بیماری های عفونی اختلالاتی هستند که توسط ارگانیسم ها یا موجودات زنده ای مثل باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها و یا انگل ها ایجاد می شوند. بسیاری از این ارگانیسم ها داخل بدن ما زندگی می کنند و معمولا نه تنها ضرری ندارند بلکه حتی برای بدن مفیدند اما در برخی شرایط خاص، بعضی از این ارگانیسم ها می توانند باعث بروز بیماری شوند. در ادامه این مقاله ار بخش بیماری های موزیک دان به توضیح کامل درباره  انواع بیماری های عفونی پرداخته و با آنها آشنا می شویم.

بیماری های عفونی

انتقال بیماری های عفونی

برخی از بیماری های عفونی از طریق انسان به انسان منتقل می شوند ولی عامل انتقال برخی دیگر حشرات و حیوانات هستند. علاوه بر این مصرف آب و غذای آلوده به ارگانیسم های بیماری زا نیز می تواند باعث ایجاد بیماری های عفونی شود. علائم و نشانه های عفونت به نوع ارگانیسم ایجاد کننده آن بستگی دارد اما در اغلب موارد بیماری های عفونی با تب و خستگی همراهند.

اگر عفونت خفیف باشد می توان آن را با استراحت و درمان های خانگی برطرف کرد اما در موارد شدید بیمار حتما باید تحت نظر پزشک قرار بگیرد و یا در بیمارستان بستری شود. در این مقاله ما به بررسی بیماری های عفونی و موارد مرتبط با آن می پردازیم.

انواع بیماری های عفونی

بیماری های عفونی انواع مختلفی دارند که عبارتند از:

عفونت های ویروسی

ویروس ها ارگانیسم های عفونی بسیار ریزی هستند که حتی از باکتری ها هم کوچکترند. ویروس ها اساسا از یک تکه مواد ژنتیکی که با یک پوسته پروتئینی پوشانده شده تشکیل شده اند. ممکن است برخی ویروس ها داری قسمت های اضافی دیگری هم باشند. ویروس ها ویژگی انگلی دارند؛ به این معنا که برای ادامه چرخه حیاتشان به یک سلول میزبان نیاز دارند. بعد از اینکه ویروس وارد سلول میزبان شد از اجزای سلول برای تکثیر خودش استفاده می کند. گاهی اوقات وقتی ویروس های جدید از سلول میزبان خارج شدند سلول از بین می رود.

برخی از انواع بیماری های عفونی ویروسی عبارتند از:

  • آنفولانزا
  • سرماخوردگی
  • سرخک
  • سرخچه
  • آبله مرغان
  • نورو ویروس
  • فلج اطفال
  • مونونوکلئوز عفونی یا بیماری بوسه
  • ویروس هرپس سیمپلکس (HSV)
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
  • ویروس نقص ایمنی انسان (HIV)
  • هپاتیت ویروسی شامل هپاتیت A ، B ، C ، D و E
  • مننژیت ویروسی
  • ویروس نیل غربی
  • هاری
  • آبله

بیماری های عفونی

درمان عفونت های ویروسی

بیشتر اوقات برنامه درمان بیماری های عفونی ویروسی تا زمانی که سیستم ایمنی بدن بتواند عفونت را پاک کند روی تسکین علائم تمرکز دارد. در برخی موارد نیز ممکن است پزشک از داروهای ضد ویروسی برای از بین بردن عمل ویروسی استفاده کند. HIV ، تبخال و هپاتیت C نمونه هایی از بیماری ویروسی هستند که برای درمانشان از داروهای ضد ویروس استفاده می شود.

در برخی موارد نیز ممکن است ویروس بعد از ورود به بدن شما به حالت خفته باقی بماند و تحت شرایط خاصی دوباره فعال شود. ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) و ویروس زونا (VZV) نمونه هایی از این دسته ویروس ها هستند.

نکته مهم: به خاطر داشته باشید که آنتی بیوتیک ها در درمان عفونت های ویروسی موثر نیستند و نباید مصرف شوند.


بیشتر بخوانید: همه چیز درباره فلج اطفال


عفونت های باکتریایی

باکتری ها میکرو ارگانیسم های تک سلولی هستند که بسیار متنوعند و در اشکال و اندازه های مختلفی وجود دارند. باکتری ها در محیط های مختلفی مثل خاک، آب، داخل و یا روی بدن ما یافت می شوند و بعضی از آنها حتی می توانند در دمای بسیار بالا و شرایط سخت نیز زنده بمانند. با اینکه باکتری های زیادی در بدن ما وجود دارند اما اکثر آنها نه تنها بیماری زا نیستند بلکه برخی از آنها مثل باکتری های موجود در دستگاه گوارش به هضم بهتر و سریعتر مواد غذایی نیز کمک می کنند. با این حال ممکن است باکتری های بیماری زا هم با ورود به بدن باعث ایجاد بیماری شوند.

بیماری های عفونی

برخی از انواع عفونت های باکتریایی عبارتند از:

  • گلودرد استرپتوکوکی
  • عفونت های باکتریایی دستگاه ادراری (UTI) که اغلب توسط باکتری های کولیفرم ایجاد می شوند
  • مسمومیت غذایی باکتریایی که اغلب توسط باکتری ای کولی، سالمونلا و یا شیگلا ایجاد می شود
  • واژینوز باکتریایی
  • سوزاک
  • سفلیس
  • بیماری سل
  • سیاه سرفه
  • ذات الریه پنوموکوکی
  • مننژیت باکتریایی
  • بیماری لایم
  • وبا
  • کزاز
  • سیاه زخم

بیماری های عفونی

درمان عفونت های باکتریایی

عفونت های باکتریایی اغلب با آنتی بیوتیک درمان می شوند. آنتی بیوتیک ها داروهایی هستند که جلوی رشد باکتری ها را می گیرند و می توانند یا به طور کامل آنها از بین ببرند و یا مانع از تکثیر باکتری ها شوند. نوع آنتی بیوتیکی که پزشک تجویز می کند ب به نوع باکتری ایجاد کننده عفونت بستگی دارد. این نکته را حتما باید به خاطر داشته باشید که مصرف بی رویه و خودسرانه آنتی بیوتیک ها باعث مقاوم شدن باکتری ها می شود و خطرات جدی تری را ایجاد می کند.

علاوه بر این دقت داشته باشید که اگر پزشک برایتان آنتی بیوتیک تجویز کرده است باید دوره درمان آنتی بیوتیکی تان را کامل کنید حتی اگر حالتان بهتر شده باشد. قطع مصرف دارو قبل از تمام شدن دوره درمان مانع از پاکسازی کامل عفونت از بدن می شود و می تواند مقاومت آنتی بیوتیکی ایجاد کند.

عفونت های قارچی

قارچ ها گروه دیگری از موجودات زنده هستند که مخمرها و کپک ها را هم در بر می گیرند و می توانند در محیط های مختلفی مثل خاک، مناطق مربوط مثل حمام و یا در بدن رشد کنند. همه انواع قارچ ها بیماری زا نیستند و گاهی اوقات هم این قارچ ها به قدری کوچک هستند که با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند.

برخی از انواع عفونت های قارچی عبارتند از:

  • عفونت قارچی واژن
  • کرم های حلقوی
  • بیماری قارچی پای ورزشکار
  • برفک
  • بیماری آسپرژیلوزیس
  • هیستوپلاسموز
  • عفونت کریپتوکوکی
  • مننژیت قارچی

درمان عفونت های قارچی

عفونت های قارچی را می توان با استفاده از داروهای ضد قارچ درمان کرد. نوع داروی تجویز شده بستگی به نوع عفونت قارچی شما دارد. به عنوان مثال برای درمان کرم های حلقه ای یا بیماری پای ورزشکار پزشک از کرم های ضد قارچ موضعی استفاده می کند. از داروهای خوراکی ضد قارچ نیز می توان برای درمان عفونت قارچی استفاده کرد. در مواردی که عفونت شدید است ممکن است به داروهای ضد قارچ داخل وریدی نیاز باشد.

عفونت های انگلی

انگل ها موجوداتی هستند که برای ادامه حیات باید در بدن یک ارگانیسم میزبان زندگی و از مواد غذایی بدن او استفاده کنند.

بیماری های عفونی

سه نوع انگل وجود دارد که می تواند باعث ایجاد بیماری در انسان شود:

  • تک یاخته ها که موجودات تک سلولی و کوچکی هستند
  • کرم ها که کمی بزرگترند
  • انگل های خارجی مثل کک، کنه و پشه

برخی از انواع عفونت های ناشی از انگل ها عبارتند از:

  • مالاریا
  • توکسوپلاسموز
  • تریکومونیازیس
  • ژیاردیازیس
  • عفونت ناشی از کرم های نواری
  • عفونت ناشی از کرم های حلقوی
  • شپش سر و ناحیه تناسلی
  • گال
  • لیشمانیاز

درمان عفونت های انگلی

درست مثل عفونت های ناشی باکتری ها و قارچ ها، برای درمان عفونت های انگلی نیز داروهای خاصی وجود دارد که پزشک بر اساس نوع انگل ایجاد کننده عفونت آن را تجویز می کند. با این حال هیچ واکسنی برای پیشگیری از عفونت های انگلی وجود ندارد. از آنجایی که این نوع عفونت از طریق مصرف آب یا غذای آلوده منتقل می شود بسیار مهم است که از نوشیدن آب و خوردن غذایی که احتمال آلودگی در آن وجود دارد جدا خودداری کنید. گربه ها نیز می توانند عفونت توكسوپلاسموز را منتقل کنند که برای خانم های باردار خطرناک است.

عفونت های پریون

پریون در واقع نوعی پروتئین است نه یک ارگانیسم زنده. پریون ها می توانند روی ساختار طبیعی پروتئین های بدن تاثیر منفی بگذارند و شکل طبیعی آن را بر هم بزنند. علاوه بر این ممکن است پریون ها باعث بروز مشکلاتی مثل زوال عقل یا مشکلات مربوط به راه رفتن و صحبت کردن شوند. بیماری های پریون بسیار نادرند. برخی از انواع این بیماری ها به طور ارثی به فرد منتقل می شود اما برخی دیگر از راه مصرف آب یا غذای آلوده سرایت می کنند و باعث ایجاد عفونت می شوند. از جمله عفونت های ناشی از پریون ها می توان به جنون گاوی و بیماری کورو اشاره کرد.

درمان عفونت های پریون

در حال حاضر هیچ درمانی برای بیماری های پریون وجود ندارد. با این حال می توان با مصرف برخی داروهای خاص سرعت پیشرفت بیماری را کند کرد.

تشخیص بیماری های عفونی

برای تشخیص بیماری های عفونی پزشک از تصویربرداری های آزمایشگاهی استفاده می کند.

به طور کلی از روش های زیر برای تشخیص این بیماری ها استفاده می شود:

تست های آزمایشگاهی

بسیاری از بیماری های عفونی نشانه ها و علائم مشابهی دارند. بنابراین پزشک با استفاده از نمونه مایعات بدن مثل خون می تواند عامل و میکروب خاص ایجاد کننده بیماری را تشخیص بدهد. این امر در تعیین روش درمان به پزشک کمک می کند.

تست های آزمایشگاهی متداول برای این کار عبارتند از:

آزمایش خون

برای این کار تکنسین مسؤل با وارد کردن سوزن سرنگ به داخل رگ از شما نمونه خون می گیرد.

آزمایش ادرار

این نوع آزمایش کاملا بدون درد است و فقط کافیست نمونه ادرارتان را در ظرف مخصوصی که به شما داده می شود بریزید. برای جلوگیری از آلودگی احتمالی نمونه ادرار، از قبل به شما آموزش داده می شود که ابتدا ناحیه تناسلی را با یک تمیز کننده کاملا پاک کنید و بعد نمونه را جمع آوری کنید.

کشت گلو

در این نوع آزمایش با استفاده از سواب استریل از برخی مناطق مثل گلو و یا سایر قسمت های مرطوب بدن نمونه برداری می شود.

بیماری های عفونی

نمونه مدفوع

در این نوع نمونه برداری از شما خواسته می شود مقداری از مدفوعتان را در ظرف مخصوصی که به شما داده می شود قرار بدهید تا آزمایشگاه بتواند آن را از نظر وجود انگل و سایر موارد عفونت زا بررسی کند.

مایع مغزی نخاعی (پونکسیون کمری)

در این روش با استفاده از یک سوزن که با دقت بین استخوان های ستون فقرات وارد می شود از مایع مغزی نخاعی بدن نمونه برداری می کنند. برای این کار از شما خواسته می شود که به پهلو دراز بکشید و زانوهایتان را به داخل و به سمت قفسه سینه جمع کنید.

اسکن های تصویربرداری

در این آزمایشات از روش های مختلف عکس برداری مثل اشعه ایکس، توموگرافی کامپیوتری ( سی تی اسکن) و تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI) برای تشخیص عامل عفونت استفاده می شود.

بیوپسی

در این روش از بافت اندام داخلی نمونه کوچکی برای آزمایش گرفته می شود. به عنوان مثال از بیوپسی ریه برای تشخیص انواع قارچ هایی که باعث ایجاد پنومونی می شوند استفاده می کنند.

پیشگیری از بیماری های عفونی

وقتی بیمار می شویم بدن به طور خودکار پادتن هایی تولید می کند که با عامل بیماری زا مقابله می کنند. آنتی بادی هایی که در طول بیماری تولید می شوند حتی بعد از بهبودی و درمان بیماری هم باقی می مانند تا از بدن در برابر ابتلای دوباره به همان بیماری محافظت کنند. اما لزومی ندارد که حتما به یک بیماری مبتلا شوید تا بدن بتواند خودش را در برابر آن ایمن کند. این مصونیت را می توان از طریق ایمن سازی نیز به دست آورد.

مصونیت از طریق ایمن سازی

ایمن سازی در برابر بیماری ها از طریق واکسیناسیون انجام می شود. در این روش واکسن  بیماری به بدن وارد می شود و بعد بدن در برابر آن واکنش ایمنی نشان می دهد؛ درست مثل وقتی که شما به طور طبیعی به بیماری مبتلا شده باشید. واکسن در واقع حاوی آنتی ژن ها یا قسمت های از آنتی ژن های بیماری زاست؛ با این تفاوت که میکروب های موجود در واکسن یا کشته شده اند یا به شدت ضعیف شده اند و نمی توانند بیماری ایجاد کنند.

واکسن ها از طریق فریب دادن بدن و تولید پادتن در برابر بیماری عمل می کنند و باعث می شوند بدنتان در مقابل بیماری ایمن شود. مصونیت از طریق واکسیناسیون خطری برای فرد ایجاد نمی کند و عوارض جانبی خطرناک و تهدید کننده ای هم به دنبال ندارد. اگر فرد واکسینه شود و در آینده دوباره در معرض ابتلا به همان بیماری قرار بگیرد سلول های ایمنی خاصی مانع از بروز عفونت در بدنش می شوند و به این ترتیب جلوی بیماری را می گیرند.

با این حال باید بدانید که برخی واکسن ها به طور مادام العمر کار نمی کنند. واکسن هایی مثل واکسن کزاز باید هر ده سال یک بار برای بزرگسالان تمدید شوند تا بدن را در برابر ابتلا به آن ایمن کنند. فرقی نمی کند که چند ساله باشید؛ در هر سنی که باشید واکسیناسیون بهترین، طولانی مدت ترین و ماندگارترین راه ایمن سازی و محافظت در برابر بیماری های مختلف است.

بیماری های عفونی

برخی از بیماری هایی که از طریق واکسیناسیون قابل پیشگیری هستند می توانند بسیار جدی و خطرناک باشند و اگر کسی به آنها مبتلا شود احتیاج به بستری شدن در بیمارستان پیدا می کند. این مساله به خصوص در مورد نوزادان و خردسالان که آسیب پذیرتر هستند مهم تر است. واکسیناسیون به موقع کودکان موضوع بسیار مهمیست که حتما باید به آن توجه کرد تا از بروز بیماری های احتمالی جلوگیری شود. واکسیناسیون و ایمن سازی بدن نه فقط در دوران کودکی بلکه در بزرگسالی نیز نقش مهمی دارد و کمک می کند که شما دوران سالمندی سالم و بی خطری داشته باشید.

بزرگسالانی که در کودکی واکسن دریافت نکرده اند بیش از سایرین در معرض ابتلا به بیماری های قابل پیشگیری از طریق واکسیناسیون قرار دارند. علاوه بر این ممکن است آنها دیگران را هم آلوده کنند. به عنوان مثال اگر فردی در بزرگسالی به سرخک، اوریون یا سیاه سرفه مبتلا شود می تواند آن را به نوزادانی که هنوز به طور کامل ایمن سازی نشده اند نیز انتقال بدهند. از زمان کشف و شناسایی واکسن بسیاری از بیماری های جدی و مهم تحت کنترل قرار گرفته اند.

به طور کلی ایمن سازی و واکسیناسیون می تواند از شما در برابر ابتلا به بیماری های زیر محافظت کند:

  • عفونت خون
  • دیفتری
  • عفونت گوش
  • هموفیلوس آنفلوآنزا نوع B
  • هپاتیت A
  • هپاتیت B
  • ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
  • آنفلوانزا
  • سرخک
  • مننژیت
  • اوریون
  • سیاه سرفه
  • ذات الریه
  • فلج اطفال
  • روتاویروس
  • سرخچه
  • کزاز
  • آبله مرغان

بیماری های عفونی


بیشتر بخوانید: ویروس سرخک – علائم، سیر و درمان


توصیه هایی به مسافران برای پیشگیری از بیماری های عفونی

اگر نکات بهداشتی را رعایت کنید می توانید مطمئن باشید باشید که سلامتی تان در طول سفر به خطر نمی افتد. بیشتر بیماری های عفونی که مسافران به آنها مبتلا می شوند مواردی خفیف و جزئی هستند اما برخی موارد هم ممکن است شدید یا حتی کشنده باشد. بیماری های عفونی در نقاط مختلف دنیا متفاوتند و اقدامات پیشگیرانه ای که باید انجام بدهید به محل مسافرتتان بستگی دارد.

اما به طور کلی قبل از سفر باید موارد زیر را در نظر بگیرید:

  • آب و هوای محلی
  • حشرات و انگل ها
  • بهداشت منطقه مورد نظر

نکات مهم قبل از سفر

قبل از اینکه به مسافرت بروید بهتر است با پزشکتان ملاقاتی داشته باشید و یا اینکه ۴ تا ۶ هفته قبل از عزیمتتان به یک کلینیک درمانی مراجعه کنید. ممکن است که نیاز به واکسیناسیون داشته باشید. برخی از این کارها به زمان نیاز دارند. علاوه بر این ممکن است به شما گفته شود که باید واکسن هایتان را تمدید کنید.

به عنوان مثال ممکن است برای بیماری های زیر به تمدید یا تقویت واکسن نیاز پیدا کنید:

علاوه بر این ممکن است در برخی مناطق خطر ابتلا به بعضی از بیماری های عفونی زیاد باشد و نیاز به واکسیناسیون پیدا کنید.

این بیماری ها عبارتند از:

برای ورود به برخی کشورها نیاز است که مدارک واکسیناسیونتان را همراه داشته باشید. به عنوان مثال برای ورود به برخی کشورهای آفریقایی و آمریکای جنوبی حتما باید واکسن تب زرد را دریافت کرده باشید. حجاجی که قصد ورود به کشور عربستان را دارند حتما باید از قبل در برابر مننژیت واکسینه شوند.

بیماری های عفونی

به طور کلی افرادی که باید حتما در برابر بیماری های مختلف واکسینه شوند عبارتند از:

  • کودکان
  • افراد مسن
  • افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف یا بیماران مبتلا به HIV
  • افرادی که ممکن است با حیوانات خاصی در تماس باشند
  • زنان باردار و شیرده

توصیه هایی برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا

مالاریا نوعی بیماری جدی است که از راه نیش پشه برخی پشه ها منتقل می شود. این بیماری عمدتا در آب و هوای گرمسیری و نیمه گرمسیری شیوع دارد و باعث بروز علائمی مثل تب بالا، لرز، علائم آنفولانزا و کم خونی شود. اگر قرار است به مناطقی که در آنها مالاریا شایع است مسافرت کنید به مصرف داروهای پیشگیری کننده از این بیماری نیاز دارید. این داروها را باید قبل از سفرتان، در طول سفر و مدت کوتاهی بعد از سفرتان مصرف کنید.

توصیه هایی برای پیشگیری از ابتلا به ویروس زیکا

زیکا نام ویروسی است که از طریق نیش پشه های آلوده به انسان منتقل می شود. علائم آلودگی به این ویروس شامل تب، درد مفاصل، بثورات پوستی و قرمز شدن چشم (ورم ملتحمه) می باشد. پشه های منتقل کننده این ویروس از نوع همان پشه هایی هستند که می توانند ویروس بیماری تب دنگی و چیکونگونیا را نیز منتقل کنند. تا به حال هیچ واکسنی برای بیماری زیکا ساخته نشده. همچنین گفته می شود که بین مادران مبتلا به عفونت زیکا و نوزادانی که میکروسفالی و سایر نقص های مادرزادی متولد می شوند ارتباطی وجود دارد.

ویروس زیکا می تواند در طول بارداری یا زایمان از طریق مادر آلوده به ویروس به نوزاد نیز منتقل شود. علاوه بر این ویروس زیکا از طریق تماس جنسی و انتقال خون آلوده نیز سرایت می کند. تا قبل از سال ۲۰۱۵ این ویروس عمدتا در آفریقا، کشورهای جنوب شرقی آسیا و جزایر اقیانوس آرام یافت می شد.

بیماری های عفونی

اما الان در بسیاری از کشورها از جمله موارد زیر نیز این ویروس وجود دارد:

  • برزیل
  • جزایر کارائیب
  • آمریکای مرکزی
  • مکزیک
  • آمریکای شمالی
  • آمریکای جنوبی
  • پورتوریکو

اگر قصد مسافرت به هر یک از کشورهای گفته شده را دارید باید خودتان از گزش پشه ها دور نگه دارید. علاوه بر این توصیه می شود از برقراری تماس جنسی محافظت نشده (بدون کاندوم) خودداری کنید. برای جلوگیری از گزش توسط پشه ها و حشرات دیگر نکاتی را رعایت کنید.

وقتی بیرون از منزل هستید از حشره کش ها و محصولات دفع کننده پشه ها و حشرات مختلف استفاده کنید. البته باید در مصرف این محصولات احتیاط کنید چون حاوی مواد شیمیایی مضر هستند. موقع خواب از پشه بند و توری های مخصوص جلوگیری از ورود پشه ها استفاده کنید. در طول روز و مخصوصا هنگام غروب شلوار و پیراهن های آستین بلند بپوشید. فقط در مکان های مطمئن و غربال شده بخوابید و عطر نزنید.

بیماری های عفونی


بیشتر بخوانید: بیماری حصبه یا تب تیفوئید چیست؟ + درمان خانگی آن


توصیه های مهم به مسافران درباره آب و غذا

نوشیدن آب آلوده به راحتی می تواند بیماری های عفونی را به شما انتقال بدهد. مصرف غذاهای خام و خوب پخته نشده نیز احتمال ابتلا به این بیماری ها را افزایش می دهد.

توصیه می شود که از مصرف غذاهای زیر خودداری کنید:

  • مواد غذایی پخته شده که مدتی کنار گذاشته شده و سرد شده اند ( مثل غذاهای فروشگاه های خیابانی)
  • میوه هایی که با آب تمیز شسته نشده اند و پوست گرفته شده اند
  • سبزیجات خام
  • سالاد
  • فراورده های لبنی غیر پاستوریزه مثل شیر و پنیر

نوشیدن آب تصفیه نشده و آلوده منجر به عفونت می شود. توصیه می شود فقط از مایعات زیر استفاده کنید:

  • بطری های باز نشده آب، آب میوه، نوشابه و آب معدنی
  • نوشیدنی های تهیه شده از آب جوش مثل چای و قهوه

توصیه می کنیم در نوشیدنی هایتان از یخ استفاده نکنید مگر اینکه مطمئن باشید از آب تصفیه شده تهیه شده است. اگر به آلودگی آب مشکوکید می توانید آن را با جوشاندن یا استفاده از فیلترهای آب تصفیه کنید.

توصیه های بیشتر برای پیشگیری از ابتلا به بیماری های عفونی

به طور مرتب دست هایتان را با آب و صابون بشویید. در رودخانه های آب شیرین، نهرها و یا رودخانه هایی که فاضلاب یا مدفوع حیوانات در آنها وجود دارد شنا نکنید. شنا کردن در استخرهای کلردار بیشتر اوقات امن است و منجر به بیماری نمی شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر در طول مسافرتتان دچار اسهال شدید به پزشک مراجعه کنید. معمولا اسهال با مصرف مایعات و استراحت برطرف می شود اما در موارد شدیدتر ممکن است پزشک برایتان آنتی بیوتیک تجویز کند.

به طور کلی در موارد زیر حتما به پزشک مراجعه کنید:

  • اگر دچار اسهال شده اید و درمان نمی شود
  • اگر تب بالا دارید و یا بدنتان دچار کم آبی شده است

درمان ضد میکروبی بیماری های عفونی

ضد میکروب به ماده ای گفته می شود که باعث از بین رفتن و یا متوقف شدن رشد میکرو ارگانیسم هایی مثل باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و انگل ها می شود. داروهای ضد میکروبی برای جلوگیری از رشد این میکرو ارگانیسم ها و یا از بین بردنشان استفاده می شوند. ضد عفونی کننده ها نیز نوعی مواد ضد میکروبی هستند که روی اجسام غیر زنده و یا خارج از بدن استفاده می شوند تا میکروب ها را از بین ببرند.

قدمت ضد میکروب ها به مشاهدات علمی پاستور و ژوبرت برمی گردد. این دو دانشمند در تحقیقاتشان متوجه شدند که یک نوع باکتری می تواند از رشد نوع دیگری جلوگیری کند. البته آنها در آن زمان نمی دانستند که دلیل موفقیت یک باکتری در از بین بردن دیگری تولید آنتی بیوتیک است. در واقع آنتی بیوتیک ها موادی هستند که توسط یک میکرو ارگانیسم تولید می شوند و میکرو ارگانیسم دیگری را از بین می برند یا جلوی رشد آن را می گیرند اما در حال حاضر به هر ماده ای که بتواند بدن را از عفونت باکتریایی خلاص کند آنتی بیوتیک گفته می شود.

بیماری های عفونی

کشف داروهای ضد میکروبی مثل پنی سیلین و تتراسایکلین راه را برای سلامتی میلیون ها نفر در سراسر جهان هموار کرد. قبل از کشف پنی سلین در اوایل دهه ۱۹۴۰ به عنوان یک درمان پزشکی ثابت، هیچ راهی برای درمان سوزاک، گلودرد استرپتوکوکی و یا ذات الریه وجود نداشت. بیماران مبتلا به زخم های عفونی یا مجبور می شدند به قطع عضو تن بدهند و یا خیلی زود جانشان را از دست می دادند اما الان اکثر بیماری های عفونی با مصرف یک دوره کوتاه داروهای ضد میکروبی به راحتی قابل درمان هستند.

انواع درمان های ضد میکروبی

برای اینکه پزشک بداند دقیقا باید از چه نوع داروی ضد میکروبی برای شما استفاده کند اول باید بفهمد عامل ایجاد کننده بیماری چه نوع میکروبیست.

به طور کلی درمان ضد میکروبی شامل موارد زیر است:

آنتی بیوتیک ها

از آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت های ناشی از باکتری ها استفاده می شود. پزشک بعد از تشخیص باکتری ایجاد کننده عفونت درمان آنتی بیوتیکی مناسب را شروع می کند. اگر عفونت شما ناشی از ویروس باشد آنتی بیوتیک ها هیچ اثری در بهبود بیماری تان ندارند و مصرفشان فقط باعث افزایش مقاومت باکتری ها در برابر بیماری های آینده می شود.

البته در برخی موارد تشخیص عامل بیماری کمی مشکل است؛ مثلا ذات الریه می تواند هم به دلیل ویروس ایجاد شود و هم به خاطر باکتری ها، قارچ ها و یا انگل ها. به خاطر داشته باشید که استفاده بیش از حد و بی مورد از آنتی بیوتیک ها منجر به ایجاد انواع مختلف باکتری ها می شود که این امر روند درمان بیماری ها را بسیار مشکل می کند.

ضد ویروس ها

در حال حاضر برای خیلی از بیماری های عفونی ویروسی دارو ساخته شده است.

برخی از این بیماری ها عبارتند از:

  • ایدز/ HIV
  • تبخال
  • هپاتیت B
  • هپاتیت C
  • آنفلوانزا

ضد قارچ ها

از داروهای ضد قارچ موضعی برای درمان عفونت های پوست یا ناخن ناشی از قارچ ها استفاده می شود. برخی دیگر از عفونت های قارچی مثل بیماری هایی که روی ریه ها یا غشاهای مخاطی تاثیر می گذارند با داروهای ضد قارچ خوراکی درمان می شوند. در مواردی که ارگان های داخلی بیمار به عفونت های قارچی شدید دچار شده است و به ویژه برای افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند از داروهای ضد قارچ داخل وریدی استفاده می شود.

ضد انگل ها

برخی از بیماری های عفونی مثل مالاریا بر اثر انگل های ریز ایجاد می شوند. با وجود اینکه برای درمان این بیماری ها داروهای ضد انگلی وجود دارد اما مشخص شده است که برخی انگل ها در برابر این داروها مقاومت ایجاد کرده اند و به این ترتیب درمان این بیماری ها مشکل تر شده است. در برخی موارد عفونت انگلی خود به خود و بدون نیاز به دارو برطرف می شود اما در صورتی که عفونت شدید باشند باید از داروهای ضد انگل استفاده کرد. تحقیقات نشان می دهند که مصرف برخی داروهای آنتی بیوتیک و یا ضد قارچ نیز می تواند در درمان برخی عفونت های انگلی موثر باشد.


واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی(اخبار ورزشی)

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی :مهاجم تیم ملی فوتبال ایرانسردار آزمون به حمله هواداران تیم ملی فوتبال عراق به صفحه مجازی اش در اینستاگرام واکنش نشان داد.

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی
سردار آزمون

این دیدار ۲۳ آبان و به میزبانی بصره برگزار خواهد شد.

هواداران تیم ملی فوتبال عراق قبل از این بازی به صفحه سردار آزمون حمله بردند و توهین های به این بازیکن سرشناس ایرانی داشتند که واکنش او را به دنبال داشت.

السومریه نوشت: مسی ایران با دو تصویر که منتشر کرد به رفتار هواداران عراقی واکنش نشان داد. او در تصویر اولی نوشت وقتی که هواداران عراق از همین الان دشنام می دهند و در دومی نوشت که این هم واکنش من است.

واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی
سردار آزمون استوری اینستاگرام
واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی
واکنش سردار آزمون در استوری اش

این دیدار درحالی برگزار می شود که تیم ملی فوتبال عراق با ۷ امتیاز در صدر جدول رده بندی جای دارد و ایران هم با ۶ امتیاز سوم است.

نوشته واکنش سردار آزمون به توهین هواداران عراقی اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


تاندون آشیل ضخیم ترین و قوی ترین تاندون در بدن انسان است. این تاندون عضلات پشت ساق پا (عضله دو سر گاستروکنمیوس و سولئوس) را به استخوان پاشنه پا متصل می کند. تاندون آشیل در استخوان پاشنه یا کالکانئوس قرار گرفته است. تاریخچه اسم آشیل از آن جایی نشئت می گیرد که آشیل یک قهرمان یونانی بود. او شکست ناپذیر تصور میشد اما یک نقطه ضعف داشت: پاشنه پای او. در طی جنگ تروا، تیری به پاشنه پای او برخورد می کند و به همین علت زندگی خود را از دست می دهد. این قهرمان دلیل نامگذاری آشیل پا است. در ادامه این مقاله ار بخش مقالات فیزیوتراپی و ارتوپدی موزیک دان به توضیج کامل اختلالات تاندون آشیل پرداخته و با آنها آشنا می شویم.

تاندون آشیل

عملکرد تاندون آشیل

عملکرد اصلی تاندون آشیل انتقال قدرت از عضلات ساق پا به پاشنه پا است. این کار حرکت پا را ممکن می کند. این کار برای بلند شدن پاشنه پا هنگام راه رفتن و دویدن ضروری است. تاندون آشیل در سوپیناسیون پا نیز نقش دارد. تاندون آشیل باید قادر باشد که در برابر فشار بالا ‌به خصوص هنگام پریدن مقاومت کند. برای مثال، هنگام دویدن فشاری تقریبا هشت برابر وزن تان به تاندون آشیل وارد می شود. در بین دوندگان مشکلات مربوط به تاندون یک نقطه ضعف محسوب می شود. بسیاری از ورزشکاران از درد آشیل رنج می برند.


بیشتر بخوانید: ترمیم رباط صلیبی قدامی + علل، علائم، تشخیص و درمان آن


اختلالات تاندون آشیل

بریده شدن تاندون آشیل

بریدگی تاندون آشیل پا می تواند خیلی جزئی یا بزرگ باشد، و سبب درد، ورم و به مشکل خوردن حرکت پا شود. این پارگی ها ممکن است که به طور ناگهانی اتفاق بیفتند یا به تدریج در طول زمان رخ بدهند.

پارگی تاندون آشیل

پارگی کامل تاندون آشیل پا ممکن است که سبب ایجاد صدا به همراه درد و ورم در قسمت پایین پا شود. درمان پارگی تاندون آشیل به عمل جراحی یا عدم تحرک طولانی مدت پا نیاز دارد.

التهاب تاندون آشیل (تاندونیت)

فعالیت های مکرر (همچون دویدن یا پیاده روی) به تدریج می تواند سبب التهاب انتهای تاندون آشیل پا و درد و سفت شدن در قسمت پشت پاشنه پا شود. استراحت کنید، از کمپرس یخ استفاده کنید و حرکات کششی عضلات را انجام کنید. این موارد می توانند باعث تسریع بهبود شوند.

پری تاندونیت آشیل

پری تاندونیت شبیه به تاندونیت است. اما در آن، التهاب و درد در بافت اطراف تاندون (معمولا دو یا چند اینچ بالاتر از پاشنه پا) رخ می دهد.

تاندونوز آشیل

تاندونوز آشیل عبارت است از ضخیم شدن تاندون آشیل بدون هیچ التهاب مشهودی که معمولا به علت بالا رفتن سن و استفاده بیش از حد از تاندون رخ می دهد. علیرغم ضخیم شدن، تاندون ضعیف می شود و در معرض آسیب یا پارگی بیشتر قرار می گیرد.

تاندینوپاتی آشیل

یک اصطلاح کلی است که نشان دهنده تاندونیت یا تاندونوز می باشد که روی تاندون آشیل تاثیر می گذارند.

تاندون آشیل

بورسیت آشیل یا پاشنه پا

برخی کفش ها می توانند سبب تحریک کیسه بورس شوند. کیسه بورس یک کیسه حاوی مایع در تاندون آشیل پا است. درد در قسمت پشت پاشنه پا که با پوشیدن کفش بدتر شود یکی از علائم رایج این بیماری است.

آزمایش های تاندون آشیل

بررسی فیزیکی

بررسی فیزیکی پا و پاشنه یکی از روش ها برای تشخیص منشا درد تاندون آشیل است. یکی از روش ها برای بررسی فیزیکی آشیل پا شامل معاینه و فشار دادن اطراف تاندون است تا علائم ورم، گرما، کرپیتوس (سروصدای مفاصل) و حساس شدن بررسی شوند. تمام این خصوصیات در تاندونیت حاد وجود دارند. در تاندونوز علاوه بر درد تاندون، ممکن است که تاندون ضخیم و سفت به نظر برسد. پزشک با لمس تاندون، پارگی تاندون را تشخیص می دهد. یکی دیگر از نشانه های پارگی تاندون آشیل کبودی روی تاندون است.

آزمایش تامسون

برای انجام این آزمایش، بیمار باید به شکم بخوابد یا زانوی خود را روی صندلی بگذارد، سپس پزشک عضلات ساق پا را فشار می دهد. قسمت پایین پا باید به سمت پایین خم شود، اگر این اتفاق نیفتاد، ممکن است که نشان دهنده پارگی تاندون آشیل باشد.

آزمایش خم شدن زانو (ماتلس)

در این آزمایش، بیمار به نحوی که صورتش رو به پایین باشد دراز می کشد و به آرامی زانوهای خود را در یک زاویه قائم خم می کند. در طی این حرکت، انگشتان پا باید به آرامی از پا دور شوند. اگر این اتفاق نیفتاد، ممکن است که پارگی تاندون آشیل اتفاق افتاده باشد.

MRI

در آزمایش MRI از امواج مغناطیسی با توان بالا و یک کامپیوتر برای تهیه تصاویر جزئی از پا و زانو استفاده می کنند. MRI بهترین آزمایش برای تشخیص پارگی تاندون آشیل یا سایر اختلالات است. اما ممکن است که همیشه نتواند تاندینوپاتی را تشخیص دهد.

سونوگرافی تاندون آشیل

در این آزمایش از یک لوله روی پوست استفاده می کنند تا امواج صوتی با فرکانس بالا را به پا منتقل کنند و تصویری دقیق از تاندون آشیل فراهم کنند. معمولا سونوگرافی می تواند پارگی تاندون آشیل را نشان دهد.

سی تی اسکن

دستگاه سی تی اسکنر از اشعه های ایکس گوناگون و یک کامپیوتر برای تهیه تصاویر جزئی و دقیق از زانو و پا استفاده می کند. اسکن MRI نسبت به سی تی اسکن در تشخیص مشکلات تاندون آشیل بهتر عمل می کند.

اشعه ایکس

آزمایش اشعه ایکس ساده مشکلات استخوان ها یا مفاصل پا را تشخیص می دهد اما نمی تواند مشکلات تاندون آشیل را تشخیص دهد.

تاندون آشیل

تشخیص اختلالات تاندون آشیل

وقتی به علت درد تاندون آشیل به پزشک مراجعه می کنید، پزشک اختلالات زیادی را در نظر می گیرد. برخی از این مشکلات شامل رگ به رگ شدن پا، شکستگی ناشی از فشار یا بورسیت هستند. گاهی علائم رگ به رگ شدن،‌ فشار ناشی از شکستگی و پارگی تاندون شبیه به هم هستند. در این شرایط‌، برای تشخیص درست به آزمایش اشعه ایکس نیاز است.

سایر اختلالاتی که پزشک مد نظر می گیرد شامل این مواردند:

در مثال های بالا، علاوه بر آزمایش فیزیکی از تست خون و آزمایش های تصویر برداری هم برای تایید تشخیص استفاده می کنند. برای مثال سونوگرافی داپلر می تواند لخته خون در عضلات ساق پا را تشخیص دهد. علاوه بر این، آزمایش اشعه ایکس می تواند تغییرات استئوآرتریت در پا را تشخیص دهد.

افرادی که آرتریت روماتوئید دارند سطح بالایی از (anti_CCP) دارند. به علاوه سایر علائم از جمله خستگی مفرط و درد مفاصل را تجربه خواهند کرد. اگر پزشک نگران عفونت در استخوان یا پوست نزدیک تاندون است؛ تشخیص التهاب توسط سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR) و شمارش گلبول های سفید خون می تواند سودمند باشد.

درمان تاندون آشیل

درمان توسط RICE

بسیاری از صدمات به تاندون آشیل توسط روش RICE قابل درمان است. RICE مخفف ( Rest= استراحت)،(ICE= یخ)، (Compression= کمپرس یا فشرده سازی با بانداژ) و (Elevation = بالا بردن) است.

داروهای مسکن

داروهای بدون نیاز به تجویز همچون استامینوفن (تایلنول)، ایبوبروفن (موترین) و ناپروکسن می توانند درد ناشی از مشکلات تاندون آشیل را برطرف کنند. برای دردهای شدید، تجویز مسکن قوی ضروری است.

تاندون آشیل

گرما درمانی

استفاده از روش های سرما و گرما درمانی سبب از بین رفتن درد بورسیت در نزدیکی تاندون آشیل پا می شوند.

کفش ها و آتل های مخصوص

استفاده از کفش هایی که سبب بهبود سلامت پا می شوند مانع از آسیب مداوم به تاندون آشیل می شود. استفاده از بریس و آتل های مخصوص هم می تواند مفید باشد.

فیزیکال تراپی

برای تاندونیت آشیل، وقتی پزشک احساس کرد که بیمار آماده است می تواند تمرین هایی که سبب تقویت ماهیچه ساق پا می شوند را شروع کند. کشیدن انگشتان پا، تعادل روی انگشتان پا و تمرینات کششی، تمرین های موثری در نظر گرفته می شوند. تمرین های مقاومتی و ماساژ عضلات گاستروکنمیوس و سولئوس هم گزینه درمانی مناسبی در نظر گرفته می شوند.

اگر تاندونیت آشیل دارید، حتما درباره تمرینات فیزیوتراپی با پزشکتان صحبت کنید. برای پارگی تاندون آشیل جراحی ضروری است اما برای ریکاوری کامل که می تواند ۳ تا ۶ ماه طول بکشد، فیزیوتراپی گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود.

بی حرکت بودن

بسیاری از اختلالات متوسط تا شدید تاندون آشیل نیازمند بی حرکت سازی مفصل پا هستند. این عمل نیاز به پوشیدن کفش های مخصوص، یا گچ گرفتن پا برای چندین هفته دارد.

جراحی

پارگی تاندون آشیل به ترمیم با جراحی نیاز دارد که این جراحی توسط یک جراح ارتوپد انجام می شود. در طی جراحی دو سر تاندون از هم جدا شده، دوباره به هم متصل می شوند. به یاد داشته باشید که درمان پارگی جزئی تاندون آشیل گاهی شبیه به درمان تاندونیت آشیل است. جراح تصمیم می گیرد که جراحی مناسب شرایط بیمار است یا نه.

این تصمیم به عوامل مختلفی بستگی دارد همچون شدت پارگی، سن، تاریخچه بیماری و سطح فعالیت. پارگی جزئی تاندون هم دردناک است. پس اگر پزشک تشخیص داد که جراحی گزینه مناسبی نیست، بی حرکت سازی پا همراه با فیزیکال تراپی پیشنهاد می شود تا از کاهش توانایی پا پیشگیری شود.

بستن پا

علاوه بر کاهش میزان فعالیت و استفاده از یخ روی محل مربوطه، پیشگیری از حرکت اضافی تاندون به وسیله بستن آن با بانداژ در صورتی که تاندونیت آشیل دارید گزینه مناسبی است. بعضی اوقات‌، تا زمانی که فرد جراحی پارگی تاندون آشیل را انجام دهد، جراح ارتوپد پا را با آتل بی حرکت نگه می دارد.

کفی طبی

برای تاندونیت و تاندونوز آشیل، کفی طبی برای اصلاح بدشکلی های پا استفاده می شود (برای مثال در صورتی که صاف بودن پا دلیل درد تاندون آشیل پا است). برای کسی که تاندونیت یا تاندونوز آشیل پا دارد، کفی طبی که پاشنه پا را بالا می برد می تواند از فشار وارده به تاندون بکاهد و سبب رهایی از درد شود.

تاندون آشیل

بهبود آسیب تاندون آشیل

بهتر شدن فرد بعد از درمان به شدت آسیب بستگی دارد و ممکن است چند ماه زمان ببرد. اختلالات مختلف مربوط به تاندون آشیل، با سرعت متفاوت بهبود پیدا می کنند. تا زمان بهبود آسیب می توانید تا حدی فعالیت داشته باشید. از پزشک بپرسید که چه کارهایی را می توانید انجام دهید اما در انجام آن ها افراط نکنید.

سعی نکنید که به انجام فعالیت های همیشگی و قبلی تان برگردید، تا زمانی که:

  • می توانید پای آسیب دیده را به آسانی پایی که آسیب ندیده تکان دهید.
  • پای آسیب دیده به اندازه پایی که آسیب ندیده قدرت و توانایی دارد.
  • وقتی راه می روید، می پرید و یا می دوید هیچ دردی را حس نمی کنید.

اگر قبل از ترمیم کامل تاندون آشیل خیلی خودتان را اذیت کنید، ممکن است که دوباره آسیب ببینید و درد طولانی مدتی داشته باشد.


بیشتر بخوانید: ترمیم پارگی منیسک؛ انواع، علل، تشخیص و درمان


پیشگیری از آسیب تاندون آشیل

اصلی ترین دلیل مشکلات آشیل پا نادیده گرفتن علائم اولیه و درد ناشی از مشکلات آشیل است. اگر تاندون آشیل تان درد می کند‌، باید فورا آن را درمان کنید و به میزان کافی استراحت کنید.

تمرینات کششی

تمرینات کششی قبل از ورزش برای پیشگیری از آسیب به تاندون آشیل ضروری است.

برخی از تمرینات کششی اساسی شامل این مواردند:

  • کشش تاندون آشیل
  • کشش ماهیچه ساق پا
  • کشش پلانتار فاشیا (حفظ انعطاف در پایین پا نیز می تواند به سلامت تاندون آشیل کمک کند).

باید این تمرینات را به آرامی شروع کنید و سپس سرعت تان را بالا ببرید. به طور کلی باید اول گرم کنید بعد ورزش کنید.

تمرینات مقاومتی

برخی از کارشناسان معتقدند که تمرینات مقاومتی تاندون آشیل، گاستروکنمیوس و عضله سولئوس سبب کاهش احتمال بروز تاندونیت آشیل و مانع از کشیدگی ماهیچه ساق پا می شوند.

سایر موارد

سایر مواردی که به پیشگیری از تاندونیت آشیل کمک می کنند شامل این مواردند:

  • همیشه کفش هایی بپوشید که به حفظ سلامت پا کمک کنند و پا را در وضعیت درستی نگه دارند.
  • روی سطوح سفت ندوید.
  • در هوای سرد ورزش نکنید.

اگر شما و یا فردی از اعضای خانواده درد تاندون آشیل را تجربه می کند، باید بدانید که تنها نیستید و این اختلال رایج است. خبر خوب این است که با درمان درست، اکثر افرادی که اختلالات تاندون آشیل دارند بهبود میابند.

تاندون آشیل

تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل

دو اختلالی که برای تاندون آشیل اتفاق می افتند، تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل هستند. تاندونیت آشیل شامل التهاب تاندون آشیل است. این التهاب معمولا کوتاه مدت است. اگر در طول زمان این التهاب را درمان نکنند، پیشرفت می کند و سبب بروز تاندونوز آشیل می شود. در تاندونوز، تاندون آشیل ساختار منسجم خود را از دست می دهد و شکاف های میکروسکوپی بر می دارد. گاهی این آسیب در قسمتی اتفاق می افتد که تاندون آشیل به استخوان پا متصل می شود. در موارد نادر، آسیب مزمنی که همراه با درد یا بدون آن باشد سبب پارگی تاندون پا می شود.

دلایل

تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل می توانند به علت افزایش ناگهانی فعالیت های مکرری اتفاق بیفتد که در این فعالیت ها تاندون آشیل به میزان زیادی درگیر می شود. این فعالیت ها فشار زیادی به تاندون وارد می کنند و سبب آسیب به بافت تاندون می شوند. به علت فشار مداوم به تاندون، بدن قادر به ترمیم بافت آسیب دیده نیست. بعد از مدتی ساختار تاندون تغییر می کند و سبب بروز درد مداوم می شود. ورزشکاران بیش از سایرین در خطر بروز اختلالات مربوط به تاندون آشیل قرار دارند.

تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل در افرادی (همچون کارگران) که به علت شغل شان فشار زیادی به پاهایشان وارد می شود رایج است. افرادی که اختلالاتی همچون صاف بودن کف پا دارند، به علت این که هنگام راه رفتن فشار زیادی به پاهایشان وارد می شود به میزان زیادی در معرض تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل قرار دارند. اگر این افراد کفش های نامناسب بپوشند، احتمال بروز تاندونیت و تاندونوز آشیل در آن ها افزایش پیدا می کند.

علائم

علائم مربوط به تاندونیت آشیل و تاندونوز آشیل شامل این مواردند:

  • درد، خشکی، حساس شدن و تحریک پذیری تاندون.
  • حساس شدن و گاهی درد شدید، هنگامی که دو طرف تاندون آسیب دیده اند.

وقتی این اختلالات پیشرفت کنند، تاندون بزرگ می شود و سبب ایجاد برآمدگی در قسمت های آسیب دیده بافت می شود. این موارد می توانند در هر قسمتی از تاندون اتفاق بیفتند؛ از بالای تاندون گرفته تا قسمت زیر ماهیچه ساق پا. این درد با بیدار شدن یا بعد از استراحت شروع می شود سپس با حرکت و افزایش فعالیت بدتر می شود.

پارگی تاندون آشیل چیست؟

تاندون آشیل از بافت های الیافی تشکیل شده است. این تاندون در پا قرار دارد و ماهیچه ساق پا را به پشت پاشنه پا متصل می کند. وقتی ماهیچه ساق پا منقبض می شود، تاندون آشیل سفت می شود و این امر به فرد این امکان را می دهد که بتواند روی انگشتان پا بایستد. این عملکرد برای انجام فعالیت هایی همچون پیاده روی، دویدن و پریدن ضروری است. پارگی کامل تاندون که معمولا ۲ اینچ بالاتر از استخوان پاشنه پا قرار دارد را پارگی تاندون آشیل پا می گویند.

علائم و نشانه های پارگی تاندون آشیل

  • درد ناگهانی و شدید که در قسمت پشت پا یا ساق پا حس می شود، این درد به نحوی است که گویا کسی به پشت پایتان لگد زده باشد.
  • صداهایی که هنگام راه رفتن از پا به گوش می رسند.
  • درد و فرورفتگی در تاندون حدود ۲ اینچ بالاتر از استخوان پاشنه پا
  • درد، ورم و خشکی که با ضعف و کبودی همراه است.
  • ممکن است که این درد فورا برطرف شود و گاهی تاندون ها می توانند توانایی خود را برگردانند.
  • ایستادن روی نوک پنجه پا هنگام راه رفتن اذیت کننده و غیر ممکن خواهد شد.

تاندون آشیل

دلایل پارگی تاندون آشیل

تاندون آشیل با بالا رفتن سن و عدم استفاده می تواند ضعیف شود. بعد از ضعیف شدن در برابر آسیب و پارگی قرار می گیرد. پارگی تاندون آشیل در افرادی که تاندونیت دارند رایج تر است. برخی بیماری ها (همچون آرتریت و دیابت) و داروها (همچون کورتیکواستروئیدها و برخی آنتی بیوتیک ها مثل کینولون که از جمله آن ها می توان به لووفلوکساسین [لواکویین] و سیپروفلوکساسین [سیپرو] اشاره کرد) می توانند احتمال پارگی تاندون آشیل را افزایش دهند.

پارگی تاندون آشیل معمولا در مردان ورزشکاری که میانسال هستند اتفاق می افتد. آسیب معمولا در طول ورزش هایی اتفاق می افتد که به پریدن، دویدن و چرخیدن نیاز دارند. این ورزش ها معمولا شامل تنیس، بسکتبال، بدمینتون و راکت بال هستند.

آسیب می تواند در این موقعیت ها هم اتفاق بیفتد:

  • هنگامی که فشار زیادی به پا وارد می شود در حالی که زانو در وضعیت صاف قرار دارد. برای مثال هنگام مسابقه دو یا پریدن
  • هنگامی که ناگهان لیز می خورید و به تاندون فشار زیادی وارد می شود.
  • وقتی از ارتفاع نسبتا زیادی می افتید یا پایتان را ناگهان در یک چاله قرار می دهید.

درمان پارگی تاندون آشیل

هدف درمان ایجاد طول و کشش عادی برای تاندون و فراهم کردن این امکان برای فرد است که بتواند هر آن چیزی که قبل از آسیب قادر به انجام آن بود را انجام دهد. درمان شامل محافظت از تاندون و امکان حرکت برای فرد است. محافظت برای این که به پا امکان بهبود داده شود و از آسیب دوباره پیشگیری شود ضروری است. به علاوه بعد از درمان باید به طور مرتب پای خود را تکان دهید تا از خشکی ماهیچه ها پیشگیری کنید.

گزینه های درمانی شامل روش های جراحی و غیر جراحی هستند. انتخاب گزینه درمانی به تصمیم جراح بستگی دارد. در هر دو گزینه درمانی (جراحی و غیر جراحی) باید به مدت ۶ هفته از گچ گرفتن پا یا بریس های مخصوص استفاده کرد. ممکن است نیاز باشد که گچ به فاصله ۲ تا ۴ هفته تعویض شود تا تاندون را به موقعیت عادی خود برگرداند. استفاده از فیزیوتراپی مرتب برای تسریع پروسه بهبود نیز گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود. جراح ارتوپد درباره نوع درمان و گزینه های بعد از درمان که مناسب شرایط تان هستند شما را راهنمایی خواهد کرد.

تاندون آشیل

جراحی پارگی تاندون آشیل

پارگی تاندون آشیل به جراحی برای باز کردن پوست و بخیه زدن (متصل کردن) دو سر تاندون به یک دیگر نیاز دارد. در صورتی که فرد جراحی کرده باشد، احتمال بازگشت پارگی کمتر از هنگامی است که درمان غیر جراحی صورت گرفته باشد. جراحی به فرد این امکان را می دهد که زودتر به فعالیت هایی که همیشه آن ها را انجام می داد بازگردد و انقباض ماهیچه در آن کمتر است.

مشکلات و خطرات مربوط به جراحی شامل عفونت، پارگی پوست، زخم، خونریزی، مشکلات مربوط به بیهوشی، آسیب ناگهانی به عصب ها، هزینه بالا و ایجاد لخته خون در پا هستند. برای ورزشکاران، افرادی که فعالیت فیزیکی زیادی دارند، افرادی که در تشخیص یا درمان این اختلال تاخیر داشته اند و برای آن هایی که تاندون هایشان دوباره پاره شده جراحی گزینه مناسبی در نظر گرفته می شود.


بیشتر بخوانید: آرتروز چیست؟ علل، علائم، تشخیص و درمان بیماری آرتروز


تاندینوپاتی و پارگی تاندون آشیل

تاندینوپاتی اکثرا به علت استفاده بیش از حد از تاندون یا وارد شدن فشار مکرر روی تاندون اتفاق می افتد. تاندینوپاتی می تواند سبب آسیب ناگهانی یا در موارد شدید پارگی تاندون آشیل شود. در هر دو مورد، عدم انعطاف یا خشکی تاندون آشیل سبب افزایش ریسک بروز این آسیب ها می شود. اصطلاحی که امروز برای این اختلال استفاده می شود “تاندینوپاتی” است. تاندینوپاتی مراحل مختلفی دارد. این مراحل با توجه به تغییرات تاندون در نظر گرفته شده اند. این ۳ مرحله شامل: تاندینوپاتی واکنشی، تاندون نیازمند تغییر و تاندینوپاتی تحلیل برنده هستند.

البته مشکلات تاندینوپاتی می توانند بالاتر یا پایین تر از این طیف باشند. دلیل اصلی بروز تاندونیت کاملا مشخص نیست. تاندونیت تاندون آشیل معمولا به علت فعالیت های ورزشی سنگین اتفاق می افتد. اما این اختلال در بین افرادی که ورزشکار نیستند هم وجود دارد. اصلی ترین دلیل این اختلالات، وارد کردن فشار زیاد به تاندون است. علاوه بر این باید خاطر نشان کرد که تاندونیت و تاندینوپاتی همیشه به علت ضربه اتفاق نمی افتند.

بورسیت تاندون آشیل

بورسیت آشیل اختلال رایجی در بین ورزشکاران است. کیسه بورس کیسه کوچکی است که سرشار از مایعات است. این کیسه بین تاندون و استخوان قرار دارد و در تسهیل حرکت تاندون روی استخوان نقش دارد. با آسیب مداوم، کیسه بورس ملتهب می شود. این اختلال را گاهی با تاندونیت آشیل اشتباه می گیرند. وقتی یک بیمار همزمان از تاندونیت و بورسیت رنج می برد، به آن سندرم هاگلوند می گویند.

دلیل بورسیت آشیل چیست؟

اصلی ترین دلیل بروز بورسیت آشیل استفاده بیش از حد از تاندون است که علت آن می تواند پیاده روی، دویدن یا پریدن بیش از حد باشد. پس تعجبی ندارد که بورسیت آشیل اختلال رایجی در بین ورزشکاران در نظر گرفته می شود. افزایش ناگهانی در حجم تمرینات و فعالیت بدن، بدون قرار دادن بدن در وضعیت درست می تواند احتمال بروز بورسیت آشیل را افزایش دهد.

علائم بورسیت آشیل

اصلی ترین نشانه بورسیت آشیل درد در قسمت عقبی پاشنه پا است. این درد هنگامی که فرد می دود یا روی سطوح نرم همچون ماسه راه می رود بیشتر حس می شود. وقتی فرد روی نوک پنجه پا می ایستد درد تشدید می شود. اگر قسمت آسیب دیده را لمس کنید، درد را حس خواهید کرد. بعضی از افراد نیز ورم پا را تجربه می کنند.

تاندون آشیل

درمان بورسیت آشیل

درست مثل هر آسیب دیگری، برای این اختلال هم پزشک کسی است که می تواند بهترین درمان را با توجه به شرایط تان در نظر بگیرد. اگر آسیب وارده به تاندون شدید نباشد، روش های زیادی وجود دارد که می توانید در خانه آن ها را امتحان کنید و ببینید که آیا تغییری حاصل می شود یا نه.

مراحلی برای کنترل بورسیت آشیل

مرحله ۱:

به پا استراحت بدهید. تمام فعالیت هایی که سبب تشدید درد می شوند را برای ۱ الی ۲ هفته متوقف کنید.

مرحله ۲:

از یخ استفاده کنید. سرما درمانی به کاهش ورم و درد کمک زیادی می کند. برای ۱۰ دقیقه، یخ را روی قسمتی که درد می کند قرار دهید. این کار را ۲ یا ۳ بار در روز انجام دهید. مطمئن شوید که یخ را به طور مستقیم روی پوست قرار نمی دهید چون می تواند سبب اذیت شدن پوست شود.

مرحله ۳:

از داروهای ضد التهابی همچون ایبوپروفن و آسپرین استفاده کنید تا درد و التهاب را کاهش دهید.

مرحله ۴:

سعی کنید هنگام راه رفتن با استفاده از کفی و کفش مناسب فشار وارده روی تاندون آشیل را کم کنید.

علائم این اختلال معمولا بعد از ۲ الی ۳ هفته کم می شوند. ورزش را به آرامی و به نحوی شروع کنید که سبب تشدید آسیب نشود. با ورزش های سبک مثل پیاده روی شروع کنید و سپس سراغ ورزش های سنگین تر که شامل دویدن، پریدن و چرخیدن هستند بروید. اگر احساس درد کردید، ورزش را کم یا متوقف کنید.

اگر این مراحل به کاهش علائم بورسیت آشیل کمکی نکردند، از تزریق استروئید برای کاهش التهاب در کیسه های بورس استفاده می کنند. بعد از این تزریق باید استراحت کنید، به خصوص اگر بیش از یک بار تزریق کرده باشید. اگر بورسیت آشیل با تاندونیت آشیل همراه باشد، پزشک پای شما را گچ می گیرد. در موارد نادر برای برداشتن کیسه بورس آسیب دیده، جراحی نیاز است.

 


ساری از دلیل عصبانیت رونالدو گفت(اخبار ورزشی) ساری از دلیل عصبانیت رونالدو گفت:سرمربی یوونتوس از عملکرد تیمش در دیدار برابر زسکا با وجود پیروزی راضی…


زگیل ها رشد های پوستی ای هستند که در اثر ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی وی) تحریک شده است. بیش از ۶۰ نوع از این ویروس وجود دارد که برخی از آنها تمایل به ایجاد زگیل بر روی پوست دارند. این ویروس رشد سریع سلولها روی لایه بیرونی پوست را تحریک می کند. در بیشتر موارد زگیل های معمولی به روی انگشتان، نزدیک ناخن ها یا روی دست ها ظاهر می شوند. انواع خاصی از این ویروس باعث بروز زگیل در ناحیه تناسلی می شود. در این مقاله از بخش زیبایی موزیک دان به بررسی انواع زگیل و درمان آن ها می پردازیم.

درمان زگیل

معرفی انواع زگیل

زگیل های پلانتار

این نوع زگیل معمولاً به صورت توده های هم رنگ پوست یا قهوه ای روشن ظاهر می شود که با رگ های خونی کوچک لخته شده و مانند نقاط سیاه ریز پوشیده شده اند. زگیل های پلانتار در کف پا ظاهر می شوند.

زگیل تناسلی

زگیل های تناسلی می توانند روی دستگاه تناسلی، داخل یا اطراف مقعد و یا در مهبل ظاهر شوند. آنها همچون برجستگی های کوچک هم رنگ پوست، صورتی یا قرمز رنگ به نظر می رسند. ممکن است زگیل به قسمتهای کوچک گل کلم شبیه باشد که گاها بسیار ریز هستند و دیدن آنها دشوار است.

آنها غالباً در خوشه های سه یا چهار تایی ظاهر می شوند و ممکن است به سرعت رشد و گسترش پیدا کنند. آنها معمولاً دردناک نیستند اگرچه ممکن است باعث درد خفیف، خونریزی و خارش شوند. عفونت این ویروی شایع ترین بیماری مقاربتی در آمریکای شمالی است و اشکال خاصی از این ویروس می تواند باعث سرطان دهانه رحم نیز بشود.

زگیل تخت

این نوع زگیل در نوجوانان و کودکان بیشتر از بزرگسالان شایع است. زگیل های تخت مسطح، نرم تر و کوچکتر از سایر زگیل ها هستند و عموماً روی صورت ایجاد می شوند. زگیلهای تخت همچنین می توانند روی پا نیز ظاهر بشوند، به خصوص در میان زنان.
زگیل از طریق تماس مستقیم با ویروس اچ پی وی ایجاد میشود که ویروسی مسری است. ممکن است از طریق تماس شخص به افراد دارای زگیل یا از طریق تماس مستقیم با یک شی مورد استفاده شخص مبتلا به ویروس گسترش یابد. ویروسی که باعث ایجاد زگیل می شود همچنین می تواند در نقاط دیگر بدن فرد مبتلا به زگیل گسترش یابد.

آیا زگیل مسری است ؟

زگیل آنطور که تصور می شود مسری نیست اما با تماس نزدیک پوست به پوست میتواند انتقال پیدا کند. ویروس همچنین می تواند به طور غیرمستقیم از اشیاء آلوده یا سطوح آلوده مانند منطقه اطراف استخر شنا به افراد منتقل شود. اگر پوست شما خیس یا آسیب دیده باشد بیشتر احتمال دارد به این ویروس آلوده شوید. بعد از آلوده شدن، ممکن است هفته ها یا حتی ماه ها طول بکشد تا زگیل یا ورم پا ظاهر شود.

چه زمانی باید برای درمان زگیل به پزشک معالج مراجعه کرد؟

اکثر انواع زگیل به راحتی قابل شناسایی هستند زیرا از نظر ظاهری مشخص هستند. اگر در پوست خود برآمدگی پوستی ای دارید که قادر به شناسایی اش نیستید یا نگران آنید، باید به پزشک معالج خود مراجعه کنید. پزشک عمومی شما می تواند فقط با یک نگاه ساده بگوید که آیا این زگیل است یا خیر، با توجه به جایی که روی بدن قرار دارد و تأثیر آن بر روی پوست اطرافش.
در صورت داشتن چنین زگیل هایی باید به پزشک معالج خود مراجعه کنید:

  • خونریزی می کند
  • ظاهرش تغییر می کند
  • گسترش می یابد
  • باعث درد، پریشانی یا خجالت می شود

متخصصان پوست چگونه زگیل را تشخیص می دهند؟

متخصص پوست می تواند با نگاه کردن به آن زگیل را تشخیص دهد. در موارد نادر، ممکن است متخصص پوست برای اطمینان از تشخیص خود اقدام به انجام بیوپسی پوست کند. اگر متخصص پوست نیاز به انجام بیوپسی داشته باشد زگیل را برداشته و به آزمایشگاه می فرستد.

در آزمایشگاه یک قطعه کوچک از زگیل زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار خواهد گرفت. بیوپسی یک روش ایمن و سریع برای متخصصان پوست است و نباید باعث هیچگونه اضطراب در شما بشود.

درمان زگیل

چگونگی درمان زگیل

در بیشتر موارد، زگیل های پوستی بی ضرر هستند و می توانند بدون درمان از بین بروند. با این وجود زگیل تناسلی باید توسط پزشک ارزیابی شود. بعضی اوقات، ممکن است زگیل بعد از درمان عود کند و بیش از یک نوع درمان برای از بین بردن آن لازم باشد. اگرچه پزشکان سعی می کنند به سرعت زگیل را از بین ببرند اما اکثر متد ها به چندین درمان نیاز دارند.

درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درمان زگیل  با انجماد (کرایوتراپی)

این روش با استفاده از اسپری های منجمد کننده بدون نیاز به نسخه یا توسط خود پزشک که از نیتروژن مایع برای انجماد زگیل استفاده می کند انجام شود. برای معالجه خانگی درجه حرارت باید به ۱۰۰ درجه زیر صفر برسد.

مشکل این درمان خانگی این است که ممکن است سرما تا عمق ریشه زگیل نفوذ نکند تا آن را از بین ببرد. این روش همچنین می تواند بسیار دردناک باشد و بیشتر از مدتی که پزشک می توانست آنرا درمان کند طول بکشد. هنگام اسپری تاول هایی در اطراف زگیل شکل می گیرد و بافت مرده در طی یک یا دو هفته از بین می رود.

کانتاریدین برای درمان زگیل

این ماده از سوسک آبله به دست می آید. هنگامی که روی پوست قرار می گیرد تاول هایی در اطراف زگیل ایجاد می کند. پس از گذاشتن کانتاریدین روی موضع؛ با یک باند پوشانده می شود و تاول زگیل را از روی پوست بلند می کند.

داروهای دیگر درمان زگیل

این داروها شامل بلئومایسین است که برای از بین بردن ویروس به زگیل تزریق می شود و ایمیکویمود (آلدارا و زیکمارا) که یک داروی تقویت سیستم ایمنی است که سیستم ایمنی بدن شما را تحریک می کند تا از پیشرفت ویروس زگیل جلوگیری کند و به شکل کرم تجویز می شود. اگرچه بیشتر برای زگیل دستگاه تناسلی تجویز می شود اما در انواع دیگر زگیل ها نیز تا حدودی مؤثر است.

انجام جراحی برای درمان زگیل

هنگامی که زگیل ها توسط سایر روش های درمانی برطرف نشوند، ممکن است از عمل جراحی برای قطع زگیل استفاده شود. پایه زگیل با استفاده از یک سوزن الکتریکی یا با عمل جراحی کرایو (انجماد عمیق) از بین می رود.
در جرتحی بت لیزراز پرتو شدید نور (لیزر) برای سوزاندن و از بین بردن بافت زگیل استفاده می شود.

داروهای بدون نسخه

معمولاً این روش شامل استفاده از اسید سالیسیلیک است که به صورت ژل، پماد یا لوسیون استفاده می شود و اگر به طور مرتب استفاده شود زگیل در نهایت بلند شده و می افتد. این مورد برای استفاده در مواجهه زگیل تناسلی نیست.

درمان زگیل                                                                                                                    

روش خانگی و طبیعی برای درمان زگیل

چرا مردم روش های خانگی را امتحان می کنند؟

زگیل ها رشد های بی ضرر روی پوست هستند و در اثر عفونت های ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی وی) ایجاد می شوند. زگیل مسری است آنها می توانند خود به خود از بین بروند اما این امر می تواند هفته ها، ماه ها یا سال ها طول بکشد. درمان های مرسوم شامل لایه برداری شیمیایی، جراحی، انجماد و جراحی لیزر است. این درمان ها می توانند گران باشند و باعث تحریک پوست شوند.
گزینه دیگر این است که روش های درمانی خانگی و طبیعی را امتحان کنید (توجه داشته باشید که این روش ها را هرگز برای زگیل های تناسلی و زگیل صورت استفاده نکنید). اگر روی صورت یا دستگاه تناسلی خود زگیل دارید، این روش های درمانی را امتحان نکنید. در این مناطق پوست بسیار حساس است، در عوض به پزشک مراجعه کنید.
چرا برخی درمان های خانگی ممکن است نتیجه بدهند؟

داروی ضد ویروسی طبیعی ممکن است اچ پی وی را سرکوب کند. برخی از این روش های درمانی حاوی اسیدهای طبیعی هستند که به از بین بردن پوست آلوده کمک می کنند. هدف از هر نوع درمان تغییر واکنش ایمنی بدن نسبت به ویروس است. با این وجود ویروس از بین نمی رود، بنابراین ممکن است زگیل بازگردد. بسیاری از داروهای خانگی پشتوانه علمی و اعتبار کم یا ناچیزی دارند. با این حال افراد بسیاری گزارش های مثبتی از استفاده از روش های خانگی ارائه می دهند.

داروهای خانگی درمان زگیل از آشپزخانه شما

سرکه سیب

تصور می شود که سرکه سیب طرز کاری مانند اسید سالیسیلیک دارد. اسید سالیسیلیک یک روش درمانی زگیل است که پوست آلوده را لایه برداری می کند. سرکه همچنین دارای خاصیت ضد میکروبی طبیعی است که ممکن است به مبارزه با ویروس زگیل کمک کند اما مطالعات بیشتری برای اثبات این مورد لازم است. برای امتحان کردن این روش ۲ قاشق سرکه سیب و ۱ قاشق آب را مخلوط کنید.

تکه پنبه ای را با این مخلوط خیس کنید و آن را روی زگیل قرار دهید و با یک باند بپوشانید. آن را به مدت سه تا چهار ساعت نگه دارید. همیشه سرکه سیب را با آب رقیق کنید. خاصیت اسیدی آن ممکن است باعث تحریک و سوختگی پوست شود. همچنین آن را روی زخم های باز استفاده نکنید.

درمان زگیل

پوست موز

شایع است که پتاسیم موجود در پوست موز ویروس زگیل را دفع می کند.
با این حال، هیچ تحقیقی پتاسیم را به درمان زگیل یا عفونت های ویروسی پوست مرتبط نمی کند. شواهدی علمی نیز وجود ندارد که نشان دهد پوست موز با ویروس زگیل مبارزه می کند. اما اگر می خواهید این روش را امتحان کنید، قسمت داخلی پوست موز را روی زگیل مالش دهید و این کار به طور روزانه تکرار کنید.

سیر، یک داروی خانگی سنتی

سیر سابقه ای طولانی برای بهبود شرایط پوستی مانند پسوریازیس، زخم های کلوئیدی و … دارد. همچنین برای عفونتهای باکتریایی، قارچی و ویروسی مانند زگیل نیز استفاده می شود. در یک مطالعه معتبر در سال ۲۰۱۴ عصاره سیر ظرف چهار هفته زگیل را از بین برد و زگیل ها دیگر برنگشتند.
آلیسین، ماده اصلی سیر؛ اثرات ضد میکروبی دارد و خاصیت آن از بین بردن آنزیم ها در عوامل بیماری زاست. برای درمان زگیل ها با سیر، یک حبه سیر را خرد کرده و آن را با آب مخلوط کنید سپس آن را روی زگیل بمالید و با یک باند بپوشانید. این کار را روزانه به مدت سه تا چهار هفته تکرار کنید. همچنین می توانید آب سیر یا حبه آن را روی زگیل مالش دهید.

پوست پرتقال

یکی دیگر از داروهای خانگی محبوب برای درمان زگیل پوست پرتقال است. این یک گزینه ارزان است اما هیچ پشتوانه علمی ای ندارد. این روش درمانی شامل مالیدن پوست پرتقال روی زگیل به طور روزانه است. بعد از مدتی زگیل تغییر رنگ می دهد و تیره می شود و در نهایت می افتد. این فرایند ممکن است دو هفته یا بیشتر طول بکشد.

آناناس

آناناس دارای برملین است، ترکیبی از آنزیم ها که پروتئین ها را هضم می کنند. اعتقاد بر این است که برملین با حل کردن پروتئین های ویروس زگیل، آن را از بین می برد. در حالی که داده های پزشکی خاصیت برملین را تایید می کنند اما هیچ مطالعه علمی برای از استفاده از آن برای از بین بردن زگیل صورت نگرفته است. مردم اما گزارش هایی از موفقیت آمیز بودن این روش ارائه داده اند.

یک روش این است که هر روز زگیل را با آب آناناس خیس کنید و روش دیگر مالش روزانه آناناس تازه به روی سطح زگیل است.

سیب زمینی

مردم ادعا می کنند که آب سیب زمینی می تواند زگیل را خشک کند اما هیچ مطالعه ای در مورد اثربخشی آن وجود ندارد. برای امتحان کردن این روش، یک سیب زمینی کوچک را از وسط برش دهید. قسمت بریده شده را روی زگیل مالش دهید تا با آب سیب زمینی پوشانده شود. اینکار را دوبار در روز تکرار کنید.

درمان زگیل

دارو هایی خانگی درمان زگیل از کابینت حمام شما

آلوئه ورا

مردم از ژل آلوئه ورا برای بیماری های پوستی مانند سوختگی و پسوریازیس استفاده می کنند. اگر زگیل شما خارش یا درد دارد، ممکن است ژل آن را تسکین دهد. ژل آلوئه ورا همچنین می تواند با عوامل بیماری زا از جمله ویروس ها مبارزه کند.


بیشتر بدانید: از زیاد شدن تبخال چطوری پیشگیری کنیم


یک منبع مورد اعتماد در سال ۲۰۱۶ نشان داد که این بیماری علیه ویروس تبخال سیمپلکس نوع ۱ کار می کند اما هیچ مطالعه ای در مورد اثر آن روی زگیل وجود ندارد. برای استفاده از آلوئه یک برگ از آن را جدا کنید و ژل را روی زگیل بمالید. این کار را روزانه تکرار کنید.

آسپیرین

آسپرین نیز ممکن است زگیل را از بین ببرد. ماده اصلی آن اسید سالیسیلیک است که یکی از درمان های اصلی برای از بین بردن زگیل محسوب می شود.
اسید سالیسیلیک با از بین بردن پوست آلوده کم کم زگیل را از بین می برد. تصور می شود که آسپرین نیز تأثیر مشابهی دارد. روش پیشنهادی خرد کردن قرص های آسپرین و مخلوط کردن آن با آب است. سپس خمیر را روی زگیل بمالید و روی آن را با یک باند بپوشانید.

پولیش لاک ناخن

پولیش لاک ناخن یک روش درمانی زگیل است که گفته می شود ویروس را خفه می کند، اما شواهد معتبری درباره اثربخشی آن وجود ندارد. حداقل کارایی آن این است که می تواند به عنوان یک پوشش محافظ استفاده شود. این روش شامل پوشاندن زگیل با لاک ناخن است. برخی افراد این کار را هر روز انجام می دهند در حالی که برخی دیگر روزانه دو یا سه بار این کار را انجام می دهند.

ویتامین ث

ویتامین ث خاصیت تقویت کنندگی سیستم ایمنی بدن را دارد. این ویتامین همچنین برای بهبود زخم و بافت سالم پوست ضروری است. تصور می شود که این ویتامین با ویروس زگیل مقابله می کند اما شواهد معتبری در دسترس نیست. برای امتحان کردن این روش، یک قرص ویتامین ث را خرد کرده و آن را با آب مخلوط کنید. خمیر را روی زگیل مالیده و آن را با بانداژ بپوشانید و یک شب بگذارید بماند.این کار را روزانه تکرار کنید.

برخی ادعا می کنند که آب لیمو و ویتامین ث خمیر موثری را ایجاد می کند. این می تواند به خاطر خاصیت اسیدی آب لیمو باشد. آب لیمو ممکن است باعث تحریک و اذیت پوست شود پس با احتیاط از آن استفاده کنید.

درمان زگیل

ویتامین ای

یکی دیگر از داروهای خانگی زگیل، ویتامین ای است. این ماده مغذی برای سیستم ایمنی سالم بسیار حیاتی است. تصور می شود واکنش بدن را در مقابل ویروس زگیل را بهبود بخشد اما هیچ مطالعه ای برای اثبات علمی این ادعا صورت نگرفته است. می توانید یک کپسول ویتامین را سوراخ کرده و روغن آن را روی زگیل بمالید. زگیل را با بانداژ پوشانده و آن را یک شب نگه دارید. این کار را روزانه به مدت دو هفته تکرار کنید.

دارو برای درمان زگیل

پروپولیس زنبور

زنبورهای عسل ماده ای مانند رزین بنام پروپولیس تولید می کنند. این ماده از مواد گیاهی، موم زنبور عسل، گرده و آنزیم های زنبور عسل ساخته شده است. تحقیقات نشان می دهد که پروپولیس خاصیت ضد میکروبی دارد و باعث تولید سلول های پوستی می شود. این دارو برای درمان آکنه، زخم ها و ویروس تبخال ساده کاربرد دارد. این مزایا ممکن است به بهبودی پوست آلوده و مبارزه با زگیل نیز کمک کند.

برای استفاده از پروپولیس آن را روی زگیل بمالید و با یک باند آن را بپوشانید و یک شب بگذارید. این کار را روزانه تکرار کنید. همچنین برای تقویت قوای ایمنی بدن نیز می توانید از پروپولیس زنبور استفاده کنید. این اتفاق ممکن است بدن شما را از شر زگیل نیز خلاص کند.

روغن کرچک

روغن کرچک یک داروی ضد میکروبی و ضد التهابی است. این ماده به عنوان یک درمان طبیعی برای زگیل، قارچ پوست، شوره سر و سایر شرایط پوستی استفاده میشود. هر روز روغن کرچک را روی زگیل بمالید. ممکن است دو یا چند هفته طول بکشد تا زگیل از بین برود.


بیشتر بدانید: اهمیت روغن کرچک برای مراقبت از پوست و مو


نوار چسب

نوار چسب یکی از محبوب ترین داروهای خانگی برای درمان زگیل است. پیدا کردن آن راحت و قیمت آن ارزان است. گفته می شود که چسب نواری به مرور زمان پوست آلوده را از بین می برد. تحقیقات در مورد اثربخشی نوار چسب منسوخ و بی اعتبار است. یک منبع معتبر مطالعه در سال ۲۰۰۲ دریافت که نوار مجرای مؤثرتر از انجماد است، اما یک مطالعه متناقض در سال ۲۰۰۷ معتقد است که نوار چسب بهتر نیست.

انجام تحقیقات جدید و به روز برای حصول اطمینان ضروری است. برای این روش، یک قطعه کوچک نوار چسب را روی زگیل بچسبانید. هر سه تا شش روز آن را بردارید. زگیل را در آب خیس کرده و آن را با سنگ پا یا تخته امری بسابید. به مدت ۱۰ تا ۱۲ ساعت آن را رها کنید سپس روند را تکرار کنید. اگر پوست حساسی دارید، از نوار چسب با احتیاط استفاده کنید زیرا ممکن است باعث قرمزی، سوزش و خونریزی شود.

درمان زگیل

روغن درخت چای

روغن درخت چای یک داروی ضد میکروبی قدرتمند است که برای درمان شرایط پوستی مانند آکنه و سایر عفونت های پوستی استفاده می شود. خاصیت ضد ویروسی روغن همچنین ممکن است به خلاص شدن از شر زگیل نیز به شما کمک کند.

روغن غلیظ باعث تحریک و آسیب پوست می شود، همیشه اول آن را رقیق کنید. برای این کار ۱ تا ۲ قطره روغن درخت چای را با ۱۲ قطره روغن حامل مانند روغن بادام یا روغن کرچک ترکیب کنید. ۳ تا ۴ قطره از این محلول را روی یک توپ پنبه ای ریخته و آن را به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه روی زگیل قرار دهید. این کار را دو یا سه بار در روز تکرار کنید. اگر باز هم پوستتان تحریک شد باید محلول را رقیق تر کنید.

زگیل ها معمولاً به تنهایی از بین می روند. داروهای خانگی طبیعی فقط ممکن است سرعت پیشرفت آن را کمتر کنند. با توجه به تحقیقات و شواهد، بیشتر درمان های خانگی پشتوانه ای علمی ندارند با این حال برخی ادعا می کنند که این روش های درمانی برای آنها مؤثر بوده است. همیشه ابتدا تست پچ را انجام دهید زیرا حتی درمان های طبیعی نیز می توانند باعث تحریک و آسیب پوست شوند.

اگر درمان زگیل با شکست مواجه شوند چکار باید کرد؟

در صورت عدم موفقیت این درمانها، به پزشک مراجعه کنید تا زگیل را با نیتروژن مایع منجمد کرده یا آن را با سوزن الکتریکی بسوزاند. سایر روشهای درمانی که پزشک ممکن است استفاده کند شامل :
۱. تزریق کاندیدین (عصاره ای برای تست حساسیت به مخمر کاندیدا).

۲. تزریق بلومایسین، یک ماده شیمی درمانی که در درمان سرطان مورد استفاده قرار می گیرد.

۳. درمان با یک عامل حساس کننده

۴. تخریب با جراحی

۵. کانتاریدین موضعی

۶. آلدرا؛ که یک محرک سیستم ایمنی بدن است که برای استفاده در زگیل های دستگاه تناسلی تأیید شده اما گزارش شده است که در برخی از زگیل های معمولی نیز موثر است. توجه داشته باشید که این روش بسیار گران است.

در مواردی که زگیل بسیار بزرگ و ناراحت کننده باشد، از برداشتن آن توسط جراحی یا جراحی لیزر تهاجمی به دلیل احتمال ایجاد زخم به طور کلی اجتناب می شود. از آنجا که زگیل ها توسط ویروس ایجاد می شوند ممکن است به دنبال تلاش برای برداشتن آن با جراحی یا هر نوع درمان دیگر عود کنند. در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر تاثیر واکسناسیون زگیل های جنسی بر درمان زگیل های معمولی وجود ندارد.

آیا انواع درمان زگیل موثرند؟

مهمترین مساله این است که درمان زگیل به صبر و شکیبایی نیاز دارد. این واقعیت که طیف گسترده ای از درمان های زگیل وجود دارد گواه این واقعیت است که هیچ درمان ارجحی برای این بیماری وجود ندارد. زگیل ها می توانند بدون علت مشخص شده ظاهر شوند و بدون درمان نیز از بین بروند.

زگیل ها عموما بدون درد هستند مگر اینکه در مناطقی مستعد فشار یا اصطکاک مانند کف دست و پا باشند. روشهای درمانی ممکن است چندین جلسه، طی هفته ها، ماهها یا بیشتر طول بکشند.
تقویم درمان زگیل می تواند به این شکل باشد:

۱- از زگیل چشم پوشی کنید. سرانجام آنها خود از بین می روند (اگرچه این روند می تواند مدتی طولانی حتی ماهها یا سالها طول بکشد).
۲- در مواجهه با یک مورد بدون عارضه (یک زگیل تک روی صورت یا یک یا چند مورد روی دست) برای منجمد کردن یا تخریب الکتریکی آن به پزشک مراجعه کنید. این روش ها ساده اگرچه تا حدودی دردناک هستند و ایجاد زخم نمی کنند.
۳- در مواجهه با یک مورد حاد با چند هفته درمان خانگی درمان زگیل را شروع کنید.

درمان زگیل

در اینجا چند مثال آورده شده است:

زگیل های پلانتار

زگیل های کف پا شاید به نظر برسد که عمق زیادی داشته باشند اما باز هم در لایه سطحی پوست قرار دارند. زگیل های سطحی و نازک کف پا را می توان بدون درد و خونریزی جدا کرد. اسید سالیسیلیک/لاکتیک با غلظت های پایین می تواند زگیل های عمیق تر را نیز از بین ببرد. انجماد آئروسل نیز می تواند در درمان زگیل کمک کند.

زگیل های دست

این زگیل ها معمولاً غیرقابل تحمل هستند اما دردناک نیستند. اسید سالیسیلیک اغلب می تواند زگیل را کوچک کرده و از بین ببرد. در مواجهه با زگیل های بسیار حاد با انجام درمان های جانبی درمان را از بیماری بدتر نکنید. در اینجا چند مثال آورده شده است:

زگیل زیر و اطراف ناخن

این زگیل ها در برابر درمان بسیار مقاوم هستند. یک یا دو تلاش توسط پزشک ارزش امتحان کردن دارد، اما اگر شکست بخورند، قرار دادن اسید بر روی آنها فقط باعث می شود که ظاهرا آنها خشن تر و زشت تر شود.

زگیل های موزائیک

این زگیل های ریز می توانند در خوشه های ده تایی یا صدتایی در تمام کف پا گسترش یابند. آنها معمولاً اذیت کننده نیستند و بندرت به هر نوع درمانی پاسخ میدهند اگرچه بهتر است یک یا دو تلاش برای درمان آنها انجام شود.

زگیل های تخت

برجستگی هایی کوچک، مسطح و هم رنگ پوست هستند و ممکن است در یک قسمت از بدن (به عنوان مثال روی صورت، بازوها یا کشاله ران) بروز کنند. خلاص شدن از شر آنها با استفاده از اسید سالیسیلیک رقیق یا روش های دیگر به آسانی انجام می شود اما آنها تمایل به عود دارند.

جراحی کرایو درمان زگیل چگونه انجام می شود ؟

کرایو جراحی ای دو مرحله ای است که زگیل را بدون آسیب رساندن به پوست اطراف آن از بین می برد. اولین قدم آماده سازی زگیل برای از بین بردن است که شما می توانید در این مرحله کمک کنید. مرحله دوم انجماد زگیل است که توسط پزشک در مطب وی انجام خواهد شد. قبل از اینکه زگیل به طور کامل برطرف شود ممکن است نیاز به چندین جلسه انجماد داشته باشد.

درمان زگیل

آماده کردن زگیل برای منجمد کردن آن شامل چه مراحلی است ؟

شما باید کارهایی را به تنهایی در خانه انجام دهید تا زگیل برای برداشتن آماده شود. انجام این کارها قبل از مراجعه به مطب پزشک شما می تواند تعداد جلسات انجماد مورد نیاز را کاهش دهد. برای آماده سازی باید موارد زیر را انجام دهید:

۱. هر شب به مدت ۲ هفته، زگیل را با آب و صابون تمیز کنید و ژل اسید سالیسیلیک ۱۷ درصد روی آن بگذارید.
۲. بعد از قرار دادن ژل، زگیل را با یک قطعه از پد سالیسیلیک اسید ۴۰ درصدی بپوشانید. پد را طوری جدا کنید که کمی بزرگتر از زگیل باشد. پد دارای پشتی چسبنده است که به قرار گرفتن آن روی زگیل کمک می کند.
۳. پد را ۲۴ ساعت روی زگیل بگذارید. اگر ناحیه بسیار دردناک یا قرمز شد، استفاده از ژل و پد را متوقف کنید و با مطب پزشک خود تماس بگیرید.
۴. بعد از برداشتن پد، ناحیه را با آب و صابون تمیز کنید، ژل بیشتری را روی زگیل قرار دهید و روی آن یک پد دیگر بگذارید. اگر در طول روز بسیار فعال هستید و پد از روی زگیل جدا می شود می توانید در طول روز زگیل را بدون پوشش گذاشته و فقط در شب ها پد را روی آن بگذارید.

مرحله بعد درمان زگیل

بعد از گذشت ۲ هفته از این درمان، زگیل شما سفید می شود و پف می کند. سپس پزشک شما می تواند لایه سفید پوست را که روی زگیل پوشانده شده را برداشته و از جراحی کرایو برای انجماد ریشه زگیل استفاده کند. اگر پوست شما در برابر سرما واکنش نشان می دهد قبل از عمل جراحی به پزشک خود بگویید.

کرایو می تواند اذیت کننده باشد اما معمولاً خیلی دردناک نیست. انجماد خود تا حدی باعث بی حسی می شود. هنگامی که پزشک شما ابزار را روی پوست شما قرار داد تا زگیل را منجمد کند احساس می کنید مکعب یخی به پوست شما چسبیده است. پس از خشک شدن پوست اما ممکن است احساس سوزش کنید.

بهبودی بعد از عمل جراحی معمولاً طولی نمی کشد. احتمالاً در حین بهبودی می توانید تمام فعالیتهای معمول خود را از جمله استحمام را از نو انجام دهید. جراحی کرایو جای زخمی بجا نمی گذارد فقط ممکن است بعد از بهبودی، ناحیه پوست درمان شده کمی روشن تر از پوست اطراف آن باشد.


بیشتر بدانید: آیا میدانید زگیل ناحیه تناسلی خطرناکتر از ایدز است


درمان زگیل های تناسلی چگونه انجام می شود؟

زگیل های تناسلی باید توسط پزشک معالجه شوند. زگیل در ناحیه تناسلی قابل برداشتن است اما درمانی برای عفونت ویروسی که باعث ایجاد زگیل می شود وجود ندارد. این بدان معنی است که ممکن است زگیل حتی بعد از برداشته شدن دوباره برگردد.

زندگی کردن با زگیل

بیشتر اوقات، درمان زگیل موفقیت آمیز است و زگیل به خوبی جدا می شود. سیستم ایمنی بدن شما معمولاً می تواند از شر بخش های کمی از زگیل که پس از درمان باقی مانده است خلاص شود. زگیل های تناسلی به احتمال زیاد بر می گردند زیرا هیچ درمانی برای ویروس آنها وجود ندارد و همچنین احتمال بازگشت زگیل در محیط گرم و مرطوب نیز بیشتر است. اگر زگیل عود کرد به پزشک خود مراجعه کنید تا در مورد راه های دیگر درمان با آنها صحبت کنید.

درمان زگیل

آیا می توان از وقوع زگیل جلوگیری کرد ؟

اگر درحال حاضر زگیل دارید، با دستکاری نکردن آنها می توانید از گسترش آنها جلوگیری کنید. زگیل را با بانداژ بپوشانید. علاوه بر این، دست ها را تا حد ممکن خشک نگه دارید زیرا کنترل زگیل در محیط های مرطوب سخت تر است. شما هرگز نباید مناطقی را که زگیل ها در آن وجود دارد را برس کشیده یا شانه بزنید، زیرا این می تواند باعث شیوع ویروس شود. بعد از لمس هر نوع زگیل دستها را کاملاً بشویید.

برای جلوگیری از ابتلا به زگیل تناسلی، برخی از اقداماتی که می توانید انجام دهید شامل موارد زیر است:

  • پرهیز از تماس جنسی
  • استفاده از کاندوم در حین فعالیت جنسی
  • داشتن رابطه جنسی با کسی که رابطه جنسی با افراد دیگر ندارد.
  • جلوگیری از رابطه جنسی با هر کسی که علائم قابل توجهی از زگیل تناسلی دارد.


طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی (آشپزی و دسر)

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی:شب‌های طولانی پاییزی از راه رسیده است و شما نیاز به برنامه‌هایی برای سرگرم کردن خود دارید. اگر این برنامه‌ها یک نتیجه خوشمزه در پی داشته باشند، چه بهتر! ما برای شما پیشنهاد ویژه‌ای دارد؛ دسر مقوی شکلات شیر قهوه.

این دسر یک میان وعده بی‌نظیر است که هم می‌توانید به عنوان صبحانه سرو کنید و هم به عنوان یک پذیرایی شیک و متفاوت برای مهمانی‌های عصرانه میل کنید.

تهیه این دسر دو مرحله دارد. پس از آماده کردن ترکیب اولیه، لازم است رویه شکلات را هم آماده کرده و به آن اضافه کنید. با دارچین همراه شوید.

مواد لازم دسر :

 شکلات تخته

۳۰۰ گرم

 پودر شکر

 دو قاشق غذاخوری

 مغز گردو

۱۰۰ گرم

 کره

 ۵۰ گرم (معادل دو قاشق غذاخوری)

 بیسکوییت خرد شده

 پنج قاشق غذاخوری

کاکائو

دو قاشق غذاخوری

قهوه

یک قاشق غذاخوری

شیر خشک

یک قاشق غذاخوری

زرده تخم مرغ

یک عدد

مواد رویه شکلات :

 کاکائو  یک قاشق
 کره ۵۰ گرم
 پودر شکر  چهار قاشق غذاخوری
آب جوش  پنج قاشق سوپ‌خوری
 ژلاتین  یک ورق
زرده تخم‌مرغ یک عدد

طرز تهیه  شکلاتی پاییزی :

شکلات تخته را به روش بن‌ماری روی بخار، حرارت می‌دهیم تا کاملا نرم شده و به شکل مایع درآید.
کره را به پودر قند اضافه کرده و با همزن کاملا مخلوط می‌کنیم. پس از آن زرده تخم‌مرغ را به این ترکیب اضافه می‌کنیم.

حالا به ترتیب پودر کاکائو، پودر قهوه و شیرخشک را هم اضافه کنید. نوبت به شکلات تخته‌ای آب شده است؛ باید آن را هم به این مواد اضافه کنیم.

سپس بیسکوییت و گردو را هم اضافه کنید. توجه داشته باشید که برای این دسر بهتر است از بیسکوییت ساده (مانند ساقه طلایی) استفاده کنید. باید این بیسکوییت را کاملا خرد کرده و بعد به این مواد اضافه کنید.

این مواد را کاملا با هم ترکیب می‌کنیم تا مایع یکنواخت و غلیظی به دست بیاید. حالا این مواد را در یک ظرف مناسب می‌ریزیم و کاملا روی آن را صاف می‌کنیم.

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی
طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی

طرز تهیه مواد رویۀ شکلات :
کره آب کرده و تخم مرغ را مخلوط می کنیم. ژلاتین را در آب جوش می‌خوابانیم. بعد از اینکه نرم شد، آب اضافی آن را جدا می‌کنیم و پودر قند یا پودر شکر را به آن اضافه می‌کنیم.

توجه داشته باشید که پودر قند یا پودر شکر باید کاملا با ورق ژلاتین ترکیب شود. تا پس از اضافه کردن ترکیب تخم‌مرغ و کره به آن، کاملا شفاف شده و ظاهر زیبایی به دسر شما بدهد.

حالا به سراغ ترکیب آماده شده دسر می‌رویم. کافی است این مواد را پس از سرد شدن، به آن اضافه کنید. روی آن را کاملا صاف کنید. می‌توانید برای تزئین این دسر بی‌نظیر از خلال پسته یا پودر گردو و … با توجه به ذائقه‌تان استفاده کنید.

روی ظرف را با سلفون بپوشانید. سپس این ترکیب را به مدت سه ساعت در یخچال قرار دهید و سپس با یک نوشیدنی داغ میل کنید.

 

طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی
دسر شکلاتی پاییزی

 

 

 

نوشته طرز تهیه دسر شکلاتی پاییزی اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


تومورهای کارسینوئید نوعی از سرطان با رشد آهسته هستند که می توانند در قسمت های مختلفی از بدن به وجود بیایند. تومورهای کارسینوئید زیر مجموعه تومورهایی به نام تومورهای نورواندوکرین هستند که در دستگاه گوارش (معده، آپاندیس، روده کوچک، کولون یا روده بزرگ و رکتوم یا راست روده) و یا در ریه ها شروع به رشد می کنند. تومورهای کارسینوئید معمولا سبب بروز هیچ علائم و نشانه های مشهودی نمی شوند تا زمانی که بیماری پیشرفت کند. تومورهای کارسینوئید می توانند سبب تولید و ترشح هورمون هایی در بدن شوند که علائمی همچون اسهال و گرگرفتگی پوست را به همراه دارند. درمان تومورهای کارسینوئید معمولا شامل جراحی و گاهی مصرف دارو است. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به تومورهای کارسینوئید می پردازیم.

تومورهای کارسینوئید

علائم تومورهای کارسینوئید

در بیشتر موارد، تومورهای کارسینوئید سبب بروز علائم و نشانه های مشهودی نمی شوند. معمولا تشخیص علائم آن ها مبهم و سخت است. این علائم به محل ایجاد تومور هم بستگی دارند.

تومورهای کارسینوئید ریه

علائم و نشانه های تومورهای کارسینوئید ریه شامل این مواردند:

  • درد در قفسه سینه
  • خس خس سینه
  • تنگی نفس
  • اسهال
  • قرمز شدن و احساس گرما در صورت و گردن (گرگرفتگی پوست)
  • افزایش وزن، خصوصا در اطراف قسمت میانی بدن و کمر
  • نشانه های صورتی یا بنفش روی پوست که مثل ترک پوست هستند.

تومورهای کارسینوئید در سیستم گوارشی

علائم و نشانه های تومورهای کارسینوئید در سیستم گوارشی شامل این مواردند:

  • درد در ناحیه شکم
  • اسهال
  • حالت تهوع، استفراغ و ناتوانی در دفع مدفوع به علت انسداد روده
  • خونریزی رکتوم (راست روده)
  • قرمز شدن و احساس گرما در صورت و گردن (گرگرفتگی پوست)

زمان مراجعه به پزشک

اگر علائم ذکر شده و علائمی که مداوم بودند و سبب اذیت شدن تان می شدند را تجربه کردید، قرار ملاقاتی با پزشک تنظیم کنید.

علائم و نشانه های تومورهای کارسینوئید دستگاه گوارش (معده و روده)

بیشتر کارسینوئیدهای معده و روده (GI) به آرامی رشد می کنند. اگر سبب بروز علائم شوند، معمولا علائم حاصل مبهم هستند. برای تشخیص این که چه اتفاقی دارد می افتد، پزشکان در ابتدا سایر اختلالات رایج و ممکن را بررسی می کنند. همین موضوع تشخیص را به تاخیر می اندازد. گاهی تشخیص بیماری حتی چندین سال طول می کشد. اما برخی از علائم سبب تشخیص زود هنگام می شوند.

علائم با توجه به محل تومور

گاهی علائمی که فرد به علت تومور کارسینوئید GI دارد، به این بستگی دارد که تومور در چه قسمتی در حال رشد و گسترش است.

تومورهای کارسینوئید

آپاندیس

افرادی که در آپاندیس شان تومور دارند معمولا علائمی ندارند. اغلب هنگامی که آپاندیس به علت سایر مشکلات برداشته می شود به وجود تومور پی می برند. گاهی تومور ورودی بین آپاندیس و بقیه روده را مسدود می کند و سبب آپاندیسیت می شود.  علائم این اختلال شامل تب، حالت تهوع، استفراغ و دل درد هستند.


بیشتر بدانید: آپاندیس؛ علائم، عوارض جانبی، تشخیص و درمان آپاندیس


روده کوچک یا کولون

اگر تومور در روده کوچک یا کولون شکل گرفت می تواند سبب انسداد موقت روده شود. این حالت سبب انقباض عضلات شکم، دل درد، از دست دادن وزن، خستگی مفرط، نفخ‌، اسهال، حالت تهوع و استفراغ می شود. گاهی این علائم چند سال قبل از این که به وجود تومور کارسینوئید پی برده شود شروع می شوند.

این تومور به آرامی رشد می کند و سرانجام بزرگ می شود، روده را کاملا مسدود می کند و سبب دل درد شدید، حالت تهوع، استفراغ و حتی موقعیتی می شود که زندگی فرد را به خطر می اندازد. گاهی تومور کارسینوئید ورودی آمپول واتر را مسدود می کند. وقتی آمپول واتر مسدود می شود عملکرد صفرا به مشکل بر می خورد و سبب زرد شدن پوست و چشم ها (یرقان) می شود.

گاهی نیز در عملکرد پانکراس خلل وارد می شود و سبب پانکراتیت، درد در شکم، حالت تهوع و استفراغ می شود. هنگامی که لوزالمعده ملتهب می شود به این وضعیت پانکراتیت می گویند. تومور کارسینوئید گاهی می تواند سبب خونریزی روده شود. این مشکل می تواند سبب کم خونی (تعداد پایین گلبول های قرمز)، خستگی مفرط و قطعی نفس شود.

رکتوم

تومورهای کارسینوئید که در رکتوم وجود دارند معمولا با آزمایش های ساده تشخیص داده می شوند. این تومورها می توانند سبب یبوست‌، درد و خونریزی از رکتوم شوند.

معده

تومورهای کارسینوئید که در معده رشد می کنند معمولا به آرامی رشد می کنند و سبب بروز هیچ علائم خاصی نمی شوند. این تومورها معمولا هنگامی که با آندوسکوپی در حال معاینه معده برای سایر اختلالات هستند، خود را نشان می دهند. برخی از این تومورها سبب بروز علائمی همچون سندرم کارسینوئید می شوند.

علائم ناشی از هورمون هایی که توسط تومورهای کارسینوئید تولید می شوند

برخی از انواع تومورهای کارسینوئید سبب ترشح هورمون ها به جریان خون می شوند که بسته به نوع هورمون ترشح شده سبب بروز علائم متفاوتی می شوند.

سندرم کارسینوئید

از هر ۱۰ تومور کارسینوئید یکی از آن ها موادی شبیه به هورمون به جریان خون ترشح می کند و سبب سندرم کارسینوئید می شود. علائم این سندرم شامل این مواردند:

  • گرگرفتگی صورت (احساس گرما و قرمز شدن)
  • اسهال شدید
  • خس خس سینه
  • ضربان تند قلب

عواملی مثل استرس و ورزش شدید سبب تحریک این علائم می شوند. با گذر زمان، این مواد شبیه به هورمون سبب آسیب به دریچه قلب، تنگی نفس، ضعف و سوفل قلب (صدای غیر معمول قلب) می شوند. البته تمام تومورهای کارسینوئید سیستم گوارش سبب بروز سندرم کارسینوئید نمی شوند. برای مثال، تومورهای رکتوم مواد شبیه به هورمون ترشح نمی کنند و سبب بروز این علائم نمی شوند.

بیشتر اوقات سندرم کارسینوئید هنگامی اتفاق می افتد که سرطان پیشرفت کرده باشد و به سایر قسمت های بدن منتشر شده باشد. بیشتر تومورهای کارسینوئیدی که در قسمت میانی مجرای هاضمه (آپاندیس، روده کوچک، سکوم و کولون بالا رونده) وجود دارند منتشر می شوند و سبب بروز سندرم کارسینوئید می شوند.

تومورهای کارسینوئید

سندرم کوشینگ

برخی از انواع تومورهای کارسینوئید، هورمون آدرنوکورتیکوتروپین (ACTH) تولید می کنند که سبب می شود که غدد فوق کلیوی (غدد آدرنال) به میزان زیادی کورتیزول (یک نوع استروئید) ترشح کنند. این موضوع می تواند سبب بروز سندرم کوشینگ شود. علائم این سندرم شامل این مواردند:

  • افزایش وزن
  • ضعف عضلانی
  • قند خون بالا (حتی دیابت)
  • فشار خون بالا
  • افزایش موهای بدن و صورت
  • توده چربی در قسمت پشت گردن
  • تغییرات پوستی همچون ترک پوستی

سندروم زولینگر الیسون

تومور کارسینوئید می تواند سبب ترشح هورمونی به نام گاسترین شود که به معده سیگنال ترشح اسید را می فرستد. میزان زیاد گاسترین می تواند سبب سندروم زولینگر الیسون شود، که در آن معده به میزان زیاد اسید ترشح می کند. میزان بالای اسید معده می تواند سبب سوزش معده و حتی زخم معده شود. که در نتیجه سبب درد، حالت تهوع و از دست دادن اشتها می شود.

زخم های شدید معده شروع به خونریزی می کنند. اگر خونریزی خفیف باشد می تواند سبب کم خونی و بروز علائمی همچون خستگی و قطعی نفس شود. اگر خونریزی شدید باشد، سبب تیره رنگ شدن مدفوع می شود. خونریزی شدید می تواند سبب به خطر انداختن زندگی فرد شود. اگر اسید معده به روده کوچک برسد، به روده آسیب می زند و قبل این که آنزیم های گوارشی بتوانند غذا را هضم کنند آن ها را نابود می کند. این امر سبب اسهال و از دست دادن وزن می شود.

دلایل تومورهای کارسینوئید

این که چه چیزی سبب شکل گیری تومورهای کارسینوئید می شود مشخص نیست. به طور کلی سرطان هنگامی اتفاق می افتد که یک سلول دچار جهش در DNA می شود. هنگامی که سلول های سالم به طور طبیعی از بین می روند، جهش به سلول امکان ادامه رشد و تقسیم شدن را می دهد. تجمع سلول ها سبب شکل گیری تومور می شود. سلول های سرطانی به بافت های سالم اطراف حمله می کنند و به سایر قسمت های بدن منتشر می شوند.

پزشکان نمی دانند که چه چیزی سبب جهشی می شود که باعث شکل گیری تومور کارسینوئید می شود. اما می دانند که تومور کارسینوئید در سلول های نورواندوکرین رشد می کند. سلول های نورواندوکرین در بعضی از اندام های مختلف بدن وجود دارند. آن ها در عملکرد سلول های عصبی و سلول های درون ریز نقش دارند. برخی از انواع هورمون هایی که توسط سلول های نورواندوکرین تولید می شوند شامل کورتیزول، هیستامین، انسولین و سروتونین هستند.

عوامل مخاطره آمیز

عواملی که احتمال شکل گیری تومور کارسینوئید را افزایش می دهند شامل این مواردند:

بالا بودن سن

احتمال تشکیل تومور کارسینوئید در افرادی که سن بالایی دارند بیشتر از افراد جوان و کودکان است.

تومورهای کارسینوئید

جنسیت

احتمال تشکیل تومور کارسینوئید در زنان بیشتر از مردان است.

سابقه خانوادگی

اگر سابقه خانوادگی در نئوپلازی مولتیپل اندوکرین نوع یک (MEN I) وجود داشته باشد، احتمال شکل گیری تومور کارسینوئید افزایش میابد. در افرادی که MEN l دارند، احتمال شکل گیری چندین تومور در غدد درون ریز وجود دارد.

عوارض جانبی تومورهای کارسینوئید

سلول های تومور کارسینوئید می توانند هورمون و سایر مواد شیمیایی ترشح کنند و سبب بروز عوارض جانبی از جمله این موارد شوند:

سندرم کارسینوئید

سندرم کارسینوئید سبب قرمز شدن و احساس گرما در صورت و گردن (گرگرفتگی پوست)، اسهال، تنفس دشوار و سایر علائم می شود.

بیماری های قلبی ناشی از کارسینوئید

تومورهای کارسینوئید سبب ترشح هورمونی می شوند که موجب ضخیم شدن دیواره حفره های قلب، دریچه ها و رگ های خونی می شود. این اختلال ممکن است که سبب نارسایی قلبی شود و نیاز به تعویض دریچه قلب وجود داشته باشد. بیماری های قلبی ناشی از کارسینوئید معمولا با مصرف دارو قابل کنترل هستند.

سندرم کوشینگ

تومور کارسینوئید ریه می تواند میزان زیادی هورمون ترشح کند و سبب شود که بدن هورمون کورتیزول زیادی ترشح کند.

تومورهای کارسینوئید چگونه تشخیص داده می شوند؟

خیلی مواقع این تومورها به طور اتفاقی شناسایی می شوند. ممکن است که پزشک هنگامی که در حال انجام آزمایش برای بررسی سایر بیماری هاست، متوجه آن ها شود. اگر به خاطر داشتن علائم تومور کارسینوئید به پزشک مراجعه کرده اید ممکن است که پزشک برای بررسی، برخی از این آزمایش ها را انجام دهد:

نمونه برداری

پزشک برخی از سلول ها را از بدن بر می دارد، سپس آن ها را زیر میکروسکوپ بررسی می کند تا ببیند که فرد سرطان دارد یا نه.

آزمایش خون و ادرار

پزشک نمونه ای از خون و ادرار را بررسی می کند و وجود هورمون و سایر موادی که تومورهای کارسینوئید ترشح می کنند (از جمله سروتونین) را در آن ها بررسی می کند.

آندوسکوپی فوقانی

در این روش پزشک از یک لوله باریک و انعطاف پذیر به نام اندوسکوپ استفاده می کند تا وجود تومور در مری، معده و روده کوچک را بررسی کند. پزشک این لوله را در دهان بیمار قرار می دهد تا بتواند دستگاه گوارشی او را بررسی کند. به علاوه به فرد دارو داده می شود تا حین انجام این پروسه اذیت نشود.

تومورهای کارسینوئید

کولونوسکوپی

پزشک یک لوله باریک و چراغ دار در مقعد فرد قرار می دهد تا رکتوم و کولون را بررسی کند. ممکن است که بافت هایی را خارج کند تا علائم سرطان را زیر میکروسکوپ بررسی کند. درست مثل آندوسکوپی، در این روش هم برای این که بیمار درد نداشته باشد به او دارو می دهند.

کپسول اندوسکوپی

در این روش، فرد یک قرص را می بلعد که این قرص یک دوربین کوچک دارد. این کار به پزشک این امکان را می دهد تا تمام قسمت های روده کوچک را بررسی کند، جایی که بسیاری از تومورهای کارسینوئید شروع به رشد کرده اند.

سی تی اسکن

این روش تصاویر جزئی از اندام های درونی بدن ایجاد می کند. این روش اندازه تومور را هم اندازه می گیرد. به علاوه بررسی می کند که آیا تومور به کبد و غدد لنفاوی هم رسیده یا نه. ممکن است که پزشک رنگ مخصوصی به بیمار بدهد تا آن را بنوشد، یا آن را به رگ تزریق می کند تا تصویر دقیق تری از تومور ایجاد شود.

ام آر آی (MRI)

در این روش از امواج مغناطیسی قوی و امواج رادیویی برای ایجاد تصویری دقیق از اندام ها و ساختارهای درونی بدن استفاده می کنند. MRI می تواند سایز تومور را اندازه گیری کند. درست مثل سی تی اسکن ممکن است نیاز باشد که فرد نوعی رنگ مخصوص دریافت کند تا تصویری واضح تر ایجاد شود.

اشعه ایکس

در این روش از امواج رادیویی با دوز پایین استفاده می کنند تا به پزشک این امکان را بدهند که ساختارهای درونی بدن را بررسی کند. این روش می تواند تومور در ریه را تشخیص دهد. قبل از انجام این آزمایش، ممکن است نیاز باشد که یک مایع حاوی باریم را بخورید تا پزشک راحت تر بتواند تومور را تشخیص دهد.

اسکن رادیونوکلئید

قبل از انجام این آزمایش، مقداری مواد رادیواکتیو از طریق رگ وارد بدن فرد می شوند. این مواد، جذب تومور کارسینوئید می شوند. این آزمایش نشان می دهد که تومور در کجای بدن منتشر شده است.

بسیاری از افرادی که سندرم کارسینوئید دارند دچار اختلالات قلبی می شوند. ممکن است که پزشک پیشنهاد دهد که به متخصص قلب (کاردیولوژیست) مراجعه کنید یا این که هر ۲_۳ سال یکبار عملکرد قلب را بررسی کنید.

گزینه های درمانی تومورهای کارسینوئید

بعد از این که پزشک تشخیص داد که فرد دچار کدام نوع تومور کارسینوئید است و این تومور در کدام قسمت از بدن وجود دارد، برای درمان مناسب برنامه ریزی خواهد کرد. ممکن است که به جراحی برای برداشتن تومور نیاز باشد. نوع درمان به محلی که سرطان قرار دارد بستگی دارد.

تومورهای گوارشی (GI)

برای درمان این نوع تومورها، جراح یک برش در پوست ایجاد می کند و تومور و مقداری از بافت های اطراف آن را بر می دارد. اگر تومور در رکتوم قرار داشته باشد، از درمان با جرقه الکتریکی برای گرما دادن به تومور و از بین بردن آن استفاده می کنند. به این روش فولگوریشن می گویند.

برخی از تومورهای معده، اثنی عشر و رکتوم را می توان با اندوسکوپ برداشت. برای تومورهای بزرگ تر، پزشک قسمتی از معده، کولون، رکتوم را به همراه غدد لنفاوی اطراف بر می دارد.

تومورهای کارسینوئید

تومور کارسینوئید ریه

ممکن است که جراح تومور و قسمت هایی از بالا و پایین راه های هوایی را بردارد. سپس مجاری هوایی دوباره به هم متصل می شود. برای تومورهای بزرگ تر، جراح قسمتی از ریه یا همه آن را بر می دارد. علاوه بر این ممکن است که برخی از غدد لنفاوی هم خارج شوند تا مانع از انتشار تومور شوند.

تومورهای کارسینوئید در کبد

اگر سرطان منتشر شده باشد، جراح قسمت هایی که تومور قرار دارد (مثلا قسمتی از کبد) را بر می دارد. اگر سندرم کارسینوئید دارید قبل از انجام جراحی مطمئن شوید که جراح این موضوع را می داند، چون این تومور می تواند میزان زیادی از هورمون ها را در طول جراحی ترشح کند. در این صورت، قبل از انجام جراحی به شما دارو می دهند تا مانع از این اتفاق شوند.

گاهی پزشک از روش های درمانی دیگری همراه با جراحی استفاده می کند تا نتیجه بهتری ایجاد شود. گاهی اوقات ممکن است که جراحی مناسب فرد نباشد و پزشک از سایر روش های درمانی برای درمان او استفاده کند. برخی از این روش های درمانی شامل این موارد هستند:

پرتو درمانی

این روش از اشعه ایکس با انرژی بالا استفاده می کند تا سلول های سرطانی را از بین ببرد. این روش با دستگاهی بیرون از بدن انجام می شود یا پزشک از دانه های رادیواکتیو درون بدن و نزدیک تومور استفاده می کند. عوارض جانبی این نوع درمان شامل قرمز شدن محل درمان شده و خستگی مفرط هستند. اگر از این درمان برای گردن یا گلو استفاده شده باشد، ممکن است که دچار گلو درد، سرفه و تنگی نفس شوید.

شیمی درمانی

این روش، از دارو برای متوقف کردن سلول های سرطانی استفاده می کند. این داروها در قالب قرص یا به صورت وریدی در دسترس هستند. اگر بیماری منتشر شده باشد ممکن است که پزشک از این روش استفاده کند. عوارض جانبی شیمی درمانی شامل حالت تهوع، استفراغ، ریزش مو، از دست دادن اشتها و احتمال بالای عفونت هستند.

کموآمبولیزاسیون

نوعی از درمان است که برای درمان تومور کارسینوئیدی که به کبد رسیده استفاده می شود. داروهایی که در این روش استفاده می شوند به طور مستقیم از طریق لوله ای به نام کاتتر (که پزشک آن را درون شریان قرار می دهد) به کبد منتقل می شوند. این داروها مانع از انتقال خون به تومور می شوند.

هورمون درمانی

داروهایی که در این روش استفاده می شوند مانع از ترشح زیاد هورمون توسط تومور می شوند. داروهای اکتروئید و لانرئوتید، تومورهای کارسینوئید دستگاه گوارش را درمان می کنند. این داروها از طریق تزریق استفاده می شوند.

ایمنوتراپی

این داروها به سیستم ایمنی بدن کمک می کنند که بهتر با سرطان مقابله کند. در این روش ممکن است که داروهایی مثل آلفا اینترفرون دریافت کنید.

تومورهای کارسینوئید

رادیو آمبولیزاسیون

در این روش که نوع دیگری از درمان سرطان کبد است، ذرات کوچک رادیواکتیو را به خون در اطراف کبد تزریق می کنند. این ذرات در رگ های اطراف تومور گیر می افتند و سرانجام سبب از بین بردن سلول های سرطانی می شوند.

تارگت تراپی

این روش برای مقابله با ژن ها، پروتئین ها و سایر موادی که مخصوص سرطان هستند و به رشد سرطان کمک می کند از دارو استفاده می کند. برخی از این داروها مانع از رشد رگ های خونی جدید می شوند؛ چون این رگ های خونی به تومور کارسینوئید امکان باقی ماندن را می دهند.

درباره بهترین نوع درمان با پزشک تان صحبت کنید. در طول دوره درمان احساسات خود را فراموش نکنید. از حمایت عاطفی دوستان، اعضای خانواده و نزدیکان برخوردار شوید. اگر عضو گروهی شوید که افرادی با شرایط شما در آن وجود دارند تاثیر خوبی روی روحیه تان می گذارد، چون می توانید درباره تمام جنبه های بیماری، درمان و ریکاوری از آن ها سوال بپرسید.

زندگی به عنوان کسی که تومور کارسینوئید دستگاه گوارش را شکست داده است!

برای بعضی از افرادی که تومور کارسینوئید دارند، گزینه های درمانی می توانند سبب از بین رفتن و درمان سرطان شوند. تکمیل درمان می تواند پر از استرس و اضطراب باشد. بعد از اتمام دوره درمان احساس رها شدن به فرد دست می دهد اما فکر این که ممکن است دوباره سرطان برگردد ذهن او را مشغول می کند.

فکر کردن به برگشت دوباره سرطان امری عادی است. در برخی دیگر از افراد، سرطان به طور کامل از بین نمی رود. این افراد باید درمان با دارو یا دوره های شیمی درمانی، پرتو درمانی و سایر انواع درمان را ادامه دهند تا سرطان را تحت کنترل داشته باشند. این که فرد یاد بگیرد که با سرطانی که از بین نمی رود زندگی کند می تواند سخت و همراه با استرس باشد.

مراقبت های بعد از درمان

بعد از اتمام درمان، پزشک همچنان فرد را تحت نظر می گیرد. باید در تمام جلسات بعد از درمان شرکت کنید. در طول این جلسات، پزشک از شما می پرسد که آیا مشکلی دارید یا نه، شما را معاینه می کند و ممکن است که پیشنهاد دهد برای تحت نظر داشتن علائم سرطان و بررسی عوارض جانبی ناشی از درمان آزمایش دهید. تقریبا تمام انواع درمان های سرطان عوارض جانبی دارند.

بعضی از این عوارض جانبی چند هفته و چند ماه باقی می مانند و حتی ممکن است که برخی از آن ها تا طولانی مدت دوام داشته باشند. برخی از عوارض جانبی تا سال ها بعد از درمان خود را نشان نمی دهند. در صورت مشاهده اختلال یا علائم جدید، پزشک تیم درمان را در جریان قرار خواهد داد چون این علائم می توانند نشان دهنده بازگشت سرطان قبلی یا وجود سرطان جدید باشند.

آیا می توان احتمال رشد و برگشت دوباره سرطان را پایین آورد؟

اگر تومور کارسینوئید دستگاه گوارش دارید (یا داشتید) ممکن است که دنبال راه هایی باشید که بتوانید از آن ها برای کاهش احتمال رشد سرطان یا برگشت آن استفاده کنید. این روش ها شامل ورزش، استفاده از برنامه غذایی خاص و دریافت مکمل های غذایی هستند.

علاوه بر این، عادات سالمی همچون ترک سیگار، خوب غذا خوردن، داشتن فعالیت بدنی منظم و داشتن وزنی متناسب اهمیت زیادی دارند. این عادات سالم نه تنها روی کنترل تومور کارسینوئید، بلکه روی سلامت کل بدن تاثیر گذارند.

تومورهای کارسینوئید

ترک سیگار

اگر سیگار می کشید، ترک آن اهمیت زیادی دارد. اگر چه به نظر می رسد که بسیاری از تومورهای کارسینوئید دستگاه گوارش با سیگار کشیدن در ارتباط نیستند اما به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است. ترک سیگار سبب تقویت پروسه بهبود و کاهش خطر بروز سایر انواع سرطان می شود. اگر برای ترک سیگار به کمک نیاز دارید این موضوع را با پزشک تان در میان بگذارید.

مکمل های غذایی

تا کنون اثبات نشده که مکمل های غذایی (از جمله ویتامین ها، مواد معدنی و محصولات گیاهی) می توانند احتمال رشد و بازگشت دوباره تومورهای کارسینوئید دستگاه گوارش را کاهش دهند. اما این به این معنا نیست که این مکمل ها کاملا بی اثر هستند. اگر به فکر استفاده از مکمل های غذایی هستید حتما با پزشک تان در خصوص این موضوع مشورت کنید. پزشک به شما می گوید که کدام مکمل ها بدون خطر و کدام یک مضر هستند.

برنامه غذایی و مواد مغذی

تومورهای نورواندوکرین (NETs) می توانند روی برنامه غذایی، هضم و توانایی بدن برای جذب مواد مغذی تاثیر بگذارند؛ که این موضوع به نوع توموری که دارید هم بستگی دارد. برخی از مواد غذایی خاص و عادات غذا خوردن می توانند سبب تحریک علائم مربوط به تومورهای نورواندوکرین و سندرم کارسینوئید شوند. پس برنامه غذایی درست و مواد مغذی نقشی اساسی در کمک به این موارد دارند:

  • کاهش علائم مربوط تومورهای نورواندوکرین
  • کاهش محدودیت های غذایی
  • افزایش کیفیت زندگی
  • ارتقاء پاسخ به درمان

توصیه های پزشکان در خصوص برنامه غذایی با توجه به علائم بیمار متفاوت است. از پزشک بپرسید که چه برنامه غذایی ای مناسب شرایط تان است.

از دست دادن اشتها و از دست دادن وزن

به علت علائم گوناگون و عوارض جانبی ناشی از درمان، افرادی که با تومورهای نورواندوکرین زندگی می کنند اشتهای خود را از دست می دهند. این اختلال می تواند سبب از دست دادن وزن هم شود. اگر چه ممکن است که دوست نداشته باشید چیزی بخورید اما به یاد داشته باشید که دریافت مواد مغذی مناسب و داشتن وزن سالم قسمت های مهمی از پروسه ریکاوری هستند.

خوب غذا خوردن به شما کمک می کند که از نظر جسمی و ذهنی بهتر با اثرات سرطان و درمان آن کنار بیایید. درباره این که چگونه می توانید از علائم دیگر تومورهای دستگاه گوارش (همچون حالت تهوع، استفراغ، یبوست و دل درد) رهایی یابید از پزشک سوال بپرسید.

تومورهای کارسینوئید

هنگامی که اشتهای خود را از دست داده اید این نکات به دریافت مواد مغذی مورد نیاز بدن به شما کمک می کنند

  • روزانه ۵ الی ۶ وعده غذایی کوچک دریافت کنید و هنگامی که گرسنه بودید میان وعده مصرف کنید.
  • مشخص کنید که چه زمان هایی از روز گرسنه تر هستید، حتما در آن زمان ها غذا بخورید و میزان غذایی که آن زمان مصرف می کنید را محدود نکنید.
  • میان وعده های مغذی که کالری و پروتئین مناسبی دارند (همچون مغزیجات، ماست، پنیر، تخم مرغ، میلک شیک، بستنی و پودینگ) را مصرف کنید.
  • مواد غذایی مورد علاقه تان را در دسترس داشته باشید تا به عنوان میان وعده آن ها را مصرف کنید.
  • با استفاده از سس، کره، پنیر، خامه و مغزیجات، به مواد غذایی مصرفی تان کالری و پروتئین بیفزایید.
  • بین وعده های غذایی مختلف مایعات زیادی بنوشید اما بین غذا خوردن این کار را انجام ندهید. اگر در حین غذا خوردن چیزی بنوشید باعث می شود که خیلی زود احساس سیری کنید.
  • از نوشیدنی هایی که سرشار از مواد مغذی هستند همچون شیر، میلک شیک و اسموتی استفاده کنید.

مکمل پروبیوتیک

مکمل هایی که حاوی باکتری زنده و مخمر هستند، انتخاب مناسبی برای سیستم گوارشی هستند، به این مواد پروبیوتیک می گویند. مکمل های پروبیوتیک می توانند گزینه مناسبی برای افرادی باشند که دچار تومورهای نورواندوکرین هستند. مکمل های پروبیوتیک در سوپر مارکت ها در دسترس هستند و شامل نوشیدنی ماست حاوی لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم هستند.

این باکتری های “مفید” در بسیاری از فرآورده های لبنی وجود دارند و به بهبود افرادی که سندرم روده تحریک پذیر و مشکلات ناشی از تومورهای نورواندوکرین دارند کمک می کنند. هنوز مشخص نیست که مصرف مکمل های پروبیوتیک به افرادی که مشکلات مربوط به تومورهای نورواندوکرین دارند چه کمکی می کند.

یک فرضیه این است که این مکمل ها سودمند هستند چون افرادی که تومورهای نورواندوکرین دارند باکتری های “مضر” زیادی در روده خود دارند و پروبیوتیک بین باکتری های مفید و مضر توازن برقرار می کند. وجود باکتری های مضر در روده معمولا با مصرف آنتی بیوتیک درمان می شود.


رژیم اتکینز و نمونه اصلی آن برای لاغری راحت

رژیم اتکینز و نمونه اصلی آن برای لاغری راحت(تناسب اندام)

رژیم اتکینز با کاهش مصرف کربوهیدرات باعث کاهش وزن می شود در این رژیم می توان از ماهی و لبنیات پرچرب تغذیه کرد اما قند را باید بطور کل کنار گذاشت.

"<رژیم اتکینز و نمونه اصلی آن برای لاغری راحت
رژیم اتکینز و نمونه اصلی آن برای لاغری راحت

 

رژیم اتکینز و نمونه اصلی آن برای لاغری راحت چگونه با رژیم غذایی اتکینز لاغرتر شویم؟! هر آنچه که باید بدانید

رژیم اتکینز، یک رژیم کم کربوهیدرات است که معمولا برای کاهش وزن توصیه می شود.طرفداران این رژیم ادعا می کنند که شما می توانید وزن خود را کاهش دهید، در صورتی که هر چقدر بخواهید پروتئین و چربی مصرف می کنید و این تا زمانیکه از مصرف کربوهیدرات اجتناب کنید، ادامه خواهد داشت.

رژیم اتکینز

در ۱۲ سال گذشته، بیش از ۲۰ مطالعه نشان داده است که رژیم های کم کربوهیدرات بدون نیاز به شمردن و محاسبه کالری، برای کاهش وزن موثر هستند و می توانند سلامت بدن را بهبود بخشند.

 رژیم اتکینز ابتدا توسط پزشکی به نام «دکتر رابرت سی. اتکینز» طراحی شده است.کتاب او درباره رژیم اتکینز در سال ۱۹۷۲ عنوان پرفروش ترین کتاب سال را به دست آورد ؛از آن زمان به بعد، رژیم دکتر اتکینز در تمام دنیا معروف و کتاب های زیادی در مورد آن منتشر شده است.

در ابتدا این رژیم غذایی توسط مقامات بهداشت عمومی، به دلیل محتوای بالای چربی اشباع شده ناسالم تلقی شده بود، با این حال مطالعات جدید نشان می دهد که چربی های اشباع شده کاملاً بی ضرر هستند.

از آن زمان تا به حال، این رژیم غذایی به طور کامل مورد مطالعه قرار گرفته است و ثابت شده است که باعث کاهش بیشتر وزن و بهبود در سطح قند خون، کلسترول HDL خوب، تری گلیسیرید و سایر شاخص های سلامت نسبت به رژیم های کم چرب می شود. با وجود داشتن چربی زیاد، باعث افزایش کلسترول بد (LDL) نخواهد شد با این حال این اتفاق ممکن است در بعضی از افراد رخ دهد.

 دلیل اصلی این که، این رژیم برای کاهش وزن بسیار موثر هستند، کاهش مصرف کربوهیدرات و افزایش مصرف پروتئین است که باعث کاهش اشتها و کاهش کالری شما می شود( بدون اینکه ب میزان و شمارش آن فکر کنید)

رژیم غذایی و کاهش وزن اتکینز چیست و چه مراحلی دارد ؟

رژیم غذایی اتکنیز یک برنامه ۴ مرحله ای است که هر کدام از مراحل با یکدیگر متفاوت هستند.

 مرحله اول (القاء):

مصرف کمتر از ۲۰ گرم کربوهیدرات به مدت ۲ هفته. مصرف مواد غذایی دارای چربی (اشباع شده) و پروتئین به همراه سبزیجات کم کربوهیدرات.این مرحله باعث شروع فرایند کاهش وزن میشود.

 مرحله دوم (متعادل سازی):

به آرامی آجیل، سبزیجات کم کربوهیدرات و مقادیر کمی میوه به رژیم خود اضافه کنید.

 مرحله سوم (تنظیم دقیق):

زمانی که در حال نزدیک شدن به وزن مورد نظر خود هستید، کربوهیدرات های بیشتری به رژیم خود بیفزایید تا روند کاهش وزن کند شود.

 مرحله چهارم (نگهداری و تثبیت) :

در این مرحله میتوانید هرچقدر کربوهیدرات که بدنتان بدون افزایش وزن میتواند دریافت کند را بخورید. این رژیم غذایی ۴ مرحله ای کمی پیچیده است و تطابق داشتن سخت خواهد بود، اما تنها کاری که باید انجام بدهید، پیروی از برنامه غذایی است که در ادامه مقاله برای شما آورده ایم.

 بعضی از افراد ترجیح می دهند که مرحله القا را رد کنند و سبزی و میوه بسیاری بخورند، این مدل نیز بسیار تاثیرگذار و موثر بوده است.برخی انتخاب می کنند که در همان مرحله القا بمانند، و مصرف کربوهیدراتشان در پایین ترین و سطح و میزان باشد

*مواد غذایی که باید در رژیم اتکینز از مصرف آنها اجتناب کنید:

قند:نوشابه، آبمیوه، کیک، آبنبات، بستنی و…

غلات:آرد، چاودار، جو، برنج

روغن های گیاهی:روغن سویا، روغن ذرت، روغن کانولا

چربی های ترانس دار:این چربی های معمولا در غذا های فرآوری شده یافت میشوند که بر روی بسته بندی آن ها کلمه هیدروژنه نوشته شده است.

 سبزیجات پر کربوهیدرات:هویج، شلغم (فقط در مرحله القا)

 میوه های پر کربوهیدرات:موز، سیب، پرتقال، گلابی، انگور (فقط در مرحله القا)

 نشاسته:سیب زمینی، سیب زمینی شیرین (فقط در مرحله القا)

 حبوبات:عدس، لوبیا، نخود (فقط در مرحله القا)

*مواد غذایی که باید در رژیم اتکینز خود داشته باشید و مصرف کنید:

گوشت:گاو، خوک، گوسفند، بیکن

ماهی های چرب و غذا های دریایی:سالمون، قزل آلا، ساردین

تخم مرغ:به دلیل اینکه منبع غنی از اسیدهای چرب امگا است و برای سلامتی بسیار مفید می باشد.

سبزیجات کم کالری:کلم، اسفناج، بروکلی، مارچوبه

لبنیات پر چرب:کره، پنیر، خامه، ماست پر چرب

آجیل ها و دانه ها:بادام، فندق، گردو، دانه آفتابگردان

چربی های سالم:روغن زیتون، روغن نارگیل، آووکادو و روغن آووکادو

تا زمانی که وعده های غذایی خود را با پروتئین، چربی، سبزیجات و یا آجیل و برخی از چربی های سالم پر کنید، باعث کاهش وزنتان می شود، کاملا ساده است.

 نوشیدنی هایی که می توانید در طول رژیم غذایی اتکینز داشته باشید:

آب:مثل همیشه آب بهترین نوشیدنی است و باید همیشه مصرف کنید.

قهوه:قهوه دارای آنتی اکسیدان و مزایای بسیار زیادی است.

چای سبز:نوشیدنی فوق العاده سالمی می باشد.

غذاهای خوشمزه ای هستند که شما می توانید در رژیم غذایی اتکینز بخورید.

این شامل غذاهای بیکن، کرم سنگین، پنیر و شکلات تلخ است.

تعدادی از این ها دارای قند و چربی نسبتا بالایی هستند، اما، چنانچه در بخش ورزش و تناسب اندام نمناک گفته شده است هنگامی که شما در رژیم غذایی کم کربوهیدرات هستید، بدن تان چربی را به عنوان منبع انرژی دریافت می کند و اشتهای شما را کاهش می دهد، و در کل احتمال ابتلا به اضافه وزن را کاهش می دهد.

 اگر می خواهید زودتر به نتیجه برسید ۶ غذایی که در ادامه مقاله آورده شده است را امتحان کنید و در رژیم غذاییتان بگنجانید.

بعد از شروع این رژیم و گذشت زمان، کم کم کربوهیدرات را اضافه کنید، در کل این رژیم بسیار انعطاف پذیر است.

این فقط برای مرحله القای دو هفته ای است که شما باید میزان مصرف کربوهیدرات را کم کنید.

 پس از مرحله القا، می توانید به آرامی کربوهیدرات های سالم مانند:سبزیجات، میوه ها، انواع توت ها، سیب زمینی، حبوبات و دانه های سالم مانند جو و برنج را به رژیم غذایی روزانه تان اضافه کنید.

 و اگر نهایتا رژیم غذایی سابق خود را تکرار کنید، دچار افزایش وزن می شوید و این در مورد همه رژیم های غذایی صدق می کند.

غذاهای مجاز رژیم

مراحل رژیم اتکینز

رژیم اتکینز در مورد گیاهخواران به چه صورت است؟

ممکن است که این رژیم برای گیاه خواران هم اجرایی باشد، اما سخت تر خواهد بود.شما می توانید غذاهای حاوی سویا را برای پروتئین استفاده کنید و مقدار زیادی از آجیل و دانه ها را داشته باشید.روغن زیتون و روغن نارگیل نیز منابع طبیعی چربی و بسیار عالی هستند.

یک نمونه از منوی غذایی یک هفته ای رژیم اتکینز:

این منو برای مرحله القا مناسب است، اما باید مصرف میوه ها و سبزیجات بیشتری نیز داشته باشید.

 شنبه:

صبحانه:تخم مرغ و سبزیجات سرخ شده با روغن نارگیل

ناهار:سالاد مرغ با روغن زیتون و یک مشت آجیل

شام:استیک و سبزیجات

یکشنبه:

صبحانه:بیکن و تخم مرغ

ناهار:مرغ و سبزیجات باقی مانده از شب قبل

شام:چیزبرگر همراه با سبزیجات و کره

دوشنبه:

صبحانه:املت همراه با سبزیجات سرخ شده در کره

ناهار:سالاد میگو با روغن زیتون

شام:گوشت گاو چرخکرده همراه با سبزیجات

سه شنبه:

صبحانه:تخم مرغ و سبزیجات سرخ شده در روغن نارگیل

ناهار:شام مانده از شب قبل

شام:ماهی سالمون همراه با کره و سبزیجات

چهارشنبه:

صبحانه:بیکن و تخم مرغ

ناهار:سالاد مرغ با روغن زیتون و یک مشت آجیل

شام:گوشت قلقلی همراه با سبزیجات

غذای رژیم اتکینز

برنامه غذایی رژیم اتکینز

جزئیات تغذیه در رژیم اتکینز

پنجشنبه:

صبحانه:املت با سبزیجات مختلف سرخ شده در کره

ناهار:گوشت قلقلی مانده از شب قبل

شام:گوشت مورد علاقه همراه با سبزیجات

جمعه:

صبحانه:بیکن و تخم مرغ

ناهار:شام مانده از شب قبل

شام:بال مرغ کبابی، همراه با سس سالسا و سبزیجات

*مطمئن شوید که از انواع مختلف سبزیجات در رژیم خود استفاده می کنید.

 *همانطور که در بخش ورزش و تناسب اندام نمناک اشاره شده است اکثر کسانی که از این رژیم پیروی می کنند، می گویند که اشتهایشان تا حد زیادی کاهش می یابد، اما با این وجود در صورت گرسنگی می توانید از میان وعده های زیر استفاده کنید.

-میان وعده های سالم دارای کربوهیدرات کم

-باقی مانده غذاهایی که از روز یا وعده قبل مانده است

– تخم مرغ آب پز

– یک تکه پنیر

– یک تکه گوشت

– یک مشت آجیل

– ماست (یونانی)

– انواع توت ها (به سلیقه شما) و خامه

– هویج

– انواع میوه (پس از مرحله القاء)

نحوه حفظ کردن رژیم اتکینز، هنگام خوردن غذا در بیرون از منزل و رستورانها

در اکثر رستورانها، دسترسی به رژیم اتکینز بسیار آسان است

 -به جای نان، سیب زمینی یا برنج، سبزیجات بیشتری مصرف کنید.

-یک گوشت یا ماهی چرب سفارش دهید.

-همراه با غذایتان یک سس اضافی، کره یا روغن زیتون را مصرف کنید.

کسانی که با رژیم اتکینز لاغر شدن

رژیم اتکینز چگونه است؟

*یک لیست ساده خرید برای رژیم اتکینز:

سراغ هایپرمارکت هایی بروید که همه چیز یافت می شود. خوردن و مصرف محصولات ارگانیک ضروری نیست، اما همیشه گزینه ای را در نظر بگیرید که هم سالم و هم مناسب برای بودجه شما باشد.

 -گوشت:گوشت گاو، مرغ، گوشت بره

-ماهی چرب:ماهی قزل آلا، ماهی سالمون و غیره

-میگو و صدف

-تخم مرغ

-لبنیات:ماست یونانی، کرم سنگین، کره، پنیر.

-سبزیجات:اسفناج، کلم، کاهو، گوجه فرنگی، کلم بروکلی، گل کلم، مارچوبه، پیاز و غیره

-توت ها:زغال اخته، توت فرنگی و غیره

-آجیل:بادام، گردو، فندق و غیره

-دانه ها:دانه های آفتابگردان، دانه کدو تنبل و غیره

-میوه ها:سیب، گلابی، پرتقال

-روغن نارگیل.

-زیتون

-روغن زیتون

شکلات تلخ

-آووکادو

-ادویه و طعم دهنده:نمک دریایی، فلفل، زردچوبه، دارچین، سیر، جعفری و غیره

 به شدت توصیه می شود که مقداری از تمام مواد غذایی ناسالم را حذف کنید.این شامل بستنی، گندم، غلات صبحانه، نان، آبمیوه ها و مواد تشکیل دهنده پخت مانند شکر و آرد گندم می باشد.

نوشته رژیم اتکینز و نمونه اصلی آن برای لاغری راحت اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.


اگر صورت تان خال داشته باشد به راحتی می توان با آن کنار آمد. اما ضایعات پیگمانته خوشایند نیست و معمولا نمی توان آن را تحمل کرد. اگر تا به حال تغییر رنگ پوست و لک های تیره رنگ را تجربه کرده باشید می دانید که کنار آمدن با آن ها می تواند واقعا سخت باشد. ضایعات پیگمانته اختلال رایج و بی خطری است که در آن قسمت هایی از پوست از نظر رنگ، نسبت به پوست اطراف تیره تر می شوند. در این مقاله از بخش زیبایی شما را با ضایعات پیگمانته، دلیل، پیشگیری و درمان آن آشنا خواهیم کرد.

ضایعات پیگمانته

دلایل بروز ضایعات پیگمانته

این تیره شدن هنگامی اتفاق می افتد که ملانین اضافی (رنگدانه قهوه ای که رنگ عادی پوست را تولید می کند) سبب ایجاد رسوبات در پوست می شود. ضایعات پیگمانته می تواند روی هر رنگ پوستی تاثیر بگذارد. اما بعضی از افراد بیش از دیگران در معرض آن قرار دارند.

ضایعات پیگمانته در نحوه شروع هم متفاوت است. این اختلال می تواند از قرار گرفتن به مدت طولانی در معرض نور آفتاب نتیجه بگیرد و با گذر زمان به آرامی پدیدار شود. حال که با تعریف ضایعات پیگمانته آشنا شدیم بهتر است که به دلیل پشت لکه های تیره ناخواسته بپردازیم.

دلیل بروز ضایعات پیگمانته شامل تغییرات هورمونی، عوامل محیطی و گزینه های مربوط به سبک زندگی است. حتی بیماری های پوستی همچون آکنه هم بعد از بهبود، لک های تیره رنگی از خود بر جای می گذارند. سایر دلایل وجود لک های تیره رنگ، شامل آسیب به پوست از جمله آسیب در اثر جراحی هستند. خال ها دانه های کوچک قهوه ای رنگ هستند که می توانند در هر جای بدن ظاهر شوند اما بیشتر روی صورت و بازوها دیده می شوند.

وجود خال می تواند ارثی باشد. یکی از انواع رایج ضایعات پیگمانته لک های حاصل از سن و سال و لک های کبدی هستند. گاهی این لک ها به علت آسیب ناشی از آفتاب اتفاق می افتند و پزشکان آن ها را لنتیگو می نامند. این نقاط تیره و کوچک معمولا روی صورت، دست ها و سایر قسمت هایی که در معرض آفتاب هستند دیده می شوند.

ضایعات پیگمانته ای که به علت تغییرات هورمونی اتفاق بیفتد را ملاسما و کلوآسما می گویند. این لک ها از نظر ظاهری شبیه به لک های ناشی از سن هستند اما قسمت بیشتری از پوست را تحت تاثیر قرار می دهند و به علت تغییرات هورمونی رخ می دهند. برای مثال بارداری می تواند سبب تولید بیش از حد ملانین شود که این سبب ایجاد لک های بارداری روی صورت می شود.

زنانی که از قرص های ضد بارداری استفاده می کنند هم معمولا دچار ضایعات پیگمانته می شوند چون بدن شان تحت تاثیر نوع مشابهی از تغییرات هورمونی قرار می گیرد. اگر کسی به علت مصرف قرص ضد بارداری دچار لک شده، بهتر است که مصرف این قرص ها را قطع کند. اگر فرد در معرض ملاسما قرار دارد، استفاده مرتب از کرم ضد آفتاب اهمیت زیادی دارد.

چگونه از ضایعات پیگمانته پیشگیری کنیم

وقتی که پوست در معرض نور آفتاب قرار می گیرد، خال، لکه های ناشی از سن و سایر قسمت های تیره پوست می توانند تیره تر شوند یا برجسته تر شوند. ملانین انرژی اشعه ماوراء بنفش نور خورشید را جذب می کند تا از پوست در برابر قرار گرفتن زیاد از حد در برابر نور آفتاب پیشگیری کند. نتیجه این پروسه قهوه ای و تیره شدن پوست است.

وقتی صحبت از محصولات مراقبت از پوست می شود به یاد داشته باشید که کرم ضد آفتاب یکی از مهم ترین محصولاتی است که نباید مصرف آن را فراموش کرد. استفاده از کرم ضد آفتاب یک ضرورت است. کرم ضد آفتاب از پوست در برابر اشعه UVA و UVB محافظت می کند.

برخی از کرم های تجویز شده توسط پزشک علاوه بر پیشگیری از آسیب توسط نور خورشید، برای انواع دیگری از درمان هم استفاده می شوند. بسیاری از کرم های این چنینی حاوی هیدروکینون هستند که با کاهش سرعت تولید ملانین برای صاف و محو کردن لکه های پوستی به کار می روند و به لکه های پوستی این امکان را می دهند که با گذر زمان محو شوند و با رنگ پوست فرد هماهنگ شوند.

کرم های سفید کننده تجویزی حاوی دو برابر هیدروکینون (ماده فعال) هستند. در مواقعی که این میزان پاسخگو نیست، درصد هیدروکینون را می توان افزایش داد و یا می توان به داروی تجویزی ترتينوئين یا کوژیک اسید افزود. به یاد داشته باشید که این ترکیب می تواند سبب سوزش پوست حساس شود و برای مشاهده نتیجه نهایی گاهی باید ۳ تا ۶ ماه زمان صرف شود.

ضایعات پیگمانته

درمان ضایعات پیگمانته

گزینه دیگر برای از بین لک ها و ضایعات پیگمانته استفاده از لایه برداری شیمیایی است که برای انجام این کار می توانید قرار ملاقاتی با متخصص پوست تعیین کنید. اگر قبلا از لایه برداری پوست استفاده نکردید باید بدانید که استفاده از مواد شیمیایی روی پوست سبب از بین رفتن همه یا قسمتی از اپیدرم، و گاهی میان پوست می شود و باعث از بین رفتن جراحت های سطحی می شود.

این کار سبب تولید دوباره پوست جدید و بافت عمیق تر می شود. استفاده از لایه بردار مشهورترین درمان برای ملاسما است. دلیل عملکرد خوب لایه بردارهای شیمیایی این است که با سوزش کنترل شده پوست، ملانین اضافی را از بین می برند.

اگر استفاده از لایه بردارهای شیمیایی گزینه مناسبی برای شما نباشد یا دنبال روش های درمانی دیگری باشید می توانید از درمان توسط لیزر استفاده کنید. از آن جایی که در برخی شرایط ضایعات پیگمانته نزدیک سطح پوست است و در برخی موارد دیگر عمیق تر است، باید لیزر درست را انتخاب کرد. برای مثال لیزر جدید PiQo4 توانایی هدف قرار دادن رنگدانه ها در لایه های مختلف پوست را دارد.

در نتیجه اختلالات زیادی را درمان می کند. این نوع لیزر به جای استفاده از گرما برای از بین لکه ها از انرژی استفاده می کند. گرمای زیاد می تواند سبب بدتر شدن ضایعات پیگمانته ، به خصوص برای پوست های تیره تر شود. گزینه های لیزر دیگر شامل لیزر Clear+Brilliant و لیزر IPL هستند. لیزر IPL منبع عظیمی از نور است و برای فوتوروژنیشن استفاده می شود.

لیزر Clear+Brilliant یکی از انواع لیزر است که برای رسیدن به پوست درخشان گزینه مناسبی است. این لیزر برای زخم های کم عمق استفاده می شود، بازسازی پوست را تحریک می کند و آسیب سطحی, نقایص پوست و رنگدانه های اضافی پوست را برطرف می کند.

وقتی که صحبت از استفاده از محصولات بدون تجویز برای مراقبت روزانه از پوست می شود، پیشنهاد می شود که دنبال موادی همچون کوژیک اسید، آسکوربیک اسید‌ (ویتامین C)، عصاره شیرین بیان و ترانگزامیک اسید بگردید که تمام آن ها در کاهش ضایعات پیگمانته موثرند. بسته به علت بروز ضایعات پیگمانته ، درمان شامل حل دلیل مشکل یا قطع مصرف یک داروی خاص است.

اگر درمان خانگی جوابگو نبود، انواع مختلفی از گزینه های درمانی در دسترس هستند تا به شما کمک کنند که به نتیجه ای که می خواهید برسید.

این درمان ها شامل این مواردند:

  • لایه برداری شیمیایی
  • میکرودرمابراسیون
  • لیزر IPL
  • لیزر بازسازی کننده سطح پوست
  • کرایوتراپی

ضایعات پیگمانته

لایه برداری شیمیایی

لایه بردارهای شیمیایی چه هستند؟

لایه برداری شیمیایی نوعی درمان زیبایی است که می توان روی پوست صورت، دست ها و گردن از آن استفاده کرد. این درمان برای تقویت ظاهر پوست استفاده می شود. در طی این پروسه، محلول های شیمیایی روی ناحیه تحت درمان استعمال می شوند، که در نهایت سبب پوسته پوسته شدن و ریختن پوست می شوند.

وقتی که این که این اتفاق افتاد، پوست جدید زیرین معمولا نرم تر است، چین و چروک کمتری دارد و آسیب کمتری دیده است. دلایل زیادی برای این که چرا افراد از لایه برداری شیمیایی استفاده می کنند وجود دارد. ممکن است که آن ها قصد درمان اختلالاتی همچون این موارد را داشته باشند:

  • خطوط سطحی و چین و چروک
  • آسیب ناشی از نور آفتاب
  • زخم های ناشی از آکنه
  • ضایعات پیگمانته
  • زخم
  • ملاسما
  • قرمزی ناهنجار پوست

انواع لایه برداری شیمیایی شامل چه مواردی هستند؟

سه نوع مختلف لایه برداری شیمیایی وجود دارد که می توانید از آن ها استفاده کنید. این روش های لایه برداری شامل این مواردند:

لایه برداری سطحی

در این نوع لایه برداری از موادی همچون آلفا هیدروکسی اسید برای به آرامی پوسته پوسته شدن پوست استفاده می کنند. این لایه برداری تنها سطح بیرونی پوست را تحت تاثیر قرار می دهد.

لایه برداری با عمق متوسط

در این نوع لایه برداری از تری کلرواستیک اسید یا گلیکولیک اسید استفاده می کنند تا به لایه میانی و بیرونی پوست دسترسی داشته باشند. این روش برای از بین بردن سلول های آسیب دیده پوست روش موثری است.

لایه برداری عمیق

این نوع لایه برداری کاملا به لایه درونی پوست نفوذ می کند و سلول های آسیب دیده پوستی را از بین می برد. در این روش هم از فنول یا تری کلرواستیک اسید استفاده می کنند.

لایه برداری شیمیایی چگونه انجام می شود؟

لایه برداری شیمیایی معمولا در مطب پزشک انجام می شود. ممکن است که برای لایه برداری عمیق پوست از تجهیزات جراحی استفاده کنند که این کار به صورت سرپایی انجام می شود. قبل از این پروسه، به شما پیشنهاد می دهند که موهایتان را از صورت تان جمع کنید چون صورت باید تمیز باشد. سپس از عینک های مخصوص یا پانسمان برای محافظت از چشم ها استفاده می کنند.

هنگامی که قرار است لایه برداری عمقی پوست انجام شود؛ ممکن است که پزشک از داروهای بیحسی برای بیحس کردن قسمت مربوطه استفاده کند. برای لایه برداری های عمیق، پزشک از بیحسی منطقه ای استفاده می کند تا قسمت گسترده ای را بی حس کند. از این روش خصوصا هنگامی که محل مورد درمان صورت و گردن است استفاده می شود. در طی این پروسه ضربان قلب فرد کاملا تحت نظر گرفته می شود.

ضایعات پیگمانته

لایه برداری سطحی

برای لایه برداری سطحی از یک دستمال نخی، پانسمان یا براش آغشته به محلول شیمیایی (همچون اسید سالیسیلیک) روی محل مورد نظر استفاده می کنند. پوست شروع به سفید شدن می کند و ممکن است که احساس سوزش به شما دست دهد. بعد از تکمیل این پروسه، محلول شیمیایی از روی پوست برداشته می شود و یا از محلول خنثی کننده استفاده می کنند.

لایه برداری با عمق متوسط

در طی لایه برداری با عمق کم، پزشک از گاز پانسمان، اسفنج مخصوص، یا پارچه نخی استفاده می کند تا از محلول شیمیایی روی صورت استفاده کند. این محلول شیمیایی حاوی گلیکولیک اسید و تری کلرواستیک اسید است. گاهی به تری کلرواستیک اسید یک رنگ آبی می افزایند. سپس پوست شروع به سفید شدن می کند و پزشک از کمپرس آب سرد روی پوست استفاده می کند.

ممکن است که برای ۲۰ دقیقه احساس سوزش داشته باشید. در این روش به محلول خنثی کننده نیازی نیست، اما برای خنک کردن پوست می توان از آن استفاده کرد. اگر از تری کلرواستیک اسید آبی برای شما استفاده شده باشد، ممکن است که تا چندین روز رنگ آبی روی پوست تان باقی بماند.

لایه برداری عمیق

در طول لایه برداری عمیق، به فرد مسکن می دهند. پزشک از یک پارچه نخی برای استعمال فنول روی پوست استفاده می کند. ممکن است که در حین استفاده از این ماده پوست تان سفید یا خاکستری شود. این پروسه طی ۱۵ دقیقه انجام می شود تا امکان قرار گرفتن پوست در برابر اسید را به حداقل برسانند.

چگونه برای لایه برداری شیمیایی آماده شوید؟

قبل از انجام این پروسه باید با متخصص پوست قرار ملاقاتی داشته باشید. در طی این ملاقات، متخصص به شما می گوید که کدام درمان گزینه بهتری برای شما است. سپس پزشک درباره جزئیات روش های لایه برداری با شما صحبت خواهد کرد. پزشک درباره هر چیزی که در انجام لایه برداری تداخل ایجاد کند از شما سوال می پرسد. مواردی که سبب تداخل در انجام لایه برداری می شوند شامل مصرف داروی ضد آکنه و داروی ضد التهاب هستند.

قبل از لایه برداری شیمیایی

  • نباید حداقل تا ۴۸ ساعت از هر گونه رتینول یا داروی رتین آ استفاده کنید.
  • متخصص پوست را درباره هر نوع دارویی که مصرف می کنید آگاه کنید.
  • تا حداقل ۶ ماه قبل از انجام این پروسه نباید آکوتان استفاده کنید.

ممکن است پزشک پیشنهاد دهد که:

  • اگر سابقه تبخال دارید از داروی ضد ویروس استفاده کنید تا از شکل گیری آن در اطراف دهان پیشگیری کنید.
  • برای ارتقاء درمان از لوسیون هایی همچون لوسیون گلیکولیک اسید یا کرم رتینوئید برای پیشگیری از تیرگی پوست استفاده کنید.
  • حداقل یک هفته قبل از لایه برداری، از محصولات از بین برنده موهای زائد صورت استفاده نکنید.
  • یک هفته قبل از لایه برداری از استفاده از اسکراب صورت یا اکسفولیانت (مواد لایه بردار) بپرهیزید.

اگر پزشک مسکن تجویز کرده، به میزان تجویز شده از آن استفاده کنید.

ضایعات پیگمانته

میکرودرمابراسیون

خلاصه

میکرودرمابراسیون پروسه نسبتا کم تهاجمی است که برای بازسازی رنگ و بافت پوست انجام می شود. میکرودرمابراسیون می تواند آسیب ناشی از نور آفتاب، چین و چروک‌، خطوط ریز، لک های ناشی از سن، زخم های حاصل از آکنه، ملاسما و اختلالات مربوط به پوست را درمان کند. در این پروسه از یک ساینده مخصوص برای به آرامی برداشتن لایه بیرونی پوست و جوانسازی آن استفاده می کنند.

در یک روش دیگر میکرودرمابراسیون، ذرات کوچک آلومینیوم اکسید یا بی ‌کربنات سدیم را اسپری می کنند و از وکیوم و ساکشن استفاده می کنند تا به نتیجه ای همچون پروسه ساییدن سطح پوست برسند. میکرودرمابراسیون برای بیشتر رنگ های پوست فرآیندی بی خطر در نظر گرفته می شود. اگر مشکلات پوستی زیر را دارید، این فرآیند را انجام دهید:

  • خطوط، چین و چروک جزئی
  • ضایعات پیگمانته ، لک های ناشی از سن و لک های قهوه ای
  • منافذ بزرگ و جوش های سر سیاه
  • آکنه و زخم ناشی از آکنه
  • خسته به نظر رسیدن به خاطر مشکلات پوست
  • رنگ و بافت ناهموار پوست
  • ملاسما
  • آسیب ناشی از نور آفتاب

میکرودرمابراسیون چگونه عمل می کند؟

میکرودرمابراسیون در مطب پزشک انجام می شود و انجام آن حدودا یک ساعت زمان می برد. این کار توسط متخصص حرفه ای انجام می شود. برای انجام میکرودرمابراسیون استفاده از بیهوشی و بیحسی ضروری نیست. در طی ملاقات با پزشک، باید روی یک صندلی مخصوص بنشینید.

پزشک از یک دستگاه استفاده می کند تا به آرامی مواد را اسپری کند یا لایه بیرونی پوست قسمت مربوطه را با مواد ساینده پاک کند. در آخر درمان، از مرطوب کننده و کرم ضد آفتاب روی پوست استفاده می کنند. میکرودرمابراسیون اولین بار در سال ۱۹۹۶ توسط سازمان غذا و دارو ایالات متحده آمریکا تایید شد. از آن زمان، صدها دستگاه میکرودرمابراسیون تولید شدند.

سیستم های نور شدید پالسی (IPL) چیست؟

منظور از IPL، سیستم های نور شدید پالسی است که نوعی درمان توسط نور است و برای درمان چین و چروک‌ و لک استفاده می شود. می توانید از IPL برای کاهش یا برداشتن این موارد استفاده کنید:

  • لک های ناشی از سن
  • آسیب ناشی از نور آفتاب
  • خال
  • خال مادرزادی
  • واریس
  • پارگی رگ های صورت
  • روزاسه
  • وجود مو روی صورت، گردن، کمر، قفسه سینه، پا، زیر بازو، بیکینی

ضایعات پیگمانته

تفاوت بین IPL و لیزر درمانی چیست؟

درمان توسط IPL شبیه به لیزر است. اما لیزر تنها روی یک طول موج تمرکز می کند در حالی که IPL نورهای زیادی با طول موج گوناگون منتشر می کند. نور IPL نسبت به لیزر پراکنده تر است و تمرکز پایین تری دارد. IPL به دومین لایه پوست (میان پوست) نفوذ می کند و به سطحی ترین لایه پوست (اپیدرم) آسیبی نمی زند، در نتیجه سبب آسیب کمتری به پوست می شود.

سلول های رنگدانه ساز در پوست، انرژی نور که تبدیل به گرما می شود را جذب می کنند. گرما رنگدانه های اضافی را پاک می کند تا خال و سایر لک ها را پاک کند. یا فولیکول مو را از بین می برد تا از رشد دوباره مو پیشگیری کند. می توانید از IPL برای پوست هر قسمتی از بدن استفاده کنید اما IPL در همه قسمت های بدن به طور مشابه عمل نمی کند. استفاده از IPL برای افرادی که مستعد کلوئید هستند یا پوست تیره ای دارند پیشنهاد نمی شود.

لیزر بازسازی کننده پوست چیست؟

لیزر بازسازی کننده پوست نوعی پروسه مراقبتی از پوست است که توسط متخصص پوست انجام می شود. در این روش از لیزر برای تقویت بافت و ظاهر پوست استفاده می شود. با توجه به نیازهای شخص، متخصص پوست ممکن است که از لیزر ابلیتیو یا لیزر غیر ابلیتیو استفاده کند. لیزر ابلیتیو شامل کربن دی اکسید (CO2) یا اربیوم است.

بازسازی با لیزر CO2 برای رهایی از زخم، زگیل و چین و چروک عمیق استفاده می شود. اربیوم برای خطوط و چین و چروک جزئی و سایر مشکلات سطحی پوست استفاده می شود. هر دو نوع لیزر ابلیتیو لایه بیرونی پوست را بر می دارند.

از طرف دیگر، لیزر غیر ابلیتیو سطح پوست را بر نمی دارد. این نوع لیزر شامل نور پالسی، لیزر پالسی رنگینه ای و لیزر فرکشنال است. لیزر غیر ابلیتیو برای روزاسه، رگ های عنکبوتی و مشکلات پوستی مربوط به آکنه استفاده می شود.

چرا از لیزر بازسازی کننده پوست استفاده می شود؟

اگر مشکلات پوستی ناشی از سن، نور آفتاب و آکنه دارید که با محصولات بدون نیاز به تجویز، قابل درمان نیستند، انجام این پروسه به شما پیشنهاد می شود. از لیزر بازسازی کننده پوست برای درمان یک یا چند مورد از مشکلات پوستی زیر استفاده می شود:

  • لکه های ناشی از سن
  • زخم
  • زخم ناشی از آکنه
  • خطوط و چین و چروک جزئی
  • خطوط پنجه کلاغی
  • پوست آویزان
  • غدد چربی بزرگ شده
  • زگیل

رنگ طبیعی پوست نیز می تواند مشخص کند که آیا این پروسه زیبایی گزینه مناسبی برای شما هست یا نه. افرادی که پوست روشنی دارند معمولا گزینه مناسبی برای انجام این پروسه هستند چون خطر بروز ضایعات پیگمانته در آن ها کمتر است. اما پزشکان اعتقاد دارند این ادعا که لیزر بازسازی کننده پوست تنها برای پوست های روشن است، یک تصور غلط است.

بهترین کار این است که به یک متخصص پوست ماهر مراجعه کنید که بداند کدام لیزر برای کدام رنگ پوست مناسب است (برای مثال لیزر اربیوم).

ممکن است که این پروسه برای افرادی که پوست شل دارند یا آکنه دارند مناسب نباشد. برخی پزشکان پیشنهاد می دهند که این فرآیند را در طول پاییز یا زمستان انجام دهید. چون قرار گرفتن در معرض نور آفتاب در این فصل ها کمتر است و آسیب ناشی از نور آفتاب به پوست نیز کم می شود.

ضایعات پیگمانته

کرایوتراپی

کرایوتراپی که به آن سرما درمانی هم می گویند روشی است که در آن بدن برای چند دقیقه در معرض دمای سرد قرار می گیرد. کرایوتراپی می تواند تنها روی یک قسمت بدن انجام شود یا می توان از آن برای تمام بدن استفاده کرد. کرایوتراپی موضعی، را می توان به روش های مختلفی انجام داد از جمله کمپرس یخ، ماساژ با یخ، اسپری سرد کننده و حمام یخ.

کرایوتراپی تمام بدن شامل نگه داشتن بدن در هوای سرد برای چند دقیقه است. این روش روی سلامتی تاثیرات مفید زیادی می گذارد. فرد بین ۲ تا ۴ دقیقه در محیط بسته و دمای پایین قرار می گیرد. حتی یک جلسه کرایوتراپی مزایای زیادی دارد و هنگامی که به طور مرتب استفاده می شود، بیشتر می توان نتایج آن را مشاهده کرد. برخی از ورزشکاران دو بار در روز کرایوتراپی را انجام می دهند. برخی نیز روزانه برای ۱۰ دقیقه یا ماهیانه یک بار آن را انجام می دهند.

درمان ضایعات پیگمانته در خانه

راه زیادی برای درمان ضایعات پیگمانته در خانه وجود دارند. اگر چه برخی از این روش ها در گذشته استفاده می شدند اما برخی از تحقیقات نشان داده اند که ترکیبات اصلی آن ها روی درمان ضایعات پیگمانته موثرند.

سرکه سیب

سرکه سیب حاوی استیک اسید است که برای درمان ضایعات پیگمانته موثر است. برای استفاده از این درمان:

  • ۱_ در یک محفظه به میزان مساوی آب و سرکه سیب بریزید.
  • ۲_ آن را بر روی نقاط تیره رنگ پوست بزنید و دو الی سه دقیقه صبر کنید.
  • ۳_ با استفاده از آب گرم محل مورد نظر را بشویید.
  • ۴_ دوبار در روز این کار را تکرار کنید تا به نتیجه دلخواه برسید.

آلوئه ورا

آلوئه ورا حاوی آلوئین است. آلوئین یک ترکیب طبیعی دپیگمانتاسیون یا رنگیزه زدا است که برای صاف کردن پوست استفاده می شود. آلوئه ورا به عنوان درمانی غیر سمی برای ضایعات پیگمانته استفاده می شود. برای استفاده از آلوئه ورا:

  • ۱_ قبل از خواب، ژل آلوئه ورا را به قسمت مربوطه بزنید.
  • ۲_ صبح روز بعد با آب گرم آن را بشویید.
  • ۳_ روزانه این کار را انجام دهید تا زمانی که رنگ پوست بهتر شود.

پیاز قرمز

عصاره پیاز قرمز (آلیوم کپا) ماده ای است که در برخی محصولات و کرم های مراقبت از پوست و برطرف کننده زخم وجود دارد. تحقیقات نشان داده اند که پیاز قرمز به طور موثر سبب صاف شدن پوست می شود. برای درمان ضایعات پیگمانته دنبال کرم هایی بگردید که حاوی آلیوم کپا باشند.

عصاره چای سبز

خیلی ها بر این باورند که عصاره چای سبز هنگامی که روی پوست استفاده شود، خاصیت دپیگمانتاسیون یا رنگیزه زدایی دارد. برخی از منابع استفاده از چای سبز کیسه ای را برای روشن شدن لک های تیره پیشنهاد می دهند، اما شواهدی برای تایید کارآمدی این روش وجود ندارد. اگر می خواهید آن را امتحان کنید، این مراحل را دنبال کنید:

  • ۱_ یک چای سبز کیسه ای را برای ۳ الی ۴ دقیقه در آب داغ بجوشانید.
  • ۲_ چای سبز را در بیاورید و اجازه دهید که سرد شود، نباید پوست تان بسوزد.
  • ۳_ چای سبز را روی نقاط تیره پوست بگذارید.
  • ۴_ دو بار در روز این کار را تکرار کنید تا نتیجه بگیرید.

ضایعات پیگمانته

چای سیاه

مطالعه ای که در سال ۲۰۱۱ روی یک گونه خوک انجام شد نشان داد که چای سیاه برای درمان لک های تیره پوستی موثر است. در این مطالعه، دو بار در روز از چای سیاه روی پوست استفاده کردند، این کار را ۶ روز در هفته تا ۴ هفته متوالی انجام دادند. برای این که این روش درمانی ضایعات پیگمانته را در خانه امتحان کنید باید:

  • ۱_ یک قاشق سوپخوری چای سیاه را به یک فنجان آب در حال جوشیدن اضافه کنید.
  • ۲_ اجازه دهید که چای ۲ ساعت در آب باشد و سپس تفاله ها را جدا کنید.
  • ۳_ یک پارچه نخی را در آب چای بزنید و آن را دو بار در روز روی قسمت هایی که ضایعات پیگمانته قرار دارد بزنید.
  • ۴_ تا ۴ هفته متوالی، این کار را برای ۶ روز در هفته انجام دهید.

عصاره شیرین بیان

عصاره شیرین بیان حاوی مواد فعالی است که برای از بین بردن ضایعات پیگمانته ای موثر است که در اثر ملاسما و قرار گرفتن در برابر نور خورشید ایجاد شده است. می توانید از کرم های موضعی که حاوی عصاره شیرین بیان هستند روی محل مورد نظر استفاده کنید. به همان میزانی که روی بسته بندی تایید کرده از آن ها استفاده کنید.

شیر

نشان داده شده که شیر برای برطرف کردن تغییر رنگ پوست موثر است. لاکتیک اسید موجود در شیر ماده ای است که سبب این تاثیر می شود. برای استفاده از شیر روی پوست:

  • ۱_ یک پارچه نخی را در شیر قرار دهید.
  • ۲_ روزی دو بار آن را روی قسمت های تیره پوست قرار دهید.
  • ۳_ روزانه این کار را تکرار کنید تا نتیجه را ببینید.

رب گوجه فرنگی

مطالعه ای که در سال ۲۰۱۱ انجام شد نشان داد که رب گوجه فرنگی سرشار از لیکوپن است که از پوست در برابر آسیب بلند مدت و کوتاه مدت محافظت می کند. شرکت کنندگان در این تحقیق، روزانه ۵۵ گرم رب گوجه فرنگی را به همراه روغن زیتون روی پوست استفاده کردند و این کار را تا ۱۲ هفته انجام دادند.

عصاره ارکیده

عصاره ارکیده به اندازه ویتامین C در درمان ضایعات پیگمانته موثر است. استفاده از عصاره غنی از ارکیده روی پوست برای ۸ هفته، روی اندازه و ظاهر لک های قهوه ای تاثیر می گذارد. می توانید از محصولات مراقبت از پوست همچون ماسک، کرم و اسکراب که حاوی عصاره ارکیده هستند، استفاده کنید. به همان میزان توصیه شده استفاده کنید تا به بهترین نتیجه برسید.

ضایعات پیگمانته

دال عدس (عدس قرمز)

ماسک صورت دال عدس که از عدس قرمز ساخته شده برای درمان ضایعات پیگمانته موثر است. اگر چه هیچ شواهدی مبنی بر اثبات این ادعا وجود ندارد اما عدس قرمز سرشار از آنتی اکسیدان ها است که برای پوست گزینه مناسبی هستند. برای ساخت ماسک دال عدس خانگی باید:

  • ۱_ در مدت یک شب، ۵۰ گرم عدس قرمز را در یک کاسه آب بخیسانید.
  • ۲_ از مخلوط کن برای تهیه خمیر استفاده کنید.
  • ۳_ آن را برای ۲۰ دقیقه روی پوست قرار دهید.
  • ۴_ سپس آن را با آب سرد بشویید و صورت تان را با حوله خشک کنید.

چشم انداز

ضایعات پیگمانته مشکلی زیبایی است و معمولا بیماری در نظر گرفته نمی شود. درمان های خانگی زیادی برای برطرف کردن نقاط تیره روی پوست وجود دارند. اگر نگران ضایعات پیگمانته پوست خود هستید یا اگر حس می کنید که تغییر رنگ پوست تان به علت اختلال، بیماری یا مصرف دارو اتفاق افتاده، با پزشک تان مشورت کنید.

 


شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها

شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها(ترفند های نرم افزاری)

شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها :با سلام خدمت همراهان عزیز و گرامی مجله موزیک دان   امروز در خدمت شما هستیم تا درباره ی شناختن و شناختن جزییات سخت افزاری سیستم خودتون راه هایی رو به شما آموزش بدیم.

قطعا شما هم چه از لحاظ عیب یابی کامپیوتر یا کنکجکاوی یا برای یادگیری خواستار فهمیدن مشخصات و جزییات سخت افزاری سیستم و کامپیوتر خود شده اید و نمیدونید از کجا و به چه وسیله ای دست به کار شید.

راه اول:

شناختن قطعات کامپیوتر به وسیله سیستم عامل:

ابتدا دکمه های Windows+R را فشار دهید.

سپس در پنجره ظاهر شده عبارت dxdiag را مانند تصویر تایپ کنید.

شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها
پنجره Run

سپس گزینه OK را فشار دهید.

در منوی باز شده تمام مشخصات از قبیل:نوع سیستم عامل و چند بیتی آن,حافظه رم و حجم آن,سی پی یو سرعت او,ومدل مادربرد و… مشاهده کنید.

شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها
پنجره DirectX diagnostic tool

و همچنین میتوانید در لبه ی بعدی این پنجره که به اسم Display است نگاهی به کارت گرافیک تان بیندازید.

 

راه دوم:

استفاده از برنامه CPU-Z:

این یک برنامه ساده و عین حال حرفه ای است که به کمک آن میتوانید تمامی سخت افزار های خود را رصد و با کامل ترین جزییات ممکن مشاهده کنید.

شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها
برنامه CPU-Z

این برنامه حتی ریز ترین جزییات سیستم شما رو به صورت دقیق و زنده (سرعت های در حال تغییر سی پی یو و …)

به شما نشون میده و شما میتونید از این جزییات نهایت استفاده ممکن رو ببرید.

برنامه ی CPU-Z را میتوانید به صورت رایگان با حجمی بسیار کم به صورت رایگان دانلود کرده و از

آن نهایت استفاده را ببرید.

ما برای راحتی کار شما دو لینک سالم برای تهیه این برنامه قرار دادیم تا شما با این برنامه

فقط چندین کلیک فاصله داشته باشید. فقط کافیه روی کلمه ی لینک کلیک کنید.

لینک اول

لینک دوم

 

کپی در صورت ذکر منبع منعی ندارد.

نوشته شناختن قطعات کامپیوتر و خصوصیات آنها اولین بار در موزیک دان. پدیدار شد.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.