پارگی Slap یک نوع آسیب شانه است. این پارگی، لابروم که غضروف روی لبه حفره شانه است را تحت تاثیر قرار می دهد. لابروم یک بافت لاستیکی شکل است که سر گوی شکل استخوان بازو را در محل آن نگه می دارد. پارگی های لابروم که شامل تاندون دوسر نیز می شود و به آن پارگی Slap نیز گفته می شود، می تواند استفاده از تاندون دو سر را دردناک کند. در ادامه این مطلب از بخش بیماری های موزیک دان، در مورد علل انواع پارگی Slap مطالبی آمده است همراه با علائم و گزینه های درمان.

پارگی Slap

آناتومی شانه و پارگی Slap

آناتومی

شانه یک مفصل گوی و کاسه ای است که از سه استخوان تشکیل شده. قسمت بالایی استخوان بازو (هموروس)، استخوان کتف (اسکاپولا) و استخوان ترقوه (کلاویکل). سر قسمت بالایی استخوان بازو داخل حفره گردی در کتف قرار می گیرد. این حفره گلنوئید نامیده می شود.

دور تا دور لبه خارجی گلنوئید توسط یک بافت قوی و غضروف مانند به نام لابروم پوشیده شده است. لابروم به عمیق شدن حفره و پایداری مفصل شانه کمک میکند. همچنین نقطه اتصال تعداد زیادی از رباط های شانه از جمله یکی از تاندون های عضله دو سر بازو (بایسپس) می باشد.

پارگی Slap چیست؟

واژه SLAP مخفف عبارت superior labrum anterior posterior است. پارگی Slap در بالای (superior) ناحیه لابروم جایی که تاندون دو سر بازو به لابروم متصل است رخ می دهد. پارگی اختصاصا در قسمت جلو (anterior) و عقب (posterior) اتصال رخ می دهد. ممکن است تاندون دو سر (بایسپس) هم آسیب ببیند.

اگر آسیب، جدی نباشد ممکن است بتوان آن را با درمان های غیر جراحی مثل سرما درمانی (درمان با یخ) و درمان فیزیکی ترمیم کرد. اگر این درمان ها موثر نبود یا اگر پارگی جدی بود احتمالا نیاز به جراحی پیدا خواهید کرد. با اینکه زمان ریکاوری برای هر کس متفاوت است، معمولا حداقل ۴ تا ۶ ماه طول می کشد. افراد زیادی پس از گذشتن این زمان قادر به از سرگیری فعالیت های فیزیکی خود خواهند بود.


بیشتر بخوانید: کرایوتراپی یا سرما درمانی چیست؟


علائم و نشانه های پارگی Slap چیست؟

علامت اولیه پارگی لابروم ناپایداری شانه نیست. بلکه درد در ناحیه آسیب دیده است.

بیماران اغلب می گویند که:

  • درد در قسمت جلو یا عقب ناحیه بالای شانه وجود دارد.
  • احساس می کنند که درد عمیقی در ناحیه شانه وجود دارد.
  • لمس کردن یا فشار دادن شانه درد را بیشتر نمی کند.

پارگی های لابروم که شامل تاندون دوسر نیز می شود و به آن پارگی Slap نیز گفته می شود، می تواند استفاده از تاندون دو سر را دردناک کند. فعالیت دست در بالای سر به همراه چرخش شانه به داخل باعث ایجاد درد می شود. که به طور مثال در هنگام پرتاب توپ در بازی بیسبال و سرویس زدن در بازی تنیس رخ می دهد. به علاوه استفاده از ابزاری مثل آچار می تواند سبب بروز درد شود زیرا عضله دوسر بازو، اولین عضله مورد استفاده برای این حرکت است.

بیماران دچار پارگی لابروم ناشی از گیر افتادگی داخلی شانه شکایت می کنند که در هنگام پرتاب درد دارند. معمولا وقتی که بازو تغییر جهت می دهد درد بدتر می شود. این درد در ناحیه فوقانی و پشت شانه واقع شده است. اگر در روتاتور کاف یک ضخامت نسبی وجود داشته باشد ممکن است که بیمار از نواحی کناری شانه هم دچار درد باشد.

علل پارگی لابروم بر حسب شدت وخامت آنها طبقه بندی می شوند که عبارتند از:

فرآیند نرمال پیری

بیشتر انواع پارگی Slap زمانی اتفاق می افتند که لابروم در اثر گذشت زمان فرسوده می شود. در واقع پارگی لابروم در افراد مسن تر از ۴۰ سال بخش نرمالی از فرآیند پیری محسوب می شود. قسمت بالایی لابروم نیز ممکن است دچار فرسودگی شود.

آسیب فیزیکی

آسیب های اسلپ می توانند در ضربه های فیزیکی مثل موارد زیر ایجاد شوند:

  • افتادن روی بازوی باز
  • تصادف با وسایل نقلیه موتوری
  • در رفتگی شانه
  • حرکت دادن سریع دست در حالیکه در موقعیتی بالای شانه قرار دارد.

حرکت های تکراری شانه و پارگی Slap

حرکت ‌های تکراری شانه می تواند به پارگی Slap منجر شود.

این حرکات اغلب افراد زیر را تحت تاثیر قرار می دهند:

  • ورزشکارانی که توپ پرتاب می کنند.
  • ورزشکارانی که حرکت های دست بالای سر انجام می دهند. مثل وزنه بردارها
  • افرادی که کار فیزیکی دائمی انجام می دهند.

طبقه بندی آسیب پارگی Slap

آسیب های اسلپ به ۱۰ نوع مختلف طبقه بندی می شوند. هر آسیب بر اساس چگونگی تشکیل پارگی رده بندی می شود.
عموما انواع پارگی Slap به انواع ۱ تا ۴ طبقه بندی می شوند. انواع دیگر آسیب، به عنوان پارگی های گسترده شده اسلپ که با گذشت زمان شکل می گیرند اضافه شده اند. توصیف انواع این آسیب ها تا اندازه ای با هم متفاوت هستند.

پارگی Slap

انواع ۱ و ۲

در پارگی نوع ۱، لابروم دچار آسیب شده اما تاندون دو سر هنوز متصل است. این نوع پارگی به مرور زمان بدتر شده و معمولا در افراد مسن تر دیده می شود.  پارگی نوع ۲ نیز شامل آسیب لابروم است اما در این نوع، تاندون دو سر نیز پاره می شود. پارگی های نوع ۲ به عنوان شایع ترین آسیب های اسلپ شناخته می شوند.

بر اساس محل پارگی لابروم، پارگی های نوع ۲ به ۳ گروه تقسیم بندی می شوند:

  • نوع ۲A، پارگی قدامی لابروم فوقانی
  • نوع ۲B، پارگی خلفی لابروم فوقانی
  • نوع ۲C، پارگی قدامی-خلفی همزمان لابروم فوقانی

نوع ۳و ۴

پارگی نوع ۳ یک پارگی دسته سطلی است. این یک پارگی عمودی است که در آن جلو و عقب لابروم هنوز متصل است اما وسط آن نه. پارگی نوع ۴ شبیه نوع ۳ است. اما در این نوع،پارگی به تاندون دو سر نیز امتداد یافته است. این نوع پارگی با ناپایداری شانه همراه است.

نوع ۵ و ۶

در یک آسیب نوع ۵، پارگی Slap به قسمت تحتانی قدامی لابروم امتداد پیدا می کند که به نام آسیب بنکارت شناخته می شود. پارگی نوع ۶ یک پارگی دسته سطلی است اما در آن فلاپ پاره می شود.

نوع ۷ و ۸

رباط های گلنوهومرال دارای بافت غضروفی هستند که استخوان های مفصل شانه را کنار هم قرار می دهند. این رباط ها شامل رباط های گلنوهومرال فوقانی، میانی و تحتانی هستند. در یک پارگی نوع ۷ آسیب به تاندون های گلنوهومرال میانی و تحتانی امتداد پیدا کرده است. نوع ۸ یک پارگی نوع  ۲Bاست که در آن آسیب به پشت لابروم تحتانی گسترش یافته است.

نوع ۹ و ۱۰

نوع ۹ یک پارگی نوع ۲ است که به دور تا دور لابروم گسترش پیدا کرده است. پارگی نوع ۱۰ یک پارگی نوع ۲ است که در آن آسیب به پشت لابروم تحتانی امتداد پیدا کرده است.

معاینه پزشکی پارگی Slap

سیر پزشکی

پزشک با شما در مورد علائم و زمانی که این علائم برای اولین بار شروع شدند صحبت خواهد کرد. اگر بتوانید آسیب یا فعالیت خاصی را که باعث درد شانه شما شده است بخاطر بیاورید، این یادآوری به پزشک در تشخیص مشکل شانه شما کمک خواهد کرد.

اگر چه که بیماران زیادی ممکن است آن واقعه خاص را که در آن آسیب دیده اند بخاطر نیاورند. به هر نوع ورزش یا فعالیت کاری که شانه شما را بدتر می کند نیز لازم است اشاره کنید. همچنین محل درد و هر گونه درمانی اگر داشته اید را با پزشک در میان بگذارید.

معاینه فیزیکی

در طی معاینه فیزیکی، پزشک دامنه حرکتی، قدرت و پایداری شانه را بررسی می کند. ممکن است پزشک تست های مخصوصی را با قرار دادن بازو در پوزیشن های مختلف انجام دهد تا علائم بیمار دوباره تکرار شوند. همچنین پزشک ممکن است گردن و سر شما را برای اطمینان از اینکه درد شما از یک عصب پینچ شده (تحت فشار) نباشد معاینه کند. نتایج این تست ها که به پزشک در تصمیم گیری برای تست ها یا عکس برداری های بیشتر از شانه بیمار کمک می کند بسیار ضروری است.

تست های تصویر برداری

اشعه ایکس

این تست تصویربرداری، تصاویر واضحی از ساختارهای متراکمی مثل استخوان را فراهم می کنند. لابروم شانه از یک بافت نرم تشکیل شده است بنابراین زیر اشعه ایکس نمایان نمی شود. با این حال پزشک ممکن است اشعه ایکس را برای اطمینان از اینکه مشکلات دیگری از قبیل آرتریت و شکستگی در شانه وجود نداشته باشد تجویز کند.

پارگی Slap

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

این تست می تواند بافت های نرمی مثل لابروم را بهتر نشان دهد. برای اینکه پارگی لابروم در تصاویر MRI واضح تر دیده شود ممکن است قبل از گرفتن اسکن، ماده حاجب به داخل شانه بیمار تزریق گردد.

درمان پارگی Slap

درمان غیر جراحی پارگی Slap

در بیشتر موارد، درمان اولیه برای پارگی Slap یک درمان غیر جراحی است. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، داروهایی مثل ایبوبروفن و ناپروکسن تورم و درد را کاهش می دهند. درمان فیزیکی، نرمش های مخصوصی حرکت شانه ها را برگردانده و شانه ها را قوی می کنند.

نرمش های انعطاف پذیری و دامنه حرکتی شامل کشش کپسول شانه می شود که به عنوان یک بافت رابط قوی دورتادور مفصل شانه را در بر می گیرد. نرمش های مخصوص تقویت عضلات که شانه ها را حمایت می کنند می توانند درد را تسکین داده و از آسیب بیشتر جلوگیری کنند. برنامه این نرمش ها را می توان در هر جایی به مدت ۳ تا ۶ ماه ادامه داد که معمولا لازم است با همراهی یک کار درمانگر با تجربه انجام شود.

درمان جراحی پارگی Slap

اگر درد با روش های غیر جراحی بهتر نشود ممکن است پزشک، جراحی را پیشنهاد کند. آرتروسکوپی، شایع ترین تکنیک جراحی که برای درمان پارگی Slap مورد استفاده قرار می گیرد آرتروسکوپی است. در جریان آرتروسکوپی، جراح یک دوربین کوچک به نام آرتروسکوپ را به داخل مفصل شانه وارد می کند. دوربین تصاویر را روی یک مانیتور ویدئویی به نمایش در می آورد و جراح از این تصاویر برای هدایت وسایل جراحی بسیار ظریف استفاده می کند.

به این دلیل که آرتروسکوپ و ابزار جراحی، ظریف و کوچک هستند جراح می تواند نسبت به بخیه های بزرگتری که برای جراحی های باز استاندارد مورد نیاز است، از بخیه های (برش های) خیلی کوچک تری استفاده کند. گزینه های درمان،چندین نوع متفاوت از پارگی Slap وجود دارد.

وقتی که جراح، در طی عمل آرتروسکوپی، آسیب را به طور کامل مشاهده می کند، تعیین خواهد کرد که چه درمانی به بهترین شکل مناسب آسیب وارد شده را درمان می کند. ممکن است لازم باشد که قسمت پاره شده لابروم را به سادگی برداشت یا اینکه ناحیه پاره شده را با استفاده از بخیه دوباره متصل کرد. بعضی از آسیب های اسلپ به ترمیم با بخیه نیاز ندارند در عوض، اتصال تاندون دوسر بازو آزاد می شود تا علائم درد کاهش پیدا کند.

جراح در مورد بهترین گزینه درمان بر اساس نوع پارگی که دارید، همچنین بر اساس سن، سطح فعالیت و وجود آسیب های دیگری که حین جراحی دیده می شوند تصمیم گیری خواهد کرد. عوارض،بیشتر بیماران بعد از آرتروسکوپی شانه عوارضی را تجربه نمی کنند. با این حال با هر جراحی، خطراتی همراه است.

معمولا این ریسک ها در این جراحی جزئی و قابل درمان می باشند. مشکلات بالقوه ای با آرتروسکوپی همراه است که عبارتند از عفونت، خونریزی وسیع، ایجاد لخته های خونی، خشکی شانه و آسیب به رگ ها و عصب های خونی. جراح قبل از عمل با بیمار درباره این عوارض احتمالی صحبت خواهد کرد.

پارگی Slap


بیشتر بخوانید: جراحی آرتروسکوپی شانه چگونه صورت می گیرد


توانبخشی بعد از جراحی پارگی Slap

در ابتدا، لازم است که در حالی که ساختارهای ترمیم شده به هم جوش می خورند، شانه محافظت شود. برای جلوگیری از حرکت شانه، به احتمال زیاد باید به مدت ۲ تا ۶ هفته بعد از عمل از اسلینگ استفاده شود. مدت زمان لازم برای استفاده از اسلینگ به وخامت آسیب وارد شده و پیچیدگی جراحی بستگی دارد. وقتی که درد و تورم اولیه فروکش کرد، پزشک یک برنامه درمانی جسمانی را که اختصاصا مناسب بیمار و آسیب وارد شده به او باشد شروع خواهد کرد.

در کل این برنامه درمانی اول روی انعطاف پذیری تمرکز می کند. کشش های ملایم، دامنه حرکتی بیمار را بهبود بخشیده و از خشکی شانه جلوگیری می کند. با پیشرفت درمان، تمرینات تقویت عضلات شانه و عضلات گرداننده شانه(روتاتور کاف) تدریجا به برنامه درمان اضافه خواهد شد.

این مرحله معمولا ۶ تا ۱۰ هفته بعد از جراحی رخ می دهد.  زمان مناسب برای بازگشت به فعالیت های ورزشی را پزشک با شما در میان خواهد گذاشت. در کل، ورزشکاران ورزش های پرتابی می توانند ۳ تا ۴ ماه بعد از جراحی، پرتاب های اینتروال را از سر بگیرند.

درمان های خانگی پارگی Slap

بیشتر آسیب های اسلپ ابتدا با روش های غیر جراحی تحت درمان قرار می گیرند. اگر پارگی، جدی نباشد ممکن است این روش ها برای درمان و ترمیم شانه کافی باشند.

پارگی Slap

درمان های غیر جراحی شامل درمان های خانگی نیز می شوند. مثل:

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا NSAIDs

مثل ایبوبروفن و ناپروکسن که درد و تورم را کاهش می دهند. این داروها را میتوان بدون نسخه از داروخانه ها خریداری کرد.

یخ

استعمال یخ روی شانه نیز درد را کاهش خواهد داد. می توانید یک کیسه یخ خریداری کنید یا خودتان یک کیسه پلاستیکی را از یخ پر کرده و از آن استفاده کنید.

استراحت

استراحت به شانه اجازه ترمیم و بهبود می دهد. استراحت بهترین روش برای اجتناب از آسیب دوباره شانه است که فقط زمان ریکاوری را طولانی می کند.

ریکاوری جراحی پارگی Slap

با توان بخشی مناسب، می توانید انتظار داشته باشید که بعد از جراحی پارگی Slap، دوباره دامنه حرکتی کامل را بدست آورید.

ریکاوری برای هر شخص متفاوت به نظر می رسد که به فاکتورهای زیادی از قبیل موارد زیر بستگی دارد:

  • سن
  • نوع آسیب
  • سلامت عمومی
  • سطح فعالیت
  • دیگر مشکلات شانه

در کل، زمان ریکاوری به شکل زیر است:

۰ تا ۴ هفته بعد از جراحی

بیمار باید برای پایداری شانه از اسلینگ استفاده کند. همچنین باید به کمک یک درمانگر جسمی کشش های ملایمی انجام دهد.

۵ تا ۷ هفته بعد از جراحی

همانطور که شانه بیمار در حال بهبودی است با این حال ممکن است هنوز تا حدی درد احساس شود. ممکن است بیمار تمرینات تقویتی را به کمک درمانگر جسمی شروع کند.

۸ تا ۱۲ هفته بعد از جراحی

بیمار به انجام حرکات برای افزایش قدرت و دامنه حرکتی ادامه خواهد داد. همچنین می توان تمرینات مربوط به تقویت عضلات دو سر بازو را نیز شروع کرد.

۱۲ تا ۱۶ هفته بعد از جراحی

در طول این مدت، دامنه حرکت باید بهبود یافته باشد. اگر شما ورزشکار هستید می توانید بعضی از فعالیت های خاص ورزشی خود را شروع کنید.

۱۶ تا ۲۰ هفته بعد از جراحی

بیمار می تواند به آرامی فعالیت فیزیکی خود را افزایش دهد. خیلی از ورزشکاران بعد از ۶ ماه می توانند ورزش خود را ادامه دهند.  اگر شغل شما مستلزم کار فیزیکی است ممکن است لازم باشد که در مدت بهبودی کار خود را کنار بگذارید. ممکن است هم بتوانید در طول چند هفته شغل خود را از سر بگیرید.

روش های تشخیصی پارگی Slap

تشخیص ضایعه اسلپ کار دشواری است. زیرا این آسیب ها به اختلالات ناپایداری و روتاتور کاف شانه خیلی شبیه هستند. در ابتدا پزشک می تواند میزان حساسیت به لمس و فشار را در روتاتور اینتروال بررسی کند که این امر می تواند در روش تشخیص موثر باشد. روتاتور اینتروال یک فضای آناتومیک بین تاندون سوپراسپیناتوس، تاندون ساب اسکاپولاریس و زائده کواکویید (زائده غرابی) است.

روتاتور اینتروال یک فضای مثلث شکل است که در آن تاندون سوپراسپیناتوس بالاتر قرار گرفته، تاندون ساب اسکاپولاریس پایین تر و زائده کواکویید در وسط قرار گرفته اند. این فضا شامل رباط های گلنوهومرال و کراکوهومرال، تاندون دوسر بازو (بایسپس) و کپسول مفصل قدامی است. اگر بدانید که این ساختارها کجا واقع شده اند می توانید روتاتور اینتروال را با دست لمس کنید.

پارگی Slap

این تست می تواند با تست هایی که توضیح آن در ادامه می آید دنبال شود که در صورت وجود ضایعه اسلپ، نتیجه آنها مثبت خواهد بود. تست کشویی قدامی مثبت (۵۳٪)، نتیجه مثبت در ابداکشن ۹۰ درجه، تست ماکسیمم روتاسیون اکسترنال (۸۶٪) و تست در رفتگی مثبت (۸۶٪).

علاوه بر اینها چندین تست مخصوص دیگر نیز می توانند برای کمک به تشخیص وجود ضایعه اسلپ کمک کننده باشند. مثل: تست کلانک، تست کرانک، تست اسلاید قدامی اوبراین، تست بار بایسپس ۱ و ۲ و تست فشرده سازی فعال.

تصاویر آرتروسکوپیک و رادیولوژی

عنصر تشخیصی مهم دیگر، استفاده از تصاویر واضح آرتروسکوپیک و تصاویر رادیولوژی لابروم است که می تواند به پزشکان در تشخیص نابهنجاری از تغییرات نرمال کمک کرده و منجر به تشخیص درست شوند.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا MRI

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا MRI شایع ترین ابزار تصویربرداری مورد استفاده برای تشخیص ضایعه لابروم است. اگر چه که ممکن است یک پارگی Slap در MRI نشان داده نشود. بنابراین آرتروگرام MR که در آن، ماده حاجب به داخل شانه تزریق می گردد نیز بکار برده می شود. با این روش می توان پارگی Slap را نسبت به اسکن عادی MRI بهتر تشخیص داد.

بدین طریق، MRA یا آرتروگرام MR از MRI عادی و آرتروگرافی مفیدتر است و تکنیک سودمندی در تشخیص انواع پارگی Slap به شمار می رود. با این حال احتمال نتایج مثبت کاذب در نتیجه وجود سالکوس ها و فرو رفتگی هایی در لابروم فوقانی زیاد است. اگر چه که این مساله یک متغیر نرمال است اما می تواند تشخیص را سخت تر کند. برای توصیف کارایی MRA، مطالعات زیادی دقت، ویژگی و حساسیت MRA را مشخص کرده اند.

در هر موردی بالاترین و پایین ترین اعداد به دست آمده به صورت زیر توصیف می شوند:

  • حساسیت: بین ۸۲ تا ۶/۹۵ درصد
  • ویژگی: بین ۶۹ تا ۹۸ درصد
  • دقت: بین ۷۴ تا ۱۹/۹۰درصد

مدیریت درمان فیزیکی پارگی Slap

تاکنون فقط یک مطالعه به نتایج مدیریت فیزیکی روی پارگی Slap پرداخته است. این مطالعه، یک مطالعه یک ساله پیگیر با ۱۹ بیمار بود. این مطالعه عملکرد شانه خوب را با عملکرد شانه بیماری که مدیریت موفق نگهدارنده را به شکل تمرینات پایداری اسکاپولار و کشش کپسولار خلفی دنبال می کرد مورد مقایسه قرار داد.

با این حال این مطالعه تائید می کند که بیش از نیمی از درمان های بیمارانی که در ابتدا برای آنها مدیریت غیر جراحی تجویز می شود شکست می خورند و این بیماران، درمان را با جراحی آرتروسکوپیک ادامه می دهند. به طور کلی تائید شده است که اکثر بیماران دارای علائم پارگی Slap در مدیریت نگهدارنده فیزیکی شکست می خورند، به خصوص ورزشکاران ورزش های پرتابی.

به نظر می رسد که این مدیریت نگهدارنده فقط در تعداد کمی از بیماران موفقیت آمیز خواهد بود و عمدتا در آسیب های اسلپ نوع ۱. با توجه به این موضوع، این راهکار در بیماران با پارگی Slap نوع ۱ یا بیمارانی که نمی خواهند تحت جراحی قرار بگیرند اجرا می شود.

در اولین گام از مدیریت نگهدارنده، بیماران باید از تشدید فعالیت ها خودداری کنند تا درد و تورم تسکین پیدا کند. در صورت لزوم داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی و کورتیکو استروئیدهای داخل مفصلی برای کمک به کاهش شکایت بیماران تزریق می شود. به این ترتیب، درمان فیزیکی می تواند زودتر از موعد آغاز شود. قدرت، پایداری و حرکت، مولفه های عملکرد شانه هستند که در طول توانبخشی باید روی آنها تمرکز شود.

این مرحله از درمان باید روی احیای قدرت روتاتور کاف، قدرت ساختار عضلانی اسکاپولار، هسته، بدنه و کمربند شانه ای با بازیابی حرکت نرمال شانه و آموزش برای بهبود پایداری دینامیک مفصل تمرکز کند. بازیابی مجدد GRID یک جنبه حیاتی و بسیار مهم در توانبخشی آسیب های اسلپ است. با کاربرد نرمش های کششی کپسول خلفی مثل کشش خوابیده و کشش های اداکشن کراس بادی و نرمش هایی برای پایداری اسکاپولا می توان موجب توسعه مجدد روتاسیون اینترنال شد.

با کشش کپسول خلفی و بازیابی روتاسیون اینترنال از طریق نرمش های کششی کپسول خلفی مثل کشش خوابیده و کشش های اداکشن کراس بادی و نرمش هایی برای پایداری اسکاپولا، می توان جلوی تماس پاتولوژیک بین تاندون سوپراسپیناتوس و لابروم فوقانی خلفی را گرفت. بیمار نهایتا به مرحله تقویت عضلات می رسد که شامل تقویت ساختار عضلانی اسکاپولار، روتاتور کاف، هسته و بدنه و کمربند شانه ای است.

پارگی Slap

نرمش توانبخشی بیماران دچار پارگی Slap

در ورزشکاران ورزش های پرتابی، بعد از سه ماه یک برنامه تدریجی تقویتی برای تقویت پوزیشن یا ورزش خاص مورد نظر بیماران را می توان شروع کرد. ۱۶ نرمش توانبخشی شانه که عموما مورد استفاده قرار می گیرند می توانند بر اساس چندین مطالعه EMG  و توصیه های بالینی در رابطه با توانبخشی بیماران دچار پارگی Slap انتخاب شوند.

این نرمش ها عبارتند از:

  • فوروارد فلکشن در یک پوزیشن دراز کشیده از بغل
  • پرون اکستنشن
  • پارو زدن در حالت نشسته
  • سراتوس پانچ

نرمش های پوش آپ زانو به علاوه:

  • فوروارد فلکشن در روتاسیون اکسترنال و سوپینیشن بازو(گرداندن کف دست به بالا)
  • روتاسیون اکسترنال در ابداکشن ۲۰ درجه
  • روتاسیون اینترنال در ابداکشن ۲۰ درجه
  • روتاسیون اکسترنال در ابداکشن ۹۰ درجه
  • روتاسیون اینترنال در ابداکشن ۹۰ درجه
  • سوپینیشن بازو، فلکشن آرنج در سوپینیشن بازو
  • آپرکات(در ترکیب با فوروارد فلکشن شانه و فلکشن و سوپینیشن آرنج)
  • روتاسیون اینترنال دیاگونال(مورب)
  • روتاسیون اکسترنال دیاگونال(مورب)

این نرمش ها با افزایش متعادل سطح فعالیت می توانند در مراحل اولیه و مراحل میانی درمان های بعد از جراحی و درمان های بدون جراحی برای بیماران دچار اختلالات پروکسیمال تاندون بایسپس (دوسر بازو) و آسیب های اسلپ به کار برده شوند.
وقتی که درمان های نگهدارنده شکست می خورند یک رویکرد جراحی در دستور کار قرار می گیرد.

بعد از جراحی، به مدت ۳ تا ۴ ماه شانه بیمار در یک اسلینگ قرار داده می شود که مانع از حرکت شانه در روتاسیون اینترنال می گردد و به کاهش حرکت و سختی منجر می شود. توانبخشی بعد از عمل به نوع پارگی Slap، روش انتخاب شده برای جراحی، دیگر آسیب شناسی های همراه با عمل و روش های اجرا شده بستگی دارد. به طور کلی نرمش های پاندولی و نرمش های دامنه حرکتی آرنج، در طول دوره بی حرکتی شانه مجاز هستند.

از روتاسیون اکسترنال باید کاملا اجتناب شده و اداکشن باید به ۶۰ درجه محدود شود. در ۴ هفته بعد از عمل از تکنیک های خنثی و کمکی برای افزایش تحرک شانه استفاده می شود. بین هفته چهارم و هشتم روتاسیون اکسترنال و اینترنال ROM تدریجا به ابداکشن ۹۰ درجه شانه اضافه می گردد. تمرینات مقاومتی را می توان تقریبا در هفته هشتم بعد از عمل آغاز کرد که در آن باید روی تقویت اسکاپولار تمرکز شود.

از آنجا که متابولیسم غضروف تا حدودی به محیط مکانیکی آن بستگی دارد نرمش های مقاومتی می توانند به افزایش تحرک شانه کمک کنند. با این حال، دستیابی به تحرک کافی شانه یک شرط مهم برای شروع تمرینات مقاومتی است. در ماه چهارم تا ششم، بسته به نوع ورزشی که انجام می شود بیماران باید بتوانند آموزش های مخصوص ورزشی را شروع کرده و تدریجا به سطح سابق فعالیت های خود برگردند.

گاهی ترمیم پارگی Slap با شکست مواجه می شود و به نظر می رسد که تنودسیس و تنوتومی تاندون عضله دو سر، درمان جایگزین قابل قبولی برای پارگی Slap باشد. علاوه بر آن، این تکنیک اکنون به بهترین درمان برای ترمیم اسلپ نا موفق تبدیل شده است.

الزامات تنودسیس تاندون بایسپس (دوسر) به عنوان روشی شاخص برای پارگی Slap بستگی دارد به:

  • سن بیمار
  • سطح فعالیت
  • دومینانس بازو
  • نوع ورزش

اگر یک تنودسیس تاندون عضله بایسپس(دو سر) انجام شود توصیه بر عدم فعالیت عضله بایسپس در حداقل ۱۰ هفته از انجام آن است تا بافت نرم ترمیم شده بتواند درون تونل های استخوانی به طور کامل یکپارچه شود.

پیشگیری از پارگی Slap

شانه های خود را در هر دو جهت تمرین دهید. داشتن شانه های قوی و متعادل بهترین استراتژی برای جلوگیری از آسیب ها می باشد و باعث می شود که عضلات داخل و دور تا دور شانه به خوبی به تمرین ها و نرمش ها واکنش نشان دهند. حرکت های شانه باید قسمت عمده ای از ورزش های ناحیه فوقانی بدن را تشکیل دهند.

شما باید برای جلوگیری از عدم تعادل در شانه روی گروه ماهیچه های مخالف کار کنید. به‌ عنوان مثال به این معنی که اگر شما نرمش پوشینگ مثل پرس سینه یا پرس شانه کار می کنید، لازم است که به میزان مساوی حرکت های پولینگ مثل حرکت پارو یا پول آپ را نیز انجام دهید.

ریکاوری بعد از پارگی Slap

در دوره ریکاوری اولیه، درمان فیزیکی برای به دست آوردن مجدد دامنه حرکتی دست و آرنج بلافاصله می تواند شروع شود. پارگی های لابرومی که فقط به دبریدمان (خارج کردن بافت مرده و از کار افتاده) نیاز دارند به دامنه حرکت و درمان فیزیکی اولیه برای جلوگیری از خشکی شانه مجاز می شوند.

بخیه ها ۷ تا ۱۰ روز بعد از جراحی برداشته شده و بیمار می تواند دوش بگیرد. نرمش های دامنه حرکت شانه بعد از ترمیم تاندون عضله بایسپس (دو سر) تقریبا ۶ هفته بعد از جراحی، زمانی که فرایند ترمیم کامل می شود، شروع می شوند. درمان های فیزیکی روی درمان فاکتورهایی که ممکن است سبب آسیب لابروم شوند متمرکز می شوند.

پارگی Slap

مثل فرایند یک پرتاب ضعیف. قدرت بیمار و سلامت روتاتور کاف می تواند به وسیله درمان به حداکثر خود برسد که این به شانه کمک می کند تا از آسیبی که دیده و به خاطر درد حاصل از آن مدتی طولانی بی حرکت بوده است ریکاوری شود. آسیب های لابروم که شامل ترمیم یا تنودسیس تاندون عضله بایسپس (دو سر) می شوند لازم است که یک دوره بی حرکت بمانند تا در این مدت تاندون بتواند دوباره به استخوان متصل شده و ترمیم شود.

بعد از تقریبا ۴ هفته استفاده از اسلینگ برای بی حرکت نگه داشتن شانه، می توان درمان فیزیکی را شروع کرد. ورزشکاران، ورزش هایی که در آنها حرکت های بالای سر انجام می شود و ترمیم اسلپ انجام داده اند، باید انتظار تاخیر قابل توجهی قبل از از سرگیری دوباره پرتاب هایشان داشته باشند. معمولا برای بیمار ۶ ماه طول می کشد تا دوباره به استقامت کامل رسیده و چابکی لازم را در پرتاب به دست آورد.


بیشتر بخوانید: درد شانه و مشکلات رایج آرنج + راه های درمان


سوالات پرتکرار در مورد پارگی Slap

آیا ممکن است که پارگی لابروم بدون درمان، ترمیم شود؟

هیچ مطالعه نرمال و خوبی در مورد آسیب های لابروم وجود ندارد. ممکن است پارگی های لابروم حاد(ناگهانی) بدون جراحی درمان شوند. اگرچه که در موارد مزمن(آسیب در طولانی مدت ایجاد شده است) توقع درمان غیر جراحی موفقیت آمیزی نمی توان داست.

علل پارگی Slap چیست؟

علل پارگی Slap، یکی از موضوعات مذاکره و گفتگوی بین جراحان اورتوپدی است. چندین الگوی آسیب وجود دارد که می تواند منجر به پارگی شود.

شایع ترین آنها عبارت اند از:

  • سقوط بر روی یک دست باز که استخوان هموروس را با فشار به سمت هل داده و باعث پارگی لابروم فوقانی می شود.
  • وارد آمدن فشار و بار ناگهانی و اغلب غیر منتظره بر روی عضلات بایسپس(دو سر) که می تواند سبب پارگی لابروم شود.
  • روتاسیون اکسترنال(چرخش خارجی) و ابداکشن (حرکات دست ها به دور از بدن) شدید و بیش از حد.

چرا باید جراح از عمل تنودسیس استفاده کند تا ترمیم لابروم؟

تصمیم گیری برای انجام تنودسیس، بر اساس مکان پارگی، مقدار بایسپس درگیر شده و کیفیت تاندون باقی مانده می باشد. هر چه بافت، غیر قابل بازیابی باشد احتمال اینکه تنودسیس درمان موفق تری برای پارگی لابروم باشد بیشتر است. سن بیمار یک موضوع ثانویه است اما فاکتوری است که (همراه با سایر متغیرها) در هنگام ارزیابی احتمال موفقیت ترمیم اولیه در مقایسه با نتایج به دست آمده از تنودسیس باید در نظر گرفته شود.

آیا پارگی های لابروم باعث درد شانه می شوند؟

تا جایی که ما می توانیم بگوئیم بعید است که پارگی لابروم شانه باعث درد شانه شود.  در مطالعه ای که در سال ۲۰۱۶ انجام شد محققان از ۵۳ بزرگسال بین ۴۵ تا ۶۰ سال نمونه گیری کرده و از شانه های آنها MRI  گرفتند. هیچکدام از این افراد درد شانه یا سابقه ترومای شانه نداشتند. دو رادیولوژیست نتایج MRI  را تفسیر کردند. یکی از رادیولوژیست ها در ۵۵ درصد از این افراد، پارگی لابروم شانه را تشخیص داد و دیگری در ۷۲ درصد آنها.

محققان تفاوت های عمده ای را در رابطه با سن، جنسیت، نوع شغل یا اینکه آیا بیمار به مدت یک سال در ورزش هایی که در آنها حرکت دست در بالای سر انجام می شود داشته اند یا خیر پیدا نکرده اند. بنابراین در گروهی از افراد بدون کوچکترین درد شانه، ۵۵ تا ۷۲ درصد از آنها دچار پارگی لابروم بودند.  اگر بخواهیم واضح بگوییم این افراد دچار پارگی لابروم بودند ولی هیچ دردی در شانه نداشتند.

اگر پارگی لابروم باعث درد شانه می شد بیشتر افراد این گروه می باید درد شانه می داشتند. اما نداشتند.  این مطالعه نتیجه گیری می کند که شاید پارگی لابروم شانه یک مساله طبیعی بدون علامت در افراد میانسال باشد. به زبانی دیگر، چیزی که ما آن را پارگی لابروم می نامیم ممکن است فقط مسیری باشد که لابروم به هر حال قرار است طی کند و ظاهری که قرار است به آن صورت به نظر برسد و ما به غلط آن را به عنوان یک نوع آسیب تفسیر می کنیم.

این یک کشف جدید نیست. برای مثال یک مطالعه که در سال ۲۰۰۲ انجام شد، تصاویر MRI را در هر دو شانه ۱۴ پرتاب کننده حرفه ای بسکتبالیست مورد ارزیابی قرار داد. در کل ۲۸ شانه مورد ارزیابی قرار گرفتند.  هر پرتاب کننده حداقل یک سال سابقه حرفه ای داشت. شانه های تمام ورزشکاران بدون علامت بود و هیچ کدام از آنها هیچ سابقه ای از آسیب، علائم یا جراحی شانه نداشتند.

پارگی Slap

دو رادولوژیست تصاویر به دست آمده از MRI شانه را تفسیر کردند. آنها ناهنجاری های لابروم را در ۲۲ مورد از ۲۸ شانه پیدا کردند. ۱۰ تا از این شانه ها دچار پارگی لابروم بودند و یکی از پرتاب کننده ها نیز دچار پارگی Slap در هر دو شانه بود.
۲۲ مورد ناهنجاری لابروم، ۱۰ مورد پارگی لابروم و صفر مورد پرتاب کننده با درد شانه.

هیچ همبستگی بین پارگی لابروم و درد شانه وجود نداشت و اینها افرادی هستند که به شانه ‌های خود (حین تمرین و بازی) با حداکثر عملکرد آن به سمت جهات مختلف فشار وارد می کنند. مطالعاتی از این قبیل نشان می دهند که حضور پارگی لابروم در درد شانه تاثیری ندارد یا اینکه تاثیر آن خیلی کم است.

جمع بندی

در حالیکه انواع زیادی از پارگی لابروم وجود دارد، بیشتر آنها را می توان با درمان فیزیکی یا جراحی مداوا کرد. بهترین روش به سن بیمار، سلامت کلی و آسیب خاصی که به بیمار وارد شده است بستگی دارد. اگر پارگی، جدی باشد احتمالا بیمار به جراحی نیاز پیدا خواهد کرد. در طول روند ریکاوری باید به درمان فیزیکی ادامه داده و توصیه های پزشک خود را دنبال کنید‌. این کار به ترمیم شانه و بازیابی دوباره دامنه نرمال عملکرد کمک می کند.


عضو هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران گفت: مسؤولیت اصلی دانشگاه‌ها فعالیت در حوزه‌های علوم انسانی و تاسیس رشته‌های میان‌رشته‌ای است که باید مورد توجه ویژه قرار بگیرد.

به گزارش فارسیها به نقل از فارس،عبدالحمید نقره کار عضو هیأت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران  با اشاره به اینکه فعالیت‌های تحقیقاتی حرف اول را در پیشرفت علمی دارد، گفت: متأسفانه وضعیت خوبی در مورد حمایت‌های مالی وجود ندارد اما دستاوردهای خوبی داشته ایم. در واقع مسؤولیت اصلی دانشگاه‌ها فعالیت در حوزه‌های علوم انسانی و تاسیس رشته‌های میان‌رشته‌ای است که باید مورد توجه ویژه قرار بگیرد، زیرا اسلام بر تحقیق و توسعه در این ۲ مورد تاکید کرده است.

*  باید از ظرفیت نخبگان و دانشمندان استفاده کنیم

وی افزود:  بعد از انقلاب اسلامی حداکثر بهره‌برداری از علوم تجربی در سطح جهان را به دست آورده‌ایم، اما معتقدم کشور ایران قرار نیست در این سطح بماند. هدف اصلی انقلاب شناخت انسان و روح و قدرت عقلانی آن است که خوشبختانه در حال حاضر در مسیر پیشرفت قرار داریم و باید از ظرفیت نخبگان و دانشمندان استفاده کنیم.

* دانشگاه ها توانسته‌اند به دستاوردهای قابل توجهی دست پیدا کنند

نقره کار تصریح کرد: خوشبختانه با توجه به کمبودهایی که دانشگاه‌ها در کار تحقیقاتی دارند توانسته‌اند به دستاوردهای قابل توجهی دست پیدا کنند. از نگاه اسلام ۲ منبع خطاناپذیر هستند که باید مورد توجه قرار بگیرد، یکی سخن ائمه معصومین بوده ودیگری اجماع خبرگان و عقل تفضیلی است که در این رابطه روش تحقیق نباید آماری باشد چراکه اجماع خبرگان در امر تجربی مهم است.

*  علوم انسانی با توجه به جایگاهی که دارد مورد توجه قرار نگرفته است

وی ادامه داد: یکی از خلاءهایی که در جامعه دانشگاهی وجود دارد این موضوع است که علوم انسانی را با توجه به جایگاهی که دارد مورد توجه قرار نداده‌ایم، به طور مثال وقتی در محافل علمی از کلام الهی، ائمه معصومین(ع)، قرآن و احادیث به عنوان منبع علمی اشاره می‌کنیم، مورد قبول واقع نمی‌شود اما منابع کشورهای خارجی که بیشتر آنها مجلات هستند قبول می‌کنند.

نظر خود را در خصوص خبر” تاسیس رشته‌های میان‌رشته‌ای از مسؤولیت اصلی دانشگاه‌ است”  با ما در میان بگذارید.


جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طی نامه‌ای از شورای نگهبان بابت بی‌توجهی به فشارها و هجمه‌ها در روند بررسی صلاحیت کاندیداهای مجلس تجلیل کردند.

ببه گزارش فارسیها به نقل از فارس، جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی طی نامه‌ای از شورای نگهبان بابت بی‌توجهی به برخی فشارها و هجمه‌ها در بررسی صلاحیت کاندیداهای مجلس تجلیل و از این اقدام حمایت کردند.

 در ادامه این نامه آمده است:

اعضای محترم شورای نگهبان

ما دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی هم‌صدا با آحاد ملت همواره از عملکرد برخی مسؤلین گلایه داشته و مجلسی بدون وابستگان به خاندان‌های قدرت و ثروت، سلبریتی‌ها و عناصر بی‌خاصیت را طلب کرده‌ایم و اکنون که شما حقوق‌دانان و فقهای دلسوز و متعهد، با ردصلاحیت برخی افراد و احراز حداقل‌ها در دیگران، به وظیفه قانونی خود عمل کرده و خواسته مردم را اجابت کرده‌اید، تشکر عمیق و حمایت همه جانبه خود را اعلام می‌داریم.

ناگفته پیداست که تأیید‌های کنونی ناظر به ظواهر، زمان حال و حداقل‌هاست و مردم خود باید در کارزار انتخابات، اصلح را انتخاب کنند.

نظر خود را در خصوص خبر” دانشجویان از اعضای شورای نگهبان تجلیل کردند”  با ما در میان بگذارید.


عضو کمیسیون تلفیق بودجه سال ۹۹، گفت: با مصوبه امروز کمیسیون، وام ازدواج برای هر یک از زوجین ۵۰ میلیون تومان شد.

به گزارش فارسیها به نقل ازفارس،احمد امیرآبادی فراهانی، با اشاره به نشست امروز عصر کمیسیون تلفیق بودجه سال ۹۹ گفت: بر اساس مصوبه کمیسیون تلفیق وام ازدواج در سال ۹۹، ۵۰ میلیونی شد.

وی افزود: بر اساس این مصوبه به هر یک از زوجین ۵۰ میلیون تومان وام تعلق می‌گیرد که جمعاً دو نفر می‌توانند ۱۰۰ میلیون تومان وام بگیرند.

وام ازدواج 50 میلیونی با تصویب کمیسیون تلفیق بودجه انجام شد

عضو کمیسیون تلفیق بودجه سال ۹۹ اظهار داشت: به منظور حمایت از ازدواج جوانان، بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران موظف است از محل پس‌انداز و جاری قرض‌الحسنه نظام بانکی، تسهیلات قرض‌الحسنه ازدواج به زوجهایی که تاریخ عقد آنها بعد از ۱۳۹۶/۱/۱ است و تاکنون وام ازدواج دریافت نکرده‌اند، با اولویت نخست پرداخت کند. تسهیلات قرض‌الحسنه ازدواج برای هر یک از زوجها در سال ۱۳۹۹ پانصد میلیون ریال (۵۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال)  با دوره بازپرداخت ۷ ساله با اخذ یک ضامن معتبر و سفته است.

نظر خود را در خصوص خبر”وام ازدواج ۵۰ میلیونی با تصویب کمیسیون تلفیق بودجه انجام شد”  با ما در میان بگذارید.


شانه یخ زده که به آن کپسولیت چسبنده نیز می گویند اختلالی دردناک است که در آن حرکت شانه محدود می شود. اختلال شانه یخ زده هنگامی اتفاق می افتد که بافت همبند محکم اطراف مفصل شانه ضخیم، سفت و ملتهب می شود. کپسول مفصلی حاوی رباط هایی است که قسمت فوقانی استخوان بازو (هومروس) را به گودی کاسه ای (گلنوئید) متصل می کند و مفصل را در جای خود نگه می دارند که به آن مفصل گوی و کاسه نیز می گویند. به این اختلال شانه یخ زده می گویند چون هر چه درد بیشتری احساس شود، توانایی استفاده از شانه کمتر می شود. عدم استفاده از شانه سبب می شود که کپسول شانه ضخیم و سفت شود، و حرکت شانه نیز دشوارتر شود. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان، ما علل و نشانه ‌های شانه یخ زده را مورد بحث قرار می‌دهیم.

شانه یخ زده

شانه یخ زده تا چه حد رایج است؟

در گذشته گفته شده بود که این اختلال ۲% از جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد اما بعدها این آمار توسط پزشکان به چالش کشیده شد. گفته می شود که هم اکنون میزان رواج این اختلال کمتر از ۲% است. آمار اولیه خیلی سال پیش به دست آمد، هنگامی که هر درد و خشکی در شانه را شانه یخ زده می دانستند. اختلال شانه یخ زده در ارتباط با برخی از بیماری های رایج همچون دیابت است و اکنون دیابت بیش از گذشته رایج شده است. افزایش شیوع دیابت می تواند شانه یخ زده را با خود به همراه بیاورد.

آناتومی

شانه یک مفصل گوی و کاسه است که از سه استخوان تشکیل شده است: استخوان بازو (هومروس)، کتف (اسکاپولا) و ترقوه (کلاویکل). سر بخش فوقانی استخوان بازو در یک ساختار کاسه ای کم عمق در کتف جا می گیرد. بافت همبند محکمی (کپسول مفصلی شانه) مفصل را احاطه کرده است. مایع مفصلی (مایع سینوویال) به حرکت راحت تر کپسول مفصلی شانه و مفصل شانه کمک می کند.

علائم شانه یخ زده چه هستند؟

علائم اصلی شانه یخ زده درد، خشکی و محدودیت در حرکت یک شانه (نه هر دو شانه) هستند.

این علائم معمولا سه مرحله دارند:

مرحله اول- شروع یخ زدن

این مرحله دردناک است و بین ۲-۹ ماه دوام دارد. اولین علامت آن معمولا درد است. بعد از آن احساس خشکی و محدودیت در حرکت شانه شکل می گیرند. این درد در شب ها و زمانی که روی شانه آسیب دیده دراز می کشید تشدید می شود.

مرحله دوم- یخ زدگی کامل

به این مرحله، مرحله خشک شدن نیز می گویند که ۴-۱۲ ماه دوام دارد. درد این مرحله به تدریج کاهش میابد اما خشکی و محدودیت در حرکت باقی می ماند و می تواند تشدید شود. در این مرحله تمام حرکات شانه تحت تاثیر قرار می گیرند. حرکتی که بیشتر تحت تاثیر قرار می گیرد چرخش بازو به سمت عقب است. ممکن است عضلات اطراف شانه کوچک تر شوند چون از آن ها استفاده نمی شود.

مرحله سوم-  باز شدن یخ

این مرحله بین ۱ الی ۳ سال دوام دارد. درد و احساس خشکی به تدریج از بین می روند و توانایی حرکت، به آرامی به حالت عادی یا نزدیک عادی بر می گردد. علائم اختلال شانه یخ زده در انجام وظایف روزانه همچون رانندگی، لباس پوشیدن و خوابیدن مشکل ایجاد می کنند. حتی خاراندن کمر یا قرار دادن دست ها در جیب عقب می تواند غیر ممکن شود.

گاهی این علائم روی شغل و کار فرد هم تاثیر می گذارند. طول و شدت علائم می توانند از هر فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. در صورت عدم درمان، معمولا علائم ۲-۳ سال دوام خواهند داشت. در برخی موارد نیز طول مدت علائم کمتر خواهد بود. در موارد خیلی کم، این علائم چندین سال دوام خواهند داشت.

آرتریت شانه

تاریخچه طبیعی شانه یخ زده چگونه است؟

عقیده عمومی بر این است که اختلال شانه یخ زده بعد از ۱-۳ سال برطرف می شود. اما مطالعات طولانی مدت محدودی برای پشتیبانی از این ادعا در دسترس هستند. ممکن است که بیش از ۴۰% از بیماران علائم ماندگار داشته باشند، به علاوه ۷ الی ۱۵% از بیماران نیز به طور دائمی توانایی حرکت در قسمت آسیب دیده را از دست می دهند.

بر اساس مطالعه ۴.۴ ساله ای که روی بیمارانی که شانه یخ زده داشتند صورت گرفت تنها ۵۹% از بیماران عملکرد شانه شان به حالت عادی یا نزدیک عادی بازگشت و هیچ علائمی نداشتند یا علائم جزئی داشتند. مطالعه دیگری با طول دوره ۷ سال نشان داد که ۵۰% از بیماران هنوز هم درد خفیف داشتند و ۶۰% از آن ها احساس خشکی ادامه داری داشتند.

ادامه دار بودن این اختلال برای بیماران مشکل ساز است و برای جامعه نیز هزینه درمانی زیادی دارد، سبب از دست دادن بهره وری می شود و روی کیفیت زندگی تاثیر زیادی می گذارد.

آیا باید تحقیقات بیشتری برای بررسی شانه یخ زده صورت بگیرد؟

شانه یخ زده به تشخیص بالینی نیاز دارد. بیشتر آزمایش های تصویر برداری و آسیب شناسی که برای تایید تشخیص استفاده می شوند معمولا در تشخیص این اختلال سودمند نیستند و ممکن است باعث شوند که در تشخیص اشتباه رخ دهد.

پس از تشخیص شانه یخ زده، ممکن است نیاز باشد که در برخی بیماران امکان بروز سایر اختلالات همچون دیابت، اختلال تیروئید، زیاد بودن کلسترول خون و هایپرتنشن (فشار خون بالا) نیز بررسی شود چون این اختلالات با اختلال شانه یخ زده در ارتباط هستند.

چه چیزی سبب بروز اختلال شانه یخ زده می شود؟

اگر دچار عدم توازن هورمونی، دیابت و سیستم ایمنی ضعیف شده هستید ممکن است که در معرض التهاب مفاصل باشید. دوره های طولانی عدم فعالیت به علت صدمه، بیماری یا جراحی نیز شما را در معرض التهاب و چسبندگی کپسول قرار می دهند. در موارد شدید نیز ممکن است که بافت زخم شکل بگیرد. این موارد می توانند به شدت روی توانایی حرکت فرد تاثیر بگذارند. گاهی پیشرفت این اختلال می تواند طی ۲ الی ۹ ماه صورت بگیرد.

عوامل مخاطره آمیز شانه یخ زده

برخی از عوامل می توانند خطر بروز شانه یخ زده را افزایش دهند. از جمله:

سن و جنسیت

افراد بالای ۴۰ سال، خصوصا زنان، بیشتر در معرض اختلال شانه یخ زده قرار دارند.

عدم تحرک یا کاهش تحرک

افرادی که به مدت طولانی دچار عدم تحرک یا کاهش تحرک شانه بوده اند، بیشتر در معرض اختلال شانه یخ زده قرار دارند.

عدم تحرک می تواند در نتیجه عوامل زیادی اتفاق بیفتد از جمله:

  • آسیب به روتاتور کاف
  • آسیب به بازو
  • سکته
  • ریکاوری بعد از جراحی

شانه یخ زده

بیماری های سیستمیک

افرادی که به برخی از بیماری های خاص دچارند بیشتر در معرض اختلال شانه یخ زده قرار دارند. ب

یماری هایی که خطر بروز شانه یخ زده را افزایش می دهند عبارتند از:


بیشتر بخوانید: بیماری پارکینسون را با استفاده از نور می توان تشخیص داد


شانه یخ زده چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر فکر می کنید که دچار شانه یخ زده شده اید یا اگر شانه دردی دارید که سبب محدود شدن امکان حرکت کردن شده است به پزشک مراجعه کنید. درمان زود هنگام شانه یخ زده به پیشگیری از خشک شدن طولانی مدت مفصل و درد کمک می کند. پزشک درباره علائم تان از شما سوال می پرسد و شانه را با معاینه فیزیکی بررسی می کند.

علائم شانه یخ زده

پزشک می خواهد بداند که:

  • چه زمانی علائم تان شروع شدند، خصوصا اگر علائم تان پس از حادثه ای همچون افتادن شروع شده باشند.
  • اگر هر چیزی همچون حرکت یا استراحت سبب تشدید یا بهتر شدن درد می شود.
  • درد تا چه حد شدید است.
  • اگر علائم دیگری همچون گردن درد دارید.
  • علائم تان چه تاثیری روی زندگی روزمره تان می گذارند مثلا روی شغل تان
  • اگر بیماری دیگری دارید یا اگر دارویی مصرف می کنید.

معاینه فیزیکی

در طول معاینه فیزیکی، پزشک به شما می گوید که شانه یا بازوها را تا جایی که می توانید در هر جهت حرکت دهید تا امکان حرکت را بررسی کند. ممکن است که پزشک در حرکت بازوها و شانه ها به شما کمک کند. اگر چه این کار می تواند دردناک باشد اما به پزشک کمک می کند که تشخیص دهد مشکل بیمار تا چه حد شدید است. به علاوه گاهی پزشک روی قسمت هایی از شانه فشار وارد می کند تا تشخیص دهد که چه چیزی سبب بروز درد می شود و درد در کدام قسمت شدیدتر است.

پزشک وجود علائمی همچون این موارد را نیز بررسی می کند:

  • ورم
  • کبودی
  • کوچک شدن عضلات

تعویض مفصل شانه و آرنج

آزمایش های بیشتر

ممکن است برای تشخیص سایر اختلالات به انجام آزمایش های بیشتری نیاز باشد. برای مثال اگر پزشک شک کند که ممکن است دچار این موارد باشید از شما آزمایش خون می گیرد. دیابت (اختلال طولانی مدتی که به علت وجود گلوکز یا قند زیاد در خون اتفاق می افتد). شانه یخ زده در افرادی که دیابت دارند رایج تر است.

پلی‌ میالژی‌ روماتیکا یا آرتریت‌ گیجگاهی اختلالی است که سبب می شود بافت مفاصل ملتهب (گرم و متورم) شود و سبب بروز علائمی نظیر درد مفاصل و احساس خشک شدن می شود.

ممکن است که پزشک سایر دلایل ممکن برای علائم تان را بررسی کند همچون:

تصویر برداری

مطالعات تصویر برداری

معمولا از مطالعات تصویر برداری در تشخیص شانه یخ زده استفاده نمی شود. به علت ناهمگون بودن روش های تصویر برداری و وجود عواملی مخل که نتیجه گیری از مطالعات تصویر برداری را دشوار می کنند، معمولا هیچ آزمایش تصویر برداری ای به طور کامل نمی تواند این اختلال را تشخیص دهد. اما مطالعات بیشتری در حال یافتن ملاکی برای روش های تصویر برداری هستند. یافته های جدید قادر به نشان دادن ضخیم شدن رباط کوراکوهومرال و گلنوهومرال هستند.

رادیوگرافی

معمولا رادیوگراف ها نقشی در تشخیص شانه یخ زده ندارند اما فیلم های ساده از شانه باید تهیه شوند تا هر پروسه آسیب شناختی دیگری را تشخیص دهند.

این رادیوگراف ها شامل این مواردند:

  • بررسی قدامی خلفی (AP) مفصل گلنوهومرال
  • بررسی عضله فوق خاری

اولتراسونوگرافی

استفاده از سونوگرافی (معمولی و داپلر) برای تشخیص شانه یخ زده هنوز هم بحث برانگیز است. به طور کلی، این مطالعات و روش ها می توانند ضخیم شدن برخی رباط ها را نشان دهند.

شانه یخ زده

آرتروگرافی

آرتروگرافی که شامل تزریق داخل مفصلی کنتراست رقیق ید دار شده است، می تواند در تشخیص و درمان شانه یخ زده استفاده شود.

این موارد می توانند نشان دهنده شانه یخ زده باشند:

  • کاهش انبساط کپسولی
  • عدم انبساط کیسه های بورس واقع در زیر استخوان شانه

طبق گزارشات، یافته های سی تی (CT) آرتروگرافی قابل مقایسه با یافته های تصویر برداری رزونانس مغناطیسی (MRI) هستند.

تصویر برداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

معمولا در مواردی که شانه یخ زده وجود دارد از همان ابتدا از MRI استفاده نمی کنند. اما اگر بیمار بعد از گذشت زمانی (۶ هفته تا ۳ ماه) بهبود پیدا نکند، سپس از MRI برای بررسی پارگی روتاتور کاف یا آسیب شناسی داخل مفصلی استفاده می کنند. طبق نتایج به دست آمده، MRI غیر کنتراست (بدون MRI آرتروگرافی) به همراه ملاک های بالینی گاهی می تواند به تشخیص دقیق شانه یخ زده کمک کند.

چه اختلالاتی هستند که می توانند شبیه شانه یخ زده باشند؟

التهاب مفصل شانه (آرتریت) یا مفاصل اطراف شانه و آرتریت دژنراتیو مفصل شانه می توانند سبب ورم، درد یا خشک شدن مفصل شوند که می توانند امکان حرکت شانه یخ زده را محدود کنند.

آسیب به تاندون های اطراف شانه (تاندون های روتاتور کاف) می تواند حرکت شانه را محدود کند اما معمولا این حرکت در تمام جهات محدود نمی شود. معمولا در طول بررسی شانه ای که دچار آسیب تاندون شده (تاندونیت یا پارگی تاندون) پزشک گاهی مفصل را بیش از آن چیزی که خود بیمار می تواند، حرکت می دهد.


بیشتر بخوانید: درباره بیماری استئوآرتریت چه میدانید


درد شانه -3

شانه یخ زده چگونه درمان می شود؟

می توان شانه یخ زده را بدون درمان گذاشت اما درد و احساس خشک بودن می توانند تا ۳ سال دوام داشته باشند.

ترکیبی از موارد زیر می تواند پروسه ریکاوری تان را تسریع ببخشد:

  • فیزیکال تراپی
  • دارو
  • جراحی
  • درمان در خانه

تمرینات کششی برای بهبود شانه یخ زده

همیشه قبل از ورزش، شانه هایتان را گرم کنید. بهترین راه برای انجام این کار این است که یک دوش آب گرم بگیرید یا حمام ۱۰ الی ۱۵ دقیقه ای داشته باشید. می توانید از پد گرمایی مرطوب شده یا یک حوله نمداری که گرم شده هم استفاده کنید. اما استفاده از این روش ها به اندازه دوش گرفتن موثر نیست.

انجام تمرینات کششی زیر کشش را تا جایی ادامه دهید که احساس کشیدگی احساس کنید و نه احساس درد:

حرکت کششی نوسانی

این تمرین را زودتر از سایر تمرینات امتحان کنید. شانه هایتان را در حالت استراحت قرار دهید. بایستید و به آرامی به سمت جلو یا پایین خم شوید و به بازوی آسیب دیده این امکان را بدهید که در حالت آویزان باشد. بازو را در یک حرکت چرخشی کوچک بچرخانید.

روزانه این تمرین را ۱۰ بار در هر جهت انجام دهید. وقتی علائم تان بهبود پیدا کردند، نوسان را بیشتر کنید اما هیچ وقت به دست تان فشار وارد نکنید. وقتی برای انجام تمرینات بیشتری آماده بودید، با نگه داشتن یک وزنه سبک کشش را افزایش دهید.

حرکت کششی با کمک حوله

یک حوله را با دو دست تان پشت سرتان نگه دارید. حوله را در یک موقعیت افقی نگه دارید. از بازویی که آسیب ندیده برای کشیدن بازوی آسیب دیده به سمت بالا استفاده کنید. می توانید حوله را دور شانه ای بپیچید که آسیب ندیده و نوع پیشرفته تری از این حرکت کششی را انجام دهید. انتهای حوله را با دست آسیب دیده بگیرید و آن را به سمت پایین کمر بکشید. این تمرین را روزی ۱۰ تا ۲۰ بار انجام دهید.

شانه یخ زده

حرکت کششی انگشت

روبروی یک دیوار بایستید و سه چهارم طول بازو از دیوار فاصله بگیرید. به آرامی به دیوار نزدیک شوید و با نوک انگشت دست آسیب دیده دیوار را لمس کنید. در حالی که بازو کاملا در حالت خمیده قرار دارد، به آرامی مثل عنکبوت انگشت تان را از روی دیوار بالا ببرید تا زمانی که دست به سطح شانه ها برسد یا تا زمانی که احساس اذیت شدن نداشته باشید.

باید با انگشتان تان این کار را انجام دهید و نه با عضلات شانه تان. به آرامی دست تان را پایین بیاورید (در صورت لزوم با کمک دست آسیب ندیده) و این حرکت را تکرار کنید. این حرکت را روزانه ۱۰ الی ۲۰ بار تکرار کنید.

تمرین کششی بازو

بنشینید یا بایستید. از دست آسیب ندیده برای بالا بردن بازویی که آسیب دیده استفاده کنید، سپس آن را بالا ببرید و برای کشیدن شانه به آرامی فشار وارد کنید. این حرکت کششی را برای ۱۵ الی ۲۰ ثانیه حفظ کنید و این تمرین را روزانه ۱۰ الی ۲۰ بار انجام دهید.

حرکت چرخشی به سمت داخل

در کنار یک در بسته بایستید و یک سر بلند ورزشی را دور دسته در بپیچید. سر دیگر آن را با دستی که آسیب دیده بگیرید و آرنج را در زاویه ۹۰ درجه نگه دارید. باند را تا ۲ الی ۳ اینچ به سمت داخل بدن بکشید و برای ۵ ثانیه این حالت را حفظ کنید. روزانه ۱۰ الی ۱۵ بار این حرکت را تکرار کنید.

چرخش به سمت بیرون

یک باند ورزشی را بین دستان تان نگه دارید در حالی که آرنج هایتان در زاویه ۹۰ درجه در کنارتان قرار دارند. قسمت پایینی بازوی آسیب دیده را تا ۲ الی ۳ اینچ به سمت بیرون بچرخانید و این حالت را برای ۵ ثانیه حفظ کنید. این حرکت را روزانه ۱۰ الی ۱۵ بار تکرار کنید.

شروع حرکات مقاومتی

بعد از این که توانایی حرکت در شانه بهتر شد، می توانید تمرینات مقاومتی روتاتور کاف را آغاز کنید. اطمینان حاصل کنید که شانه هایتان را گرم می کنید و قبل از انجام تمرینات مقاومتی حتما تمرینات کششی را انجام دهید.

آرتروز شانه

درمان شانه یخ زده

شانه یخ زده معمولا با گذر زمان بهتر می شود اگر چه ممکن است بهبود آن ۳ سال زمان ببرد. تمرکز درمان روی کنترل درد، ترمیم امکان حرکت و قوی کردن مفصل آسیب دیده از طریق فیزیکال تراپی است.

درمان غیر از جراحی

مراحل اولیه

مرحله اولیه شانه یخ زده دردناک ترین مرحله است. اگر در مراحل اولیه شانه یخ زده هستید، پزشک پیشنهاد می دهد که از انجام حرکاتی (همچون کشیدن دست ها بالای سر) که سبب تشدید درد می شوند بپرهیزید. اما به طور کامل انجام حرکات را قطع نکنید. درمان در طول این مرحله روی رهایی از درد تمرکز دارد.

مسکن

اگر درد دارید ممکن است که پزشک مسکن هایی (نظیر پاراستامول یا ترکیبی از پاراستامول و کدئین) را تجویز کند. برخی از مسکن ها نظیر پاراستامول نیز به صورت بدون نیاز به تجویز در دسترس هستند. همیشه دستورالعمل روی داروها را دنبال کنید تا اطمینان حاصل کنید که آن دارو و دوز دریافتی آن مناسب شما است. اگر دردتان شدید است ممکن است که پزشک داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) را پیشنهاد دهد. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی علاوه بر رهایی از درد به کاهش ورم در کپسول شانه هم کمک می کنند. وقتی داروهای NSAID به طور مرتب مصرف شوند تاثیر بیشتری دارند. پس به جای این که هنگام تشدید علائم از آن ها استفاده کنید، به طور مرتب آن ها را مصرف کنید. داروهای NSAID عوارض جانبی ای هم دارند. همیشه به بروشور دارو توجه کنید تا اطلاعات بیشتری درباره عوارض جانبی آن به دست بیاورید.

اگر دچار این علائم هستید داروهای NSAID را دریافت نکنید:

  • آسم (اختلالی که روی ریه ها تاثیر می گذارد)
  • فشار خون بالا (هایپرتنشن)
  • مشکلات قلب و کلیه

تزریق کورتیکواستروئید

اگر دچار اختلال شانه یخ زده از نوع شدید هستید، درمان با کمک مسکن برای کنترل درد کافی نیست. اگر این مشکل را دارید ممکن است که پزشک از تزریق کورتیکواستروئید در مفصل شانه و اطراف آن استفاده کند. کورتیکواستروئیدها داروهایی هستند که حاوی هورمون هستند (گروهی از مواد شیمیایی قوی که تاثیر زیادی روی بدن دارند).

این داروها به کاهش ورم و درد کمک می کنند. ممکن است که کورتیکواستروئیدها با بیحسی موضعی (داروهای مسکن) استفاده شوند. تزریق کورتیکواستروئید به رهایی از درد و تقویت حرکات شانه کمک می کند. اما این تزریق نمی تواند اختلال شما را درمان کند و علائم تان به تدریج باز خواهند گشت.

شانه یخ زده

از تزریق کورتیکواستروئید هنگامی که درد شانه از بین رفته و تنها احساس خشک بودن باقی مانده استفاده نمی شود. تزریق زیاد کورتیکواستروئید می تواند سبب آسیب به شانه شود پس تنها ۳ بار در سال می توانید این نوع درمان را داشته باشید. بین تزریق های کورتیکواستروئید نیز به ۳ الی ۴ هفته زمان نیاز است.

هیدرودیلاسیون

اگر علائم تان با استفاده از سایر روش های غیر جراحی بهبود نیافتند، ممکن است که پزشک تان هیدرودیلاسیون را پیشنهاد دهد. این پروسه شامل تزریق میزان زیاد مایع استریل به مفصل شانه برای انبساط و کشیدن کپسول مفصلی شانه است. هیدرودیلاسیون توسط رادیولوژیست صورت می گیرد که از تکنیک های تصویر برداری برای هدایت قرار گرفتن مایعات استفاده می کند.

درمان جراحی شانه یخ زده

اگر علائم تان توسط درمان و سایر روش های محافظه کارانه بهبود نیافتند ممکن است که پزشک درباره جراحی با شما صحبت کند. حتما درباره ریکاوری، درمان های ساده و خطرات جراحی با پزشک مشورت کنید. جراحی شانه یخ زده در طول مرحله دوم شانه یخ زده صورت می گیرد. هدف جراحی کشش و رها کردن کپسول مفصلی خشک شده است. رایج ترین روش های درمانی شامل درمان‌ های تحت بیهوشی (MUA) و آرتروسکوپی شانه هستند.

درمان‌ های تحت بیهوشی (MUA)

در طول این پروسه فرد در خواب است. پزشک با استفاده از زور شانه را حرکت می دهد که این کار می تواند سبب کشیدگی یا پارگی کپسول مفصلی و بافت زخم شود. این کار سبب رهایی شانه سفت شده و افزایش امکان حرکت می شود.

آرتروسکوپی شانه

در این پروسه پزشک در قسمت های سفت شده کپسول مفصلی برش ایجاد می کند. این پروسه توسط استفاده از ابزاری با اندازه مداد صورت می گیرد که در برش های کوچک ایجاد شده اطراف شانه جاسازی می شود. در بسیاری از موارد، پروسه MUA و آرتروسکوپی در ترکیب با هم استفاده می شوند تا فرد به بهترین نتیجه برسد. بسیاری از بیماران نتایج خوبی از این روش ها دریافت می کنند.


بیشتر بخوانید: درباره آرتروسکوپی چه میدانیم


ریکاوری بعد از جراحی شانه یخ زده

بعد از جراحی استفاده از فیزیکال تراپی برای حفظ حرکتی که با جراحی به دست آمده ضروری است. زمان ریکاوری می تواند از ۶ هفته تا ۳ ماه متفاوت باشد. اگر چه ریکاوری پروسه ای آهسته است، اما ادامه دادن درمان یکی از عوامل مهم در بازگشت به تمام فعالیت هایی است که از انجام آن ها لذت می برید. معمولا جراحی در طولانی مدت نتایج مناسبی فراهم می کند و اکثر بیماران دردشان کاهش میابد یا دردی حس نمی کنند و امکان حرکت در آن ها بهتر می شود.

در برخی موارد، حتی بعد از چندین سال امکان حرکت به طور کامل بر نمی گردد. گاهی نیز احساس خشک بودن تا حدی بر می گردد. بیماران دیابتی بعد از جراحی تا حدی احساس خشکی ادامه دار در شانه را تجربه می کنند. اگر چه به ندرت اما شانه یخ زده می تواند دوباره اتفاق بیفتد خصوصا اگر عواملی همچون دیابت هنوز وجود داشته باشند.

در طولانی مدت چه انتظاری می توانید داشته باشید؟

بسیاری از افراد در طول ۲ سال بدون درمان بهبود پیدا می کنند. فیزیکال تراپی و داروهای مسکن سبب تسریع پروسه بهبود می شوند. اگر جراحی داشته اید حتما تمرینات درمانی را در ماه های بعد از جراحی ادامه دهید تا مشکل برنگردد.

چگونه می توان از شانه یخ زده پیشگیری کرد؟

درمان زود هنگام از بدتر شدن مشکل پیشگیری می کند. اگر دیابت دارید، کنترل درست آن به کاهش خطر بروز شانه یخ زده کمک می کند.

درمان های دیگر شانه یخ زده

طب سوزنی

طب سوزنی شامل قرار دادن سوزن های ظریف در پوست قسمت های مشخصی از بدن است. معمولا این سوزن ها برای ۱۵ الی ۴۰ دقیقه در جایی که هستند باقی می مانند. در طول این زمان ممکن است که این سوزن ها برداشته شوند یا تغییر داده شوند. از آن جایی که این سوزن ها به باریکی مو هستند، بسیار انعطاف پذیرند، و به روش های ماهرانه جاسازی می شوند؛ اکثر درمان های طب سوزنی معمولا بدون درد هستند.

شانه یخ زده

تحریک الکتریکی اعصاب از طریق پوست (TENS)

واحد TENS از جریان های الکتریکی روی نقاط اساسی در راه های عصبی استفاده می کند. جریان از طریق الکترودهای متصل به پوست منتقل می شود. این روش دردناک یا مضر نیست. این که TENS دقیقا چگونه عمل می کند شناخته شده نیست اما گمان می رود که از طریق تحریک رهاسازی مولکول های پیشگیری کننده از درد (اندورفین) عمل می کند.

پیش بینی بهبود شانه یخ زده چگونه است؟

پیش بینی بهبود شانه یخ زده به پاسخ آن به فیزیکال تراپی، تمرین و درمان هایی که در بالا ذکر شد بستگی دارد. در طول پروسه بازتوانی از آسیب دوباره به بافت شانه بپرهیزید. بیمارانی که اختلال شانه یخ زده در آن ها مداوم است می توانند از روش جراحی آرتروسکوپی یا MUA برای رهایی از بافت زخم استفاده کنند. بدون درمان تهاجمی، اکثرا شانه یخ زده می تواند به طور دائمی ادامه داشته باشد.

درمان های طبیعی شانه یخ زده

افرادی که شانه یخ زده دارند باید تمرینات فیزیوتراپی خفیف را به صورت روزانه انجام دهند، در نتیجه عضلات شانه خشک تر نمی شوند. می توانید این درمان ها را نیز امتحان کنید:

درمان طبیعی شانه یخ زده با خمیر زردچوبه

خمیری از زردچوبه را دوبار در روز روی شانه یخ زده قرار دهد. یا می توانید استفاده از مکمل کورکومین زردچوبه را آغاز کنید.

تمرینات کششی

تمرینات کششی را امتحان کنید. این تمرینات به افزایش حرکت بازو و شانه ها کمک می کنند.

پدهای گرمایی

استفاده از پدهای گرمایی نیز می تواند یکی از درمان های موثر برای شانه یخ زده باشد.

روغن هایی که بر اساس کافور هستند

استفاده موضعی از روغن هایی که بر اساس کافور هستند، به رهایی از درد و بهبود شانه یخ زده کمک می کند.

درمان طبیعی شانه یخ زده با سیر و روغن خردل

۲ یا ۳ حبه سیر را در روغن خردل قرار دهید، آن را بجوشانید، سپس بگذارید تا سرد شود و از این ترکیب دوبار در روز روی شانه استفاده کنید.

روغن نارگیل

ماساژ آرام با استفاده از روغن نارگیل نیز می تواند مفید باشد.

روغن سبزیجات

همیشه سعی کنید که از روغن سبزیجات (به میزان مناسب) روی مفاصل استفاده کنید چون به روان کردن مفاصل کمک می کند.

کمپرس سرد یا گرم

استفاده از کمپرس سرد یا گرم نیز می تواند سودمند باشد. یک حوله نخی را در آب داغ بخیسانید. سپس برای ۵ الی ۱۰ دقیقه شانه تان را با این حوله بپوشانید. این روش می تواند برای رهایی از درد شانه یخ زده مفید باشد.

درمان طبیعی شانه یخ زده با مکمل های غذایی

مکمل های غذایی همچون زردچوبه یا کندر نیز نقشی اساسی در بهبود شانه یخ زده ایفا می کنند.

روغن ماهی و گلوکوزامین

روغن ماهی و گلوکوزامین در رهایی از درد مفاصل سودمندند.

شانه یخ زده

مواد غذایی سرشار از کلسیم

استفاده از مواد غذایی سرشار از کلسیم نیز توصیه می شود. این مواد غذایی شامل حبوبات، سوپ جو و سوپ جلبک هستند. به علاوه مصرف سبزیجات نیز توصیه می شود.

درمان طبیعی شانه یخ زده با اسپیرولینا

اسپیرولینا نیز یک منبع طبیعی از پروتئین ها، ویتامین ها و مواد معدنی است. مصرف اسپیرولینا همراه با فلفل سیاه به بهبود شانه یخ زده کمک می کند. برخی از درمان های پیشنهادی بالا می توانند برای خیلی از افراد موثر باشند. در موارد شدید این اختلال باید با پزشک مشورت کنید. اطلاعات بالا توسط سازمان غذا و دارو بررسی نشده اند و تنها به عنوان توصیه بیان شده اند پس نباید به عنوان تنها ابزار درمانی از آن ها استفاده شود.

 


محققان چینی یک مدل بالینی را برای پیش بینی خطر ابتلا به سرطان مری تهیه کرده‌اند.

به گزارش فارسیها به نقل از فارس،  محققان چینی یک مدل بالینی را برای پیش بینی خطر ابتلا به سرطان مری تهیه کرده‌اند.

محققان بیمارستان سرطان پکن یک مطالعه چند مرکزه انجام دادند و نتایج ارزیابی آندوسکوپی بیش از ۱۰ هزار بیمار سرپایی را در هر دو مناطق پرخطر در شمال چین و مناطق کم خطر در جنوب چین جمع آوری کردند.

آنها یک مدل پیش بینی برای برآورد خطر ضایعات مری درجه بالا برای کاربرد در تنظیمات بالینی ایجاد کردند؛ با شیوع نسبتاً زیاد سرطان مری، چین غربالگری اولیه این بیماری را در مناطق پرخطر ترتیب داده است.

آنها عملکرد این مدل را در یک جمعیت خارجی مورد بررسی قرار دادند؛ دقت پیش بینی این مدل در مناطق پرخطر چین به ۸۷.۱ درصد و برای نمونه مختلط از مناطق مختلف ۸۴.۳ درصد رسیده است.

این مدل از پتانسیل استفاده در غربالگری فرصت طلبانه بالینی برای کمک به تصمیم گیری برای هر دو متخصص مراقبت‌های بهداشتی و افراد برخوردار است.

در سال ۲۰۱۲، بیماری سرطان مری هشتمین سرطان در دنیا از نظر بیشترین تعداد وقوع بوده که در طول آن سال ۴۵۶ هزار نمونه جدید مشاهده شد؛ این بیماری منجر به ۴۰۰ هزار مرگ شد که این عدد در سال ۱۹۹۰، ۳۴۵ هزار مرگ بود. نرخ این بیماری در کشورهای مختلف متفاوت است، اما نیمی از تمامی موارد در چین روی می‌دهد.

وقوع این بیماری در مردان نیز سه برابر بیش از زنان است؛ این تحقیق در ژورنال اندوسکوپی دستگاه گوارش منتشر شده است.

نظر خود را در خصوص خبر” پیش بینی شدن سرطان مری”  با ما در میان بگذارید.


امروز در مجله آنلاین موزیک دان  با مطلب آموزشی ” درمان ترک‌ پوست با کرم خانگی” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

ترک پوست یا استرچ مارک (Stretch Marks) در نتیجه کشش فیبرهای کشسان پوست شکل می گیرد. ترک پوست بیشتر در زنان باردار یا در نتیجه نوسانات وزن بدن و عوامل ارثی دیگر تشکیل می شود . به نقل از “استپ تو هلث”، کرم و محصولات موضعی مختلفی برای به حداقل رساندن ظاهر ترک های پوست در دسترس است. کرمی دست‌ساز حاوی ویتامین E می تواند فواید جالب توجهی برای پوست داشته باشد. در ادامه روش تهیه یک کرم خانگی را آموزش می دهیم :

درمان ترک‌ پوست
درمان ترک‌ پوست

برای شروع، شی باتر را در یک ظرف بریزید و به روش بن ماری آن را ذوب کنید.

هنگامی که شی باتر ذوب شد، روغن نارگیل را به آن ها اضافه کنید و روی حرارت کم این مواد را هم بزنید. در مرحله بعد، کپسول ویتامین E را باز و محتویات آن را به ترکیب اضافه کنید. به هم زدن مواد را ادامه دهید و این ترکیب را از روی حرارت بردارید.

در صورت تمایل، نصف قاشق غذاخوری روغن آووکادو به این ترکیب بیفزایید. در نهایت، ترکیب را در یک ظرف دردار بریزید و صبر کنید تا به حالت جامد درآید و در مکانی خشک و خنک نگهداری کنید.

این کرم را روی هر قسمت از پوست که دارای ترک های پوستی است بمالید.

تا زمانی که کرم به خوبی جذب پوست شود به ماساژ دادن ادامه دهید.

بدون آبکشی اجازه دهید به همان حالت باقی بماند و این کار را هر روز و ترجیحا دو بار در روز انجام دهید.

این کرم دست‌ساز یک درمان معجزه‌گر برای ترک های پوست است از این رو، باید در بلند مدت از این کرم استفاده کنید تا شاهد محوتر شدن ترک های پوست خود باشید.

دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم و فعالیت بدنی به میزان کافی اهمیت دارد. این عادات عوامل تاثیرگذاری در سلامت پوست هستند و به حفظ استحکام و شادابی آن کمک می کنند. شی باتر نوعی چربی است که از دانه‌ درخت شی (Shea) استخراج می‌شود.

 

منبع: خراسان


بهترین مارک لیزر موهای زائد

موهای ناخواسته بدن می تواند بر احساسات و حس اعتماد به نفس ما، تعاملات اجتماعی مان، آنچه می پوشیم و آنچه انجام می دهیم تأثیر بگذارد. گزینه های از بین بردن موهای ناخواسته شامل چیدن، تراشیدن، سفید کردن، استفاده از کرم و اپیلاسیون (استفاده از وسیله ای است که چندین مو را به طور همزمان بیرون می کشد) می باشد.

گزینه های طولانی مدت  هم جود دارند که عبارتند از الکترولیز، که از یک جریان الکتریکی برای از بین بردن فولیکول های موهای فرد و لیزر درمانی استفاده می کند. پس حال این سوال مطرح میشود که لیزر درمانی چیست؟ نتیجه آن چه می تواند باشد؟ عوارض جانبی آن کدامند؟ بهترین لیزر موهای زائد چیست؟ انواع دستگاه لیزر موهای زائد کدامند؟ و لیزر موهای زائد چگونه انجام می شود؟

لیزرها طول موجی مشخصی را منتشر می کنند و با برخورد با پوست، انرژی ساطع شده خود را به پوست و در واقعیت ملانین رنگدانه مو منتقل می کنند. لذا این منطقه گرم می شود و به بافت اطراف آسیب می رساند.

اما برای از بین بردن دائمی موها و به حداقل رساندن آسیب به بافت اطراف، نیاز به اثر بخشی لیزر تنها در سلولهای خاص است. این سلولهای بنیادی فولیکول مو هستند که در قسمتی از مو معروف به برآمدگی مو قرار دارند.

آیا لیزر موهای زائد بدن را به طور دائمی از بین می برد؟

درمان با لیزر هم می تواند تراکم مو را به طور دائم کاهش دهد و هم موهای ناخواسته را برای همیشه از بین ببرد. کاهش دائمی تراکم مو به این معنی است که برخی از موها بعد از یک دوره درمانی مجدداً دوباره رشد می کنند و بیماران به درمان با لیزر مداوم نیاز دارند. از بین بردن دائمی مو به این معنی است که هیچ یک از موهای موجود در ناحیه تحت درمان پس از یک دوره درمانی مجدداً دوباره رشد نخواهند کرد و نیازی به لیزر درمانی مداوم نیست.

اینکه موها به طور دائمی برداشته می شوند یا فقط تراکم آنها کاهش می یابد، تحت تأثیر عواملی قرار می گیرد:

  • رنگ و ضخامت موهای تحت درمان
  • رنگ پوست بیمار
  • نوع و کیفیت لیزر مورد استفاده
  • و صلاحیت و آموزش شخصی که لیزر را انجام می دهد

با این حال، اگر موهای خاکستری دارید، که هیچ رنگدانه ملانین ندارند، لیزرهای موجود در حال حاضر برای شما کارگشا نخواهند بود.

لیزر موهای زائد

به چه تعداد درمان (چند جلسه درماننیاز دارم؟

تعداد جلسات درمانی مورد نیاز شما بستگی به نوع پوست شما دارد. این عامل پوست شما را بر اساس رنگ، حساسیت به نور خورشید و احتمال ایجاد سوختگی در آن طبقه بندی می کند.

پوست های روشن یا سفید، به راحتی دچار سوختگی می شوند (انواع فیتزپاتریک نوع ۱ و ۲) این افراد که دارای موهای تیره نیز باشند معمولاً با ۴-۶ درمان هر ۴-۶ هفته می توانند موهای زائد خود را از بین ببرند. افرادی که موهای متعادل دارند، معمولا دائمی موهای زائد خود را از دست میدهند و ممکن است بعد از یک دوره درمان اولیه، ۶ تا ۱۲ درمان در ماه، دیگر نیازی به درمان مجدد نداشته باشند.

پوست قهوه ای روشن، گاهی اوقات تیره، برنزه تا قهوه ای روشن (نوع ۳) افرادی که موهای تیره دارند، معمولاً با ۶-۱۰ درمان هر ۴-۶ هفته می توانند موهای زائد خود را از بین ببرند. افرادی که موهای متعادل دارند معمولاً به کاهش دائمی موها دست می یابند و پس از یک دوره اولیه درمان ممکن است نیاز به ۳-۶ درمان تکرار در ماه داشته باشد.

پوست قهوه ای متوسط ​​تا قهوه ای تیره، به ندرت دچار سوختگی می شود، برنزه خوب یا قهوه ای متوسط ​​(پوست های نوع ۴ و ۵) افراد دارای موهای تیره معمولاً با ۶-۱۰ درمان هر ۴-۶ هفته می توانند به رفع دائمی موهای زائد برسند. ترمیم و نگهداری معمولاً با ۳-۶ تکرار درمان ماهانه انجام پذیر خواهد بود. در مورد این افراد درمان مجدد باید به اندازه کافی طولانی باشد تا رشد موهای جدید به کمترین مقدار ممکن برسد.

از چه عوارض جانبی باید آگاه باشم؟

برای جلوگیری از آسیب دیدگی توصیه می شود در طول درمان از عینک استفاده کنید. شما همچنین در طول درمان، به خصوص چند جلسه اول، درد کمی را تجربه خواهید کرد. بعد از درمان با لیزر، پوست شما ۱۵ تا ۳۰ دقیقه احساس گرما خواهد کرد. تا ۲۴ ساعت ممکن است قرمزی و تورم وجود داشته باشد.

عوارض جانبی جدی تر می تواند شامل تاول ها، رنگدانه های پوستی بیش از حد یا خیلی کم یا زخم های دائمی باشد. این موارد معمولاً در افرادی که اخیرا در به مدت طولانی در معرض آفتاب قرار داشته اند و یا تنظیمات دستگاه لیزر در آنها به صورت نا مناسب و تنظیم نشده انجام شده است رخ می دهد. از طرف دیگر، این عوارض جانبی ممکن است هنگامی ایجاد شود که بیماران از داروهایی استفاده کنند که بر واکنش پوست آنها به لیزر تأثیر بگذارد. پس در صورت مصرف داروی خاصی قبل از انجام لیزر این موضوع بایستی با پزشک متخصص در میان گذاشته شود.

لیزر دایود چیست ؟

نوع لیزر نه تنها بر چگونگی عملکرد آن تأثیر می گذارد، بلکه بر احتمال بروز عوارض جانبی نیز تأثیرگذار می باشد. لیزرهای مناسب برای از بین بردن موهای زائد شامل: لیزرهای یاقوت زنی پالس طولانی، لیزرهای الکساندریت پالس طولانی، لیزرهای دایود پالس طولانی و لیزر Nd: YAG با پالس بلند هستند.

دستگاههای نور پالس شدید (IPL) دستگاه لیزر نیستند بلکه لامپهای فلش هستند که بطور همزمان چندین طول موج از نور را ساطع می کنند. آنها نسبت به روشهای لیزر، کمتر مورد استفاده قرار می گیرند و احتمالاً موهای زائد را به طور دائمی از بین می برند.

برای به حداقل رساندن خطر آسیب به سلولهای تولیدکننده ملانین در سطح پوست، انتخاب لیزر و نحوه استفاده از آن با نوع پوست شما بایستی مطابقت داشته باشد.

افراد دارای رنگ پوست معمولی و موهای تیره می توانند از یک دستگاه IPL یا یک دستگاه لیزر الکساندریت یا دستگاه لیزر دایود استفاده کنند. افرادی که پوست تیره دارند و رنگ موهایشان نیز تیره است می توانند از لیزر Nd: YAG یا دایود استفاده کنند. همچنین افراد دارای موهای بلوند یا قرمز می توانند از لیزر دایود استفاده کنند.

برای کنترل انتشار گرما و آسیب بافت های ناخواسته، از پالس های لیزر کوتاه استفاده می شود. انرژی لیزر نیز تنظیم شده است: باید به اندازه کافی زیاد باشد تا به سلول های مربوط به فولیکول های مو آسیب برساند اما آنقدر زیاد نباشد که باعث ناراحتی یا سوختگی شود.

لیزر دایود چیست؟

دایود لیزر (LD)، دایود لیزر تزریقی (ILD) و یا لیزر دایود یک وسیله نیمه هادی شبیه به یک دایود تابش نور است که در آن یک دایود پمپ شده مستقیم با جریان الکتریکی می تواند شرایط اتصال را در محل اتصال دایود ایجاد کند. دایودهای لیزر مستقیماً می توانند انرژی الکتریکی را به نور تبدیل کنند. انتقال ولتاژ P-N با استفاده از ولتاژ، پروسه نوترکیبی الکترون با ایجاد یک روزنه را امکان پذیر می کند. به دلیل افت الکترون از سطح انرژی بالاتر به سطح پایین تر، تابش، به صورت فوتون ساطع شده ایجاد می شود. این انتشار خودبخودی است. انتشار با ادامه روند و تولید بیشتر نور با همان فاز، انسجام و طول موج ادامه می یابد.

لیزر دایود یا الکساندرایت؟

اگرچه دایود می تواند بیماران با رنگ پوست کمی تیره تر را درمان کند، اما لیزرهای الکساندرایت برای افراد با پوست روشن تر مناسب می باشند. برای انتخاب بهترین لیزر موهای زائد و انتخاب بین لیزر دایود و الکساندرایت بیایید با درد لیزر موهای زائد شروع کنیم، حساسیت و احساس درد در افراد مختلف می تواند بسیار متفاوت باشد. در برخی گزارشات آورده اند كه LightSheer (لیزر دایود) به ازای هر پالس لیزر بیشتر از GentleLASE (لیزر الکساندرایت) صدمه می زند.

Grunewald (2014) درد بیشتری را با لیزرهای دایود جدید گزارش داد در صورتی که کارایی آن مشابه لیزرهای الکساندریت گزارش شد. با اطلاع از این گزارشات، بیایید مطالعات دایود در مقابل الکساندرایت لیزر موهای زائد را با هم مقایسه کنیم:

  • لیزرهای دایود در مقایسه با الکساندرایت از طول موج بیشتری استفاده می کنند (معمولاً حدود ۸۱۰ نانومتر).
  • این امر باعث نفوذ عمیق تر به پوست می شود.
  • طول موج های طولانی تر از آسیب پوستی سطحی در نزدیکی سطح پوست در بیماران تیره پوست جلوگیری می کنند.
  • از طرف دیگر، لیزرهای الکساندرایت دارای طول موج کوتاه تری هستند و این موضوع لیزر الکساندرایت را برای انواع روشن تر پوست مناسب ساخته است (افرادی که هنگام برنزه کردن به راحتی می سوزند).
  • در عمل، لیزرهای الکساندرایت (که طول موج کوتاه تری در حدود ۷۵۵ نانومتر دارند) با رنگ پوست سفیدتر یا روشن تر مطابقت بیشتری دارند.

در حالت کلی در مورد مقایسه لیزر دایود و الکساندرایت می توان گفت می توان گفت،  مطالعات متعدد انجام شده نشان داده است که درمان توسط لیزر دایود منجر به کاهش چشمگیر رشد مو و تاخیر در رشد مو می شود. در تمام بیماران ۱۰۰٪ کاهش مشاهده شده و تاخیر رشد ۱-۳ ماه اندازه گیری شده است. اگرچه لیزر دایود میزان درد بیشتری در مقایسه با درمان الکساندرایت دارد، اما درد آن هنوز کمتر از درمان توسط لیزر Nd: YAG است. مقدار موهای برداشته شده به طور قابل توجهی در درمان توسط لیزر دایود بیشتر از الکساندرایت است و موها برای رشد مجدد مدت زمان طولانی تری دارند.

لیزر موهای زائد

لیزر دایود یا shr ؟

SHR به معنی Super HairRemoval ، یک فناوری طراحی شده برای موهای زائد است که با موفقیت فراوانی همراه شده است. این سیستم با استفاده از فن آوری لیزر با مزایای استفاده از سیستم Pulsating Light، به نتایج بدون درد می پردازد. درمان با SHR راحت تر از سیستم های معمولی است و در این شیوه از پوست بسیار محافظت می شود.

سیستم SHR چگونه کار می کند؟

سیستم SHR، رویکردی انقلابی دارد که به جای بمباران پوست با مقادیر زیاد انرژی آسیب رسان (بر حسب ژول)، SHR چندین شلیک می کند، اما در مقادیر کم انرژی (بر حسب ژول)، با انجام این کار، به طرز عجیبی گرمای مورد نیاز اعمال می شود و موهای زائد از بین می روند. در این روش بیمار احساس گرما و احساس سوزن سوزن شدن خواهد کرد. برخی از مشتریان آن را با یک ماساژ گرم مقایسه می کنند. با استفاده از سیستم SHR، گرمای ایجاد شده همیشه روی پوست در حال حرکت خواهد بود و هرگز در یک ناحیه موضعی تثبیت نمی شود.

این فناوری اکنون در حال نوسازی است و هر ساله ماشینهای جدید به بازار عرضه می شوند که بر این اساس عمل می کنند. دستگاه های SHR برای نوع خاصی از مشتری بسیار عالی هستند، اما ماشین های DIODE برای انواع مختلف افراد، از نظر نوع پوست از روشن ترین و تیره ترین پوست بسیار کارآمد می باشند و برای انواع مو و رنگ مو به جز رنگ سفید مناسب هستند.

در نهایت پس از چندین سال آزمایش با هر دو نوع ماشین، آشکار شده است که دایودها با دقت بیشتری کار می کنند و پوست را برای سالهای طولانی صاف نگه می دارند.

لیزر تراپی

در کدام نواحی از بدن می توان از لیزر دایود استفاده کرد و چند جلسه لازم است؟

این روش درمانی را می توان برای هدف قرار دادن موهای قفسه سینه، پایین شکم، موهای پشت گردن، چانه، لب فوقانی، موهای گونه، منطقه بیکینی و موهای زیر بغل مورد استفاده قرار داد.

جلسات بسته به منطقه مورد نظر و درشت بودن و تراکم موهای زائد از ۳-۶ جلسه در ماه متغیر است. البته این تعداد جلسات نیز در افراد مختلف متفاوت می باشد.

فواصل بین جلسات اگر موهای صورت باشد باید ۴ تا ۶ هفته باشد و اگر قسمت دیگری از بدن باشد ۸-۱۰ هفته است. دلیل این امر این است که موهای صورت نسبت به موهای بدن سریعتر رشد می کنند.

قیمت و مشاوره رایگان خرید لیزر دایود ۲۰۱۹ (گروه لیزر ایرانیان)

جهت مشاوره رایگان که شامل موارد زیر است با گروه لیزر ایرانیان در ارتباط باشید :

  • مشاوره رایگان و اطلاع از قیمت تمام دستگاه های لیزر
  • مشاوره در مورد بهترین گارانتی و خدمات پس از فروش شرکتهای لیزر پزشکی موجود در ایران
  • مشاوره طبق نیاز شهر و مکان کلینیک شما از صفر تا صد جهت تجهیز کلینیک شما منطبق بر نیاز شهر شما
  • مشاوره و بازار یابی جهت شروع کار و معرفی برترین ها در این زمینه

شما می توانید با مراجعه به یکی از معتبرترین وب سایت های اینترنتی فعال در این زمینه که به مشاوره فروش انواع دستگاه های لیزر در ایران میپردازد بهترین انتخاب را انجام دهید . یکی از شناخته شده ترین  شرکتها که در زمینه مشاوره خرید انواع لوازم و تجهیزات پزشکی فعالیت می نماید گروه لیزر ایرانیان است. هدف گروه لیزر ایرانیان ایجاد تحول و توسعه در لیزر پزشکی و کسب درصد بالایی از رضایت مشتریان در عصر تکنولوژی و گرایش به زیبا زیستن امروز است.


امروز در مجله آنلاین موزیک دان با مقاله ” نکاتی پیرامون بهداشت لباس زیر بانوان ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

امیدواریم از این مطلب در بخش سلامت زنان موزیک دان استفاده نمایید.

بهداشت لباس زیربخش مهمی از سلامت خانم‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد اما شاید افراد کمی درباره آن اطلاعات داشته باشند. تحقیقات زیادی در دنیا درباره این موضوع انجام شده است که در زیر بخشی از آن‌ را مرور می کنیم :

نکاتی پیرامون بهداشت لباس زیر بانوان
نکاتی پیرامون بهداشت لباس زیر بانوان

لباس‌های زیر از جنس الیاف طبیعی انتخاب کنید

آیا شما می‌دانید بعضی از الیاف و پارچه‌ها برای لباس زیر مناسب‌تر است؟ با توجه به حساسیت و احتمال بروز عفونت، جنس لباس زیر بسیار اهمیت دارد. مثلا لباس زیر از جنس پنبه برای جلوگیری از عفونت بهترین است.

لباس‌های زیر ازجنس الیاف مصنوعی رطوبت را در خود نگه می‌دارد و فضای مناسبی برای رشد باکتری و عفونت ایجاد می‌کند در نتیجه بهتر است اصلا از این الیاف در لباس زیر استفاده نشود.

روزی یک بار لباس زیر خود را عوض کنید

پزشکان می‌گویند شما می‌توانید تا دو روز از یک لباس زیر استفاده کنید اما بهتر است هر روز لباس زیر خود را عوض کنید و لباس زیر استفاده شده را با مواد شوینده کاملا شست و شو دهید.

لباس زیر مناسب با اندازه خود انتخاب کنید

لباس‌های زیر بسیار تنگ یا بسیار گشاد مناسب نیست و بهترین کار این است لباس زیری را انتخاب کنید که کاملا اندازه شما باشد.

برای شست و شوی لباس‌های زیرازصابون‌های ضد آلرژی استفاده کنید

صابون‌های ضد آلرژی برای شست و شوی لباس‌های زیر بهترین گزینه است زیرا مواد شوینده معمولی ممکن است باعث خارش یا عفونت یا سوزش و آلرژی شود.

لباس‌های زیر را جدا از دیگر لباس‌ها و با آب داغ بشویید و بعد از شست و شو و خشک شدن، آن‌ها را در معرض نور خورشید قرار دهید و در نهایت بهتر است لباس‌های زیر را اتو کنید.

بیشتر از یک سال از یک لباس زیر استفاده نکنید

با وجود شست و شو و رعایت بهداشت بهتر است از یک لباس زیر بیش از یک سال استفاده نکنید و بعد از یک سال آن را با یک لباس زیر جدید جایگزین کنید.

 

منبع: healthline ، خراسان


شانه از سه استخوان تشکیل شده است: استخوان بازوی فوقانی (هومروس)، تیغه شانه (اسکاپولا) و کولاربون (کلاویکل). سر استخوان بازوی فوقانی در یک سوکت گرد در تیغه شانه فیت می شود. این سوکت را گلنوئید می نامند. ترکیبی از ماهیچه ها و تاندون ها، استخوان بازوی فرد را در محوریت شانه نگه می دارند. به این بافت ها، عضلات گرداننده ی شانه یا روتاتور کاف گفته می شود. آن ها سر استخوان بازوی بالایی را می پوشانند و آن را به تیغه شانه متصل می کنند. در این مقاله از بخش فیزیوتراپی و ارتوپدی موزیک دان ما به بررسی علل، علائم و راههای درمان درد شانه می پردازیم.

درد شانه

درد شانه و نحوه درمان آن

برخی از شرایط و انواع درد شانه ممکن است با افزایش سن رایج گردند. احتمالاً تا زمانی که به طور ناگهانی در یکی از شانه های خود احساس درد نکردید، زیاد به فکر شانه های خود نمیفتید. درد شانه می تواند طی یک عمل ساده اما مهم بروز کند، مثلا در حین مسواک زدن و خشک کردن موها، بستن سوتین خود، یا نگه داشتن چیزی در بالای سر.

با افزایش سن، دردهای شایع شانه بیشتر از همیشه تجربه می شوند. دکتر آرون رامپا، دانشیار جراحی ارتوپدی دانشکده پزشکی هاروارد می گوید: “انواع درد شانه بسیار متداول هستند.” درد شانه می تواند به تدریج یا ناگهانی بروز کند و خفیف یا شدید باشد. در ادامه برخی از شایع ترین شرایطی که ممکن است با آن ها مواجه شوید و نکاتی در مورد چگونگی رسیدگی به آن ها آورده شده است.

اگر شانه فرد آسیب ببیند چه باید بکند

اگر درد شانه دارید، همیشه نمی توانید علت آن را بیابید. گاهی اوقات، منشا درد شانه، مشکلات سایر بخش های بدن است که نهایتا به شانه فرد می رسد. دکتر آرون رامپا، اظهار می دارد: این مسئله ممکن است به همراه مشکلات خاصی در گردن، از جمله آرتروز و فتق دیسک رخ دهد.

به طور کلی، اگر درد زیادی را تجربه می کنید یا می دانید که به خود آسیب رسانده اید، بهتر است سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا بیماری شانه تان تشخیص داده شود. اما اگر درد شانه تان کلی و خفیف است، سعی کنید فعالیت های خود را تنظیم کنید، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مصرف کنید و حرکات کششی خفیفی انجام دهید تا ببینید آیا دردتان بهبود می یابد یا خیر. اما اگر پس از چند هفته دردتان برطرف نشد، باید با پزشک خود مشورت کنید.

صدمات و تحریکات روتاتور کاف

روتاتور کاف گروهی از ماهیچه ها و تاندون هاست که به فرد کمک می کند تا شانه خود را به داخل سوکت قلاب کند و امکان حرکت دایره ای را به شانه ها می دهد. به گفته آکادمی جراحی ارتوپدی آمریکا (AAOS) سالانه حدود دو میلیون نفر برای مشکلات مربوط به روتاتور کاف به پزشک مراجعه می کنند. بیشتر مشکلات مربوط به روتاتور کاف در دو دسته قرار می گیرند: پارگی یا التهاب.

اگر به هنگام بلند کردن بازوها به بالای سر خود برای شانه زدن موها یا هنگام رساندن دست ها به هم، در پشت خود درد داشتید، شک نکنید که شما نیز دچار مشکل روتاتور کاف هستید. دکتر رامپا می گوید: “افرادی که دچار این مشکل هستند نمی توانند تمام کارهای مدنظر خود را انجام دهند، مانند قرار دادن ظروف در کابینت بالا، بازی تنیس یا هرس کردن باغ”.

ضربه به روتاتور کاف

این حالت، زمانی رخ می دهد که شانه ها دچار سوزش، التهاب یا فشرده سازی تاندون یا بورسا شوند (کیسه های پر از مایع که بین استخوان ها قرار دارند). آسیب، ناشی از ضربه است، اما همچنین می تواند ناشی از سایش عمومی و پارگی روتین باشد.

پارگی در روتاتور کاف

پارگی در روتاتور کاف باعث ایجاد درد می شود که شبیه به یک ضربه است اما یک ویژگی متمایز دیگری نیز دارد. دکتر رامپا می گوید: “اگر درد با ضعف همراه باشد، احتمالاً در اثر پارگی ایجاد می شود و اگر فرد فقط درد داشته باشد، ممکن است ضربه دیده باشد.”

پارگی می تواند جزئی باشد و به موجب آن فقط بخشی از تاندون از استخوانی که به آن متصل شده است جدا شود. یا ممکن است یک پارگی کلی ایجاد شود و باعث شود تاندون کاملاً از استخوان جدا شود. دکتر رامپا می گوید: “اگرچه افراد جوان تر نیز می توانند دچار پارگی روتاتور کاف شوند، اما با افزایش سن، احتمال این مشکل بیشتر می شود، احتمالاً به این دلیل که رابط بین تاندون و استخوان تضعیف شده و بیشتر مستعد آسیب می شود.”

“شیوع این مشکل به ازای هر دهه از زندگی فرد افزایش می یابد.” پارگی – در مقایسه با ضربه – احتمالاً در اثر آسیب ایجاد می شود. علل شایع آن عبارت اند از: سقوط روی یخ، کشیده شدن توسط افسار یک سگ، یا لغزش و افتادن بر روی شانه. در موارد دیگر، مشکلات ظاهراً بدون دلیل بروز می کنند. رامپا می گوید: “ممکن است هنگام بلند کردن چیزی به بالای سر، ناگهان دردتان بگیرد.”

اگر مشکوک به پارگی هستید و یا دچار درد ناگهانی در اثر آسیب دیدگی شدید، سریعاً به پزشک مراجعه کنید، زیرا ممکن است برای رفع مشکل به عمل جراحی نیاز داشته باشید. اما اگر ضعفی تجربه نکردید و دردتان شدید نبود، ممکن است استراحت و داروهای ضد التهابی برای تسکین ناراحتی شما کافی باشد.

تاندونیت کلسیفیک (تاندونیت کلسیفیه)

درد ناشی از تاندونیت کلسیفیه از رسوبات کلسیم انباشت شده در داخل تاندون های روتاتور کاف ایجاد می شود. در حالی که هنوز علل ایجاد این رسوب ها مشخص نیست با این حال، برخی از کارشناسان معتقدند که این حالت ممکن است در نتیجه ی روند بهبودی نامناسب در رباط ها باشد. این بیماری باعث درد ناگهانی و شدیدی می شود که غالباً صبح هنگام شروع می شود. این بیماری در افراد میانسال و پیر و افراد مبتلا به دیابت شایع تر است.

درمان با هدف تسکین درد و حفظ دامنه حرکتی شانه انجام می شود. گزینه ها شامل داروهای ضد التهاب، تزریق کورتیکواستروئید و فیزیوتراپی است. اگر درد شدید یا مداوم باشد، پزشک ممکن است برای از بین بردن رسوبات، جراحی را پیشنهاد کند.

درد شانه


بیشتر بخوانید: حل این مشکلات با فیزیوتراپی


کپسولیت چسب

کپسولیت چسب که معمولاً به عنوان شانه ی یخ زده شناخته می شود، به دلیل ضخیم شدن و سفت شدن بافت های اطراف مفصل شانه ایجاد می شود. این حالت به طور معمول در افراد ۴۰ تا ۶۰ ساله ایجاد می شود. شانه یخ زده در زنان و در افرادی که دارای شرایط پزشکی خاصی مانند دیابت، کلسترول بالا یا اختلالات تیروئید هستند، شایع تر است.

شانه یخ زده می تواند پس از ضربه روتاتور کاف، پارگی تاندون یا حتی جراحت جزئی ایجاد شود، اما چرا شانه یخ زده در برخی از افراد پیشروی می کند؟ ممکن است فردی که درد شانه دارد در نتیجه ی آن، بازویش را اصلا حرکت ندهد و این منجر به درد و سفتی بیشتر شود. در نتیجه، ممکن است حرکت دادن شانه برای هفته ها یا ماه ها غیر ممکن شود.

این مشکل اغلب پس از یک دوره زمانی برطرف می شود- اما طبق گفتهAAOS ، این مسئله ممکن است تا سه سال به طول بینجامد. دکتر رامپا می گوید: بعضی اوقات برای شانه ی یخ زده، فیزیوتراپی توصیه می شود، اما در برخی موارد، این مهم ممکن است خیلی دردناک باشد. سایر مداخلات شامل داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، تزریق کورتیکواستروئید یا در برخی موارد جراحی است. وی افزود: “در بیشتر موارد، این امر به خوبی به درمان غیر جراحی پاسخ می دهد.”

استئوآرتریت

وقتی افراد به این واژه می اندیشند، ممکن است به زانو و هیپ- که مکان های رایجی برای درد آرتریت هستند- فکر کنند. دکتر رامپا می گوید: هرچند که استئوآرتریت تأثیر کمتری در شانه می گذارد، با این حال، این، امر غیر معمولی نیست. این وضعیت هنگامی رخ می دهد که بالشتک های غضروف بین استخوان های شانه، فرسایش یابند و باعث شوند که استخوان ها در مقابل یکدیگر مالیده شوند.

دکتر رامپا می گوید، درمان های بی شماری برای استئوآرتریت از جمله استراحت، تغییر در سطح فعالیت های روزانه، داروهای ضد التهابی، تزریق کورتیکواستروئید و در برخی موارد جراحی وجود دارد. در حالی که هنگام احساس درد استئوآرتریت ممکن است وسوسه شوید که حرکت را متوقف کنید، اما این کار را نکنید، چون انجام این کار به سبب سفت و کوتاه شدن عضلات می تواند مشکل تان را بدتر کند.

این امر در نهایت ممکن است انجام حرکت به روشی که می خواهید را برای شما سخت تر کند. انجام حرکات کششی ساده ی شانه- دو تا سه روز در هفته- به شرط تأیید پزشک، می تواند عضلات را انعطاف پذیر کرده و دردتان را کاهش دهد.

تمرینات ساده کششی برای درد شانه

تمرینات کششی شانه ی نشسته

عمدتاً باعث کشش شانه ها می شوند.

تکرار

۲ تا ۴ بار.

مدت زمان حفظ حالت

۱۰تا۳۰ ثانیه.

حالت شروع

صاف روی صندلی بنشینید. دست چپ خود را روی شانه راست خود بگذارید. با دست راست خود آرنج چپ خود را بگیرید.

درد شانه

حرکت

شانه های خود را به سمت پایین و عقب بچرخانید، سپس با کشیدن بازوی چپ، آرنج چپ خود را به آرامی در سینه بکشید. کشش را در شانه چپ خود احساس کنید. در این حالت بمانید و سپس به حالت شروع برگردید، این حرکت را در طرف مقابل تان نیز تکرار کنید. ۲ تا ۴ بار این حرکت را تکرار کنید.

کشش نشسته عضلات سه سر ران

عمدتاً باعث کشش در قسمت پشت بازوی فوقانی و شانه می شود.

تکرار

۲ تا ۴ بار.

مدت زمان حفظ حالت

۱۰ تا۳۰ ثانیه.

حالت شروع

صاف بنشینید. دست راست خود را روی شانه راست خود قرار دهید. آرنج راست خود را با دست چپ خود نگه دارید.

حرکت

شانه های خود را به سمت پایین و عقب بکشید، آرنج راست خود را به سمت بالا بلند کنید تا جایی که محکم باشد. کشش را در قسمت پشت بازوی فوقانی دست راست و شانه خود احساس کنید. در این حالت بمانید و سپس به حالت شروع برگردید، این حرکت را در طرف مقابل تان نیز تکرار کنید. ۲ تا ۴ بار این حرکت را تکرار کنید.

کشش نشسته قفسه سینه

باعث کشش قفسه سینه و شانه ها می شود.

تکرار

۲ تا ۴ بار.

مدت زمان حفظ حالت

۱۰ تا۳۰ ثانیه.

حالت شروع

در یک صندلی بدون بازو به صورت مستقیم به پهلو بنشینید.

درد شانه

حرکت

شانه های خود را به سمت پایین و عقب بچرخانید. دستان خود را در پشت سرتان به هم برسانید و انگشتان خود را بهم متصل کنید تا کف دستان تان در مقابل یکدیگر قرار گیرند. به آرامی دستان خود را به سمت بالا بلند کنید تا جایی که احساس سفتی کنید. کشش را در جلوی شانه ها و در سراسر سینه خود احساس کنید. در این حالت بمانید و سپس به آرامی به حالت شروع برگردید.

شناسایی علت درد شانه

معاینه پزشک

در صورتی که آسیب حاد باعث ایجاد درد شدید در شما شود در اسرع وقت به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر دردتان شدید نباشد، چند روز استراحت کنید تا ببینید زمان مشکل تان را برطرف می کند یا خیر. اگر علائم تان همچنان ادامه داشت، به پزشک مراجعه کنید. پزشک به منظور تعیین علت درد شانه ی فرد و ارائه گزینه های درمانی، ارزیابی کاملی انجام می دهد.

سابقه پزشکی

اولین قدم در ارزیابی، اخذ سابقه کامل پزشکی است. پزشک ممکن است در مورد چگونگی و زمان شروع درد و اینکه آیا این بیماری را قبلاً تجربه کرده اید یا خیر و نحوه درمان آن از شما سؤالاتی کند. این سؤالات می توانند در تعیین سلامت عمومی و دلایل احتمالی مشکل شانه کمک تان کنند. از آنجا که بیشتر انواع درد شانه با یک سری فعالیت های خاص وخیم تر و با فعالیت های خاص دیگری تسکین می یابند، سابقه پزشکی می تواند ابزار ارزشمندی در یافتن علت اصلی درد شما باشد.

معاینه ی جسمی

برای یافتن دلایل درد شانه، یک معاینه ی جامع، ضرورت دارد. پزشک به دنبال ناهنجاری های جسمی، تورم، ضعف یا دفرمه شدن عضلات خواهد بود و مناطق حساس را بررسی خواهد کرد. او ضمن معاینه، دامنه حرکتی و توانایی شانه شما را رعایت می کند.

آزمایشات

پزشک به منظور شناسایی علت درد و سایر مشکلات مرتبط، ممکن است آزمایشات خاصی را برایتان توصیه کند.

اشعه ایکس

این تصاویر، هرگونه آسیب دیدگی استخوان های تشکیل دهنده مفصل شانه را نشان می دهند.

تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) و سونوگرافی

این مطالعات تصویربرداری، تصاویر بهتری از بافت های نرم ایجاد می کنند. ام آر آی ممکن است به پزشک شما در تشخیص آسیب های رباط ها و تاندون های اطراف مفصل شانه کمک کند.

اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)

این ابزار، اشعه ایکس را با فناوری رایانه ترکیب می کند تا نمای کاملی از استخوان های ناحیه شانه ایجاد کند.

مطالعات الکتریکی

پزشک ممکن است تستی مانند EMG (الکترومیوگرام) را برای ارزیابی عملکرد عصب انجام دهد.

آرتروگرام

در طی این مطالعه با اشعه ایکس، رنگی به شانه تزریق می شود تا مفصل و ماهیچه ها و تاندون های اطراف آن بهتر نشان داده شوند. این متد ممکن است با MRI ترکیب شود.

آرتروسکوپی

در این روش جراحی، پزشک با دوربین فیبر نوری، داخل مفصل را نگاه می کند. آرتروسکوپی ممکن است آسیب های بافت نرم را نشان دهد که با معاینه جسمی، اشعه ایکس و سایر آزمایشات مشخص نمی شود. این متد علاوه بر کمک به یافتن علت درد، برای اصلاح مشکل نیز استفاده می شود.

چه موقع باید از پزشک کمک گرفت؟

در صورت تب، عدم توانایی در حرکت شانه، کبودی دائم، گرمی و حساسیت اطراف مفصل، یا دردی که بعد گذر چند هفته از درمان های خانگی برطرف نشود، باید به پزشک مراجعه کنید. اگر درد شانه شما به صورت ناگهانی پیش بیاید و مربوط به آسیب نباشد، سریعاً با اورژانس تماس بگیرید. چراکه ممکن است نشانه حمله قلبی باشد.

علائم دیگر حمله قلبی شامل موارد زیر است:

که در این مواقع یا مواقعی که شانه تان صدمه دیده و خونریزی کرده باشد، یا متورم شده باشد باید با اورژانس تماس بگیرید.

درد شانه


بیشتر بخوانید: آنچه باید درباره التهاب تاندون بدانیم


گزینه های درمانی درد شانه چیست؟

درمان به علت و شدت این درد بستگی دارد. برخی از گزینه های درمانی عبارتند از: درمان فیزیکی یا حرفه ای، عدم تحرک با آویز دست (sling) یا تثبیت کننده ی شانه یا عمل جراحی. پزشک ممکن است داروهایی مانند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) یا کورتیکواستروئیدها را نیز تجویز کند. کورتیکواستروئیدها داروهای ضد التهابی قدرتمندی هستند که می توانند به طریق خوراکی مصرف شوند یا توسط پزشک به شانه شما تزریق شوند.

اگر جراحی شانه داشتید، دستورالعمل های مراقبت های بعد از عمل را به دقت دنبال کنید. برخی از درد شانه های جزئی را می توان در خانه درمان کرد. منجمد کردن شانه به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه- سه یا چهار بار در روز به مدت چند روز- می تواند به کاهش درد کمک کند. قرار دادن کیسه ی یخ در یک حوله و قرار دادن آن به طور مستقیم روی پوست می تواند باعث یخ زدگی بافت بدن (بر اثر سرما) و سوزش پوست شود.

قبل از بازگشت به فعالیت های طبیعی و جلوگیری از حرکاتی که ممکن است باعث درد شود، استراحت شانه به مدت چند روز می تواند مفید باشد. کار یا فعالیت های سنگین را محدود کنید. سایر درمان های خانگی برای کاهش درد و التهاب، شامل استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی بدون نسخه و برای کاهش تورم، فشرده سازی محل با یک بانداژ الاستیک است.

چگونه می توان از درد شانه جلوگیری کرد؟

تمرینات ساده ی شانه می توانند به کشش و تقویت ماهیچه ها و تاندون های روتاتور کاف کمک کنند. یک فیزیوتراپ یا کاردرمانگر می تواند نحوه انجام صحیح این حرکات را به شما نشان دهد. اگر از قبل مشکلاتی در شانه خود داشتید، بعد از ورزش، به مدت ۱۵ دقیقه از یخ استفاده کنید تا از صدمات بعدی جلوگیری کنید. بعد از ابتلا به بورسیت یا تاندونیت، انجام روزانه تمرینات حرکتی ساده می تواند از یخ زدگی شانه جلوگیری کند.

ارتباط بین سرطان ریه و درد شانه

درد شانه اغلب به دلیل التهاب یا آسیب دیدگی عضلات ایجاد می شود و به ندرت می تواند نشانه ای از سرطان ریه باشد. اگرچه درد شانه علامت شایع سرطان ریه نیست، با این حال، هرگونه درد مداوم و غیر قابل توجیه، به مراجعه به پزشک برای بررسی های بیشتر نیاز دارد. در مقاله حاضر ارتباط بین سرطان ریه و درد شانه ارائه شده است. همچنین انواع مختلف سرطان ریه را که می تواند منجر به درد شانه و سایر علل احتمالی این علائم شود، آورده شده است.

سرطان ریه و درد شانه

سرطان ریه می تواند باعث درد در شانه شود. ارجاع درد به این معنی است که درد در یک ناحیه از بدن شروع می شود، اما فرد در محل دیگری از بدن آن را تجربه می کند. برخی از انواع سرطان ریه نسبت به سایرین احتمالاً درد بیشتری را نشان می دهند.

تومورهای پانکوست سرطان ریه

تومورهای پانکوست یک نوع نسبتاً نادر از سرطان ریه هستند. این تومورها در شیاری به نام سولکوس فوقانی در بالای ریه ها ایجاد می شوند. آن ها اغلب باعث درد شدید شانه در همان طرف بدن که ریه آسیب دیده است می شوند، زیرا سولکوس فوقانی نزدیک به شانه است.

برخی از مبتلایان به تومور پانکوست ممکن است گروهی از علائم به نام سندرم هورنر را تجربه کنند که ممکن است باعث درد بیشتر شانه شود. این سندرم همچنین می تواند باعث تغییر در چشم ها، از جمله افتادگی پلک ها یا کوچک شدن مردمک چشم و تغییر نامتقارن در عرق کردن مانند کاهش عرق در یک طرف صورت شوند.

مزوتلیوما

مزوتلیوما نوعی از سرطان ریه است که معمولاً در نتیجه قرارگیری طولانی مدت در معرض آزبست ایجاد می شود. علائم مزوتلیوما مشابه سایر انواع سرطان ریه است. با این حال، یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ نشان داد که ۱۴٫۳ درصد از مبتلایان به مزوتلیوما به عنوان اولین علامت، دچار درد شانه می شوند.

سرطان ریه متاستاتیک

سرطان ریه متاستاتیک، سرطانی است که در مناطق دیگر بدن متاستاز می دهد. هنگامی که سرطان ریه به مناطق مجاور، مانند استخوان ها و غدد لنفاوی گسترش یابد ممکن است درد شانه نیز ایجاد کند. سرطان ریه متاستاتیک می تواند طیف وسیعی از علائم خاص را شامل شود که سیستم بدنی را درگیر می کند. به عنوان مثال، سرطان ریه که به کبد متاستاز می دهد ممکن است باعث علائم یرقان، مانند زردی پوست شود.

سایر علائم رایج سرطان متاستاتیک ریه عبارت اند از:

  • درد عضلانی و استخوانی غیر قابل توجیه
  • تغییر در سیستم عصبی مانند ضعف یا سوزن سوزن شدن، سردرد، سرگیجه و تشنج
  • تورم در غدد لنفاوی

درد شانه مربوط به سرطان ریه تا چه مدت احساس می شود؟

هیچ مشخصه خاصی که علائم درد شانه سرطان ریه را تعریف کند، وجود ندارد. در یک مطالعه پیرامون درد شانه در افراد مبتلا به مزوتلیوما، مشخص شد که شرکت کنندگان به طور متوسط، این درد را بین مقیاس ۱ تا ۱۰، چهار درجه بندی می کنند. با این وجود، تعداد کمی از افراد در این مطالعه علائم قابل توجهی را تجربه کردند.

این علائم شامل کاهش تحرک بود. برخی از افراد مبتلا به درد شانه مرتبط با سرطان، درد را در بازوهای خود تجربه می کنند که به سمت دست ها ساتع می شوند. گاهي در كنار درد ممكن است تهوع و سوزن سوزن شدن نیز احساس شود.

درد شانه

سرطان ریه سلول غیر کوچک (NSCLC) شایع ترین نوع سرطان ریه است. علائم دیگر NSCLC عبارت اند از:

  • سرفه مداوم
  • سرفه خونی یا خلط به رنگ زنگ زده
  • کوفتگی یا خس خس سینه
  • کاهش وزن غیر قابل توجیه
  • تنگی نفس
  • خستگی و ضعف
  • عفونت های طولانی مدت قفسه سینه یا دستگاه تنفسی، مانند ذات الریه یا برونشیت

درد شانه در افراد مبتلا به سرطان ریه بسیار نادر است.

دورنمای افراد مبتلا به سرطان ریه

سرطان ریه یکی از خطرناک ترین اشکال سرطان است زیرا به سرعت در حال شیوع است. حدود ۵۶ درصد از افرادی که سرطان ریه شان قبل از اینکه متاستاز دهد تشخیص داده و معالجه شده است تا ۵ سال بعد از تشخیص زنده مانده اند.

اما هنگامی که سرطان ریه به نقاط دوردست بدن برسد، این میزان بقای ۵ ساله به ۵ درصد کاهش می یابد. از این رو، افرادی که علائم سرطان ریه را دارند باید به دنبال درمان سریع پزشکی باشند. گزینه های درمانی سرطان ریه به نوع سرطان و میزان شیوع آن در مناطق دیگر بدن بستگی دارد.

برخی از متداول ترین روش های درمانی شامل موارد زیر است:

  • جراحی حذف تومورها
  • شیمی درمانی و پرتو درمانی
  • داروهایی که رشد تومورها را مسدود یا در رشد آن ها مداخله می کنند یا علائم دیگر سرطان را درمان می کنند.
  • ایمنوتراپی، درمانی است که از سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با سلول های سرطانی حمایت می کند.

اگر پزشک قبل از متاستاز سرطان ریه، آن را تشخیص دهد، ممکن است فرد بهبود یابد. با متاستاز سرطان ریه به غدد لنفاوی و اندامگان دور، اوضاع فرد بدتر می شود. برای مبتلایان به سرطان ریه که چشم انداز ضعیفی دارند، درمان می تواند به بهبود کیفیت زندگی آن ها کمک کند. با این وجود، شناخت زودهنگام علائم برای بهبود امید به زندگی یک فرد مبتلا به سرطان ریه بسیار مهم است. به دنبال هرگونه درد مداوم یا به خصوص درد شانه شدید، باید به دنبال مراقبت پزشکی باشید.

درد شانه و آسیب آرنج

آرنج امکان پرتاب اشیا، بلند کردن آن ها، چرخش و بغل کردن را فراهم می کند. از آن جا که آرنج شما یک مفصل ساده نیست می توانید تمام این کارها را انجام دهید. با این حال، راه‌ های بسیاری وجود دارد که می‌ تواند باعث ناکارآمدی آرنج شود. آرنج مفصلی است که در آن سه استخوان وجود دارد: استخوان بازوی فوقانی به نام هومروس و اولنا و رادیوس- دو استخوانی که ساعد شما را تشکیل می دهند.

همه ی استخوان ها در انتهای خود غضروفی دارد که به آن ها کمک می کند تا در برابر یکدیگر بلغزند. این غضروف ها خاصیت ضربه گیری نیز دارند. آن ها با کمک بافت های سختی به نام رباط در جای خود قرار گرفته اند. تاندون ها استخوان ها را به عضلات متصل می کنند که به فرد این امکان را می دهد تا بازوی خود را به روش های مختلفی حرکت دهد. اگر برای هر یک از این قسمت ها اتفاقی بیفتد می تواند باعث درد شود.

در ادامه راه های مختلفی که آرنج شما آسیب می بیند، آورده شده است:

آسیب های یک باره

امیدواریم برخی از آسیب ها یک باره باشند، مثل زمانی که در هنگام ورزش و یا افتادن آسیب می بینید.

آرنج دررفته

وقتی یکی از استخوان هایی که آرنج را تشکیل می دهد از جای خود جابجا شود، دررفتگی آرنج پیش می آید. یکی از دلایل شایع آرنج دررفته، تقلا در حفظ خود به کمک دستان به هنگام زمین خوردن است. همچنین ممکن است این اتفاق برای کودکان نوپا نیز اتفاق بیفتد (زمانی که آن ها را به کمک بازوهایشان تاب می دهید)- که به آن آرنج دایه نیز می گویند. اگر فکر می کنید که آرنج شما یا فرزندتان دررفته است، سریعاً با پزشک خود تماس بگیرید.

آرنج شکسته

اگر یکی از استخوان های بازوی شما در آرنج شکسته باشد، دچار شکستگی آرنج شده اید. معمولاً این مهم با یک ضربه ناگهانی در یک ورزش یا یک تصادف رانندگی اتفاق می افتد و اگر پس از این حادثه هنوز هم توانستید آرنج خود را حرکت دهید گول نخورید. اگر درد دارید و به نظر نمی رسد که به این راحتی بهبود یابید، ممکن است آرنج تان شکسته باشد و به مراقبت پزشکی احتیاج داشته باشید.

کشیدگی عضله و رگ به رگ شدن

به هنگام تقلا برای انجام کاری رخ می دهد. زمانی که عضلات کشیده یا پاره می شوند، به آن کشیدگی عضله گفته می شود، ولی هنگامی که رباط ها دچار این حالت شوند به آن رگ به رگ شدن می گویند. وقتی فشار بیش از حد به عضلات آرنج خود وارد می کنید، مثلا به هنگام بلند کردن اجسام سنگین یا ورزش بیش از حد، دچار کشیدگی عضله می شوید.

رگ به رگ شدن آرنج در ورزشکارانی که پرتاب دیسک می کنند، از راکت استفاده می کنند یا ورزش های تماسی انجام می دهند رایج تر است. هر دو حالت، با استراحت، یخ و تمرینات کششی و قدرتی (بعد از برطرف شدن درد) برطرف می شوند.

درد شانه

سایش و پارگی

سایر آسیب ها با گذشت زمان اتفاق می افتند، یعنی همانطور که کارهای خاصی را تکرار می کنید دچار سایش و پارگی در آرنج خود می شوید. شما می توانید با انجام یکسری فعالیت ها و ورزش های روتین – از کارخانه گرفته تا دفتر کار – به آرنج خود آسیب برسانید.

بورسیت

این حالت غالباً با تکرار بیش از حد یک حرکت، یا در اثر تصادف یا عفونت اتفاق می افتد. بورسا کیسه های کوچک پر از مایع هستند که در مفاصل قرار دارند و به محافظت از استخوان ها، تاندون ها و عضلات کمک می کنند. آن ها همچنین به لغزش پوست بر روی استخوان کمک می کنند. اما می توانند متورم شده و باعث درد فرد شوند. اغلب، بورسیت به سادگی با دارو درمان می شود و طی چند هفته بهبود می یابد.

آرنج تنیس و گلف بازان

هر دوی این ها نوعی تاندونیت هستند، به این معنی که تاندون بر اثر استفاده بیش از حد آسیب می بیند. برخلاف نام این بیماری، مصدومیت محدود به گلف بازان یا تنیسورها نیست. با این حال بر مبنای حرکات بازوها در این ورزش‌ ها، این افراد بیشتر مستعد دچار شدن به این حالت هستند. تفاوت اصلی این دو در این است که مشکل آرنج تنیس بازان روی قسمت بیرونی آرنج تأثیر می گذارد، در حالی که آرنج گلف بازان داخل آرنج را تحت تأثیر قرار می دهد.

گیر افتادن اعصاب و درد شانه و آسیب آرنج

شاید با سندرم تونل کارپال آشنا باشید، جایی که عصبی که از مچ دست شما عبور می کند فشرده می شود و برخی از مشکلات مچ دست و بازو را به وجود می آورد. شما می توانید مشکلات مشابهی را در آرنج خود نیز داشته باشید. اگر به سندرم تونل کوبیتال مبتلا هستید، یکی از اعصاب اصلی در بازو (عصب اولنار) همانطور که در امتداد قسمت داخلی آرنج شما جریان دارد و از بافتی به نام تونل کوبیتال عبور می کند، فشرده می شود.

در این حالت، ممکن است دچار سوزش یا بی حسی در دست، بازو و انگشتان خود نیز شوید. اگر به سندرم تونل رادﻳﺎل مبتلا هستید، با عبور آن از تونل رادﻳﺎل نزدیک به قسمت بیرونی آرنج خود، مسائل مشابهی با عصب رادیال خواهید داشت. در این حالت نیز ممکن است در آرنج و قسمت بیرونی آن احساس سوزش یا بی حسی داشته باشید.

شکستگی های ناشی از فشار

در این حالت، فرد معمولا در اثر استفاده بیش از حد از استخوان های بازوی خود دچار ترک کوچکی در آن می شود. این ترک ها در  قسمت پایینی پاها شایع ترند، اما ورزشکارانی که پرتاب بیس بال زیادی دارند، می توانند دچار شکستگی در آرنج نیز شوند. درد هنگام پرتاب معمولاً شدیدتر است.

بیماری هایی که منجر به درد شانه و آسیب آرنج می شوند

چندین بیماری نیز ممکن است باعث درد آرنج شود، اگر چه این درد، علامت اصلی این بیماری ها نیست.

آرتریت

انواع زیادی از آرتریت ها می توانند بر آرنج شما تأثیر بگذارند، اما اصلی ترین آن ها آرتریت روماتوئید و آرتروز هستند. آرتریت روماتوئید شایع ترین نوع آرتریت در آرنج است که طی آن، سیستم ایمنی بدن به بافت های سالم آن حمله کرده و باعث تورم در مفاصل می شود. هنگامی که غضروف آرنج به مرور زمان تجزیه شود، فرد به آرتروز مبتلا می شود، این بدان معنی است که استخوان ها به هم می مالند و باعث ایجاد درد و سفتی می شوند.

بیماری استئوکندریت

اکثرا کودکان و نوجوانان این بیماری را تجربه می کنند، جایی که یک تکه استخوان در نزدیکی آرنج از بین می رود. در این بیماری قطعه کوچکی از استخوان و پوشش غضروفی آن شروع به شکستن و شل شدن می کند و این باعث درد در هنگام انجام فعالیت بدنی می شود. این درد در زانوها شایع تر است، اما می تواند در آرنج نیز اتفاق بیفتد.

نقرس

این بیماری در واقع نوعی آرتریت است. در نقرس اسید اوریکی که به عنوان ماده زائد بدن است و باید از بدن دفع شود به عنوان کریستال در بافت های فرد تشکیل می شود، که اگر در آرنج تجمع یابد، می تواند بسیار دردناک باشد.

درد شانه

لوپوس

این بیماری دیگری است که سیستم ایمنی بدن فرد، به قسمت های سالم بدن از جمله مفاصل و اندام ها حمله می کند. این حالت بیشتر روی دست ها و پاهای فرد تأثیر می گذارد، اما می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در آرنج نیز گردد.


بیشتر بخوانید: هر آنچه باید درباره بیماری لوپوس بدانید


بیماری لایم

که توسط کنه ایجاد می شود و در صورت عدم درمان زود هنگام می تواند باعث مشکلات جدی شود. ممکن است فرد در کنار درد آرنج، مشکلاتی در سیستم عصبی و مفاصل نیز داشته باشد.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر فکر می کنید آرنج تان شکسته یا دررفته است به اورژانس مراجعه کنید.

در صورت تجربه مشکلات زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

  • درد آرنجی که با استراحت و یخ برطرف نشود.
  • یا حتی در زمان هایی که از بازوی خود استفاده نمی کنید درد داشته باشید.
  • درد شدید، تورم و کبودی در اطراف آرنج داشته باشید.
  • درد، تورم یا قرمزی که با گذر زمان بدتر شود، به خصوص اگر تب هم داشته باشید.
  • مشکلاتی در به کارگیری آرنج مانند خم کردن آن داشته باشید.

 

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.