفتن در خواب

برخی از عوامل تأثیرگذار ممکن است شامل کمبود خواب، برنامه نامنظم خواب، بیماری، استرس یا مصرف برخی از داروها باشد. معمولاً نیازی به مراجعه به پزشک نیست، مگر اینکه این اتفاق به صورت منظم اتفاق بیفتد، رفتارهای مخاطره آمیز انجام شود، یا منجر به این شود که کودک شما روز بعد خواب آلوده باشد.

پایبند بودن به برنامه منظم خواب و اطمینان از استراحت كافی كودك، اغلب برای رفع بسیاری از مشکلات خواب كافی است. برای کاهش سطح استرس، کودک را قبل از خواب با فعالیت های آرامش بخش سرگرم کنید. همچنین او را قبل از خوابیدن به دسشویی هدایت کنید، زیرا خالی بودن مثانه نقش موثری ایفا می کند.

راه رفتن در خواب و ایمنی

سعی کنید تا حد امکان در این حالت کودک را از خواب بیدار نکنید زیرا باعث وحشت زدگی می شود. درعوض، او را به آرامی به رخت خواب هدایت کنید. اطمینان حاصل کنید که پنجره ها و درها قفل شده اند و حفاظ ایمنی در خارج از اتاق کودک و در ورودی راه پله ها قرار داده شده است. اشیاء تیز یا قابل شکستن را از اطراف تخت کودک دور کرده و هر گونه شلوغی یا اسباب بازی ای را که ممکن است زیر دست و پا بیایند از اطراف او کنار بگذارید.

اگر فرزند شما با خواهر یا برادر خود در یک اتاق اقامت دارد، اجازه ندهید که او در طبقه بالای تخت بخوابد. اگرچه راه رفتن در خواب معمولاً در سنین نوجوانی متوقف می  شود، اما کلیدهای خودرو را از دسترس فرزندان بزرگسال دور نگه دارید.

مشکلات خواب و شب ادراری

شب ادراری گاهی اوقات بخشی از فرایند آموزش دستشویی کردن است. اگرچه برخی از کودکان در طول روز قادر به استفاده صحیح از سرویس بهداشتی هستند، اما ممکن است شب هنگام با مشکلات کنترل مثانه مواجه شوند. این مشکل معمولا خود به خود از بین می رود اما روش هایی وجود دارد که می توانند بدون تحقیر کودک یا وارد آمدن فشار روانی به او، در این مسیر به شما کمک کنند.

مشکلات خواب

علل شب ادرای

شب ادراری معمولاً در کودکان ۲ تا ۴ سال رخ می دهد. با این حال، می تواند تا سنین مدرسه رفتن نیز ادامه یابد. اگر هر دو والدین در زمان کودکی، شب ادراری داشته اند، احتمالاً فرزندشان نیز چنین خواهد شد.

در اینجا دلایل احتمالی دیگر برای شب ادراری آورده شده است:

  • مثانه کودک به اندازه کافی برای نگه داشتن ادرار در تمام مدت شب رشد نیافته است.
  • به طور مشابه، ممکن است ارتباطات بین مغز و مثانه او کاملاً شکل نگرفته باشد.
  • این عمل یک واکنش به استرس، تغییر در محیط خانه، یک بیماری جزئی یا خستگی است.
  • فرزند شما در خواب عمیق است و مثانه قادر به بیدار کردن او نیست.
  • فرزندتان از یبوست رنج می برد و روده ها به مثانه فشار وارد می کنند.
  • در شب، بدن ادرار زیادی تولید می کند.

در مقابله با این مشکل به فرزندتان کمک کنید

حتی اگر کودک شما می داند که او مقصر این شرایط نیست، اما باز هم شب ادراری باعث می شود که احساس خجالت و گناه قابل توجهی داشته باشد. ممکن است آن ها از خوابیدن در خانه یکی از دوستان یا رفتن به اردو امتناع کنند. به کودک اطمینان دهید که شما او را مقصر نمی دانید. اگر شما یا یکی دیگر از اعضای خانواده نیز شب ادراری داشته اید، ممکن است آگاهی از این موضوع به کودک احساس بهتری بدهد.

در اینجا چند روش دیگر برای مدیریت اوضاع آورده شده است:

  • یک پوشش پلاستیکی روی تشک قرار دهید.
  • بگذارید کودک تان در تعویض تشک کمک کند. توضیح دهید که این مجازات نیست و به داشتن حس مسئولیت پذیری اش کمک می کند.
  • یک سیستم پاداش تنظیم کنید. پس از مدتی که کودک شما شب ادراری نداشت، به او پاداش دهید.
  • قبل از خواب از خوراندن مایعات زیاد به کودک خودداری کنید. به فرزند خود یادآوری کنید که قبل از خواب دوباره به دستشویی برود.
  • زنگ خواب تنظیم کنید. اگر مشکل همچنان ادامه داشت، درمورد تهیه زنگ هشدار از پزشک کودک خود کمک بخواهید.
  • این ابزار رطوبت را تشخیص داده و کودک را برای استفاده از توالت بیدار می کند.
  • این ابزار می تواند در مواقعی که خواب کودک عمیق است، کمک کننده باشد.

مشکلات خواب

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

اگر کودک شما حداقل شش ماه کاملاً از توالت استفاده کرده باشد، و سپس ناگهان شروع به خیس کردن تخت کند، می تواند نشانگر یک مشکل پزشکی باشد. اگر خوابیدن همراه با تغییرات جسمی شروع شود، ممکن است مسئله دیگری در میان باشد.

در صورت بروز موارد زیر در کودکتان با پزشک تماس بگیرید:

  • در هنگام ادرار کردن از درد یا احساس سوزش شکایت دارد.
  • لکه های خونی ابری یا صورتی بر روی لباس زیر کودک است.
  • در طول روز شروع به خیس کردن شلوار خود می کند.
  • تورم پاها یا مچ پا وجود دارد.
  • در هفت سالگی یا بالاتر به خیس کردن تخت خواب ادامه می دهد.

ادامه خیس کردن تخت خواب، به خصوص در سنین بالاتر می تواند نشان دهنده سوء استفاده جنسی باشد. اگر شک دارید که این اتفاق می افتد، مهم است که در مورد این وضعیت تحقیقات لازم را انجام دهید.

 


زعفران چاشنی و رنگ دهنده با ارزشی می باشد که بو و عطر بی نظیری دارد و برای درمان برخی از بیماری ها مفید است . این گیاه در جنوب غربی آسیا، جنوب اسپانیا و جنوب اروپا می روید اما کشورمان نیز در تولید زعفران بسیار سرآمد است . در این بخش از مجله اینترنتی فارسیها درباره گیاه زعفران ، آموزش کاشت زعفران و ارزش غذایی آن بیشتر بخوانید.

زعفران ، گیاهی چند ساله است که دارای پیازی با غلاف قهوه ای رنگ است . این گیاه ساقه و شش گلبرگ بنفش رنگ و ۳ رشته کلاله قرمز رنگ می باشد. از کلاله نارنجی رنگ ، گل این گیاه برای مصرف استفاده می شود. کلاله زعفران چربی، املاح معدنی و موسیلاژ فراوان دارد. این گیاه توسط غده زیر زمینی بنه ( کورم ) تکثیرمی شود.

طعم زعفران به سبب هیتروزید تلخ پیکروکروسین می باشد . وجود ماده ای به نام کروسین در زعفران علت رنگین بودن آن است. وجود اسانس بی رنگ تروپن دار و یک ترکیب اکسیژن دار و همراه با سینئول به نام سافرانال به زعفران عطر و رنگ بخشیده است .

ارزش غذایی زعفران

زعفران آرام بخش، اشتها آوراست که موجب جلوگیری از بیماریهای قلبی و سرطان و درمان برخی از بیماری ها مانند بیماری آسم، بیماریهای پوستی، بیماری های چشم، عفونت ادراری، یرقان، پیش انداختن قاعدگی، رفع نفخ شکم ، درمان معده درد و درمان کم خونی می شود . این ماده غذایی معروف به طلای سرخ موجب کاهش چربی و کلسترول خون و فشار خون می شود و حافظه را تقویت می کند.

ارزش غذایی زعفران
ارزش غذایی زعفران

کاشت زعفران و ارزش آن

کاشت زعفران باید در ماه های مرداد تا مهر انجام شود و در آب و هوای معتدل با توجه و دقت خاصی صورت گیرد. این گیاه گرمسیری در نقاطی که تابستان های گرم و خشک و آفتابی و پاییز و زمستان نسبتا ملایم دارد، رشد خوبی دارد اما ممکن است در همه شرایط اینگونه نباشد همانگونه که در همدان که دارای آب و هوای سرد است، زراعت و کاشت زعفران نتیجه بخش است.

دوره بیداری و فعالیت زعفران در ماه های آبان تا اردیبهشت است و درتابستان پیاز زعفران فعالیت نداردو برگ هایش زرد و خشک می شود و پیاز به خواب می رود پس برای کشت زعفران زمین های گرم و خشک مناسب نیستند.

تهیه زمین جهت کاشت زعفران

برای تهیه زمین به منظور کاشت زعفران در پائیز یا زمستان زمین را شخم عمیق می زنند اما در شرایط نا مناسب و اکان عدم دسترسی به تراکتورشخم را در پایان بهار یا اوایل تیرماه انجام می دهند.

زمین را در زراعت مکانیزه زعفران با گاو آهن در پاییز سال قبل از کشت شخم عمیق می زنند و بعد از قطع بارانهای بهاری در بهار با شخم متوسط علفهای هرز خاک را از بین می برند و سپس ۸۰ – ۴۰ تن کود حیوانی و ۲۰۰ کیلوگرم فسفات آمونیوم در مرداد یا شهریور زمین را به صورت فارو درمی آورند و آماده کاشت زعفران می کنند.

خاک مناسب جهت کاشت و پرورش زعفران

مناسبترین نوع خاک برای رشد زعفران خاک شنی ـ رسی دارای مقدار کمی آهک و PH بین ۸ ـ ۷ است . زمینی که در آن زعفران می کارند باید چند سال در آن زعفران نکاشته باشندو خاک آن از علف هرز پاک و حاصلخیز و شیرین بوده باشد.

زمان مناسب جهت کاشت زعفران

فصل مناسب برای کاشت زعفران از مرداد ماه تا مهر است بعد از کاشت پیاز زعفران در زمین احتیاج به کاشت مجدد زعفران در سال های بعد نیست و پیاز زعفران در زمین به مدت ۷ ـ ۴ و در بعضی مناطق تا ۱۰ سال باقی می ماند.

عملیات کاشت پیاز زعفران:

برای کاشت پیاز زعفران به وسیله بیل چاله های یک ردیف را درمی آورند و ۱۵ – ۳ پیاز در هر چاله قرار می دهند. در موقع کاشت سر پیازها باید رو به بالا باشد و آنها را در عمق ۲۰ – ۱۵ سانتیمتربکارید زیرا در اینصورت پیازها در زمستان از سرما و یخبندان حفظ می شوند و در تابستان از گرما زدگی و سایر تنشهای محیطی در امان می مانند.

برای کاشت زعفران به ۴ یا ۵ نفر نیاز است به صورتی که یک نفر با بیل چاله ها را دربیاورد و دو نفر به صورت دسته های ۳ تا ۵ یا ۱۵ تایی پیازهای قابل کشت را انتخاب می کنند.

نفر چهارم پیازها را در داخل چاله ها می گذارد وکار به همین صورت ادامه می یابد تابه اتمام برسد. سپس به وسیله بیل یا ماله سطح مزرعه نامسطح را صاف و فشرده می سازند تا پیازها به خاک بچسبد. سپس زمین را تا هنگام آبیاری پائیزه رها می کنند و قبل از آبیاری ۲۰ – ۱۰ تن کود حیوانی کاملا پوسیده را در زمین پخش میکنند. روی شیارها را پس از کاشت زعفران با ماله می پوشانند.

پیاز-زعفران
پیاز-زعفران

مقدار و نوع پیاز زعفران:

شما باید هنگام خرید پیاز زعفران دقت کنید که:

پیاز زعفران درشت، سالم، بدون زخم، شاداب و دارای سن ۷ سال و عاری از هر نوع بیماری باشد و پوست های اضافی و کپه هر پیاز را جدا می کنند. برای جلوگیری از حمله آفات و امراض پس از کاشت زعفران قبل از کاشت بهتر است هر ۱۰۰ کیلو پیاز ۵۰۰ ـ ۳۰۰ گرم را با سموم جیوه ای مانند سرزان، تری تیزان، گرانوزال آغشته نمود.

در هر هکتار برای کاشت زعفران ۲ تن غده لازم است . در سال هفتم به بعد باید غده ها بیرون آورده شوند زیرا گیاه ضعیف و غده ها پوک می شوند و بعد از یکی ، دوسال از بین می روند. مقدار غده ای که در سال هفتم از زمین در می آورند ۵ برابر مقدار کشت شده در سال اول است.

مقدار و نوع کود برای کاشت زعفران:

هر هکتار زعفران کاری به ۵۰ ـ ۳۰ تن کود حیوانی پوسیده به همراه ۲۰۰ کیلوگرم کود شیمیایی مثل فسفر و پتاس نیاز دارد و نباید به زمین کود تازه حیوانی استفاده نمود. هر سه سال یک بار ۱۰۰ کیلو کود اوره به همراه ۱۵ ـ ۱۰ تن کود حیوانی برای زمین لازم است.

نحوه آبیاری بعد از کاشت زعفران

اگر قبل از کاشت زعفران مزرعه را آبیاری کذده باشید دیگر نیاز نیست بلافاصله پس از کاشت پیاز مزرعه را آبیاری کرد اما در صورتی که مزرعه آبیاری نشده باشدباید سریعا مزرعه را پس از کاشت آبیاری نمود. زعفران گیاهی مقاوم به کم آبی است . اولین آبیاری پاییزه زعفران باید ۱۵ روز قبل از بیرون آمدن ساقه گل ها انجام شود.

اگر قبل از مهر ماه زمین آبیاری شود ابتدا برگ ها و سپس گل ها ظاهر می شوند و اینگونه چیدن گل ها با سختی صورت می گیرد و گل ها بین برگ ها باقی می مانند و از بین می روند.

زعفران گیاهی مخصوص مناطق خشک است بنابراین به آب زیاد احتیاج ندارد بنابراین پس از کاشت پیاز زعفران تا زمان برداشت محصول مزرعه را فقط یک بار باید آبیاری نمود اما اگرآبدهی بعد از برداشت محصول در طول زمستان سبب درشت شدن پیاز زعفران می شود.

نحوه آبیاری بعد از کاشت زعفران
نحوه آبیاری بعد از کاشت زعفران

سله شکنی پس از کاشت زعفران

به محض گاورو شدن زمین پس از آبیاری اول باید سطح زمین به وسیله کج بیل و بیل شیار دار و گاو آهن ایرانی و کولتیواتر سله شکنی شود طوریکه پیازها صدمه نبینند. سله شکنی باعث از خاک بیرون آمدن آسان گلها و مخلوط شدن کود حیوانی با خاک می شود.

اگر کشاورز به زمین خود کود نداده باشد قبل از انجام آبیاری در سطح خاک کود لازم را پخش نموده و سپس با شخم سطحی کود را با خاک مخلوط می کنند و سپس برای هموار کردن زمین و چسباندن خاک به پیازهای زعفران زمین را ماله می کشند.

پس از کاشت و برداشت زعفران باید علفهای هرز را از بین برد

وجود علفهای هرز در زمین کشت زعفران سبب کاهش آب و مواد غذایی و نور خورشید به علت رقابت آنها با گیاه زعفران می شود و بنابراین محصول کاهش می یابد . همچنین این علف های هرز مزاحمتهایی در مراحل کاشت و برداشت زعفران ایجاد و بیماریها و حشرات برای این گیاه به ارمغان می آورند.

هر موقع که علفهای هرز رشد کردند وجین مزرعه ضروری است. اولین وجین در مزارع زعفران بعد از آبیاری دوم انجام می شود که سبب از بین رفتن علفهای هرز مزرعه زعفران می گردد.

اولین وجین زعفران بعد از برداشت گلهای زعفران و دومین آن حدود یک ماه قبل از آب سوم انجام می شود. برای مبارزه علفهای مزرعه نباید از علف کشهای شیمیایی استفاده نمود زیرا اثر این علف کشها بر روی گیاه آزمایش نشده است.

برداشت زعفران:

در سال اول تنها تعدادی از غده های درشت که ذخیره غذایی کافی دارند و گل داده اند می توانند محصول بدهند و در کل مزرعه محصول قابل توجهی نخواهد داد. اواسط آبان ماه در مزرعه گل های بنفش رنگی ظاهر می گردد و سه هفته پس از پیدایش اولین گل برداشت آغاز می شود.

گل های مزرعه زعفران در آغاز سرما و خزان و زمانی که کلیه گیاهان هیچ گلی نمی دهند ، ظاهر می شوند و مزرعه زعفران را به یکی از زیباترین چشم اندازهای طبیعت تبدیل می کنند . برداشت محصول پیش از طلوع آفتاب و تا ساعت ۹ صبح باید آغاز شود وهمچنین عملیات گل چینی ۲۵ ـ ۱۵ روز ادامه می یابد.


چندین نوع سردرد با تغییرات سطح هورمون هایی نظیر استروژن و پروژسترون در ارتباط هستند. زنان از ۲ روز قبل از شروع پریود تا ۳ روز پس از شروع آن، میگرن قاعدگی را تجربه می کنند. هر چیزی که سطح هورمون ها را تغییر دهد می تواند سبب میگرن قاعدگی شود. میزان تغییر سطح این هورمون ها (نه فقط خود تغییر)، شدت سردرد را تعیین می کند. در این مطلب از بخش سلامت زنان موزیک دان ما قصد داریم هر چیزی که باید درباره میگرن قاعدگی بدانید را در اختیارتان بگذاریم.

میگرن قاعدگی

دلایل بروز سردردهای هورمونی و میگرن قاعدگی

داروهای ضدبارداری

داروها سبب تشدید میگرن برای برخی از زنان و کاهش شدت آن برای برخی دیگر از زنان می شوند. داروهای ضدبارداری ۳ هفته از هر ماه، هورمون ها را ثابت نگه می دارند. وقتی در طول هفته پریود، پلاسیبو (دارونما) دریافت کنید یا دارویی دریافت نکنید، سطح استروژن کاهش پیدا می کند و دچار سردرد می شوید. اگر در معرض میگرن های هورمونی قرار دارید، دریافت داروهای ضدبارداری که شامل میزان کم استروژن یا تنها پروژستین هستند، می تواند موثر باشد.

هورمون درمانی جایگزین (HRT)

این نوع درمان که زنان در طول یائسگی برای کنترل هورمون ها دریافت می کنند، به کنترل هورمون و سرکوب کردن سردرد کمک می کند. پچ استروژن کمتر از سایر انواع استروژن احتمال دارد که سردردها را تشدید کند، چون دوز پایین و پیوسته ای از هورمون را در اختیار شما قرار می دهد.

یائسگی

وقتی دوران داشتن قاعدگی متوقف شود، سردردهای کمتری خواهید داشت. اگر هورمون درمانی جایگزین دریافت می کنید و سردردهایتان تشدید می شوند ممکن است پزشک پیشنهاد دهد که دوز مصرفی را پایین بیاورید، مصرف آن را متوقف کنید، یا از نوع متفاوتی استفاده کنید. معمولا پچ استروژن بهترین گزینه است زیرا سطح استروژن را ثابت نگه می دارد در نتیجه احتمال وقوع میگرن کمتر است. برخی از زنان متوجه می شوند که با بهتر شدن میگرن، سردردهای کششی در طول این زمان تشدید می شوند.

قاعدگی و بروز میگرن قاعدگی

آیا همیشه اطراف زمان قاعدگی دچار میگرن می شوید؟ آیا تا به حال به این موضوع فکر نکردید که ارتباطی میان قاعدگی و میگرن وجود دارد. حدود ۶۰% از زنان دچار میگرن، دچار نوعی از میگرن به نام میگرن قاعدگی هستند. درست قبل از قاعدگی، میزان استروژن و پروژسترون (دو هورمون زنانه) در بدن کاهش پیدا می کند. این تغییر چشمگیر سبب تحریک سردردهای ضربان دار و میگرن قاعدگی می شود.

دوران قبل از یائسگی

در سال های قبل از یائسگی، سطح استروژن نوسانات زیادی خواهد داشت. بسیاری از زنان در طول این دوران، دچار سردردهای کششی (که ناشی از استرس هستند) و میگرن می شوند.

بارداری

در طول اولین سه ماه اول بارداری، سطح استروژن به سرعت افزایش و سپس کاهش پیدا می کند. به همین علت بسیاری از زنان متوجه می شوند که میگرن آن ها بعد از سه ماه اول بارداری بهتر یا برطرف می شود. اگر بعد از سه ماه اول بارداری هنوز هم سردرد داشتید، هیچ دارویی دریافت نکنید. بسیاری از داروهای میگرن برای جنین ضرر دارند. مصرف مسکن های بدون نیاز به تجویز همچون استامینوفن بی خطر است اما قبل از مصرف آن ها با پزشک مشورت کنید.

میگرن قاعدگی


بیشتر بخوانید: از ۴۷ سالگی برای دوران یائسگی آماده شوید


میگرن یا سردرد؟

میگرن با سردرد فرق دارد. معمولا میگرن سبب درد ضربان دار زیادی می شود و اغلب در یک سمت از سر رخ می دهد. میگرن ها در دو دسته بندی قرار می گیرند “میگرن همراه با اورا” و “میگرن بدون اورا”.

اگر میگرن همراه با اورا دارید، ممکن است یک یا چند مورد از علائم زیر را ۳۰ دقیقه قبل از میگرن تجربه کنید:

  • تغییرات غیرمعمول در بویایی
  • تغییرات غیرمعمول در چشایی
  • تغییرات غیرمعمول در لامسه
  • احساس بیحسی در دست ها
  • احساس بیحسی در صورت
  • احساس سوزن سوزن شدن در دست ها
  • احساس سوزن سوزن شدن در صورت
  • مشاهده تشعشعات نور
  • مشاهده خطوط غیرمعمول
  • گیجی
  • مشکلات فکر کردن

ممکن است متوجه شوید که در طول قاعدگی دچار میگرن شده اید. این اتفاق غیرمعمول نیست و قسمتی از آن به علت کاهش هورمون استروژن است که قبل از قاعدگی رخ می دهد. میگرن های هورمونی می توانند در طول بارداری، دوران قبل از یائسگی و دوران یائسگی رخ دهند.

علائم میگرن همراه با اورا می توانند شامل این موارد نیز باشند:

  • استفراغ
  • حالت تهوع
  • حساسیت به نور
  • حساسیت به صدا
  • درد پشت یک چشم
  • درد پشت یک گوش
  • درد در یک یا هر دو شقیقه
  • از دست دادن موقت بینایی
  • مشاهده تشعشعات نور
  • دیدن نقطه

سردردهای معمول، هیچ گاه با اورا همراه نیستند و نسبت به میگرن کمتر دردناک هستند.

چندین نوع سردرد وجود دارد:

سردردهای کششی

سطح بالای استرس و اضطراب می تواند منجر به سردردهای کششی شود. این سردردها می توانند به علت کشیدگی عضلات نیز رخ دهند.

سردردهای سینوسی

سردردهای سینوسی اغلب شامل علائمی نظیر فشار در صورت، احتقان بینی و درد شدید هستند. این سردردها گاهی با عفونت سینوسی رخ می دهند.

سردردهای خوشه ای

سردردهای خوشه ای گاهی با میگرن اشتباه گرفته می شوند. این سردردها معمولا سبب بروز درد در یک سمت از سر می شوند و ممکن است شامل علائمی نظیر آبریزش چشم ها، آبریزش بینی و احتقان بینی باشند.

میگرن قاعدگی

میگرن قاعدگی چگونه تشخیص داده می شوند؟

ممکن است که پزشک یک معاینه فیزیکی انجام دهد و از شما درباره سابقه بیماری در خانواده سوال بپرسد تا به تشخیص دلایل ممکن کمک کند. اگر پزشک شک کند که چیزی غیر از نوسانات هورمونی سبب بروز میگرن شده، ممکن است انجام آزمایش هایی نظیر این موارد را پیشنهاد دهد.

درمان میگرن

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)

گاهی داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی نظیر ایبوپروفن تمام چیزی است که برای درمان میگرن قاعدگی به آن نیاز دارید. می توانید این داروها را به صورت بدون نیاز به تجویز خریداری کنید یا پزشک می تواند نوع قوی تری از آن ها را تجویز کند. این داروها علاوه بر رهایی از علائم میگرن‌، به کاهش گرفتگی عضلات در دوران قاعدگی هم کمک می کنند.

تریپتان ها (Triptans) یا دیتان ها (ditans)

این داروها نیز به انسداد سیگنال های درد در مغز کمک می کنند. این داروها ۲ ساعت پس از مصرف تاثیر خود را می گذارند. ممکن است که پزشک پیشنهاد دهد از NSAID ها به همراه ترپیتان ها استفاده کنید تا از درد رهایی پیدا کنید. اگر قاعدگی تان هر ماه طبق یک روال مشخص رخ می دهد، می توانید این داروها را چند روز قبل از شروع خونریزی مصرف کنید و مصرف آن ها را تا یک هفته ادامه دهید. این امر به پیشگیری از بروز میگرن قاعدگی کمک می کند. اگر پریودتان طبق یک برنامه منظم رخ نمی دهد، ممکن است که پزشک پیشنهاد دهد که نوع متفاوتی از دارو را امتحان کنید تا از بروز میگرن قاعدگی پیشگیری کنید.

گاماکور (gammaCore)

این ابزار کوچک یک محرک غیر تهاجمی عصب واگ است. (غیر تهاجمی به این ‌معناست که خارج از بدن تان باقی می ماند). این دستگاه را روی یک نقطه از گردن قرار دهید تا به رهایی از درد میگرن کمک کنید.

درمان های پیشگیری کننده

اگر هر ماه چندین سردرد ضعیف کننده دارید، ممکن است که پزشک درمان های پیشگیری کننده با NSAID ها یا تریپتان ها را پیشنهاد دهد. اگر چرخه قاعدگی منظمی دارید، بهتر است که چند روز قبل از پریود داروهای پیشگیری کننده از میگرن قاعدگی را مصرف کنید و مصرف آن ها را دو هفته بعد از شروع پریود ادامه دهید. اگر در طول چرخه قاعدگی میگرن دارید یا اگر قاعدگی نامنظم دارید، ممکن است که پزشک پیشنهاد دهد هر روز داروهای پیشگیری کننده مصرف کنید.

داروهای روزانه می توانند شامل بتابلاکرها، داروهای ضد تشنج، مسدود کننده کانال کلسیم، داروهای ضد افسردگی و منیزیم باشند. گاهی پزشک تزریق ماهانه پپتید وابسته به ژن کلسی تونین (CGPR) را انجام می دهد تا به پیشگیری از میگرن قاعدگی کمک کند، خصوصا اگر سایر داروها موثر نباشند. پزشک سایر اختلالاتی که دارید را نیز بررسی می کند تا تعیین کند کدام دارو برای شما مناسب تر است. تغییر در سبک زندگی همچون کاهش استرس، حذف نکردن وعده های غذایی و ورزش منظم، به کاهش تکرر، طول و شدت میگرن قاعدگی کمک می کند.

میگرن قاعدگی

درمان سنتی میگرن قاعدگی

درباره این گزینه های درمان میگرن قاعدگی، خصوصا درباره مکمل ها، از پزشک سوال بپرسید زیرا می توانند روی نحوه عملکرد سایر داروها تاثیر بگذارند

طب سوزنی:

این درمان باستانی چینی شامل تزریق سوزن در امتداد نقاط انرژی در بدن است که به کاهش سردردهای کششی و پیشگیری از میگرن قاعدگی کمک می کند.

بیوفیدبک:

بیوفیدبک با کنترل نحوه پاسخ بدن به استرس به بهبود سردرد و میگرن قاعدگی  کمک می کند. این روش به بهبود سردردهای کششی و میگرن کمک می کند اما پزشکان هنوز به طور دقیق از عملکرد آن مطمئن نیستند.

گیاه بابا آدم جنگلی:

این گیاه به کاهش تکرر میگرن هایی که دارید کمک می کند و از شدت سردردها می کاهد. مکمل های این گیاه می توانند موثر باشند اما ممکن است سبب آروغ زدن و بروز مشکلات خفیف معده شوند. دنبال مکمل هایی بگردید که عاری از آلکالوئیدهای پیرولیزیدین باشند. این آلکالوئیدها سبب آسیب کبدی و سرطان می شوند.

کوآنزیم Q10:

این آنتی اکسیدان که به عنوان مکمل هم در دسترس است به پیشگیری از سردرد و میگرن قاعدگی کمک می کند.

بابونه گاوی:

این گیاه به پیشگیری از میگرن کمک می کند اما مکمل های این گیاه می توانند سبب بروز درد و زخم شدن دهان شوند.

یخ:

یک پارچه سرد یا یک کیسه یخ را روی محل درد روی گردن یا سر قرار دهید. کیسه یخ را در یک حوله بپیچانید تا از پوست تان محافظت کنید.

مصرف نمک را محدود کنید:

مصرف مواد غذایی با نمک زیاد می تواند سبب سردرد شود. بهتر است که میزان نمک مصرفی را اطراف زمان قاعدگی کاهش دهید.

ماساژ:

شواهدی وجود دارد که نشان می دهند ماساژ به رهایی از میگرن کمک می کند اما پزشکان از نحوه عملکرد آن مطمئن نیستند.

منیزیم:

میزان پایین این ماده معدنی سبب بروز سردرد می شود. مکمل های منیزیم می توانند در این زمینه مفید باشند، اما می توانند منجر به اسهال شوند.

تکنیک های ریلکسیشن:

این تکنیک ها شامل ریلکسیشن پیشرونده عضلات، تصویرسازی هدایت شده و تمرینات تنفسی هستند. این تکنیک ها به فرد آسیب نمی زنند و برخی از کارشناسان باور دارند که به سردرد کمک می کنند، اما شواهد قاطعانه ای در این زمینه وجود ندارد.

میگرن قاعدگی

ریبوفلاوین:

این ویتامین که به آن B2 هم می گویند، به پیشگیری از میگرن کمک می کند. اما سبب تغییر رنگ مدفوع رو به زرد می شود.

استفاده از روش های ضدبارداری هورمونی

استفاده از روش های ضدبارداری هورمونی (همچون قرص های ضد بارداری و حلقه واژینال) به تغییر الگوی سردردهای موجود کمک می کند. با استفاده از این روش ها میگرن قاعدگی بهبود می یابد، تشدید می شود یا در همان وضعیت باقی می ماند. برای برخی از افراد روش های ضدبارداری‌ با به حداقل رساندن کاهش استروژن در چرخه قاعدگی، به کاهش تکرر و شدت میگرن های مربوط به قاعدگی کمک می کنند.

استفاده از روش های ضدبارداری هورمونی برای پیشگیری از میگرن قاعدگی، می تواند برای زنانی که سایر روش ها به آن ها کمکی نکرده موثر باشد. برخی از افراد نیز با دریافت داروهای ضدبارداری هورمونی، میگرن را تجربه می کنند. اگر با استفاده از داروهای ضدبارداری هورمونی میگرن را تجربه می کنید، با پزشک مشورت کنید.

نکاتی برای استفاده از روش های ضدبارداری هورمونی:

– استفاده از قرص های ضدبارداری به صورت ماهانه، با روزهای غیرفعال (پلاسیبو) کمتر.

– حذف کامل روزهای پلاسیبو از بیشتر ماه های سال، با مصرف قرص های ضدبارداری استروژن-پروژستین که چرخه طولانی مدت تری دارند (همچون Camrese، Seasonique و سایر موارد).

– استفاده از قرص های ضدبارداری که دوز پایین تری از استروژن دارند تا کاهش استروژن در طول روزهای پلاسیبو به حداقل رسانده شود.

– استفاده از NSAID ها و تریپتان ها در طول روزهای پلاسیبو.

– استفاده از دوز پایین قرص های استروژن یا استفاده از پچ استروژن در طول روزهای پلاسیبو.

– اگر از پچ های ضدبارداری استفاده می کنید می توانید از پچ های پوستی ضدبارداری (چسب ضدبارداری) که حاوی استروژن هستند در دوران پلاسیبو استفاده کنید.

– اگر نمی توانید از قرص های ضدبارداری استروژن-پروژستین استفاده کنید، می توانید از مینی پیل استفاده کنید. مینی پیل یک قرص ضدبارداری است که تنها پروژستین دارد (همچون Camila، Ortho Micronor و سایر موارد). اگر به علت سایر اختلالات نمی توانید از قرص های ضدبارداری استروژن-پروژستین استفاده کنید، مینی پیل گزینه دیگری برای قرص های ضدبارداری استروژن-پروژستین خوراکی است.

میگرن قاعدگی در طول بارداری

سطح استروژن در اوایل بارداری به سرعت افزایش می یابد و در طول بارداری بالا می ماند. اغلب میگرن ها در طول بارداری بهبود می یابند یا حتی ناپدید می شوند. اما سردردهای کششی اغلب بهبود پیدا نمی کنند، چون این سردردها تحت تاثیر تغییرات هورمونی قرار ندارند. اگر سردردهای مزمن را تجربه می کنید، قبل از باردار شدن از پزشک تان درباره داروها و درمان هایی که می توانند در طول بارداری موثر باشند سوال بپرسید.

میگرن قاعدگی

بسیاری از داروهای سردرد می توانند برای جنین در حال رشد مضر باشند و تاثیرات ناشناخته ای روی او بگذارند. حتما با پزشک تان درباره مصرف دارو در طول بارداری مشورت کنید. بعد از زایمان، کاهش ناگهانی در سطح استروژن همراه با استرس، عادات نامنظم غذا خوردن و کم خوابی سبب تحریک دوباره سردرد می شوند. اگر چه در طول دوران شیردهی هم باید درباره داروهای مصرفی احتیاط کنید، اما گزینه های دارویی بیشتری نسبت به بارداری دارید. پزشک به شما خواهد گفت که در طول دوران شیردهی از چه داروهایی می توانید استفاده کنید.

در طول دوران پیش از یائسگی و یائسگی

برای بسیاری از زنانی که سردردهای مربوط به هورمون دارند، میگرن ها در طول دوران پیش از یائسگی مکررتر و شدیدتر خواهند بود، چون هورمون ها در این دوران به طور نامنظمی دچار نوسان می شوند. برای برخی از زنان، میگرن ها با توقف چرخه قاعدگی بهبود می یابند اما در این دوران معمولا سردردهای کششی تشدید می شوند. اگر سردردهایتان پس از یائسگی ادامه داشتند، می توانید مصرف داروهایتان را ادامه دهید و یا سایر درمان ها را امتحان کنید.

هورمون درمانی جایگزین که معمولا در طول دوران پیش از یائسگی و یائسگی استفاده می شود می تواند سبب تشدید سردردها در برخی زنان و بهبود سردرد در برخی دیگر شود و در برخی از زنان نیز تغییری ایجاد نمی کند. اگر هورمون درمانی جایگزین دریافت می کنید، ممکن است که پزشک استفاده از پچ (چسب) پوستی استروژن را پیشنهاد دهد.

این پچ منبع پیوسته و پایینی از استروژن را فراهم می کند و کمتر احتمال دارد که سبب تشدید سردرد شود. اگر هورمون درمانی جایگزین سبب تشدید سردردتان شد، پزشک دوز استروژن را پایین می آورد، از نوع دیگری از استروژن استفاده می کند یا هورمون درمانی جایگزین را متوقف می کند. برخی از زنان بیش از دیگران به تاثیرات هورمون ها حساسند. اگر سردردهایتان در فعالیت های روزانه، کار یا زندگی شخصی تان اختلال ایجاد می کنند، از پزشک درخواست کمک کنید.

داروهایی برای درمان میگرن قاعدگی

داروهایی که اغلب برای درمان میگرن استفاده می شوند می توانند به پیشگیری از بروز میگرن قاعدگی نیز کمک کنند.

این داروها شامل NSAID ها و تریپتان ها یا دیتان ها هستند که عبارتند از:

  • التریپتان (رلپاکس)
  • فروواتریپتان (فرووا)
  • لاسمیدیتان (Reyvow)
  • ناراتریپتان (Amerge)
  • ریزاتریپتان (مگزالت)
  • سوماتریپتان (ایمیترکس، Onzetra Xsail و Zembrace و Sumavel)
  • سوماتریپتان/ ناپروکسن سدیم (ترکسیمت)
  • زومیگ

داروهایی که به پیشگیری از میگرن قاعدگی کمک می کنند

اگر به سایر انواع درمان پاسخ نمی دهید و یا اگر ۴ روز از ماه را میگرن دارید، ممکن است که پزشک درمان های پیشگیری کننده را پیشنهاد دهد.

می توانید این داروها را به طور منظم دریافت کنید تا از شدت و تکرر سردردها بکاهید:

  • داروهای صرع
  • داروهای فشار خون (همچون بتابلاکرها و مسدود کننده های کانال کلسیم) و برخی از داروهای ضد افسردگی
  • بازدارنده های پپتید وابسته به ژن کلسی تونین (CGRP)

میگرن قاعدگی

ابزار ها

دو ابزار هستند که به رهایی از درد میگرن قاعدگی کمک می کنند:

Cefaly:

این ابزار هدبند (پیشانی بند) کوچک، جریان های الکتریکی را به پیشانی می فرستد تا عصب مربوط به میگرن را تحریک کند.

SpringTMS یا eNeura sTMS:

این آهنربا را پشت سرتان می گذارید و یک جریان دو نیمه سبب توقف فعالیت الکتریکی ناهنجاری می شود که می تواند منجر به میگرن قاعدگی شود.

درمان برای موارد حاد میگرن قاعدگی

قرص های خوراکی

مصرف همزمان داروهای تریپتان که تاثیر سریعی دارند از اوایل میگرن (همچون سوماتریپتان، ریزاتریپتان، زولمی تریپتان، آلموتریپتان یا التریپتان) همراه با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (نظیر ناپروکسن یا ایبوپروفن) می تواند موثر باشد. یک فرمول ترکیبی از سوماتریپتان و ناپروکسن که تاثیر سریعی دارد “ترکسیمت” است. پودر قابل حل دیکلوفناک که توسط سازمان غذا و دارو (FDA) برای درمان میگرن تایید شده نیز از داروهای NSAID تاثیر سریع تری دارد.

قابل تزریق

سوماتریپتان تنها تریپتان قابل تزریق است و در قالب سرنگ های بدون سوزن و با سوزن وجود دارد. این دارو تاثیر سریعی دارد و اغلب در کمتر از ۱۰ دقیقه تاثیر می گذارد. از این دارو می توان حتی در مواقعی که حالت تهوع و استفراغ خیلی شدید است نیز به طور موثر استفاده کرد. در مواردی که درد میگرن خیلی شدید است، جذب قرص می تواند خیلی آهسته اتفاق بیفتد در این شرایط داروهای تزریقی تاثیر سریع تری دارند. دی هیدروارگوتامین (DHE) نیز یک داروی قابل تزریق است که می تواند استفاده شود اما قابلیت تزریق خودکار را ندارد. سوماتریپتان و DHE تزریقی می توانند با داروهای NSAID استفاده شوند تا تاثیر بیشتری داشته باشند.

مربوط به بینی

تریپتان های مربوط به بینی (همچون زولمی تریپتان) تاثیر سریع تری از قرص ها دارند، به علاوه مشکل استفراغ و از دست دادن قرص را ندارند و برای آن هایی که نمی خواهند درد تزریق را تحمل کنند گزینه راحت تری در نظر گرفته می شوند. DHE به صورت اسپری بینی در دسترس است، اما باید در ۴ اسپری و در طول ۱۵ دقیقه استفاده شود، که برای شرایطی که حالت تهوع و استفراغ شدید است خیلی کند در نظر گرفته می شود.

در نهایت، یک نوع کتورولاک مربوط به بینی است (SPRIX) که توسط FDA برای درد متوسط تا شدید تایید شده اما به طور اختصاصی برای میگرن طراحی نشده است. اگر به علت بیماری های عروقی یا عدم موثر بودن، نتوان از تریپتان ها استفاده کرد این دارو گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود.

آیا هیسترکتومی به برطرف کردن میگرن قاعدگی کمک می کند؟

برای پاسخ به این سوال باید با عملکرد اندام های تناسلی زنانه (همچون رحم و تخمدان ها که در دو طرف رحم قرار دارند) آشنا بود. تخمدان ها حاوی تخمک هستند و هورمون های جنسی ای نظیر استروژن و پروژسترون را تولید می کنند. در شروع هر چرخه قاعدگی، برخی از تخمک ها تحت تاثیر هورمون های تولید شده توسط تخمدان ها، رشد خود را آغاز می کنند.

در میان این چرخه، پروسه اوولاسیون صورت می گیرد و (یک تخمک گاهی بیشتر) تخمک گذاری می شود. اگر تخمک بارور نشود توسط بدن جذب می شود و سطح هورمون ها افت پیدا می کند. این افت هورمونی سبب از بین رفتن پوشش رحم و جاری شدن خون در واژن می شود که به آن قاعدگی می گویند.

میگرن قاعدگی

کاهش هورمون ها به عنوان محرک در زنان دچار میگرن قاعدگی یا میگرن های مربوط به قاعدگی عمل می کند. پس اگر کسی برای درمان میگرن قاعدگی تصمیم به انجام هیسترکتومی داشته باشد، این پروسه کمکی به او نمی کند چون تخمدان ها باید برداشته شوند. در برخی موارد کم برخی از زنان به برداشتن تخمدان ها با جراحی نیاز دارند تا بتوانند زندگی عادی خود را ادامه دهند. این درمان خیلی بحث برانگیز است و به همین علت به ندرت استفاده می شود.

اولین گزینه غیر جراحی این است که فعالیت تخمدان ها را متوقف کنید. وقتی فعالیت تخمدان ها (به هر روشی) متوقف شد، می توان از هورمون درمانی جایگزین برای زنان در میانگین سنین یائسگی (۵۵ سالگی) استفاده کرد تا از عواقب طولانی مدت کمبود استروژن (همچون پوکی استخوان) پیشگیری کرد. یکی از راه های سرکوب کردن چرخه هورمونی استفاده از داروهای ضدبارداری هورمونی است. ترکیبی از قرص های ضدبارداری، یک قرص پروژستوژن، تزریق پروژستوژن و کاشت، می توانند با توقف تخمک گذاری تاثیر بگذارند.


بیشتر بخوانید: درباره هیسترکتومی چه می دانید؟ مراقبت های پس از آن کدامند؟


درمان های گیاهی و خانگی میگرن قاعدگی از سرتاسر جهان

اگر شما هم یکی از افرادی هستید که از میگرن قاعدگی رنج می برند حتما می دانید که میگرن قاعدگی چیزی فراتر از سردرد است. درد ضربانی شدید و علائمی که همراه میگرن قاعدگی هستند می توانند واقعا ضعیف کننده باشند. در حقیقت، بیش از ۹۰% از افرادی که میگرن دارند، در طول حملات میگرن قاعدگی نمی توانند عملکرد عادی داشته باشند.

بسیاری از افرادی که میگرن دارند به مصرف دارو روی می آورند. اما برخی دیگر، درمان های طبیعی نظیر تکنیک های ریلکسیشن و درمان های گیاهی را امتحان می کنند. سال ها پیش از معرفی داروسازی مدرن، فرهنگ های گوناگون در سرتاسر جهان از درمان های گیاهی برای سردرد و سایر علائم رایج میگرن قاعدگی استفاده می کردند.

خیلی از این درمان های گیاهی حتی با گذر زمان هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرند. اگر چه موثر بودن بیشتر درمان های گیاهی میگرن از نظر علمی بررسی نشده است اما خیلی از آن ها مورد تایید جامعه پزشکی کنونی هستند. وقتی به درمان های گیاهی برای میگرن فکر می کنید جوانب احتیاط را نیز رعایت کنید. قبل از شروع یا توقف مصرف هر درمان دارویی یا گیاهی، با متخصص مشورت کنید. خیلی از گیاهان با داروها تداخل پیدا می کنند.

بابونه گاوی

این گیاه در قرن پنجم قبل از میلاد به طور گسترده در یونان باستان استفاده می شد. بابونه گاوی برای درمان تنوعی از اختلالات (نظیر تب، ورم و التهاب) مورد استفاده قرار می گرفت. در قرن یکم، افراد اغلب از این گیاه برای رهایی از دردهایی نظیر میگرن قاعدگی استفاده می کردند. این گیاه، بومی رشته کوه های بالکان است اما امروزه تقریبا در سرتاسر جهان می توان آن را پیدا کرد. جوامع اروپای شرقی در گذشته از این گیاه برای درمان سردرد، نیش حشرات و سایر دردها استفاده می کردند.

امروزه از این گیاه برای درمان این موارد استفاده می شود:

  • سردرد
  • گیجی
  • التهاب
  • مشکلات تنفسی

بابونه گاوی معمولا با خشک کردن برگ ها، گل ها و ساقه آماده می شود. از این ترکیب برای ساخت مکمل و عصاره نیز استفاده می کنند. در برخی از فرهنگ ها، برگ های این گیاه را به صورت خام مصرف می کنند. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۱ صورت گرفت اظهار کرد که بابونه گاوی درمان موثری برای میگرن، تب، سرماخوردگی و آرتریت است. اما مطالعه دیگری که روی گروه های بزرگ تر صورت گرفت نشان داد که این گیاه تاثیر زیادی روی اکثر افرادی که میگرن داشتند نداشته و در برخی موارد نیز هیچ تاثیری نداشته است.

بابونه گاوی می تواند عوارض جانبی جزئی ای نظیر نفخ، زخم شدن و حالت تهوع را به همراه داشته باشد. ممکن است هنگام قطع مصرف آن نیز عوارض جانبی متوسطی را تجربه کنید. این عوارض جانبی شامل مشکلات خواب، افزایش سردرد و درد مفصل هستند. زنان باردار، افرادی که داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنند و افرادی که به خانواده آفتابگردان آلرژی دارند نباید از بابونه گاوی استفاده کنند.

میگرن قاعدگی

گیاه بابا آدم جنگلی

گیاه بابا آدم جنگلی در مناطق مرطوب و نمدار اروپا، آسیا و آمریکای شمالی یافت می شود. این گیاه در طول تاریخ برای اهداف گوناگون مورد استفاده قرار گرفته. در گذشته یک پزشک یونانی از این گیاه برای درمان زخم های پوستی استفاده می کرد.

از آن زمان این گیاه برای درمان این موارد استفاده می شود:

  • سردرد
  • آسم
  • آلرژی
  • سرفه
  • تب
  • مشکلات معده و روده
  • درد کلی

در بسیاری از موارد درمانی، از عصاره خالص ریشه های گیاه بابا آدم در قرص استفاده می کنند تا سردرد و میگرن قاعدگی را بهبود ببخشند. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۲ صورت گرفت اظهار کرد در صورتی که این گیاه دوبار در روز در دوزهای ۵۰ تا ۷۵ میلی گرمی استفاده شود، می تواند از میگرن پیشگیری کند.

درمان های میگرن قاعدگی با نعناع فلفلی

نعناع فلفلی در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا رشد می کند. برگ ها و روغن های ضروری نعناع فلفلی برای اهداف دارویی و آشپزی استفاده می شوند.

علاوه بر رهایی از سردرد، نعناع فلفلی برای رهایی از این موارد نیز استفاده می شود:

روغن نعناع فلفلی و ماده فعال آن (منتول) به شکل کپسول مایع در دسترس هستند. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۰ صورت گرفت نشان داد که منتول هنگامی که در قالب محلول ۱۰% روی پیشانی و شقیقه استعمال می شود در توقف درد میگرن قاعدگی و رهایی از حالت تهوع موثر است.

تحقیقات روی تاثیر بالینی این گیاه محدودند، اما روغن موضعی نعناع فلفلی می تواند گزینه گیاهی مناسبی برای رهایی از درد میگرن قاعدگی در نظر گرفته شود. روغن نعناع فلفلی یکی از راحت ترین درمان های گیاهی است که می توانید آن را امتحان کنید. این گیاه به وفور در عطاری ها و داروخانه ها یافت می شود.

پوست درخت بید

از عصاره پوست درخت بید (WBE) در تولید آسپرین استفاده شده. آسپرین یک داروی مسکن بدون نیاز به تجویز است که به کاهش تب کمک می کند و خاصیت ضد التهابی نیز دارد. عصاره پوست درخت بید حاوی یک ماده ضد التهابی به نام سالیسین است. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۲ صورت گرفت اظهار کرد که WBE یک آنتی اکسیدان موثر است.

بید درختی است که در اروپا، آسیا و شمال آمریکا یافت می شود. از زمان بقراط (۴۰۰ سال قبل از میلاد) از پوست این درخت استفاده می شد، هنگامی که افراد پوست درخت بید را برای خاصیت ضد التهابی و کاهش دهنده تب می جویدند. از پوست درخت بید بعدها در چین و اروپا برای درمان سردرد، استئوآرتریت، تاندونیت و کمردرد استفاده شد. پوست درخت بید را می توان در قالب کپسول و یا پوست قابل جویدن تهیه کرد.

زنجبیل

زنجبیل یک گیاه گرمسیری آسیایی است. برای بیش از ۲,۰۰۰ سال در طب گیاهی چینی از زنجبیل استفاده می شود. این دارو از زمان های باستان در داروسازی عربی و هندی مشهور بوده.

از زنجبیل برای درمان این موارد استفاده می شود:

  • سردرد
  • دل درد
  • حالت تهوع
  • آرتریت
  • سرماخوردگی و علائم آنفولانزا
  • مشکلات نورولوژیکی

خاصیت ضد التهابی، ضدویروسی، ضدقارچی و ضدباکتریال زنجبیل ثابت شده است. علاوه بر این، مطالعه ای که در سال ۲۰۱۴ صورت گرفت نشان داد که مزایای پودر زنجبیل قابل مقایسه با سوماتریپتان هستند (که یک داروی رایج تجویزی برای درمان میگرن است) اما عوارض جانبی زنجبیل کمتر از این دارو است. می توانید از ریشه تازه یا خشک شده زنجبیل، مکمل یا عصاره آن استفاده کنید. نباید مکمل زنجبیل را با داروهای رقیق کننده خون استفاده کنید چون احتمال بروز تداخل دارویی وجود دارد. تهیه زنجبیل راحت است. می توانید از چای زنجبیل یا آب زنجبیل استفاده کنید.

میگرن قاعدگی

درمان های میگرن قاعدگی با کافئین

مصرف چای های کافئین دار از دوران سلسله مینگ در چین رایج شد. مصرف این چای ها در طول قرن ۱۸ و ۱۹ در اروپا گسترش یافت. در طب چینی، از چای سبز در ترکیب با سایر گیاهان برای رهایی از درد میگرن قاعدگی، استفاده می شود. در عربستان نیز از قهوه استفاده می شود. چای ماته یا یربامیت نوع کمتر شناخته شده ای از چای کافئین دار است که مصرف آن از آمریکای جنوبی آغاز شده است.

افراد مختلف با فرهنگ های گوناگون از کافئین برای کمک به درمان این موارد استفاده می کنند:

امروزه کافئین در بسیاری از مسکن های بدون نیاز به تجویز نیز یافت می شود. به طور مرتب روی مصرف کافئین همراه با سایر مسکن ها مطالعه شده است. این ماده یک افزودنی بی خطر برای بسیاری از افرادی که میگرن قاعدگی دارند تلقی می شود. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۲ صورت گرفت نشان داد که ترکیبی از ۱,۰۰۰ میلی گرم استامینوفن و ۱۳۰ میلی گرم کافئین می تواند مفید باشد. البته باید خاطر نشان کرد که ترک مصرف کافئین و یا دریافت آن از محرک های سردرد و میگرن به شمار می روند.

سنبل الطیب

سنبل الطیب، سنبل کوهی یا علف گربه بومی اروپا و آسیاست. امروزه این گیاه در آمریکای شمالی نیز یافت می شود. استفاده از سنبل الطیب به یونان و رم باستان و زمان بقراط بر می گردد. چندین قرن بعد از این گیاه به عنوان درمانی برای بیخوابی استفاده شد. در سال ۱۵۰۰ از سنبل الطیب به عنوان گیاهی برای درمان اختلالات گوناگون استفاده شد.

این اختلالات عبارتند از:

گاهی از این گیاه برای درمان سردرد هم استفاده می شود اما هنوز به اندازه کافی روی آن تحقیق نشده تا تاثیر آن روی درمان درد میگرن قاعدگی تعیین شود. سنبل الطیب معمولا به صورت مکمل، چای یا تنتور ساخته شده از ریشه های خشک استفاده می شود. عصاره مایع این گیاه نیز در قالب کپسول در دسترس است.

تخم گشنیز

برای بیش از ۷,۰۰۰ سال، افراد در فرهنگ های گوناگون از تخم گشنیز برای معالجه و به عنوان چاشنی استفاده می کنند. تخم گشنیز به علت توانایی درمان اختلالات گوناگون (از آلرژی گرفته تا دیابت و میگرن) مورد توجه قرار گرفته است. طب سنتی آیورودا با ریختن آب داغ روی تخم گشنیز تازه و استنشاق بخار آن، از این ماده برای رهایی از فشار سینوس ها و سردرد استفاده می کند.

تحقیقات صورت گرفته روی تاثیرات دارویی تخم گشنیز، روی پتانسیل آن برای درمان آرتریت و دیابت تمرکز می کنند. برای تعیین این که آیا تخم گشنیز برای رهایی از درد میگرن قاعدگی موثر است یا نه به تحقیقات بیشتری نیاز است. به طور کلی خاصیت ضد التهابی این ماده می تواند برای برخی از افرادی که میگرن قاعدگی دارند موثر باشد. تخم گشنیز را می توان جوید یا در غذا و چای استفاده کرد. عصاره های خوراکی تخم گشنیز نیز در دسترس هستند.

درمان های میگرن قاعدگی با دونگ کوئی

گیاه دونگ کوئی با هویج، جعفری و کرفس از خانواده یکسانی است، ریشه این گیاه برای بیش از ۱,۰۰۰ سال به عنوان ادویه و برای موارد دارویی (خصوصا در ژاپن، چین و کره) استفاده می شود.

در استفاده های مدرن، این دارو را با سایر گیاهان ترکیب می کنند تا این موارد را درمان کنند:

  • سردرد
  • خستگی
  • التهاب
  • درد عصب

برخلاف تاریخچه استفاده از این گیاه، روی ریشه های آن تحقیقات کافی صورت نگرفته که بتوان آن را به عنوان درمانی موثر برای درد میگرن قاعدگی پیشنهاد داد.

میگرن قاعدگی

روغن اسطوخودوس

روغن اسطوخودوس به بوی شیرینی که دارد معروف است (که از گل های گیاه اسطوخودوس تهیه می شود). روغن اسطوخودوس بسیار معطر است و به مدت طولانی برای خوشبو کردن محصولات بهداشتی استفاده می شده. اسطوخودوس بومی مناطق کوهستانی اطراف مدیترانه است. اما امروزه به طور گسترده اطراف اروپا، استرالیا و آمریکای شمالی رشد می کند.

روغن اسطوخودوس در مصر باستان در طول پروسه مومیایی کردن استفاده می شد. به علت خاصیت آنتی میکروبیال این ماده و رایحه آن، بعدها در رم، یونان و ایران در حمام استفاده می شد. گل های معطر اسطوخودوس و روغن آن برای درمان هر چیزی (از سردرد گرفته تا بیخوابی) و مشکلات سلامت ذهن (همچون استرس و خستگی) استفاده می شدند.

بسیاری از این استفاده های گذشته، هنوز هم محبوبیت خاص خود را دارند. مطالعه ای در سال ۲۰۱۲ صورت گرفت و نشان داد که استنشاق روغن اسطوخودوس در طول میگرن، به رهایی فوری از علائم کمک می کند. برای استفاده از روغن اسطوخودوس، روغن را استنشاق کنید یا محلول رقیقی از آن را روی شقیقه استعمال کنید. اگر این روغن به درستی رقیق نشود می تواند سبب سوزش پوست در محل استعمال شود. روغن اسطوخودوس اگر در دوز مشخصی به صورت خوراکی مصرف شود می تواند سمی باشد.

رزماری

رزماری، بومی مناطق مدیترانه ای است. استفاده های دارویی از این گیاه شامل درمان این موارد است:

  • درد مفاصل و عضلات
  • مشکلات حافظه
  • مشکلات تمرکز
  • اختلالات عصبی
  • مشکلات گردش خون
  • بیماری کبدی
  • میگرن

روغن رزماری می تواند رقیق شود و به صورت موضعی استفاده شود یا برای اهداف رایحه درمانی، استنشاق شود. برگ های این گیاه می توانند خشک شوند و برای استفاده در کپسول خرد شوند. از رزماری می توان در چای، تنتور یا عصاره های مایع نیز استفاده کرد. رزماری خاصیت ضد میکروبی، ضد اسپاسم و آنتی اکسیدان دارد. اما هنوز تحقیقات کافی روی توانایی رزماری برای کاهش درد میگرن قاعدگی صورت نگرفته.

زیرفون، درخت نمدار یا نرمدار

زیرفون درختی است که گل های آن در تهیه چای های دارویی در اروپا و فرهنگ های آمریکایی استفاده می شدند. این گیاه برای آرام کردن عصب ها، رهایی از اضطراب، تنش و مشکلات التهاب و سایر اختلالات استفاده می شد. این گل ها می توانند در تنتور، عصاره های مایع و کپسول نیز استفاده شوند.

میگرن قاعدگی

زیرفون سبب تحریک تعریق می شود و خاصیت مسکن دارد. این گیاه برای رهایی از فشار و سردردهای سینوسی، آرام کردن ذهن و تحریک خواب استفاده می شود. از گل های زیرفون برای رهایی از احتقان بینی و کاهش فشار خون هم استفاده می شود. گاهی از چای زیرفون در طب مدرن برای درمان سردرد و میگرن قاعدگی استفاده می شود. البته هنوز تحقیقات کافی درباره تاثیر چای زیرفون روی کاهش درد میگرن قاعدگی صورت نگرفته.

درمان های میگرن قاعدگی با برش های سیب زمینی خام

سیب زمینی برای بیش از ۲۰۰ سال در طب سنتی اروپا استفاده می شود. طب سنتی اعتقاد دارد که استفاده از تکه های ضخیم سیب زمینی خام به کاهش درد میگرن کمک می کند. در این روش، تکه های سیب زمینی در یک پارچه نازک پیچانده می شوند و روی سر یا به طور مستقیم روی شقیقه ها قرار می گیرند تا سبب کاهش فشار و درد شوند. هیچ تحقیقات علمی جدیدی وجود ندارد که نشان دهد برش های خام سیب زمینی وقتی به صورت موضعی استفاده شوند، می توانند به طور موثر میگرن قاعدگی را درمان کنند.

ترب کوهی

ترب کوهی بومی اروپا است و در قالب عصاره روغن، ریشه تازه و یا به صورت خشک شده در طب سنتی استفاده می شده.

از ترب کوهی برای درمان این موارد استفاده می شد:

  • عفونت مثانه
  • بیماری کلیه
  • مشکلات تنفسی
  • درد مفاصل
  • آرتریت
  • کشیدگی مفاصل

توانایی ترب کوهی برای باریک کردن رگ های خونی می تواند به درمان میگرن کمک کند اما هیچ تحقیقات بالینی ای نشان نداده که استفاده از آن برای میگرن قاعدگی موثر است.

گیاه پیچ امین الدوله

این گیاه بومی آسیا است. استفاده از گیاه پیچ امین الدوله در شمال آمریکا در سال ۱۸۰۰ گسترده شد.

این گیاه در طب سنتی چینی برای درمان این موارد استفاده می شد:

  • زخم
  • تب
  • سرماخوردگی و ویروس ها
  • التهاب
  • جراحت
  • عفونت

پیچ امین الدوله خاصیت ضد سرطان و ضد میکروبی دارد. به علاوه تحقیقات صورت گرفته، خاصیت ضد التهابی را در برگ ها، ساقه و گل های این گیاه نشان داده اند که می تواند همچون آسپرین سبب رهایی از درد شود. این گیاه می تواند برای مقابله با درد میگرن قاعدگی هم موثر باشد.

گل ماهور، خرگوشک یا بوصیر

از زمان های باستان، مردم اروپا و آسیا از گل ماهور برای اهداف دارویی، درمان اختلالات التهابی، اسپاسم، اسهال و میگرن استفاده می کردند. برگ ها و گل های این گیاه می توانند برای عصاره، کپسول و ضماد و یا به صورت خشک شده استفاده شوند. از تنتور این گیاه به عنوان درمان مدرن میگرن استفاده می شود. تحقیقات نشان داده اند که گل ماهور خاصیت ادرارآور دارد.

درمان های میگرن قاعدگی با بومادران

اعتقاد بر این است که این گیاه بعد از آشیل (قهرمان افسانه ای یونان) نامگذاری شده است. بومادران در گذشته برای بهبود زخم و کاهش خونریزی استفاده می شده. سایر درمان های سنتی از بومادران برای درمان اختلالات التهابی، اسپاسم عضلات، اضطراب و بیخوابی استفاده می کنند. درمان های جدید از بومادران برای رهایی از سرماخوردگی، آنفولانزا، سرفه و اسهال استفاده می کنند.

بومادران خاصیت مسکن، ضد اضطراب و ضد میکروبی دارد. اگر چه به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است اما این گیاه خاصیت ضد التهابی دارد که می تواند به کاهش درد افرادی که میگرن قاعدگی را تجربه می کنند کمک کند. بومادران می تواند در تنوعی از شکل ها استفاده شود (همچون کپسول و تنتور).

میگرن قاعدگی


بیشتر بخوانید: ترفندهای ساده برای رهایی از اسپاسم عضلات


گالتریا

گالتریا بومی شمال شرقی آمریکاست. این گیاه به علت خاصیت ضد التهابی که دارد، به مدت طولانی در طب سنتی استفاده می شود. از گالتریا می توان برای تهیه چای، تنتور و عصاره روغن استفاده کرد. در گذشته به عنوان محرکی برای مبارزه با خستگی استفاده می شد. خصوصا برای افرادی که میگرن قاعدگی دارند، گالتریا پتانسیل این را دارد که نورالژی (درد عصب) و سردرد را درمان کند به علاوه می تواند معده درد و استفراغ را نیز برطرف کند. می توانید گالتریا را برای ۳ تا ۴ دقیقه در آب داغ قرار دهید، سپس این مخلوط را بنوشید تا تاثیرات بهبود دهنده آن را تجربه کنید.

رازک

رازک بومی اروپا و آسیای شرقی است و اکنون در آمریکای شمالی نیز یافت می شود. زمانی از این گیاه به عنوان غذا در فرهنگ رومی استفاده می شد. این گیاه خوش طعم خاصیت دارویی چشمگیری دارد.

رازک از گذشته برای درمان این موارد استفاده می شود:

  • مشکلات خواب
  • التهاب
  • عفونت
  • نورالژی (درد ناشی از آسیب عصبی)
  • تب
  • گرفتگی عضلات
  • اسپاسم
  • اضطراب

طب مدرن، خاصیت مسکن گیاه رازک را تایید کرده است. اما مطالعه گسترده ای روی تاثیر این گیاه بر روی درد میگرن قاعدگی صورت نگرفته است.

درمان های میگرن قاعدگی با بتونیکا

این گیاه در اروپا و آسیا یافت می شود. از زمان های گذشته از بتونیکا به عنوان گیاهی دارویی استفاده می شود. این گیاه در طب سنتی برای رهایی از سردرد، ورم صورت و درد استفاده می شد. برگ های آن می توانند به عنوان عصاره، ضماد یا مرهم استفاده شوند. خاصیت مسکن بتونیکا باعث شده که از آن در درمان سردرد و درد میگرن، گرفتگی عضلات در قاعدگی، استرس و کشیدگی استفاده شود.

وقتی این گیاه در ترکیب با گل درخت نمدار و کامفری استفاده شود به کاهش سردردهای سینوسی و احتقان کمک می کند. البته هیچ شواهد انسانی وجود ندارد که نشان دهد این گیاه برای برطرف کردن درد میگرن موثر است. همیشه پیدا کردن این گیاه ساده نیست پس می توانید خودتان آن را پرورش دهید. بتونیکا تاثیر نیروبخشی روی بدن دارد. اگر باردارید از مصرف این گیاه بپرهیزید.

اوودیا (Evodia)

درخت اوودیا بومی چین است و از میوه های آن در اولین قرن پس از میلاد مسیح در طب سنتی چینی استفاده می شد. از این گیاه به طور سنتی برای درمان دل درد، سردرد، اسهال و استفراغ استفاده می شود. میوه های این درخت می توانند فشار خون را کاهش دهند. خاصیت ضد التهابی و کاهش دهنده درد میوه های این درخت به رهایی از درد میگرن قاعدگی کمک می کند.

خطرات و عوارض جانبی ممکن

اگر چه بسیاری از درمان های گیاهی اگر درست استفاده شوند می توانند بی خطر باشند، اما این گیاهان همچون داروهای تجویزی می توانند عوارض جانبی ای به همراه داشته باشند. برخی از گیاهان می توانند با داروهایی نظیر داروهای ضد بارداری خوراکی و داروهای قلب تداخل ایجاد کنند. اگر از گیاهان به طور غلط استفاده شود می توانند خطرناک و حتی کشنده باشند. روی اثبات موثر بودن، تعیین سطح سمی بودن و تشخیص عوارض جانبی برخی از این گیاهان تحقیقات کافی صورت نگرفته.

 


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب” اپیدمی تنهایی و خطر مرگ زودرس ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

زمان خود را به تنهایی سپری کردن با حس تنهایی یا ارتباط اجتماعی ضعیف تر همبستگی معناداری ندارد

ما در دوره ای زندگی می کنیم که ارتباط به نظر بسیار ساده تر می‌رسد و دوستان و همکاران مان تنها به فاصله یک ایمیل یا پیام از ما دورهستند.

 

هرچند تبادل پیام راحت تر شده است اما ارتباط همچنان پیچیده.

 

به‌همین دلیل است که بعضی این پیشرفت های تکنولوژیک را مرتبط با همه گیر شدن حس تنهایی می‌دانند.

یک نظرسنجی از ۲۰هزار آمریکایی نتیجه گرفت که نرخ تنهایی از ۵۰ سال پیش تاکنون دوبرابرشده است.

ازطرفی به نقل ازدکترویوک موری «تنهایی و روابط اجتماعی ضعیف با کاهش طول عمر همبستگی داشته،

اثری مشابه مصرف ۱۵ سیگار در روز و چاقی مفرط دارند».

همچنین به‌نظر می‌رسد رسانه ها هم به توافق رسیده اند

که کشورهای ثروتمند دچاریک اپیدمی تنهایی شده و صدها مقاله درباره آن چاپ کرده اند.

برخلاف محبوبیت این ادعا اما به طرزشگفت انگیزی داده های تجربی برای پشتیبانی آن وجود ندارد.

این واقعیت است که امروزه افراد بیشتری تنها زندگی می کنند اما تنها زندگی کردن و حس تنهایی متفاوت است.

تحقیقات نشان می‌دهد زمان خود را به تنهایی سپری کردن با حس تنهایی یا ارتباط اجتماعی ضعیف تر همبستگی معناداری ندارد.

طبق داده های اداره آمار ملی انگلیس، ۱۰ درصد افراد بین ۱۶ تا ۲۴ سال اظهار کردند

که عموما یا همیشه حس تنهایی دارند درحالی‌که این رقم برای افراد بالای ۶۵ سال ۳ درصد بود.

بسیاری از افرادی که حس تنهایی را با پیری مرتبط می دانند از این داده ها متعجب می شوند

اما نظرسنجی های مشابه در کشورهای نیوزیلند، ژاپن و آمریکا هم نشان داد افراد جوان بیشتر از افراد پیر حس تنهایی می کنند.

اما آیا این یعنی حس تنهایی رو به افزایش است؟

مقایسه بین گروهی درواقع دربررسی این سوال مفید نیست؛ زیرا حس تنهایی درطول زندگی ثابت نیست و ما با دو نوع آنالیز مواجه هستیم.

۱ – مطالعه فردی: آیا حس تنهایی هر شخص با افزایش سن تغییر می‌کند؟

۲ – مطالعه نسلی: آیا افراد یک گروه سنی در مقایسه با گذشته حس تنهایی بیشتری دارند؟

برای این‌که بدانیم آیا حس تنهایی در طول سن تغییر می کند یا نه نیاز به داده هایی داریم که افراد به‌خصوصی را از جوانی تا پیری دنبال کنند.

تحقیقی در سال ۲۰۱۶ دو نظرسنجی با چنین شرایطی را برای افراد بالای ۵۰ سال در آمریکا بررسی کرد و دریافت از ۵۰ تا ۷۵ سالگی حس تنهایی عموما کاهش می یابد و پس از آن شروع به افزایش می کند.

به نظر مولفان این کاهش با دلایلی همچون تضعیف شرایط سلامتی و از دست دادن همسر مرتبط بود

وگرنه با ثابت نگه داشتن این فاکتورها، حس تنهایی همچنان کاهش می یافت.

با افزایش سن، ما انسان ها انتظارات اجتماعی خود را با واقعیت سازگارتر می کنیم

و در انتخاب شبکه ارتباطی خود دقیق ترمی شویم و بیشتربا کسانی ارتباط برقرارمی کنیم که برای ما احساسات مثبت به همراه دارند.

این درحالی است که فاکتورکاهش سلامت در خلاف جهت عمل می کند.

این رابطه پیچیده سن و حس تنهایی نشان می‌دهد که مقایسه افراد پیر و جوان صحیح نیست.

منبع،خراسان


حضرت آیت‌‎الله خامنه‌ای با حضور در محل صندوق سیار ۱۱۰ در حسینیه امام خمینی(ره)، آراء خود را به صندوق انداختند.

به گزارش فارسیها به نقل از فارس ، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در اولین دقایق آغاز رأی‌گیری یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی و انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس خبرگان رهبری با حضور در محل صندوق سیار ۱۱۰ در حسینیه امام خمینی(ره)، آراء خود را به صندوق انداختند.

متن کامل پرسش خبرنگار و پاسخ رهبر انقلاب را در ادامه می‌خوانید:

خبرنگار: بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم. حضرت آقا! از طرف جامعه‌ی رسانه‌ای کشور بویژه رسانه‌ی ملّی خدمت شما سلام عرض میکنم؛ صبحتان بخیر.

رهبر انقلاب: علیکم السّلام و رحمةالله؛ صبح شما هم بخیر. خسته نباشید.

خبرنگار: متشکّرم از شما. حضرتعالی طبق دوره‌های گذشته و مثل انتخابات قبل، در نخستین دقایق رأی‌گیری در پای صندوقهای رأی حضور داشتید و رأی خودتان را به صندوق انداختید. هم اکنون میلیون‌ها ایرانی شاهد حضور شما در اینجا ــ در حسینیّه‌ی حضرت امام خمینی ــ هستند. حضرتعالی بفرمایید که چه توصیه و چه پیامی درباره‌ی انتخابات برای ملّت غیور و سرافراز ایران اسلامی در این روز تاریخی و سرنوشت‌ساز دارید؟

رهبر انقلاب: بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم. اوّلاً روز انتخابات روز یک جشن ملّی است؛ این جشن را به همه‌ی هم‌میهنان عزیزمان در سراسر کشور تبریک میگویم؛ ثانیاً روز احقاق حقّ مدنی ملّت است که میخواهند بیاند رأی بدهند و شرکت خودشان در اداره‌ی امور کشور را ــ که حقّ آنها است ــ به دست بیاورند؛ ثالثاً یک تکلیف شرعی است که اینها را ما قبلاً هم عرض کرده‌ایم. و حقیقت این است که انتخابات متضمن منافع ملّی کشور است. هر کسی که به منافع ملّی کشور علاقه‌مند است، در انتخابات شرکت میکند.

توصیه‌ی من این است اوّلاً همه با همّت حرکت کنند و بیایند به اشخاص مورد نظر خودشان ــ که به آن رسیده‌اند ــ رأی بدهند؛ و این کار را هرچه زودتر انجام بدهند، این توصیه‌ی همیشگی ما است؛ یعنی نگذارند آخر شب و آخر وقت؛ همین اوّل وقت ــ اوّل روز، نیمه‌ی اوّل روز ــ بیایند رأی بدهند و جمعیّت در پایان روز متراکم نشود. و بعد هم در هر شهری به تعداد نامزدهای آن شهر رأی بدهند؛ مثلاً در تهران به سی نفر رأی بدهند واقعاً؛ اسم سی نفر را بنویسند؛ این خیلی کمک میکند به اینکه ان‌شاءالله مجلس، یک مجلس قوی باشد.

از خداوند متعال میخواهیم که به ملّت ایران توفیق بدهد، خیر بدهد؛ و رحمت و برکت خودش را بر این ملّت ان‌شاءالله نازل کند و این انتخابات را هم مایه‌ی خیر و برکت برای این کشور قرار بدهد.

از شما دوستان رسانه‌ای هم تشکّر میکنیم که زحمت کشیدید و باز هم زحمت خواهید کشید.

والسّلام علیکم و رحمةالله و برکاته.

خبرنگار: حضرت آقا از شما سپاسگزارم و متشکّرم.


بنگاه خبرپراکنی دولتی انگلیس با اشاره به اینکه انتخابات امروز بعد از احیای تحریم‌های آمریکا است، نوشت احتمالا نتیجه انتخابات، مجلسی نزدیک به اصولگرایان و وفادار به رهبر ایران باشد.

به گزارش فارسیها به نقل از فارس ، شبکه دولتی و بنگاه خبرپراکنی انگلیس، «بی. بی. سی»، در گزارشی درباره آغاز انتخابات مجلس شورای اسلامی در ایران، نوشت این اولین انتخاباتی است که بعد از احیای تحریم‌های واشنگتن علیه تهران، برگزار می‌شود.

بی‌بی‌سی نوشت که ایرانی‌ها از صبح امروز (جمعه) در حال رأی دادن در انتخاباتی هستند که انتظار می‌رود نتیجه آن، مجلسی اصولگراتر و وفادار به رهبر انقلاب اسلامی ایران باشد.

این شبکه انگلیسی نوشت همزمان با اینکه مسئولان دولتی انتظار دارند مشارکت بالایی در این انتخابات رخ دهد که نشان دهنده حمایت از نظام و دولت باشد، مخالفان جمهوری اسلامی اما از مردم خواستند رأی دادن را تحریم کنند.

بی‌بی‌سی با اشاره به احتمال بالای پیروز شدن اصولگرایان در انتخابات مجلس شورای اسلامی ایران، نوشت نتیجه این انتخابات احتمالا «حسن روحانی» رئیس‌جمهور این کشور را از نظر سیاسی تضعیف خواهد کرد.

این شبکه همچنین افزود که بیش از هفت هزار نامزد برای ۲۹۰ کرسی مجلس رقابت می‌کنند.

بی‌بی‌سی با اشاره به اینکه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی رأی خود را در اولین لحظات آغاز فرایند انتخابات به صندوق انداخت، نوشت ایشان شرکت در انتخابات را فریضه شرعی برای ایرانی‌ها دانستند.

این یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی ایران است که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ برگزار می‌شود.

پیش از این نیز شبکه آلمانی «دویچه‌وله» میزان مشارکت مردم در انتخابات مجلس شورای اسلامی ایران را نشانه‌ای از حمایت عمومی از نظام و دولت توصیف کرد.


آمیلوئیدوز به دلیل رسوبات غیرطبیعی پروتئین در اندام ها و بافت های مختلف ایجاد می شود. این بیماری یک بیماری نادر است که در نتیجه رسوبات غیرطبیعی پروتیئن (آمیلوئید) در بافت ها و اندام های بدن وجود دارد. این بیماری می تواند به عنوان یک بیماری جداگانه (زنجیره ی سبک ایمونوگلوبین یا نوع AL این بیماری، آمیلوئیدوز اولیه) یا در نتیجه ی بیماری های دیگر (آمیلوئیدوز ثانویه) ایجاد شود. صورت نادر این بیماری ارثی است و از آن به عنوان آمیلوئیدوز خانوادگی یاد می شود. نوع خانوادگی این بیماری می تواند باعث آسیب عصبی شود که به عنوان پلی نوروپاتی آمیلوئید خانوادگی ترستریتین یا TTR-FAP شناخته می شود. علائم در بیماران مبتلا به این بیماری ناشی از عملکرد غیرطبیعی اندام های خاص است. تشخیص این بیماری توسط بیوپسی بافت های درگیر انجام می شود. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی انواع بیماری آمیلوئیدوز می پردازیم.

آمیلوئیدوز

آمیلوئیدوز چیست؟ انواع آن کدامند؟

این بیماری ها گروهی از بیماری است که در نتیجه ی رسوبات غیرطبیعی پروتئین در بافت های مختلف بدن به وجود می آید. این پروتیئن های غیرطبیعی آمیلوئید نام دارد. براساس ساختار امیلوئید خاص، پروتئین می تواند در یک بافت جداگانه جمع یا پخش شود و اندام ها یا بافت های زیادی را تحت تاثیر قرار دهد.

در اینجا بیش از ۳۰ پروتئین آمیلوئید وجود دارد. هر پروتیئن امیلوئید در ساختاری به نام فیبریل چیده شده است. فیبریل ها، پروتئین هایی با وزن مولکولی کم هستند که از پروتئین های پیشرو گرفته می شوند. فیبریل آمیلوئید می تواند در پلاسمای خون شناور شوند و در بافت های بدن رسوب کنند. پروتئین آمیلوئید در یک ناحیه موضعی رسوب می کند و ممکن است مضر نباشد یا فقط بر روی عملکرد یک بافت واحد در بدن تاثیر بگذارد.

به این شکل از این بیماری، آمیلوئیدوز موضعی گفته می شود. این بیماری که بافت های زیادی از بدن را تحت تاثیر قرار می دهد، امیلوئیدوز سیستماتیک نامیده می شود. شکل سیستماتیک این پروتئین، باعث تغییرات جدی در اندام های بدن می شود که عبارت اند از: کلیه ها (امیلوئیدوز کلیوی)، قلب (آمیلوئیدوز قلبی)، پوست (امیلوئیدوز جلدی) و ریه ها (آمیلوئیدوز ریوی).

شکل سیستماتیک به سه نوع تقسیم می شود که بسیار با هم متفاوت هستند. این انواع با یک کد دوحرفی که با A شروع می شود، مشخص می شوند. حرف دوم کد، نام اختصاری پروتئینی است که در بافت های خاص انواع این بیماری انباشته می شوند. انواع عمده ی آمیلوئیدوز سیستماتیک در حال حاضر به عنوان اولیه (AL)، ثانویه (AA) و ارثی (ATTR) (امیلوئید آپولییوپروتئین A1 یا AApoAl، آمیلوئید اپولیپوپروتئین A2 یا AApolAll، AGel، ALys، AFib.) می باشد.

آمیلوئیدوز

این بیماری که به عنوان موجودیت خود رخ می دهد، آمیلوئیدوز اولیه نام دارد. نوع اولیه این بیماری به عنوان آمیلوئیدوز AL شناخته می شود که نشان می دهد پروتئین های زنجیره ی سبک ایمونوگلوبولین تولید می شوند. نوع ثانویه این بیماری، بیماریی است که بر اثر محصول جانبی بیماری های دیگر مانند، عفونت های شدید (به عنوان مثال سل یا پوکی استخوان) یا بیماری های مزمن التهابی (به عنوان مثال آرتروز، روماتوئید، اسپوندیلیت آنکیلوزان و بیماری های التهابی روده) ایجاد می شود.

اشکال دیگر این بیماری شامل آمیلوئیدوز میکروگلوبولین بتا ۲ از دیالیز مزمن کلیه و آمیلوئیدوز موضعی می باشد. این بیماری که به دلیل پیری در ناحیه ی خاصی از بدن قرار می گیرد، عوارض سیستماتیکی برای سایر اندام های بدن ندارد. پروتئینی که در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر رسوب می کند، نوعی آمیلوئید است.

نوع اولیه

زنجیره ی سبک ایمونوگلوبولین یا آمیلوئیدوز AL (امیلوئیدوز اولیه)، زمانی اتفاق می افتد که یک سلول اختصاصی در مغز استخوان (پلاسمای خون)، به طور خودبه خود بخش پروتئین خاصی از آنتی بادی به نام زنجیره ی سبک را تولید کند. رسوبات در بافت افراد مبتلا به نوع اولیه این بیماری، پروتیئن های AL است.

این می تواند قلب، کلیه، کبد و پوست را تحت تاثیر قرار دهد. این یکی از رایج ترین نوع این بیماری هاست. نوع AL این بیماری می تواند با سرطان مغز استخوان سلول های پلاسما به نام میلومای چندگانه (کمتر از ۲۰ درصد از بیماران AL) اتفاق بیفتد. نوع AL این بیماری، از جمله سرطان میلومای چندگانه، با دیگر بیماری ها همراه نیست، بلکه یک بیماری خود به خودی است که به طور معمول نیاز به درمان شیمی درمانی دارد.

محققان فواید درمان پیوند سلول های بنیادی را برای نوع AL این بیماری را نشان داده اند. در پیوند سلول های بنیادی، پزشکان سلول های بنیادی فرد را برداشت می کنند و درحالی که بیمار در حال درمان است، آن سلول ها را ذخیره می کنند و سپس با جایگزینی سلول های پلاسمای غیرطبیعی در مغز استخوان، از آن ها برای درمان امیلوئیدوز AL استفاده می کنند.

نوع AA این بیماری (آمیلوئیدوز ثانویه)

زمانی که این بیماری نتیجه ی بیماری های دیگر مانند عفونت های شدید (به عنوان مثال سل یا پوکی استخوان) یا بیماری های مزمن التهابی (به عنوان مثال، آرتریت روماتوئید، اسپوندیلیت آنکیلوزان و بیماری های التهابی روده) باشد، آمیلوئیدوز ثانویه یا نوع AA این بیماری به وجود می آید. رسوبات آمیلوئید بافت ها در شکل ثانویه پروتئین های AA هستند. درمان بیماران مبتلا به نوع AA این بیماری، به صورت درمان زمینه ای در بیمار خاص انجام می شود.

آمیلوئیدوز خانوادگی (شکل ارثی این بیماری)

این بیماری خانوادگی (ATTR، AapoAl، AApoAll، AGel، Alys و AFib) یکی از نادرترین شکل های ارثی این بیماری است. این در بیماران تبار آفریقایی شایع تر است. رسوبات امیلوئید در بیشتر شکل ارثی این بیماری از پروتئین ترستریتین یا TTR تشکیل شده است که در کبد ساخته می شود. شکل ارثی این بیماری اغلب به عنوان تراریستین میانه ارثی یا نوع HTTR این بیماری شناخته می شود. نوع HTTR این بیماری یک اتوزومال ارثی در اصطلاحات ژنتیک است. این بدان معنی است که فرزند فردی که به این بیماری مبتلا است، ۵۰% احتمال دارد این بیماری را به ارث ببرد. این شکل از این بیماری، آمیلوئیدوز ارثی گفته می شود. این نوع از این بیماری می تواند بر روی اعصاب و قلب تاثیر بگذارد.

آمیلوئیدوز میکروگلوبولین بتا ۲

این بیماری زمانی رخ می دهد که رسوبات امیلوئید در بیماران دیالیز با نارسایی کلیه طولانی مدت، گسترش یابد. رسوبات آمیلوئید از پروتئین میکروگلوبولین بتا ۲ تشکیل شده است و در اطراف مفاصل یافت می شود.

شکل موضعی

بسیاری از اشکال موضعی این بیماری در نتیجه ی رسوبات آمیلوئید در نواحی خاصی از بدن است و از اشکال سیستماتیک متمایز است که در آن رسوبات امیلوئید در کل بدن وجود دارد. رسوبات امیلوئید موضعی در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر نیز رخ می دهد. اغلب با افزایش سن (سالمندان)، در بافت های مختلف، آمیلوئید می تواند به صورت موضعی تولید شود و رسوب آن باعث آسیب به بافت شود. پریون ها، پروتیئن های امیلوئید عفونی ای هستند که بیماری های کورو، کروتسفلد جاکوب، بی خوابی مرگبار خانوادگی و سندروم گرستمن اشتراسلر شینکر را انتقال می دهند.

آمیلوئیدوز


بیشتر بخوانید: سودمندی مسكن ها در پیشگیری از آلزایمر


دلایل این بیماری چیست؟

این بیماری بر اثر تغییر در پروتیئن ها ایجاد می شود که آن ها را نامحلول می کنند و باعث می شود در اندام ها و بافت ها رسوب شوند. این پروتئین های امیلوئید در فضای بافتی بین سلول ها انباشته می شوند. تغییرات در پروتئین ها که آن ها را به پروتئین های امیلوئید تبدیل می کند، به دلیل جهش ژن DNA در سلول ها می باشد.

عوامل خطر آمیلوئیدوزها چیست؟

عوامل خطر برای شکل ارثی این بیماری از نظر ژنتیکی، مربوط به یک جد است که به این بیماری مبتلا شده است. عوامل خطر شکل ثانویه این بیماری بیماری های مزمن التهابی است. سن یکی از عوامل خطر برای ابتلا به این بیماری است، به طوری که بیشتر افراد بالای ۶۰ سال این بیماری را تجربه می کنند. جنسیت نیز یکی از عوامل خطر برای ابتلا به این بیماری هاست، ۷۰ درصد از افراد مبتلا به AL، مرد هستند.

علائم و نشانه های این بیماری ها کدام اند؟

علائم در بیماران مبتلا به این بیماری ناشی از عملکرد غیرطبیعی اندام های خاص درگیر است. تا زمانی که بیماری نسبتا پیشرفت نکند، ممکن است هیچ علائمی وجود نداشته باشد. قلب، کلیه، کبد، روده ها، پوست، عصب، مفاصل و ریه ها ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد. در نتیجه، علائم و نشانه ها مبهم است و می تواند شامل خستگی، تنگی نفس، کاهش وزن، از دست دادن اشتها، بی حسی، سوزن سوزن شدن، سندروم تونل کارپال، ضعف، کاهش شنوایی و کبودی و تورم دست ها و پاها باشد.

این بیماری ها در این اندام ها منجر به کاردیومیوپاتی، نارسایی قلب، نوروپاتی محیطی، آرتروز، سوء جذب، اسهال، آسیب و نارسایی کبد می شود. این بیماری بر روی کلیه تاثیر می گذارند که منجر به سندروم نفروتیک می شود که با از دست دادن شدید پروتئین در ادرار و تورم اندام ها مشخص می شود.

کدام متخصصان مراقبت های بهداشتی، آمیلوئیدوز را درمان می کنند؟

این بیماری می تواند بر روی سیستم ها و اندام های مختلف بدن تاثیر بگذارد. بنابراین، بسیاری از متخصصان بهداشتی ممکن است در این مراقبت درگیر شوند. متخصصان مراقبت های بهداشتی که می توانند در درمان بیماران مبتلا به این بیماری نقش داشته باشند، شامل خون شناسان، نفرولوژیست ها، متخصص قلب و عروق، روماتولوژیست، متخصص ریه، متخصص مغز و اعصاب، پاتولوژیست و متخصصان داخلی می باشند.

آمیلوئیدوز

پزشکان از چه تستی برای تشخیص این بیماری استفاده می کنند؟

تست خون و ادرار برای مشاهده ی پروتئین های غیرطبیعی مورد استفاده قرار می گیرد (زنجیره ی سبک پروتئینی) که می تواند این بیماری را نشان دهد. تشخیص قطعی این بیماری با آشکار سازی ویژگی پروتئین آمیلوئید در بیوپسی از بافت درگیر (مانند دهان، روده، چربی، کلیه، قلب یا کبد) انجام می شود.

بیوپسی سوزنی از چربی در زیر پوست شکم (مکش پد چربی)، برای اولین بار در دانشگاه بوستون گسترش یافته است که روشی ساده و کم تهاجمی برای تشخیص نوع سیستماتیک این بیماری است. پاتولوژیست ها (متخصص معاینه ی بافت ها) می توانند پروتئین موجود در نمونه ی بیوپسی را زمانی که با یک رنگ مخصوص به نام لکه ی قرمز کنگو پوشش داده شده است را ببینند. زمانی که تشخیص انجام شد، آزمایش اندام های درگیر شده می تواند به تعیین میزان بیماری کمک کند.


بیشتر بخوانید: آنچه باید درباره بی‌اشتهایی عصبی بدانید


درمان های آمیلوئیدوز چیست؟

هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد. درمان این بیماری به نوع درگیر بستگی دارد. درمان اولیه این بیماری شامل اصلاح نارسایی اندام و معالجه ی هر بیماری (به عنوان مثال، میلوما، عفونت یا التهاب) می باشد. این بیماری اغلب بعد از اینکه آسیبی به اندام ها وارد می شود، کشف می شود. بنابراین، تثبیت عملکرد اندام، هدف اصلی درمان است. شایع ترین علت مرگ در نوع سیستماتیک این بیماری، نارسایی کلیه است.

درمان، بستگی به سلامت کلی بیمار دارد و گزینه های درمانی شامل شیمی درمانی و دگزامتازون است که برای سرطان های خاص و اقدامات ضد التهابی استفاده می شود. یهودیان آفریقایی و اسپانیایی و ترکان یک نوع بیماری ژنتیکی به نام تب خانوادگی مدیترانه ای را به ارث می برند، که با این بیماری همراه است و با بخش های حمله ای تب، مفاصل و دردهای شکمی مشخص می شود.

با استفاده از داروی کلشیسین (colcrys) می توان از این حملات جلوگیری کرد. ارمنی ها و یهودیان اروپایی همچنین شیوع بالاتری از حملات تب خانوادگی مدیترانه ای دارند، اما به رسوب این بیماری مبتلا نمی شوند. پزشکان می توانند بیماران مبتلا به نوع AL (که قبلا به آن آمیلوئیدوز اولیه می گفتند) را که دارای سلامت زیربنایی معقول با داروی شیمی درمانی سرطان (ملفالان/آلکران) هستند، در رابطه با پیوند مغز استخوان معالجه کنند.

آمیلوئیدوز

این درمان ها به سلول های غیرطبیعی پلاسما در مغز استخوان که باعث ایجاد نوع AL این بیماری می شوند، حمله می کنند. نتایج این درمان امیدوار کننده بود و می توان گفت که این درمان ترکیبی برای ریشه کن کردن این بیماری در بیماران ارائه شده است، به شرطی که وضعیت پزشکی اساسی بیمار مناسب باشد. این گزینه های درمانی تهاجمی با پیوند سلول های بنیادی و دوزهای بالای شیمی درمانی، یک پیشرفت واقعی در درمان بیماران مبتلا به این نوع از این بیماری است.

درمان های دیگر شامل بورتزومیب (ولکاد)، سیکلوفسفامید (سیتوکسان) و دگزامتازون می باشند. شکل خانوادگی ATTR در حال حاضر با پیوند کبد قابل درمان است. این گزینه ی درمانی نیازمند این است که پروتئین خاصی که باعث این بیماری شده است را شناسایی کنند. نوع کلیوی این بیماری را می توان با پیوند کلیه درمان کرد.

عوارض این بیماری چیست؟

عوارض این بیماری، کارکرد از آن چیزی است که اندام ها و بافت ها را تحت تاثیر قرار می دهد و عملکرد آن ها را مختل می کند. این بیماری ها منجر به نارسایی عملکرد ریه، کبد، قلب، اعصاب و کلیه می شود. علاوه براین، درمان ها (به عنوان مثال شیمی درمانی، پیوند سلول های بنیادی و اندام ها) می توانند عوارض جانبی جدی ای را داشته باشد.


بیشتر بخوانید: نارسایی قلبی به چه علتی بوجود می آید


پیش آگاهی آمیلوئیدوز چیست؟ امید به زندگی مبتلایان چقدر است؟

چشم انداز، به انواع این بیماری و پاسخ آن به درمان، بستگی دارد. نوع سیستماتیک این بیماری در صورت عدم درمان، به تدریج پیشرونده و کشنده می شود. میانگین زنده ماندن برای مبتلایان به نوع AL این بیماری سال هاست اما به طور قابل توجهی به چیزی که اندام ها را تحت تاثیر قرار داده است، بستگی دارد. زمانی که قلب درگیر شود، درصد زنده ماندن کاهش می یابد. افراد مبتلا به نوع خانوادگی این بیماری می توانند به راحتی تا دو دهه زندگی کنند. بازهم، چشم انداز و امید به زندگی براساس درگیری اندام های حیاتی، تحت تاثیر قرار می گیرد.

آمیلوئیدوز

آیا می توان از این بیماری جلوگیری کرد؟

هیچ پیشگیری برای این بیماری وجود ندارد. با این حال، می توان با درمان بیماری های اساسی که با التهاب در ارتباط هستند، از نوع ثانویه این بیماری جلوگیری کرد. مشاوره ژنتیکی می تواند در نوع خانوادگی این بیماری مفید باشد.

نکات دیگر

از دگزامتازون در درمان سرطان های گلبول های سفید (لوسمی) و سرطان های غده لنفاوی (لنفوم) استفاده می شود. بیماری های خونی که منجر به تخریب سیستم ایمنی پلاکت ها می شود نیز با دگزامتازون درمان می شود. این بیماری ها عبارت اند از: ترومبوسیتوپنیا پورپورا ایدیوپاتیک و گلبول های قرمز خون (کم خونی هیمولیتیک خود ایمنی). سایر بیماری ها که با دگزامتازون درمان می شوند، تیروئیدیت و سارکوئیدوز می باشد.


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب” استفاده از ماسک لیفتینگ برای زیبایی پوست ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

 

اگر از جمله افرادی هستید که به دنبال زیبایی بیشتر پوست و موی خودتان هستید حتما صمغ کتیرا را می شناسید و می دانید که این ماده حاوی خواص ضد پیری است و ایجاد چین و چروک پوست را به تأخیر می‌اندازد.

کتیرا باعث حالت دهندگی بهترموها می‌شود. شما می توانید از مخلوط کتیرا و شیر، ماسکی تهیه کنید که به سفت شدن یا کشیده شدن پوست کمک ‌کند.

نکته

برای این‌که بدانید به کتیرا حساسیت دارید یا نه بهتر است ابتدا این ماسک را به مدت ۵ دقیقه روی پوستتان بمالید و اگر دیدید مشکلی وجود ندارد اجازه دهید برای ۳۰ دقیقه روی پوستتان بماند.در صورتی که پوستتان به ماسک کتیرا و شیر واکنش نشان داد و قرمزشد نباید از کتیرا استفاده کنید. بهتر است به جای کتیرا، از مخلوط آرد برنج همراه با شیر استفاده کنید و روی پوست صورتتان بمالید.

برای پاک سازی و شفافیت پوست

می توانید به صورت دو بار در هفته از ماسک نشاسته استفاده کنید.نشاسته به دلیل دارا بودن خاصیت چسبندگی یک ماسک عالی برای پاک کردن منافذ پوست است.

روش تهیه

دو قاشق غذاخوری شیر یا ماست را با یک قاشق چای‌خوری نشاسته مخلوط کنید و برای ۵ دقیقه اجازه دهید نشاسته به خوبی جذب شیر شود. پس از این مدت، این ماسک را روی پوست صورتتان بمالید. بعد از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه که ماسک خشک شد، ابتدا با آب گرم و پس از آن با آب سرد صورتتان را بشویید.

منبع،خراسان


سندرم روده تحریک پذیر یکی از شایع ترین اختلالات دستگاه گوارش است که عملکرد روده شما را مختل می کند و در نتیجه باعث تحریک دستگاه گوارش می شود. تحرک عضلات در دستگاه گوارش یا بسیار کند یا خیلی سریع است، همراه با انقباضات ناگهانی یا بیش از حد که باعث درد شکم می شود. این بیماری زمانی اتفاق می افتد که حرکت عضلات روده شما نامنظم یا اسپاسمی شود. انقباضات نامنظم ماهیچه ها و افزایش تحریک پذیری در روده کوچک و بزرگ می تواند منجر به بروز سندرم روده تحریک پذیر شود. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی سندروم روده تحریک پذیر می پردازیم.

سندروم روده تحریک پذیر

دسته بندی سندروم روده تحریک پذیر

طبق کالج آمریکایی گوارش، سندرم روده تحریک پذیر در ایالات متحده بسیار رایج است. حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از بزرگسالان علائم ابتلا به این بیماری را تجربه می کنند، اما تنها ۵ تا ۷ درصد به آن مبتلا شده اند. از هر پنج آمریکایی یک نفر از سندرم روده تحریک پذیر رنج می برد. در سطح جهانی نیز سندرم روده تحریک پذیر بسیار شایع است.

سندرم روده تحریک پذیر به سه دسته تقسیم می شود که عبارتند از :

۱. نوع “سی” (یبوست غالب): مدفوع فرد به طور متناوب بین یبوست و مدفوع معمولی تغییر می کند. خوردن غذا ممکن است باعث اسپاسم شکم یا درد شدید شود.

۲. نوع “دی” (غالب اسهال): بیمار بلافاصله پس از بلند شدن از خواب یا بعد از خوردن چیزی از اسهال می شود. گاهی اوقات ممکن است حرکت روده غیر ارادی باشد و فرد ممکن است نیاز به مراجعه مکرر و فوری به توالت داشته باشد.

۳. نوع “ام” (متناوب بین یبوست و اسهال)

علل سندرم روده تحریک پذیر

علت دقیق سندرم روده تحریک پذیر هنوز به وضوح شناخته نشده است. با این حال، عوامل متعددی ممکن است باعث آن شوند.

اینها عبارتند از:

رژیم غذایی

رژیم های غذایی کم فیبر یا حاوی غذاهای بسیار شیرین یا تند.

عدم تحمل مواد غذایی

هضم ضعیف قند لاکتوز (موجود در بیشتر لبنیات و مواد فرآوری شده)، فروکتوز (موجود در شیره ها و شربت ها) و سوربیتول (که در میوه های خشک موجود است).

عفونت ها

عفونت های باکتریایی در دستگاه گوارش مانند معده (حتی پس از برداشتن میکروارگانیسم ها).

باکتری ها بیش از حد نرمال

افزایش تعداد باکتری ها در روده کوچک یا تغییر در نوع آنها.

بیماری های روانی

اختلال اضطراب، افسردگی و اختلالات علائم سوماتیک.

حوادث اولیه زندگی

خاطرات آسیب زای گذشته که ممکن است استرس زا باشند، مانند سوء استفاده جسمی یا جنسی.

سندروم روده تحریک پذیر

استرس عاطفی

احساسات شدید مانند عصبانیت، اضطراب، ناامیدی، عصبی بودن و استرس که می توانند روی اعصاب روده تأثیر بگذارند.

مشکلات حرکتی دستگاه گوارش

سندرم روده تحریک پذیر با یک حرکت غیر طبیعی یا نامنظم عضلات روده بزرگ مشخص می شود. یبوست زمانی اتفاق می افتد که ماهیچه های روده به سرعت طبیعی که باید حرکت کنند، حرکت نمی کنند و زمان انتقال مدفوع را افزایش می دهد. بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر همچنین ممکن است دچار اسپاسم یا انقباضات ناگهانی عضلات روده بزرگ شوند که ممکن است باعث ایجاد درد شکم شود. بعضی اوقات معمولاً در پاسخ به استرس یا خوردن، عضلات روده بزرگ بیش از حد واکنش نشان داده و منقبض می شوند.


بیشتر بخوانید: چطوری فکرمان را برای مقابله با ناامیدی کنترل کنیم


علائم و نشانه ها

برخی از علائم اصلی سندرم روده تحریک پذیر عبارتند از :

  • درد شکم – هنگام دفع مدفوع بهتر می شود اما هنگام خوردن غذا بدتر می شود.
  • یبوست
  • اسهال
  • نفخ شکم
  • حالت تهوع
  • سردرد
  • لزج بودن مدفوع
  • كمر درد
  • فرسودگی شدید و احساس بی حالی
  • حرکت غیر ارادی یا تصادفی روده
  • ناراحتی در مثانه و نیاز مکرر و ناگهانی به ادرار کردن. احساس کنید که مثلاً مثانه شما آزاد نیست.
  • از دست دادن اشتها

تشخیص سندرم روده تحریک پذیر

تشخیص سندرم روده تحریک پذیر برای درمان هرچه سریع تر آن بسیار اهمیت دارد. پزشک ابتدا علائم شما را ارزیابی کرده و تاریخچه خانوادگی و پزشکی شما را تجزیه و تحلیل می کند. سپس معاینه جسمی انجام می شود. پزشک وضعیت شما را بررسی کرده و درد و نفخ در ناحیه شکم را بررسی می کند. پزشک همچنین ممکن است صداهای موجود در معده را با استفاده از یک استتوسکوپ بررسی کند.

برخی آزمایشاتی ممکن است توسط پزشک تجویز شود شامل:

آزمایش خون

آزمایش خون برای تعیین این است فرد به غیر از سندرم روده تحریک به چه مریضی یا عفونتی مبتلا است مانند کم خونی ، بیماری های دستگاه گوارش یا عفونت.

آزمایش های مدفوع

آزمایش های مدفوع توسط پزشک انجام می شود تا ببینند آیا خون یا نشانه ای از برخی از بیماری ها و عفونت های دیگر در مدفوع وجود دارد یا خیر.

کولونوسکوپی

کولونوسکوپی یک روش بالینی است که از لوله ای با لنز استفاده می کند تا روده بزرگ شما را معاینه کند. لوله در مقعد شما وارد می شود، به سمت راست روده و روده بزرگ می رود و تصاویر را روی مانیتور ارسال می کند و تشخیص را برای پزشک آسان می کند.

سندروم روده تحریک پذیر

سیگموئیدوسکوپی

سیگموئیدوسکوپی یک آزمایش پزشکی است که از یک دوربین کوچک برای بررسی داخل روده کوچک و روده بزرگ برای برخی بیماری یا عفونت ها استفاده می کند.

آندوسکوپی فوقانی

شامل قرار دادن اسکوپ باریک و انعطاف پذیر فیبر نوری با یک دوربین در دستگاه گوارش شما از طریق دهان است. این آزمایش به پزشک اجازه می دهد دستگاه گوارش شما را برای هرگونه علائم خونریزی، تشکیل زخم و التهاب معاینه کند.

اشکال استاندارد درمان

  • داروهای ضد درد مانند لوپرامید یا آنتی بیوتیک ها برای جلوگیری از رشد باکتری ها.
  • داروهای ضد اسپاسم مانند دیسیکلومین، هیوسین، پیناوریوم و سایمتروپیوم برای تنظیم انقباضات عضلات روده بزرگ و تسکین درد شکم.
  • داروهای مختص زنانی که دارای سندرم روده تحریک پذیر حاوی یبوست مانند لوبیپوستون هستند.

ملین ها و نرم کننده های مدفوع بطور معمول به عنوان اولین روش درمانی برای نوع “سی” استفاده می شوند. با این حال همه به خوبی به ملین پاسخ نمی دهند، به خصوص آنهایی که دارای قندهای هضم نشده یا الکل قند هستند. ملین های حاوی پلی اتیلن گلیکول است که به شرط مصرف دوز مناسب بسیار موثر است. این داروها ممکن است به تحریک حرکت روده و تسهیل عبور آسان مدفوع در نتیجه به از بین بردن یبوست کمک کنند.

اگر علائم سندرم روده تحریک پذیر شما به هیچ یک از داروهای فوق الذکر پاسخ نداد یا اگر بیماری شما عوارض جدی تری ایجاد کرد پزشک ممکن است گزینه های جراحی را در نظر بگیرد. بسته به شدت سندرم، روده بزرگ ممکن است به صورت جزئی یا کامل برداشته شود. جراحی آخرین راه حل برای درمان سندرم روده تحریک پذیر است و بیشتر برای بیماران مسن که سالها با این بیماری دست و پنجه نرم کرده اند توصیه می شود.

بیوفیدبک درمانی نوین است که شامل ثبت پاسخ های فیزیولوژیکی بیمار در برابر استرس و آرامش است. سپس یافته ها با بیمار به اشتراک گذاشته می شود. از طریق این بازخورد، بیمار یاد می گیرد تا فعالیت فیزیولوژیکی خود را دستکاری کند تا نتایج بهداشتی و درمانی بهتری کسب کند. همین تکنیک ممکن است بیماران سندرم را نیز قادر به بهبود عملکرد دستگاه گوارش خود کند. ترکیبی از راهکارهای آرامش بخش برای شرایط استرس زا در ذهن و بدن بیمار ممکن است در تسهیل حرکت روده مفید باشد.

خود درمانی و درمان های خانگی سندرم روده تحریک پذیر

۱. راهنمایی های خود درمانی

  • رژیم غذایی متنوع و مغذی مصرف کنید و از مصرف غذاهای چرب پرهیز کنید.
  • وعده های غذایی را جا نیندازبد و وقفه ای بین آنها ایجاد نکنید.
  • بجای سه وعده سنگین، شش وعده سبک بخورید.
  • مصرف غذاهای فرآوری شده را کاهش دهید چون ممکن است حاوی نشاسته مقاوم باشند که هضم آن آسان نیست.
  • مقادیر کافی مایعات مصرف کنید، به ویژه آنهایی که کافئین ندارند.
  • آب (۶ تا ۷ لیوان) بهترین گزینه برای تأمین مایعات است
  • از میوه و سبزیجات و آب میوه های بدون شکر استفاده کنید.
  • از نوشیدنی های الکلی و کافئین دار خودداری کنید زیرا می توانند با تحریک روده اسهال ایجاد کرده و بدن شما را کم آب کنند.
  • به همین ترتیب مصرف نوشیدنی های گازدار را نیز محدود کنید زیرا می توانند در ساخت گازهای شکمی نقش داشته باشند.

غذاها و نوشیدنی هایی که حاوی شیرین کننده های مصنوعی هستند نیز با افزایش شیوع اسهال همراه هستند و باید از مصرف آنها خودداری کرد. این امر به ویژه در مورد شیرین کننده هایی که حاوی الکل های قند مانند زایلیتول، سوربیتول و مانیتول هستند صادق است. بدن محروم از خواب بیشتر مستعد ابتلا به اختلال عملکرد دستگاه گوارش است. ضروری است که به طور مرتب بخوابید تا علائم ابتلا به سندرم کنترل شود.

مدیریت استرس برای جلوگیری از بروز سندرم روده تحریک پذیر مهم است. برای این منظور می توانید تعدادی از تکنیک های ترمیمی مانند مدیتیشن، یوگا، تنفس عمیق، گوش دادن به موسیقی آرام و استراحت را امتحان کنید یا به سادگی درگیر سرگرمی ها و فعالیت های درمانی باشید که به نظر شما لذت بخش است. ورزش ممکن است به بهبود سلامت روده شما و تسکین ناراحتی های مرتبط با سندرم روده تحریک پذیر کمک کند.

غذاهای سرشار از فیبر

فعالیت بدنی منظم اثر محرک بر روی عضلات روده دارد و ممکن است به عبور آسان مدفوع و گاز از دستگاه گوارش کمک کند. غذاهای سرشار از فیبر مدفوع شما را حجیم می کنند و عبور آنها را آسان می کنند. بنابراین به بیماران مبتلا به سندرم اغلب توصیه می شود که به تدریج میزان فیبر در رژیم غذایی خود را افزایش دهند تا حرکت روده خود را منظم کنند.

سندروم روده تحریک پذیر

۱. دانه کتان منبع خوبی برای فیبرهای غذایی محلول و نامحلول است که برای تسهیل عبور مواد زائد قابل استفاده است. تخم کتان همچنین با اسیدهای چرب امگا ۳ پر شده است که به تقویت سیستم دفاع طبیعی بدن کمک می کند و عملکرد دستگاه گوارش شما را بهبود می بخشد. این دانه های فیبر ممکن است در کاهش بروز یبوست و اسهال مفید باشند.

۲. فیبر محلول باعث ایجاد مخاط می شود، ماده ای مانند ژل که باعث می شود مدفوع نرم شود. فیبر نامحلول مدفوع را حجیم می کند.

۳. خوردن سبوس جو دوسر در روز می تواند نیاز فیبر بدن شما را تکمیل کرده و شدت علائم سندرم را کاهش دهد. سبوس جو دوسر ممکن است به عنوان نرم کننده مدفوع طبیعی عمل کند که می تواند در مورد سندرم نوع “سی” به دفع صاف و بدون درد کمک کند. در مقایسه با جو، چاودار و گندم، جو دوسر دارای مقادیر کمتری پرولامین است. پرولامین ها مؤلفه هایی در گلوتن هستند که بیماران را مستعد مسمومیت می کنند.

۴٫ بابونه همچنین می تواند التهاب در روده ها را کاهش دهد، اسپاسم شکمی را برطرف کند و علائم بیماری های دستگاه گوارش را از بین ببرد. این امر به این دلیل است که عصاره گل بابونه حاوی خواص ضد زخم، ضد التهابی و ضد اسپاسم است.

۵٫ زنجبیل می تواند گاز و نفخ را کاهش دهد. تأثیر آن فاقد توضیحات علمی است اما اغلب برای مدیریت علائم سندرم توصیه می شود. یک جز موجود در زنجبیل به نام جینجرول دارای خاصیت ضد درد، ضد باکتری، ضد میکروبی و آرام بخش است. همچنین مزایای روانشناختی خاصی نیز دارد. زنجبیل همچنین ممکن است درد را کاهش داده و تحرک روده را بهبود بخشد.

یک ژورنال غذایی می تواند به شما در شناسایی گزینه های غذایی و عادات غذایی که باعث تشدید علائم ابتلا به بیماری سندرم می شود کمک کند. آنچه را که روزانه مصرف می کنید، از جمله ادویه ها و طعم دهنده هایی که به غذا اضافه می کنید یادداشت کنید. علاوه بر این باید تعداد دفعاتی که دفع داشته اید همراه با زمان بندی ذکر و مشخص کنید که دردناک بوده یا نه. اگر دچار درد شدید هستید، شدت درد را در مقیاس بین ۱ و ۱۰ ارزیابی کنید.

و در آخر، در طول هر وعده غذایی احساسات یا خلق و خو خود بعد از هر وعده غذایی را یادداشت کنید. این اطلاعات می تواند بینش مهمی در مورد وضعیت شما به پزشک ارائه دهد. این تکنیک فقط درصورتی کمک می کند که اطلاعاتی که در ژورنال می نویسید کاملاً معتبر باشد و کاملاً به روز شود. این ژورنال باید برای ارزیابی به پزشک ارجاع داده شود تا همبستگی بین محرکهای رژیم غذایی و بدتر شدن علائم برقرار شود.

۲. رژیم غذایی کم فادمپ و درمان سندرم روده تحریک پذیر

فادمپ (الیگوساکاریدهای قابل تخمیر، دی سکاریدها، مونوساکاریدها و پلیولها) اصطلاحی است که برای تعریف کربوهیدرات های زنجیره کوتاه که به راحتی هضم نمی شوند استفاده می شود. مطالعات به این نتیجه رسیده اند که رژیم های غذایی کم فادمپ برای بیماران مبتلا به سندرم مفید است. کاهش فادمپ باعث کاهش علائم گوارشی سندرم می شود.

در این رژیم، تقریبا ۲ هفته مصرف فادمپ را به طور کلی متوقف می کنید. این کار علائم سندرم را مهار می کند. پس از آن فادمپ ها یک به یک در رژیم غذایی دوباره به کار می روند تا بفهمیم چه ماده غذایی باعث عارضه می شود و روده تا چه مقدار قدرت هضم دارد. همچنین از مصرف آگاو، غذاهای پر قند، گلوتن و چای خودداری کنید. رژیم غذایی کم فادمپ فقط پس از مشورت با پزشک و متخصص تغذیه باید استفاده شود. رژیمی که مبتنی بر شرایط و علائم مختص شماست.

رژیم غذایی کم فادمپ فقط پس از مشورت با متخصص تغذیه و پزشک و بر اساس علائم مختص هر فرد باید رعایت شود.

جدول غذایی فادمپ

شیر بدون لاکتوز و شیرِ برنج، جایگزین های بستنی

گلاتو و شربت، و پنیر ساده و تازه   شیر کم چرب، بستنی با شیر گاو، گوسفند یا بز.

میوه ها

موز، زغال اخته، طالبی، کاربولا، دورین، انگور، گریپ فروت، خربزه قندک، کیوی، لیمو، پرتقال، تمشک و توت فرنگی. سیب، زردآلو، آووکادو، گیلاس، سرخالو، گلابی نشی، شلیل، هلو، گلابی، آلو برقانی و هندوانه.

جایگزین های عسل

شربت طلایی یا شربت افرا؛ شیرین کننده ها: هر نوع شیرین کننده ای به غیر از پلیول ها

شیرین کننده ها

فروکتوز و شربت ذرت با فروکتوز بالا.

سبزیجات

شاخه بامبو، بوک چوی، کپسیکام (نوعی فلفل)، هویج، کرفس، پیاز، ذرت، بادمجان، لوبیا سبز، جعفری، کدو تنبل و پیاز بهاره کنگر فرنگی، مارچوبه، چغندر، کلم بروکلی، جوانه بروکسل، کلم، رازیانه، سیر، تره فرنگی، بامیه، پیاز، نخود فرنگی، و موسی (فقط قسمت سبز).

سندروم روده تحریک پذیر

غلات

غلات بدون گلوتن ، نان حفره دار و سایر محصولات مبتنی بر غلات. غلات چاودار و گندم هنگام خوردن به مقدار زیاد (به عنوان مثال بیسکویت، نان، کوسکوز، کراکر و ماکارونی)  الیگوساکارید(فروکتان ها و یا گالاکتان ها)

۳. نعناع استفاده کنید

نعناع در مدیریت علائم سندرم موثر است زیرا عملکردهای ضد عفونی، ضد التهابی و مزمن دارد. نعناع حاوی روغن منتول است که خاصیت ضد اسپاسم در عضلات صاف دستگاه گوارش دارد. این مورد به تسکین علائم سندرم مانند نفخ، گرفتگی، اسهال، گاز، درد و اسپاسم روده کمک می کند. همچنین کمک می کند تا غذا به راحتی از معده عبور کند. یک آزمایش بالینی تصادفی کنترل شده که بر روی ۷۲ بیمار مبتلا به سندرم انجام شده است نشان داد که روغن منتول یک داروی درمانی ایمن و مؤثر است که باعث تسکین سریع علائم سندرم می شود.

متاآنالیزی جامع در سال ۲۰۱۹ که متشکل از ۱۲ آزمون تصادفی شامل ۸۳۵ فرد بالغ است، رفع درد و ناراحتی گوارشی مرتبط با سندرم را مطالعه کرد و از پتانسیل درمانی روغن منتول حمایت کرد. برای مصرف و دوز مصرفی مکمل های منتول، چای طبیعی و دیگر با متخصص تغذیه مشورت کنید.

از مصرف نعناع در مقدار زیاد خودداری کنید زیرا این امر می تواند باعث تهوع، از دست دادن اشتها، مشکلات قلبی و اختلالات سیستم عصبی شود. روغن منتول ممکن است به تسهیل حرکت عضلات روده و در نتیجه دفع کمک کند. با این حال باید از این روغن قدرتمند در مقادیر مناسب استفاده کنید تا نتایج مطلوب را بدست آورید. اگر تصمیم به مصرف مکمل های منتوا دارید، قبل از شروع با پزشک خود مشورت کنید.

۴. ماست و پروبیوتیک مصرف کنید

ماست که حاوی باکتری های مفید است یک درمان محبوب برای اسهال ناشی از سندرم است. پروبیوتیک ها اسید لاکتیک تولید می کنند که به از بین بردن باکتری های مضر در بدن کمک می کند. مطالعه ای در سال ۲۰۱۰ روی ۲۷۴ بیمار مبتلا به سندرم انجام شد که نشان داد غذاهای پروبیوتیکی مانند ماست ممکن است به بهبود توانایی روده احتمالاً با فعال کردن عضلات دستگاه گوارش کمک کند.

با این حال تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود که کدام پروبیوتیک ها می توانند عبور مدفوع را تسهیل کرده و ناراحتی گوارشی را در بیماران مبتلا به سندرم کاهش دهند. متاآنالیزی در سال ۲۰۱۵ که شامل ۱۷۹۳ بیمار مبتلا به سندرم بود، نویدبخش نقش موثر پروبیوتیکها در کاهش علائم سندرم روده تحریک پذیر بود. یک مطالعه دیگر در سال ۲۰۱۲ که بر روی ۱۳۰ بیمار مبتلا به سندرم انجام شده است نشان دهنده تأثیر درمانی بیشتر ماست پروبیوتیک در کاهش علائم ابتلا به سندرم نسبت به ماست معمولی بود.

این اثر به حضور فیبر اقاقیا (نوعی فیبر محلول) و بایفیدوباکتریوم لاکتیس در ماست پروبیوتیکی نسبت داده شد. ماست محصولی متنوع است که می تواند در چندین ماده غذایی مورد استفاده قرار گیرد یا به تنهایی مصرف شود. برای به دست آوردن حداکثر تاثیر بر گوارش، بهتر است از ماست پروبیوتیک استفاده کنید.

منابع غذایی پروبیوتیک مانند ماست می توانند به تکثیر باکتریهای سالم روده کمک کنند تا عملکرد گوارشی شما بهبود یابد. بهتر است از مشورت پزشک خود در مورد میزان توصیه شده مصرف روزانه استفاده کنید. مصرف پروبیوتیک ممکن است از علائم سندرم کم کند مشروط بر اینکه از مقدار توصیه شده تجاوز نکنید.

۵. یوگا و درمان سندرم روده تحریک پذیر

یوگا در ایجاد هوشیاری و آگاهی در بدن تمرکز دارد. همچنین باعث ایجاد نظم در بدن و ارگان ها می شود. یوگا شما را مجبور به پیروی از یک شیوه زندگی سالم می کند که در کنار ورزش منظم قرار گرفته و در این صورت شاید به شما در آرام کردن علائم سندرم کمک کند. تحقیقات نشان داده است که یوگا شما را با احساساتتان نزدیک تر می کند و تجربه بدنی مثبت و احساس خوبی به شما ارائه می دهد.

مطالعه ای به مدت بیش از ۲ ماه به روی ۲ گروه از افراد انجام شد. یک گروه روزانه دو بار یوگا آسانا انجام می دادند، در حالی که به گروه دیگر روزانه ۲ تا ۶ میلی گرم لوپامید داده می شد. مشاهده شد كه بهبود علايم سندرم در هر دو گروه نزديك و قابل مقايسه بود. یوگا پرانایاما (کنترل تنفس) با بالا بردن سطح پایین تن سمپاتیک به بیماران مبتلا به سندرم نوه غالب اسهال کمک می کند.

ساواسانا (آرامش کامل) و یوگا پرانایاما به تنش زدایی بدن کمک می کنند و تمام اضطراب و استرس محبوس در بدن را فراری می دهند. با ایجاد تعادل مثبت در سیستم عصبی شما، تغییرات فیزیولوژیکی مثبتی در بدن شما ایجاد می کند. سودارشان کریا علائم اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات ناشی از استرس را از بین می برد. این یک تمرین آسان برای تنفس است که از ریتم های طبیعی نفس استفاده می کند بنابراین ذهن، بدن و احساسات شما را در هماهنگی کامل قرار می دهد.

سندروم روده تحریک پذیر


بیشتر بخوانید: مصرف مواد غذایی مفید برای مقابله با اضطراب و استرس روزانه


روشهای درمانی روانی

روشهای درمانی روانی می توانند روشهای درمانی بسیار مؤثر برای مدیریت علائم سندرم روده تحریک پذیر باشند. این بدان دلیل است که ارتباط بین مغز و روده تا حد زیادی به عملکرد کلی روده کمک می کند و بر آن تاثیر گذار است. فعالیت روده گاه ممکن است تحت تأثیر برخی از جنبه های روانشناختی قرار داشته باشد و منجر به وخیم تر شدن علائم روده شود. اعتقاد بر این است که مداخلات روانشناختی می توانند تأثیر بهتری در علائم داشته باشند تا درمان های بالینی و داروها. چنین روشهای درمانی به کاهش استرس، احساسات منفی و درک عملکردی کمک می کنند.

۱. درمان شناختی-رفتاری

درمان شناختی-رفتاری نوعی روان درمانی است که شامل استفاده از رابطه بین وقایع، اعمال، ادراک، احساسات و رفلکسهای فیزیولوژیکی است. اولین قدم در ابن درمان درک بیماران از علائم سندرم و مدل شناختی-رفتاری است. بیماران به طور هم زمان برای شناسایی عوامل بالقوه روانی ناشی از سندرم تحریک می شوند. بعد از این بیماران با مشاور یا درمانگر همکاری می کنند تا ارتباط احتمالی بین اقدامات، ادراک، احساسات و علائم ابتلا به سندرم مشخص شود. سپس رفتار درمانی (به عنوان مثال، مدیریت استرس) مورد استفاده قرار می گیرد.

ارزیابی یک روانشناس بهداشتی لازم است تا بدانیم آیا درمان شناختی-رفتاری می تواند به شما در تسکین علائم دستگاه گوارش کمک کند یا خیر. سؤالاتی که در این ارزیابی پرسیده می شود مربوط به علائم، رژیم غذایی، برنامه خواب، خلق و خو و استرس کلی شما در زندگی است. پس از این متخصص به شما خواهد گفت که این روش درمانی در کاهش علائم بیماری شما موثر خواهد بود یا خیر. شاید نیاز باشد که شیوه درمانی دیگر یا متخصص دیگری را امتحان کنید.

۲. آرامش درمانی

آرامش درمانی یک روش درمان است که بر اعتماد بین مراقبت (پرستار) و بیمار استوار است. هیچ روش پزشکی و دارویی درگیر وجود ندارد. برای بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر، آرامش درمانی شامل تکنیک آرامش پیشرونده عضلات، خود انضباطی، مراقبه و تخیل است.

آرامش عضلانی پیشرونده

این تکنیک ابتدا باید یک گروه خاص عضله را درگیر و سپس آن را آرام کنید. این روش باعث آرامش عمیقی می شود که می تواند اضطراب و استرس را در هنگام انجام تنفس شکمی به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

تخیل مثبت

در این روش شما گمان می کنید که در مکانی صلح آمیز و آرام قرار دارید، جایی که زیبایی در همه جا وجود دارد. شما تصور می کنید که می توانید در آنجا استراحت کنید. این تکنیک بر اساس اصل تغییر تمرکز شما کار می کند. شما تمام توجه خود را به این مکان خیالی متمرکز می کنید و درگیر افکاری نیستید که شما را آزار می دهد.

۳. هیپنوتیزم و درمان سندرم روده تحریک پذیر

هیپنوتیزم درمانی می تواند بر بیماری های دستگاه گوارش که عملکرد آنها مختل شده مانند سندرم روده تحریک پذیر اثر بگذارد. گذشته از تسکین علائم گوارشی، روی علائم روانی مانند اضطراب و افسردگی نیز موثر است. همچنین عملکردهای شناختی را نیز تقویت می کند. هیپنوتیزم به اینگونه است که ابتدا باید چشمان خود را ببندید و سپس روش های آرام سازی عضلانی و … را انجام دهید.

هدف اصلی هیپنوتیزم این است که شما را برای مدیریت مؤثر عملکرد روده آماده کند. با پیشرفت درمان، یاد می گیرید چگونه عملیات روده خود را کنترل کنید. اگر تصمیم به انجام هیپنوتیزم درمانی دارید حتماً از یک متخصص معتبر مراقبت های بهداشتی (مشاور، پزشک یا روانشناس) دیدن کنید. از هیپنوتیزم کننده های غیر قابل اعتماد و خود آموزش دیده بازدید نکنید.

عوارض احتمالی سندرم روده تحریک پذیر

جدای از درد و ناراحتی، سندرم روده تحریک پذیر هیچ خطر مرگ آفرینی ندارد. اما اگر نتوانید شرایط را به درستی مدیریت کنید ممکن است عوارض زیر را به دنبال داشته باشد. مبتلایان به سندرم که بواسیر نیز دارند، ممکن است درد و ناراحتی فزاینده ای را در روده یا ناحیه مقعد خود احساس کنند که ناشی از دوره های مکرر اسهال یا یبوست است.

سندروم روده تحریک پذیر

یبوست طولانی مدت در بیماران مبتلا به سندرم می تواند به درد های انقباض یا سخت شدن تدریجی مدفوع که در روده بزرگ گیر کرده است منجر شود. هرچه مدفوع در روده بزرگ بیشتر بماند سختی آن بیشتر می شود. دفع مدفوع سفت شده بسیار دردناک و دشوار است. بیماران مبتلا به سندرم معمولاً اسهال مداوم یا مکرر را تجربه می کنند که می تواند مایعات را از بدن خارج کرده و باعث کم آبی بدن شود.

زندگی با علائم سندرم می تواند بر سلامتی روحی و روانی شما تأثیر بگذارد و راه را برای افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات خلقی هموار کند. این شرایط می تواند کیفیت زندگی شما را مختل کرده و مانع فعالیت های روزمره شود. جلوی علائم سندرم را نمی توان گرفت، آنها ممکن است هر زمان و هر مکان عود کنند. که این مساله می تواند بسیار سخت و مشکل آفرین باشد زیرا همیشه سرویس بهداشتی در دسترس نیست. این مساله ارتباط با دیگران و بیرون رفتن را سخت می کند، همچنین سر کار رفتن می تواند به تجربه ای استرس آور تبدیل شود.

چگونه می توان از این اختلال جلوگیری کرد؟

جلوگیری از بروز مشکل بدون دانستن عامل اصلی علت آن بسیار دشوار است. تشخیص دلایل واقعی پشت سندرم روده تحریک پذیر آسان نیست. از این رو هیچگونه اقدامات پیشگیرانه ای نمی تواند پیشنهاد شود. اگر به سندرم روده تحریک پذیر مبتلا شده اید تنها کاری که می توانید انجام دهید این است که با تنظیم سطح استرس و خوردن یک رژیم غذایی سالم علائم را بطور مؤثر مدیریت کنید.

عوامل ریسک آفرین سندرم روده تحریک پذیر؛ محرکهای شایع کدامند؟

جنسیت

سندرم روده تحریک پذیر در بین زنان شایع تر از مردان است. به ازای هر مرد مبتلا به سندرم، دو زن مبتلا وجود دارد. این ناسازگاری به تغییرات هورمونی در زنان در دوران چرخه قاعدگی منتسب می شود.

سیگار کشیدن

علائم سندرم در بین افرادی که سیگار می کشند یا افرادی که مرتباً در معرض دود سیگار قرار دارند، بدتر است. نیکوتین موجود در سیگار باعث تشدید پریشانی گوارشی در ارتباط با سندرم می شود.

عوامل ژنتیکی

افراد خاصی از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری هستند. برخی از اعضای خانواده آنها نیز درگیر این شرایط هستند.

استرس

به احتمال زیاد در دوره های استرس، اضطراب و تنش دچار بدتر شدن علائم سندرم می شوید. افرادی که مرتباً استرس بالایی را تجربه می کنند بیشتر در معرض خطر این بیماری هستند.

عدم تحمل غذا

هر نوع عدم تحمل غذایی یا آلرژی نیز می تواند منجر به بروز علائم سندرم شود.

یبوست

هرگونه مانع در حرکت یا دفع مدفوع از طریق دستگاه گوارش می تواند زمینه را برای ابتلا به این بیماری ایجاد کند.

حساسیت بیش از حد

افرادی که روده به طور طبیعی بیش از حد حساس دارند بیشتر مستعد ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر هستند.

تنظیم هورمونی تغییر یافته

افزایش سطح استروژن با افزایش شدت درد در شکم در بیماران مبتلا به سندرم همراه است.

سندروم روده تحریک پذیر

چه هنگام باید به پزشک مراجعه کرد ؟

ابتدا باید با پزشک مشورت شود تا او بتواند علائم شما را مشاهده و بررسی کند که آیا چیزی جدی وجود دارد یا خیر. وی در صورت لزوم ممکن است شما را به یک متخصص گوارش ارجاع دهد.

در صورت رخداد های زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • شکم متورم
  • خونریزی از مقعد یا مدفوع خونی
  • کاهش وزن قابل توجه
  • رنگ پریدگی پوست
  • احساس تپش قلب
  • پس از تشخیص سندرم، در مواجه با شرایط زیر باید به یک متخصص مراجعه کنید :
  • از دست دادن وزن همراه با تب مداوم.
  • مدفوع خونی
  • درد ناحیه شکم به همراه سرگیجه، غش و استفراغ.
  • اختلال خواب به دلیل وجود اسهال.

سوالاتی که دکتر ممکن است از شما بپرسد:

  • آیا بیماری های گوارشی مانند بیماری سلیاک، سرطان روده بزرگ یا بیماری التهابی روده در خانواده شما وجود دارد؟
  • آیا داروی خاصی مصرف می کنید؟
  • آیا در اخیرا به عفونت مبتلا شده اید؟
  • آیا رویدادی استرس زا داشته اید که ممکن است علائم ابتلا به سندرم را برانگیزد؟
  • آیا چیزی بخصوصی وجود دارد که علائم شما را تسکین دهد یا آن را تشدید کند؟
  • علائم در شب یا در طول روز بدتر است؟
  • آیا علائم بعد از خوردن غذا یا گرسنگی بیش از حد طولانی بدتر می شوند؟
  • در حال حاضر از هرگونه مشکل سلامتی دیگری رنج می برید؟
  • در مورد انتخاب های غذایی، الگوهای غذا خوردن و سایر عادات مربوط به رژیم غذایی، شرح مفصلی بدهید.

آنچه ممکن است بخواهید از پزشکتان بپرسید:

  • چگونه می توانم با سندرم مداوم مقابله کنم؟
  • آیا درمان دائمی برای سندرم روده تحریک پذیر وجود دارد؟
  • عوارض جانبی داروهای این بیماری چیست؟
  • آیا سندرم با بیماری دیگری مرتبط است؟
  • آیا تغییراتی در شیوه زندگی وجود دارد که بتواند به کاهش علائم سندرم یا کاهش شدت آنها کمک کند؟
  • آیا داروهای خانگی وجود دارد که بتوانم امتحان کنم؟
  • یک ژورنال غذایی چیست و چگونه می تواند به تشخیص یا مدیریت سندرم روده تحریک پذیر کمک کند؟

سندروم روده تحریک پذیر

سخن آخر

داروهای خانگی فوق الذکر ابزارهای کمکی هستند که ممکن است به تسکین علائم در یک درجه قابل کنترل کمک کنند اما تنها در صورتی که پزشک توصیه کند باید مصرف شوند. باید یک رژیم غذایی دقیق را دنبال کنید و تغییرات مناسب در شیوه زندگی را پیاده سازی کنید تا شاهد پیشرفت طولانی مدت یا چشمگیر در وضعیت خود باشید.

سرانجام ، این روشهای درمانی ممکن است برای افرادی که نگرانی های بهداشتی خاصی از قبل دارند، مناسب نباشد. برای جلوگیری از عوارض ناخواسته لازم است قبل از امتحان هر یک از این روش های درمانی با پزشک خود مشورت کنید.

پاسخ های متخصصین گوارش به سوالات متداول پیرامون سندرم روده تحریک پذیر

علائم سندرم روده تحریک پذیر چقدر طول می کشد؟

علائم معمولاً بعد از غذا بدتر می شوند و ممکن است بعد از دفع بهتر شوند. علائم ممکن است از چند دقیقه تا چند ساعت دوام بیاورند.

چه کسی مستعد ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر است؟

پاسخ دادن به این سؤال واقعاً دشوار است اما می توانیم آن را در کسانی که تحت فشارهای زیادی قرار دارند یا ممکن است سابقه اضطراب یا افسردگی داشته باشند پیشبینی کرد.

آیا سندرم روده تحریک پذیر در طولانی مدت قابل درمان است؟

اگر همه جنبه های سندرم ارزیابی و مدیریت شوند، علائم می توانند کاملاً کنترل شوند و حتی محو شوند.

آیا سندرم روده تحریک پذیر با افزایش سن بدتر می شود؟

با افزایش سن، بدن و وضعیت ما تغییر می کند. سندرم می تواند با افزایش سن بدتر شود یا بهبود یابد.اگر علائم کنترل نشوند، معمولاً سندرم ادامه خواهد یافت.

آیا روده تحریک پذیر می تواند بر چرخه قاعدگی شما تأثیر بگذارد؟

بستگی به شدت و عوامل ایجاد کننده آن دارد. هر دو بی نظمی ها قاعدگی و سندرم روده تحریک پذیر تحت تاثیر محرک های مشابهی مانند استرس و اضطراب هستند.

آیا سندرم روده تحریک پذیر یک بیماری خود ایمنی است؟

خیر، سندرم روده تحریک پذیر کاملاً بی ارتباط با بیماری های خود ایمنی است.

کدام غذا ها علائم سندرم روده تحریک پذیر را برمی انگیرند؟

غذاهای بسیاری هستند که فقط بخشی از آنها در روده کوچک هضم می شود. هنگامی که در روده بزرگ به طور کامل هضم شوند ممکن است باعث نفخ و گاز شوند. اگر نفخ و باد معده باعث مشکلاتی بشود باید آن غذاها را کنار گذاشت. غذا های شایعی که باعث نفخ و گاز می شوند عبارتند از حبوبات (به عنوان مثال، لوبیا) و سبزیجات چلیپایی (کلم، جوانه های بروسل، گل کلم و کلم بروکلی) هستند. علاوه بر این، برخی از مردم در هضم هویج، کرفس، پیاز، جوانه، گندم، کشمش، زردآلو، آلو و موز را مشکل دارند.

هنگام حمله های سندرم روده تحریک پذیر مصرف چه غذاهایی بهتر است ؟

خبر خوب این است که مصرف بسیاری از غذاها و نوشیدنی ها مانعی ندارد. برخی از نمونه ها عبارتند از: آب، نکشیدنی های گازدار غیر الکلی، اسپرایت، شیر سویا، شیرِ برنج، ماکارونی ساده، برنج سفید ساده، سیب زمینی پخته یا آب پز (نه سیب زمینی سرخ شده). برخی نمونه های دیگر شامل نان سفید، ماهی ساده، مرغ ساده، بوقلمون ساده، ژامبون ساده، تخم مرغ آب پز نرم یا تخم مرغ، آرد ذرت ساده، کاهو، تخم مرغ پخته، روغن ، هویج پخته شده، کره بادام زمینی، ژله و مربا.

آیا پروبیوتیک ها برای بیماران سندرم روده تحریک پذیر خوب است ؟

پروبیوتیک ها باعث تحریک انقباضات عضلانی در دستگاه گوارش می شوند که مسئول فشار دادن مدفوع به سمت نقطه خروجی کولون هستند. این باکتری های مفید محیط روده شما را اسیدی تر می کنند و در نتیجه حرکت های روده بهبود می یابد. برخی از بهترین منابع غذایی پروبیوتیک شامل غذاهای تخمیر شده مانند ترشی و خیار شور و همچنین ماست معمولی یا یونانی است که بدون هیچ نوع قند اضافه و کم چربی است.

سندروم روده تحریک پذیر

بهترین راه ها و درمان های خانگی برای آرام کردن درد سندرم روده تحریک پذیر چیست؟

هدف جلوگیری از درد است، داروهایی وجود دارد که می تواند توسط پزشک معالج برای کاهش این علائم تجویز شود. وقتی صحبت از داروهای خانگی می شود، روغن نعناع و پروبیوتیک های بیفیدوباکتریایی که قبل از غذا مصرف شوند به بسیاری از بیماران در کاهش درد آنها کمک می کنند.

آیا سندرم روده تحریک پذیر خطر ابتلا به سرطان روده را افزایش می دهد؟

خیر، این بیماری هیچ تغییری در ساختار روده ها ایجاد نمی کند. سندرم روده تحریک پذیر به سرطان تبدیل نمی شود.

برای درمان سندرم، از طریق نظارت بر علائم، پیگیری عادت روزانه روده و سایر عوامل موثر بر روده شروع کنید. این می تواند به شناسایی عواملی مانند لاکتوز، سایر عدم تحمل مواد غذایی و آلرژی ها و استرس که منجر به وخیم تر شدن علائم در برخی موارد سندرم می شود کمک کند. برای پیگیری روزانه رژیم، علائم روده، در ابتدا یک ژورنال داشته باشید که همه چیز را در آن بنویسید.


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب”مراقبت مادران در دوران شیردهی ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

 

عهده‌دار شدن نقش مادری در کنار لذت‌های فراوان، ممکن است به ایجاد تنش‌های فیزیکی و روانی در مادر منجرشود.

شیردهی به دلیل آن‌که باعث تغییرات مهمی در جسم، روح و سبک زندگی مادر می‌شود، می‌تواند به او آسیب وارد کند. در ادامه نکاتی بیان می‌شود که می‌تواند عبور از این دوران را برای شما آسان کند.

 رژیم لاغری را به زمانی دیگر موکول کنید!

در دوران شیردهی تأمین انرژی لازم برای خود و کودکتان، هر دو برعهده‌ شماست؛ بنابراین رعایت یک رژیم مناسب در این دوران اهمیت ویژه‌ای می‌یابد. این مهم با داشتن رژیمی متنوع و در عین‌حال متعادل قابل دسترسی است؛

رژیمی شامل تمام غلات، پروتئین‌ها و سبزیجات که به تنظیم قند خون و نیز کاهش اشتهای شما به غذاهای چرب و شیرین کمک می‌کند. ضمن این‌که اگر گیاه‌‌خوار هستید، از تأمین کلسیم لازم برای بدنتان نیز غافل نشوید!

در دوران شیردهی روزانه ۳۰۰ کالری می‌سوزانید بنابراین این دوران بازه‌ مناسبی برای رژیم‌های لاغری و در نتیجه قطع مصرف کالری‌ها نیست. قرار دادن کمی شیرینی مربایی در کنارتختخواب در طول شب، می‌تواند ایده‌ای مناسب برای تغذیه‌ شما باشد.

 نگران شرایط مغایر با انتظار خود نباشید!

شیردهی همچون دیگر وظایف نقش مادری، ممکن است در ابتدا مغایر با انتظارات پیشین شما از این  نقش باشد. در واقع این احتمال وجود دارد که شما در این دوران احساس خستگی، گیجی، آشفتگی و حتی درماندگی را تجربه کنید!

بر اساس تحقیقی در سال ۲۰۱۷، نیمی از مادران در طول دوران بارداری یا سال ابتدایی تولد فرزندشان نوعی از مشکلات روحی را تجربه می‌کنند.

در صورت بروز مشکلات این‌چنینی، حتما از متخصص کمک بخواهید یا در جلسات گروهی که از نظر روحی شما را حمایت می‌کنند، شرکت کنید.

 با کارهای کوچک تجدید قوا کنید!

تحمل فشار ناشی از کنترل شدن برنامه‌ استراحت شما توسط یک نوزاد، می‌تواند کاملاً تنش‌زا باشد. به جای این‌که مدام به خود یادآوری کنید: «هر زمان کودکم خوابید، من هم

می خوابم!» با انجام کارهایی که به کاهش این فشار فیزیکی و روانی منجرمی‌شود، به خود کمک کنید. استراحت لزوما به ‌معنای خوابیدن نیست؛ شما می‌توانید تنها با دراز کشیدن روی کاناپه در حال تماشای تلویزیون، گوش دادن به موسیقی یا هر روشی که منجر به آرامشتان می‌شود، تجدید قوا کنید.

 به وضعیت قرارگیری بدنتان توجه کنید!

شیردهی ممکن است به ایجاد درد فیزیکی، به ‌خصوص در ناحیه‌ پشت منجر شود بنابراین مراقب وضعیت قرارگیری بدنتان هنگام شیردهی باشید؛ از وضعیت‌هایی چون گهواره گرفته تا پشت صاف، دراز کشیده بر پهلو و … برای شیردهی به نوزادتان استفاده کنید.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.