اگر قصد کاهش مصرف غذای روزانه تان را دارید بهتر است تنها غذا بخورید چراکه تحقیق جدید محققان دانشگاه بیرمینگام بریتانیا نشان می دهد افراد در کنار خانواده و دوستان شان بیشتر غذا می خورند.

«هلن رادوک»، سرپرست تیم تحقیق، در این باره می گوید: «ما دریافتیم افراد در زمان غذاخوردن در کنار دوستان و اعضای خانواده شان بیش از زمانی که تنها هستند غذا می خوردند.»

 

مطالعات قبلی نشان داده اند افراد در زمان غذاخوردن همراه با دیگران بالغ بر ۴۸ درصد بیشتر از زمانی که تنها هستند، غذا می خورند و زنان چاق در دورهمی های دوستانه بالغ بر ۲۹ درصد بیشتر غذا می خورند.

در این مطالعه، محققان ۴۲ مطالعه موجود مربوط به غذاخوردن دسته جمعی را بررسی کردند.

محققان عنوان می کنند غذاخوردن در کنار دوستان و اعضای خانواده بسیار لذت بخش است از اینرو غذاخوردن دسته جمعی در افزایش میزان غذاخوردن تاثیر می گذارد.


روماتیسم ستون فقرات (AS) یک بیماری التهابی است که بر مفاصل ستون فقرات تأثیر می گذارد. به مفهوم ساده تر، اسپوندیلیت به معنای التهاب ستون فقرات است. به عنوان بخشی از واکنش بدن به التهاب، میزان کلسیم در محل اتصال رباط ها به استخوان های تشکیل دهنده ستون فقرات (مهره ها) کاهش می یابد. این باعث می شود تا انعطاف پذیری پشت شما کاهش یابد و استخوان های جدیدی در طرفین مهره ها رشد کنند. سرانجام استخوان های ستون فقرات فرد ممکن است به هم وصل شوند. این پدیده، انکیلوز نامیده می شود و توسط پرتوهای ایکس قابل رویت است. در ادامه این مقاله ار بخش بیماری های موزیک دان به توضیج کامل درباره روماتیسم ستون فقرات یا اسپوندیلیت آنکیلوزان پرداخته و با آن آشنا می شویم.

روماتیسم ستون فقرات

روماتیسم ستون فقرات چیست؟

روماتیسم ستون فقرات به طور معمول از مفاصل بین ستون فقرات و لگن شما شروع می شود، اما ممکن است تا ستون فقرات و گردن تان بسط یابد و گاهی اوقات می تواند بر سایر قسمت های بدن از جمله مفاصل، تاندون یا چشم شما نیز تأثیر بگذارد. علائم این بیماری از فردی به فرد دیگر متفاوت است- ممکن است علائم شما به حدی خفیف باشد که تقریباً بیماری تان را از یاد ببرید، اما اگر این علائم جدی تر باشند، می توانند تأثیر زیادی در کیفیت زندگی شما بگذارد. روماتیسم ستون فقرات، جزء گروهی از بیماری هایی به نام ” اسپوندیلوارتریت” است که علائم مشابه بسیاری با هم دارند.

شرایط مرتبط با روماتیسم ستون فقرات

بیمارهای متعددی در ارتباط با روماتیسم ستون فقرات وجود دارد که علائم مشابه زیادی با هم دارند. روماتیسم ستون فقرات غیر رادیوگرافیک و تمایز نیافته اسپونديلوآرتريت (uSpA) علائمی مشابه با روماتیسم ستون فقرات را نشان می دهد اما اشعه ایکس، در بیماری مذکور، علائم آسیب در مفاصل شما را نشان نمی دهد.

بعضی اوقات، روماتیسم ستون فقرات در افراد مبتلا به این شرایط تشخیص داده می شوند. اسپوندیلوآرتریت پسوریاتیک نوعی آرتریت پسوریاتیک است که همراه با بیماری پوستی پسوریازیس ایجاد می شود. اسپونديلوآرتريت مرتبط با بيماري التهابي روده (يا آرتریت انتروپاتی) مربوط به شرایط روده مانند بیماری کرون یا کولیت اولسراتیو است. آرتریت واکنشی (که قبلاً به عنوان سندرم رایتر نیز شناخته می شد) زمانی تشخیص داده می شود که آرتریت شما در واکنش به عفونت باشد.

آرتریت مربوط به آنتزیت، زمانی استفاده می شود که آرتریتی در انتزیس کودکان و نوجوانان- محل هایی که تاندون ها و رباط ها به استخوان وصل می شوند- ایجاد شود. بعضی از پزشکان از اصطلاحات اسپوندارتریت، اسپوندیلوآرتروپاتی، اسپوندیلوآرترید یا اسپوندیلوآرتریت سرونگاتیو استفاده می کنند. همه این اصطلاحات، انواع آرتریت های متعلق به روماتیسم ستون فقرات را توصیف می کنند.


بیشتر بخوانید: ۸ شیوه برای پیشگیری افسردگی در بیماران روماتیسمی


چه کسی دچار روماتیسم ستون فقرات می شود؟

روماتیسم ستون فقرات می تواند بر همه افراد تأثیر بگذارد، با این حال، بروز این بیماری در مردان جوان بیشتر است و به احتمال زیاد در اواخر نوجوانی یا ۲۰ سالگی شروع می شود. ژن هایی که شما از والدین خود به ارث می برید به احتمال زیاد ممکن است شما را به AS مبتلا کند، اما این شرایط به طور مستقیم منتقل نمی شود. اکثر مبتلایان به روماتیسم ستون فقرات ژنی به نام HLA-B27 دارند که با آزمایش خون قابل تشخیص است. این ژن عامل روماتیسم ستون فقرات نیست بلکه در ایجاد آن نقش دارد.

داشتن این ژن به این معنا نیست که قطعاً به AS مبتلا خواهید شد و آزمایش خون در تشخیص این بیماری چندان هم مفید نیست. حتی در خانواده هایی که فردی مبتلا به روماتیسم ستون فقرات باشد ممکن است برادران یا خواهران آن فرد، در عین داشتن ژن HLA-B27 شرایط این بیماری را نداشته باشند. آرتروز، اخیراً کمک مالی برای پروژهای اهدا کرده است که هدف آن درک چگونگی ترکیب ژن ها برای ایجاد AS و کشف چگونگی تاثیر تغییرات در تنظیم کننده های ژن های روماتیسم ستون فقرات است.

روماتیسم ستون فقرات

علائم روماتیسم ستون فقرات

روماتیسم ستون فقرات و بیماری های مرتبط با آن در مراحل اولیه، ممکن است باعث علائمی شود. سفتی و درد در قسمت پایین کمر در اوایل صبح که در طول روز یا با ورزش کردن کاهش یابد. و همچنین درد در مفاصل ساکروایلیاک یا خاجی خاصره ‌ای- مفاصلی که پایه اتصال ستون فقرات به لگن است- در باسن یا پشت ران.

برخی از افراد، بعد از فشار عضله خود متوجه مشکل خود می شوند و اغلب این بیماری را با کمردرد معمول اشتباه می گیرند. با این حال، این سختی حداقل ۳۰ دقیقه در صبح به طول می انجامد و به تشخیص تمایز بین روماتیسم ستون فقرات از درد کمر کمک می کند. علائم ممکن است بعد از استراحت نیز ایجاد شود، یا ممکن است شما را در شب بیدار کند. همچنین ممکن است درد گردن، شانه، لگن یا ران داشته باشید که اغلب اوقات اگر مدتی غیرفعال بوده باشید- به عنوان مثال به هنگام کار کردن در پشت یک کامپیوتر- بدتر می شود.

برخی از افراد درد، سفتی و تورم زانو یا مچ پا دارند. در آرتریت پسوریاتیک، ممکن است مفاصل کوچک تر دست ها و احتمالا پاها تحت تأثیر قرار بگیرند. برای بعضی از افراد به خصوص کودکان و نوجوانان، اولین علائم ممکن است به جای کمر، در هیپ یا زانوهایشان بروز یابد. التهاب می تواند در هر قسمتی از بدن که تاندون ها به استخوان متصل می شوند (به این حالت انتزیت گفته شود) ایجاد شود، به عنوان مثال در آرنج و پاشنه پا.

التهاب بروز می کند و از بین می رود بنابراین علائم ممکن است در طی زمان تغییر کند. التهابی که باعث ایجاد این علائم می شود، بروز می کند و از بین می رود، بنابراین درجه درد می تواند در طی زمان و از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. اگر این شرایط خفیف باشد و فقط بر روی مفاصل ساکروایلیاک تأثیر بگذارد، ممکن است تقریباً متوجه آن نباشید، اما اگر بیشتر ستون فقرات تان تحت تأثیر قرار بگیرد، می تواند باعث ایجاد مشکل در فعالیت هایی شود که شامل خم شدن، پیچیدن یا چرخیدن است.

سایر علائم ممکن، عبارت اند از:

حساسیت پاشنه پا

این باعث می شود ایستادن روی زمین سخت، ناراحت کننده باشد. التهاب در قسمت پشت پاشنه پا- محلی که تاندون آشیل به استخوان پاشنه متصل می شود- یا تاندونی که در قوس پا قرار دارد و به عنوان فاشیای پلانتار شناخته می شود، رخ می دهد.

درد و تورم در انگشت دست یا انگشت پا

تورم تمام انگشتان، تحت عنوان داکتیلیت شناخته می شود.

حساسیت در پایه لگن (ایسکیم)

این حالت به هنگام نشستن ناراحتتان می کند.

درد قفسه سینه یا احساس “بند بند” که به تدریج بروز می کند

اگر ستون فقرات شما در سطح قفسه سینه (ستون فقرات سینه) تحت تأثیر قرار گیرد، می تواند روی حرکت مفاصل بین دنده ها و استخوان سینه تاثیر بگذارد و نفس عمیق کشیدن را برای شما دشوار کند. دنده های شما ممکن است بسیار حساس باشند و ممکن است بعد از حتی اندکی فعالیت، احساس کنید که نفس کم آوردید. سرفه یا عطسه نیز ممکن است باعث ناراحتی یا درد شود.

التهاب چشم (یووئیت یا ایریتیس)

اولین علائم آن معمولاً قرمزی چشم (خون آلودی)، آبکی و دردناک بودن آن است و ممکن است به هنگام نگاه کردن به چراغ های روشن، ناراحت شوید. اگر این اتفاق بیفتد، یا دچار تاری دید شوید، مهم است که طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت، کمک پزشکی دریافت کنید. بهترین مکان برای مراجعه، بخش جراحات چشم است- این بخش ممکن است در بیمارستان محلی شما نباشد.

روماتیسم ستون فقرات

جراح عمومی،A + E  محلی یا پزشک بینایی شما می دانند که نزدیکترین بخش تلفات چشمی کجاست. درمان معمولاً با قطره چشم استروئیدی، که عموماً بسیار مؤثر است، انجام می شود. برخی از افراد، حملات مکرر التهاب چشمی را تجربه می کنند، اما این التهابات در صورت معالجه، بسیار بعید است که باعث آسیب دائمی شوند.

التهاب روده

افراد مبتلا به روماتیسم ستون فقرات ممکن است دچار مشکلات روده ای معروف به بیماری التهابی روده (IBD) یا کولیت شوند. اگر بیش از ۲ هفته مبتلا به اسهال بودید، یا در مدفوع تان خون دیدید یا مدفوع لزج داشتید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است به متخصص روده (متخصص گوارش) ارجاع داده شوید. علائم IBD می تواند متفاوت باشد، اما معمولاً با دارو قابل درمان است. گاهی درمان هایی مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند مشکلات روده را بدتر کنند، بنابراین ممکن است به شما توصیه شود که مصرف آن ها را متوقف کنید.

خستگی

این ممکن است به دلیل فعالیت، بیماری، کم خونی یا گاهی افسردگی و سرخوردگی همراه با بیماری ایجاد شود.

روماتیسم ستون فقرات چگونه بر من تأثیر می گذارد؟

اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS) و شرایط مرتبط با آن کاملاً متغیر است و پیش بینی آن دشوار است. اگرچه این بیماری می تواند درد زیادی ایجاد کند اما درمان، به سهولت این امر کمک خواهد کرد. شما ممکن است زمان هایی علائم وخیم تری تجربه کنید و زمان های دیگری مقابله با درد و سختی تان آسانتر  شود. AS براحتی می تواند باعث القای حس ناخوشایند، از دست دادن وزن یا خستگی شود.

ستون فقرات اکثر مبتلایان به این بیماری، معمولاً در قسمت تحتانی کمر، سفت می شود. این می تواند بدون درد باشد و ممکن است با فعالیت بدنی تان تداخل نداشته باشد زیرا گردن، هیپ، اندام و قسمت بالای ستون فقرات شما کاملاً متحرک است. با این حال، اگر بیشتر قسمت های ستون فقرات شما سفت شود یا زانو یا هیپ شما آسیب دیده باشد، ممکن است در تحرک مشکل بیشتری داشته باشید. درمان می تواند به جلوگیری از این مشکلات تحرکی کمک تان کند.

به ندرت ممکن است عوارضی در قلب، ریه ها و سیستم عصبی ایجاد شود. دریچه های قلب ممکن است نشت کنند، که می توانند آن را تحت فشار بیشتری قرار دهند. التهاب طولانی مدت و زخم بافت در ریه ها می تواند حرکت دنده ها را کاهش دهد، این بدان معنی است که شما نمی توانید نفس عمیق بکشید. بسیار بندرت، قسمت بالای ریه ها ممکن است زخم شده باشند.

کمتر از ۱ در هر ۱۰۰ نفر مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان این مشکلات را دارند و حتی در انواع دیگر اسپوندیلوآرتریت ها کمتر  شایع هستند. حتی اگر سیگار می کشید سعی کنید آن را ترک کنید زیرا سیگار کشیدن به احتمال زیاد بر مشکلات قلبی یا ریه ای تان می افزاید. افراد مبتلا به روماتیسم ستون فقرات، به ویژه آن هایی که مدت زمان طولانی مبتلا به این شرایط هستند و مهره های آنها با هم ترکیب شده است خطر شکستگی ستون فقرات شان به دنبال تروما (به عنوان مثال، با زمین خوردن یا تصادف رانندگی) افزایش می یابد.

روماتیسم ستون فقرات

شکستگی ستون فقرات می تواند باعث آسیب عصبی شود، بنابراین مهم است که به پزشکان مراقبتان بگویید که روماتیسم ستون فقرات ناشی از تروما دارید، به خصوص اگر درد در ستون فقرات، ضعف جدید یا سوزن سوزن شدن غیر قابل توضیح در بازوها یا پاهایتان داشته باشید. ممکن است شکستگی روی اشعه X به راحتی نشان داده نشود بنابراین ممکن است به تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا اسکن توموگرافی کامپیوتری  (CT)نیاز داشته باشید.

برخی از افراد مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان به پوکی استخوان (نازک شدن استخوان) مبتلا می شوند و مهم است که این وضعیت درمان شود. پزشک ممکن است شما را معاینه کند تا تراکم استخوانتان (DEXA) را برای این منظور بررسی کند.

تشخیص روماتیسم ستون فقرات

همه کمردرد ها  ناشی از اسپوندیلیت آنکیلوزان نیست. با این حال، علائم، به ویژه در مراحل اولیه، بسیار شبیه به مشکلات شایع در کمر می باشد. به همین دلیل، بسیاری از مردم، قبل از درخواست کمک، مدتی درد می کشند. هنگامی که برای اولین بار پزشک خود را می بینید، ممکن است کمی تشخیص داده شود که آیا مشکل تان اسپوندیلیت آنکیلوزان است یا مشکل شایع دیگری چون کمردرد. متأسفانه، روماتیسم ستون فقرات ممکن است اولین بار نادرست تشخیص داده شود. این بیماری معمولاً توسط روماتولوژیست تشخیص داده می شود.

هیچ تست خاصی برای تایید این بیماری وجود ندارد، بنابراین تشخیص آن، شامل گردآوری اطلاعات از منابع مختلف است، از جمله:

  • سابقه بیماری شما (از جمله اینکه درد و ناراحتی، نیمه شب بیدارتان کند)
  • معاینه فیزیکی
  • آزمایش خون، که ممکن است التهاب را نشان دهد.

چه آزمایش هایی برای روماتیسم ستون فقرات در دسترس است؟

گاهی اوقات آزمایش خون می تواند نشان دهد که آیا التهاب دارید یا خیر.

احتمالاً یک یا چند مورد از تست های زیر را خواهید داشت:

  • پروتئین C واکنشی (CRP)
  • میزان رسوب گلبول های قرمز (ESR)
  • ویسکوزیته پلاسما (PV)

همه اینها التهاب را آزمایش می کنند، بنابراین اطلاعات مشابهی ارائه می دهند. آزمایشگاه های مختلف از تست های منحصر به فردی استفاده می کنند. فقط ۳۰ تا ۴۰ درصد از افراد مبتلا به روماتیسم ستون فقرات التهاب دارند که می توان از آزمایش خون متوجه آن شد، بنابراین در بسیاری از موارد این آزمایش خون طبیعی خواهد بود. آزمایش دیگر خون می تواند تأیید کند که آیا ژن ۲۷ HLA-B دارید یا خیر. بیشتر افراد مبتلا به روماتیسم ستون فقرات، تست ۲۷ HLA-Bمثبت دارند، اما برخی از افراد این شرایط را ندارند.

یک آزمایش مثبت ممکن است به AS اشاره کند، اما تشخیص آن را تأیید نمی کند. بعضی اوقات پرتونگاری X به تأیید تشخیص کمک می کند و به طور کلی در مراحل اولیه چیز غیرعادی نشان نمی دهد. با پیشرفت استخوان جدید بین مهره‌ ها، این استخوان ها در تصاویر اشعه ایکس قابل‌ مشاهده خواهد بود. با این حال، قبل از اینکه این علائم در پرتوهای ایکس ظاهر شوند ممکن است چندین سال طول بکشد.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) ممکن است تغییرات ستون فقرات یا مفاصل ساکروایلیاک را در مرحله اولیه بیماری، نشان دهد. به خصوص در مراحل اولیه ممکن است به آزمایش های بیشتری احتیاج داشته باشید. اسکن MRI ممکن است تغییرات اولیه ستون فقرات و مفاصل ساکروایلیک را در مرحله اولیه بیماری و قبل از شناسایی تغییراتی در پرتوهای ایکس شناسایی شده، نشان دهد.

درمان روماتیسم ستون فقرات

تعدادی درمان وجود دارد که می تواند درد و سفتی شما را کاهش دهد، اما ورزش و توجه جدی به وضعیت تان برای حفظ تحرک ستون فقرات و کمک به داشتن یک زندگی عادی، مهم است.

داروها

مسکن ها و NSAID ها

داروهای ضد درد (مسکن ها) و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) معمولاً اولین گزینه درمانی هستند و بیشتر افراد مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان باید در مواردی از این داروها استفاده کنند. مسکن هایی مانند پاراستامول یا کوکودامول اغلب مفید هستند. آن ها را می توان به طور مرتب مصرف کرد و قبل از فعالیت، برای حداقل کردن درد بسیار مفید است. بهتر است منتظر نمانید تا دردتان شدید شود و آن را مصرف کنید. نیازی به مصرف آن ها به همراه یک وعده غذایی نیست، اگرچه مقداری آب و یک میان وعده کوچک به همراه مصرف دارو توصیه می شود.

روماتیسم ستون فقرات

طیف گسترده ای از NSAID ها وجود دارد که می تواند درد را طی فعالیت های روزمره و ورزش های روتین کاهش دهد. احتمالاً لازم است که این موارد را به همراه پچ مصرف کنید و ممکن است بعضی افراد احتیاج داشته باشند تا آن ها را برای یک دوره طولانی تری مصرف کنند. برخی از قرص ها با فرمولاسیون رهش آهسته ساخته می شوند، که می تواند به تسکین درد شبانه و سفتی صبحگاهی کمک کند.

برخی از NSAID ها به عنوان ژل نیز موجود هستند که می توانید در نواحی دردناک بدن خود از آن ها استفاده کنید. مانند سایر داروها، NSAID ها نیز گاهی اوقات می توانند عوارض جانبی داشته باشند، اما پزشک برای کاهش خطر ابتلا به این موارد، اقدامات احتیاطی انجام می دهد، به عنوان مثال تجویز کمترین دوز ممکن برای کوتاه ترین زمان ممکن.

 DMARDها

داروهایی مانند سولفاسالازین و متوترکسات می تواند برای ورم مفاصل بازوها یا پاهای شما مفید باشند، اگرچه معمولاً برای علائم ستون فقرات مؤثر نیستند. این داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs) به جای اینکه فقط درد را کنترل کنند، باعث کاهش آسیب در مفاصل می شوند. آن ها آهسته اثر می کنند، بنابراین شما متوجه تأثیر فوری شان نخواهید شد، اما می توانند طی یک دوره، تغییراتی در علائم شما ایجاد کنند.

درمان های بیولوژیکی درمان های جدیدتری هستند که می توانند برای اسپوندیلیت آنکیلوزان و اسپوندیلوآرتریت محوری غیر رادیوگرافی، مفید باشند. در حال حاضر تعدادی از داروهای ضدTNF ، برای این شرایط در دسترس است- از جمله اتانرسپت، آدالیمومب، سرتولیزوماب، پگول، گولیموماب. دارویی به نام سکوکینوماب برای درمان اسپوندیلیت آنکیلوزان در دسترس است.

این دارو همچنین برای کاهش التهاب به کار گرفته می شود اما این کار را با هدف، قرار دادن بخش دیگری از سیستم ایمنی بدن انجام می دهد. این داروها فقط توسط متخصص روماتولوژیک تجویز می شوند و به عنوان تزریق زیر پوستی استفاده می شوند، که خودتان می توانید طرز استفاده از آن ها را یاد بگیرید.

درمان های بیولوژیکی مناسب همه نیستند و تنها در صورتی که وضعیت تان با داروهای ضد التهابی و فیزیوتراپی کنترل نشوند، تجویز می شود. تأثیر روش های درمانی بیولوژیکی مورد بررسی قرار می گیرد و شما باید پرسشنامه ها را به طور مرتب تکمیل کنید تا میزان فعال بودن بیماری تان و اینکه تا چه اندازه به درمان پاسخ می دهید، ارزیابی شود.

روماتیسم ستون فقرات

استروئیدها

استروئیدها می توانند به عنوان یک درمان کوتاه مدت برای سوزش استفاده شوند. آن ها معمولاً به صورت تزریقی در مفصل متورم یا به صورت تزریق رهش آهسته به عضله تزریق می شوند. آن ها همچنین می توانند در تاندون های دردناک- به عنوان مثال در پاشنه پا- استعمال شوند، اگرچه آن ها اغلب تکرار نمی شوند زیرا این مهم، ممکن است به ضعف تاندون منجر شود. گاهی اوقات ممکن است یک دوره قرص استروئیدی (پردنیزولون) به شما داده شود.

در حالی که این روش های درمانی می توانند در بهبود درد و سفتی بسیار مؤثر باشند، با این حال استفاده از آن ها در طولانی مدت، ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند، به عنوان مثال افزایش وزن، کبودی یا نازک شدن پوست، فشار و قند خون بالا، عفونت یا پوکی استخوان. اگر دچار التهاب چشم شوید، معمولاً با قطره چشم استروئیدی درمان می شوید. در موارد شدیدتر، استروئیدها ممکن است به صورت قرص یا به عنوان تزریق چشمی استفاده شوند.

بیس فسفونات ها

از بیس فسفونات ها معمولاً برای درمان پوکی استخوان استفاده می شود. آن ها همچنین به درمان درد و سفتی روماتیسم ستون فقرات کمک می کنند، گرچه تحقیقات تاکنون این موضوع را تأیید نکرده اند.

درمان فیزیکی

فیزیوتراپی بخش مهمی از درمان آنکیلوزان اسپوندیلیت است. یک فیزیوتراپیست می تواند برنامه ای را ترتیب دهد که شامل تمریناتی باشد که قدرت عضلات شما را افزایش دهد و در حفظ تحرک ستون فقرات و مفاصل دیگر کمک تان کند. برای جلوگیری از سفت شدن آن ها در حالت خم شده، ورزش کمر و گردن بسیار مهم است.

یک فیزیوتراپیست به شما توصیه می کند که چگونه وضعیت خوبی داشته باشید و همچنین ممکن است هیدروتراپی را به شما پیشنهاد دهد، که شامل تمرینات ویژه در استخر آب گرم است. بسیاری از افراد مبتلا به AS این درمان را مفید می دانند و برنامه خود را در استخر محلی خود یا با یک گروه ملی اسپوندیلیت آنکیلوزان (NASS) ادامه می دهند.

عمل جراحی

اگرچه بیشتر افراد مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان نیازی به جراحی ندارند، اما برخی افراد در صورت تحت تاثیر بد قرارگیری این مفاصل، ممکن است به تعویض مفصل ران یا زانو احتیاج داشته باشند. این می تواند باعث خلاصی از درد و بهبود تحرک تان شود. جراحی برای صاف کردن ستون فقرات بسیار نادر است و معمولاً توصیه نمی شود. اگر می خواهید در این مورد مشاوره بگیرید باید در مورد مراجعه به روماتولوژیست خود با جراح ستون فقرات با تجربه ای صحبت کنید.


بیشتر بخوانید: تب روماتیسمی و آسیب زدن به دریچه‌های قلب


مدیریت علائم روماتیسم ستون فقرات

اقدامات خود درمانی، به ویژه ورزش، می تواند برای به حداقل رساندن تأثیرات طولانی مدت اسپوندیلیت آنکیلوزان کمک کند.

روماتیسم ستون فقرات

ورزش

در صورت داشتن اسپوندیلیت آنکیلوزان یا یک بیماری مرتبط با آن، فعال بودن هر چه بیشتر ممکن است بسیار مهم باشد. ورزش هوازی باعث می شود حداقل کمی نفس بکشید و سلامت و تناسب اندام کلی خود را بهبود ببخشید. این نوع ورزش می تواند در حفظ وزن سالم- که برای کمر شما مفید است- کمک تان کند. تقویت عضلات پشت باعث بهتر شدن حمایت از استخوان ها و مفاصل می شود و این می تواند میزان درد شما را کاهش دهد.

انجام ورزش هایی که باعث حرکت کمر در محدوده طبیعی حرکت خود شده و کششی در عضلات کمرتان وارد کند، انعطاف پذیری پشت شما را حفظ خواهد کرد. اگر تازه وارد ورزش شده اید، یا اگر مدتی است که ورزش نکرده اید، باید کم کم شروع به ورزش کنید و به تدریج میزان آن را افزایش دهید. این به این معنی است که باید به تدریج میزان ورزشی را که هر از گاهی انجام می دادید و مدت زمان آن را افزایش دهید. نکته اصلی یافتن چیزی است که از آن لذت می برید و ادامه دادن به انجام آن است.

اگر درد شدیدی داشتید که امکان داشت انجام ورزشی برایتان دشوار باشد، ابتدا باید دردتان را درمان کنید. غیرفعال بودن به مدت طولانی باعث می شود پشت شما سفت شود، بنابراین بهتر است هر چه زودتر به فعالیت خود برگردید. مصرف مسکن ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند پاراستامول و ایبوپروفن قبل از ورزش، می تواند کمکتان کند.

اگر همیشه با ورزش کردن مشکل داشتید، با یک پزشک عمومی صحبت کنید، یا مراجعه به یک فیزیوتراپیست را درخواست کنید. اگر عضو یک سالن ورزشی هستید، ممکن است در باشگاه، مربیان شخصی باشند که بتوانند به شما توصیه های تخصصی ارائه دهند. از توضیح شرایط خود به آن ها اطمینان حاصل کنید.

در صورت داشتن روماتیسم ستون فقرات بهترین ورزش برای من چیست؟

پیلاتس، یوگا و تای چی ممکن است برای افرادی که مبتلا به این بیماری هستند مفید باشد این موارد می توانند به حفظ وضعیت، انعطاف پذیری و استحکام قسمت مرکزی بدن کمک کنند. به علاوه شنا یک تمرین همه جانبه ی فوق العاده است، زیرا می تواند بدون هیچ اثر نامطلوبی تمام ماهیچه ها و مفاصل شما را بهبود بخشد. شنا این امکان را به شما می دهد تا قدرت، استقامت و انعطاف پذیری تان را بهبود بخشید، که همگی بسیار مهم هستند.

روماتیسم ستون فقرات

اگر حرکت گردن تان محدود شده باشد، ممکن است شنای پروانه و کرال سینه برایتان دشوار باشد و اگر با سر خود شنا کنید احتمال درد گردن تان بدتر شود. یک راه بالقوه در این مورد می تواند استفاده از یک لوله تنفس کوچک مخصوص طراحی شده برای استفاده در استخرها باشد. اگر می خواهید برای بار اول از آن ها استفاده کنید، ابتدا با کارمندان استخر محلی خود صحبت کنید تا ببینید اجازه این کار را می دهند یا خیر.

هنگامی که برای اولین بار از یکی از این لوله های تنفس کوچک استفاده می کنید، مراقب باشید، به عنوان مثال از محیط اطراف خود در استخر، مانند سایر شناگران و انتهای خط، اطمینان حاصل کنید. در صورتیکه هنگام شنا درد داشتید، با فیزیوتراپیست یا مربی شنای خود صحبت کنید تا در مورد حرکات متفاوت و تکنیک های جدید به شما مشاوره دهند. به عنوان گزینه ای برای شنا، استخر محلی شما ممکن است کلاس های هوازی در آب های کم عمق یا عمیق را اجرا کند که می توانید آن ها را امتحان کنید.

به طور کلی اگر مفاصل و ستون فقرات شما بسیار سفت باشند ورزش های تماسی مانند رگبی، هاکی یا بسکتبال، ممکن است برایتان توصیه نشود چرا که به راحتی مجروح تان می کنند. اما فعالیت مناسب دیگری نیز وجود دارد که می توانید آن ها را امتحان کنید. اگر از ورزش های رقابتی مانند والیبال و بدمینتون لذت می برید، بهتر است بدانید که هر دو اثر کمی دارند. ما نمونه هایی از تمریناتی را ارائه می دهیم که می توانید هر روز در خانه خود انجام دهید، تا انعطاف پذیری و قدرت ستون فقرات و اطراف آن را بهبود بخشید. این ها باید تا حد زیادی علائم شما را بهبود بخشد.

زندگی با روماتیسم ستون فقرات

رابطه جنسی، بارداری و فرزندآوری

در صورت بروز التهاب در مفاصل ساکروایلیک یا ستون فقرات کمر و عدم تحرک در هیپ که می تواند یک مشکل باشد ممکن است رابطه جنسی دردناکی داشته باشید. سعی کنید قبل از امتحان کردن موقعیت های مختلف، مسکن مصرف کنید. اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS) می تواند باعث احساس خستگی در شما شود بنابراین مهم است که شریک زندگی تان بداند که شرایط شما چه تاثیری روی شما می گذارد. ارتباطات كليدي خوب براي حفظ يك رابطه جنسی فعال، مهم است و مشاوره گاهی اوقات می تواند برای هر دو شریک زندگی مفید باشد.

اگر مبتلا به AS هستید، استفاده از قرص ضد بارداری خوب است، اما باید درباره هر دارویی که مصرف می کنید با پزشک خود صحبت کنید. معمولاً بارداری هیچ مشکل ویژه ای برای مادر یا کودک او ایجاد نمی کند، اگر چه علائم روماتیسم ستون فقرات- همانند انواع دیگر آرتروز– ممکن است در دوران بارداری سبک تر نشود. اگر ستون فقرات شما بسیار سفت باشد، ممکن است احتمال اپیدورال در هنگام زایمان وجود نداشته باشد. اگر شرایط شما، باز شدن پاهایتان را- به هنگام زایمان- دشوار کرد، بهتر است از قبل به فکر زایمان خود باشید.

روماتیسم ستون فقرات

در قرار ملاقات های قبل از تولد با تیم پزشکی تان در مورد اینکه آیا ممکن است سزارین گزینه بهتری برای زایمان شما باشد یا خیر، بحث کنید. اگر به فکر تشکیل خانواده باشید، برای هر دو- هم مرد و هم زن- بسیار مهم است که از قبل در مورد هرگونه دارو با پزشک خود صحبت کنید، تا در صورت لزوم تغییراتی در نسخه تان ایجاد شود. مصرف برخی از داروها، مانند متوترکسات معمولاً باید چندین ماه قبل از قصد بارداری متوقف شود. پزشک شما همچنین ممکن است داروهایی را برایتان توصیه کند که تحمل شان در دوران بارداری و شیردهی آسان باشد.

آیا فرزندان من نیز دچار روماتیسم ستون فقرات می شوند؟

اگر AS داشته باشید احتمال کمی وجود دارد که فرزندان شما نیز، دچار آن شوند. با این حال، نحوه اجرایی شدن اسپوندیلیت آنکیلوزان در میان خانواده ها ساده نیست. اگر به فکر بچه دار شدنید و نگران آن هستید که آیا فرزندتان نیز دچار این مشکل می شود یا خیر، موضوع را با متخصص خود در میان بگذارید.

والدین مبتلا به AS گاهی اوقات می پرسند: آیا برای تشخیص احتمال ابتلا به روماتیسم فرزندانشان، آن ها نیز باید آزمایش ۲۷  HLA-B را انجام دهند یا خیر. این تست توصیه نمی شود زیرا حتی اگر کودک این ژن را داشته باشد هیچ راهی برای این وجود ندارد که بدانید مبتلا به AS می شود یا خیر.


بیشتر بخوانید: بیماری آرتروز چه تفاوت هایی با رماتیسم دارد


کار و فعالیت

بیشتر افراد مبتلا به روماتیسم ستون فقرات قادر به ادامه کار و فعالیت خود هستند، اگر چه ممکن است به تغییراتی در محیط کار خود نیاز داشته باشند، به خصوص اگر شغل شان فیزیکی باشد و تلاش زیادی را بطلبد. اگر شغل شما سنگین است، مشاوره بگیرید. خدمات بهداشت حرفه ای، در صورتی که کارفرمایی داشته باشد با وی صحبت کنید، در غیر اینصورت دفتر محل کار شما (Jobcentre Plus) می تواند شما را با مشاوران استخدام ناتوانان که می توانند ارزیابی های کاری را ترتیب دهند، در تماس قرار دهند.

آن ‌ها می‌ توانند در مورد تغییر روش کار و تجهیزاتی که ممکن است کمک حالتان باشند به شما، مشاوره دهند. تا کارتان را به راحتی انجام دهید. در صورت نیاز، آن‌ها می‌توانند به آموزش مجدد زمان مناسب کمک کنند. در صورت لزوم، آن ها همچنین می می توانند کارهای مناسب تری را به شما آموزش دهند.

اگر کار یا برنامه ریزی شغلی تان دشوار است، این موضوع را به پزشک خود بگویید یا از آن ها بخواهید که شما را به کاردرمانی ارجاع دهند. اگر در محل کار یا خانه از رایانه استفاده می کنید، حتماً آن را به طور صحیح قرار دهید تا بتوانید ضمن استفاده از آن، وضعیت خوبی را حفظ کنید. برای یافتن بهترین طرح ایستگاه کاری، می توانید از ارزیابی تجهیزات صفحه نمایش (DSE) کمک بخواهید.

اگر شغل شما به نحوی است که باید ساعات طولانی بنشینید، سعی کنید بازه های زمانی کوتاه را در طول روز به ورزش اختصاص دهید. هر حرکتی به جلوگیری یا کاهش سفتی کمک خواهد کرد. از فیزیوتراپیست خود، پیرامون تمرینات ساده ای که می توانید در هر زمانی از روز انجام دهید، مشاوره بگیرید. وقتی ساعت کاری تان تمام شد، قبل از پرداختن به کارهای خانه، استراحت کنید.

روماتیسم ستون فقرات

رانندگی

اگر شما اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS) داشته باشید، رانندگی برایتان مشکلی ایجاد نمی کند، با این حال، توجه به نکات زیر ضروری است. در یک سفر طولانی، هر از گاهی به مدت ۵ دقیقه خودرو را متوقف کرده و برای انجام حرکات کششی از ماشین خارج شوید. اگر گردن یا پشت شما بسیار سفت باشد پارک کردن ممکن است برایتان دشوار باشد- برای کمک به این امر می توان آینه های مخصوصی نصب کرد. در صورتی که با شرایط فعلی تان کنار آمده اید و با این حال رانندگی می کنید، باید آژانس صدور مجوز راننده و وسایل نقلیه (DVLA) را از شرایط خود مطلع کنید.

اگر گردن شما سفت باشد، بیشتر مستعد آسیب است. از تنظیم صحیح سرتان اطمینان حاصل کنید و سرتان را صاف نگه دارید. اگر نمی توانید خیلی راه بروید، ممکن است واجد شرایط دریافت یک نشان آبی باشید که به شما این امکان را می دهد که از پارکینگ های رانندگان ناتوان استفاده کنید. شورای محلی شما می تواند در مورد طرح پارکینگ نشان آبی اطلاعاتی به شما بدهد. همچنین NASS می تواند راهنمایی هایی در مورد این مهم، و آینه های مخصوص برایتان ارائه دهد.

بیمه عمر

شرکت های بیمه عمر اغلب درکی از این بیماری ندارند، بنابراین ممکن است سعی کنند که حق بیمه شما را افزایش دهند. با این حال، بیشتر مبتلایان به اسپوندیلیت آنکیلوزان باید بتوانند شرایط عادی را دریافت کنند. اگر با شما ناعادلانه رفتار می شود، شرکت های دیگر را امتحان کنید و تجدید نظر کنید.

ورزش های مناسب برای روماتیسم ستون فقرات

روبروی دیوار بایستید

با پاشنه ها و قسمت پشتی خود، در مقابل دیوار بایستید، … پشت سر خود را به سمت دیوار فشار دهید. ۵ ثانیه در این وضعیت بمانید و سپس استراحت کنید. در صورت امکان این حرکت را حدود ۱۰ بار تکرار کنید.

چرخش کمر

در یک فضای باز، پاهایتان را به اندازه عرض شانه هایتان از هم باز کنید. دستان خود را روی باسن خود قرار دهید. کمرتان را چرخانده و به پشت خود نگاه کنید. زانوها و پاهایتان را در مقابل خود قرار دهید. ۵ ثانیه در این وضعیت بمانید. این کار را ۵ بار، با طرف دیگر بدنتان نیز تکرار کنید.

دراز بکشید، زانوهایتان را خم کنید، نفس بکشید

به پشت خود دراز بکشید، زانوهایتان را خم کنید، کف پاهایتان را روی زمین قرار دهید:

الف) دست های خود را در طرفین قفسه سینه، روی دنده هایتان قرار دهید. از طریق بینی و دهان خود، تنفس عمیقی داشته باشید و در حال دم، دنده های خود را در مقابل دستان خود به سمت بیرون فشار دهید. حدود ۱۰ بار این حرکت را تکرار کنید. به یاد داشته باشید، بازدم کامل به اندازه نفس کشیدن عمیق مهم است.

ب) دستان خود را روی قسمت بالایی جلوی قفسه سینه خود قرار دهید. از طریق بینی خود نفس عمیقی بکشید و سپس تا آنجا که می توانید از طریق دهان نفس بکشید. در حالی که نفس می کشید دنده های خود را در برابر دستان خود به سمت بالا بکشید – این حرکت را حدود ۱۰ بار تکرار کنید. شما می توانید این تمرین را در هر زمان و در حالت درازکش یا نشسته انجام دهید.

سوپرمن

روی سینه تان دراز بکشید، مستقیما به جلو نگاه کنید، دستانتان را در پهلوی خود قرار دهید (در صورت لزوم می توانید یک بالش را در زیر سینه خود قرار دهید تا راحت باشید). یک پا را از روی زمین بلند کنید و زانوی خود را صاف نگه دارید، این حرکت را تقریباً ۵ بار برای هر پا تکرار کنید. این کار کمک می کند که بازوی مخالف در مقابل تان کشیده شود.

روماتیسم ستون فقرات

بالا بردن سر و شانه

روی سینه خود دراز بکشید، به جلو نگاه کنید و دستانتان را در پهلوهای خود قرار دهید (در صورت لزوم می توانید یک بالش را در زیر سینه خود قرار دهید تا راحت باشید): سر و شانه های خود را تا جایی که می توانید از زمین بلند کنید- حدود ۱۰ بار.

سگ- پرنده

روی زمین چهار دست و پا زانو بزنید، بازوها و پاهایتان را به صورت متناوب، موازی با کف زمین دراز کنید و ۱۰ ثانیه نگه دارید. سپس آزاد شوید و این کار را با بازو و پای متناوب دیگرتان- ۵ بار در هر طرف- تکرار کنید. بطور کلی ورزش های تماسی مانند رگبی، هاکی یا بسکتبال در صورت ابتلا به بیماری های پیشرفته ای که امکان جراحت هیپ و ستون فقرات وجود دارد توصیه نمی شود، اما ورزش های مناسب دیگری وجود دارد. ورزش هایی چون والیبال و بدمینتون نیز اثر چندانی ندارند.

پیلاتس، یوگا و تای چی با حفظ وضعیت و انعطاف پذیری فرد می توانند در این زمینه به بیمار کمک کنند. شنا یکی از بهترین انواع ورزش هاست چرا که بدون هیچ آسیبی، تمامی عضلات و مفاصل تان را به کار می گیرد. اگر حرکت گردن تان محدود شده باشد، ممکن است شنای پروانه و کرال سینه برایتان دشوار باشد و اگر با سر خود شنا کنید احتمال درد گردن تان بدتر شود. استفاده از یک لوله تنفس کوچک می تواند مفید باشد. در صورتیکه هنگام شنا درد داشتید، با فیزیوتراپیست یا مربی شنای خود صحبت کنید تا در مورد تکنیک های جدید به شما مشاوره دهند.


سلام به همراهان مجله موزیک دان,امروز با بیوگرافی یکی از محبوب ترین بازیگران هالیوود در خدمت شما هستیم,با ما همراه شوید.

ویلیام بردلی «بِرَد» پیت (به انگلیسی: William Bradley “Brad” Pitt) ‏ (متولد ۱۸ دسامبر ۱۹۶۳) بازیگر و تهیه‌کننده آمریکایی است. وی تاکنون پنج بار نامزد دریافت جایزه اسکار و جایزه گلدن گلوب شده است.اما تاکنون موفق به دریافت جوایزآکادمی نشده است. اولین فیلمی که باعث شناخته‌شدن برد پیت شد، فیلم تلما و لوییز محصول سال ۱۹۹۱ بود.

بیوگرافی برد پیت

اما اولین نقش‌های موفق و اصلی وی در فیلم‌های بعدی‌اش چون رودخانه‌ای که از آن میان می‌گذرد (۱۹۹۲)، مصاحبه با خون‌آشام (۱۹۹۴) و افسانه‌های خزان (۱۹۹۴) اتفاق افتاد. دو فیلم هفت و ۱۲ میمون باعث تحسین وی از سوی منتقدین شد و در نهایت نیز بخاطر فیلم ۱۲ میمون، برای اولین بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و همچنین برنده یک جایزه گلدن گلوب شد.

حدود ۴ سال بعد، فیلم باشگاه مبارزه با بازی برد پیت به نمایش درآمد و سپس نقش‌آفرینی وی در سه فیلم یازده یار اوشن، دوازده یار اوشن و سیزده یار اوشن توجه مخاطبان را به سویش جلب کرد. با این وجود اما از نظر درآمد، پرفروش‌ترین فیلم‌هایش، تروآ، آقا و خانم اسمیت و جنگ جهانی زد هستند. دومین و سومین نامزدی دریافت جایزه اسکار برد پیت برای فیلم‌های دیگرش، مورد عجیب بنجامین باتن (۲۰۰۸) و مانیبال (۲۰۱۱) بود. پیت مالک یک شرکت تهیه فیلم به نام پلن بی اینترتینمنت است که چند فیلم وی مانند جدا افتاده و مانیبال محصول این شرکت هستند.

هردوی این فیلم‌ها نیز موفق بودند، به‌طوری‌که فیلم جدا افتاده برنده جایزه اسکار بهترین فیلم، و فیلم مانیبال نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم شدند.

بیوگرافی برد پیت

برد پیت بعد از مدتی ارتباط با بازیگر زن سینمای هالیوود، گوئینت پالترو، تصمیم به ازدواج با جنیفر آنیستون می‌گیرد که ازدواجشان ۵ سال عمر می‌کند. سپس در صحنه فیلم آقا و خانم اسمیت با آنجلینا جولی آشنا شده وارد رابطه‌ای با آنجلینا جولی می‌شود. زندگی این دو به شکل جهانی مورد توجه همگان قرار گرفته و آن‌ها دارای ۶ فرزند می‌باشند: مادوکس، پکس، زهرا، شیلو، ناکس و ویوین. این دو تاکنون در فعالیت‌های بشردوستانه بسیاری شرکت کرده‌اند.

در سال ۱۹۹۱ در فیلم تلما و لوییز نقش کوچکی به مدت ۱۴ دقیقه بازی کرد. بخاطر همین فیلم از او درخواست بازی در فیلم دیگری شد. براد پیت با بازی‌های تأثیرگذار در نقش‌های اصلی، طی سال‌های ۹۲ تا ۹۵ خود را به یک فوق ستاره تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۵ در فیلم هفت بازی کرد. فیلم بسیار مورد توجه منتقدان و تماشاگران سینما قرارگرفت تا آنجا که از این فیلم به عنوان یکی از شاهکارهای دهه ۹۰ نامبرده می‌شود. بازی براد پیت و مورگان فریمن در این فیلم خیره‌کننده بود. این فیلم اولین همکاری برد پیت با دیوید فینچر کارگردان صاحب سبک و به نام هالیوود بود. در سال ۱۹۹۷ برد پیت در نقش یک بیمار روانی در تریلر روانشناختی تری گیلیام یعنی فیلم دوازده میمون ظاهر شد و جایزه گلدن گلوپ را برای بهترین بازیگر نقش دوم را از آن خود کرد. سپس در فیلم خوابگردها در کنار بازیگرانی چون رابرت دنیرو و داستین هافمن ظاهر شد و بعد از آن در فیلم متعلق به شیطان در کنار هریسون فورد بازی کرد.

برد پیت در سال ۱۹۹۷ به آرژانتین رفت تا در پروژه بلند مدت هفت سال در تبت ظاهر شود که بعداً این فیلم با نقدها و اظهارنظرهای عجیبی همراه شد. فیلم بعدی او با جو بلک آشنا شوید با زمانی بیش از ۳ ساعت ساخته شد و برد پیت در کنار آنتونی هاپکینز بار دیگر بازی عالی از خود نمایش داد. برد پیت در سال ۱۹۹۹ پس از یک غیبت کوتاه بار دیگر با دیوید فینچر برای بازی در فیلم باشگاه مشت زنی همراه شد. این فیلم با بازی برد و همچنین ادوارد نورتون محبوبیتی دیگر برای برد پیت رقم زد.

وی در سال ۲۰۰۱ در یک کمدی جنایی به نام قاپ‌زنی ساخت کشور انگلستان و به کارگردانی ریچی ظاهر شد و بنیسیو دل توره در این فیلم با برد همراه بود. در همین سال برد پیت در یک کمدی رمانتیک در کنار جولیا رابرتز ظاهر شد. وی با رابرت ردفورد در فیلم جاسوس بازی هم‌بازی بود. پیت در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۰۱، در مقام بازیگر میهمان در فصل هشتم از مجموعه تلویزیونی دوستان ظاهر شد؛ و برای این عملکرد او برای جایزه امی در رده بازیگر برجسته مهمان در سری کمدی نامزد شد. در دسامبر سال ۲۰۰۱ پیت در فیلم استیون سودربرگ به نام یازده یار اوشن که بازسازی فیلمی در دهه شصت بود در نقش راستی رایان با جرج کلونی، مت دیمون، اندی گارسیا، و جولیا رابرتز همبازی شد.

سال ۲۰۰۳ پیت کار دوبلوری را با دوبله شخصیت سندباد در انیمیشن سندباد: افسانه هفت دریا و همچنین یک قسمت از انیمیشن پادشاه جهنم امتحان کرد. در سال ۲۰۰۴ پیت در فیلم‌های تروآ در نقش آشیل و در ادامهٔ فیلم یازده یار اوشن نیز در نقش راستی رایان ایفای نقش کرد. وی برای بازی در فیلم تروآ شش ماه دوره آموزش شمشیرزنی را پشت سر گذاشت. پیت در حین فیلمبرداری این فیلم دچار آسیب در ناحیه تاندون پا شد و فیلمبرداری تروآ چند هفته به تعویق افتاد. فیلم تروآ با ۴۹۷ میلیون دلار سود ناخالص که ۳۶۴ میلیون دلار آن در داخل ایالات متحده و ۱۳۳ میلیون دلار در خارج از ایالات متحده بود موفق‌ترین فیلم پیت از نظر فروش تاکنون می‌باشد.

سال ۲۰۰۵ پیت به همراه آنجلینا جولی در فیلم کمدی-حادثه‌ای آقا و خانم اسمیت در نقش دو قاتل خونسرد و حرفه‌ای ظاهر شدند که در استفاده از انواع اسلحه‌ها متبحرند و هر کدام علیه دیگری دست به اقداماتی می‌زند. آنجلینا جولی بخاطر بازی در نقش شخصیت همسر جان اسمیت مورد تحسین قرار گرفت. آقا و خانم اسمیت با فروش ۴۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های سال ۲۰۰۵ بود.

پیت از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ به ترتیب در هفت فیلم سیزده یار اوشن، ترور جسی جیمز به وسیله رابرت فورد بزدل، پس از خواندن بسوزان، سرگذشت غریب بنجامین باتن، حرامزاده‌های لعنتی به ایفای نقش پرداخت که سرگذشت غریب بنجامین باتن سومین همکاری او را با دیوید فینچر پس از فیلم‌های هفت و باشگاه مشت زنی رقم زد. او سال ۲۰۱۰ شخصیت مترومن را در انیمیشن کله‌کدو دوبله کرد. در سال ۲۰۱۱ در نقش بازیگر و تهیه‌کننده در درام درخت زندگی به کارگردانی ترنس مالیک ظاهر گشت که این فیلم توانست نخل طلای فستیوال فیلم کن را به دست آورد.

هم‌چنین در سال ۲۰۱۱ برای بازی و تهیه‌کنندگی فیلم مانیبال نامزد دریافت دو جایزه اسکار در بخش‌های جایزه اسکار بهترین فیلم و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. علاقه وی به تهیه کنندگی باعث شده از سال ۲۰۰۶ تاکنون در بیش از ۱۰ فیلم به عنوان تهیه‌کننده نقش داشته باشد. برد پیت در نوامبر سال ۲۰۱۱ در گفتگو با برنامه ‘۶۰ دقیقه’ استرالیا گفت که قصد دارد تنها ۳ سال دیگر در حرفه بازیگری فعالیت کند و در سن ۵۰ سالگی از دنیای بازیگری خداحافظی خواهد کرد.

نوشته بیوگرافی بازیگر محبوب برد پیت اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


با روش های تصویر برداری ستون فقرات آشنایی دارید؟ ستون فقرات ۳۳ مهره دارد: از ۲۴ مهره پری ساکرال (۷ عدد مهره های گردن، ۱۲ عدد مهره‌ های پشتی و ۵ عدد مهره ‌های کمر) را تشکیل می‌ دهند. بعد از آن مهره های تشکیل دهنده استخوان خاجی یا ساکروم (۵ مهره خاجی به هم جوش می خورند) و دنبالچه (۴ مهره دنبالچه به هم جوش می خورند) قرار دارند. ۲۴ مهره پری ساکرال آزاد هستند و اجازه حرکت می دهند و سبب انعطاف پذیر شدن ستون فقرات می شوند. دوام ستون فقرات توسط لیگامان، ماهیچه ها و شکل استخوان ها فراهم می شود. در ادامه این مقاله ار بخش پزشکی و ارتوپدی موزیک دان به توضیج کامل درباره روش های تصویر برداری ستون فقرات پرداخته و با آنها آشنا می شویم.

ستون فقرات

روش های تصویر برداری ستون فقرات

وقتی بعد از مشاهده علائمی نظیر گردن درد و کمر درد که ممکن است با سایر علائم همراه باشند به متخصص مراجعه می کنید، وی از شما آزمایش هایی می گیرد تا منبع مشکل را پیدا کند. این آزمایش ها شامل برخی آزمایش های تصویر برداری از ستون فقرات برای تشخیص بهتر مشکل هستند.

اگر باردار هستید، یا به عامل کنتراست به کار برده در این آزمایش ها آلرژی دارید حتما پزشک را در جریان بگذارید چون در این شرایط معمولا نمی توانید برخی از این آزمایش ها را انجام دهید. قبل از انجام این آزمایش ها باید جواهر آلات خود را در بیاورید و از روپوش مخصوص استفاده کنید.

در ادامه به رایج ترین روش های تصویر برداری که پزشک برای بررسی ستون فقرات پیشنهاد می دهد اشاره می کنیم:

اشعه ایکس (رادیوگرافی)

معمولا اولین آزمایشی که متخصص پیشنهاد می دهد آزمایش ساده اشعه ایکس یا رادیوگرافی است. این آزمایش با کمک امواج برای نفوذ به استخوان ها و بافت های نرم با چگالی های مختلف انجام می شود تا قسمت های استخوانی ستون فقرات را نمایش دهد. تصویر برداری با اشعه ایکس روشی غیر تهاجمی است.

به متخصص کمک می کند که تغییرات ستون فقرات و دیسک بین مهره ای، هم ترازی و انحراف ستون فقرات، عدم ثبات ستون فقرات، نقص های ارثی ستون فقرات، آسیب های ایجاد شده توسط ضربه، پوکی استخوان (کمبود کلسیم در استخوان ها)، عفونت و تومور را اندازه گیری کند. گاهی متخصص پیشنهاد می دهد که تصویر برداری اشعه ایکس در موقعیت های مختلف انجام شود تا دقیق تر مشکل را بررسی کند.

میلوگرافی

میلوگرافی برای تشخیص بهتر قسمت هایی که ستون مهره ها و عصب های نخاعی فشرده هستند انجام می شود. معمولا از بیحسی موضعی در این آزمایش استفاده می شود. در این روش متخصص، که معمولا رادیولوژیست است، یک رنگ از طریق سرنگ به کانال نخاعی تزریق می شود که این رنگ با مایع نخاعی ترکیب می شود و در کانال نخاعی گردش پیدا می کند. معمولا اشعه ایکس و سی تی اسکن بعد از تزریق رنگ صورت می گیرند تا از قسمت هایی که رنگ متوقف شده تصویر برداری کنند.

این روش های تصویر برداری به متخصص این امکان را می دهند که از قسمت هایی که کانال نخاعی تنگ شده تصویر برداری کند که ممکن است علائم فرد به همین علت اتفاق افتاده باشند. از میلوگرافی هنگامی استفاده می شود که انجام MRI به دلایلی میسر نیست یا پزشک قصد دارد که به اطلاعات اضافی مفید دسترسی پیدا کند تا در تکمیل تشخیص خود از آن ها استفاده کند.


بیشتر بخوانید: ورزشهایی برای درمان انحراف ستون فقرات


ستون فقرات

MRI

امروزه از MRI به طور گسترده برای تشخیص اختلالات و بیماری ها استفاده می شود. در MRI از یک میدان مغناطیسی برای تنظیم هسته اتم های هیدروژن در آب بدن و سپس از امواج رادیوفرکانس برای تغییر استفاده می کنند. تغییرات میدان مغناطیسی و انرژی که توسط این اتم ها ایجاد می شوند توسط اسکنر قابل کشف هستند و تصاویر جزئی از درون بدن به دست می دهند. به علاوه در این روش از اشعه یونیزه‌‌ کننده استفاده نمی شود.

علاوه بر این که از MRI در تشخیص ناهنجاری های استخوان های ستون فقرات استفاده می شود بلکه به تغییرات دیسک، فتق دیسک کمر، برآمدگی دیسک کمر، فشردگی و تنگی کانال نخاعی، مشکلات ارثی، عفونت های نخاعی، تومورها، شکستگی ها و آسیب به بافت های نرم و لیگامان هایی که ستون فقرات را پشتیبانی می کنند نیز حساس است. MRI روش مناسبی برای به تصویر کشیدن ناهنجاری های ستون فقرات است. کنتراست درون وریدی چیزی است که برای بهتر به تصویر کشیدن ساختارها یا ناهنجاری خاص در ستون فقرات از آن استفاده می شود.

برای انجام این اسکن، بیماران در ساختار لوله ای شکل دراز می کشند و زمان اسکن می تواند بین ۲۵_۴۵ دقیقه طول بکشد. اگر ترس از تنگنا دارید با متخصص درباره راه هایی که MRI را برای شما راحت تر می کنند صحبت کنید. این روش غیر تهاجمی است. به علاوه هر گونه ابزار فلزی از جمله گیره های فلزی مو را باید قبل از انجام MRI در بیاورید. افرادی که مفصل مصنوعی دارند هم می توانند این آزمایش را انجام دهند.

چرا MRI انجام می شود؟

تصویر برداری MRI می تواند بسیاری از اختلالات مربوط به مهره های کمری را تشخیص دهد، از جمله اختلالات مربوط به استخوان ها (مهره ها)، مشکلات بافت نرم (از جمله طناب نخاعی) و مشکلات عصب ها و دیسک. گاهی MRI برای بررسی آناتومی مهره های کمری انجام می شود تا برای انجام جراحی روی مهره های کمر برنامه ریزی شود یا تغییرات ستون فقرات را بعد از جراحی بررسی کنند.

برای مثال MRI می تواند قسمت هایی از ستون فقرات که در آن قسمت ها کانال نخاعی (که شامل طناب نخاعی است) به طرز ناهنجاری باریک شده و به جراحی نیاز دارد را تشخیص دهد. علاوه بر این می تواند دیسک ها را هم بررسی کند و وجود برآمدگی، شکستگی و فشار روی طناب نخاعی و عصب های نخاعی را بررسی کند.

ستون فقرات

MRI ستون فقرات به بررسی علائمی همچون درد در کمر، پا درد، بیحس شدن، احساس سوزش و ضعیف شدن و مشکلات مثانه و کنترل حرکات روده می پردازد. علاوه بر این می تواند به تشخیص تومور، خونریزی، ورم، ناهنجاری های رشدی و ساختاری، عفونت و التهاب در مهره ها و بافت های اطراف بپردازد.

خطرات

روش تصویر برداری MRI روشی آسان و بی خطر است. میدان مغناطیسی و امواج رادیویی با انرژی پایین که در این روش از آن ها استفاده می شود، تاکنون هیچ خطری برای سلامتی نداشته اند. این پروسه می تواند بدون برجا گذاشتن اثرات جانبی بارها تکرار شود. اگر کودک برای انجام این روش به مسکن نیاز داشته باشد، می توانید درباره مزایا و معایب آن با پزشک صحبت کنید.

دیسکوگرام

دیسک ها لایه ها یا مفاصلی بین مهره ها هستند و می توانند علت کمر درد یا گردن درد باشند. با این که MRI و سی تی اسکن می توانند تصاویر جزئی فراهم کنند اما گاهی پزشک آزمایشی به اسم دیسکوگرام را پیشنهاد می دهد تا بتواند منبع درد را بهتر شناسایی کند. این کار شامل قرار دادن یک سوزن در دیسک و تزریق رنگ کنتراست به مرکز دیسک است. سپس متخصص بررسی می کند که آیا با تزریق کنتراست و افزایش فشار به دیسک مورد نظر، فرد دردی شبیه به درد عادی کمر که همیشه تجربه می کرد را حس می کند یا نه.

بعد از اتمام دیسکوگرام معمولا از اشعه ایکس و سی تی اسکن استفاده می کنند تا ببینند که آیا رنگ در مرکز دیسک مانده است و یا به قسمت بیرونی دیسک وارد شده است (سوراخ بودن دیسک). اگر رنگ وارد قسمت بیرونی دیسک شده باشد این موضوع نشان دهنده شکاف در دیواره دیسک است که می تواند منبع کمر درد باشد.

ستون فقرات

تست تراکم استخوان (DXA)

تست تراکم استخوان که به آن اشعه ايکس با انرژی دوگانه (DXA) هم می گویند نوع خاصی از آزمایش های اشعه ایکس است که می تواند میزان تراکم استخوان ها را بررسی کند. این تست تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) را بررسی می کند که به متخصص این امکان را می دهد تا وجود پوکی استخوان، استئوپنی یا سایر بیماری ها که احتمال وجود شکستگی به خصوص در مهره ها را زیاد می کنند را بررسی کند.

دستگاه DXA از اشعه ایکس با دوز پایین استفاده می کند. تفاوت بین استخوان ها و بافت های نرم اطراف، توسط نرم افزارهای مخصوص کامپیوتری بررسی می شود که می توانند تراکم استخوان ها را بررسی کنند.

سی تی اسکن

سی تی اسکن دستگاهی است که از پرتوها برای به دست آوردن تصویری دو بعدی و سه بعدی از اجزای بدن از جمله ستون فقرات استفاده می کند. بیماران روی تخت مخصوص دراز می کشند سپس این تخت به سمت اسکنر حرکت داده می شود. بعد از آن تصاویر زیادی از قسمت آسیب دیده تهیه می شود. این تصاویر اطلاعات دقیقی تهیه می کنند و به پزشک این امکان را می دهند که آناتومی ستون فقرات را بررسی کند.

علاوه بر این از این تست ها در بررسی تغییرات ستون فقرات، تنظیم بودن ستون فقرات، وجود شکستگی، ناهنجاری های ارثی، فتق دیسک و تنگی کانال نخاعی استفاده می کنند. با پیشرفت اسکنرها، می توان از تمام قسمت های ستون فقرات تنها در چند دقیقه تصویر برداری کرد. گاهی رنگ کنتراست به یکی از رگ ها تزریق می شود تا ساختار بافت نرم و رگ های خونی را بهتر به تصویر بکشد. وقتی سی تی اسکن بعد از میلوگرام انجام شود بهتر می تواند قسمت هایی که طناب ها و عصب های نخاعی فشرده شده اند را بررسی کند.

ستون فقرات

استفاده سی تی اسکن در آسیب های ستون فقرات

شاید بیشترین مورد استفاده از سی تی اسکن ستون فقرات بررسی آسیب های ستون فقرات در بیمارانی است که آسیب دیده اند. از سی تی اسکن ستون فقرات برای بررسی شکستگی های ستون فقرات به علت آسیب و همچنین بررسی ستون فقرات قبل و بعد از جراحی هم استفاده می شود. کمک به تشخیص درد در ستون فقرات یکی از دلایل اصلی درد در ستون فقرات که توسط سی تی اسکن تشخیص داده می شود می تواند فتق دیسک بین مهره ای باشد. معمولا این تشخیص توسط سی تی میلوگرافی انجام می شود.

به طور دقیق تراکم استخوان ها در ستون فقرات را بررسی می کند و احتمال وجود شکستگی های ستون فقرات در بیمارانی که در خطر پوکی استخوان هستند را بررسی می کند. ناهنجاری های ارثی ستون فقرات یا اسکولیوز را بررسی می کند. انواع تومورهای ستون فقرات را بررسی می کند. از جمله آن هایی که از سایر نقاط بدن منتشر شده اند. بعضی از تومورهایی که در جاهای دیگر بدن وجود دارند در ابتدا با یافتن سلول های بدخیم (متاستاز) در مهره ها تشخیص داده می شوند؛ سرطان پروستات یک نمونه از این موارد است.

از این روش در پروسه هایی همچون بیوپسی از قسمت های مشکوک برای بررسی سرطان یا برداشتن مایعات از قسمت عفونی (آبسه) هم استفاده می شوند. در بیمارانی که تنگی کانال نخاعی، شکستگی مهره ها‌، عفونت و بیماری هایی مثل آرتریت دارند. سی تی اسکن ستون فقرات چه هنگامی که به تنهایی انجام شود و چه هنگامی که همراه با MRI باشد اطلاعات مفیدی فراهم می کند.


بیشتر بخوانید: تاثیر غذاخوردن بر درد ستون فقرات


چرا سی تی اسکن مهره های کمر انجام می شود؟

سی تی اسکن یکی از روش های تصویر برداری است که پزشک برای بررسی مشکلات ستون فقرات از آن استفاده می کند. این مشکلات شامل دردی که به علت آسیب اتفاق افتاده، بیماری و عفونت هستند.

سایر دلایلی که ممکن است پزشک سی تی اسکن را پیشنهاد دهد شامل این موارد هستند:

  • کمر درد همراه با تب
  • نقص های مادرزادی که روی ستون فقرات تاثیر می گذارند.
  • فتق دیسک
  • عفونت
  • آسیب به ستون فقرات
  • درد در قسمت پایین کمر
  • مالتیپل اسکلروزیس (MS)
  • استئوآرتریت
  • آسیب عصب ها
  • مشکلات کنترل مثانه
  • علائم سرطان
  • آمادگی برای جراحی ستون فقرات
  • ضعف، بیحسی و سایر مشکلات در پاها

سی تی اسکن با MRI یکسان نیست. MRI استخوان ها، دیسک ها و طناب نخاعی را نشان می دهد. MRI می تواند فضای بین استخوان های مهره که عصب ها از آن جا عبور می کنند را نشان دهد.

ستون فقرات

خطرات سی تی اسکن چه هستند؟

ممکن است بخواهید درباره میزان پرتوهای استفاده شده در طول سی تی اسکن و خطرات آن از پزشک سوال بپرسید. ایده خوبی است که تمام دفعاتی که در معرض پرتوها قرار گرفته اید را یادداشت کنید، برای مثال آخرین بار چه زمانی در معرض سی تی اسکن یا اشعه ایکس بوده اید. سپس پزشک را مطلع کنید. خطرات مربوط به قرار گرفتن در معرض پرتوها به جمع دفعاتی که آزمایش اشعه ایکس داشته اید و طول دوره درمان بستگی دارد. اگر باردارید یا حدس می زنید که باردارید، باید قبل از انجام آزمایش پزشک را در جریان قرار دهید.

قرار گرفتن در معرض بعضی پرتوها در طول بارداری می تواند به نقص نوزاد هنگام تولد منجر شود. اگر زن باردار مجبور به انجام سی تی اسکن در طول بارداری شد، نکات احتیاطی زیادی باید رعایت شوند تا قرار گرفتن جنین در معرض پرتوها را به حداقل برسانند. مادرانی که شیر می دهند بعد از تزریق مواد کنتراست باید ۲۴ ساعت صبر کنند و سپس شیردهی را از سر بگیرند. اگر در سی تی اسکن از مواد کنتراست برای فرد استفاده شود احتمال ایجاد آلرژی به مواد تزریق شده وجود دارد. افرادی که به مواد تزریق شده حساس هستند باید پزشک خود را در جریان قرار دهند.

مطالعات نشان داده اند که ۸۵ درصد از افراد به این مواد پاسخ آلرژیک نشان نمی دهند اما اگر به این مواد حساسیت دارید یا مشکلات کلیوی دارید حتما پزشک خود را در جریان این موضوع قرار دهید. در برخی شرایط ماده کنتراست می تواند سبب نارسایی کلیوی شود. تاثیر ماده کنتراست روی بیماری های کلیوی در چند دهه اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته چون بیمارانی که مشکلات کلیوی دارند پس از قرار گرفتن در برابر ماده کنتراست بیشتر در معرض آسیب قرار دارند.

علاوه بر این، افرادی که داروی دیابت متفورمین (گلوکوفاژ) مصرف می کنند هم باید قبل از تزریق ماده کنتراست پزشک خود را از این قضیه مطلع کنند، چون ممکن است سبب اختلال نادری به نام اسیدوز متابولیک شوند. اگر متفورمین دریافت می کنید باید مدتی قبل از انجام سی تی اسکن مصرف آن را قطع کنید و بعد از آن نیز تا ۴۸ ساعت پس از تزریق این دارو را مصرف نکنید.

قبل از این که دوباره مصرف متفورمین را شروع کنید باید آزمایش خون دهید تا عملکرد کلیه ها بررسی شود. با توجه به سایر مشکلاتی که فرد دارد ممکن است اختلالات دیگری باشند که پس از تزریق این ماده به وجود بیایند. قبل از انجام این پروسه درباره تمام نگرانی هایتان با پزشک خود مشورت کنید.

ستون فقرات

چگونه باید برای سی تی اسکن آماده شوم؟

اگر قرار است سی تی اسکن داشته باشید پزشک یک سری دستورالعمل ها برای رعایت در اختیار شما قرار می دهد.

احتیاط

اگر باردارید یا احتمال می دهید که باردار باشید حتما قبل از انجام این آزمایش با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است که پزشک گزینه های دیگری در اختیار شما قرار دهد.

لباس پوشیدن

ممکن است که پزشک قبل از انجام سی تی اسکن از شما بخواهد که از روپوش مخصوص استفاده کنید. در این صورت باید برای تهیه روپوش اقدام کنید. تمام جواهرآلات و وسایل قیمتی خود را هم در خانه بگذارید.

ماده کنتراست

سی تی اسکن می تواند همراه با ماده کنتراست یا بدون آن انجام شود. ماده کنتراست به رادیولوژیست امکان بررسی درون بدن را می دهد. برای برخی از بیماران نباید از ماده کنتراست زا یددار استفاده شود. اگر در عملکرد کلیه هایتان مشکل وجود دارد حتما قبل از انجام آزمایش پزشک را مطلع کنید. در این شرایط ممکن است که پزشک اجازه دهد که این اسکن را بدون ماده کنتراست انجام دهید یا از سایر روش های تصویر برداری استفاده کنید.

گاهی پزشک از بیمار می خواهد که یک فرم را امضا کند که در آن خطرات و عوارض جانبی مربوط به ماده کنتراست و سایر گزینه ها به طور دقیق توضیح داده شده اند. رایج ترین نوع سی تی اسکن استفاده از دبل کنتراست است که در آن فرد باید قبل از انجام سی تی اسکن ماده کنتراست بنوشد. هر چه ماده کنتراست بیشتری را بنوشید تصاویر واضح تری برای بررسی توسط رادیولوژیست فراهم می شوند. در این روش علاوه بر نوشیدن کنتراست از تزریق کنتراست هم استفاده می شود.

آلرژی

اگر به مواد کنتراست آلرژی دارید حتما از قبل تیم پزشکی را از این موضوع آگاه کنید. اگر آنافیلاکسی شدید دارید یا در گذشته به ماده کنتراست آلرژی داشته اید از ماده کنتراست برای شما استفاده نمی شود. اگر در گذشته به این ماده واکنش خفیف تا متوسط نشان داده اید، قبل از شروع سی تی اسکن باید دارو مصرف کنید. وقتی به پزشک مراجعه کنید به طور دقیق این مسائل را توضیح خواهد داد.

خوردن/ نوشیدن

اگر پزشک تشخیص داده که از سی تی اسکن بدون کنتراست برای شما استفاده کند، می توانید قبل از انجام آن بخورید، بنوشید و به میزان تجویز شده دارو دریافت کنید. اگر قرار شد که سی تی اسکن همراه با کنتراست داشته باشید، سه ساعت قبل از انجام سی تی اسکن چیزی نخورید. اما می توانید برخی نوشیدنی ها را بنوشید. به علاوه بسته به نوع دارو، می توانید قبل از شروع سی تی اسکن دارو مصرف کنید.

ستون فقرات

دیابت

افرادی که دیابت دارند باید سه ساعت قبل از شروع اسکن یک صبحانه یا ناهار سبک بخورند. بسته به نوع داروهای (خوردنی) دیابت گاهی باید تا ۴۸ ساعت بعد از سی تی اسکن مصرف آن ها را قطع کنید.

دارو

اکثر بیماران می توانند داروهای خود را مثل همیشه مصرف کنند. بسته به نوع داروها و وضعیت بیمار، پزشک پس از بررسی نکات لازم را به فرد ارائه خواهد داد.

تجهیزات سی تی اسکن چه شکلی هستند؟

سی تی اسکنر دستگاهی بزرگ با یک تونل کوچک در مرکز است. فرد روی یک میز مخصوص دراز می کشد که به سمت داخل و بیرون این تونل حرکت می کند. لوله اشعه ایکس و دتکتور الکترونیکی اشعه ایکس در مقابل هم قرار دارند. تصاویر حاصل از سی تی اسکن روی دستگاه های کامپیوتری در اتاق کنترل جداگانه ای نشان داده می شوند. پزشک با کمک اسپیکر و میکروفون قادر به صحبت با بیمار است.

در طول سی تی اسکن چه اتفاقاتی می افتد؟

سی تی اسکن می تواند به صورت سرپایی انجام شود یا هنگامی که فرد در بیمارستان بستری است صورت بگیرد.

این پروسه به مشکل فرد و متخصص بستگی دارد اما به طور کلی سی تی اسکن شامل این مراحل است:

۱-معمولا پزشک از بیمار می خواهد که لباس هایش را عوض کند و روپوش مخصوص بپوشد. تمام جواهرآلات خود را باید در بیاورید که بهتر است آن ها را در خانه بگذارید و همراه خود نیاورید.

۲-اگر قرار باشد سی تی اسکن همراه با کنتراست داشته باشید، ماده کنتراست درون وریدی به دست یا بازوی شما تزریق می شود. اگر قرار باشد که از کنتراست خوردنی استفاده شود، یک ماده کنتراست به شما داده می شود تا آن را ببلعید.

۳-باید روی یک میز اسکن دراز بکشید که به سمت ورودی بزرگ دستگاه اسکن حرکت می کند. از بالش های مخصوص برای پیشگیری از حرکت کردن در طی این پروسه استفاده می کنند.

۴-پزشک در اتاق دیگری خواهد بود جایی که کنترل اسکنر آن جا قرار دارد. اما از طریق پنجره پزشک بیمار را تحت نظر خواهد داشت. پزشک با کمک اسپیکر با بیمار ارتباط برقرار می کند و صدای او را می شنود. اگر در طی این پروسه به مشکلی برخورد کردید می توانید دکمه تماس را فشار دهید تا پزشک را از مشکلاتی که دارید مطلع کنید. پزشک تمام مدت شما را زیر نظر خواهد داشت و با شما در ارتباط خواهد بود.

۵-هنگامی که اسکنر دور شما می چرخد، اشعه ایکس به مدت کوتاهی به درون بدن فرستاده می شود. در حین این پروسه صدای کلیک می شنوید که کاملا عادی است.

ستون فقرات

۶-اشعه ایکسی که توسط بافت های بدن جذب می شود توسط اسکنر نمایان می شود و به کامپیوتر منتقل می شود. کامپیوتر اطلاعات را تبدیل به تصاویری می کند که توسط رادیولوژیست قابل تفسیر هستند.

۷-حتما در طول این پروسه بی حرکت بمانید. ممکن است که پزشک از شما بخواهد که چندین بار برای چند ثانیه نفس خود را در طی این پروسه حبس کنید.

۸-اگر در حین این پروسه از مواد کنتراست تزریقی برای شما استفاده شده باشد ممکن است که اثرات آن را حس کنید. اثرات آن شامل احساس جریان یافتن چیزی، احساس شوری در دهان، سردرد کوتاه، حالت تهوع و استفراغ هستند. این حالات معمولا چند دقیقه دوام دارند.

۹-اگر مشکلات تنفسی، تعریق، بیحسی و تپش قلب دارید حتما متخصص را در جریان قرار دهید.

۱۰-وقتی این پروسه تکمیل شد پزشک شما را از اسکنر خارج می کند.

۱۱-اگر از IV لاین برای شما استفاده شده باشد آن را بر می دارند.

با این که پروسه سی تی اسکن به خودی خود سبب هیچ دردی نمی شود، اما دراز کشیدن و عدم حرکت به مدت طولانی می تواند سبب اذیت شدن فرد شود، به خصوص اگر فرد اخیرا جراحی داشته باشد. پزشک تمام سعیش را می کند که بیمار اذیت نشود و این پروسه با سرعت بیشتر تمام شود تا ریسک هر گونه درد و ناراحتی کاهش یابد.


بیشتر بخوانید: آسیب به ستون فقرات با نشستن های طولانی


در حین انجام سی تی اسکن و بعد از آن چه احساسی خواهم داشت؟

آزمایش های سی تی اسکن معمولا بدون درد، سریع و راحت هستند. با انجام سی تی مولتی دتکتور مدت زمانی که فرد باید بدون حرکت دراز بکشد کاهش می یابد. همان طور که گفته شد با این که این پروسه هیچ درد خاصی ندارد اما قرار دادن کنتراست درون وریدی و بی حرکت ماندن به مدت طولانی می توانند سبب اذیت شدن فرد شوند. اگر بی حرکت ماندن خیلی اذیت تان می کند، مضطرب هستید، عصبی هستید و درد دارید ممکن است سی تی اسکن را پروسه ای سخت بدانید.

ستون فقرات

گاهی اگر فرد مشکل خاصی داشته باشد، پزشک به او داروهایی می دهد تا بتواند این پروسه را تحمل کند. اگر از مواد کنتراست درون وریدی استفاده شده باشد، خراش جزئی با قرار گرفتن سر سوزن در رگ احساس می شود. پس از تزریق ماده کنتراست احساس گرم شدن و جاری شدن چیزی را حس می کنید. این احساس ها گذرا هستند. گاهی فرد احساس می کند که نیاز دارد تا به دستشویی برود. اما این از اثرات ماده کنتراست است که به زودی برطرف می شود.

وقتی وارد سی تی اسکنر شوید، متوجه خطوط نور خاصی می شوید. این نورها برای این استفاده می شوند تا پزشک مطمئن شود که شما در جای درست قرار گرفته اید. در سی تی اسکن های مدرن ممکن است که صدای وزوز و کلیک بشنوید. این موضوع هنگامی اتفاق می افتد که قسمت های درونی اسکنر دور شما می چرخند تا تصویر برداری کنند.

شما در طی سی تی اسکن در اتاق تنها هستید. اما گاهی این موضوع فرق می کند. مثلا برخی والدین با پوشیدن لباس های مخصوص در اتاق سی تی اسکن در کنار فرزند خود حضور دارند. اما والدین باید حتما لباس مخصوص بپوشند تا قرار گرفتن در معرض اشعه ها را به حداقل برسانند. پزشک تمام مدت قادر به دیدن، شنیدن و صحبت کردن با شماست. بعد از انجام سی تی اسکن، می توانید فعالیت های همیشگی خود را انجام دهید.

محدودیت های سی تی اسکن ستون فقرات چه هستند؟

ممکن است که فردی که از نظر جثه هیکل بزرگی داشته باشد نتواند در سی تی اسکنر قرار بگیرد و وزن او بیش از حد مجازی باشد که تخت سی تی اسکنر قادر به تحمل است. معمولا سی تی اسکن ستون فقرات اطلاعات کافی برای بررسی طناب نخاعی را فراهم نمی کند. اگر فردی اخیرا جراحی انجام داده باشد و از ابزاری مثل پیچ و میله های مخصوص در بدن او استفاده کرده باشند، کیفیت تصاویر به همین علت پایین می آید.

به همین علت است که برای بررسی لیگامان های آسیب دیده، دیسک بین مهره ها، طناب نخاعی و ناهنجاری های ستون فقرات، MRI انتخاب مناسب تری نسبت به سی تی اسکن است.


سلام خدمت طرفداران مجله موزیک دان,امروز در بخش آشپزی غذاهای خارجی باطرز تهیه کباب مغولی یک غذای خوشمزه و جالب در خدمت شما هستیم.

كره را در تابه بریزید و روی حرارت آب كنید. آن گاه زنجبیل را بیفزائید و تفت دهید. سپس گوشت را بیفزائید و تفت دهید. حالا هویج، تره فرنگی، فلفل، كدو، كلم و جوانه ماش را بیفزائید و قدری تفت دهید. سپس سس را بیفزائید و مخلوط كنید. اكنون كباب را برای پذیرائی در دیس مناسبی بكشید و با برنج میل كنید.

مواد لازم برای كباب مغولی برای ۴ نفر :

 کره

۴ قاشق سوپخوری

 زنجبیل رنده كرده

۱ قاشق چایخوری

 راسته یا فیله گوساله خلالی خردكرده

 ۴۰۰ گرم

 هویج خلالی خردكرده

۲ عدد

تره فرنگی خردكرده

۲ ساقه

فلفل سبز، قرمز و زرد خلالی خردكرده

۲ پیمانه

كدوی خلالی خردكرده

۱ عدد

كلم برگ خلالی خردكرده

۱ پیمانه

جوانه ماش

۱ پیمانه

مواد لازم برای تهیه سس كنجد برای كباب مغولی :

 

 دانه كنجد

۳ قاشق سوپخوری

سركه سفید

۲ قاشق سوپخوری

 شكر قهوه ای

 ۲ قاشق سوپخوری

پیازچه خردكرده

 ۳ ساقه

سویا سس

۸۰ میلی لیتر (یک سوم پیمانه)

سركه بالزامیک

۲ قاشق سوپخوری

سیر له كرده

۲ حبه

روغن كنجد

۵ قاشق سوپخوری

 

طرز تهیه كباب مغولی :

كره را در تابه بریزید و روی حرارت آب كنید. آن گاه زنجبیل را بیفزائید و تفت دهید. سپس گوشت را بیفزائید و تفت دهید. حالا هویج، تره فرنگی، فلفل، كدو، كلم و جوانه ماش را بیفزائید و قدری تفت دهید. سپس سس را بیفزائید و مخلوط كنید. اكنون كباب را برای پذیرائی در دیس مناسبی بكشید و با برنج میل كنید.

روش تهیه سس كنجد: دانه های كنجد را تفت دهید. آنگاه آن را بكوبید تا كمی نرم شود. سپس سركه سفید، شكر، پیازچه، سویا سس، سركه بالزامیک، سیر و روغن كنجد را بیفزائید و مخلوط كنید.

یادآوری: برای نرم تر شدن گوشت می توانید آن را از شب قبل در مخلوطی از سویا سس، روغن زیتون و آب پیاز بخوابانید.

نوشته طرز تهیه كباب مغولی اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


لیپولیز

دکتر علی کربلایی خانی جراح پلاستیک و ترمیمی و جراح دست

لیپوماتیک روشی نوین و تکنیک خاصی از لیپوساکشن است که در آن بافت های چربی اضافی بدن با انرژی ارتعاش از بین برده می شوند. لیپوماتیک یک روش ایمن، راحت و بدون درد است که به راحتی قابل استفاده هم برای جراح و هم برای بیمار است. دستگاه مورد استفاده در عمل لیپوماتیک، مورد تایید FDA است و یک سیستم اثبات شده و مطمئن است که به طور موثر امکان حذف دقیق چربی با حجم بالا را در همه مناطق بدن فراهم می کند.

لیپوماتیک را می توان تقریباً در هر نقطه بدن از جمله شکم، ، باسن، ران و زانوها ، و بازوها برای حذف چربی اضافه بدن استفاده نمود.همچنین روش لیپوماتیک در حذف و از بین بردن چربی موضعی و رسوب یافته که ممکن است به ارث برده شوند و یا به رژیم غذایی یا ورزش پاسخ نمی دهند، بسیار موثر است. در لیپوماتیک از برش ۲ میلیمتری استفاده می شود و یک پروب بعد از تزریق محلول ویژه به صورت زیر جلدی تزریق می شود. این عمل تحت بی حسی موضعی و آرام بخش انجام می شود.

در لیپوماتیک سلول های چربی با حرکات لرزشی کانولا شکسته و امولسیون می شوند. دستگاه لیپوماتیک با ۶۰۰ لرزش در دقیقه، چربی های ناخواسته به طور موثر از بین می برد و کبودی و تورم بر جای نمی گذارد. روش لیپوماتیک بدون درد است و استرس برای بیمار وجود ندارد. بیمار چند ساعتی استراحت می کند و بعد آماده رفتن به خانه است. لیپوماتیک و به هیچ گونه عضله، عصبی یا عروقی آسیب نمی رساند و با انجام مراقبت های لازم، عوارض خاصی در پی ندارد.

با استفاده از روش لیپوماتیک به راحتی می توان از شر چربی های ناخواسته  خود خلاص شد و به اندامی خوش فرم و ایده‌آل رسید. در ادامه مطلب نکات مهم و مفیدی در مورد انجام عمل لیپوماتیک ارائه می دهیم. با ما همراه باشید.

دستگاه لیپوماتیک و نحوه کار آن برای حذف چربی های اضافه بدن

لیپوماتیک، روشی برای برداشت غیر تهاجمی بافت چربی از بدن است. در این عمل، پزشک معالج از طریق دستگاهی که عکس آن را در زیر می‌بینید با حرکات لرزشی لوله‌ای به‌نام کانولا، سلول‌های چربی را به‌روش غیر لیزری و حرارتی خارج می‌کند.

هدف روش لیپوماتیک برخلاف روش لیپوساکشن، تغییر سایز، فرم و حجم در نقطه خاصی از بدن است. درحالی‌که در روش لیپوساکشن، هدف اصلی، کم‌کردن وزن است. در این روش، کلیه نواحی بدن که دارای توده چربی است، تراشیده و چربی انباشته برداشته می‌شود (سوزانده نمی‌شود).

دستگاه لیپوماتیک، یک کمپرسور دارد که در عکس بالا می‌بینید. کمپرسور، هوای فشرده را به لوله کانولا منتقل می‌کند. این لوله با حالت ارتعاشی مداوم و سریع زیر پوست، لرزش‌های زیادی به‌صورت ۳D (سه بعدی) ‌ایجاد می‌کند تا سلول‌های چربی شکسته شوند.

سوراخی که برای ورود لوله کانولا استفاده می‌شود، سه میلی‌متر است تا از این طریق، امواج اینفراسونیک ایجاد و سلول‌های چربی زیر پوست تخریب شوند.

چربی شل‌شده به خارج بدن منتقل و کشیده می‌شود. در واقع این دستگاه، به‌صورت فیزیکی و نه به‌صورت سوزاندن چربی‌ها را برمی‌دارد و میله فلزی کانولا، عمل تخریب را انجام می‌دهد.

از بهترین دستگاه‌های لیپوماتیک می‌توان به دستگاه لیپوماتیک SP6 اشاره کرد که در کلینیک‌های زیبایی استفاده می‌شود. این دستگاه‌ها سیستم محافظتی خوبی دارد و تاییدیه FDA آمریکا را هم کسب کرده است.

لیپوساکشن

 اقدامات مراقبتی قبل از انجام عمل لیپوماتیک

درباره نوع بیهوشی و بی حسی لازم برای بدن بیمار و منطقه ای که جراحی لیپوماتیک قرار است در آن انجام شود، از قبل با مشورت با پزشک باید مشخص شود.

  • قبل از حذف چربی ها، سابقه بیماری هایی قلبی، عروقی، دیابت و فشار خون توسط متخصص بررسی می شود.
  • در صورتی که سابقه جراحی خاصی (مثل جراحی شکم، پهلو و غیره) داشته اید، حتما پزشک را در جریان بگذارید.
  • قبل از انجام این عمل، آزمایش خون، بارداری و غیره از بیمار گرفته می شود.
  • مصرف هر گونه دارویی را به پزشک خود اطلاع دهید.
  • هر گونه تغییرات در وزن خود در سالهای اخیر را حتما به پزشک اطلاع بدهید.
  • تا دو هفته قبل از عمل، از مصرف قرص هایی مثل آسپرین، ژلوفن و غیره خودداری کنید.
  • تا دو هفته قبل از عمل حذف چربی ها، سیگار و قلیان نکشید و الکل هم مصرف نکنید.

مراقبت هایی که بعد از انجام لیپوماتیک باید انجام شود

بعد از حذف چربی اضافه بدن پیشنهاد می شود که بیمار تا ۵ الی ۶ ماه از گن استفاده کند چون گن از شل شدن و همچنین از شکل نامناسب آن جلوگیری می کند. در بیماران خانم هم امکان دارد زمان پریودی آنها به هم خورده و تا مدتی نامنظم شود.

احتمالا پزشک متخصص مقداری مسکن تجویز می کند تا دردهای بیمار کاهش یابد.برای خروج خونابه ها می توانید پیاده روی کنید و یا آن ناحیه را ماساژ بدهید. همچنین بیمار نباید از غذاهای چرب و سنگین استفاده کند.

متقاضیان عمل لیپوماتیک، باید ۴۸ ساعت پیش از انجام عمل، از مصرف آسپرین خودداری کنند، چرا که آسپرین باعث رقیق‌شدن خون می‌شود. فردای روزی که عمل را انجام دادید، از مصرف قرص‌های ویتامین E پرهیز کنید. بهتر است روز عمل، ناشتا باشید. چون در زمان عمل، بخشی از آب بدن نیز تخلیه می‌شود، پس از عمل، باید مایعات کافی بنوشید.

دکتر فراهانی: مهم ترین عوارض لیپوماتیک را بشناسیم

پس از انجام عمل لیپوماتیک، پزشکان توصیه می‌کنند که حداقل به‌مدت ۴۸ ساعت از استعمال دخانیات و مشروبات الکلی خودداری شود. اگر پوست‌تان شل شد، حداقل به‌مدت ۷۲ ساعت از ننشینید و دراز بکشید.

نشستن زیاد سبب چین‌خوردگی در ناحیه شکم می‌شود. حتما پس از عمل، به‌مدت از گن ۷ روز از گِن استفاده کنید. استفاده از گن برای بعضی از بیماران در مدت زمان بیشتری توصیه می‌شود.

مزایای روش لیپوماتیک نسبت به سایر روش ها برای حذف چربی های اضافه بدن

  • یکنواختی لایه چربی زیر پوست در لیپوماتیک Lipomatic عالی است و هیچ گونه بقایای مانده از چربی که در روشهای دیگر ساکشن بصورت گلوله مانند در زیر پوست لمس می گردد در این روش وجود ندارد.
  • نیاز به بستن گن در این روش برای بیمار دو هفته است که در مقایسه با ساکشن سنتی ( ۶ ماه ) و لیزر لیپولیز ( ۴-۲ ماه ) بسیار کوتاهتر است. در عین حال بستن گن ۴۰-۳۰ روز برای بهتر جمع شدن پوست توصیه می گردد.
  • جمع شدن پوست در این روش نسبت به روشهای دیگر ساکشن به دلیل صدمه کمتر به ترابکولاهای پوستی بمراتب بهتر می باشد.
  • در این روش بیحسی موضعی کافیست و بیمار درد ندارد در حالی که در روشهای دیگر ساکشن چنانچه با بیحسی موضعی انجام گیرد معمولا بیمار احساس ناراحتی و درد دارد و معمولا نیاز به داروهای آرام کننده و خواب آور و حتی بیهوشی خفیف می باشد.
  • تورم و ترشحات پس از عمل در این روش بسیار کمتر است و ترشح از محل ساکشن نهایتا ۳۶ ساعت طول می کشد در حالیکه در روشهای دیگر ساکشن طولانیتر است.
  • ریسک عفونت در لیپوماتیک Lipomatic بسیار کم می باشد.
  • احتمال آمبولی چربی نسبت به روشهای دیگر ساکشن بسیار کم می باشد و تاکنون گزارش نشده است.
  • لیپوماتیک نیاز به بستری ندارد و بیمار بلافاصله بعد از عمل میتواند بسر کار بازگردد.
  • خستگی و کوفتگی پس از عمل نسبت به روشهای دیگر ساکشن به مراتب کمتر است.
  • گرچه جمع شدن پوست در لیپوماتیک نسبت به روشهای دیگر بسیار بهتر صورت می گیرد ولی در مواردی که شلی و افتادگی پوست زیاد باشد نیاز به عمل جراحی وجود خواهد داشت.

با این حال عمل جراحی پس از لیپوماتیک نسبت به بیمارانی که با لیپوماتیک چربیهای آنها تخلیه نشده است،عمل محدودتر با برش کوچکتری خواهد بود و در بسیاری از موارد ابدومینوپلاستی که نیاز به درآوردن ناف و تغییر محل ناف می باشد، پس از عمل لیپوماتیک می توان ناف را در جای خود حفظ کرد و افتادگی پوست زیر شکم را با برش محدودتری برطرف نمود.

هر آنچه باید درمورد لیپوماتیک دکتر خرازی بدانید

عوارض و خطرات ناشی از لیپوماتیک

لیپوماتیک هم مثل هر عمل دیگر، حتی اگر کمترین ریسک را داشته باشد و بسیار تخصصی انجام شود، دارای عوارضی است که باید از آن مطلع بود. لیپوماتیک حدود ۲۰ سال است که در دنیا رواج دارد.

سال‌به‌سال نیز دستگاه‌ها و روش‌هایی که برای چربی‌زدایی استفاده می‌شود، تخصصی‌ می‌شود، اما به هر حال، اساس کار لیپوماتیک، بر اساس VIBRATION یا ارتعاشات است که این عمل می‌تواند باعث عوارضی همچون تکان‌های دست به‌مدت زیاد و خستگی پزشک شود.

  • درحالی‌که در لیپوساکشن، ارتعاشی وجود ندارد. در نتیجه، یکی از عوارض و مشکلات لیپوماتیک بحث ارتعاش و طولانی شدن زمان عمل و خستگی پزشک است.
  • اگر ارتعاشات عمل لیپوماتیک کنترل نشود، می‌تواند ضرباتی به جراح و بیمار وارد کند. ازآنجایی‌که، اساس عمل لیپوماتیک، ضربه و ارتعاش است، خطر آمبولی چربی در این روش بیشتر از ساکشن است. اگرچه دراین‌باره، دیدگاه‌های متفاوتی مطرح است.
  • بهتر است عمل لیپوماتیک در نواحی بزرگ انجام شود. مثلا این عمل در بخش غبغب به‌سختی انجام می‌گیرد.
  • در این روش ممکن است کوفتگی بدن افراد مسن بیشتر باشد.

ویبریشن و ساکشن روی یک PROBE نصب شده و محل‌های ورود آن بزرگ است، بنابراین جای زخم بیشتر خواهد بود.

  • برخلاف تصور عموم متقاضیان روش لیپوماتیک، این روش، باعث کلاژن‌سازی پوست نمی‌شود و حرکت سه‌بعدی کانولا هم باعث این تحریک نخواهد شد. بنابراین هیچ مکانیسمی برای تحریک فیبرولاست‌ها وجود ندارد و افتادگی پوست محتمل خواهد بود.
  • نتایج لیپوماتیک برگشت‌پذیر است. چراکه سلول‌های چربی از بین نرفته و چربی‌ها اصطلاحا لیز نمی‌شود.
  • حساسیت به لیدوکایین از جمله عوارض عمل لیپوماتیک در بعضی از بیمارانی است که به این ماده حساسیت دارند.
  • اگر از داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین استفاده می‌کنید، خون‌ریزی و کبودی در ناحیه عمل، اجتناب‌ناپذیر است. بهتر است ۱۴ روز قبل از عمل، مصرف را قطع کنید.
  • اگر محل عمل استریل نباشد، احتمال عفونت وجود دارد.

تفاوت لیپوساکشن با لیپوماتیک

تفاوت اصلی، در استفاده از چربی‌های شکم است. بنابراین، روش جراحی غیرتهاجمی لیپوماتیک را می‌توان پیکرتراشی دانست.

چربی‌ها در روش لیپوماتیک نمی‌سوزند و به نقاط مختلف بدن تزریق خواهند شد. روش لیپوماتیک باید توسط فوق تخصص جراحی پلاستیک انجام شود تا پیوند چربی به‌خوبی صورت بگیرد و عفونتی بر جای نگذارد.

چه کسانی کاندید مناسبی برای انجام لیپوماتیک نیستند؟

همه‌چیز به نظر و تشخیص علمی پزشک متخصص بستگی دارد. همچنین شرایط بیماران و انتظارات آن‌ها با یکدیگر متفاوت است. بنابراین بیماران باید در جلسه مشاوره حاضر شوند. در این جلسه، عوارض، خطرات و مراقبت‌های پس از عمل، تشریح می‌شود. گاهی با عکسبرداری از بیمار، تشریح مصور انجام می‌شود. گاهی پیش از انجام عمل لیپوماتیک، پزشک برای فرد آزمایش‌هایی هم تجویز می‌کند.

علاوه‌بر افرادی که دچار چاقی مفرط هستند، بیماران هموفیلی نیز باید از انجام این عمل خودداری کنند. در عمل لیپوماتیک، خون زیادی از شما می‌رود و این، برای بیماران هموفیلی خطرناک است. اگر بیماری عفونی دارید و سیستم ایمنی بدن شما ضعیف است، از انجام عمل دوری کنید؛ مگر با انجام آزمایش، تشخیص و معاینه پزشک متخصص.

کوچک کردن سینه

لیپوماتیک سینه

لیپوماتیک سینه برای کاهش میزان چربی در سینه است، اما برای شکم، پهلو، ران و بازو توصیه می‌شود.

لیپوماتیک سینه آقایان

لیپوماتیک سینه آقایان یا جراحی ژنیکوماستی، سبب ارتقا ظاهر سینه مردان می‌شود. با این عمل، بافت‌های نرم سینه به‌گونه‌ای که ظاهر نامطلوب نداشته باشد، جراحی می‌شود. عمل بافت غده‌ای سینه که به آن ژنیکوماستی گفته می‌شود، اولین اقدام در فرایند جراحی چربی ناحیه سینه در مردان است.

پس از آن، بافت‌های چربی سینه که لیپوماستیا نام دارد برداشت می شود. اگر نیاز بود، پوست اضافی برداشته می‌شود که در نهایت این عمل موجب بالا بردن یا کوچک شدن نوک سینه مردان خواهد شد. مردانی که در بخش سینه‌شان انباشته سینه دارند، می‌توانند این عمل جراحی را انجام دهند.

لیپوماتیک و کوچک‌ کردن سینه بانوان

جراحی کوچک کردن سینه بانوان (ماموپلاستی) به جراحی و لیفت پوست نیاز دارد؛ بنابراین روش لیپوماتیک که روش غیرتهاجمی محدودی است، کاربرد مطلوبی نخواهد داشت.

آیا لیپوماتیک روش بی خطری برای استخراج چربی ها است؟

دستگاه پیکرتراشی دارای تاییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا است و تاکنون ثابت شده است که این سیستم کاملا قابل اطمینان است. این دستگاه با رعایت تمام نکات ایمنی، حجم زیادی از چربی ها را در تمام نقاط بدن استخراج می کند. در عمل حذف چربی های اضافه، ابتدا سلول های چربی شکسته می شوند یعنی با حرکات ارتعاشی لوله کانولا به شکل ذرات بسیار ریزی در می آیند و سپس این ذرات چربی به آرامی به بیرون از بدن هدایت می شوند.

خطرهایی که در روش های سنتی لیپوساکشن و سایر روش ها شاهد آن بودیم، دیگر در این روش اثری از این خطرات وجود ندارد و سیستم ایمنی فعال آن از بافت های مختلف بدن محافظت می کند. پیکرتراشی با ۶۰۰ ارتعاشی که در هر دقیقه دارد، به خوبی چربی ها را از بدن خارج می کند و نتایج مطلوبی را برای بیمار فراهم می کند مثلا پوست را نرم تر می کند، توده های چربی را از بین می برد و کبودی کمتری را به دنبال دارد.

پیکرتراشی در مقایسه با لیپوساکشن اولتراسونیک، لیپوساکشن سنتی و لیپوساکشن لیزری، باعث سوختگی و یا تخریب بافت های پوست نمی شود و تورم کمتری را برای بیمار به دنبال دارد. پیکرتراشی حتی باعث انقباضات منظم پوستی هم می شود.

برای مشاهده نمونه عملهای دکتر کربلایی خانی، وارد کانال تلگرام یا صفحه اینستاگرام شان شوید


کامنت بزارید 300 هزارتومان پول پول دریافت کنید !

سلام دوستان ، به این سوال جواب بدین و برنده صد هزارتومان جایزه شوید ☺ ده ثانیه وقت بزار و زیر این پست بنویس که :

۳ جایزه ۱۰۰ هزارتومانی برای ۳ نفر فقط با کامنت گذاشتن و منشن کردن پیج !

سوال :

  1. صد هزارتومان رو قبول میکنی ؟
  2. یا ماهیانه چهار میلیوون + بیمه ؟؟

شرط شرکت در قرعه کشی ، استوری و منشن کردن پست + کامنت گذاشتن و فالو داشتن پیج :

آدرس پیج : hadihosseini_net

#نظرسنجی #مسابقه

 

 

View this post on Instagram

 

مسابقه داريم ،مسابقه🎁🎁 فقط كافيه به اين سوال جواب بدين! انتخابتونو برامون كامنت كنيد 👌 # . صدميليون تومان پول # . شغل با ماهيانه ٤ميليون تومان+بيمه هفته آینده قرعه كشي انجام ميشه و برنده رو اعلام ميكنيم كافيه فقط اين پست رو با دوستاتون ب اشتراك بزارين و گزينه ي انتخابي رو كامنت كنيد. # 🍭 جایزه ها : سه جایزه صد هزارتومانی برای سه نفر شرط برنده شدن ، استوری و منشن کردن پست + فالوو داشتن پیج هست 👌💓 #مسابقه_اینستاگرامی #شغل #پول #درآمد #هادی_حسینی

A post shared by هادی حسینی Hadihosseini (@hadihosseini_net) on Oct 15, 2019 at 8:17am PDT

نوشته کامنت بزارید ۳۰۰ هزارتومان پول دریافت کنید ! اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


ونیر های دندانپزشکی ، که به آن ونیر های چینی ، ونیر های کامپوزیت یا لمینت های دندان نیز گفته می شود ، یک روش درمانی زیبایی دندانپزشکی است که دندان یا دندانهای منتخب شما را با پوسته های نازک پرسلین یا سرامیک می پوشاند. این پوسته های نازک جایگزین مینای دندان می شوند که یک لایه محافظ طبیعی روی دندان ها است.
ونیرهای دندانپزشکی به شما دندانهایی با مشخصات ظاهری مشابه با دندان های طبیعی می دهند ، مانند شکل ، بازتاب نور ، رنگ و طول یکسان. ونیرها را می توان از نظر قدرت با مینای دندان طبیعی مقایسه کرد.

فرایند نصب لمینیت در ایران

فرایند تکمیل لمینت دندان حدود دوهفته زمانی میبرد و درصورتیکه بیماران از خارج از کشور به ایران مراجعه کنند باید ۱۰ تا ۱۴ روز در کشور بماند. ونیر دندان طی ۲ جلسه انجام شده و معمولا ۳ ویزیت برای تکمیل آن لازم است.

جلسه آماده سازی

در این جلسه ، دندانپزشک دندانها را برش داده و حدود ۱ میلی متر مینای دندان را جدا می کند تا به عرض ونیر پرسلن و ارتفاع و اندازه مناسب برای قرار دادن ونیر برسد. اگر بیمار می خواهد از ونیر پرسلین روی بعضی از دندانهای خود اما نه همه آنها استفاده کند ، بهتر است سایر دندان های اطراف را با روشی که زمان کمی میبرد، سفید کند. پس از آن ، دندانپزشک مدلی از دندانهای بیمار (قالب) تهیه می کند و مدل را به آزمایشگاه دندانپزشکی می فرستد. هر ونیر به طور جداگانه در آزمایشگاه ساخته می شود. معمولاً ۱ تا ۲ هفته طول می کشد تا ونیر ها آماده شوند.

جلسه قرار دادن ونیر

با آماده شدن ونیر های دندان ، دندانپزشک آنها را به طور موقت بر روی دندان های بیمار قرار می دهد تا اندازه، رنگ و مناسب بودن آنها را بررسی کند. اگر هم بیمار و هم دندانپزشک از نتیجه راضی باشند ، مرحله پیوند زدن شروع می شود.قبل از قرار دادن دائم ونیر ها ، دندانپزشک دندان های بیمار را کاملاً تمیز می کند. از ماده ای اسیدی برای سفت شدن سطح دندان ها و ونیر ها استفاده می شود. سیمان مخصوصی روی آنها اعمال می شود. سپس ونیر ها روی دندان ها ثابت می شوند. پس از قرار دادن آنها روی دندان ها ، پرتویی روی دندان ها تابیده می شود تا مواد شیمیایی موجود در سیمان فعال شوند. این روند ممکن است حدود ۲ تا ۳ ساعت طول بکشد.

در بعضی موارد ، این عمل تحت بیهوشی انجام می شود ، نه به این دلیل که دردناک است ، بلکه به دلیل این که ممکن است برای بعضی از بیماران مدت طولانی تحت عمل بودن سخت باشد.
در پایان ، دندانپزشک سیمان اضافی را خارج می کند. دندانپزشک همچنین تراز و چگونگی نشستن دندان ها هنگام بسته شدن دهان را بررسی می کند ، به عبارت دیگر ، جویدن بیمار در صورت لزوم بررسی و اصلاح می شود.

لمینت

چرا در ایران دندان هایمان را لمینیت کنیم؟

گذشته از جراحی های پلاستیکی که ایران برای آنها شهرت زیادی دارد ، در برخی زمینه های دیگر نیز کشور دارای پتانسیل بالایی است. یک نمونه خدمات دندانپزشکی مانند لمینیت است. با موقعیتی معتبر ، ایران و به ویژه پایتخت تهران ، از هزاران مسافر که این کشور را نسبت به مقصد های دیگر انتخاب می کنند ، استقبال می کند تا مراحل دندانپزشکی خود را در کلینیک های تخصصی و مجهز دندانپزشکی ایران انجام دهند. بیشتر بیمارانی که برای اهداف دندانپزشکی به ایران مراجعه می کنند از اروپا ، آمریکای شمالی و خاورمیانه هستند.

اول از همه ، کیفیت بالای خدمات دندانپزشکی است که باعث حرکت رو به جلو کشور در این زمینه میشود. دوم ، مهارت بالای دندانپزشکان ایرانی کمک زیادی می کند تا این کشور به هیچ وجه در رتبه دوم قرار نگیرد. دندانپزشکان ایرانی با بهره گیری از پیشرفت های جدید فن آوری ، بهترین خدمات را در خاورمیانه ارائه میدهند. سرانجام ، قیمت نقش بسیار مهمی در جذب بسیاری از بیماران برای ورود به کشور برای درمان های خود دارد. به عنوان مثال ، اگر شما در یک کشور غربی مانند ایالات متحده زندگی می کنید ، لمینیت دندان ممکن است برای شما هزینه زیادی داشته باشد. با این وجود ، شما ممکن است همین روال را در ایران با هزینه ۲ تا ۳ برابر کمتر از قیمت در کشور خود انجام دهید.

لمینیت در تهران

تهران تعداد بسیار زیادی دندانپزشکان و ارتودنتیست های حرفه ای دارد که سالانه در زمینه سفیدکردن ، روت کانال، لمینیت، ونیر و موارد دیگر به بیماران کمک می کنند. البته پیدا کردن دندانپزشکی که بتواند انگلیسی صحبت کند ممکن است سختتر از آن باشد که به نظر می رسد. اما بسیاری از دندانپزشکان تهران یا در خارج از کشور تحصیل کرده اند یا به زبان انگلیسی کاملاً مسلط هستند.
در زیر لیستی از بهترین دندان پزشکان تهران که برای لمینیت میتوانید به آنها مراجعه کنید را برای شما تهی کرده ایم:

۱٫ مرکز تهران اسمایل

تهران اسمایل دارای سه دندانپزشک ثبت شده در وب سایت خود و یک تیم پشتیبانی بین المللی است. براساس وب سایت این مرکز، سه متخصص ثبت نام شده دندانپزشکی طیف کاملی از اصلاحات و عمل های زیبایی مثل لمینیت دندان را انجام می دهند.
• دکتر صالحی: ارتودنتیست و متخصص ارتودنسی و بریس
• دکتر انارکی: اندودنتیست و متخصص درمان روت کانال
• دکتر کامران اسماعیلی: دندان پزشک زیبایی، متخصص ایمپلنت و فارغ التحصیل دانشگاه شهید بهشتی

نکات مهم بعد از انجام لمینت

۲٫ دکتر شهاب محمدی:

دکتر شهاب محمدی بیش از ۱۰ سال است که به طور تخصصی در زمینه دندانپزشکی زیبایی مشغول به کار هستند. ایشان پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه تهران در دندانپزشکی به همکاری با مطبوعات تخصصی علمی جهت انتشار مقالات تخصصی در زمینه دندانپزشکی، ایمپلنت، لیمینت، کامپوزیت و غیره پرداختند. پایان نامه ایشان با عنوان تاثیرات ورزش حرفه ای بر آسیب های وارده به منطقه زیبایی دندان ها به عنوان پایان نامه برگزیده سال ۱۳۸۴ انتخاب شد. ایشان در حال حاضر با مرکز پزشکی فیفا در ایران (ایفمارک) همکاری دارند و دندانپزشک مورد اعتماد فدراسیون‌های ورزشی مختلف برای انجام انواع کارهای دندانپزشکی روی ورزشکاران هستند. سابقه فعالیت چندین ساله در زمینه ایمپلنت و همکاری با شرکت‌های بزرگ دنیا و کسب و مدارک علمی معتبر از ASTRA سوئد، III سوییس، biodenta سوییس، zimmer آمریکا، biohorizen آمریکا، Direct آمریکا، M Implant آلمان، CMI کره‌جنوبی، Implantium کره‌جنوبی،‌‌ bicon و غیره در رزومه ایشان دیده می‌شود.
دکتر شهاب محمدی همچنین دوره آموزشی زیبایی دندانپزشکی را به طور مستقیم زیرنظر پرفسور مک لارن از اساتید بنام دانشگاه UCLA گذرانده و موفق به اخذ مدارک برگزیده دندانپزشکی زیبایی از همین دانشگاه شده‌اند. در ادامه می‌توان به عضویت در آکادمی دندانپزشکان زیبایی آمریکا و عضویت در آکادمی جهانی ایمپلنت اشاره کرد که با تکیه بر آن در سال‌های گذشته خدمات زیادی در این زمینه‌ها برای عموم مردم، جامعه هنرمندان و ورزشکاران بنام ایران انجام داده‌اند.

۳٫ دکتر ایزد کیهانی:

ایشان فارغ التحصیل فوق لیسانس پزشکی عمومی از دانشگاه UC هستند و ۱۶ سال سابقه کار در انگلستان را در رزومه خود دارند. دکتر کیهانی تخصص جراحی عمومی دارند. در مطب ایشان کارهای کاشت ایمپلنت دندان ( با ایمپلنت های ساخت سوئیس و آمریکا) و ونیر و لمینیت های زیبایی انجام می شود.

دکتر ادیب: مزایا و معایب لمینت های كامپوزیتی و سرامیکی

۴٫ دکتر صادق پاکرو:

وی دارای درجه مستر و دیپلماتی ایمپلنت آمریکا از معتبرترین آموزشگاه ایمپلنت (موسسه میش) و دارای مدرک دندان پزشکی بیمارستانی در زمینه کلیه جراحی های لثه و پیوند استخوان جهت عمل های زیبایی و ایمپلنت از دانشگاه بوفالوآمریکا است. دکتر پاکرو ۲۵ سال سابقه کار در مراکز معتبر دندان پزشکی آمریکا و کانادا را دارد.
در مطب ایشان کلیه مراحل لابراتواری و ساخت ونیر های چینی و لمینیت و ونیر های ایمپلنت انجام می شود.

۵٫ دکتر طالبی

مطب دکتر حمید طالبی متخصص ارتودنسی با تاییدیه وزارت بهداشت، با کادری متعهد و مجرب و متخصص در درمان بیماریهای دهان و دندان و خدمات دندانپزشکی مشغول به فعالیت می‌باشد.
دکتر حمید طالبی انجام انواع خدمات تشخیص و درمان ناهنجاریهای دندانی و فکی، درمان ریشه انواع دندان، ردیف کردن دندانها بدون محدودیت سنی و بدون کشیدن دندان با روش ارتودنسی نامرئی، خدمات ارتودنسی اطفال برای پیشگیری، دندان پزشکی زیبایی، جرم گیری دندان، کشیدن و پر کردن دندان با بهترین متریال کلیه خدمات ترمیم و پر کردن دندانها، جایگذاری ایمپلنت دندانی و لمینیت، خدمات دندانپزشکی زیبایی، آموزش بهداشت دهان و دندان، اصلاح طرح لبخند و بستن فضاهای بین دندانی، پروتز ثابت و متحرک، دندانپزشکی اطفال و کودکان، درمان ریشه ( اندو)، ارتودنسی ثابت و متحرک، ترمیم دندان با اشعه، جرمگیری دندان ها و سفید کردن دندانها، جراحی دندان های نهفته، عقل، جراحی لثه در مطب دندانپزشکی دکتر حمید طالبی متخصص ارتودنسی با حرفه‌ای ترین تجهیزات دندانپزشکی روز دنیا و پیشرفته ترین استریلیزاسیون انجام میگردد.


اینستاگرام محبوب ترین شبکه اجتماعی حال حاضر کشور و یکی از بزرگترین شبکه های اجتماعی دنیا دارای قوانینی است که اگر در اینستاگرام با پیام action block مواجه شدید به دلیل محدودیت ها و قوانین اینستاگرام اکانت شما از طرف اینستاگرام بلاک شده است. و از لایک ، فالو کردن و کامنت گذاشتن محروم شده اید. اما شاید این سوال برای شما پیش آمده که اینستاگرام چرا اکانت ما را بلاک می کند؟ چگونه از بلاک خارج شویم؟ چه کار هایی را انجام بدهیم تا بلاک نشویم؟ و… که در این آموزش از موزیک دان به شما در رابطه با بلاک در اینستاگرام و همچنین رفع بلاک در اینستاگرام به صورت کامل آموزش خواهیم داد. پس اگر این سوالات برای شما هم پیش آمده لطفا تا انتهای آموزش بلاک در اینستاگرام را با دقت بخوانید.

چرا اینستاگرام ما را بلاک می کند؟

اینستاگرام مدت هاست برای شناخت ربات ها و اسپمر ها قوانینی را وضع کرده که بتواند آنها را شناسایی کند تا اجازه فعالیت را به آنها ندهد. به همین دلیل اگر بیش از اندازه در روز فالو، لایک و یا کامنت بگذارید اینستاگرام شما را بلاک می کند. به این دلیل که حس می کند شما فعالیتی ربات گونه دارید و در حال ایجاد مزاحمت برای دیگر کاربران در اینستاگرام هستید. بلاک شدن در اینستاگرام دلایل مختلف دیگری نیز دارد که در ادامه دلایل را به صورت کامل بیان می کنیم.

دلایل بلاک شدن در اینستاگرام

• فالو ، لایک کردن بیش از اندازه در روز :

فالو و لایک کردن بیش از اندازه باعث می شود که اینستاگرام به اکانت شما حساس شود و فک کند که شما فعالیتی ربات گونه دارید. قوانین اینستاگرام هم برای تعداد لایک و فالو بسته به عمر پیج و ملاک های دیگر متفاوت است. اما به طور کلی شما نباید در یک ساعت بیشتر از ۵۰/۶۰ پست را لایک کنید و بیشتر از ۲۰ نفر را در ساعت فالو نکنید. باز هم می گویم این تعداد برای پیج های مختلف متفاوت است و به طور کل در روز نباید بیشتر از ۳۰۰/۴۰۰ پست را لایک کنید و بیشتر از ۵۰۰/۶۰۰ نفر را فالو کنید.
رعایت این نکات بسیار بسیار مهم است ممکن است شما متوجه نباشید و تعداد زیادی پست را در ساعت لایک کنید و یا تعداد زیادی را در ساعت فالو کنید. و حس کنید که اینستاگرام به اشتباه شما را بلاک کرده است.

• استفاده کردن از یک اکانت با چند آی پی مختلف ( این مورد اگر اکانت شما بیشتر از ۵ گوشی مدیریت شود ممکن است حتی باعث disable شدن پیج نیز شود)

استفاده از یک اکانت با چند آی پی مختلف یکی دیگر ازدلایل بلاک در اینستاگرام است. گاهی وقت ها شما با گوشی های مختلف وارد پیج اینستاگرام خود شده اید که با گوشی های مختلف آن را مدیریت کنید. نباید این تعداد به بیشتر از ۵ گوشی برسد چرا که هم ممکن است اینستاگرام شما را بلاک کند و هم اینکه احتمال disable شدن پیج شما بالاست. از طرفی گاهی وقتا ما با استفاده از vpn وارد اکانت می شویم استفاده از vpn و تغییر ip باعث بلاک شدن پیج می شود.

• ارسال کردن بیش از اندازه دایرکت
• استفاده از کلمه های نامناسب و مستهجن( اگر از کلمات خرید و فروش لایک و فالور هم استفاده کنید ممکن است اینستاگرام پیج شما را disable کند)
• ارسال کردن تصاویر نامتعارف به صورت خشن
• ارسال کامنت بیش از اندازه و ارسال کامنت های تبلیغاتی

این موارد از عمده دلایلی است که باعث می شود پیج شما توسط اینستاگرام بلاک شود و شما را محدود کند. کوچکترین اشتباه می تواند باعث بلاک شدن پیج شما شود. سیستم بلاک اینستاگرام به صورت خودکار و برنامه نویسی شده عمل می کند و یک اشتباه کوچک هم می تواند پیج شما را بلاک کند. پس برای اینکه بلاک در اینستاگرام را تجربه نکنید حتما این موارد را به خوبی رعایت کنید.
اما در ادامه آموزش بلاک در اینستاگرام در رابطه با راه حل های رفع بلاک در اینستاگرام توضیح خواهیم داد.

آموزش رفع بلاک در اینستاگرام : راه حل های رفع بلاک در اینستاگرام

۱- اینترنت خود را خاموش روشن کنید

احتمال دارد که اینستاگرام به جای اکانت شما ip شما را بلاک کرده باشد. برای اینکار باید ip خود را تغییر دهید که می توانید یکبار مودم را خاموش و روشن کنید یا اینکه از اینترنت موبایل خود استفاده کنید.

۲- ۲۴ تا ۷۲ ساعت فعالیتی نداشته باشید

اگر با مورد اول مشکل شما حل نشد برای ۲۴ تا ۷۲ ساعت فعالیتی نداشته باشید. فالو ، لایک و کامنت نگذارید. معمولا در این حالت اینستاگرام به شما تاریخ خاصی را اعلام می کند که مثلا تا ۲۴ ساعت آینده اکانت شما محدود شده است. و شما در این ۲۴ ساعت فعالیتی نداشته باشید

۳- آیا کامنت انگلیسی تاثیر گذار است؟

احتمالا در اینستاگرام دیده اید که افرادی بلاک می شوند پستی را می گذارند و از فالور های خود می خواهند که زیر پست کامنت انگلیسی با معنی بگذارند. این کار ضرورتی ندارد و اصلا تاثیری در روند رفع بلاک اکانت شما در اینستاگرام ندارد.

این کار کاملا اشتباه است و پیشنهاد می کنم که از این روش استفاده نکنید چرا که تاثیری در رفع بلاک اکانت شما ندارد. یکی از دلایلی که گفته می شود از کامنت انگلیسی استفاده کنید این است که شما به اینستاگرام بگویید که فعالیت اسپمری ندارید و کاربر عادی اینستاگرام هستیند.

در حالی که شما می توانید با روش های دیگر نیز به اینستاگرام نشان دهید که ربات نیستید و فعالیت اسپمری نیز ندارید. لطفا و خواهشا شما این اشتباه را برای رفع بلاک اینستاگرام خود انجام ندهید چرا که تاثیری ندارد.

۴- اطلاعات خود را تکمیل کنید یا تغییر دهید

به قسمت edit profile بروید و اطلاعات ایمیل و شماره تماس خود را اگر قبلا وارد نکرده اید وارد کنید. و یا اینکه ایمیل خود را در قسمت مربوط به ایمیل تغییر دهید.

۵- اینستاگرام خود را به دیگر شبکه های اجتماعی متصل کنید

به قسمت settings بروید و وارد قسمت account شوید و بر روی linked accounts کلیک کنید تا بتوانید اینستاگرام خود را به دیگر شبکه های اجتماعی متصل کنید. اینکار هم مثل کامنت انگلیسی به اینستاگرام اعلام می کنید اسپمر نیستید و فعالیتی اسپمری ندارید.

چگونه در اینستاگرام بلاک نشویم؟

در قسمت قبل راه های رفع بلاک در اینستاگرام را به شما آموزش دادیم. و در این قسمت می خواهیم به شما توضیح دهیم که چه اقداماتی را انجام دهید تا از بلاک شدن در اینستاگرام پیشگیری کنید.

 

پروفایل اینستاگرام

۱- پروفایل اینستاگرام خود را تکمیل کنید

در قدم اول سعی کنید که پروفایل اینستاگرام خود را تکمیل کنید. ایمیل و شماره تماس معتبر قرار دهید و آنها را تایید کنید. عکس پروفایل قرار دهید و بایوگرافی برای پیج خود بنویسید. این کار احتمال بلاک در اینستاگرام را کاهش می دهد و برای اینستاگرام احتمال اینکه شما ربات هستید کاهش پیدا می کند.

۲- زیادی پست نگذارید

اگر در اینستاگرام پشت سرهم و به تعداد زیاد پست می گذارید احتمال ربات تشخیص دادن پیج توسط اینستاگرام بالا است و می تواند باعث بلاک شدن در اینستاگرام شود. به جز این مورد از پست های غیر اخلاقی و خلاف قوانین اینستاگرام استفاده نکنید.

۳- سرعت فعالیت خود را کاهش دهید

در قسمت های اول آموزش توضیح دادیم که لایک و فالو کردن زیاد باعث بلاک شدن پیج شما می شود. پس اگر در اینستاگرام بیش از اندازه لایک و فالو می کنید لطفا سرعت خود را کمی کاهش دهید تا بلاک در اینستاگرام را تجربه نکنید.

۴- کامنت تکراری نگذارید

یکی از مواردی که باعث می شود اینستاگرام شما را بلاک کند گذاشتن کامنت هایی با ایموجی و متن یکسان است. اینکار هم باعث می شود اینستاگرام شما را ربات شناسایی کند.

نکته مهم: در حالت کلی از قوانین اینستاگرام به خوبی پیروی کنید تا بلاک در اینستاگرام را تجربه نکنید.


زخم های گوارشی یا زخم پپتیک زخم های بازی هستند که در قسمت داخلی معده و بخش بالایی روده کوچک ایجاد می شوند.این اتفاق زمانی می افتد که اسید معده پوشش محافظ دستگاه گوارش را از بین می برد. شایع ترین علامت این نوع زخم ها درد معده است. به طور کلی زخم های پپتیک شامل زخمهای معده که داخل معده اتفاق می افتد و همچنین زخم اثنی عشر یا دوازدهه که در داخل و بالای روده کوچک یعنی همان قسمتی که به اثنی عشر معروف است ایجاد می شود، می شوند. در ادامه این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به توضیج کامل درباره زخم پپتیک و اختلالات مربوطه پرداخته و با آن آشنا می شویم.

زخم پپتیک

علائم و نشانه های زخم پپتیک

رایج ترین دلایل ایجاد زخم های پپتیک ابتلا به عفونت از طریق باکتری هلیکو باکتر پیلوری و استفاده طولانی مدت از آسپرین و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی است. با اینکه نمی توان استرس و مصرف غذاهای تند را جزو عوامل بروز زخم های گوارشی دانست اما این موارد می توانند شدت بیماری را افزایش بدهند و علائم بیمار را بدتر کنند.

در اغلب موارد زخم های پپتیک با احساس سوزش و ناراحتی بین نواحی ناف و سینه فرد همراهند. این احساس سوزش به ویژه هنگامی که شکم بیمار خالی است بیشتر حس می شود. معمولا این درد و ناراحتی بعد از مصرف داروهای آنتی اسید به طور موقت از بین می رود اما بعد از مدتی دوباره باز می گردد.

 علائم دیگر زخم های گوارشی عبارتند از:

در برخی موارد ممکن است زخم های پپتیک علائم شدیدتری ایجاد کنند.

در صورت بروز هر یک از موارد زیر حتما به پزشک مراجعه کنید:

  • استفراغ خونی
  • احساس ضعف
  • مشکل در تنفس
  • کاهش وزن غیر طبیعی و بی دلیل

علل زخم پپتیک

زخم های گوارشی زمان به وجود می آیند که اسید موجود در دستگاه گوارش به سطح داخلی معده یا روده کوچک برخورد کند. این اتفاق باعث ایجاد زخمی دردناک در این نواحی می شود که ممکن است خونریزی هم بکند. در حالت عادی دستگاه گوارش بدن ما با یک لایه مخاط پوشانده شده که از تماس اسید گوارشی با قسمت های مختلف جلوگیری شود. در صورتی که مقدار اسید ترشح شده بیش از حد باشد یا مخاط دستگاه گوارش کاهش پیدا کند زخم پپتیک بروز می کند.

زخم پپتیک

علت های شایع ایجاد زخم پپتیک عبارتند از:

عامل باکتریایی

هلیکوباکترپیلوری ها باکتری هایی هستند که به طور معمول در لایه مخاطی دستگاه گوارش زندگی می کنند این باکتری ها در اغلب موارد بی ضررند و مشکلی ایجاد نمی کنند اما ممکن است در برخی موارد باعث ایجاد التهاب در معده و روده کوچک شوند. هنوز دقیقا مشخص نیست که عفونت هلیکوباکتر پیلوری چطور ایجاد می شود اما ممکن است این عفونت از طریق طریق تماس نزدیک مثل بوسیدن و یا آب و غذا از شخصی به شخص دیگر منتقل شود.

استفاده طولانی مدت از داروهای مسکن

مصرف مداوم آسپرین، برخی داروهای مسکن بدون نسخه و همچنین داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) پوشش معده و روده کوچک را تحریک و آن را مستعد ابتلا به زخم می کند. برخی از این داروها عبارتند از: ایبوپروفن، ناپروکسن، کتوپروفن و سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی. زخم های گوارشی بیشتر در افراد مسن و سالمندی که به طور مداوم از داروهای مسکن استفاده می کنند و همینطور کسانی که برای درمان آرتروز این داروها را مصرف می کنند دیده می شود.

مصرف سایر داروها

علاوه بر داروهای گفته شده استفاده از برخی داروهای دیگر مثل استروئیدها، داروهای ضد انعقاد، آسپرین با دوز کم، مهار کننده های باز جذب سروتونین (SSRI ها)، آلندرونات و رزیدرونات می تواند احتمال ابتلا به زخم پپتیک را به شدت افزایش دهد.

عوامل خطر ساز مربوط به سبک زندگی

تحقیقات نشان می دهند که سیگار کشیدن احتمال ابتلا به زخم پپتیک را افزایش می دهد. از طرف دیگر با اینکه هنوز ارتباط بین مصرف الکل و زخم های گوارشی مشخص نشده است اما این عارضه در افراد مبتلا به سیروز کبدی که اغلب در اثر نوشیدن مشروبات الکلی به وجود می آید بیشتر دیده می شود.

مصرف غذاهای تند و پر ادویه، کافئین و آب میوه های اسیدی در ایجاد زخم پپتیک نقشی ندارند اما ممکن است در صورت ابتلا به این بیماری با مصرف موارد گفته شده احساس ناراحتی و سوزش بیشتری کنید. استرس و تنش هم یکی دیگر از مواردیست که به طور مستقیم جزو علل ایجاد زخم های گوارشی به شمار نمی آید اما بیمارانی که در معرض تنش و فشارهای روانی بیشتری قرار دارند بیش از سایرین درد ناشی از زخم پپتیک را تحمل می کنند.

زخم پپتیک


بیشتر بخوانید: پرهیزات غذایی مربوط به سرطان معده


عوارض ابتلا به زخم پپتیک

اگر زخم های گوارشی درمان نشوند با گذشت زمان بدتر می شوند و ممکن است باعث بروز عوارض زیر شوند:

سوراخ شدن

در صورتی که برای درمان زخم معده یا روده کوچک هیچ اقدامی صورت نگیرد ممکن است این زخم نواحی مرتبط را سوراخ کند و باعث ایجاد عفونت در آن منطقه شود. این اتفاق با درد شدید و ناگهانی شکم همراه است.

خونریزی داخلی

زخم پپتیک می تواند باعث خونریزی داخلی شود که در این صورت بیمار حتما باید در بیمارستان بستری شود. علائم خونریزی داخلی عبارتند از گیجی، سرگیجه و مدفوع سیاه رنگ.

بافت اسکار یا زخم

اگر زخم پپتیک گسترش پیدا کند بافت ضخیمی از زخم در محل ایجاد می شود که عبور مواد غذایی در دستگاه گوارش را با اختلال روبرو می کند. علائم بافت اسکار شامل استفراغ و کاهش وزن می باشد. هر سه این عوارض جزو موارد جدی و مهم هستند و ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند؛ بنابراین توصیه می شود به محض دیدن علائم زخم پپتیک هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

زخم پپتیک

تشخیص زخم پپتیک

برای تشخیص زخم پپتیک پزشک باید از سابقه بیماری شما مطلع شود و معاینات جسمی انجام بدهد.

علاوه بر این احتمالا نیاز است که آزمایشات زیر را هم انجام بدهید:

آزمایش هلیکوباکتر پیلوری

از این آزمایش برای تعیین وجود باکتری هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شود. برای تشخیص وجود این نوع باکتری می توان از آزمایش خون، مدفوع و یا تست تنفس استفاده کرد اما از آنجایی که آزمایش خون ممکن است نتیجه درستی نشان ندهد معمولا از آن استفاده نمی شود. تست تنفس دقیق ترین روش برای تشخیص وجود هلیکوباکتر پیلوری در بدن بیمار است.

قبل از انجام این آزمایش نباید از مواد خوراکی حاوی کربن رادیواکتیو استفاده کنید. اگر این باکتری در بدنتان وجود داشته باشد تست تنفستان حاوی دی اکسید کربن خواهد بود و پزشک آن را تشخیص می دهد. علاوه بر این قبل از انجام تست تنفس نباید از آنتی اسیدها استفاده کرده باشید چون آنتی اسیدها می توانند نتیجه آزمایش را به شکل کاذب نمایش دهند.

آندوسکوپی

احتمالا پزشک برای بررسی دقیق تر دستگاه گوارش فوقانی از اندوسکوپی استفاده می کند. طی این روش، یک لوله باریک و انعطاف پذیر که مجهز به یک دوربین از طریق دهان از گلو و مری پایین می رود و به معده و روده کوچک شما می رسد. سپس پزشک می تواند به وسیله دوربین آندوسکوپ این نواحی را از نظر وجود زخم بررسی کند. اگر طی انجام آندوسکوپی پزشک متوجه وجود زخم شود احتمالا نمونه کوچکی از بافت معده یا روده را برای انجام آزمایشات بیشتر برمی دارد که به آن بیوپسی گفته می شود.

زخم پپتیک

علاوه بر این با انجام بیوپسی پزشک می تواند تشخیص بدهد که آیا هلیکوباکتر پیلوری در معده شما وجود دارد یا نه. از آندوسکوپی بیشتر در مواردی که بیمار مسن است و یا اخیرا علائم خونریزی، کاهش وزن و مشکلات مربوط به غذا خوردن و بلع را تجربه کرده استفاده می شود. اگر آندوسکوپی نشان بدهد که شما دچار زخم پپتیک هستید بلافاصله بعد از آن باید درمان را پیگیری کنید حتی اگر علائمتان بهبود پیدا کرده باشد.

آزمایشات مربوط به دستگاه گوارش فوقانی

در این سری آزمایشات از پرتوهای اشعه ایکس برای تصویربرداری از مری، معده و روده کوچک استفاده می شود. برای انجام این آزمایش بیمار باید مایع سفید رنگی که حاوی باریم است را ببلعد تا زخم های دستگاه گوارش زیر پرتو اشعه ایکس کاملا نمایان شوند.

طول دوره بیماری زخم پپتیک

اگر زخم پپتیک ناشی از مصرف داروی خاصی باشد معمولا بعد از قطع مصرف دارو بهبودی بیمار شروع می شود. در این مدت می توان از داروهای آنتی اسید به مدت دو تا شش هفته برای کمک به تسریع روند درمان استفاده کرد. زخم های گوارشی ناشی از هلیکوباکتر پیلوری بعد از اینکه باکتری از بین رفت بهبود پیدا می کند. به طور معمول برای درمان بیمار پزشک به مدت دو هفته مصرف آنتی بیوتیک به همراه داروهای آنتی اسید را تجویز می کند و بعد از آن از فرد می خواهد که به مدت ۴ تا ۸ هفته دیگر هم مصرف آنتی اسیدها را ادامه بدهد.

معمولا زخم معده دیرتر از زخم اثنی عشر بهبود پیدا می کند و اگر با عارضه خاصی همراه نباشد دوره درمان ۲ تا ۳ ماه طول می کشد. حدود ۶ هفته هم طول می کشد تا زخم اثنی عشر درمان شود. زخم پپتیک ممکن است بدون مصرف آنتی بیوتیک و به طور موقت بهبود پیدا کند اما اگر باکتری ها از بین نروند ممکن است زخم عود کند یا زخم دیگری در نزدیکی های محل آسیب دیده ایجاد شود.

زخم پپتیک

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت ادامه دردهای شکمی و سوء هاضمه باید به پزشک مراجعه کنید.

همچنین در صورت بروز هر یک از موارد زیر حتما باید به پزشک مراجعه یا اورژانس را خبر کنید:

  • درد شدید و ناگهانی شکم
  • استفراغ خونی یا سیاه
  • مدفوع قرمز یا سیاه رنگ

درمان زخم پپتیک

درمان زخم پپتیک به علت و عامل ایجاد آن بستگی دارد. معمولا برای درمان زخم های خفیف تا متوسط از دارو استفاده می شود. اگر علت زخم پپتیک باکتری باشد برای درمان بیمار از آنتی بیوتیک استفاده می شود. در مواردی که زخم به صورت مکرر ایجاد می شود یا شدید است و به دارو پاسخ نمی دهد بیمار باید تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

نکته مهم این است که نباید بدون مشورت با پزشک و به تنهایی برای درمان زخم پپتیک اقدام کنید. مصرف آنتی اسیدهای بدون نسخه و مسدود کننده های اسید می توانند درد را تسکین دهند اما این تسکین کوتاه مدت است و همیشگی نیست. با کمک پزشک می توانید از زخم پپتیک و درمان مادام العمر نجات پیدا کنید.

داروهای مورد استفاده برای درمان زخم پپتیک عبارتند از:

داروهای آنتی بیوتیک برای از بین بردن هلیکوباکتر پیلوری

در صورتی که عامل ایجاد کننده زخم پپتیک باکتری تشخیص داده شود، برای درمان آن از ترکیبی از داروهای آنتی بیوتیک مثل آموکسی سیلین، کلاریترومایسین، مترونیدازول، تینیدازول، تتراسایکلین و لووفلوکساسین استفاده می شود. به احتمال زیاد پزشک از شما می خواهد که این داروها را به مدت ۲ هفته مصرف کنید. علاوه بر این از یک داروی دیگر برای کاهش اسید معده از جمله داروهای مهار کننده پمپ پروتون مثل بیسمول نیز استفاده می شود.

داروهای مهار کننده تولید اسید

این داروها که به آنها مهار کننده های پمپ پروتون هم گفته می شود با مسدود کردن عملکرد سلول های تولید کننده اسید معده باعث بهبود زخم پپتیک می شوند. مهار کننده های پمپ پروتون شامل داروهایی مثل امپرازول، لانسوپرازول، رابپرازول، استروژنول و پانتوپرازول هستند. نکته مهم این است که استفاده طولانی مدت از این داروها به خصوص در دوزهای بالا خطر شکستگی لگن، مچ و ستون فقرات را افزایش می دهد؛ بنابراین قبل از مصرف این داروها از پزشکتان در خصوص اینکه آیا مصرف مکمل کلسیم برای کاهش این خطر نیاز است یا نه سوال کنید.

زخم پپتیک

داروهای کاهش دهنده تولید اسید

اسید بلاکرها یا داروهای مسدود کننده هیستامین هم می توانند در درمان زخم پپتیک موثر باشند. این داروها با کاهش تولید اسید معده درد و ناراحتی ناشی از زخم پپتیک را کاهش می دهند. از جمله داروهای مسدود کننده گیرنده هیستامین می توان به رانیتیدین، فاموتیدین، سایمیتیدین و نیزاتیدین اشاره کرد.

داروهای آنتی اسید

آنتی اسیدها اسید موجود در معده را خنثی می کنند و باعث بهبود درد ناشی ازخم پپتیک می شوند. بسته به مواد اصلی موجود در این داروها ممکن است بیمار پس از مصرف آنتی اسیدها با عوارضی مثل یبوست یا اسهال روبرو شود. با اینکه داروهای آنتی اسید درد و سوزش ناشی از زخم های گوارشی را تسکین می دهند اما به طور کلی برای درمان خود زخم استفاده نمی شوند.

داروهای محافظت کننده از مخاط معده و روده

در برخی موارد ممکن است پزشک برای درمان شما از داروهایی مثل سوکرالفات (کارافات) و یا میزوپروستول (سایتوتک) استفاده کند. این داروها با محافظت از بافت و مخاط دستگاه گوارشی به درمان زخم پپتیک کمک می کنند.

 آیا ممکن است زخم پپتیک بعد از درمان دوباره عود کند؟

اگر دلایل بروز زخم های گوارشی به طور کامل برطرف شوند بعید به نظر می رسد که این زخم ها دوباره کنند. به عنوان مثال، احتمال عود مجدد زخم پپتیک در سال های پس از درمان هلیکوباکتر پیلوری رفته رفته از ۶۰ تا ۹۰ درصد به کمتر از ۱۰ درصد می رسد.

چه کسانی بیشتر به زخم پپتیک مبتلا می شوند؟

در صورتی که هر یک از موارد زیر را داشته باشید احتمال اینکه به زخم های گوارشی مبتلا شوید زیاد است:

  • اگر باکتری هلیکوباکتر پیلوری آلوده اید.
  • اگر آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن و سایر داروهای مسکن و ضد التهاب مصرف می کنید.
  • اگرسابقه خانوادگی ابتلا به زخم پپتیک دارید.
  • اگر سیگار می کشید.
  • اگر به سایر بیماری های مربوط به کبد، کلیه و یا ریه مبتلا هستید.
  • اگر به طور مرتب از مشروبات الکلی استفاده می کنید.

بیشتر بخوانید: ارتباط باکتری دهان با سرطان های گوارشی


پیشگری از ابتلا به زخم پپتیک

از بدنتان در برابر عفونت هلیکوباکتر پیلوری حفاظت کنید

بدن بسیاری از افراد میزبان باکتری هلیکوباکتر پیلوری است اما این باکتری فقط در تعداد کمی از آنها زخم پپتیک ایجاد می کند. تحقیقات نشان می دهند که عفونت ناشی از این باکتری منشا ۹۰ درصد زخم های اثنی عشر و ۶۰ درصد زخم های معده است. هلیکوباکتر پیلوری با آسیب زدن به مخاط دستگاه گوارش باعث برخورد اسید به معده و روده می شود و در بروز زخم پپتیک نقش بسزایی دارد. وقتی اسید معده با پوشش حساس معده و روده برخورد می کند باعث ایجاد سوزش و درد در این نواحی می شود.

زخم پپتیک

هلیکوباکتر پیلوری از طریق آب و مواد غذایی آلوده منتقل می شود. در مواردی که سیستم ایمنی بدن فرد ضعیف باشد ممکن است باکتری از راه مایعات بدن فرد منتقل کننده مثل بزاق دهان نیز وارد بدن شود و زخم پپتیک ایجاد کند. برای محافظت از بدنتان در برابر این باکتری سعی کنید سبک زندگی سالمی داشته باشید.

سیگار نکشید، از مصرف مشروبات الکلی خودداری کنید، مواد غذایی فراوری شده را از رژیم غذایی تان حذف کنید و تحرک داشته باشید. تحقیقات نشان می دهند که سیگار کشیدن زخم پپتیک را تشدید می کند. از طرف دیگر نشان داده شده است که شستن دست ها با آب و صابون احتمال ابتلا به هلیکوباکتر پیلوری را تا حد زیادی کاهش می دهد.

مصرف مسکن ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی را کاهش دهید

افرادی که به طور معمول و چندین بار در هفته از مسکن ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی استفاده می کنند بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به زخم پپتیک قرار دارند. داروهایی مثل ایبوپروفن که معمولا برای درمان تب، درد و تورم استفاده می شوند تا حد زیادی خطر ابتلا به زخم های گوارشی را بالا می برند.

این داروها با تغییر نحوه تولید آنزیم های گوارشی و اسید معده روی دستگاه گوارش بدن شما تاثیر می گذارند. اگر نمی توانید مصرف داروهای ضد التهاب را به طور کامل قطع کنید، تا حد امکان کمتر از آنها استفاده کنید. اگر پزشک این داروها را برایتان تجویز کرده سعی کنید دارو را با وعده های غذایی تان میل کنید، از دوزهای پایین تر استفاده کنید و با پزشکتان درباره داروهای جایگزین مشورت کنید.

استرستان را مدیریت کنید

اگر چه استرس و اضطراب به تنهایی نمی تواند عامل ایجاد زخم پپتیک باشد اما در تشدید آن نقش مهمی دارد.  از آنجایی که سیستم گوارشی اتصالات بسیار قوی و قدرتمندی با مغز دارد، وقتی شما استرس مزمن و مدام را تجربه می کنید علاوه بر مغز، فرایندهای هضم طبیعی غذا و عملکردهای سیستم گوارش نیز درگیر استرس می شوند و خطر بروز زخم معده و روده افزایش پیدا می کند. به همین دلیل که درصد بسیاری از افراد مبتلا به اضطراب یا افسردگی از دردها و مشکلات گوارشی شکایت دارند.

علاوه بر این تحقیقات نشان می دهند که استرس و اضطراب سیستم ایمنی بدن را تضعیف و هضم غذا را با مشکل مواجه می کند. این مساله باعث می شود باکتری ها و میکروب های مختلف فرصت پیدا کنند و بدن شما را در معرض ابتلا به بیماری های مختلف از جمله زخم پپتیک قرار بدهند.  برای کاهش استرس از تمرین های مراقبه و آرام سازی ذهن و بدن استفاده کنید، به طور منظم ورزش کنید، خوب و به اندازه بخوابید و بخشی از روز را به استراحت و تفریح اختصاص بدهید.

رژیم غذایی متعادل و درستی داشته باشید

مواد غذایی مضر و بی ارزش مثل غذاهای فراوری شده یا با چربی بالا، با تضعیف سیستم ایمنی بدن احتمال ابتلا به زخم پپتیک را افزایش می دهند. علاوه بر این حذف وعده های غذایی و پرخوری کردن در یک وعده نیز می تواند علائم زخم معده و روده کوچک را تشدید کند.

تحقیقات نشان می دهند که مصرف غذاهای زیر اغلب با ناراحتی و درد معده همراه است:

  • فلفل سیاه
  • فلفل قرمز
  • کافئین
  • مصرف منظم قهوه یا چای
  • الکل
  • کاکائو، شکلات و نوشابه های گازدار
  • مرکبات و آبمیوه ها
  • غذاهای چرب و سنگین
  • نعناع و چای نعناع
  • محصولات گوجه فرنگی مثل رب گوجه و سس گوجه فرنگی

زخم پپتیک

سبک زندگی سالمی در پیش بگیرید

نحوه زندگی شما ارتباط مستقیمی با سلامتی بدنتان دارد. هر چه تحرک بیشتری داشتید و از مواد غذایی و فعالیت های مضر دوری کنید احتمال ابتلایتان به زخم پپتیک و سایر بیماری ها و مشکلات مربوط به سلامت بدن کمتر می شود. به طور کلی توصیه می شود

از روش های زیر برای پیشگیری از ابتلا به زخم های گوارشی استفاده کنید:

  • اگر سیگار می کشید آن را ترک کنید
  • تا حد امکان مصرف چای، قهوه و مشروبات الکلی را کم کنید
  • از مصرف نوشیدنی های گازدار به خصوص با نی خودداری کنید
  • تا جایی که ممکن است کمتر از فلفل و ادویه های تند استفاده کنید
  • برنامه غذایی منظمی داشته باشید، وعده های غذایی تان را حذف نکنید و حتما مصرف فیبر را در رژیم غذایی تان بگنجانید
  • آرام غذا بخورید و آن را خوب بجوید
  • اگر دچار اضافه وزن یا چاقی هستید وزنتان را کاهش بدهید

بیشتر بخوانید: آیا شکم شما هم غر غر می کند علت آن چیست؟


درمان های خانگی موثر برای زخم پپتیک

مصرف برخی مواد غذایی می تواند روند بهبود زخم پپتیک را با مشکل مواجه کند. شیر، مشروبات الکلی، قهوه، نوشابه و غذاهای چرب و سرخ شده نمونه هایی از این مواد غذایی هستند. علاوه بر خودداری کردن از مصرف این قبیل خوراکی ها می توانید با استفاده از روش های خانگی موثر تا حد زیادی زخم پپتیک را درمان و گسترش آن جلوگیری کنید.

زخم پپتیک

پروبیوتیک

پروبیوتیک ها موجودات زنده ای هستند که به بازگردانی تعادل باکتری های موجود در دستگاه گوارش کمک می کنند و با افزایش سلامت روده در بهبود هر چه سریعتر زخم پپتیک موثرند. تحقیقات نشان می دهند با اینکه پروبیوتیک ها نمی توانند هلیکوباکتر پیلوری ها را از بین ببرند اما در کاهش میزان آنها تاثیرگذارند و می توانند روند درمان زخم پپتیک را تسریع کنند و علائم آن را کاهش بدهند.

مواد غذایی حاوی پروبیوتیک عبارتند از:

  • ماست
  • مواد غذایی تخمیر شده
  • مکمل های پروبیوتیک

زنجبیل

زنجبیل دارای خواص حفاظت کننده از معده و سیستم گوارش است و خیلی ها از آن برای درمان مشکلات گوارشی مثل یبوست، نفخ و برگشت اسید معده به مری استفاده می کنند. بررسی های انجام شده نشان می دهند که مصرف زنجبیل می تواند در درمان زخم پپتیک ناشی از هلیکوباکتر پیلوری و همچنین زخم های گوارشی ناشی از مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی نیز موثر باشد.

میوه های رنگارنگ

بسیاری از میوه ها حاوی ترکیباتی به نام فلاونوئید هستند که نوعی پلی فنول محسوب می شود. فلاونوئیدها در افزایش رنگ میوه ها تاثیرگذارند و به درمان طیف وسیعی از مشکلات گوارشی از جمله اسپاسم و اسهال کمک می کنند. فلاونوئیدها از معده و روده شما در برابر زخم محافظت می کنند و مانع از رشد باکتری ها مضر در این نواحی می شوند. علاوه بر این فلاونوئیدها دارای خواص آنتی اکسیدانی هم هستند.

مواد غذای حاوی این ترکیبات ارزشمند عبارتند از:

  • سیب
  • بلوبری
  • گیلاس
  • لیمو و پرتقال
  • آجیل و مغزها

موز سبز

موز سبز یا موز نارس یکی از انواع موزهاست که مصرف آن روی زخم معده تاثیر مثبتی دارد. گیاهان نارس حاوی نوعی فلاونوئید به نام لوکوسیانیدین هستند که حجم مخاط معده را افزایش می دهد. این میوه همچنین می تواند با کاهش میزان اسیدیته معده از بروز زخم معده جلوگیری کند یا علائم آن را کاهش بدهد.

عسل

عسل یکی از شیرین کننده های طبیعی و محبوب است که در سراسر دنیا به شکل های مختلف از آن استفاده می شود. افرادی که به طور منظم در رژیم غذایی شان از عسل استفاده می کنند کمتر از سایرین دچار مشکلات مربوط به سلامتی می شوند. تحقیقات نشان می دهند که عسل دارای خواص ضد میکروبی است و می تواند از سیستم گوارش در برابر باکتری های هلیکوباکتر پیلوری محافظت کند. علاوه بر این بسیاری از افراد از عسل برای درمان انواع زخم ها مثل زخم های پوستی و سوختگی ها استفاده می کنند.

زخم پپتیک

زردچوبه

زردچوبه ادویه محبوبیست که اغلب در هند و بقیه نواحی جنوب قاره آسیا مورد استفاده قرار می گیرد. زردچوبه هم درست مثل فلفل قرمز حاوی ترکیبی به نام کورکومین است. محققان معتقدند این ترکیب خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی دارد و می تواند به درمان زخم پپتیک کمک کند. با این حال هنوز مطالعات انسانی زیادی در این زمینه صورت نگرفته و اثبات این قضیه به تحقیقات بیشتری نیاز دارد؛ اما نتایج اولیه نشان می دهند که مصرف زردچوبه در کاهش و تسکین علائم زخم های گوارشی موثر است.

بابونه

برخی از محققان معتقدند دمنوش گل بابونه در درمان اضطراب های جزئی، اسپاسم روده و التهاب سیستم گوارشی موثر است. علاوه بر این عصاره بابونه به درمان زخم پپتیک نیز کمک می کند. البته این مساله به تحقیقات انسانی بیشتری نیاز دارد.

شیرین بیان

شیرین بیان گیاهی محبوب و بومی منطقه مدیترانه و آسیا است. از صدها سال پیش مردم سراسر دنیا از شیرین بیان برای درمان مشکلات و بیماری های مختلف استفاده می کردند. برخی ها معتقدند خوردن ریشه خشک شیرین بیان مانع از بروز زخم های گوارشی می شود و در درمان آنها هم موثر است. با این حال بنظر می رسد که محققان بیشتر روی استفاده از مکمل های شیرین بیان تاکید دارند تا خود گیاه. تحقیقات نشان می دهند که مصرف مکمل های شیرین بیان می تواند با جلوگیری از رشد باکتری ها به درمان عفونت های ناشی از هلیکوباکتر پیلوری کمک کند.

آلوئه ورا

آلوئه ورا نام گیاهی محبوب و پر کاربرد است که از آن در انواع و اقسام لوسیون های موضعی، محصولات آرایشی و مواد غذایی استفاده می شود. برخی از تحقیقات حاکی از تاثیر مثبت مصرف آلوئه ورا در بهبود زخم های گوارشی هستند.

آب کلم

کلم یکی از طبیعی ترین داروهای ضد زخم است. ده هاسال قبل از استفاده از آنتی بیوتیک ها، پزشکان از خواص کلم برای درمان بیماری های باکتریایی استفاده می کردند. این گیاه پر خاصیت سرشار از ویتامین C است که به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی و موثر می تواند جلوی ابتلا به عفونت های ناشی از هلیکوباکتر پیلوری را بگیرد. برخی تحقیقات نشان می دهند که مصرف روزانه آب کلم در مقایسه با استفاده از داروهای رایج درمان زخم پپتیک بهتر عمل می کند.

کرنبری

عصاره کرنبری یا توت خرس می تواند با هلیکوباکتر پیلوری ها مبارزه کند. بررسی ها نشان می دهد مصرف روزانه کرنبری در کاهش خطر ابتلا به زخم معده و اثنی عشر موثر است.

سبزیجات و غلات کامل

به طور کلی رژیم غذایی سرشار از میوه ها، سبزیجات و غلات کامل نه تنها در پیشگیری از بروز زخم های گوارشی موثر است بلکه به حفظ سلامت عمومی بدن نیز کمک می کند. اگر به زخم های گوارشی مبتلا هستید سعی کنید در برنامه غذایی تان از خوراکی های حاوی آنتی اکسیدان هایی مثل پلی فنول استفاده کنید.

این مواد غذایی عبارتند از:

  • تخم کتان
  • رزماری خشک شده
  • زیتون سیاه
  • پونه کوهی

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.