گزارش‌ها حاکی از ساخت نرم‌افزاری است که بدون نیاز به ابزار جانبی ویژه یا سخت‌افزار قدرتمند می‌تواند عکس‌های سه‌بعدی ثبت کند.

به گزارش ایتنا به نقل از وب‌سایت خبری تحلیلی cnet، نرم‌افزار جدیدی به نام LucidPix به شما اجازه می‌دهد تا با تلفن همراه هوشمند خود عکس‌های سه‌بعدی بگیرید.

این نرم‌افزار به‌جای استفاده از وسایل جانبی ویژه یا دوربین دوگانه از هوش مصنوعی برای ثبت تصاویر سه‌بعدی استفاده می‌کند.

این نرم‌افزار با استفاده از دوربین عادی تلفن همراه شما عکس‌های سه‌بعدی ثبت می‌کند و همچنین می‌توانید تصاویر دوبعدی ثبت‌شده‌تان را به هم به عکس‌های سه‌بعدی تبدیل کنید.

همچنین در نهایت می‌توانید نسخه نهایی عکس‌ها را درون جامعه این نرم‌افزار یا روی پلتفرم‌های دیگری که از پخش تصاویر سه‌بعدی پشتیبانی می‌کنند به اشتراک بگذارید.

افزودن شبکه اجتماعی به این نرم‌افزار موجب شده است که کاربران تصاویر سه‌بعدی خود را دقیقا با مکانیسمی مشابه اینستاگرام یا فیس‌بوک به اشتراک گذاشته و عکس‌های دیگران را هم مشاهده کنند.

علاوه بر این، اگر به دنبال متمایز کردن تصاویر خود هستید می‌توانید از فریم‌های ویژه‌ای که در LucidPix عرضه شده است، استفاده کنید.

کمپانی Lucid به‌عنوان سازنده این نرم‌افزار آن را در CES سال جاری به نمایش درآورد. این نرم‌افزار به‌جای استفاده از تجهیزات ویژه برای ثبت تصاویر سه‌بعدی از نرم‌افزاری استفاده می‌کند که با تقلید از روش پردازش عمق توسط مغز انسان ساخته شده است.

این نرم‌افزار برای اولین بار روی دوربین این کمپانی به نام LucidCam VR180 عرضه شد و پس‌ از آن توسط کمپانی رد در تلفن همراه هیدروژن مورداستفاده قرار گرفت.

اپلیکیشن LucidPix نرم ‌افزاری برای ثبت تصاویر سه ‌بعدی
اپلیکیشن LucidPix نرم ‌افزاری برای ثبت تصاویر سه ‌بعدی

معمولاً وقتی اصطلاح «سه‌بعدی» مطرح می‌شود، محصولات شکست‌خورده‌ای مانند تلویزیون‌های سه‌بعدی و تلفن‌های سه‌بعدی به ذهن خطور می‌کنند.

بخشی از مشکل ایجادشده برای این فناوری آن است که به‌جای اینکه به‌عنوان ابزار اضافی جدید از آن یاد شود به‌عنوان یک دسته محصول جدید نام‌گذاری می‌شود.

این نرم‌افزار را می‌توانید به‌صورت رایگان از وب‌سایت LucidPix دریافت کنید، اما عکس‌های ساخته شده با نسخه رایگان آن با واترمارکی ویژه ارائه می‌شوند که می‌توانید آن را با پرداخت ۱ دلار برای هر عکس‌ بردارید.

نسخه رایگان بیشتر برای کاربران غیرحرفه‌ای و تست قابلیت‌های این نرم‌افزار ساخته شده است، اما مشترکان حرفه‌ای می‌توانند با پرداخت ۶ دلار در ماه یا ۵۲ دلار در سال به‌تمامی قابلیت‌های آن دسترسی داشته باشند.

در صورتی که از اپلیکیشن LucidPix استفاده نموده اید ، تجربه خود را با ما در میان بگذارید.


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب” درباره شیوع عفونت‌های ویروسی چشم بیشتر بدانیم ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

ویروس عفونت چشمی خیلی مسری است و مشکلات شدیدی ایجاد می کند.ممکن است درسرما عفونت‌های ویروسی، چشم را درگیر کند وباعث کدورت‌هایی در سطح قرنیه چشم شود که این موضوع باعث کاهش دید بیمار، ترس از نور و احساس جسم خارجی در چشم می‌شود.

عفونت‌های تنفسی به چشم‌ها هم سرایت می کند و لازم است فرد حتما استراحت کامل انجام دهد و از حضور در محیط‌های پر جمعیت اجتناب کند.

افراد مبتلا باید بهداشت فردی را رعایت کنند، از دست دادن و روبوسی با دیگران به مدت هفت تا ۱۰ روز پرهیز کنند تا باعث انتشار آلودگی به افراد دیگر نشوند.ویروس عفونت چشمی خیلی مسری است و باعث آلودگی افراد دیگر می‌شود و مشکلات چشمی شدید ایجاد می کند.
همچنین زمانی که در معرض هوای آلوده قرار می‌گیریم، بهتر است لبه پلک‌ها را با آب و شامپوی بچه کامل شست وشو دهیم ؛ زیرا این کار باعث می‌شود تمام رسوبات آلوده‌ای که روی پلک و مژه نشسته است، پاک شود.

اما در این حال هم توصیه می شود ، خودسرانه از قطره‌های چشمی استفاده نکنید، چون باعث وابستگی می‌شود؛ زیرا در این قطره‌ها مواد نگهدارنده است که باعث حساسیت و ناراحتی بیشتر چشم می‌شودبنابراین، بهترین‌ راه شستن چشم ها و اگر نیاز به قطره است باید از طریق چشم پزشک تجویز شود.

منبع:خراسان


به گزارش فارسیها به نقل از فارس، طاهر موهبتی مدیرعامل بیمه سلامت در مراسم آغاز بهره‌برداری از پایگاه بر خط بیمه‌شدگان درمان کشور ، با بیان اینکه بیمه سلامت همگام با حرکت جهانی نظام‌های سلامت، سیاست‌های کشور و به تبعیت از وزارت بهداشت، در حرکتی پرشتاب به سوی الکترونیک خدمات و اجرایی‌تر شدن پرونده الکترونیک سلامت حرکت کرد افزود: پس از ایجاد معاونت آمار و فناوری اطلاعات، ایجاد سازمان الکترونیک بیمه سلامت به عنوان مهم‌ترین هدف کلان این سازمان در دستور کار بوده است.

وی تاکید کرد: نسخه پیچی الکترونیک، رسیدگی الکترونیک به اسناد، پروژه ارزیابی وسع و… سند ملی اهداف بیمه سلامت در افق ۱۴۰۰ است و به عنوان میثاق ما، هفتگی و ماهانه پایش می‌شود.

وی ضمن ابراز امیدواری برای حذف دفترچه کاغذی بیمه تا سال ۱۴۰۰، خاطرنشان کرد: امروز در ۳۳ هزار مرکز ارائه دهنده خدمت، استحقاق سنجی انجام می‌شود و تاکنون ۹۵ میلیون استعلام در این زمینه انجام شده است.

به گفته موهبتی، در حال حاضر اگر در همه سیستم‌ها استحقاق سنجی انجام نمی‌شود به این دلیل است که قانونی برای اجباری شدن آن در بخش خصوصی وجود ندارد. موضوع دیگر این است که پرداخت‌ها هنوز استوار بر استحقاق سنجی نیست. در استحقاق سنجی پایه، احراز هویت و همپوشانی‌های چند دفترچه‌ای کنترل می‌شود.

وی ادامه داد: از اردیبهشت ۹۹ در کل بخش‌های بستری و سرپایی خصوصی و دولتی سیستم استحقاق سنجی مستقر می‌شود. البته نباید فراموش کنیم که این موضوع نیازمند فرهنگسازی نیز هست.

نظر خود را در خصوص خبر” دفترچه کاغذی بیمه سلامت تا سال ۱۴۰۰ حذف می شود”  با ما در میان بگذارید.


قبلا خون بند ناف نوزاد به عنوان یک ماده زائد دور ریخته می شد اما اکنون منبع مفیدی از سلول های بنیادی خون است. از سال ۱۹۸۹ خون بند ناف برای درمان کودکان مبتلا به بیماری های خونی خاص مورد استفاده قرار می گرفت و تحقیقات در مورد استفاده از آن برای درمان بزرگسالان در حال پیشرفت است. بنابراین چالش های موجود برای تحقیق خون بند ناف کدامند و چگونه ممکن است در آینده استفاده شود؟  ادامه این مطلب ار بخش مقالات پزشکی موزیک دان را دنبال کنید تا درمورد دلایل اهمیت ذخیره خون بند ناف نوزاد اطلاعاتی کسب کنید.

خون بند ناف نوزاد

درباره خون بند ناف نوزاد چه می دانیم؟

خون بند ناف در بند ناف و جفت نوزاد تازه متولد شده وجود دارد که می توان به راحتی برای استفاده های بعدی آن را جمع آوری و منجمد کرد. خون بند ناف شامل سلول های بنیادی خون است که می تواند تمام سلول های موجود در خون، از جمله سلول های سیستم ایمنی را تولید کنند. پیوند سلول های بنیادی خونساز از خون بند ناف، می تواند برای درمان چندین بیماری خونی مختلف مثل سرطان خون مورد استفاده قرار گیرد.

در مقایسه با پیوند سلول های بنیادی خونساز از اهداءکنندگان مغز استخوان، پیوند سلول های بنیادی از خون بند ناف به نظر می رسد منجر به عدم ناسازگاری کمتری در سیستم ایمنی می شود مانند بیماری بافت پیوندی بر ضد میزبان.

محققان در مورد چه چیزی تحقیق می کنند؟

محدودیت خون بند ناف نوزاد در این است که سلول های بنیادی خونساز کمتری نسبت به اهدای مغز استخوان دارد، به این معنی که بیماران بزرگسال اغلب به دو حجم از خون بند ناف نیاز دارند. محققان در حال مطالعه روش هایی برای گسترش تعداد سلول های بنیادی خونساز از خون بند ناف در آزمایشگاه ها هستند تا اهدای خون بند ناف نوزاد بتواند به اندازه کافی سلول های کافی را برای پیوند های بیشتر سلول های بنیادی خونساز تامین کند.

برخی مطالعات جنجالی و بحث برانگیز نشان می دهند که خون بند ناف می تواند به درمان بیماری هایی به غیر از بیماری های خونی نیز کمک کند، اما اغلب این نتایج را نمی توان دو باره به دست آورد. محققان به طور فعال در حال تحقیق و بررسی هستند که آیا می توان از خون بند ناف برای درمان بیماری های مختلف استفاده کرد یا خیر.

خون بند ناف نوزاد


بیشتر بخوانید: تاخیر در بریدن بند ناف


در رابطه با سلول های بنیادی خون بند ناف، با چه چالش هایی روبرو هستیم؟

یک چالش بزرگ که بسیاری از زمینه های تحقیق و درمان پزشکی با آن روبرو هستند، تصحیح اطلاعات نادرست است. بعضی از شرکت ها خدمات خود را برای والدین تبلیغ می کنند و می گویند خون خون بند ناف نوزادان خود را در بانک خون فریز کنند تا در صورت نیاز، بتوانند بعدا از آن استفاده کنند.

مطالعات نشان می دهد که بعید است که خون بند ناف برای فرزند آنها مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، پزشکان قویا از اهدای خون بند ناف نوزاد به بانک های خون عمومی حمایت و پشتیبانی می کنند. این کار به میزان زیادی به افزایش اهداء خون بند ناف به افرادی که به آن نیاز دارند کمک می کند. پس از تولد نوزاد، خون بند ناف نوزاد در بند ناف و جفت باقی می ماند و جمع آوری آن، هیچ خطری برای مادر و یا کودک ندادر و نسبتا آسان است. خون بند ناف نوزاد شامل سلول های بنیادی خون است : سلول های کمیابی که معمولا در مغز استخوان یافت می شوند.

سلولهای بنیادی خونساز می توانند هر نوع سلولی را در خون تشکیل دهند مانند گلبول های قرمز خون، گلبول های سفید خون و پلاکت ها. آنها مسئول حفظ تولید خون در سراسر زندگی ما هستند و سال ها در پیوند مغز استخوان به منظور درمان بیماری های خونی مورد استفاده قرار گرفته اند.

چندین گزارش حاکی از آن هستند که خون بند ناف نوزاد ممکن است شامل انواع دیگر سلول های بنیادی باشد که می توانند سلول های ویژه ای را تولید کنند که به خون تعلق ندارند مثل سلول های عصبی. این یافته ها در میان دانشمندان بسیار بحث برانگیز است و به طور گسترده ای، مورد قبول قرار نگرفته است.

خون بند ناف نوزاد چیست؟

خون بند ناف ذخیره شده در بانک خون، بیشتر در گلبول های سفید و سلول های بنیادی وجود دارد. در حالی که به سلول های بنیادی توجه بیشتری می شود، ولی سلول های جمع شده (TNCs) تقریبا ۱۰ برابر بیشتر نسبت به سلول های بنیادی در هر مجموعه خون بند ناف وجود دارد. سلول های جمع شده ( TNCs) به طور اساسی، شامل سلول های سفید خون یا لکوسیت ها هستند.

آنها سلول های سیستم ایمنی بدن هستند که از بدن محافظت می کنند. با وجود سلول های بنیادی متشکل از یک دهم بیشتر مجموعه ها، خون بند ناف به عنوان منبع غنی سلول های بنیادی خونساز در نظر گرفته می شوند. سلول های بنیادی خونساز (HSCs) اغلب توسط نشانگر CD34 تعیین می شوند.

سلول های بنیادی خونساز می توانند به دو دسته از سلول ها تبدیل شوند: سلول های میلوئیدی و سلول های لنفاوی. سلول های میلوئیدی به دنبال تشکیل گلبول های قرمز خون و پلاکت ها و دیگر سلول های خونی هستند. سلول های لنفاوی به سلول های B و سلول های T تبدیل می شوند و پایه و اساس سیستم ایمنی بدن هستند. خون بند ناف نوزاد نیز حاوی سلول های بنیادی مزانشیمی (MSC) است اما در بافت بند خون بسیار بیشتر هستند.

علاوه بر سلول های بنیادی، محققان کاربردهای ویژه ای را برای انواع دیگر سلول ها در درمان شرایط خاص کشف می کنند. سلول های Treg خون بند ناف، پتانسیل جلوگیری از بیماری بافت پیوندی بر ضد میزبان در سلول های بنیادی را دارند و اثرات بیماری های خود ایمنی مانند دیابت، روماتیسم مفصلی و اسکلروز چندگانه را کاهش می دهند.

خون بند ناف نوزاد

سلول های کشنده طبیعی خون بند ناف نیز، این پتانسیل را حفظ می کنند. این سلول ها به گونه ای برنامه ریزی شده اند تا سرطان ها و تومورهای خاص در آزمایش های بالینی را هدف قرار دهند. این امر می تواند آنها را به کاندیداهای فوق العاده قوی برای درمان موارد مزمن یا مقاوم در برابر سرطان، تبدیل کند.

راه دیگری که دانشمندان در حال کار با سلول های بنیادی هستند، از طریق فناوری های گسترش است که تکثیر سلول های بنیادی خون بند ناف نوزاد را تحریک می کنند. اگر اثر بخشی این روش، توسط اداره غذا و داروی آمریکا تایید شود، این فناوری ها به دانشمندان اجازه می دهد که سلول های بنیادی بسیاری را از یک نمونه کوچک کشت کنند.

این امر می تواند سلول های بنیادی کافی برای درمان اعضای خانواده با یک مجموعه از خون بند ناف و یا درمان یک کودک با چندین بار درمان را در طول زمان برای پزشکان و محققان فراهم کند. برای داشتن آمادگی بهتر برای روزی که این فناوری ها به راحتی در دسترس باشند، برخی از بانک های خون بند ناف، مجموعه های خون بند ناف خود را به محفظه های جداگانه ای تقسیم کرده اند که به راحتی می توانند از بقیه مجموعه جدا شده و به طور مستقل استفاده شوند.

خون بند ناف چگونه با بافت بند ناف مقایسه می شود؟

خون بند ناف نوزاد شامل سلول های بنیادی مزانشیمی است اما در سلول های بنیادی خونساز فراوان است. از سوی دیگر، بافت بند ناف شامل سلول های بنیادی خونساز است اما در سلول های بنیادی مزانشیمی بسیار غنی تر است. بافت بند ناف یا ژله وارتون، یک لایه محافظ است که رگ بند ناف و سایر عروق را پوشش می دهد. سلول های بنیادی مزانشیمی می توانند میزبان سلول هایی باشند که در سیستم عصبی، اندام های حسی، بافت های گردش خون، پوست، استخوان، غضروف و غیره یافت می شوند.

این سلول ها در حال حاضر تحت آزمایشات کلینیکی در مورد آسیب های ورزشی، بیماری های قلبی و کلیوی، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)، التیام زخم و بیماری خود ایمنی قرار دارند. همانند خون بند ناف نوزاد، بافت بند ناف نیز به راحتی در هنگام زایمان جمع آوری می شود و پتانسیل زیادی در زمینه پزشکی احیاء کننده دارد.

بانکداری خون بند ناف نوزاد چگونه کار می کند؟

در حالی که بانکداری خون بند ناف نوزاد یک تجربه جدید برای بسیاری از والدین محسوب می شود، اما این یک تجربه ساده است. گذشته از تمام اینها، اکثر مادران در رابطه با چگونگی روند زایمان خود نگرانی دارند و نمی خواهند نگران جزئیات جمع آوری، پردازش و انجماد خون بند ناف نوزاد خود باشند. خوشبختانه، ارائه دهندگان خدمات درمانی و بانک خون بند ناف، بیشتر کارها را انجام می دهند.

مراحل بانکداری خون بند ناف نوزاد در زیر آمده است:

  • بانک خون بند ناف نوزاد یک کیت جمع آوری را برای شما می فرستد. این کیت ها باید در دمای اتاق نگهداری شوند.
  • کیت جمع آوری کننده خون بند ناف، به همراه مادر باردار، به مرکز زایمان ارسال می شود.
  • به محض پذیرش و بستری شدن، خون مادر برای بررسی هر گونه بیماری عفونی، جمع آوری می شود.
  • به محض تولد، اما قبل از تحویل دادن جفت، ارائه دهنده خدمات درمانی و بهداشتی، می تواند بند ناف را با گیره محکم کرده و آن را قطع کند.
  • ۴۰ تا ۱۲۰ میلی لیتر خون، در بند ناف و در جفت، تقریبا باقی می ماند.
  • ارائه دهنده خدمات درمانی و بهداشتی، خون بند ناف را از بند ناف خارج می کند که هیچ خطری برای نوزاد و مادر ندارد.
  • کیسه خون بند ناف نوزاد و شیشه کوچک حاوی خون مادر در داخل کیت جمع آوری کننده، قرار می گیرد.
  • والدین می توانند با قسمت کیت جمع آوری کننده، تماس بگیرند تا با پیک پزشکی، این کیت برای آنها ارسال شود.
  • هر زمان، ۲۴ ساعت شبانه روز و هفت روز هفته، می توانند برای انتقال این کیت، با بانک خون بند ناف، هماهنگی های لازم را انجام دهند.

این یک تعریف ساده از مراحل انجام بانکداری خون بند ناف نوزاد است.

خون بند ناف نوزاد

ارزش ذخیره کردن خون بند ناف

خون بند ناف نوزاد، خون باقی مانده در جفت است که بعد از به دنیا آمدن نوزاد است، بریده می شود. قبلا، خون بند ناف نوزاد به همراه جفت، به عنوان ضایعات پزشکی، دور انداخته می شد. در طول چند دهه گذشته، نشان داده شده است که خون بند ناف شامل سلول های بنیادی و سلول های پیش ساز اولیه است که می تواند برای پیوند سلول های بنیادی در کودکان و بزرگسالانی که نیاز به پیوند سلول بنیادی دارند، به کار رود.

خون بند ناف نوزاد در میزبان جدید تحمل بیشتری دارد و می تواند بدون اینکه مطابقت کامل داشته باشد، مورد استفاده قرار گیرد و دسترسی بیشتر به پیوند برای بیمارانی که نمی توانند یک اهداءکننده هماهنگ پیدا کنند را فراهم می کند.

خون بند ناف نوزاد چگونه در پزشکی استفاده می شود؟

پیوند سلول های بنیادی خونساز می تواند یک روش درمانی موثر برای بیماران خردسال و بزرگسالان مبتلا به سرطان های خاص، نقص ایمنی، سندرم نارسایی مغز استخوان و برخی دیگر از بیماری های ژنتیکی از جمله نقایص مادرزادی متابولیسم و هموگلوبینوپاتی باشد. سلول های بنیادی استفاده شده برای پیوند، معمولا از مغز استخوان و یا خون به دست می آمده اند. امروزه خون بند ناف نوزاد به منبع جایگزین سلول های بنیادی برای پیوند تبدیل شده است.

یک محدودیت مهم برای درمان با پیوند سلول های بنیادی، توانایی پیدا کردن یک اهداء کننده مناسب است. تنها ۲۰ تا ۲۵ درصد از بیماران نیازمند به پیوند، می توانند خود را با اهداء کننده تطبیق دهند. از بین افراد اهداء کننده ای که متعلق به یک خانواده نیستند، تنها ۱۰ تا ۵۰ درصد از بیماران (بسته به نژاد وقومیت)، می توانند یک اهداء کننده مغز استخوانی که متعلق به یک خانواده نیست را از طریق برنامه ملی اهدا کنندگان مغز استخوان و سایر دفاتر ثبت اهداء کنندگان، پیدا کنند.

پیوند خون بند ناف نوزاد نیاز به تطبیق دقیق با مغز استخوان ندارد، بنابراین بسیاری از بیمارانی که نمی توانند یک اهداء کننده مغز استخوان را پیدا کنند، می توانند یک اهداء کننده خون بند ناف مناسب را پیدا کنند. اینطور برآورد می شود که هر ساله بیش از ۴۰۰۰ پیوند خون بند ناف در سرتا سر جهان انجام می گیرد.

خون بند ناف نوزاد به عنوان منبع سلول های بنیادی برای اهداف دیگر نیز مورد مطالعه قرار می گیرد، از جمله روش های درمانی احیاء کننده برای بافت های آسیب دیده از وارد شدن صدمه و یا بیماری. با این حال، این برنامه ها به صورت اثبات نشده باقی می مانند و در حال حاضر تحقیقات در حال انجام و پیشرفت هستند.

خون بند ناف چگونه جمع آوری و ذخیره می شود؟

خون بند ناف می تواند بدون بروز هیچگونه خطری برای مادر و یا نوزاد جمع آوری شود. خون بند ناف می تواند از جفت یا در مرحله سوم زایمان یا ظرف مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پس از زایمان جفت، جمع آوری شود. به این صورت که یکی از رگ های ناف با یک سوزن استریل سوراخ می شود و خون بند ناف به درون یک کیسه استریل که حاوی یک ماده ضد انعقاد خون به منظور پیشگیری از لخته شدن می باشد، تخلیه می شود. بعد از جمع کردن خون بند ناف از جفت، بعضی از گلبول های قرمز خون نیز خارج می شوند و حجم خون بند ناف جمع آوری شده، کاهش می یابد.

برای نگهداری طولانی مدت، سلول ها تحت روش های مخصوص انجماد قرار می گیرند و در فریزرهای مخصوصی که دارای نیتروژن مایع هستند، ذخیره می شوند. حداکثر زمان ذخیره کردن و یا تاریخ انقضا، معلوم نیست، اما احتمال دارد که این سلول ها برای ده ها سال قابل استفاده باشند. واحدهای خون بند ناف، پس از گذشت ۱۸ سال از ذخیره سازی خون بند ناف در بانک های خون دولتی، با موفقیت توانستند پیوند را انجام دهند.

خون بند ناف نوزاد

گزینه های ذخیره خون بند ناف نوزاد چه هستند؟

دو نوع بانک خون بند ناف اصلی وجود دارد، عمومی و خصوصی. به طور کلی، بانک های دولتی، سازمان های غیرانتفاعی هستند که توسط بودجه فدرال یا خصوصی، حمایت و پشتیبانی می شوند. پس از این که مادر راضی به اهداء خون بند ناف نوزاد شد، بانک های عمومی، خون بند ناف را از دوران بارداری سالم و بدون هیچ هزینه ای برای خانواده ای که اهدا کننده است، جمع آوری می کنند.

مادر نوزاد،رضایت خود را مبنی بر اهداء داوطلبانه خون بند ناف اعلام می کند و تمام حقوق مربوط به خون بند ناف را در اختیار عموم قرار می دهد.مادر همچنین در رابطه با بررسی سوابق پزشکی خود و نوزادش، موافقت می کند و اجازه می دهد که یک نمونه از خون خودش برای انجام آزمایش بیماری های عفونی گرفته شود.

واحد های آزمایش غربالگری که برای از بین بردن خطرات انتقال بیماری های ژنتیکی یا عفونی طراحی شده اند، در قسمت ثبت جستجو قرار می گیرند و برای هر بیماری که به پیوند نیاز دارد، در دسترس است. واحدهایی که معیارهای بانکداری عمومی را رعایت نمی کنند، ممکن است کنار گذاشته شوند و یا فقط برای اهداف تحقیقاتی مورد استفاده قرار بگیرند.

بانک های خون بند ناف خصوصی به طور کلی سازمان های انتفاعی هستند که کمک های مالی هدایت شده را برای استفاده آینده توسط کودک یا یکی از اعضاء خانواده ذخیره می کنند. با استفاده از یک کیت تهیه شده از سوی بانک، خون بند ناف توسط پزشک، ماما و یا پرستار از نوزاد متولد شده، تحویل گرفته می شود و به بانک خون بند ناف ارسال می شود. والدین نوزاد مسئول جمع آوری و پردازش خون بند ناف و سپس پرداخت هزینه سالیانه برای ذخیره سازی هستند.

مراحل متفاوتی از تست بر روی واحدها انجام می شود و حداقل استاندارد ها برای تشخیص اینکه آیا یک واحد، واجد شرایط پردازش و ذخیره سازی در بانک می باشد، انجام می شود. اکثر مجموعه های خصوصی به عنوان سرمایه گذار برای خون بند ناف به کار گرفته می شوند تا بتوانند برای درمان بیماری های جدی در آینده مورد استفاده قرار بگیرند.

اغلب متخصصان زنان و زایمان و پزشکان متخصص اطفال اینگونه تصوری دارند که ذخیره سازی خون بند ناف در نوزادان سالم ضروری نیست. در این رابطه مهم است که توجه داشته باشید که خون بند ناف یک کودک برای پیوند به یک کودک مبتلا به سرطان خون یا سرطان دیگر، به دلیل نگرانی از سرایت سلول های سرطانی استفاده نمی شود و برای درمان یک وضعیت ژنتیکی استفاده نخواهد شد چون خون بند ناف می تواند دارای یک مشکل ژنتیکی باشد.

در حال حاضر، اهداء مستقیم خون بند ناف به یکی از اعضاء خانواده، مخصوصا زمانی که یکی از اعضاء درجه یک خانواده در معرض خطر ابتلا به سرطان در دوران کودکی می باشد توصیه می شود که می توان با انجام پیوند، بیماری هایی مانند هموگلوبینوپاتی یا دیگر اختلالات خونی وابسته به انتقال، نقص ایمنی مادرزادی یا یک نقص ارثی متابولیسم درمان شود.

خون بند ناف نوزاد


بیشتر بخوانید: مصرف شکلات تلخ و رفع اختلالات خونی رگ ها


چگونه خون بند ناف کودکم را می توانم اهدا کنم؟

در مورد گزینه های استفاده از بانکداری خون بند ناف نوزاد، با پزشک متخصص زنان و زایمان یا پزشک متخصص اطفال بحث و گفتگو کنید. برای اینکه به طور خصوصی خون بند ناف نوزاد خود را برای استفاده احتمالی در آینده توسط کودک یا یکی از اعضاء خانواده ذخیره کنید، می توانید با یکی از بانک های خصوصی خون بند ناف نوزاد تماس بگیرید تا ترتیب جمع آوری، حمل و نقل و پرداخت را بدهید.

اطلاعات تکمیلی در مورد بانکداری خون بند ناف نوزاد، شامل فهرستی از بانک های خصوصی را از طریق راهنمای والدین بنیاد خون بند ناف نوزاد می توانید پیدا کنید. برای اهدای خون بند ناف نوزاد خود برای استفاده عمومی، ابتدا بررسی کنید که آیا بیمارستانی که قصد ارسال خون بند ناف را دارید، با یک بانک خون بند ناف نوزاد همکاری دارد و آیا خون بند ناف را برای اهداء عمومی جمع آوری می کند یا خیر.

جوانب منفی دریافت خون بند ناف نوزاد

در حالی که بسیاری از والدین داشتن آرامش خاطر را به عنوان یک مزیت اصلی بانکداری خون بند ناف نوزاد می شناسند، باید بگوئیم که معایبی نیز در این زمینه وجود دارد.

هزینه

هزینه ها با یکدیگر متفاوت هستند، اما بانک های خون بند ناف تجاری تقریبا ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ دلار برای جمع آوری و ذخیره یک نمونه به علاوه هزینه نگهداری سالیانه در محدوده ۱۰۰ دلار هزینه می کنند. همچنین ممکن است هزینه اضافی چند صد دلاری بابت کیت جمع آوری خون بند ناف، خدمات ارسال به بانک خون بند ناف و پردازش اولیه پرداخت کنید. این هزینه ها تحت پوشش بیمه قرار ندارند.

هیچ تضمینی وجود ندارد

هیچ تضمینی وجود ندارد که سلول های بنیادی خون بند ناف بتوانند در کودک و یا یکی از اعضاء خانواده مورد استفاده قرار بگیرند و یا این که یک نوع درمان را ارائه دهند زیرا به تشخیص، ماهیت بیماری و نیازهای بیمار بستگی دارد. تنها ۲۵ درصد شانس وجود دارد که دو خواهر و برادر برای پیوند سلول های بنیادی، پس از آزمایش برای سازگاری بافت، با یکدیگر مطابقت داشته باشند.

شما باید مزایا و معایب این کار را بررسی کنید و در مورد گزینه ها با ارائه دهندگان خدمات درمانی و بهداشتی، بحث و تبادل نظر کنید. اگر تصمیم بگیرید که با بانک خون بند ناف همکاری داشته باشید، باید از قبل برنامه ریزی کنید. در اغلب موارد، شرکت یک کیت را تهیه می کند که ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، درست بعد از تولد نوزاد، از آن استفاده می کند. پس از آن، پیک، آن را به بانک خون بند ناف تحویل می دهد که در آنجا شماره شناسایی و اجزاء آن منجمد می شود.

چه زمانی باید درباره ذخیره خون بند ناف کودک خود تصمیم بگیرید؟

بهتر است در حدود هفته ۲۸ تا ۳۴ بارداری درباره گزینه های خون بند ناف نوزاد با ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی صحبت کنید. این کار به شما فرصت زیادی می دهد تا در مورد بانک های مختلف خون بند ناف، اطلاعاتی را به دست بیاورید. تصمیم خود را مبنی بر اهداء خون بند ناف در برنامه تولد نوزاد خود قرار دهید.

برنامه تولد مجموعه ای از دستورالعمل هایی است که درباره تولد نوزاد خود باید انجام دهید که می تواند شامل مواردی مانند جایی باشد که می خواهید کودک خود را به دنیا بیاورید و افرادی که می خواهید در هنگام زایمان، همراه شما باشند. تمام بیمارستان ها به شما این اجازه را نمی دهند که خون بند ناف نوزاد خود را به یکی از بانک های دولتی اهداء کنید.

بیماری هایی که با پیوند خون بند ناف نوزاد قابل درمان هستند

تحقیقات درباره ایده ها و روش های جدید، باعث پیشرفت در علم پیوند می شوند، بنابراین بیشتر بیماری ها می توانند با پیوند مغز استخوان یا پیوند خون بند ناف درمان شوند.حال ببینید که چه بیماری هایی با پیوند قابل درمان هستند. پیوند مغز استخوان یا پیوند خون بند ناف ممکن است بهترین گزینه درمانی یا تنها پتانسیل برای درمان بیماران مبتلا به سرطان خون، لنفوم، کم خونی سلول داسی شکل و بسیاری از بیماری های دیگر باشد. همزمان با پیشرفت علم پیوند، بیماری های جدیدی نیز با پیوند، قابل درمان هستند.

لوسمی ها و لنفوم ها

لوسمی حاد میلوژن (AML)

شایع ترین نوع لوسمی حاد است که تقریبا ۱۵۰۰۰ مورد جدید در هر سال در ایالات متحده به آن مبتلا می شوند. لوسمی حاد میلوژن (AML) می تواند در هر سنی بر روی افراد تاثیر بگذارد، اما در بزرگسالان بسیار رایج است.

خون بند ناف نوزاد

لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL)

هر سال در حدود ۶۰۰۰ مورد جدید از لوسمی لنفوبلاستیک حاد (ALL) در ایالات متحده دیده می شود. این بیماری می تواند در هر سنی بر روی افراد تاثیر بگذارد، اما شایع ترین نوع سرطان خون در کودکانی است که زیر ۱۵ سال سن دارند.

لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL)

این بیماری، در درجه اول بر روی افراد بزرگسال اثر می گذارد و در کودکان و نوجوانان بسیار نادر است. هر سال در حدود ۱۵۰۰۰ نفر در ایالات متحده، به این بیماری مبتلا می شوند.

لوسمی میلوژن مزمن (CML)

یک نوع سرطان خون نسبتا شایع است که سالانه، بیش از ۲۰۰۰۰ نفر در ایالات متحده، با ۶۰۰۰ مورد جدید از این بیماری، به آن مبتلا می شوند. بیشتر موارد لوسمی میلوژن مزمن (CML) در افراد بزرگسال دیده می شود.

لنفوم غیر هاجکین (NHL)

در هر سال حدود ۶۹۰۰۰ نفر در ایالات متحده به لنفوم غیر هاجکین مبتلا می شوند. اکثر این افراد بیشتر از ۶۰ سال سن دارند.

دیگر موارد

لنفوم هاجکین و لوسمی میلوومونوسیتیک ویژه نوجوانان.

بیماری های مغز استخوان

کم خونی آپلاستیک شدید

یک بیماری نادر که سالانه در ۶۰۰ تا ۹۰۰ نفر، تشخیص داده می شود. این بیماری اغلب در کشورهای شرق آسیا دیده می شود و می تواند در هر سنی بر روی افراد اثر بگذارد، اما بیشتر در جوانان شایع است.

موارد دیگر:

  • کم خونی فانکونی
  • هموگلوبینوری حمله ای شبانه (PNH)
  • آپلازی خالص گلبول های قرمز
  • مگاکارپوسیت یا ترومبوسیتوپنی مادرزادی

اختلالات ارثی سیستم ایمنی

نقص ایمنی شدید ترکیبی

یک گروه از اختلالات ارثی سیستم ایمنی است که در هنگام تولد به وجود می آید و اگر تحت درمان قرار نگیرد، می تواند در سال اول زندگی تهدید کننده زندگی فرد شود. در ایالات متحده، حدود ۱ در ۱۰۰۰۰۰ نوزاد، با نقص ایمنی شدید ترکیبی(SCID) متولد می شوند.

سندرم ویسکوت-آلدریچ (WAS)

نوعی اختلال ارثی سیستم ایمنی است که در ابتدای تولد وجود دارد و بیشتر بر روی پسرها اثر می گذارد. در ایالات متحده آمریکا حدود ۱ در ۱۰۰۰۰۰ پسر با این اختلال به دنیا می آیند.

خون بند ناف نوزاد

هموگلوبینوپاتی

نوعی بیماری که با عملکرد ضعیف گلبول های قرمز خون همراه است و شامل موارد زیر می باشد:

  • بتا تالاسمی ماژور
  • بیماری سلول داسی شکل (SCD)

بیماری سلول داسی شکل یک بیماری ارثی ناشی از گلبول های قرمز خون است. در ایالات متحده، این بیماری بر روی حدودا ۷۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ نفر اثر می گذارد و در بین آمریکایی های آفریقایی تبار و اسپانیایی ها بیشتر رایج است.

اختلالات ارثی متابولیک

بیماری GLD

بیماری GLD بسیار نادر است و هر ساله فقط حدود ۴۰ کودک در ایالات متحده به این بیماری مبتلا می شوند که اغلب در ماه های اول زندگی ظاهر می شود. همچنین شکل دیگری از این بیماری وجود دارد که تا بعد از آن دوران کودکی و یا حتی در سال های نوجوانی بروز نمی کند.

سندرم هورلر (MPS-IH)

در حدود ۱ از هر ۱۰۰۰۰۰ نوزادا این بیماری متولد می شوند و اگر درمان نشود، كودكانی که با این بیماری متولد می شوند، معمولا در سن ۵ تا ۱۰ سالگی می میرند.

آدرنولکودیستروفی (ALD)

هم پسران و هم دختران می توانند با این بیماری متولد شوند اما پسرها بیشتر احتمال دارد که علائم این بیماری را داشته باشند. از هر سه پسر متولد شده با ALD، یکی نفر به نوع شدید مغزی این بیماری مبتلا می باشد. این نوع از بیماری بسیار نادر است و بر روی حدود ۱ از هر ۲۰۰۰۰ نفر در سراسر جهان اثر می گذارد.

متاکروماتیک لکودیستروفی (MLD)

این بیماری اغلب در نوزادان و کودکان نوپا دیده می شود، اما در کودکان بزرگتر و افراد بزرگسال نیز رخ می دهد. متاکروماتیک لکودیستروفی( MLD) یک بیماری نادر است و در حدود ۱ در ۴۰۰۰۰ تا ۱۶۰۰۰۰ نفر در سراسر جهان به آن مبتلا می شوند.

سندرم میلودیسپلاستیک و اختلالات میلوپرولیفراتیو

MDS گروهی از بیماری ها هستند که بر روی مغز استخوان و خون را می گذارند و هر ساله حدود ۱۹۰۰۰ نفر به ایم دسته از بیماری ها مبتلا می شوند.

در مورد بافت بند ناف چه می دانید؟

بافت بند ناف در حال حاضر هنوز فراهم نشده است، اما پتانسیل پیشرفت آن در آینده وجود دارد. در مورد پتانسیل پیشرفت بافت بند ناف به منظور کمک به شرایطی مانند اثر آن بر روی غضروف ها، ماهیچه ها و سلول های عصبی، تحقیقات ادامه دارد. محققان بر روی طیف گسترده ای از حوزه های درمانی بالقوه از جمله بیماری های پارکینسون، آلزایمر، فیبروز کبدی، سرطان ریه و آسیب های ورزشی تمرکز دارند. از سال ۲۰۰۷ تاکنون، ۱۵۰ آزمایش بالینی با استفاده از سلول های بنیادی بافت بند ناف انجام شده است.

این احتمال وجود دارد که اعضای خانواده بیولوژیکی، فوری بتوانند از سلول های بنیادی بافت بند ناف کودک استفاده کنند. والدین از ۱۰۰٪ احتمال سازگاری، خواهران و برادران از ۷۵٪ احتمال سازگاری و مادر بزرگ ها و پدر بزرگ ها ۲۵٪ احتمال سازگاری دارند و این یکی دیگر از دلایلی است که امروزه والدین بافت بند ناف نوزاد خود را برای آینده، به بانک بند ناف اهداء می کنند.

خون بند ناف نوزاد


بیشتر بخوانید: بیماری نادر ژنتیکی و ارثی ایکتیوزیس


تاریخچه خون بند ناف نوزاد و منابع دیگر

اگر فردی ذخیره خون بند ناف نداشته باشد، باید بر روی سلول های بنیادی از یک منبع دیگر تکیه کند. به همین دلیل ما می توانیم به تاریخچه خون بند ناف رجوع کنیم که در واقع با مغز استخوان شروع می شود. مغز استخوان شامل نسخه های مشابه کمتر و احتمالا نامطلوب سلول های بنیادی است که به وفور در خون بند ناف وجود دادند. دانشمندان اولین پیوند سلول های بنیادی مغز استخوان را در سال ۱۹۵۶ در بین دوقلو های همسان انجام دادند. این کار منجر به بهبودی کامل سرطان خون در یکی از دوقلو ها شد.

به دلیل روش تهاجمی که برای به دست آوردن مغز استخوان مورد نیاز است، دانشمندان به جستجوی منابع بهتری بودند که در نهایت منجر به کشف سلول های بنیادی مشابه در خون بند ناف در سال ۱۹۷۸ شد. خون بند ناف در اولین پیوند خود در سال ۱۹۸۸ مورد استفاده قرار گرفت و از آن زمان نشان داده شد که خون بند ناف نسبت به دیگر روش های دست یافتن به سلول های بنیادی مشابه و سلول های سیستم ایمنی، فواید بیشتری دارد.

به این دلیل که سلول های خون بند ناف را می توان خام و نارس در مقایسه با منابع دیگر در نظر گرفت. خون بند ناف در معرض بیماری یا آلاینده های محیطی قرار نگرفته است و بیشتر توسط سلول های خارجی مورد پذیرش قرار می گیرد همانطور که قبلا اشاره شد، با انطباق بهتر، شانس بیشتری برای موفقیت و ریسک کمتر ابتلا به بیماری بافت پیوندی بر ضد میزبان در هر پیوند سلول بنیادی وجود دارد. با خون بند ناف، سلول های خود کودک همیشه دارای مطابقت کامل هستند و ریسک کمی در این زمینه وجود دارد.

در صورت استفاده از خون بند ناف در بین دوقلو های همسان، شانس ابتلا به بیماری بافت پیوندی بر ضد میزبان بسیار کم است اگر چه که جهش ها و تغییرات بیولوژیکی ناشی از عوامل اپی ژنتیکی ممکن است اتفاق بیفتد. دیگر اعضای خانواده وابسته به خون، ۳۵٪ تا ۴۵% احتمال ابتلا به بیماری بافت پیوندی بر ضد میزبان (GvHD) را دارند و افراد غیرمرتبط ۶۰% تا ۸۰% شانس ابتلا به این بیماری را دارند.

گرفتن مغز استخوان و منابع مشابه اغلب نیاز به یک روش تهاجمی، عمل جراحی و سلول های بنیادی فرد بیمار دارند که ممکن است خود فرد نیز بیمار باشد، به این معنی که بیمار باید سلول های بنیادی را از یکی از اعضاء خانواده یا یک اهداء کننده نامربوط پیدا کند. این کار ریسک بیماری بافت پیوندی بر ضد میزبان را افزایش می دهد.

علاوه بر این، یافتن یک اهداء کننده همسان و غیر مرتبط می تواند دشوار باشد و زمانی که این مطابقت، تشخیص داده شود، ممکن است هفته ها و یا حتی ماه ها طول بکشد تا بازیابی شود. در مورد این که چرا خون بند ناف بهترین منبع بعد از مغز استخوان است و به آن ارجحیت دارد، اطلاعات بیشتری کسب کنید.

 


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب” گلدوزی هنر فراموش شده زنان ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

گلدوزی هنری است زیبا و دیرینه که معمولا خانم‌ها با استفاده از طرح‌ها، نقش‌ها، نخ‌های رنگی با داشتن کمی ایده و خلاقیت، اثری بسیار زیبا از خود به جا  می‌گذارند. در این مطلب، چند نکته درباره اهمیت یادگیری این هنر، کاربردهایش و وسایل مورد نیاز برای شروع فعالیت در این حرفه مطرح خواهد شد.

 کاربردهای گلدوزی

با استفاده از گلدوزی می‌توان به زیباسازی روی بلوز و شلوار، کوسن، کیف‌های پارچه‌ای یا نمدی، پرده، دیوارکوب، زیورآلات و پیکسل، رومیزی و … پرداخت. این هنر بسیار سرگرم کننده، با ظرافت و آرامش‌بخش است که تاثیر بسیاری در روحیه و خلق‌و‌خوی انسان دارد.

کاربرد دیگری که در گلدوزی می‌توان نام برد رفع اشکال و پوشاندن سوراخ یا لکه‌های روی پارچه است به این صورت که طرحی انتخاب می‌شود و به طور کامل رویش دوخت می‌خورد و این‌گونه است که نقص در زیر گلدوزی پنهان می‌شود. در خور ذکر است که گلدوزی به دو صورت دستی و ماشینی است که در این مطلب گلدوزی دستی مد نظر است.

 وسایل مورد نیاز برای اجرای این هنر

قیچی مخصوص گلدوزی، نخ در رنگ‌های مختلف، پارچه یا وسیله مد نظر( رومیزی، کیف،  دستکش و …)، طرح‌های مد نظر.

 عکس های این مطلب  را ببینید

ممکن است در ابتدا این هنر مشکل به نظر برسد اما با یادگیری یک سری دوخت پایه می‌توان شروع به تزیین وسایل کرد که با استفاده از این هنر می‌توان جلوه‌ای دو چندان به کار بخشید. کافی است مقداری در این باره اطلاعات کسب کنید، به چند کتاب یا سایت سر بزنید و دوختن را شروع کنید. در این مطلب، نمونه‌هایی از زیباسازی یک سری وسایل را مشاهده می‌کنید.

jpgfile_20315_70137_637168940629168998.jpg
jpgfile_20315_70137_637168940629008993.jpg
jpgfile_20315_70137_637168940629118998.jpg


سندرم زولینگر الیسون، یک بیماری نادر است که در آن یک یا چند تومور در ناحیه لوزالمعده و اثنی عشر تشکیل می شوند. تومورها، گاسترینوما نام دارند و مقدار زیادی هورمون گاسترین ترشح می کنند که باعث ترشح میزان زیادی اسید در معده می شود. معمولا بدن مقادیر اندکی گاسترین را بعد از خوردن غذا ترشح می کند که معده را تحریک می کند تا اسید معده تولید کند و به تجزیه مواد غذایی و مایعات در داخل معده کمک کند . اسید اضافی باعث بروز زخم معده در اثنی عشر و نواحی دیگری در روده فوقانی می شود. تومورهای مشاهده شده در سندروم زولینگر الیسون، برخی اوقات سرطانی هستند و ممکن است به قسمت های دیگر بدن سرایت کنند. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی سندرم زولینگر الیسون می پردازیم.

سندرم زولینگر الیسون

معده، اثنی عشر و لوزالمعده چیست؟

معده، اثنی عشر و لوزالمعده اندام های گوارشی هستند که مواد غذایی و مایعات را تجزیه می کنند. معده، غذا و مایعات خورده شده را ذخیره می کند. فعالیت عضلات قسمت پایینی معده، مواد غذایی و مایعات را با عصاره گوارشی مخلوط می کند. مواد غذایی و مایعات هضم شده به آرامی به داخل اثنی عشر منتقل می شوند و به تدریج تجزیه می شوند. اثنی عشر اولین قسمت از روده کوچک است، اندامی لوله ای شکل بین معده و روده بزرگ که هضم غذا و مایعات در آنجا ادامه پیدا می کند.

لوزالمعده عضوی است که هورمون انسولین و آنزیم هایی را برای هضم مواد غذایی تولید می کند. هورمون یک ماده شیمیایی طبیعی است که در یک قسمت از بدن تولید می شود و در خون آزاد می شود تا عملکرد های ویژه ای از بدن را تنظیم کند. انسولین به سلول های بدن کمک می کند تا گلوکز، که به آن قند نیز گفته می شود، از خون خارج شود و از آن برای انرژی استفاده کند. لوزالمعده در پشت معده و نزدیک به اثنی عشر قرار دارد.

علل بروز سندرم زولینگر الیسون

علت بروز سندروم زولینگر الیسون، به طور دقیق مشخص نیست. اما ترتیب مراحل سندرم زولینگر الیسون مشخص است. این سندرم با ایجاد یک تومور (گاسترینوما) یا تومور هایی در لوزالمعده، اثنی عشر یا غدد لنفاوی مجاور لوزالمعده آغاز می شود. لوزالمعده در پشت و در زیر معده قرار دارد و آنزیم های لازم برای هضم غذا را تولید می کند. لوزالمعده هورمون هایی از جمله انسولین راکه به کنترل قند خون شما کمک می کند نیز تولید می کند.

شیره های گوارشی که از لوزالمعده، کبد و کیسه صفرا ترشح می شوند، در قسمتی از اثنی عشر، بخشی از روده که در امتداد معده قرار دارد،مخلوط می شوند.در اینجا هضم و گوارش، به اوج خود می رسد. تومورهایی که در سندرم زولینگر الیسون تشکیل می شوند، از سلول هایی تشکیل یافته اند که مقدار زیادی هورمون گاسترین ترشح می کنند و معده را تحریک می کنند که اسید زیادی تولید کند.

سپس این اسید بیش از حد، منجر به بروز زخم معده و گاهی اوقات اسهال می شود. این تومورها، علاوه بر تولید بیش از حد اسید، سرطانی نیز می شوند. اگر چه تومورها به آهستگی رشد می کنند، اما سرطان می تواند به نقاط دیگر و بیشتر به غدد لنفاوی مجاور و یا به کبد گسترش پیدا کند.

سندرم زولینگر الیسون


بیشتر بخوانید: پیشنهادات طب سنتی برای برگشت اسید معده


نوع مرتبط با MEN 1

سندرم زولینگر الیسون ممکن است در اثر یک بیماری ارثی به نام نئوپلاسم غدد درون ریز چندگانه، نوع ۱ (MEN1) ایجاد شود. افراد مبتلا به MEN 1، دارای تومورهای غده پاراتیروئید نیز هستند و ممکن است تومورهای غده هیپوفیز هم داشته باشند. حدود ۲۵ درصد از افراد دارای گاسترینوما، آن را به عنوان بخشی از MEN1 دارند. همچنین این افراد ممکن است تومورهای در لوزالمعده و سایر اعضای بدن نیز داشته باشند.

عوامل خطر سندرم زولینگر الیسون

اگر یکی از اقوام درجه یک شما مثل خواهر، برادر و یا پدر و مادر، مبتلا به MEN 1 باشند، شانس شما برای ابتلا به سندرم زولینگر الیسون بیشتر خواهد بود.

سندرم زولینگر چقدر شایع است؟

سندرم زولینگر الیسون یک بیماری نادر است و تنها در ۱ نفر از هر ۱ میلیون نفر مشاهده می شود. با این وجود هر کسی می تواند به سندرم زولینگر الیسون مبتلا شود. این بیماری در بین مردان ۳۰ تا ۵۰ ساله، بیشتر شایع است. کودکی که والدینی با MEN1 دارد، در معرض خطر بیشتری از ابتلا به سندرم زولینگر الیسون قرار دارد.

عوارض جانبی مرتبط با سندرم زولینگر الیسون

عوارض جانبی سندرم زولینگر الیسون با تولید بیش از اندازه اسید معده و شدت زخم های گوارشی ارتباط دارد.

زخم معده شدید می تواند:

  • با نفوذ به داخل شریان، باعث خونریزی داخلی شود.
  • باعث ایجاد تورم و منجر به مسدود شدن مسیر غذا از معده شود.
  • باعث سوراخ شدن روده شود ( ایجاد حفره ای در دیواره معده یا دوازدهه)

عوارض سندرم زولینگر الیسون می تواند تهدید کننده زندگی فرد باشد.

اگر دارای این علائم هستید، به دنبال فوریت های پزشکی باشید:

  • مدفوع سیاه یا خونی
  • درد قفسه سینه
  • علائم حاکی از کم خونی (خستگی، گیجی، سرگیجه، فشار خون پایین، ضربان قلب سریع و غیره)
  • درد شدید و ناگهانی و یا مداوم معده
  • استفراغ که ظاهری شبیه به قهوه دارد و یا خون در آن وجود دارد.

علائم و نشانه های این بیماری

علائم و نشانه های سندرم زولینگر الیسون شبیه زخم معده هستند و درد خفیف یا سوزش، در حد فاصل ناف و قسمت میانی قفسه سینه احساس می شود که از شایع ترین علائم زخم معده است.

این ناراحتی معمولا:

  • زمانی اتفاق می افتد که معده خالی است یعنی بین وعده های غذایی و یا در طول شب و ممکن است با خوردن غذا برطرف شود.
  • چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد.
  • چندین روز، هفته ها و یا ماه ها ادامه دارد.

سندرم زولینگر الیسون

علائم دیگر شامل موارد زیر هستند:

برخی از افراد مبتلا به سندرم زولینگر الیسون فقط اسهال دارند و هیچ علائم دیگری ندارند. برخی دیگر دچار برگشت اسید معده می شوند. این حالت زمانی اتفاق می افتد که محتویات معده به داخل مری برمیگردند. مری یک لوله عضلانی است که مواد غذایی و مایعات را به معده انتقال می دهد. علاوه بر حالت تهوع و استفراغ، علائم دیگر برگشت اسید معده شامل احساس درد و سوزش در قسمت میانی قفسه سینه است.

در صورت بروز علائم اورژانسی، به دنبال فوریت های پزشکی باشید

فردی که دارای هر یک از علائم اورژانسی زیر باشد، باید یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی تماس بگیرد:

  • درد قفسه سینه
  • درد شدید، ناگهانی و مداوم معده
  • وجود خون در مدفوع یا مدفوع سیاه رنگ
  • وجود خون در استفراغ یا استفراغی که ظاهری شبیه قهوه دارد.

این علائم ممکن است نشان دهنده یک مشکل جدی باشند مانند:

  • خونریزی داخلی، وقتی که اسید معده یا زخم معده، باعث باز شدن رگ های خونی می شوند.
  • ایجاد حفره، وقتی که زخم معده، باعث تشکیل یک حفره در دیواره اثنی عشر می شود.
  • انسداد و گرفتگی، وقتی که زخم معده، مسیر غذا را که سعی در ترک معده دارد، مسدود می کند.

سندرم زولینگر الیسون چگونه تشخیص داده می شود؟

یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی می تواند سندرم زولینگر الیسون را براساس موارد زیر تشخیص می دهد:

  • بررسی سابقه پزشکی
  • معاینه بدنی
  • علائم و نشانه ها
  • آزمایش خون
  • آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی
  • آزمایشات تصویربرداری
  • سنجش و اندازه گیری میزان اسید معده

سابقه پزشکی

گرفتن سابقه پزشکی و خانوادگی یکی از اولین چیزهایی است که یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، می تواند برای تشخیص سندرم زولینگر الیسون انجام دهد. ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، ممکن است در مورد MEN1 سوالاتی را بپرسد.

سندرم زولینگر الیسون و معاینه بدنی

معاینه بدنی ممکن است بتواند به تشخیص سندرم زولینگر الیسون کمک کند.

در طی معاینه بدنی، یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، معمولا:

  • بدن فرد را معاینه می کند.
  • با استفاده از گوشی پزشکی، به صداهای داخل بدن گوش می دهد.
  • بر روی قسمت های خاصی از بدن فرد ضربه می زند.

سندرم زولینگر الیسون

علائم و نشانه ها

یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، در صورت مشاهده علائم زیر، می تواند به سندرم زولینگر الیسون مشکوک شود:

اسهال به همراه علائم زخم معده

اسهال به همراه علائم زخم معده و یا عدم موفقیت درمان زخم معده.

دارو های ضد التهابی غیر استروئیدی

فرد بدون استفاده از دارو های ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مثل آسپرین و ایبوپروفن و یا عفونت باکتریایی هلیکوباکتر پیلوری (H. پیلوری) دارای زخم معده است. استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی( NSAID )و عفونت هلیکوباکتر پیلوری ممکن است منجر به بروز زخم معده شود.

ایجاد حفره در اثنی عشر یا معده

شخص زخم های شدیدی دارد که خونریزی می کند و یا باعث ایجاد حفره در اثنی عشر یا معده می شود. ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، یک فرد و یا اعضای خانواده فرد مبتلا به بیماری MEN1 و یا فردی که دارای علائم MEN1 است را تشخیص می دهد.

آزمایش خون و سندرم زولینگر الیسون

ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی ممکن است برای بررسی افزایش سطح گاسترین خون، از آزمایش خون استفاده کند . یک تکنسین و یا یک پرستار، نمونه خون را در مطب از فرد می گیرد و نمونه را برای آنالیز به آزمایشگاه می فرستد. یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، از فرد می خواهد تا قبل از آزمایش، به مدت چند ساعت، چیزی نخورد و مصرف داروهای کاهش دهنده اسید معده را قطع کند.در صورتی که سطح گاسترین، ۱۰ برابر بیشتر از حد معمول باشد، نشان دهنده سندرم زولینگر- الیسون است.

ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی همچنین ممکن است برای اندازه گرفتن سطح گاسترین، هورمون سکرتین را تزریق کند. سکرتین، هورمونی است که باعث می شود، گاسترینوما، گاسترین زیادی آزاد کند. یک تکنسین و یا یک پرستار، یک سوزن داخل وریدی را درون یک رگ در بازو قرار می دهد تا هورمون سکرتین را به فرد تزریق کند. ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی ممکن است در صورت افزایش سطح گاسترین، به سندرم زولینگر الیسون مشکوک شود.


بیشتر بخوانید: از آزمایش خون اینگونه سردر آورید


آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی

از آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی برای بررسی مری، معده و اثنی عشر به منظور تشخیص زخم معده و التهاب مری استفاده می شود و یک اصطلاح کلی برای تعریف سوزش و ورم مری می باشد. این روش شامل استفاده از یک آندوسکوپ است. آندوسکوپ یک لوله کوچک و انعطاف پذیر و مجهز به نور است که می تواند دستگاه گوارش فوقانی که شامل مری، معده و اثنی عشر است را ببیند. پزشک متخصص بیماری های گوارشی، این آزمایش را در بیمارستان و یا در یک مرکز سرپایی انجام می دهد.

سندرم زولینگر الیسون

پزشک، آندوسکوپ را با دقت به درون مری، معده و اثنی عشر می فرستد. یک دوربین کوچک نصب شده بر روی آندوسکوپ، یک تصویر ویدیئیی را به یک مانیتور منتقل می کند که امکان بررسی دقیق لایه روده را فراهم می کند. فرد ممکن است یک داروی بیهوشی مایع را دریافت کند که می تواند آن را غرغره کرده و یا در پشت گلو، اسپری کند. اگر بیهوشی کامل داده شود، تکنسین و یا پرستار، سوزن داخل وریدی را در رگ بازو، قرار می دهد.

آزمایشات تصویربرداری

برای کمک به پیدا کردن گاسترینوما، ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، می تواند یک یا چند نمونه از آزمایشات تصویربرداری زیر را توصیه کند.

اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT)

سی تی اسکن، یک اشعه ایکس است که تصاویری را از بدن می گیرد. سی تی اسکن ممکن است شامل تزریق یک رنگ خاص به نام ماده کنتراست باشد. سی تی اسکن برای ایجاد تصاویر، از ترکیب اشعه ایکس و تکنولوژی کامپیوتری استفاده می کنند. در سی تی اسکن، فرد بر روی یک میز دراز می کشد که به داخل یک دستگاه تونل ماند وارد می شود.

سپس تکنسین با استفاده از اشعه ایکس، تصاویری را از بدن می گیرد. یک کامپیوتر نماهای مختلفی را د رکنار یکدیگر قرار می دهد تا بتواند الگویی از لوزالمعده، معده و اثنی عشر را ایجاد کند. این کار در یک مرکز سرپایی و یا در بیمارستان انجام می شود و رادیولوژیست، پزشک متخصص در تصویربرداری پزشکی،تصاویر را معنی و تفسیر می کند. در سی تی اسکن، فرد نیازی به بیهوشی ندارد. در این روش، تومور ها و زخم ها نشان داده می شود.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

MRI آزمایشی است که از اندام های داخلی و بافت های نرم بدن، بدون استفاده از اشعه ایکس، عکسبردای می کند. یک تکنسین متخصص و آموزش دیده، این روش را در یک مرکز سرپایی و یا در یک بیمارستان انجام می دهد و رادیولوژیست تصاویر را معنی و تفسیر می کند. فرد بیمار به بیهوشی نیازی ندارد، اگرچه افرادی که از فضاهای محدود می ترسند، ممکن است از طریق دهان، یک آرام بخش خفیف دریافت کنند. MRI می تواند شامل تزریق ماده کنتراست باشد. در بیشتر دستگاه های MRI، فرد بر روی یک میز دراز می کشد.

این میز به داخل یک دستگاه تونل مانند وارد می شود که ممکن است انتهای آن، باز یا بسته باشد. برخی از این دستگاه ها، به فرد اجازه می دهند تا در فضای بازتری دراز بکشند. در طی انجام MRI، فرد اگرچه معمولا بیدار است، اما کاملا بی حرکت است و تکنسین تصاویر را می گیرد که معمولا چند دقیقه بیشتر طول نمی کشد. تکنسین برای گرفتن تصاویر دقیق تری از دستگاه گوارش فوقانی، یک سری تصاویر را از زوایای مختلف می گیرد. در حین انجام MRI، فرد می تواند صدای بلند صدای ضربه شدی مکانیکی و صدای وزوز را بشنود.

سونوگرافی آندوسکوپیک

این روش شامل استفاده از یک آندوسکوپ مخصوص به نام آندو اکووسکوپ است که برای انجام سونوگرافی از لوزالمعده استفاده می شود. آندو اکووسکوپ دارای یک پروب سونوگرافی مینیاتوری است ک با امواج صوتی ایمن و بدون درد،اندام ها را به تصویر می کشد تا تصویری از ساختار آنها را ایجاد کند. پزشک متخصص گوارش، این روش را در مرکز سرپایی و یا در یک بیمارستان انجام می دهد و رادیولوژیست تصاویر را معنی و تفسیر می کند.

متخصص گوارش، آندو اكووسكوپ را به آرامی در داخل مری و از طریق معده و اثنی عشر جلو می برد تا به نزدیکی لوزالمعده برسد. فرد ممکن است یک داروی بیهوشی مایع بگیرد که می تواند غرغره کرده و یا در پشت اسپری شود. تزریق یک داروی آرام بخش به فرد کمک می کند تا آرامش و راحتی خود را حفظ کند. این تصاویر می توانند گاسترینوما را در داخل لوزالمعده نشان دهند.

آنژیوگرام

آنژیوگرام نوع خاصی از عکسبرداری با اشعه ایکس است که در آن متخصص رادیولوژی، یک لوله نازک و انعطاف پذیر به نام کاتتر را از طریق شریان های بزرگ، اغلب از کشاله ران، به شریان های مورد نیاز وارد می کند. رادیولوژیست، ماده کنتراست را از طریق کاتتر تزریق می کند تا تصاویر با وضوح بیشتری در اشعه ایکس ظاهر شوند.

متخصص رادیولوژی این عمل را انجام می دهد و تصاویر را در یک بیمارستان یا یک مرکز سرپایی معنی و تفسیر می کند. فرد به بیهوشی نیازی ندارد، با این حال از یک آرامبخش خفیف ممکن است برای کاهش اضطراب فرد در طول عمل استفاده شود. این آزمایش می تواند گاسترینوما را در داخل لوزالمعده را نشان دهد.

سندرم زولینگر الیسون

اسکینتوگرافی گیرنده سوماتوستاتین

یک تکنسین اشعه ایکس، این آزمایش را که با عنوان اوکترواسکن نیز شناخته می شود، در یک بیمارستان و یا یک مرکز سرپایی انجام دهد و رادیولوژیست تصاویر را معنی و تفسیرکند. فرد به بیهوشی نیازی ندارد. یک ترکیب رادیواکتیوی به نام رادیوتریسر،وارد جریان خون می شود و به صورت انتخابی، سلول های تومور را علامت می زند.

سلول های دارای علامت، در هنگام اسکن با دستگاهی به نام دوربین گاما،واضح و روشن می شوند. این آزمایش می تواند گاسترینوما را در داخل اثنی عشر، لوزالمعده و دیگر قسمت های بدن نشان دهد. گاسترینوما های کوچک و جزئی، ممکن است به سختی دیده شود. بنابراین، ارائه کنندگان خدمات بهداشتی و درمانی، ممکن است انجام انواع مختلفی از آزمایشات تصویربرداری را به منظور پیدا کردن گاسترینوما توصیه کنند.

اندازه گیری اسید معده

ازائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی می تواند با تجزیه و تحلیل نمونه ای از شیره معده، میزان اسید معده فرد را اندازه گیری کند. در طی این آزمایش، یک لوله بسیار نازک از طریق بینی و گلو، وارد معده فرد بیمار می شود. فرد ممکن است یک داروی بیهوشی مایع را دریافت کند که می تواند غرغره کرده و یا در پشت گلو اسپری کند. پس از قرار گرفتن لوله، ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، نمونه هایی از اسید معده را می گیرد. سطوح بالای اسید معده، نشان دهنده سندرم زولینگر- الیسون است.

آزمایشات تحریکی برای تشخیص سندرم زولینگر الیسون

آزمایشات تحریک کننده ترشح سکرتین

معمولا غذا خورن باعث تحریک ترشح سکرتین می شود. ترشح سکرتین، منجر به آزاد شدن مایع سرشار از بی کربنات از لوزالمعده شده و باعث خنثی شدن اسید معده می شود. این امر می تواند میزان ترشح بیشتر سکرتین و ترشح گاسترین آنترال را با افزایش ترشح گاسترین از سلول های گاسترینوما، مهار کند.

سکرتین به صورت تزریق داخل وریدی، تجویز می شود و خون برای سطوح گاسترین در ۰، ۲، ۵، ۱۰، ۱۵ و ۲۰ دقیقه،جمع آوری می شود. آزمایش، زمانی مثبت است که غلظت گاسترین سرم، ۱۵ دقیقه بعد از گرفتن مقدار دارو، به میزان ml/pg 200 افزایش پیدا کند. گزارش شده است که این آزمایش، دارای حساسیت ۹۴٪ و ویژگی ۱۰۰٪ است.

آزمایش تحریک کلسیم

کلسیم نیز همچنین باعث آزاد شدن گاسترین ذخیره شده در سلول های گاسترینوما می شود. ۱۰٪ گلوكونات كلسیم داخل وریدی (۵ میلی گرم در هر كيلو از وزن بدن) در طی مدت سه ساعت تزریق می شود و سطح گاسترین در دقایق ۰، ۳۰، ۶۰، ۹۰، ۱۲۰، ۱۵۰ و ۱۸۰ دقیقه تعیین می شود.

آزمایش، زمانی مثبت است که گاسترین به میزان ml/ pg 395 از سطح پایه افزایش پیدا کند. حساسیت ضعیف است اما ویژگی آن بسیار خوب و عالی است. این آزمایش ممکن است برای بیمارانی که سابقه زیادی در سندرم زولینگر الیسون (ZES) دارند، اما آزمایش سکرتین آنها منفی است، مفید باشد.

تشخیص های متفاوت

در صورتی که سندرم زولینگر الیسون تائید شود، باید ویژگی های دیگر MEN1 نیز در نظر گرفته شود مانند سابقه خانوادگی. این یک بیماری نادر است اما نسبت به آن باید آگاهی وجود داشته باشد. دستورالعمل های موسسه ملی بهداشت و مراقبت های ویژه (NICE) در زمینه مدیریت سوء هاضمه را دنبال کنید.

سندرم زولینگر الیسون

سندرم زولینگر چگونه درمان می شود؟

یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، سندرم زولینگر الیسون را با دارو درمان می کند تا ترشح اسید معده را کاهش داده و با عمل جراحی، گاسترینوما را خارج کند. زمانی که تومورها آنقدر پیشرفت کرده باشند که با عمل جراحی از بین نمی روند، ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، گاهی از شیمی درمانی و داروهایی برای کوچک کردن تومورها استفاده می کند.

پیشگیری از رشد تومورها

گزینه های درمانی برای پیشگیری و متوقف کردن رشد تومورها، شامل موارد زیر هستند:

  • شیمی درمانی به منظور کاهش سرعت رشد تومورها
  • خارج کردن گاسترینوما از کبد که می تواند از پیشرفت سایر تومورها در کبد جلوگیری کند
  • آمبولیزاسیون یا قطع کردن جریان خون به تومور
  • تزریق مستقیم داروها به درون تومور

کاهش تولید گاسترین

پزشک نیز ممکن است از یک داروی هورمونی به نام اکترووتید برای کنترل علائم استفاده کند. اکتروتید داروئی است که می تواند تولید گاسترین را کاهش دهد.

داروهای سندرم زولینگر الیسون

گروهی از داروها به نام مهار کننده های پمپ پروتون (PPI) که شامل موارد زیر هستند:

  • اسومپرازول (Nexium)
  • لانسوپرازول (Prevacid)
  • پانتوپرازول (Protonix)
  • امپرازول (Prilosec یا Zegerid)
  • دگزانسوپرازول (Dexilant)

داروهای مهار کننده های پمپ پروتون (PPI) مکانیسم پمپ اسید را در داخل معده متوقف می کنند و به تسکین درد زخم معده و بهبود آن کمک می کنند. ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی ممکن است برای افرادی را به سندرم زولینگر الیسون مبتلا هستند، دوز بالاتر از حد طبیعی PPI را به منظور کنترل تولید اسید تجویز کند.

مطالعات نشان می دهند که PPI می توانند در صورت استفاده طولانی مدت و یا مصرف دوز بالا، خطر شکستگی لگن، مچ دست و ستون فقرات را افزایش دهند، بنابراین مهم است که افراد درباره خطرات این داروها در مقابل مزایای آنها، با مراقبان بهداشت و درمان خود مشورت کنند.

عمل جراحی

برداشتن تومورها ممکن است مشکل باشد چون آنها دوست دارند که کوچک باشند و به سختی دیده شوند. یک جراح ممکن است یک تومور را از بین ببرد اما اگر چندین تومور وجود داشته باشند و یا اگر در سرتاسر کبد پخش شده باشند، عمل جراحی امکان پذیر نباشد. با توجه به گفته سازمان ملی بیماری های نادر (NORD)، برداشتن موفقیت آمیز گاسترینوما، در حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد موارد اتفاق می افتد.

سندرم زولینگر الیسون

اگر فرد مبتلا به زخم معده باشد، پزشک می تواند عمل جراحی را پیشنهاد کند:

  • بستن هر گونه آسیب یا حفره، به عنوان مثال در دیواره معده و یا اثنی عشر
  • برداشتن انسداد ناشی از بروز یک زخم
  • جلوگیری از خونریزی

در موارد خیلی نادر و شدید، پزشک جراح ممکن است معده را بردارد.

سندرم زولینگر الیسون و شیمی درمانی

ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و درمانی، گاهی از داروهای شیمی درمانی به جای عمل جراحی، برای درمان گاسترینوما استفاده می کنند.

این داروها عبارتند از:

  • استرپتوزوتوسین (Zanosar)
  • فلوروراسیل ۵(Adrucil)
  • دوکسوروبیسین (Doxil)

مهار کننده های پمپ پروتون (PPI) و سندرم زولینگر الیسون

مهار کننده های پمپ پروتون (PPI)، تولید اسید را با مسدود کردن آنزیمی که در دیواره معده است و باعث تولید اسید می شود کاهش می دهند. اسید در تشکیل بیشتر زخم های مری، معده و اثنی عشر دخالت دارد و کاهش اسید معده با مصرف PPI از بروز زخم پیشگیری می کند و هرگونه زخمی را که در مری، معده و اثنی عشر بهبود می بخشد.

چه نوع بیماری ها و شرایطی با PPI ها درمان می شوند؟

PPI ها چه بیماری ها یا شرایطی را درمان می کنند؟ مهارکننده های پمپ پروتون برای پیشگیری و درمان بیماری های مرتبط با اسید معده مورد استفاده قرار می گیرند.

بیماری هایی مانند:

  • زخم اثنی عشر مایع و معده
  • زخم مرتبط با NSAID
  • زخم ها
  • بیماری رفلاکس دستگاه گوارش (GERD)
  • سندرم زولینگر الیسون

آنها همچنین در ترکیب با آنتی بیوتیک ها برای از بین بردن هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شوند. هلیکوباکتر پیلوری نوعی باکتری است که همراه با اسید معده، موجب بروز زخم معده و اثنی عشر می شود.


بیشتر بخوانید: هلیکوباکتر پیلوری چیست؟ علائم، تشخیص و رِژیم غذایی


آیا بین مهار کننده های پمپ پروتون (PPI) تفاوت هایی وجود دارد؟

مهارکننده های پمپ پروتون بسیار شبیه یکدیگر عمل می کنند و هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد یکی بر دیگری ارجحیت دارد و بیشتر تاثیر می گذارد. آنها در چگونگی تجزیه توسط کبد و تداخلات دارویی با یکدیگر فرق دارند. اثر بخشی برخی از PPI ها ممکن است بیشتر طول بکشد. بنابراین، ممکن است کمتر مورد استفاده قرار بگیرند.

سندرم زولینگر الیسون

عوارض جانبی مهارکننده های پمپ پروتون (PPI) چه هستند؟

شایع ترین عوارض جانبی مهارکننده های پمپ پروتون شامل موارد زیر می شوند:

با این حال، مهار کننده های پمپ پروتون به خوبی تحمل می شوند. مهار کننده های پمپ پروتون ممکن است باعث افزایش خطر بروز عفونت کلستریدیوم دیفیسیل در روده بزرگ شوند.مصرف دوزهای زیاد و استفاده طولانی مدت از آنها (۱ سال یا بیشتر) ممکن است خطر شکستگی ناشی از پوکی استخوان ران، مچ دست و یا ستون فقرات را افزایش دهند. مصرف طولانی مدت نیز می تواندجذب ویتامین B12 (سیانوکوبالامین) را کاهش دهد.

استفاده طولانی مدت از PPI نیز با سطوح پایین منیزیم (هیپومگنیسمی) مرتبط بوده است. تجزیه و تحلیل بیمارانی که PPI را برای مدت زمان طولانی مصرف می کردند، نشان داد که این افراد با افزایش خطر حملات قلبی روبرو بوده اند. در نتیجه مهم است که از کم ترین مقدار و کوتاه ترین مدت زمان درمان لازم، برای درمان بیماری استفاده کنیم.

دیگر اثرات جانبی جدی مربوط به PPI ها عبارتند از:

  • واکنش های آلرژیک شدید
  • سندرم استیونز- جانسون
  • نکرولیز اپیدرمی سمی
  • کاهش عملکرد کلیه
  • پانکراتیت (التهاب لوزالمعده)
  • کاهش عملکرد کبد
  • اریتم مولتی فرم (قرمز شدگی چند شکل)

چه داروهایی با مهارکننده های پمپ پروتون (PPI) در تعامل هستند؟

اسید معده بر روی جذب برخی از داروها تاثیر می گذارد و از آنجایی که PPI ها باعث کاهش اسید معده می شوند، ممکن است بر جذب این داروها نیز تاثیر بگذارند. به طور خاص، PPI ها جذب و غلظت کتوکونازول (Nizoral) را کاهش داده و جذب و غلظت دیگوکسین (Lanoxin) را افزایش می دهند. این امر ممکن است منجر به کاهش اثر کتوکونازول و افزایش سمی بودن دیگوکسین شود.

مهارکننده های پمپ پروتون می توانند تجزیه برخی از داروها توسط کبد را کاهش دهند و منجر به افزایش غلظت آنها در خون شوند. امپرازول (Prilosec) نسبت به دیگر PPI ها، تجزیه داروها توسط کبد را کاهش می دهد. برای مثال، امپرازول (Prilosec) ممکن است غلظت دیازپام (Valium)، وارفارین (Coumadin) و فنیتوئین (Dilantin) را افزایش دهد. امپرازول (Prilosec, Prilosec OTC) با مسدود کردن تبدیل کلوپیدوگرل به شکل فعال آن، می تواند اثر کلوپیدوگرل (Plavix) را کاهش دهد. از مصرف این ترکیب باید اجتناب کرد.

سندرم زولینگر الیسون

غذا، رژیم غذایی و تغذیه

محققان هنوز کشف نکرده اند که آیا غذا،رژیم غذایی و تغذیه در شکل گیری و یا پیشگیری از سندرم زولینگر الیسون نقش دارند یا خیر.

نکاتی که باید درمورد سندرم زولینگر الیسون به یاد داشته باشید

  • سندرم زولینگر الیسون نوعی بیماری نادر است و زمانی رخ می دهد که یک یا چند تومور در لوزالمعده و اثنی عشر تشکیل شود.
  • متخصصان علت دقیق سندرم زولینگر الیسون را نمی دانند.
  • در حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد گاسترینوما ناشی از بروز یک اختلال ژنتیکی ارثی به نام نئوپلازی متعدد غدد درون ریز نوع ۱ (MEN1) است.
  • اگرچه که هر کسی می تواند به سندرم زولینگر الیسون مبتلا شود، اما این بیماری در بین مردان ۳۰ تا ۵۰ ساله بیشتر شایع است.
  • علائم سندرم زولینگر الیسون شبیه علائم زخم معده است.
  • برخی افراد مبتلا به سندرم زولینگر الیسون، دچار اسهال می شوند و علائم دیگری ندارند و برخی دیگر دچار برگشت اسید معده می شوند.

ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، سندرم زولینگر الیسون را بر اساس موارد زیر تشخیص می دهد:

  • سابقه پزشکی
  • معاینه بدنی
  • علائم و نشانه ها
  • آزمایش خون
  • آندوسکوپی دستگاه گوارش فوقانی (GI)
  • آزمایشات تصویربرداری
  • اندازه گیری اسید معده

ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، سندرم زولینگر الیسون را با دارو درمان می کند تا ترشح اسید معده را کاهش داده و با عمل جراحی، گاسترینوما را خارج کند. زمانی که تومورها گسترش زیادی پیدا کرده باشند و عمل جراحی برای از بین بردن آنها، کارآیی نداشته باشد، ارائه دهنده خدمات بهداشتی و درمانی، گاهی از شیمی درمانی استفاده می کنند زیرا داروهای شیمی درمانی به کوچک شدن تومورها کمک می کنند.

آیا درمان با عوارض جانبی همراه است؟

خطرات کلی مربوط به عمل جراحی مانند از دست دادن و کمبود خون، عفونت و درد بعد از عمل وجود دارد. استفاده طولانی مدت از مهار کننده های پمپ پروتون (PPI) با کمبود ویتامین B12 و پایین بودن سطح منیزیم مرتبط است که با انجام آزمایش خون می تواند قابل کنترل باشد. استفاده از PPI نیز با افزایش خطر شکستگی استخوان در ارتباط است. آنالوگ درمانی سوماتوستاتین با اثرات جانبی نظیر حالت تهوع، اسهال، بدتر شدن دیابت و تشکیل کیسه صفرا مربوط است.

شیمی درمانی با عوارض جانبی مانند کاهش مغز استخوان، ریزش مو (آلوپسی) و اختلالات گوارشی همراه است اگرچه که بیماران باید درباره هرگونه نگرانی در مورد این عوارض جانبی احتمالی با پزشک یا متخصص خود بحث و گفتگو کنند، زیرا بستگی به درمان های خاص مورد استفاده دارد. PRRT می تواند بر روی مغز استخوان و کلیه اثر بگذارد. آمبولیزاسیون شریانی می تواند باعث بروز ناراحتی و آسیب دیدن بافت سالم کبد شود.

نتایج و پیامدهای طولانی مدت گاسترینوما چیست؟

در مواردی که تومور به اندام های مجاور سرایت نکرده است و ممکن است با عمل جراحی از بین برود، بیماران باید به زندگی فعال خود ادامه دهند. آنها تحت پیگیری قرار خواهند گرفت زیرا گاهی اوقات می تواند مشکلات طولانی مدتی در رابطه با هورمون های لوزالمعده و آنزیم هایی که به مقدار همیشگی تولید نمی شوند، وجود داشته باشد که این حالت می تواند بر روی جذب مواد غذایی و گاهی ایجاد دیابت تاثیر بگذارد.

سندرم زولینگر الیسون

بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار می گیرند، باید برای ارزیابی عود مجدد تومور، با استفاده از آزمایش خون یا تحقیقات رادیولوژی،به طور منظم به بیمارستان مراجعه کنند. اگر گاسترینوما درمان نشود، می تواند منجر به بروز زخم، سوراخ شدن و خونریزی از معده و روده کوچک شود. این تومورهای نوروآندوکرین، معمولا به آهستگی رشد می کنند و مهارکننده های پمپ پروتون در کنترل علائم بسیار تاثیر گذار هستند. با این حال، هنگامی که به اندام های دیگری از قبیل کبد گسترش پیدا می کنند و قابل درمان نیستند، می توانند امید به زندگی را محدود کنند.

پیشگیری از سندرم زولینگر الیسون

بیشتر موارد سندرم زولینگر الیسون، تک و انفرادی هستند یعنی این که ریشه در یک وضعیت دیگر ندارند و همچنین نمی توان پیش بینی کرد که چه کسی این بیماری را داشته است و یا چه روش هایی برای پیشگیری از آن وجود دارد. با این حال،اگر سابقه فامیلی جهش ژن MEN1 وجود داشته باشد، ممکن است پزشک توصیه کند که فرد حتی اگر هیج گونه علائمی ندارد، تحت آزمایشات پیش بینی قرار بگیرد.

در سن ۲۰ سالگی، فرد مبتلا به جهش ژن MEN1 ،۵۰ درصد احتمال دارد که به این بیماری مبتلا شود و این علائم را داشته باشد. طبق اطلاعات مرکز ژنتیک و بیماری های نادر (GARD)،اگر فردی تا سن ۴۰ سالگی این علائم را نداشته باشد، احتمال زیادی وجود دارد که جهش ژن MEN1 را نداشته باشند. تاکنون شواهدی مبنی بر اثر رژیم غذایی در خطر ابتلا به این سندرم وجود ندارد.

 


آینده چقدر برایمان مهم است؟

در دنیایی زندگی می کنیم که به شدت مادی شده است و برای بدیهی ترین کارهای زندگی هم نیاز به منابع اقتصادی و درآمدی داریم. برای خوردن غذا و خرید پوشاک تا ایجاد سرپناه و مسکن برای خود و خانواده مان تا تفریح و ازدواج و مسافرت، همگی به پول نیاز دارند.

از طرفی در کشوری زندگی می کنیم که تورم سالانه بالایی دارد و همین تورم باعث می شود که برنامه ریزی های مالی ما گهگاه به چالش کشیده شود. به این معنی که امکان دارد در سال آینده درآمد ما حتی به اندازه خرید اقلامی که الان استفاده میکنیم نباشد. با به دنیا آمدن فرزندان و بزرگ شدن خانواده و بعد از آن بزرگ شدن فرزندان، هزینه ها هم به مراتب بیشتر از گذشته خواهد بود.

این سکه روی دیگری هم دارد. با گذشت زمان توانایی جسمی انسان ها کاهش پیدا می کند و کمتر می توانند مانند دوران جوانی سخت کار کنند یا پروژه های جدید در زندگی آغاز کنند. و بیشتر نیازمند منابع درآمدی متعدد هستند. حتی بعضی از افراد، در طول زمان دچار حادثه و بیماری می شوند، که خود این باز هم مسئله ساز است و ممکن است توانایی کار کردن را از دست بدهند.

بیمه عمر بخریم یا نخریم
بیمه عمر بخریم یا نخریم

در این میان یکی از گزینه هایی که همیشه به ما پیشنهاد می شود، خرید بیمه عمر است. اما انگار هر روز یک نفر در گوش ما زمزمه می کند: بیمه عمر نخرید !

خوب اگر گزینه بهتری سراغ داریم، آن گزینه را مد نظر قرار دهیم. خرید بیمه عمر در شرایط تحریم اقتصادی که سالهاست در اقتصاد کشور ما سایه افکنده به ما کمک می کند که کمتر از طوفان های اقتصادی و تورم آسیب ببینیم. به ما کمک می کند تا اگر خدای نکرده دچار بیماری یا حادثه شدیم، آسیب زیادی نبینیم و خانواده مان دچار ازهم پاشیدگی اقتصادی نشود. داشتن بیمه عمر و پس انداز، بهترین گزینه برای ماست وقتی که سرمایه بزرگ و زیادی نداریم تا با آن سرمایه گذاری کنیم و اندوخته های مالی خودمان را افزایش دهیم.

اما مسئله اصلی چیز دیگریست. ما برای اقدام کردن تنبلی می کنیم. کافی است که همین الان به یک نماینده بیمه مراجعه کنیم و از او بخواهیم تا کمی از مزایای بیمه عمر و سرمایه گذاری برای ما توضیح دهد و از چند تا شرکت بیمه تحقیق کنیم. مرحله بعدی این است که کمی از درآمدمان را مشخص کنیم و به بیمه عمر اختصاص دهیم. به همین راحتی است.

بعد از چندین سال نتیجه این بررسی و تحقیق و اقدام امروزمان را خواهیم دید. با گرفتن مستمری یا بازنشستگی یا دریافت سرمایه قابل قبول برای رفاه بیشتر در زمان میانسالی. باور کنید به همین راحتی است.


آمفیزم یک نوع بیماری مزمن انسدادی ریه است. کیسه های هوا در ریه ها آسیب می بینند و منبسط می شوند، این امر سبب سرفه مزمن و دشواری تنفس می شود. سیگار کشیدن رایج ترین دلیل بروز آمفیزم است اما آمفیزم می تواند یک اختلال ژنتیکی باشد. هیچ درمانی برای آمفیزم وجود ندارد اما ترک سیگار می تواند مانع از تشدید آمفیزم شود. در سال ۲۰۱۶ تشخیص داده شد که حدود ۳.۵ میلیون نفر (۱.۵ درصد از جمعیت) در ایالات متحده آمریکا دچار آمفیزم اند. به علاوه، مرگ و میر ناشی از آمفیزم حدود ۷,۴۵۵ مورد یا ۲.۳ مورد از هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر بود. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی بیماری آمفیزم می پردازیم.

آمفیزم

حقایق کلی

در این جا به یک سری نکات کلیدی در خصوص آمفیزم اشاره می کنیم:

  • بیشتر موارد آمفیزم به علت مصرف سیگار رخ می دهند.
  • تنگی نفس و سرفه از دلایل اصلی آمفیزم هستند.
  • پزشکان COPD و آمفیزم را با تست عملکرد ریوی می سنجند که ظرفیت ریه را اندازه می گیرد.
  • درمان شامل مصرف دارو، استفاده از داروهای استنشاقی، کمک تنفس و جراحی است.
  • درمان سبب توقف یا معکوس کردن آسیب ریوی نمی شود اما می تواند به رهایی از علائم و پیشگیری از حملات کمک کند.
  • واکسیناسیون به پیشگیری از بیماری های دیگری که می توانند همراه با آمفیزم رخ دهند، کمک می کند.

آمفیزم چیست؟

آمفیزم نوعی از بیماری های مزمن انسدادی ریه (COPD) است. این بیماری شامل از دست دادن خاصیت ارتجاعی و بزرگ شدن کیسه های هوا در ریه هاست. آلوئول در انتهای نایژک های ریه منبسط می شود، زیرا دیواره های آن از بین می رود یا کیسه های هوا تخریب، باریک، کشیده، بیش از حد متورم و دچار کلاپس می شوند. داشتن کیسه های کمتر با آسیب بیشتر به این معناست که سطح کمتری برای تبادل اکسیژن در خون و خارج کردن دی اکسید کربن وجود دارد. این آسیب دائمی است. توانایی درست نفس کشیدن نمی تواند به طور کامل به فرد بازگردد.

علائم آمفیزم

دو مورد از علائم اصلی آمفیزم، تنگی نفس و سرفه مزمن هستند. این علائم در مراحل اولیه بیماری خود را نشان می دهند. فردی که دچار تنگی نفس (دیسپنیا) است احساس می کند که قادر به نفس گیری درست نیست. این حالت ممکن است که در ابتدا تنها در طول فعالیت های فیزیکی خود را نشان دهد اما با پیشرفت بیماری، در طول دوره استراحت هم رخ می دهد. آمفیزم و COPD در طول چندین سال نمایان می شوند.

در مراحل آخر، ممکن است که فرد این موارد را تجربه کند:

  • عفونت مکرر ریوی
  • مخاط زیاد
  • خس خس سینه
  • کاهش اشتها و از دست دادن وزن
  • خستگی مفرط
  • کبود شدن لب ها یا ناخن های دست، یا سیانوز به علت کمبود اکسیژن
  • اضطراب و افسردگی
  • مشکلات خواب
  • سردردهای صبحگاهی به علت نبود اکسیژن، هنگامی که تنفس در طول شب دشوار است.

برخی دیگر از اختلالات نیز علائم مشترکی با آمفیزم و COPD دارند پس حتما برای تشخیص درست و درمان به پزشک مراجعه کنید.

آمفیزم


بیشتر بخوانید: هر آنچه که باید درباره خس خس سینه (Wheezing) بدانیم


چه هنگامی به پزشک مراجعه کنید

اگر تنگی نفس جدید یا تشدید شونده داشتید حتما به پزشک یا متخصص ریه مراجعه کنید. تنگی نفس می تواند با سایر بیماری ها رخ دهد، خصوصا بیماری قلبی و سایر بیماری های ریه، پس این نشانه را نباید نادیده بگیرید یا کوچک بشمارید. کاهش تدریجی در توانایی ورزش یا انجام فعالیت های روزانه، سرفه مداوم و خس خس سینه نیز نشان می دهند که به مراجعه به پزشک نیاز است.

از آن جایی که سیگار کشیدن یک عامل مخاطره آمیز خطرناک برای آمفیزم است، ممکن است نیاز باشد که با پزشک تماس بگیرید تا برنامه ای برای ترک سیگار برای شما طرح کند. حتی اگر تنگی نفس یا سایر علائم را نداشتید هم سیگار را ترک کنید. پزشکان گزینه های زیادی به شما ارائه می دهند که می توانند به شما کمک کنند که سیگار کشیدن را متوقف کنید.

دریافت کمک از پزشک، پروسه ترک سیگار را آسان تر از زمانی می کند که به تنهایی آن را انجام می دهید. خیلی از مطالعات جدید نشان داده اند که بیش از ۲۵% از افرادی که سیگار می کشند ممکن COPD داشته باشند در حالی که خودشان هم از این موضوع مطلع نیستند. تنگی نفس را همیشه جدی بگیرید خصوصا اگر ناگهان رخ می دهد یا اگر در طول یک دوره کوتاه تشدید می شود؛ این وضعیت یک وضعیت اورژانسی در نظر گرفته می شود و به مراقبت فوری نیاز دارد.

اگر می دانید که آمفیزم دارید، با مشاهده تنگی نفس شدید، جدید و تشدید شونده، به بخش اورژانس بیمارستان مراجعه کنید. عدم توانایی برای کامل کردن جملات هنگام صحبت کردن می تواند از نشانه های تنگی نفس باشد. نمایان شدن آثار جزئی کبودی روی لب ها، زبان، ناخن های دست و پوست نشان دهنده نیاز فوری به مراجعه به اورژانس هستند. به این علائم سیانوز گفته می شود که نشان دهنده تشدید اختلال ریه هستند.

عدم بهبود تنگی نفس یا تشدید آن با وجود درمان نیز می تواند نشان دهنده نیاز فوری به مراجعه به اورژانس باشد. سرفه جدید یا تشدید شونده می تواند از علائم عفونت هایی نظیر ذات الریه باشد و به مراجعه فوری به متخصص یا معاینه در مرکز اورژانس نیاز دارد. تولید زیاد از حد خلط نیز می تواند نشان دهنده عفونت باشد. عفونت می تواند این بیماری را تشدید کند و منجر به بروز مشکلات بلند مدت شود.

درمان آمفیزم

درمان COPD و آمفیزم با هدف ثابت کردن اختلال تان و پیشگیری از بروز عوارض جانبی صورت می گیرد. به این منظور از دارو و درمان های کمکی دیگر استفاده می شود. درمان های کمکی شامل اکسیژن درمانی و کمک به ترک سیگار هستند.

داروهای آمفیزم

برونکودیلاتورها (بازکننده ‌های برونش):

برونکودیلاتورها برای شل کردن عضلاتی که اطراف نایژک ها هستند، استفاده می شوند. این داروها به لوله های تنفسی این امکان را می دهند که متسع شوند و هوا راحت تر جریان پیدا کند. این داروها می توانند از طریق اسپری های استنشاقی MDI، پودرهای استنشاقی و نبولایزرها استنشاق شوند. این داروها می توانند تاثیر کوتاه مدت یا بلند مدت داشته باشند. برونکودیلاتورهایی که تاثیر کوتاه مدت دارند شامل آلبوترول ها (ونتولین HFA و Proventil HFA و Pro Air HFA)، آنتی کولینرژیک و ایپراتروپیوم بروماید (آتروونت) هستند.

آمفیزم

در گذشته به بیماران یاد داده می شد که میزان استفاده شده از این داروها را بشمارند یا ابزار را در آب قرار دهند تا میزان باقیمانده دارو مشخص شود. اما امروزه ابزار HFA نمی توانند در آب شناور شوند و محاسبه میزان استفاده شده از دارو، تنها راه برای تعیین میزان باقیمانده است. ونتولین HFA یک شمارشگر در خود دارد.

برونکودیلاتورهایی که تاثیر بلند مدت دارند شامل سالمترول (سرونت)، فورموترول (فورادیل) و تیوتروپیوم (اسپیریوا) هستند. اغلب از برونکودیلاتورهایی که تاثیر بلند مدت دارند برای کنترل علائم آمفیزم، به عنوان درمان نگهداری کننده، استفاده می شود. برونکودیلاتورهایی که تاثیر کوتاه مدت دارند نیز هنگامی استفاده می شوند که علائم رخ می دهند (درمان رهایی بخش).

بیماران باید بدانند که چه دارویی برای آن ها تجویز شده چون داروهای استنشاقی که تاثیر بلند مدت دارند نمی توانند به عنوان درمان فوری و رهایی بخش استفاده شوند، زیرا شروع عملکرد این داروها زمان بر است. گاهی برخی از بیماران به اشتباه از داروهای کنترل کننده با عملکرد بلند مدت به عنوان درمان استنشاقی رهایی بخش فوری استفاده می کنند، به همین علت وضعیت بیماری در آن ها ثابت می ماند یا تشدید می شود.

اگر با استفاده از داروهای استنشاقی با عملکرد کوتاه آمفیزم تحت کنترل گرفته نشد، بیمار و متخصص باید روی مصرف داروهایی با عملکرد بلند مدت کار کنند. برخی از بیمارانی که آمفیزم دارند از نبولایزر استفاده می کنند که می تواند از آلبوترول و ایپراتروپیوم به عنوان قسمتی از پروسه کنترل استفاده کند.

کورتیکواستروئیدها:

از آن جایی که بسیاری از بیماران آمفیزم خالص ندارند و گاهی با برخی از اجزای COPD نیز دست و پنجه نرم می کنند، درمان ترکیبی که اغلب تجویز می شود شامل برونکودیلاتورهایی با تاثیر طولانی و کورتیکواستروئیدهای استنشاقی است. کورتیکواستروئیدهای استنشاقی (ICS) به سرکوب عوامل التهابی COPD کمک می کنند. در حالی که برونکودیلاتورها برای شل کردن عضلات اطراف لوله های تنفسی استفاده می شوند، استروئیدها به کاهش التهاب در دیواره های لوله ها کمک می کنند.

این مواد همچون آدویر، که شامل ترکیبی از سالمترول (سرونت) و فلوتیکازون (Flovent)، و یک ICS هستند، که با ترکیب کردن هر دو درمان در یک ابزار استنشاقی به ساده کردن درمان کمک می کنند. یک درمان استنشاقی ترکیبی دیگر شامل فورموترول و بودزوناید (سیمبیکورت) است. بسیاری از بیمارانی که آمفیزم دارند تنها هنگامی که علائم شان تشدید شد به استروئیدهای استنشاقی نیاز دارند، اما بقیه بیماران به درمان روزانه نیاز دارند. کورتیکواستروئیدها روی بافت ریه تاثیر مستقیم می گذارند.

جذب کورتیکواستروئیدهای استنشاقی در جریان خون جزئی است. پردنیزون (یک کورتیکواستروئید خوراکی است) را می توان همراه با استروئیدهای استنشاقی استفاده کرد که ترکیب آن ها تاثیرات ضد التهابی دارد. علاوه بر این، ممکن است که پردنیزون تنها در طول حملات حاد آمفیزم تجویز شود. برای برخی از بیمارانی که اختلالات شدیدتر دارند این داروها می توانند به صورت روزانه مصرف شوند. در موقعیت های اورژانسی، کورتیکواستروئیدها می توانند به صورت درون وریدی تجویز شوند.

آنتی بیوتیک ها:

از آن جایی که بیماران دچار آمفیزم در خطر عفونت هایی نظیر ذات الریه قرار دارند، هنگامی که خلط شفاف تغییر رنگ می دهد یا هنگامی که بیمار علائم عفونت (تب، لرز و ضعف) را از خود نشان می دهد آنتی بیوتیک تجویز می شود.

اکسیژن درمانی

وقتی آمفیزم پیشرفت می کند و عملکرد تنفسی کاهش می یابد، تنفس آزادانه می تواند خیلی دشوار شود. اکسیژن درمانی سبب تقویت انتقال اکسیژن به ریه ها می شود. اکسیژن را می توان با استفاده از برخی ابزار (که برخی از آن ها در خانه استفاده می شوند) به ریه ها فرستاد. گزینه های موجود شامل ابزار الکتریکی متمرکز کننده اکسیژن، سیستم اکسیژن مایع و سیلندرهای گاز تحت فشار هستند که استفاده از آن ها به نیاز بیمار یا زمانی که بیرون یا در خانه می گذراند بستگی دارد.

اکسیژن درمانی می تواند ۲۴ ساعت در روز یا ۱۲ ساعت در طول شب صورت بگیرد. این درمان طول عمر بیماران با COPD پیشرفته و آمفیزم را افزایش می دهد. بیماران باید برای اشباع اکسیژن تحت کنترل گرفته شوند تا از مسمومیت اکسیژن پیشگیری شود. سفرهای هوایی نیاز به اکسیژن مکمل را افزایش می دهند، که علت آن فشار هوای کم در کابین پرواز است.

آمفیزم

جراحی برای درمان این بیماری چگونه است؟

گزینه های جراحی برای افرادی که آمفیزم شدید دارند در دسترس هستند.

جراحی کاهش حجم ریه (LVRS)

اگر چه ممکن است به نظر برسد که کاهش اندازه ریه تاثیری روی تنگی نفس ناشی از آمفیزم ندارد، اما باید به خاطر بسپارید که آمفیزم سبب انبساط ناهنجار دیواره قفسه سینه می شود که سبب کاهش عملکرد تنفسی می شود. این جراحی تنها هنگامی موثر است که هر دو بخش بالایی ریه ها درگیر شده باشند.

برداشتن قسمت های درگیر شده ریه به انبساط بهتر قسمت های پایین ریه ها کمک می کند. در آزمایشی که روی گروهی از بیماران دچار آمفیزم صورت گرفت نشان داده شد که این روش به افزایش کیفیت زندگی کمک می کند. مطالعات جدیدتر روی بررسی دریچه های یک طرفه هستند که در مجرای هوا قرار داده می شوند تا به تحریک کاهش حجم ریه کمک کنند. تاثیر این درمان کم تهاجمی تر در حال بررسی است.

پیوند ریه

برای بیمارانی که اختلال آن ها شدید است، پیوند یک یا دو ریه می تواند سبب بهبود چشمگیری شود. پیوند ریه مزایا و خطراتی را با خود به دنبال دارد. افرادی که پیوند ریه انجام می دهند، برای پیشگیری از پس زدن پیوند توسط بدن، باید دارو مصرف کنند. علاوه بر این، پیوند ریه مناسب هر کسی نیست.


بیشتر بخوانید: آنچه باید درباره پیوند ریه بدانیم


توانبخشی ریوی و کنترل آمفیزم

توانبخشی ریوی یک برنامه درمانی برای افرادی است که آمفیزم دارند. هدف این درمان کمک به افراد برای بهبود سبک زندگی، با ترک سیگار، دنبال کردن برنامه غذایی سالم و ورزش بیشتر است. مصرف مایعات با کمک به شل کردن مخاط به تمیز نگه مجاری هوا کمک می کند. در زمستان، عدم مصرف آب سرد به پیشگیری از اسپاسم عضلات کمک می کند.

پیچاندن یک شال دور دهان یا استفاده از ماسک نیز می تواند موثر باشد. این تغییرات بیماری را درمان نمی کنند اما به افراد کمک می کنند که با این اختلال زندگی کنند، و ظرفیت ورزش و کیفیت زندگی شان را افزایش دهند. ورزش هایی که به تقویت تنفس کمک می کنند شامل تنفس دیافراگمی، تنفس لب غنچه ای و تنفس عمیق هستند.

نکاتی برای کنترل این بیماری

بهترین راه برای پیشگیری یا کاهش احتمال بروز مشکلات در آینده این است.

که توسط این روش ها از عفونت های تنفسی پیشگیری کنید:

  • رعایت بهداشت دست ها
  • مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه دندان ها و استفاده از شوینده های آنتی باکتریال دهان پس از هر وعده غذایی
  • تمیز نگه داشتن ابزار تنفسی
  • تمیز و بدون گرد و خاک نگه داشتن خانه
  • دریافت واکسن آنفولانزا به صورت سالانه
  • دنبال کردن برنامه ورزشی تجویزی پزشک

به علاوه دوری از محرک هایی نظیر:

  • کشیدن سیگار
  • دود
  • عطرهای قوی
  • محصولات پاک کننده
  • رنگ/ لاک
  • گرد و غبار
  • دانه گرده
  • موی حیوانات
  • آلودگی

آمفیزم

چه چیزی سبب بروز این بیماری می شود؟

تاکنون، سیگار کشیدن خطرناک ترین رفتاری است که منجر به آمفیزم می شود. علاوه بر این، قابل پیشگیری ترین دلیل بروز آمفیزم همین سیگار کشیدن است. سایر عوامل مخاطره آمیز شامل کمبود آنزیمی به نام آلفا یک آنتی تریپسین، آلودگی هوا، دلایل ارثی، مرد بودن و سن هستند. نقش مهم سیگار کشیدن در بروز آمفیزم را نمی توان نادیده گرفت.

سیگار کشیدن به دو روش سبب بروز آمفیزم می شود. این عادت اشتباه سبب خراب شدن بافت ریه می شود که سبب انسداد جریان هوا می شود. به علاوه می تواند سبب التهاب و سوزش مجرای هوا نیز شود که منجر به انسداد جریان هوا می گردد. از بین رفتن بافت ریه به چندین روش رخ می دهد. اول از همه سیگار کشیدن سلول های مجرای هوا که برای پاکسازی مخاط و سایر ترشحات استفاده می شوند را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می دهد.

اگر فقط هر از گاهی سیگار می کشید این امر سبب می شود که به طور موقت در خاصیت پاکسازی موهای کوچکی به نام مژک که درون مجرای هوا را پوشانده اند اختلال ایجاد شود. سیگار کشیدن مکرر سبب اختلال طولانی مدت مژک ها می شود. قرار گرفتن طولانی مدت در برابر دود سیگار سبب ناپدید شدن مژک ها از سلول های پوشاننده مجرای هوا می شود.

وقتی مژک ها آسیب می بینند عملکرد پاکسازی ترشحات مخاطی دچار اختلال می شود، در نتیجه این ترشحات نمی توانند از سیستم تنفسی زیرین پاک شوند. سیگار کشیدن همزمان با کاهش عملکرد پاکسازی مخاط، سبب افزایش ترشحات مخاطی نیز می شود. تجمع مخاط می تواند برای باکتری و سایر ارگانیسم ها منبعی غنی از سوخت و غذا تهیه کند و منجر به عفونت شود.

سلول های ایمنی در ریه ها که وظیفه آن ها پیشگیری و مقابله با عفونت است نیز تحت تاثیر سیگار قرار می گیرند. در نتیجه این سلول ها نمی توانند به طور موثر با باکتری مقابله کنند یا نمی توانند ریه ها را از بسیاری از ذراتی که دود سیگار دارد، پاک کنند. در این شرایط، دود سیگار زمینه را برای عفونت مکرر ریه فراهم می کند. اگر چه ممکن است که این عفونت ها خیلی جدی نباشند و به مراجعه به پزشک نیازی نداشته باشند اما التهاب ناشی از حمله مداوم سیستم ایمنی به باکتری یا سایر ذرات سبب ترشح آنزیم های مخرب می شود.

با گذر زمان، آنزیم های ترشح شده در طول این التهاب منجر به از دست دادن پروتئینی می شوند که برای انعطاف پذیر نگه داشتن ریه ضروری است. به علاوه بافت جدا کننده سلول های کیسه (آلوئول) از یکدیگر نیز از بین می رود. قرار گرفتن در معرض سیگار در طول چندین سال، سبب کاهش انعطاف پذیری و از بین بردن آلوئول می شود که این امر منجر به از بین رفتن آهسته عملکرد ریه می شود.

آلفا یک آنتی تریپسین ماده ای است که با آنزیم مخربی (به نام تریپسین یا پروتئاز) در ریه مقابله می کند. تریپسین یک آنزیم گوارشی است که اغلب در مجرای گوارشی یافت می شود، جایی که به بدن کمک می کند که مواد غذایی را هضم کند. این آنزیم توسط سلول های ایمنی هم ترشح می شود تا باکتری و سایر مواد را از بین ببرد. افرادی که کمبود آلفا یک آنتی تریپسین دارند نمی توانند با تاثیرات مخرب تریپسین، هنگامی که در ریه ها ترشح می شود، مقابله کنند.

تخریب بافت توسط تریپسین تاثیر مشابهی همچون تخریب ناشی از سیگار کشیدن دارد. بافت ریه به آرامی از بین می رود، در نتیجه این امر سبب کاهش توانایی ریه ها برای درست عمل کردن می شود. در این شرایط باید موارد بیگانه (همچون باکتری) از بین بروند اما این آنزیم، بافت های عادی را تحت تاثیر قرار می دهد چون آنزیم دومی (آنتی پروتئاز) که مسئول کنترل آنزیم اول (پروتئاز) است در دسترس نیست یا عملکرد ضعیفی دارد. این پروسه، از فرضیه های شکل گیری آمفیزم است.

آلاینده های هوا نیز عملکرد یکسانی همچون سیگار کشیدن دارند. مواد آلاینده سبب بروز التهاب در مجرای هوا و از بین رفتن بافت ریه می شوند. بستگان نزدیک افرادی که آمفیزم دارند نیز ممکن است دچار این اختلال شوند. علت این موضوع این است که حساسیت بافت یا پاسخ به دود یا سایر محرک ها می تواند ارثی باشد. البته نقش ژنتیک در پیشرفت آمفیزم هنوز مشخص نیست. بازفعالسازی ناهنجار مجرای هوا (همچون آسم برونشیال) از عوامل مخاطره آمیز برای بروز آمفیزم در نظر گرفته می شود.

آمفیزم

مردان بیش از زنان در معرض آمفیزم قرار دارند. علت اصلی این موضوع ناشناخته است. اما تفاوت میان هورمون های مردان و زنان می تواند از دلایل آن باشد. بالا بودن سن از عوامل مخاطره آمیز برای آمفیزم در نظر گرفته می شود. عملکرد ریه با بالا رفتن سن کاهش می یابد. افراد مسن از بین رفتن ریه را تجربه می کنند که این موضوع می تواند منجر به آمفیزم شود. باید خاطر نشان کرد که COPD کاملا آمفیزم یا برونشیت نیست بلکه ترکیبی از هر دو در نظر گرفته می شود.

انواع آمفیزم

آمفیزم یک نوع بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) است که بسته به قسمتی از ریه که تحت تاثیر قرار گرفته، می تواند در طبقه بندی های گوناگونی قرار بگیرد.

انواع آمفیزم عبارتند از:

  • پاراسپتال (Paraseptal)
  • سنتری لوبولار (Centrilobular) که اغلب روی قسمت های بالایی تاثیر می گذارد و در بین افرادی که سیگار می کشند رایج تر است.
  • پان لوبولار (Panlobular) که روی نواحی پاراسپتال و سنتری لوبولار تاثیر می گذارد.

مراحل بروز این بیماری

مراحل آمفیزم بر اساس میزان هوای خارج شده در ثانیه اول بازدم (FEV1) تعیین می شوند:

  • مرحله خیلی خفیف یا مرحله ۱: FEV1 حدود ۸۰ درصد عادی است.
  • مرحله متوسط یا مرحله ۲: FEV1 بین ۵۰ تا ۸۰ درصد عادی است.
  • مرحله شدید یا مرحله ۳: FEV1 بین ۳۰ تا ۵۰ درصد عادی است.
  • مرحله خیلی شدید یا مرحله ۴: FEV1 کمتر از مرحله ۳ یا هم اندازه مرحله ۳ است اما سطح اکسیژن خون پایین است.

مراحل ذکر شده به توصیف این اختلال کمک می کنند اما نمی توانند پیش بینی کنند که احتمال بهبود فرد چه میزان است. پزشکان می توانند آزمایش هایی انجام دهند تا تشخیص دهند که اختلال فرد تا چه حد شدید است.

آمفیزم چگونه تشخیص داده می شود؟

همچون سایر اختلالات، پزشکان باید سابقه بیماری در فرد را بررسی کنند تا بیشتر درباره ریه ها و علائم تنفسی بدانند.

به علاوه پزشک سوالاتی نظیر این موارد را می پرسد:

  • از چه زمانی دچار تنگی نفس هستید؟
  • چه چیزی تنگی نفس را بهتر می کند؟
  • چه چیزی سبب تشدید تنگی نفس می شود؟
  • آیا اخیرا هیچ عفونتی داشته اید؟
  • آیا علائم تان تشدید شده اند؟
  • آیا سیگار می کشید؟
  • آیا در معرض دود سیگار یا سایر دودهای سمی قرار دارید؟
  • آیا بیماری های دیگری دارید که ممکن است در ارتباط با تنگی نفس باشند؟
  • آیا سابقه خانوادگی در بیماری ریه دارید؟

معاینه فیزیکی

معمولا معاینه فیزیکی روی بررسی ریه ها تمرکز می کند اما گاهی عملکرد سیستم گردش خون و قلب را نیز بررسی می کند.

به علاوه این موارد نیز بررسی می شوند:

آیا سرعت تنفس افزایش یافته است؟

علاوه بر دنده ها و دیافراگم، آیا بیمار از ماهیچه‌ های میان دنده (بین دنده ها) و عضلات گردن هم برای تنفس استفاده می کند؟ وقتی از این عضلات استفاده می شود، عضلات فرعی سبب ایجاد ظاهر فرو رفته می شوند. این اتفاق به طور عادی در افرادی رخ می دهد که به بدن شان فشار وارد شده و بدن در حال ریکاوری از ورزش یا کار است. در بیماران دچار آمفیزم این وضعیت هنگام استراحت مشاهده می شود.

آیا بازدم بیش از آن چیزی که باید طول می کشد؟

از آن جایی که خاصیت انعطاف پذیری ریه ها از دست رفته‌، بیرون رفتن نفس در چرخه تنفس زمان بیشتری طول می کشد.

آیا چماقی شدن ناخن ها وجود دارد؟

این تغییر، ناخن های دست را تحت تاثیر قرار می دهد و نشان دهنده بیماری ریه و هیپوکسی مزمن است.

آمفیزم

موارد دیگر:

  • آیا قفسه سینه بزرگ شده است؟
  • آیا حفره سینه عمیق تر از آن چیزی که باید به نظر می رسد؟
  • آیا حرکت دیافراگم کاهش یافته؟
  • آیا بیمار علائم سیانوز را از خود نشان می دهد (کبود شدن رنگ پوست که نشان دهنده کمبود اکسیژن در خون است)؟
  • وقتی به صدای ریه ها گوش می دهید آیا صدای خس خس وجود دارد، خصوصا اگر از بیمار خواسته شده که نفسش را فورا بیرون دهد؟

آزمایش ها

اکسیمتری:

اکسیمتری یک آزمایش غیر تهاجمی است که در آن یک سنسور (حسگر) روی انگشت دست یا لاله گوش قرار می گیرد و درصد گلبول های قرمزی که اکسیژن دارند را اندازه می گیرد. این میزان معمولا بالای ۹۲% است. نتایج زیر ۹۰% می توانند نشان دهند که به اکسیژن تکمیلی برای استفاده در خانه نیاز است.

آزمایش خون:

برای بررسی افزایش تعداد گلبول های قرمز خون، ممکن است که شمارش کامل خون (CBC) انجام شود. در پاسخ به کاهش تمرکز اکسیژن خون، بدن گلبول های قرمز بیشتری تولید می کند تا به میزان کافی اکسیژن را به سلول ها برساند. ممکن است که سطح آلفا یک آنتی تریپسین نیز اندازه گیری شود تا انواع ژنتیکی آمفیزم بررسی شوند.

تست گاز خون شریانی نیز میزان اکسیژن و کربن دی اکسید خون را اندازه می گیرد و در ترکیب با سایر درمان ها به پزشک کمک می کند که تصمیم بگیرد آیا بدن قادر به کنار آمدن با تمرکز پایین اکسیژن هست یا نه. در برخی از آزمایشگاه ها، نتایج تست گاز خون شریانی شامل درصد کربن مونوکسید نیز هستند. کربن مونوکسید اغلب به علت سیگار کشیدن در بدن یافت می شود.

برای هر مولکول هموگلوبینی که کربن مونوکسید به آن متصل است، یکی از ناقل های اکسیژن کمتر در نظر گرفته می شود. تست گاز خون شریانی می تواند به تشخیص نارسایی تنفسی مزمن هم کمک کند. وقتی سطح اکسیژن زیر ۶۰mmHg (میلی متر جیوه) باشد اختلال مزمن تنفسی تشخیص داده می شود و وقتی سطح کربن دی اکسید بالاتر از ۵۰mmHg باشد، نارسایی تنفسی مزمن تشخیص داده می شود.

رادیولوژی:

یک آزمایش ساده اشعه ایکس قفسه سینه می تواند متورم شدن ریه ها، نبود خصوصیات عادی ریه ها، از بین رفتن آلوئول و بافت ریه را نشان دهد. سی تی اسکن نیز جزئیات بیشتری را در خصوص میزان از بین رفتن ریه نشان می دهد اما معمولا برای بررسی بیماران دچار آمفیزم از آن استفاده نمی شود.

تست های عملکرد ریوی

تست های عملکرد ریوی یا اسپیرومتری می توانند جریان هوا به درون و بیرون ریه ها را اندازه بگیرند و برای بررسی شدت آمفیزم استفاده شوند. با دمیدن در یک دستگاه، میزان هوایی که انتقال یافته و سرعت انتقال آن بررسی می شود و اطلاعاتی درباره آسیب ریوی فراهم می شود. این نتایج، با یک فرد “عادی” هم سن، هم جنس و هم اندازه بیمار مقایسه می شوند.

آمفیزم

برخی از این تست ها شامل این مواردند:

ظرفیت حیاتی اجباری (FVC)

میزان هوایی که بعد از بزرگ ترین تنفس ممکن با شدت خارج می شود.

میزان هوای خارج شده در ثانیه اول بازدم (FEV1)

میزان هوایی که با اجبار در ۱ ثانیه خارج شده است. با وجود این که بازدم کمتر تحت تاثیر قرار می گیرد اما چون ریه خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد، خروج هوا زمان بیشتری طول می کشد و FEV1 نشانگر خوبی برای بررسی شدت بیماری در نظر گرفته می شود.

میزان هوای خارج شده در بازدم (FEV)

که می تواند در طول چرخه بازدم اندازه گرفته شود تا عملکرد نایچه و نایژک هایی با اندازه های متفاوت بررسی شود.

اوج جریان بازدمی (PEF)

که شامل حداکثر سرعت هوا در طول بازدم است.

ظرفیت انتشار (DLCO)

این تست بررسی می کند که در یک دوره زمانی، چه میزان کربن مونوکسید می تواند استنشاق شود و در جریان خون جذب شود. در این شرایط، میزان کمی کربن مونوکسید استنشاق می شود و فورا از طریق بازدم بیرون داده می شود. میزان کربن مونوکسید در هوای بیرون داده شده (بازدم) اندازه گیری می شود و نحوه عملکرد ریه در جذب گاز تعیین می شود. این تست به تعیین و اندازه گیری عملکرد ریه کمک می کند.

پیشگیری

پرهیز از سیگار کشیدن یا ترک سیگار بهترین راهی است که می توان از آمفیزم پیشگیری کرد یا از وخیم شدن آن جلوگیری کرد.

واکسیناسیون:

واکسیناسیون به پیشگیری از تشدید COPD و آمفیزم کمک می کند. به ایمنی شدن سالانه علیه آنفولانزا و دریافت واکسن ذات الریه هر ۵ سال یکبار نیاز است.

تغذیه:

کاهش ظرفیت ریه سبب افزایش تقاضای انرژی برای انجام فعالیت های روزانه می شود پس افرادی که آمفیزم دارند در خطر از دست دادن وزن و نقص تغذیه ای قرار دارند. برخی از افرادی که آمفیزم دارند و چاق هستند یا اضافه وزن دارند، باید وزن از دست دهند چون این شرایط می توانند منجر به بیماری های دیگری نیز شوند. یک برنامه غذایی با میوه های تازه، سبزیجات، غلات سبوس دار و چربی کم و قند پایین توصیه می شود.

مراجعه به پزشک برای آمفیزم

اگر آمفیزم دارید مراجعه مکرر به پزشک برای کنترل این بیماری ضروری است. اغلب درمان های در دسترس برای آمفیزم خیلی دشوارند و تاثیر کمی دارند. پس پیشنهاد می شود که در مرحله اول از پیشرفت بیماری پیشگیری کنید.

اهمیت توانبخشی ریوی

توانبخشی ریوی موثرترین درمان برای بیماران COPD دچار آمفیزم است. ورزش فیزیکی، تکنیک های تنفسی مناسب، آگاهی از بیماری و درمان های در دسترس به بهبود بیمار کمک می کنند. توانبخشی ریوی به بهبود کیفیت زندگی و کاهش بستری شدن در بیمارستان کمک می کند.

پیش بینی بهبود آمفیزم

آمفیزم یک بیماری مزمن تنفسی است که سومین عامل اصلی مرگ و میر در ایالات متحده آمریکا در نظر گرفته می شود. این بیماری، مزمن و پیش رونده است و روی کیفیت زندگی و طول عمر تاثیر می گذارد. همچون بسیاری از بیماری های مزمن، پیش بینی بهبود به عوامل گوناگونی بستگی دارد. درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد اما یک سری روش های درمانی هستند که به کاهش پیشرفت بیماری و داشتن زندگی عادی کمک می کنند.

آمفیزم

به طور خلاصه، تشخیص آمفیزم نشان دهنده مرگ نیست. بلکه این بیماری یک اختلال پزشکی است که باید شما را تحریک کند تا در کنترل آن نقش فعالی داشته باشید. ترک سیگار اولین و موثرترین قدم است. مراجعه منظم به پزشک و مصرف دارو به میزان تجویز شده نیز بسیار مهم هستند. اگر تصمیم دارید که سیگار کشیدن را ادامه دهید، احتمال بهبود کاهش می یابد.


بیشتر بخوانید: درمعالجه مشکلات تنفسی عسل و سیر را فراموش نکنید


درمان های گیاهی و سایر درمان ها برای COPD

اگر دچار COPD هستید ممکن است به مصرف دارو، ریه درمانی و شاید جراحی برای کنترل بیماری نیاز داشته باشید. اما گاهی برخی از مکمل ها و درمان های گیاهی نیز می توانند موثر باشند. اگر چه گیاهان و مکمل ها COPD را درمان نمی کنند اما مطالعات نشان داده اند که به رهایی از علائم کمک می کنند. قبل از مصرف هر یک از این مکمل ها با پزشک تان مشورت کنید.

ان استیل سیستئین (NAC)

داشتن سرفه مداومی که به طور معمول تولید مخاط می کند از نشانه های رایج COPD است. افرادی که COPD دارند همیشه دنبال راه هایی برای رهایی از سرفه مداوم و رقیق کردن مخاط هستند. NAC یک مکمل آنتی اکسیدان است که نتایج پیچیده ای در زمینه استفاده از آن وجود دارد. برخی از محققان اظهار می کنند که NAC می تواند به ریه ها کمک کند که بهتر کار کنند.

به علاوه ممکن است:

  • به رقیق شدن مخاط کمک کند.
  • سبب تولید بلغم کمتری شود.
  • به رهایی از سرفه کمک کند.

سایر مطالعات اظهار کرده اند که NAC تاثیر کمی روی این موارد دارد. تحقیقات به این نتیجه رسیده اند که NAC از وقوع علائم COPD پیشگیری نمی کند. بلکه NAC کمک می کند که حملات کمتری داشته باشید.

جینسینگ

این گیاه مشهور هزاران سال است که در طب و پزشکی استفاده می شود. مطالعات نشان داده اند که جینسینگ در درمان علائم COPD موثر است. افرادی که آن را مصرف می کنند قادر به نفس کشیدن و ورزش کردن به صورت راحت تر هستند. تحقیقات دیگر نشان داده اند که افرادی که COPD دارند و جینسینگ مصرف می کنند قادر هستند که راحت تر نفس بکشند و ریه های آن ها بهتر از افرادی که درمانی دریافت نکرده اند کار می کنند.

ویتامین D

وقتی COPD دارید ممکن است که ویتامین D کافی نداشته باشید. این امر باعث می شود که بیشتر در معرض عفونت سیستم تنفسی فوقانی قرار داشته باشید، که می تواند سبب تشدید علائم COPD شود. سرما نیز می تواند سبب تحریک بروز حملات COPD شود. پزشکان مطمئن نیستند که آیا میزان بیشتر ویتامین D حملات COPD کمتری به همراه دارد و به ریه ها کمک می کند که بهتر کار کنند.

آمفیزم

در برخی از مطالعات مصرف ویتامین D با کاهش حملات COPD همراه بود و در برخی از مطالعات دیگر این گونه نبود. ممکن است که پزشک سطح ویتامین D را بررسی کند. اگر سطح این ویتامین زیر حد نرمال بود، پزشک مصرف مکمل را پیشنهاد می دهد.

مریم گلی

مریم گلی گیاهی است که به مدت طولانی در طب چینی مصرف می شده. برخی از تحقیقات نشان می دهند که مریم گلی به محافظت از ریه ها در طول حملات کمک می کند.

اکیناسه (سرخارگل)

برخی از افراد از اکیناسه به عنوان مکملی برای رهایی از علائم سرماخوردگی استفاده می کنند. تحقیقات نشان داده اند که مصرف آن هنگام سرماخوردگی کار زیادی برای کوتاه کردن دوره آن انجام نمی دهد. بلکه مصرف اکیناسه هنگامی که حال تان خوب است، به محافظت از شما در برابر بیمار شدن کمک می کند. برخی از تحقیقات نشان داده اند که مصرف اکیناسه همراه با سایر مکمل ها (همچون زینک، سلنیوم و ویتامین C) هنگامی که COPD دارید، به رهایی از علائم سرماخوردگی کمک می کند.

ملاتونین

بدن به طور طبیعی ملاتونین تولید می کند که به تقویت خواب کمک می کند. برخی از افراد هنگامی که مشکلات خوابیدن دارد، ملاتونین مصرف می کنند تا بتوانند بهتر استراحت کنند. اگر COPD دارید، این که آیا ملاتونین برای بهبود آن موثر است یا نه کاملا مشخص نیست و نتایج پیچیده ای در این زمینه وجود دارد. برخی از مطالعات نشان داده اند که مصرف COPD تنفس را راحت تر می کند، در نتیجه خواب نیز راحت تر خواهد شد.

 


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب” جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی ” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

صندل مجلسی

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

 

صندل

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

کفش مجلسی

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

صندل سفید

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

صندل نامزدی

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

 

صندل زیبا

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

 

کفش مجلسی

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

 

صندل خاص

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

کفش تابستانی

 

کفش زیبا

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

کفش پاشنه دار

جدیدترین مدلهای کفش و صندل مجلسی

 

    صندل‌ها

صندل و دمپايي يكي نيستند. شايد بهتر باشد بگوييم صندل‌ها دمپايي‌هايي هستند كه رسميت پيدا كرده‌اند و حتي در مهماني‌ها مي‌توانند پاي شما باشند. يادتان باشد تحت هر شرايطي پوشيدن جوراب با صندل يا پوشيدن صندل در فصل‌هاي سرد سال، فقط بهانه‌اي براي خنداندن ديگران است و بس!

 

  • هركفشي را براي موقعيتي توليد كرده‌اند. كفش‌هاي رسمي زنانه، عموما پاشنه‌دار، همراه با سگك‌هاي درشت، براق و لژدار هستند. پس اگر كفشي داريد كه پاشنه بلندي دارد و نوك باز است و كمي هم برق مي‌زند، مطمئن باشيد براي يك خريد رفتن، مناسب نيست.
    • براي خانم‌هايي كه مي‌خواهند در جمع و موقعيتي رسمي، كفشي رسمي بپوشند و البته عادت هم به پوشيدن كفش‌هاي پاشنه‌دار ندارند، بهترين نمونه كفش‌هاي پاشنه پري است كه ظاهري رسمي دارند به اين ترتيب با چنين كفشي هم تعادل‌تان را بهتر حفظ كرده و زيباتر قدم برمي‌داريد و هم رسمي بودن‌تان را حفظ مي‌كنيد.

منابع:برترینها 


همینک در مجله آنلاین موزیک دان با مطلب” کمی با بهشت آشناشویم ،شاید بهشتی شدیم” در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

بهشت کجاست؟

بهشت یعنی کانون انواع مواهب و نعمتهای الهی، اعم از معنوی و مادی، که آیات بیشماری از قرآن کریم درباره صفات بهشت و بهشتیان و نعمتهای مختلف مادی آن (از نهرها و طعام‌ها و شراب‌ها و اکرام فوق العاده از سوی فرشتگان) و نیز مواهب معنوی و لذات روحانی، به آن اختصاص یافته است، و در آن آیات حضرت حق در خور فهم و عقل ما آدمیان به ترسیم این نعمات پرداخته است.

از آنجایی که ترسیم این نعمات دارای بعد تربیتی فوق العاده ای است و هر انسانی را که دارای هر گونه انگیزه مادی و معنوی باشد به سوی خود جذب می‌کند و او را برای نیل به آن به تهذیب نفوس، و پاکسازی عقیده، و پاکی اعمال و درستی گفتار و رفتار، دعوت می‌کند، قرآن کریم نیز به طور فراوان به تبیین این امر پرداخته است.
هرچند که حقیقت بهشت و ماهیت آن، و کیفیت صد در صد آن را ما خاکیان، نمی‌دانیم و فعلاً هم نمی‌توانیم به آن دست یابیم ولی اجمالی از آن، از طریق آیات و روایات به دست می‌آید و یک ترسیم اجمالی را به دست ما می‌دهد که قطعاً ترسیم کامل آن نخواهد بود چرا که آن چیزی است برتر و بالاتر، و فراتر و عمیق‌تر از آن چه که تا به حال دیده‌ایم و شنیده‌ایم.

بهشت اقامتگاه ابدی مؤمنان و صالحان رستگار در جهان آخرت است و بهشتيان كسانی هستند كه به تصريح قرآن، در ترازوی اعمال، كفه‌ی كارهای نيك‌شان از كفه‌ی بدی‌هاشان سنگين‌تر است. در قرآن مجيد، بهشتيان به نام‌ها و صفت‌هايی همچون اصحاب اليمين و اصحاب الجنه خوانده می‌شوند.

بهشت معادل واژه «الجنّة» است و در قرآن مجيد با اين اسامی و اوصاف به كار رفته است:
جنة المأموی، جنّات المأوی، جنة النعيم، جنات الخلد، دار السلام، دارالمتقين، دار المقامة، عدن، الفردوس.

توصيف بهشت در سه سوره الرحمن، واقعه و دهر به صورت مفصل و در برخی از سوره های ديگر قرآن به صورت گذرا و مجمل بيان شده است و به بسياری از نعمت های بهشتی همچون ميوه‌ها و باغها و چشمه‌ساران و زنان پری‌رو با لباس‌های حرير و … و نيز نعمت‌های معنوی همچون رضوان خداوند و … اشاره گرديده است. در اينكه آيا آن بهشت موعود، اكنون نيز موجود است يا نه، ميان دانشمندان اسلامی اختلاف نظر است.

اكثر دانشمندان معتقدند كه بهشت هم اكنون وجود خارجی دارد و برای اثبات ادعای خود به ظواهر برخی از آيات استدلال می‌كنند. در روايات مربوط به معراج و روايات ديگر نيز نشانه‌های روشنی از اين موضوع ديده می‌شود. بنابراين می‌گويند بهشت در درون و باطن اين جهان است اما برای ما قابل ديد و درك نيست؛ به عبارت ديگر عالم آخرت و بهشت و دوزخ، بر اين عالم احاطه دارد و اين جهان همانند جنين در درون آن جهان قرار دارد. آيات قرآن و روايات اسلامی دلالت دارد كه بهشت نيز همانند جهنم، درهايی دارد.

۱ – ماهیت بهشت چیست؟

بهشت یعنی کانون انواع مواهب و نعمتهای الهی، اعم از معنوی و مادی، نعمات مادی مختلف اعم از باغ‌ها، نهرها، چشمه‌ها، انواع طعام‌ها و شرابهای طهور و همسران و دوستان و خدمتگزاران همیشه آماده به خدمت، و نعمات معنوی آن چون رضایت خداوند، احترام و اکرام فوق العاده از سوی فرشتگان و سایر لذات روحانی که در قرآن کریم صراحتاً به آن‌ها اشاره شده است.

۲- آیا بهشت هم اکنون وجود خارجی دارد؟

بلی به استناد آیه شریفه ۱۳۳ آل عمران «و سارعوا الی مغفرهٍ من ربّکم و جنّهٍ عرض‌ها السمواتُ و الارضُ اُعدَّت للمتقیّن».
بر یکدیگر سبقت بجویید برای رسیدن به آمرزش پروردگار خود و بهشتی که وسعت آن آسمان‌ها و زمین است و برای پرهیزکاران آماده شده است؛ لذا بهشت الان موجود است و بعداً در اثر اعمال نیک انسان‌ها توسعه می‌یابد.

و در توصیف جریان معراج پیامبر اکرم (ص) در آیات ۱۵ و ۱۴ و ۱۳ سوره نجم: «و لقد رأه نزله اخری عند سدرهُ المنتهی عندها جنه المأوی».ترجمه: بار دیگر پیامبر جبرئیل را نزد «سدره المنتهی» در آنجا که بهشت جاویدان قرار داشت مشاهده کرد. (این تعبیر گواهی بر وجود فعلی بهشت است) و روایتی است از امام علی بن موسی الرضا (ع) که در پاسخ سئوال صحابه که عرض کردند، آیا بهشت و دوزخ الان موجودند؟ فرمودند: «و اِنّ رسول الله قد دخل الجنّه و رأی النّار لَمّا عُرج به الی السّماء» آری آفریده شده‌اند و پیامبر (ص) به هنگام معراج وارد بهشت شد و دوزخ را نیز مشاهده کرد.

 ۳-وسعت بهشت چقدر است؟

طبق آیه ۱۳۳ آل عمران وسعت بهشت به اندازه آسمان‌ها و زمین است؛ و با توجه به محاط بودن عالم دنیا بر دوزخ و دوزخ بر بهشت، این آیه به خوبی متصور می‌شود. البته لازم به ذکر است، اینکه قرآن وسعت بهشت را به اندازه آسمان و زمین می‌شناسد به خاطر آن است که انسان چیزی وسیع‌تر از آسمان و زمین نمی‌شناسد تا مقیاس سنجش قرار دهد لذا قرآن برای اینکه عظمت بهشت را ترسیم کند آن را اینگونه تشبیه کرده است.

۴-زندگى در بهشت خستگى آور نیست؟

آیت الله حسن زاده آملى در این باره می گویند:

به فرموده خداى متعالى: لَهُم ما یَشاؤون فیها/(در بهشت) براى آنان هر چه بخواهند حاضر است این آیه و آیات مشابه دلالت مى کند که خواسته هاى نفس در عالم آخرت به انشاء (ایجاد) اوست بلکه همه لذّت ها و رنج هاى او در آن عالَم از مقوله فعل اند نه اِنفعال.

لذّت هاى دنیوى همه از قبیل انفعال اند یعنى از خارج بر نفس وارد مى شوند و در وى اثر مى کنند به خلاف لذت هاى آخرت که از باب فعل و تأثیر و انشاء نفس اند. در روایت آمده است که فرشتگان باید از اهل بهشت اجازه بگیرند تا برآنان وارد شوند و بالاترین سلطنت ها همین است که اهل بهشت هر چه اراده کننده بشود.
و آن چه ملالت و خستگى را به دنبال دارد انفعال نفسانى است نه فعل و تأثیر و انشاء نفس و لذا در عالم آخرت هیچگونه خستگى و مَلالتى وجود ندارد. (هزار و یک نکته، حسن زاده آملى، نکات ۷۹۶ و ۹۲۳).

۵-بالاترین لذتی که بهشتیان و نیکوکاران دارند چیست؟

نیکان و پاکان به جوار قرب پروردگار راه می‌یابند و از لذت دیدار محبوب و شهود باطنی او که برترین لذت ممکن است بهره می‌گیرند و دائماً در حضور ولی نعمت خود هستند آنان که در دنیا از مناجات او چنان لذت می‌برند که با هیچ بیانی قابل توصیف نیست در آخرت نیز غرق در لذت دیدار دوستند. چنانچه در سوره قیامت سخن از لذت نگاه به جمال بی مثال محبوب حقیقی به میان آورده و می‌فرماید:

«وجوه یومئذ ناضره الی ربها ناظره» چهره‌هایی در آن روز شاداب و مسرور است و به پروردگار خود می‌نگرد؛ و در تأیید این مطلب و محروم بودن کافران و جهنمیان از این نعمت بزرگ، و این لذت فرح بخش، در آیه ای دیگر می‌فرماید: «کَلّا إنّهم عن ربّهم یومئذ لمحجوبون» : چنین نیست که کافران می‌پندارند بلکه آن‌ها در آن روز از پروردگارشان محجوبند.

۶-کتیبه های سر درهای بهشت چیست؟

پیامبر فرمود: بهشت هشت در داشت و بر هر دری چهار کلمه نوشته شده بود که از تمام دنیا و آن چه در دنیاست برای کسی که بداند و عمل کند بهتر است و قبل از ذکر چهار کلمه بر سر هر در جمله «لا اله الا الله، محمد رسول الله (ص)، علی ولی الله (ع) » آمده است؛ و می‌فرماید:

بر در اول نوشته شده: اسباب زندگی صحیح: قناعت، حق شناسی، ترک کینه توزی و همنشینی با اهل خیر است.
بر در دوم نوشته شده: اسباب سرور آخرت چهار چیز است: دست کشیدن بر سر یتیمان، محبت نسبت به مستمندان و بیوه زنان، کوشش در حوائج مؤمنان و تفقد از فقرا و مساکین.
بر در سوم نوشته شده: اسباب سلامت در دنیا چهار چیز است:کم گفتن، کم خوابیدن، کم راه رفتن و کم خوردن.

بر در چهارم نوشته شده: کسی که ایمان به خدا و روز قیامت دارد باید: مهمان را احترام، همسایگان را گرامی و پدر و مادر را محترم شمرد و سخن نیک بگوید یا خاموش شود.

بر در پنجم نوشته شده: هر کس می‌خواهد به او ستم نشود، ستم نکند، هر کس می‌خواهد به او دشنام ندهند، دشنام ندهد، هر کس می‌خواهد خوار نگردد، دیگران را خوار نکند و هر کس می‌خواهد در دنیا و آخرت به دستگیره محکمی چنگ زند بگوید: «لا اله الا الله، محمد رسول الله، علی ولی الله».

بر در ششم نوشته شده: هر کس می‌خواهد قبر او گشاده باشد بنای مسجد کند، هر کس می‌خواهد جسدش سالم باشد و پوسیده نشود مساجد را نظافت کند و هر کس می‌خواهد طعمه حشرات زیر زمین نشود در مسجد بماند و هرکس می‌خواهد جایگاه خویش را در بهشت ببیند، مساجد را فرش کند.

بر در هفتم نوشته شده: نورانیت قلب در چهار چیز است: عیادت بیماران، تشییع جنازه، خرید کفن و اداء دیون.
و بالاخره در روی در هشتم نوشته شده: هر کس می‌خواهد از این درها وارد بهشت گردد به چهار چیز چنگ زند: سخاوت، حسن خلق، صدقه و ترک آزار بندگان خدا.
از این حدیث می‌توان دریافت که ورود در کانون رحمت الهی و بهشت جاودان در گرو اعمالی است که هم سعادت دنیای خود فرد و هم دیگران تأمین می‌کند. در واقع منافع فردی و اجتماعی در گرو عمل به آن اعمال است.

منابع:پرسمان،راسخون،خبرگزاری بین المللی قرآن

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.