آسیب شناسان حرفه‌ای گفتار درمانی، پیشرفت و درمان اختلالات را ارزیابی کرده و به مشکلات گفتاری، زبان و بلع کمک می کنند. گفتار درمانی موفقیت آمیز باعث بهبود ارتباط و کنترل عضلات، اصلاح مشکلات جویدن و خوردن و همچنین افتادگی، در بیماران فلج مغزی می شود. گفتار به توانایی ایجاد صداها اشاره دارد، در حالی که زبان مربوط به فهم و برقراری ارتباط است. گفتار درمانگرها به بیماران فلج مغزی در هر دو زمینه کمک می کنند و آنان را برای  رفع مشکلات گفتاری و زبانی راهنمایی می‌کنند. در این مقاله از بخش مغزو اعصاب به گفتار درمانی و نحوه کمک آن به بیماران فلج مغزی می پردازیم.

فلج مغزی , گفتار درمانی

گفتار درمانی چگونه به کودکان مبتلا به فلج مغزی کمک می کند؟

توسعه گفتار و زبان در کودکان به طور معمول از الگویی خاصی پیروی می کند. کسانی که فلج مغزی هستند ممکن است این الگوها در آنان به صورت پیش بینی نشده ناقص پیشرف کند یا پیشرفت نکند. این شرایط نیازمند گفتار درمانی هستند.

مشکلات گفتاری عبارتند از:

اختلالات مفصلی

بیماران فلج مغزی ممکن است ضعف حرکتی دهان و دندان و ضعف عضلات سر، گردن، صورت و گلو را تجربه کنند. این شرایط در توانایی کودک برای ایجاد صداها، تشکیل هجا و گفتن کلمات اختلال ایجاد می‌کند. مشکلات بیان شده می تواند درک دیگران از گفتار کودک دشوار یا غیرممکن کند.

اختلالات تسلط

وقفه هایی مانند لکنت زبان، شکستن جریان گفتار، مانع از برقراری ارتباط و سرخوردگی افراد مبتلا به اختلالات تسلط است.

فلج مغزی , گفتار درمانی

اختلالات صوتی

مشکلات تشدید صدا و سایر اختلالات صوتی هنگامی رخ می دهد که بیماران فلج مغزی دارای مشکلات کنترل صدا و کیفیت صدا باشند. این وضعیت تعامل کودکان را دشوار می کند و همچنین هنگام صحبت کودک ممکن است درد یا ناراحتی ایجاد شود.


بیشتر بدانید: دانش گفتار درمانی چه اهمیتی دارد؟


اختلالات دیسارتریا

بیماران فلج مغزی گاهی اوقات دچار اختلال در حرکت عضلاتی می شوند که برای تولید گفتار مورد استفاده قرار می گیرند. این مناطق شامل زبان، لب و چین های صوتی است. برخی از علائم دیسارتریا عبارتند از:

  • تأخیر در گفتار
  • حرکت محدود صورت
  • حرف زدن غیر طبیعی یا صحبت های ریتمیک

اختلالات دیسفاژی، مشکل در بلع یا هضم غذا از دهان به معده است. علائم بیماری دیسفاژی شامل موارد زیر است:

اختلالات اضطراب آسیب به بخشی از مغز است که بر زبان و گفتار تأثیر می گذارد. این اختلال باعث ایجاد مشکل در صحبت کردن، نوشتن، بیان و گوش دادن می شود. علائم اختلالات عبارتند از:

  • صحبت کردن با مشکل
  • درک مشکل در ارتباطات
  • مشکل در خواندن یا نوشتن
  • استفاده از کلمات دیگر برای کلمه مورد نظر

فلج مغزی , گفتار درمانی

علاوه بر مشکلات تولید صداها، هجاها و عبارات، بیماران فلج مغزی ممکن است با مشکلات زبانی روبرو شوند، از جمله:

مبارزات پذیرشی

پردازش و فهم زبان، برخی از بیماران فلج مغزی را به چالش می کشد. گفتار و زبان درمانی مهارتهای شناختی و تفسیری را که برای جلب معنا از زبان و ارتباطات لازم است تقویت می کند.

اختلالات بیانی

مشکل در کنار هم قرار دادن کلمات برای انتقال ایده ها ممکن است توانایی برخی بیماران در برقراری ارتباط موثر را مختل کند. اختلالات بیانی همچنین ممکن است منجر به محدود کردن واژگان و استفاده نادرست از زبان در محیط های اجتماعی شود.

اختلالات شناختی، ارتباطی

مشکلات زبانی که توسط کودکان مبتلا به فلج مغزی تجربه می شود ممکن است شامل مهارت های ارتباطی، ادراک، حافظه، سازماندهی، حل مسئله و سایر کارکردهای شناختی باشد.

مزایای استفاده از صحبت های عملی

گفتار درمانی مزایای گسترده ای برای بیماران فلج مغزی دارد. نه تنها روند تعامل ارتباطی را بهبود می بخشد بلکه گفتار درمانی نیز می تواند برای تقویت و بهبود کنترل عضلات صورت و دهان مورد استفاده قرار گیرد. دیسفاژی و مشکلات تغذیه ای دهان و دندان بر بیماران به روش های مختلفی تأثیر دارد.

این بیماری می تواند شامل مشکلات در جویدن، بلع، لثه، سرفه و نوشیدن باشد. حفظ وزن و تغذیه سالم بدن ممکن است برای کودکانی که مبتلا به این بیماری هستند، چالش هایی را ایجاد کند: از جمله نگرانی های هیدراسیون و سوال در مورد رشد جسمی در طولانی مدت.


بیشتر بدانید: همه چیز درمورد یک تغذیه سالم برای کودکان


تغذیه و بلع درمانی که توسط آسیب شناسان گفتار و زبان انجام می شود، تضمین می کند که چالش های جسمی در مصرف غذایی کودک اختلال ایجاد نمی کند. علاوه بر نیازهای بیمار، گفتار درمانی؛ والدین، ​​اعضای خانواده و مراقبان را نیز شامل می شود. علائم فلج مغزی قابل سازگاری نیست بنابراین هر خانواده با چالش های سختی روبرو است.

قبل از تهیه برنامه های گفتار درمانی، درمانگران به دنبال دریافت اطلاعات  هستند. درمان موفقیت آمیز باعث سهولت مراقبت و کاهش استرس در مراقبین می شود. ارتباطات پل ارتباطی اساسی بیماران و مراقبان است. متأسفانه ، فلج مغزی بعضی اوقات توانایی کودک را برای پردازش، درک و پاسخ به روشهای معمولی قطع می کند.

گفتار و زبان درمانی به بیماران کمک می کند تا نیازهای خود را با وضوح بیشتری بیان کنند و فشارهایی را که والدین، ​​معلمان و اعضای خانواده تجربه می کنند کاهش میدهد.

فلج مغزی , گفتار درمانی

گفتار درمانی از توسعه در این مناطق پشتیبانی می کند:

  • تولید صداها، کلمات و هجا
  • گام صدا
  • تنظیم میزان صدا
  • گوش دادن و ادراک
  • بیان و تلفظ
  • واژگان
  • درک و درک
  • کیفیت صدا
  • جویدن و بلعیدن

با پیشرفت مهارت های ارتباطی ، بیماران فلج مغزی اعتماد به نفس کسب می کنند و در طیف گسترده ای از فعالیت ها شرکت می کنند. درمان مؤثر از رشد شناختی و عاطفی پشتیبانی می کند. تقویت مهارت های اجتماعی و کمک به کودکان مبتلا فلج مغزی با محیط های مختلف موثر است. گفتار درمانی ممکن است منجر به پیشرفت در این زمینه ها شود:

  • اعتماد به نفس و عزت نفس
  • تمایل به تعامل اجتماعی
  • یادگیری و برقراری ارتباط در مدرسه
  • بیان افکار و عقاید
  • استقلال
  • حل مسئله
  • کیفیت کلی زندگی

پیش بینی های کلمات و زبان در گفتار درمانی

آسیب شناسان زبان به طور ساده (SLP) متخصصان پزشکی معتبر و دارای آموزش ارتباط ویژه هستند. پزشکان متخصص، که به طور غیررسمی به عنوان گفتار درمانی شناخته می شوند، مسئول توسعه زبان، ارتباطات انسانی و اختلالات مرتبط هستند.

قبل از توصیه تمرین های گفتاری و زبانی، SLP ارزیابی توانایی ها و محدودیت های هر بیمار را انجام می دهد. با ترسیم تکنیک های مختلف درمانی، دوره درمانی ساخته می شود که اهداف درمانی شفاف دارد. پس از مداخله مناسب، بررسی و آزمایش دوره ای، بازخورد حیاتی را ارائه می دهد که آسیب شناسان گفتار را قادر می سازند تا درمان اصلاحاتی انجام دهند.

گفتار درمانی از روشهای مختلفی برای رفع مشکلات بلع، افزایش عملکرد دهانی وحرکتی، تقویت درک و تسهیل ارتباطات استفاده می کند. تکنیک ها با توجه به نیازهای منحصر به فرد هر بیمار توصیه می شود. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تمرینات بلع

بلع و تغذیه درمانی به منظور تقویت کنترل عملکرد حرکتی دهان و دندان طراحی شده است. گفتاردرمانگرها از تکنیک های مختلفی برای کمک به بلع استفاده می کنند، از جمله ماساژ صورت و تمرینات لب، زبان و فک این درمان عضلات صورت و فک را که برای خوردن، نوشیدن و بلع استفاده می شود، تقویت می کند و توانایی های ادراکی را افزایش می دهد.


بیشتر بدانید: ماساژ صورت‌ و روش های مهم برای آن


فلج مغزی , گفتار درمانی

تمرینات فک، لب و زبان

ضعف عضلانی و هماهنگی ضعیف دهانی حرکتی باعث ایجاد اختلال در برقراری ارتباط و تغذیه و ایجاد مشکلات اجتماعی برای بیماران فلج مغزی می شود. تمرینات متناسب باعث تقویت عضلات لب، فک و زبان می شود. فشار دهنده زبان برای ایجاد مقاومت، ایجاد قدرت و کنترل استفاده می شود. و همچنین برای ایجاد قدرت و آموزش عضلات صورت ممکن است خوردن غذاهای بدون چربی توصیه شود.

درمان

بیان تکنیک مناسب بخش بزرگی از این نوع گفتار درمانی است. از طریق تمرینات تکراری، آسیب شناسان گفتار نشان می دهند که چگونه دهان و زبان با هم کار می کنند و صداها، هجاها و کلمات را تولید می کنند. آینه ها اغلب برای کمک به کودک در یادگیری کنترل صورت استفاده می شوند و پیشرفت بصری زیادی را نشان می دهد.

تمرینات دمیدن و تنفس

دمیدن روی سوت به تمرین عضلات دهان کمک می کند تا شکل های لازم برای تولید صداهای خاص را ایجاد کنند. فعالیت های دمنده همچنین باعث تقویت عضلات شکمی شده و به بیماران مبتلا به سی پی کمک می کند تا تنفس را کنترل کنند.

ارتباط زبان و کلمه

گفتاردرمانگرها از تصاویر، کتابها و اشیاء برای تحریک رشد زبان استفاده می کنند. به عنوان مثال ، هنگام بازی و صحبت با کودک،درمانگرها الگوهای صحیح زبان و ارتباط را الگوبرداری می کند و باعث می شود کودک مهارت واژگان و دستور زبان ها را بیاموزد.

استفاده از فلش کارت

این بازی سرگرم کننده و تعاملی می تواند به کودکان و درمانگران کمک کند تا روی صداهایی که ممکن است کودک با آنها مشکل داشته باشد متمرکز شوند. بازی های سرگرم کننده به درگیر کردن بیماران و هیجان هنگام یادگیری کمک می کند.

فلج مغزی , گفتار درمانی

تمرینات آینه ای

این نوع درمان به کودکان کمک می کند تا درک کنند که حرکات دهان برای حروف با صدای معین چگونه باید باشد. این مسئله به بهبود این شرایط کمک می کند. امیدوارم این مقاله توانسته باشد به شما در درمان بیماران فلج مغزی کمک کرده باشد. پیشنهادات و تجربیات خود را با دیگر کاربران موزیک دان به لشتراک بگذارید.


با انتشار watchOS 6، اپل‌واچ یک قدم به مستقل شدن از آی‌فون نزدیک شد. درحالی که همچنان نمی‌توانید یک اپل‌واچ را بدون آی‌فون تنظیم کنید، اکنون می‌توانید بدون لمس اسمارت‌فون خود به نصب و حذف برنامه‌ها بر روی اپل‌واچ بپردازید. در ادامه این مطلب با آموزش نصب اپ بر روی اپل‌واچ با ما همراه باشید.

چگونه به نصب برنامه بر روی اپل‌واچ بپردازیم؟

اگر اپ Watch را در آی‌فون خود باز کنید و به تب App Store بروید، متوجه خالی‌بودن این صفحه می‌شوید. اکنون در آپدیت watchOS 6، اپ‌استور به اپل‌واچ شما منتقل شده است.

برای نصب اپ بر روی اپل‌واچ خود، دکمه دیجیتال‌کراون را فشار دهید تا صفحه اپ‌ها باز شود. در این صفحه اپ “App Store” را پیدا نمایید و بر روی آن ضربه بزنید.
حال شما شاهد اپ‌استور اپل‌واچ خواهید بود که تمامی اپ‌های مختص به watchOS را بر روی صفحه لیست کرده است.

نصب اپ بر روی اپل‌واچدر بالای این صفحه شما یک نوار جستجو و در انتهای آن یک لیست curated از اپ‌ها را خواهید داد.
اگر به‌دنبال اپ خاصی هستید، بر روی نوار “Search” در بالای صفحه ضربه بزنید. شما شاهد دو روش برای جستجو اپ‌ها خواهید بود. برای نوشتن کلمات با انگشت بر روی صفحه اپل‌واچ بر روی “Scribble” ضربه بزنید. همچنین می‌توانید برای کمک گرفتن از Siri برای جستجوی اپ بر روی “Dictation” ضربه بزنید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچبرای مشاهده جزئیات هر اپ، بر روی آن ضربه بزنید. در صفحه بعدی شما می‌توانید توضیحات و اسکرین‌شات‌هایی از اپ را مشاهده نمایید.
به منظور دانلود اپ بر روی دکمه “Get” ضربه بزنید. اگر برنامه نیاز به پرداخت هزینه داشته باشد، شما قیمت آن را بر روی دکمه دانلود خواهید دید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچاگر این اولین باری است که شما یک اپ را از اپ‌استور در اپل‌واچ دانلود می‌کنید، باید پسورد اپل ‌آی‌دی خود را وارد نمایید. شما می‌توانید این پسورد را بر روی صفحه اپل‌واچ و یا از گوشی وارد نمایید.

برای نوشتن پسورد از طریق گوشی بر روی دکمه “Password” و سپس دکمه کیبورد ضربه بزنید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچحال پسورد اپل آی‌دی خود را با آی‌فون وارد نمایید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچپس از واردکردن پسورد، اپ اپ‌استور در اپل‌واچ شما به صفحه اپ بازمی‌گردد و شما شاهد شروع دانلود برنامه خواهید بود.

این رو هم بخون:

سیستم‌عامل WatchOS 6 برای اپل واچ‌های سری ۳ و ۴ منتشر شد

پس از دانلود برنامه، برای اجرای آن می‌توانید بر روی دکمه “Open” ضربه بزنید. همچنین می‌توانید اپ دانلود‌شده را بر روی صفحه اپل‌واچ پیدا کنید.

اپ‌های آی‌فون با اپ‌های همراه اپل‌واچ

اگر شما یک اپ آی‌فون را که دارای یک اپ همراه برای اپل‌واچ نیز هست بر روی اسمارت‌فون خود نصب کنید، اپ همراه آن به‌طور اتوماتیک بر روی اپل‌واچ شما نصب خواهد شد.

شما می‌توانید این ویژگی را بر روی اپ واچ خود غیرفعال نمایید. از تب “My Watch” به بخش “General” بروید. در قدم بعدی بر روی تاگل “Automatic App Install” ضربه بزنید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچشما همچنین می‌توانید به‌صورت جداگانه اپ را از اپل واچ خود حذف نمایید. به تب “My Watch” بروید، بخش “Installed on Apple Watch” را پیدا کنید و سپس با انتخاب اپ مدنظر آن را حذف نمایید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچدر صفحه بعدی بر روی “Show App on Apple Watch” ضربه بزنید.
نصب اپ بر روی اپل‌واچ

چگونه اپ‌ها را در اپل‌واچ پاک کنیم؟

پاک کردن اپ‌ها در اپل‌واچ نیز به‌سادگی قابل انجام است‌. دکمه دیجیتال‌کراون را فشار دهید تا به صفحه اپ‌ها بروید. بر روی اپ مدنظر ضربه برنید و چند ثانیه صبر کنید.
پس از مشاهده آیکون کوچک “X” در گوشه بالایی سمت چپ می‌توانید اپ را از دستگاه حذف نمایید.
در صورت تمایل می‌توانید اپ‌های پیش‌فرض اپل‌واچ مانند Breathe و Stocks را نیز به همین روش حذف کنید.
بر روی آیکون “X” و سپس “Delete app” ضربه بزنید.
بهتر است بدانید که اگر تاکنون دستگاه خود را به watchOS 6 ارتقا نداده‌اید، اپ‌استور و واچ‌فیس‌های جدید قابل‌تنظیم ارزش این آپدیت را دارند.

 


داشتن استرس زیاد از حد به مدت طولانی روی عملکرد قلب اثرات منفی بر جای می گذارد. اگر استرس دارید و راهی برای کنترل آن ندارید، احتمال بروز بیماری های قلبی، فشار خون بالا، درد در قفسه سینه و ضربان نامنظم قلب در شما خیلی بالاست. هدف این مقاله از بخش روانشناسی موزیک دان این است که رابطه استرس با بیماری های قلبی را مشخص کند (بیماری های قلبی جزو عوامل اصلی مرگ و میر در ایالات متحده آمریکا به شمار می روند). استرس می تواند روی رفتار افراد تاثیر بگذارد. عواملی که احتمال ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهند شامل این مواردند: فشار خون و میزان کلسترول بالا، سیگار کشیدن، عدم فعالیت فیزیکی و بیش از حد غذا خوردن. برخی افراد برای کنترل استرس مزمنی که دارند مصرف الکل و سیگار کشیدن را انتخاب می کنند، اما این عادات فشار خون را بالا می برند و به دیواره عروق آسیب می زنند.

تاثیر استرس بر بدن

گاهی بدن با سردرد، کمر درد و دل درد به استرس پاسخ می دهد. استرس می تواند روی سطح انرژی فرد هم تاثیر بگذارد، برای خواب فرد اختلال ایجاد کند و فرد را بد اخلاق، فراموشکار و غیر قابل کنترل کند. موقعیت های پر استرس مراحلی را در بدن طی می کنند. در طی یک موقعیت پر استرس بدن آدرنالین ترشح می کند. آدرنالین هورمونی است که به طور موقت ضربان قلب، سرعت تنفس و فشار خون را بالا می برد.

کنترل استرس

این عکس العمل، بدن فرد را برای روبرویی با موقعیت آماده می کند که به آن پاسخ جنگ یا گریز می گویند. وقتی استرس مداوم باشد، بدن برای چندین روز یا چندین هفته در وضعیت جنگ یا گریز می ماند. اگر چه ارتباط بین استرس و بیماری های قلبی مشخص نیست اما استرس مزمن باعث می شود که بعضی افراد به مصرف الکل روی بیاورند که این امر فشار خون را بالا می برد و به دیواره عروق آسیب می زند.

آیا کنترل استرس می تواند بیماری های قلبی را کاهش دهد و یا از آن ها پیشگیری کند؟

کنترل استرس نقش مهمی روی سلامتی فرد دارد. امروزه محققان در حال مطالعه بر روی این موضوعند که آیا کنترل استرس برای پیشگیری از بیماری های قلبی مفید است یا نه. برخی مطالعات روی این موضوع کار کردند که درمان و تراپی های گوناگون چه نقشی در کاهش اثرات استرس روی قلب و عروق دارند. در این مطالعات از روان درمانی استفاده کردند و در پیشگیری از حملات قلبی تلاش کردند.

بعد از حمله قلبی یا سکته، افرادی که احساس افسردگی و اضطراب دارند و استرس زیادی دارند حتما باید با پزشک خود در این خصوص صحبت کنند.

برای کنترل استرس چه کارهای می توانید انجام دهید؟

ورزش کردن، مثبت نگری، سیگار نکشیدن، عدم مصرف قهوه به میزان زیاد، داشتن برنامه غذایی سالم، داشتن وزن متناسب روش های مناسبی برای کنار آمدن با استرس هستند. بسیاری از محققان بر این باورند که مصرف دارو برای درمان بسیاری از اختلالات موثر است اما این موضوع معمولا برای استرس صدق نمی کند.

بعضی افراد از داروهای مسکن برای آرام کردن استرسی که حس می کنند استفاده می کنند اما باید یاد بگیرید که با روش های ریلکسیشن و کنترل استرس سعی در کنترل استرس خود داشته باشید. مواظب باشید که استرس را با اضطراب اشتباه نگیرید.


بیشتر بدانید: ورزشهای موثر برای ریلکس عضلات گردن و شانه


اگر از اضطراب رنج می برید از پزشکتان درباره برنامه های درمانی سوال بپرسید از جمله این که به دارو نیاز دارید یا نه. فهمیدن این که استرس در شما چگونه خود را نشان می دهد امری مهم در کنار آمدن با آن است.

کنترل استرس

وقتی تحت فشار استرس هستید آیا:

  • غذا می خورید تا آرام شوید؟
  • سرعت حرف زدن و غذا خوردن تان بالا می رود؟
  • الکل مصرف می کنید و سیگار می کشید؟
  • بی تاب هستید و دنبال کاری برای انجام دادن هستید؟
  • خیلی کار می کنید؟
  • کارهایی که دارید را امروز و فردا می کنید؟
  • خیلی کم یا خیلی زیاد می خوابید؟
  • سرعت عمل تان پایین می آید؟
  • سعی می کنید چندین کار را همزمان انجام دهید؟

نشان دادن هر کدام از این رفتارها از خود نشان می دهد که نمی توانید خیلی خوب با استرس کنار بیایید. اگر استرس تان متوقف نمی شود کلاس های کنترل استرس می توانند مفید باشند. جاهای زیادی هستند که این کلاس ها را برگزار می کنند.

چرا کنترل استرس خیلی مهم است؟

اگر استرس زیادی دارید، سلامتی تان در خطر است. استرس علاوه بر تاثیرات فیزیکی، تاثیرات مخرب احساسی هم روی فرد می گذارد. استرس توانایی درست فکر کردن را از شخص می گیرد، عملکرد موثر او را پایین می آورد و فرد خیلی نمی تواند از زندگی لذت ببرد.

از طرف دیگر، توانایی کنترل استرس می تواند به شما کمک کند که تاثیرات مخرب استرس را کاهش دهید و زندگی شادتر، سالم تر و پربار تری داشته باشید. هدف کنترل استرس داشتن زندگی متوازنی است که کار، روابط اجتماعی، ریلکسیشن و اوقات فراغت هر کدام جای خود را داشته باشند و فشار را از روی زندگی فرد بردارند.

اما نمی توان گفت که برای کنترل استرس تنها یک روش وجود دارد و برای همه جواب می دهد. بلکه باید امتحان کنید و ببینید کدام روش مناسب شماست. روش های زیر به شما کمک می کنند که این کار را انجام دهید.

نکته اول: منبع استرس را تشخیص دهید.

کنترل استرس با تشخیص منبع استرس شروع می شود. این مرحله به همان سادگی که به نظر می رسد نیست. اگر چه می توان عوامل اصلی تنش زا را شناسایی کرد اما پیدا کردن منبع استرس مزمن می تواند خیلی پیچیده باشد. عوامل تنش زا می توانند شامل این موارد باشند: تغییر شغل، طلاق گرفتن یا در آستانه طلاق بودن و سایر موارد.

افکار، احساسات و رفتار ما روی سطح استرس روزانه ما تاثیر می گذارند. برای مثال این که دائما نگران فرجه هایتان در محیط شغلی باشید می تواند استرس زیادی به شما تحمیل کند.

برای تشخیص منبع اصلی استرس به عادات، نگرش ها و بهانه هایی که می آورید نگاهی دقیق بیندازید:

  • آیا استرسی که دارید را چیزی موقت می دانید و می گویید “من فقط در همین لحظه هزار تا کار برای انجام دادن دارم!” اما آخرین باری که نفس عمیق کشیدید را به خاطر نمی آورید؟
  • آیا استرس را به عنوان جزئی جدایی ناپذیر از زندگی کاری و خانوادگی تلقی می کنید و یا آن را به عنوان قسمتی از شخصیت تان پذیرفته اید و می گویید “من همیشه انرژی منفی زیادی با خود به همراه دارم”؟
  • آیا استرس تان را گردن سایر افراد و اتفاقات می اندازید یا آن را عادی تلقی می کنید؟

تا زمانی که نقشی که خودتان در ایجاد و کنترل استرس دارید را قبول نکرده باشید استرس تان خارج از کنترل باقی می ماند.

کنترل استرس

نکته دوم: راه های کنترل استرس را امتحان کنید

اگر چه استرس پاسخ اتوماتیک و غیر قابل پیش بینی سیستم عصبی به برخی موقعیت ها است. اما برخی عوامل تنش زا قابل پیش بینی هستند از جمله آن ها می توان به این موارد اشاره کرد: موقعیت ها و مسئولیت های کاری، قرار ملاقات با رئیس، دورهمی خانوادگی وقتی با موقعیت های تنش زای قابل پیش بینی از جمله این موارد روبرو می شوید، می توانید موقعیت یا عکس العملتان نسبت به موقعیت را تغییر دهید.

وقتی در حال تصمیم برای این هستید که چه کاری را در هر موقعیتی انجام دهید به این ۴ مرحله فکر کنید: دوری از استرس، تغییر موقعیت، سازگاری با موقعیت و پذیرفتن شرایط.


بیشتر بدانید: گياهان در هنگام استرس آسپرين توليد مي‌كنند!


نه گفتن را یاد بگیرید. یک سری محدودیت ها برای خودتان درست کنید و طبق آن ها رفتار کنید. چه در زندگی شغلی و چه در زندگی شخصی، روبرو شدن با بیشتر از آن چیزی که در حد توان تان است می تواند منبعی برای استرس باشد. مرز بین چیزهایی که واجب هستند و آن هایی که خیلی ضروری نیستند را مشخص کنید. هر گاه حس کردید چیزی بیش از حد توان تان است به راحتی نه بگویید.

از هم نشینی با افرادی که به شما استرس می دهند بپرهیزید. اگر کسی دائما به شما استرس وارد می کند، زمانی که با او می گذرانید را محدود کنید یا به رابطه تان با آن شخص پایین دهید.

کنترل اوضاع را در دست بگیرید اگر اخبار تلویزیون مضطرب تان می کند، تلویزیون را خاموش کنید. اگر ترافیک اذیت تان می کند راه دورتر اما خلوت تری را انتخاب کنید. اگر رفتن به سوپر مارکت را اصلا دوست ندارید، از فروشگاه های آنلاین مواد غذایی خرید کنید.

لیستی از کارهایی که باید انجام دهید را تهیه کنید. برنامه خود، مسئولیت ها و کارهای روزانه تان را بررسی کنید. اگر در این لیست بیش از حد برنامه گنجانده اید، برخی از آن ها که ضروری نیستند را حذف کنید یا آن ها را به آخر لیست انتقال دهید.

به جای این که احساساتتان، چه مثبت و چه منفی، را در خودتان بریزید آن ها را بیان کنید. اگر رفتار کسی واقعا برایتان آزار دهنده است، سعی کنید رک باشید و محترمانه درباره این موضوع با او صحبت کنید. اگر در حال آماده شدن برای امتحانی سخت هستید و هم اتاقی پر حرفتان تازه به خانه رسیده و در حال صحبت کردن است، محترمانه به او بگویید که فقط پنج دقیقه می توانید با او صحبت کنید.

اگر احساساتتان را بیان نکنید استرسی که دارید بالا می رود. به علاوه خودتان هم به حرفایی که می زنید عمل کنید. اگر از کسی خواسته اید که در رفتارش تجدید نظر کند، خودتان هم همان رفتاری که از او انتظار دارید را انجام دهید.

برنامه متعادلی را طراحی کنید. اگر در برنامه زندگی تان فقط کار وجود دارد و وقتی برای تفریح نیست باید بگوییم که این برنامه خیلی به شما آسیب می زند. سعی کنید بین زندگی کاری و زندگی شخصی، فعالیت های اجتماعی و سایر فعالیت ها توازن ایجاد کنید.

سعی کنید که مشکلات را از جنبه های مثبت هم نگاه کنید. به جای این که همیشه از ترافیک گله کنید، آن را به عنوان موقعیتی برای توقف و استراحت، گوش دادن به موسیقی مورد علاقه تان و لذت بردن از تنهایی نگاه کنید.

به موقعیت های پر استرسی که دارید در آینده نگاه کنید. از خودتان بپرسید که آیا این موقعیت تنش زا در آینده هم به همین اندازه مهم خواهد بود یا نه. آیا یک ماه بعد، یک سال بعد و سال های بعد این موضوع به همین اندازه برایتان اهمیت خواهد داشت؟ آیا این موضوع اصلا ارزش نگرانی دارد یا نه؟ اگر جواب نه است، زمان و انرژی تان را جای دیگر صرف کنید و استانداردهایتان را از اول تنظیم کنید.

کمال گرایی از منابع اصلی استرس به شمار می رود. هیچ وقت از شیوه نگرش کمال گرایانه به زندگی نگاه نکنید. استانداردهای منطقی و معقول برای خود در نظر بگیرید و همیشه قانع باشید.

قناعت و قدردانی را یاد بگیرید. وقتی استرس در حال غلبه بر شماست، زمانی را به تفکر روی هر آن چه که دارید اختصاص دهید. شکرگزار داشته هایتان و نعمت هایی که خدا به شما بخشیده باشید. این راهکارهای ساده کمک می کنند که کنترل اوضاع را درست بگیرید.

سعی نکنید کنترل موقعیت های غیر قابل کنترل را در دست بگیرید. خیلی چیزها در زندگی از کنترل ما خارج هستند از جمله آن ها می توان به رفتار سایر افراد اشاره کرد. به جای این که برای این چیزها حرص بخورید روی چیزهایی که می توانید کنترل کنید تمرکز کنید.

نیمه پر لیوان را ببینید. وقتی با چالش روبرو می شوید سعی کنید موقعیت ها را به عنوان روشی برای پیشرفت کردن نگاه کنید. اگر انتخاب های اشتباه خودتان باعث ایجاد موقعیت پر استرس شده اند، روی آن ها فکر کنید و از اشتباهاتتان درس بگیرید.

بخشش را یاد بگیرید. این حقیقت را بپذیرید که ما در دنیایی کامل زندگی نمی کنیم و در این دنیا احتمال اشتباه کردن وجود دارد. اشتباهات دیگران را ببخشید و اجازه ندهید خشم بر شما غلبه کند. با بخشیدن و گذشتن از افراد افکار منفی را از خود دور کنید.

احساسات خود را با دیگران در میان بگذارید. با این کار ذهنتان را پاک می کنید حتی اگر نتوانید موقعیت پر استرس را تغییر دهید. با یک دوست قابل اعتماد یا مشاور صحبت کنید.

کنترل استرس

نکته سوم: تحرک داشته باشید!

وقتی استرس دارید احتمالا آخرین کاری که دوست دارید انجام دهید این است که بلند شوید و ورزش کنید. اما باید بدانید که فعالیت فیزیکی به رهایی از استرس کمک خیلی زیادی می کند. لازم نیست که حتما ورزشکار باشید و ساعت ها در باشگاه ورزش کنید تا از مزایای ورزش کردن برخوردار شوید. ورزش کردن سبب رهایی اندورفین می شود.

اندورفین سبب ایجاد احساس خوب در افراد می شود. ورزش به عنوان راهی برای پرت کردن حواستان از نگرانی های روزمره به شما می رود. روزانه ۳۰ دقیقه یا بیشتر ورزش کنید تا از تاثیرات مثبتی که ورزش روی سلامتی تان می گذارد برخوردار شود.


بیشتر بدانید: درباره ورزش های شل کننده برای کاهش استرس چه می دانید


به علاوه به تناسب اندام خود هم اهمیت بدهید. حتی فعالیت های خیلی کوچک هم می توانند انرژی شما را بالا ببرند. اولین قدم این است که بتوانید از سر جایتان بلند شوید و تحرک داشته باشید. در این قسمت به راه های ساده برای گنجاندن ورزش در زندگی روزمره تان اشاره خواهیم کرد:

  • موسیقی و رقص را فراموش نکنید.
  • قدم بزنید.
  • برای رفتن به سوپر مارکت از دوچرخه استفاده کنید یا پیاده بروید.
  • به جای استفاده از آسانسور هر از گاهی از پله های خانه یا محل کار بالا و پایین بروید.
  • هنگامی که بیرون می روید، ماشین خود را کمی با فاصله از مقصدتان پارک کنید و بقیه راه را قدم بزنید.
  • با یکی از دوستان تان ورزش کنید و هنگام ورزش همدیگر را تشویق کنید.
  • با فرزندتان پینگ پنگ یا ورزش هایی از قبیل را امتحان کنید.

علاوه بر این که فعالیت های فیزیکی می توانند به دور کردن استرس و فشار از زندگی فرد به او کمک کنند، فعالیت های دارای آهنگ هم می توانند خیلی موثر باشند. بهتر است فعالیت هایی نظیر دویدن، قدم زدن، رقص، شنا، دوچرخه سواری، تای چی و ایروبیک را برای غلبه بر استرس امتحان کنید.

هر ورزشی که امتحان می کنید اولین نکته ای که اهمیت دارد این است که به اندازه کافی از آن لذت برید و دوست داشته باشید که آن را ادامه دهید. هنگامی که در حال ورزش هستید به بدن تان و تغییرات فیزیکی و احساسی که حس می کنید توجه کنید. هنگام ورزش کردن به نحوه تنفس خود توجه کنید. مایندفولنس به از بین بردن افکار منفی ای که استرس به همراه دارند کمک می کند.

نکته چهارم: با دیگران ارتباط برقرار کنید.

هیچ چیزی به اندازه وقت گذراندن با دیگران و ایجاد احساس امنیت لذت بخش و آرامش بخش نیست. در حقیقت ارتباط رو در رو با سایر افراد هورمون هایی را تحریک می کند که با پاسخ جنگ یا گریز بدن مقابله می کنند. ارتباط با دیگران به کاهش اضطراب و استرس فرد هم کمک می کند. پس حتما اطمینان حاصل کنید که به اندازه کافی با دیگران (خانواده و دوستان) تعامل دارید.

به خاطر بسپارید که افرادی که با آن ها حرف می زنید مسئول از بین بردن استرس تان نیستند. آن ها فقط می توانند شنونده خوبی باشند. اجازه ندهید که ترس از ضعیف به نظر رسیدن مانع از این شود که هر آن چه در دل دارید را بر زبان بیاورید. این که با افرادی که دوست دارید درد و دل کنید باعث می شود که پیوند میان تان قوی تر شود. با داشتن دوستان قابل اعتماد می توانید عوامل تنش زا را از خود دور کنید.

کنترل استرس

کنترل استرس با انجام این عادات سالم

۱_ عجله نکنید

برای انجام کارهایتان برنامه ریزی کنید و بدون عجله کارهای مهمی که باید انجام دهید را عملی کنید.

۲_ بیشتر چرت بزنید

هر شب بین ۶ تا ۸ ساعت بخوابید تا دچار بی خوابی و کسالت نشوید.

۳_ نگرانی ها را از خود دور کنید

اگر با مشکلاتی روبرو شوید دنیا به آخر نمی رسد. هنگام برخورد با مشکلات به خودتان استراحت بدهید و نفس عمیق بکشید.

۴_ خنده را فراموش نکنید

خندیدن باعث می شود که احساس خوبی داشته باشید. حتی وقتی تنها هستید هم از بلند خندیدن نترسید.


بیشتر بدانید: هرآنچه درباره تاثیرات خنده باید بدانید


۵_ با دیگران در ارتباط باشید

گاهی دوستی بهترین دارو است. زمانی را به خانواده و دوستان تان اختصاص دهید.

۶_ منظم باشید

لیستی از کارهایی که باید هر روز انجام دهید را تهیه کنید.

۷_ کمک به دیگران را تمرین کنید

زمانی را به کمک به دوستان و دیگران اختصاص دهید. کمک به دیگران به خودتان هم کمک می کند.

۸_ همیشه فعال باشید

ورزش کردن می تواند فشار فیزیکی و احساسی را از شما دور کند. کاری که دوست دارید را پیدا کنید و زمان تان را صرف انجام آن کنید.

۹_ عادات بد را کنار بگذارید

مصرف الکل، تنباکو و کافئین فشار خون را بالا می برند. مصرف این مواد را قطع کنید یا کاهش دهید.

کنترل استرس

۱۰ تکنیک ریلکسیشن برای کنترل استرس

زمانی را به استراحت اختصاص دهید. به انجام کارهای خیلی سخت برای رهایی از استرس نیازی نیست. می توانید با انجام این تکنیک ها کنترل استرس را در دست بگیرید.

۱_ مدیتیشن کنید

روزانه چند دقیقه را به مدیتیشن اختصاص دهید تا استرس را از خود دور کنید. تحقیقات نشان داده اند که مدیتیشن روزانه به رهایی از استرس کمک زیادی می کند. مدیتیشن ساده است. برای انجام آن ابتدا چهار زانو بنشینید و چشمان تان را ببندید. با صدای آرام یا صدای بلند جمله مثبتی مثل این را بخوانید “من احساس آرامش می کنم”، “من خودم را دوست دارم”. تمام افکار منفی را از خود دور کنید و تنها روی افکار مثبت تمرکز کنید.


بیشتر بدانید: زمانبندی برای یوگا و مدیتیشن


۲_ نفس عمیق بکشید

پنج دقیقه استراحت کنید و روی تنفس تمرکز کنید. صاف بنشینید، چشمان تان را ببندید. به آرامی هوا را وارد بینی خود کنید. سپس به آرامی از طریق دهان بازدم را خارج کنید. تنفس عمیق با آرام کردن ضربان قلب و پایین آوردن فشار خون آثار استرس را از بین می برد.

۳_ تنها روی یک کار تمرکز کنید

پنج دقیقه استراحت کنید و تنها روی یک موضوع تمرکز کنید. هنگام قدم زدن به آرامی راه بروید و روی قدم زدن و برخورد هوا به صورتتان تمرکز کنید. هنگام غذا خوردن تنها به غذا و مزه آن فکر کنید. وقتی روی یک کار تمرکز می کنید استرس کمتری خواهید داشت.

کنترل استرس

۴_ با بقیه در ارتباط باشید

ارتباط اجتماعی یکی از بهترین روش ها برای کنترل استرس است. ترجیحا رو در رو با دیگران صحبت کنید یا حداقل تلفنی با دیگران در تماس باشید. درباره حوادثی که تجربه کرده اید با دوستتان یا یکی از اعضای خانواده تان صحبت کنید. ارتباط برقرار کردن با دیگران هم روی کاهش استرس تاثیر می گذارد و هم باعث می شود که از افکار دیگران بهره مند شوید.

۵_ به بدن خود توجه کنید

هر روز از نظر ذهنی بدن خود را بررسی کنید و ببینید که استرس چه تاثیری روی بدن تان می گذارد. به کمر دراز بکشید از نوک پاها شروع کنید و بینید چه احساسی دارید. به جاهایی که احساس کشیدگی و فشار می کنید توجه کنید، بدون این که بخواهید چیزی را تغییر بدهید. برای ۱ تا ۲ دقیقه روی هر نفس عمیقی که درون بدن جریان پیدا می کند تمرکز کنید. این پروسه را تکرار کنید و به احساسی که در هر قسمت بدن دارید توجه کنید.

۶_ به گردن و کمر استراحت دهید

برای ۱۰ دقیقه یک پارچه یا حوله گرم را دور گردن و شانه هایتان بپیچید. سپس چشمان تان را ببندید و به صورت، گردن، قفسه سینه و ماهیچه های کمر اجازه استراحت بدهید. بعد از آن حوله را بردارید و با یک توپ تنیس گردن را ماساژ دهید. برای ماساژ کمر توپ را بین کمر و دیوار قرار دهید. به توپ تکیه بزنید و تا ۱۵ ثانیه به آرامی توپ را فشار دهید. سپس توپ را در قسمت دیگری قرار دهید و همین کار را دوباره تکرار کنید.

۷_ بلند بخندید

خندیدن از ته دل از نظر ذهنی فرد را تخلیه می کند. خندیدن میزان هورمون کورتیزول که هورمون استرس است را کاهش می دهد و میزان اندورفین را بالا می برد. با دیدن کمدی مورد علاقه تان، جوک خواندن و چت کردن با دوستی که باعث خنده تان می شود روحیه خود را تقویت کنید.

کنترل استرس

۸_ به موسیقی آرامش بخش گوش دهید

تحقیقات نشان داده اند که گوش دادن به موسیقی آرامش بخش می تواند فشار خون، ضربان قلب و اضطراب را پایین بیاورد. یک لیست پخش از آهنگ های آرامش بخش و صدای پرندگان، اقیانوس و هر صدای دیگری که سبب آرامش بخشیدن به شما می شود تهیه کنید و به مغزتان این امکان را بدهید که روی آهنگ های مختلف تمرکز کند.

۹_ تحرک داشته باشید

لازم نیست که حتما ورزش های خیلی سخت را انتخاب کنید. تمام انواع ورزش از جمله یوگا و قدم زدن می توانند استرس را از فرد دور کنند. ورزش به مغز اجازه ترشح مواد شیمیایی ای را می دهد که به فرد حس خوبی می دهند و به بدن امکان مقابله با استرس را می دهند. می توانید قدم بزنید، از پله ها بالا و پایین بروید و از ورزش های کششی ساده کمک بگیرید.

۱۰_ شکرگزار باشید

دفتری تهیه کنید و در آن تمام چیزهایی که دارید و از بابت آن ها سپاسگزارید را یادداشت کنید. شکرگزار بودن افکار منفی را از فرد دور می کند. تمام دستاوردهایی که داشته اید را هم در این دفتر یادداشت کنید. وقتی احساس اضطراب و استرس دارید نگاهی به این لیست بیندازید تا انرژی مثبت به سراغتان بیاید.

۸ ماده غذایی که به فرد در کنترل استرس کمک می کنند

آیا می دانستید که با خوردن بعضی از مواد غذایی می توانید استرس خود را کاهش دهید؟ در این جا لیستی از مواد غذایی ای را برای شما تهیه کرده ایم که به کاهش استرس کمک می کنند. از آن جایی که افزایش وزن و استرس با هم در ارتباطند این مواد غذایی به کاهش وزن هم کمک می کنند!

۱_ سبزیجات سبز برگ دار

این سبزیجات حاوی فولات هستند. این ویتامین به ترشح مواد شیمیایی از جمله سروتونین و دوپامین کمک می کند و این دو ماده سبب ایجاد حس خوب در فرد می شوند. مواد غذایی که سرشار از فولات هستند شامل این مواردند: مارچوبه، بروکلی، مرکبات، جوانه بروکسل و نخود.

۲_ بوقلمون

با آمینو اسید تریپتوفان موجود در بوقلمون احساس خواب آلودگی و نیاز به استراحت می کنید. این ماده سرانجام تبدیل به سروتونین می شود و سروتونین، هم معنی با حس خوب است.

۳_ سالمون

وقتی آشفته هستیم بدن هورمون کورتیزول ترشح می کند که ادامه یافتن این هورمون سبب چربی زیاد می شود. امگا۳ موجود در سالمون با مبارزه با کورتیزول سبب کاهش استرس می شود. سالمون حاوی ویتامین D هم هست که سبب کاهش افسردگی و اضطراب می شود.

کنترل استرس

۴_ بلوبری

بلوبری سرشار از آنتی اکسیدان است و باید جزوی از برنامه غذایی فرد باشد. بلوبری به ترشح دوپامین کمک می کند و خیلی هم خوشمزه است.

۵_ بلغور جو دوسر

این نوع بلغور سبب ترشح سروتونین می شود که به حال خوب فرد کمک می کند.

۶_ آووکادو

مطالعات نشان داده اند که احساس اضطراب ممکن است که به خاطر کمبود ویتامین B باشد. آووکادو حاوی ویتامین B است. پس از این میوه با خواص فوق العاده استفاده کنید. آووکادو منبع عظیمی از اسیدهای چرب غیر اشباع است که برای کاهش وزن موثرند. آووکادو جایگزین بسیار مناسبی برای سس مایونز است. می توانید برای درست کردن گواکامولی از آووکادو استفاده کنید.

۷_ دانه ها

دانه چیا و تخم کتان دانه هایی هستند که بیشترین میزان امگا ۳ را دارند. می توانید از این دانه ها در سالاد، سوپ و ماست استفاده کنید.

کنترل استرس

۸_ چای

حتی فکر کردن به یک لیوان چای داغ آرامش بخش است. این طور نیست؟ می توانید از این نوع چای استفاده کنید: چای بابونه، چای سبز، چای سیاه. و می توانید چای مورد علاقه تان را انتخاب کنید. مطالعات نشان داده اند که مصرف چای بابونه به کاهش علائم اضطراب کمک می کند.

مطالعه دیگری نشان داد که نوشیدن ۵ فنجان چای سبز به صورت روزانه استرس را تا ۲۰ درصد کاهش می دهد. اگر کسی هستید که پس از مصرف کافئین احساس آشفته بودن می کنید می توانید از انواع مختلف چای بدون کافئین استفاده کنید.


فواید هیپوتراپی برای بیماران فلج مغزی چیست؟ درمان با کمک حیوانات می تواند به کودکان و بزرگسالانی که دچار بازه ای از بیماری ها و ناتوانی ها شده اند ارتباط داشته باشد. به طور سنتی، حیوانات شامل سگ ها، گربه ها، پرنده های سخنگو و اسب ها می شوند. هیپوتراپی که خود نوعی از درمان با کمک اسب می باشد به عنوان روشی موثر، به منظور افزایش میزان سلامتی احساسی و فیزیکی کودکانی که دچار فلج مغزی شده اند (CP)، توجه ها را به خود جلب می کند. این روش پتانسیل کمک به توسعه قدرت و استقامت فیزیکی و افزایش تعادل کودک را دارد. در این مقاله از بخش روانشناسی و مغز و اعصاب موزیک دان به درمان فلج مغزی با هیپوتراپی می پردازیم.

هیپوتراپی , فلج مغزی

هیپوتراپی و فلج مغزی

این روش درمان شامل برقراری تعامل با اسبی که به خوبی آموزش دیده است می شود. جلسات این روش درمان می تواند شامل غذا دادن و نوازش حیوان و صحبت با آن شود. جوهره این درمان در واقع سوار شدن بر اسب، در یک محیط کنترل شده و ایمن است. از دهه ۱۹۶۰ مورد استفاده قرار گرفته و به طور روز افزون، امروزه مورد استفاده قرار می گیرد.

درمان به کمک اسب می تواند به بهبود بخشی توانایی شناختی، قدرت بدن و استقامت کمک کند. هم چنین می تواند توانایی های وسیع تری همانند قابلیت های اجتماعی کودک، اعتماد به نفس و احساس سلامت کلی را افزایش دهد. . می تواند به بهبودبخشی مهارت های برقراری ارتباط کودک، با تعامل با اسب ها و هم چنین درمانست و ایجاد احساس اعتماد به نفس و سلامتی کمک نماید.

این نوع درمان، به صورت انفرادی مورد استفاده قرار می گیرد. به طور کلی، یک روش تکمیلی، در کنار اقدامات درمان سنتی است که توسط تیم های درمان کودکان پیشنهاد می شود. این روش می تواند درمان فیزیکی، گفتار درمانی و درمان شغلی، برای رسیدن به اهداف مختلفی، در برنامه درمان شود.

با این وجود تراپیست هایی که در زمینه های بالا تخصص دارند می توانند گواهینامه لازم، برای تلفیق اسب درمانی، در سایر روش های آموزشی خود را دریافت نمایند. اهداف عادی ای که این جلسات تراپی می تواند شامل آن ها شود، موارد زیر هستند:

  • تقویت عضلات کودکی که دچار فلج مغزی شده است
  • بهبود بخشی تعادلو انعطاف پذیری
  • افزایش توانایی های کنترل تحرک، برای کمک به امور روزانه

البته هر اسبی ممکن است گزینه خوبی برای این نوع تراپی تخصصی نباشد. تنها آموزش دیده ترین، مهربان ترین و صبورترین اسب ها و اسب های بچه مورد استفاده قرار می گیرند. این حیوانات هم چنین به دلیل نگرانی های مختلفی که می تواند در طول این تراپی سر بزند، آموزش های متنوعی را پشت سر می گذارد. برای مثال به این اسب ها آموزش داده می شود تا با شنیدن فریاد شوق یک کودک، رَم نکنند و در صورتی که احساس می کنند کودک از موقعیتش بر روی زین، در حال سُر خوردن است بلافاصله بایستد.

هیپوتراپی , فلج مغزی

چگونه کودکانی که دچار فلج مغزی شده اند می توانند از هیپوتراپی نفع ببرند؟

این روش درمان، فعالیت های فیزیکی را در یک محیط امن، با نظارت دقیق که از لحاظ بصری، بسیار جالب است، ارائه می کند. در طول یک جلسه اسب، با حرکات، قدم ها و ضرب آهنگ آرام و مکرری حرکت می کند. اسب می تواند در هر دقیقه ۱۰۰ گام بردارد.

در طول زمان نیم ساعته جلسه، این حرکت، آرام آرام باعث به چالش کشیدن ۱۰۰ برابر بدن کودک خواهد شد. این پدیده می تواند کنترل تحرک و تعادلرا به شیوه های مختلفی تحریک کند. کودکی که دچار CP شده است میتواند به موارد زیر دست یابد:

  • حفظ تعادل با کمک مناسب، در طول بازه زمانی مشخص
  • جهت دهی اسب با فشردن زانوهایش
  • چرخاندن اسب، با کنترل کردن افسار
  • راست نگهداشتن سر خود
  • برقراری تعامل با تراپیست و هر کمکیار دیگری

کودکان مد نظر، لذت زیادی از این محیط، با تنوع بصری فراوان و البته تعامل با خود حیوانات می برند. این روش می تواند کودکان را دلگرم کند تا از پس چالش های کلافه کننده و خسته کننده روش های درمانی بربیایند.


بیشتر بدانید: خطر فلج مغزی در کمین نوزادانی که مادر سیگاری دارند


کودکان می توانند با دیگران آشنا شده و دوست شوند. از سایر کودکانی که از این برنامه درمان، با کمک اسب استفاده می کنند نیز یاد میگیرند. این پدیده می تواند فعالیت های دیگری را برای مشارکت ایجاد کند. برای مثال مکان هایی وجود دارد که در سال، یکبار برای کودکانی که ناتوانی های مختلف دارند، نمایش سوارکاری برگزار می کند.

یک جلسه درمانی که به خوبی پیاده سازی شده می تواند مقیاس دشواری را به گونه ای تنظیم کند تا قابلیت ذهنی و فیزیکی کودک دچار شده به فلج ذهنی را به طور مناسب به چالش بکشد. این پدیده می تواند ویژگی های زیر را در کودک بهبود ببخشد:

  • قدرت کلی
  • قدرت بدنی و هسته ای
  • کنترل حرکات ظریف و بزرگ
  • تعادل
  • طرز قرارگیری بدن هنگام راه رفتن یا نشستن
  • کِشمَندی عضلانی (هم برای هایپوتونیا و هم برای هایپرتونیا)
  • توانایی دادن و دریافت کردن علامت های بصری
  • موارد حسگری
  • قابلیت های برقراری ارتباطات
  • مهارت های اجتماعی
  • اعتماد به نفس و عزت نفس

هیپوتراپی , فلج مغزی

هیپوتراپی درمانی تا چه اندازه می تواند موثر باشد؟

زیرمجموعه های مختلف روش درمانی، با کمک اسب، به اندازه سایر روش های سنتی تر مورد مطالعه قرار نگرفته است با این وجود، مدارک روزافزون و مطالعات علمی نشان می دهد که می تواند برای بسیاری از افراد، اثربخش باشد.

زادنیکار و کاسترین، مجموعه ای از سایر مطالعات را مورد بررسی قرار داده و متوجه شدند که این روش درمان با کمک اسب، برای ۷۶ مورد از ۸۴ کودکی که دچار فلج مغزی شده بودند، موثر بودند. مطالعه تامسون، کتچام و هال، عمیق تر وارد منافع این روش تخصصی درمان می شود. اکثر کودکان مورد مطالعه، طرز ایستادن و نشستن و پایداری بهتری داشته و در سطوح صاف، سریع تر گام برمی داشتند.


بیشتر بدانید: تاکنون در مورد فلج مغزی شنیده اید


نصف کودکان، حیطه دستیابی بیشتری داشته و در سطوح نامنظم، با سرعت بیشتری قدم می زدند. این جلسات درمانی توانست هایپرتونیا را نیز بهبود ببخشد. کودکانی که درجه های کمتری از ناتوانی را داشتند، بیشترین بهره را از این روش بردند.

منافع دیگری نیز مورد توجه شامپاین، کوریوو و دوگاس قرار گرفت. آن ها ۱۳ کودک دچار به فلج مغزی را مورد مطالعه قرار دادند که سن آن ها از بازه ۱۲-۴ سال بود و بهبودبخشی قابل توجهی را در نمرات دقت تحرک ظریف، تعادل و قدرتشان مشاهده کردند.

این بهره ها حتی هنگامی که کودکان ده هفته، پی از انتهای درمان، مورد آزمایش مجدد قرار گرفتند. باقی مانده بود. این مطالعات نشان می دهند که بسیاری از کودکانی که دچار فلج مغزی شده اند می توانند از روش درمان، با کمک اسب سود ببرند.

چه زمانی می توان درمان هیپو تراپی با کمک اسب را شروع کرد؟

هیچ گونه سن شروعی برای این نوع درمان وجود ندارد. علاوه بر آن هیچ گونه بازه سنی ای که در آن، کودک دیگر نتواند شامل منافع این روش شود، مشاهده نشده است. کودکان، گرفته از کودکان نوپا تا نوجوانان رو به بلوغ، به صورت موفقیت آمیز، تحت درمان با کمک اسب قرار گرفته اند.

در واقع سوال مهم تر، این است که آیا این روش، برای کودک یا خانواده مناسب است یا خیر؟ شما باید هم سلامت کودک و هم قیمت درمان، برای تعیین این فاکتور در نظر بگیرید. گام اول این است که امیال و نگرانی های خود را با دکتر کودکتان و هم چنین تیم درمانی در میان بگذارید. این نوع درمان، بدن و ذهن کودک شما را به صورت منحصر به فردی به چالش خواهد کشید. دکتر و سایر اعضای تیم درمانی می توانند تعیین کنند که آیا کودک شما می تواند از درمان با کمک اسب نفع ببرد یا نه. برخی از نگرانی هایی که باید مدنظر قرار داده و درباره آن به مباحثه بپردازید شامل موارد زیر می شود:

  • توانایی و قدرت فیزیکی کودک شما، برای قرار گرفتن در موقعیت راست و بالا نگهداشتن سر، با توجه به وزن کلاه ایمنی، در طول جلسه
  • سلامت کلی او که در واقع شامل این می شود که آیا استفامت کافی برای ماندن روی زین، برای مدت بهره وری از زمان را دارد یا خیر.
  • آیا کودک شما به تجهیزات تخصصی ای نیاز خواهد داشت که باید از قبل سفارش داده شود یا نه. (شاید یک محافظ گردن یا یک نوع خاصی از زین)
  • مسائل حسگری که می تواند باعث شود کودک شما برای پوشیدن تجهیزات ایمنی لازم دو دل باشد
  • آلرژی، که اغلب مسئله ای است که از آن، چشم پوشی شده است و می تواند باعث متوقف شدن منافع این روش درمانی شود زیرا داروهای مربوط به آلرژی می تواند باعث خواب آلوده شدن کودک شما شود.
  • هر گونه ترس خاصی که کودک شما می تواند از حیوانات بزرگ داشته باشد

هم چنین شاید بخواهید که با بیمه درمانی خود، مشاوره ای داشته باشید که ببینید آیا این نوع درمان، مورد پوشش آن ها است یا خیر. متاسفانه بسیاری از برنامه های بیمه، این شرایط را ندارند که باعث می شود والدین، مجبور شوند تا صورت حساب ها را از درآمد شخصی خود بپردازند. در این مورد، برآورد هزینه ها از ارائه دهنده خدمات درمان با کمک اسب، با این امید که در بودجه مدنظر شما قرار می گیرد، می تواند مفید باشد.

هیپوتراپی , فلج مغزی

در طول جلسات درمانی هیپو تراپی چه انتظاراتی باید داشته باشید؟

تراپیست کودکتان قبل از شروع جلسه درمانی به شما ارزیابی پایه ای خواهد داد. این ارزیابی احتمالا توانایی های فیزیکی فرزندتان را شامل شده و هم چنین ارزیابی های احساسی و شناختی را در بر خواهد گرفت. این ارزیابی ها، پس از چند هفته از شروع درمان به کمک اسب تکرار خواهد شد تا ببنیم چقدر مفید بوده است.

نتایج این ارزیابی، با شما به اشتراک گذاشته خواهد شد. تراپیست کودکتان به شما توصیه هایی درباره این که چرا این روش درمانی، برای نیازهای کودکتان مناسب است، ارائه خواهد کرد. در این صورت درباره اهدافشان، برای جلسات درمانی بعدی نیز اظهار نظر می کند. خود جلسه با یک نطق یا ارائه ای درباره ایمنی شروع می شود.

این ارائه در واقع نشان می دهد کودکتان چگونه تجهیزات ایمنی مناسب را در اختیار دارد. کودک درباره امکانات مورد استفاده همانند افسار و دهانه یاد خواهد گرفت و هم چنین می آموزد که هنگام حرکت اسب باید انتظار چه چیزی را داشته باشد. کودک در واقع در این جلسه به اسبش معرفی خواهد شد. در نهایت تراپیست به کودک یاد می دهد که با سطوح مناسب کمک، سوار اسب شده و از آن پیاده شود.

هنگامی که آموزش های ایمنی ارائه شد کودک می تواند اسب سواری خود را شروع کند. وابسته بر این که آیا کودک با درمان به کمک اسب آشنا هست یا نه و این که وضع اصطبل چگونه است، این کار را می توان داخل طویله یا خارج از آن، در منطقه ای که فنس کشی شده است، انجام داد.

تراپیست احتمالا در کنار اسب، حرکت خواهد کرد و در صورت نیاز، حرکات اسب را کنترل می کند. یک یا چند کمکیار آموزش دیده به نظارت خواهند پرداخت و به صورت فیزیکی کودک را در طول اسب سواری پشتیبانی می کنند.

جلسات اسب سواری به آهستگی شروع می شود. در صورت لزوم، تراپیست، کودک را از طریق موارد زیر به چالش می کشد:

  • لحاظ کردن گردش، در مسیر حرکت
  • افزایش سرعت حرکت اسب
  • نشاندن رو به جلو و رو به عقب کودک، برای تغییر دادن چالش های فیزیکی
  • وادار کردن کودک به پرتاب کردن توپ، به سمت هدف
  • هدایت کردن اسب، حول موانع، همانند مخروط هایی بر روی زمین

این جلسات، به صورت ایده آل، به منظور ارائه چالش هایی مناسب برای توانایی های ذهنی و فیزکی کودک، روند افزایشی ای در دشواری خواهند داشت.

طول و تکرر جلسات، توسط تراپیست، در طول نوشتن برنامه درمانی مشخص شده و می تواند تفاوت های فاحشی داشته باشد. می توانید به طور کلی حداقل یک جلسه نیم ساعته، در طول هفته، شاید به مدت ۱۰ هفته را انتظار داشته باشید. پس از آن، تراپیست مجددا کودک را ارزیابی می کند تا پیشرفت او را تعیین کرده و تصمیم بگیرد آیا جلسات بیشتری به او کمک خواهد کرد یا نه؟

هیپوتراپی , فلج مغزی

کدام تراپیست ها می توانند درمان هیپوتراپی را پیاده سازی کنند؟

این درمان، حالتی متفاوت از درمان نیست بلکه در واقع ابزاری دیگر است که تراپیست های باتجربه می توانند از آن برای کمک به کودکان استفاده کنند. می توانید تراپیست های فیزیکی، تراپیست های شغلی و حتی تراپیست های گفتاری خوبی را پیدا کنید که آموزش های گسترده ای را گذرانده و فرآیند صدور گواهی، برای پیاده سازی درمان، به کمک اسب را با موفقیت پشت سر گذاشته اند.

در طول آموزش، تراپیست ها نحوه کار با اسب، نحوه سازش با کودکانی که نیازهای خاصی در هنگام تعامل با حیوانات دارند و نحوه انطباق با برنامه های درمانی با این موقعیت منحصر به فرد را می آموزند. معتبرترین تراپیست ها حداکثر تجربه سه سال کاری، در زمینه شخصی مطالعات خود را دارند (برای مثال در درمان شغلی). آن ها هم چنین حداقل ۱۰۰ ساعت از آموزش را به صورت تخصصی، برای درمان با کمک اسب به اتمام برده اند. این آموزش، شامل موارد زیر می شود:

  • آناتومی و فیزیولوژی اسب
  • نحوه حرکت اسب ها
  • نحوه تشابه و تمایز این حرکت از حرکات انسان
  • بهترین اقدامات ایمنی برای کودک
  • بهترین اقدامات ایمنی برای اسب
  • انتخاب کردن بهترین تمرین ها برای منطبق کردن نیازهای خاص کودک و اهداف درمان

در ایالت متحده گواهینامه ای که باید به دنبال آن باشید متخصص کلینیکی هیپوتراپی (HPCS) می باشد. به منظور گذراندن این گواهینامه با موفقیت، بسیاری از تراپیست ها از کارگاه ها و برنامه های درسی انجمن هیپوتراپی آمریکا (AHA) استفاده می کند. تراپیست ممکن است هر دوی این سازمان ها را عنوان کند .

کجا می توان تراپیست هایی را یافت که در هیپوتراپی با کمک اسب آموزش دیده باشند؟

وابسته به مکان زندگیتان در کشور، یافتن تراپیستی که در هیپوتراپی آموزش دیده باشد می تواند امری چالش برانگیز باشد. این گزینه ممکن است برای افرادی که در مناطق شهری بسیار بزرگ و یا مناطق روستایی ای که از اصطبل ها فاصله زیادی دارند، زندگی می کنند عملی نباشد. با این وجود در زیر پیشنهادهایی را برای جستجویتان ارائه می کنیم:

  • از دکتر کودکتان بپرسید که آیا می تواند شما را به یک برنامه درمان با کمک اسب ارجاع دهد یا خیر؟
  • از تراپیست شغلی، گفتاری و فیزیکی کودکتان بپرسید که آیا در این نوع درمان، آموزش دیده اند یا نه و این که آیا شخص محلی ای را می شناسند که این آموزش ها را دیده باشد یا خیر.
  • در یک شبکه و گروه فلج مغزی محلی عضو شوید. سایر خانواده ها احتمالا این گزینه را بررسی کرده و خوشحال خواهند شد تا اطلاعاتشان را با شما به اشتراک بگذارند.
  • اسب سواری درمانی (THR)، حالتی مختلف از درمان با کمک اسب است اما همپوشانی هایی بین این دو مورد وجود دارد. در صورتی که برنامه THR، نزدیک شما برگزار می شود می توانید با آن ها تماس گرفته و بپرسید که آیا هیچگونه برنامه درمانی با کمک اسب می شناسند یا خیر.
  • قدرت اینترنت را دست کم نگیرید. جستجو در وب می تواند نتایج مفیدی به شما بدهد. هم چنین میتوانید در تابلوهای پیغام سازمان های CPمشهور نیز پست بگذارید.

هیپوتراپی , فلج مغزی

آیا هیپوتراپی درمانی برای کودک مبتلا به فلج مغزیتان مناسب است یا خیر؟

از مثال های مختلف تا مطالعاتی که به صورت حرفه ای طراحی شده اند چندین منبع نشان می دهند کودکانی که در درمان با کمک اسب شرکت کرده اند می توانند بهره های قابل توجهی در چندین زمینه از لحاظ فیزیکی، شناختی و احساسی ببرند. کودکانی که در بازه قابل توجه سنی قرار گرفته اند، از کودکان نو پا تا نوجوانان، از این روش نفع برده اند

بهره ها اغلب حتی پس از اتمام دوره درمانی حفظ می شوند. هیچ تضمینی وجود ندارد که کودک مبتلا به فلج مغزیتان، دقیقا همین نتایج را داشته باشد اما در صورتی که دکتر و تیم درمانی او بر این باور هستند که درمان به کمک اسب می تواند موثر واقع شود، بررسی آن، گزینه خوبی است.


این درمان اغلب به عنوان تفریح درمانی نامیده می شود. تفریح درمانی به بیماران مبتلا به فلج مغزی برای شرکت در فعالیت های تفریحی مورد علاقه شان کمک میکند. یک درمانگر تفریح درمانی به بیماران برای شناسایی توانایی ها، علایق، رویکردهای تطبیقی و هر فرآیند لازم برای کمک به مشارکت آنان همکاری خواهد کرد و به آنان کمک می‌کند فعالیت های تفریحی که به آن علاقه مند هستند را انجام دهند. درگیر شدن بیماران مبتلا به فلج مغزی در فعالیت های تفریح درمانی به افزایش کیفیت زندگی آنها کمک می کند. در حقیقت  تفریح درمانی توانایی بهبود تجربیات ذهنی، اجتماعی و جسمی این بیماران را دارد. در این مقاله از بخش مغز و اعصاب به تفریح درمانی می پردازیم.

تفریح درمانی , فلج مغزی

درک تفریح درمانی

همه از تفریح ​​و سرگرمی های مورد علاقه خود لذت می برند این مسئله برای بیماران مبتلا به فلج مغزی نیز یکسان است. فعالیت های تفریحی، مهم نیست که چه هستند، موجب ایجاد اوقات فراغت خواهند شد و ​​باعث بهبود توانایی مشارکت در محیط  و ارتباط با افراد دیگر می شود. این روش درمانی بیماران را به مشارکت در ورزش، برنامه های فرهنگی و سایر رویدادها و فعالیتهایی که باعث افزایش مهارت های شناختی و توانایی های جسمی بیمار می شود، تشویق می کند.

از آنجا که تفریحات مزایای زیادی را به همراه دارد، تفریح ​درمانی به بیماران فلج مغزی این فرصت را می دهد تا زندگی کاملا عادی را تجربه کنند. تفریح درمانی تجربه های اجتماعی، روحی و جسمی را ارائه می دهند که مزایای بسیاری دارد. این نوع درمان به بیمار امکان می دهد تا در فعالیت های لذت بخش که از آن می توانند چیزهایی هم یاد بگیرند، شرکت کند.


بیشتر بدانید: ۱۰ پیشنهاد برای تقویت ذهن و حافظه


توجه به این نکته مهم است که تفریح درمانی فراتر از لذت و یادگیری است. این نوع درمان به منظور افزایش توانایی بیماران مبتلا به فلج مغزی طراحی شده است. در این درمان بیماران با استفاده از استراتژی، برنامه ریزی و درگیر شدن در کارها تشویق عاطفی میشوند و با بهبود عملکرد جسمی، درگیر شدن در فعالیت ها و لذت بردن و بهره مندی از آنها یک قدم به جلو برخواهند داشت.

اگرچه سایر روشهای درمانی ممکن است نیاز بیمار به بهبود عملکرد بدنی را برطرف سازند، اما تفریح درمانی بر روی از بین بردن موانع ای که بیماران را از انجام فعالیت های تفریحی و تقویت زندگی دور میکند، متمرکز می شود. در تفریح درمانی بیماران شانس شرکت در فعالیت های اوقات فراغت را دارند که  کیفیت کلی زندگی آنان را بالا می‌برد.

با گذشت سال ها، فرصت های تفریحی پیشرفته تر شده و فعالیتهای اصلاح شده ای را ارائه می دهد که این امکان را برای افراد دارای اختلالات جسمی فراهم می کند تا در فعالیت های مورد علاقه خود شرکت کنند. به عنوان مثال ، بسیاری از ورزش ها مانند بسکتبال، تنیس و فوتبال اصلاح شده اند تا افراد در صندلی های چرخدار بتوانند با سهولت آن را بازی کنند.

البته، تفریح درمانی فراتر از ورزش است و به دنبال اهداف فرهنگی و هنری نیز می رود. بیماران مبتلا به فلج مغزی ممکن است با حرکات اصلاح شده و تجهیزات تطبیقی ​​در کلاس‌های رقص شرکت کنند. از تجهیزات کمکی و برنامه های کاربردی تخصصی می توان برای کمک به بیماران در خلق آثار هنری استفاده کرد.

فواید تفریح درمانی در بیماران فلج مغزی

برای بیماران مبتلا به فلج مغزی، درمان تفریحی مزایای بسیاری دارد. تفریح درمانی این امکان را برای بیماران فراهم می کند تا بیشتر درگیر شوند، عملکرد فیزیکی را افزایش داده و اتصالات عصبی اساسی را بهبود می‌بخشد.

محیط های انفرادی و گروهی هم مزایایی دارند و هم صرف وقت برای فعالیت های تفریحی فرصتی را برای بیماران فراهم می کند که احساس ناامیدی، تنهایی یا افسردگی را کنار بگذارند. برای بسیاری از بیماران، این نوع درمان حس موفقیت را به وجود می آورد و احساس اعتماد به نفس را بهبود می بخشد.

 

همچنین بیماران از داشتن فرصت برای شرکت در فعالیت با افراد دیگر که دارای علایق مشابه هستند، بهره مند می شوند. این کار تعامل بین بیماران، دوستان، همکاران، همکلاسی ها و اعضای خانواده را افزایش می دهد و افراد دیگر را در مقابل توانایی های فزاینده افرادی که با معلولیت روبرو هستند قرار می دهد.

تفریح درمانی , فلج مغزی

برخی از مزایای جسمی خاص که با تفریح ​​درمانی همراه است شامل موارد زیر است:

  • هماهنگی بهبود یافته
  • افزایش انعطاف پذیری و قدرت
  • قدرت بهتر ورزشی
  • بهبود در مهارت های جسمی
  • سلامتی و تناسب اندام کلی بهبود یافته

تفریح درمانی همچنین از مزایای روانشناختی و شناختی زیادی برخوردار است از جمله:

  • اضطراب و عصبانیت را کاهش می دهد
  • پذیرش بهتر معلولیت
  • مشکلات کمتری در مورد انزوای اجتماعی
  • مهارتهای اجتماعی پیشرفته
  • افزایش توانایی در مدیریت افسردگی و استرس
  • تصویر بهتر از بدن
  • بهبود در سلامت کلی
  • توسعه مهارت های تصمیم گیری و تحلیلی
  • بهبود رفتار کلی
  • اعتماد به نفس بالاتر

چه کسی می تواند از تفریح درمانی بهره مند شود؟

تفریح درمانی می تواند به نفع بیماران فلج مغزی در هر سنی باشد. هر بیمار می تواند از این نوع درمان بهره مند شود اگرچه فعالیت های تفریحی معرفی شده باید از نظر سن نیز مناسب بیمار باشد. کودکان و نوجوانان خردسال با بازی ها، هنرها، فعالیت های زمین بازی و ورزش به خوبی اخت خواهند شد. با این حال، هرچه بچه ها بزرگتر می شوند، ممکن است رویکردهای تفریحی که با نظم بیشتری برگزار می شوند، مانند موسیقی، تئاتر و ورزش ‌های تیمی، به آنها معرفی شود.

نوجوانان ممکن است بخواهند در یک محدوده خاص مورد علاقه مانند گفتگو، غواصی، گلف، رقصیدن یا شنا درگیر شوند. از آنجا که ممکن است بزرگسالان، فرصت ها و علاقه های آنان را نادیده بگیرند، تمرکز بر گسترش فرصت ها و علاقه ها می تواند برای بیماران بزرگسال موثر باشد. تیم پزشکی بیمار می توانند با یک درمانگر تفریحی همکاری کنند و برنامه ای را تهیه کنند که نه تنها منافع بیمار را برآورده کند، بلکه به درمان آنها نیز کمک کند.

تفریح درمانی , فلج مغزی

تفریح درمانی و مداخلات شخصی

تفریحات مبتنی بر فعالیت در رفتار، اصلاح شناختی، اصلاح بدنی، ارتباط، سازگاری و عملکرد استفاده می‌شود. با این حال، هر یک از برنامه های درمانی به صورت جداگانه برای پاسخگویی به نیازهای منحصر به فرد بیمار طراحی شده است. آنچه برروی یک بیمار کار می کند ممکن است به خوبی برای بیمار دیگری جواب ندهد.

درمانگر تفریح درمانی با شناسایی بیماران، موانع عاطفی و جسمی با بیماران همکاری خواهد کرد. آنها هرگونه سازگاری را کشف کرده و در صورت لزوم به اصلاحات کمک می کنند. سازگاری ها و تغییرات مورد نیاز ممکن است از بیماری به بیمار دیگر متفاوت باشد، اما با مداخله فردی، بیماران قادر خواهند بود از مشارکت کامل در فعالیت های تفریحی مورد نظر خود برخوردار شوند.


بیشتر بدانید: بیماری های مغز و اعصاب کودکان؛ فلج مغزی و راه های درمان آن


برای کودکان، درگیر شدن در درمان تفریحی ممکن است استرس زا باشد. برخی از تکنیک هایی که درمانگران در بیماران فلج مغزی استفاده می کنند، برای ایجاد انگیزه در آنها طراحی شده است اما درمانگران همچنان باید برای ایجاد اعتماد به نفس در کودکان تلاش کنند. برای درمان کودکان روشهای جدیدی برای غلبه بر موانع یا انجام وظایف می‌تواند در نظر گرفته شود.

تعدادی از مشارکت متداول که ممکن است در یک برنامه درمانی تفریحی فردی استفاده شود عبارتند از:

  • آموزش سلامتی
  • مراقبه
  • تکنیک های مدیریت استرس
  • مهارت های بازی
  • فعالیت های گروهی کوچک و تعامل
  • فعالیت های تربیت بدنی
  • مشاوره در مورد رفتار
  • اجتماعی شدن
  • ادغام با یک جامعه
  • تکنیک های آرامش
  • بازآموزی شناختی

شروع به کار با تفریح درمانی

بیماران و اعضای خانواده غالباً می تواننددریابند که فرصت های تفریحی زیادی برای بیماران وجود دارد. قبل از شروع به کار درمان تفریحی، به ویژه برای بیماران فلج مغزی با اختلالات شدید جسمی، ارزیابی علائم بیمار، نیازهای تطبیقی، خلق و خوی و قابلیت ها باید توسط یک متخصص واجد شرایط انجام شود.

درمانگران برای تهیه یک برنامه درمانی مناسب با پزشک بیمار همکاری خواهند کرد. آنها همچنین ممکن است برای تعیین توانایی هایی که قبلاً به دست آورده است با متخصصان حرفه ای بیمار مشورت کنند. مهارت های اجتماعی بیمار، کارهای روزمره و تیم پشتیبانی نیز قبل از تعیین یک برنامه شخصی، مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند.

تفریح درمانی , فلج مغزی

ارزيابي كامل بيمار قبل از درمان ممكن است شامل مشاهده بيمار در محيط باليني، مرور پرونده پزشكي او، همكاري با ساير اعضاي تيم پزشكي بيمار و انجام تست هاي استاندارد باشد. پس از ارزیابی و آزمایش، یک درمانگر با برنامه درمانی متفاوتی روبرو خواهد شد. استراتژی های چندگانه ممکن است مورد استفاده قرار گیرد تا بیماران در هنگام شرکت در فعالیت های تفریحی، راه حل هایی برای هرگونه شکاف اجتماعی، شناختی و جسمی ایجاد کنند.

درمانگران برای آموزش آنها در استفاده از تجهیزات تخصصی مورد نیاز همکاری خواهند کرد و دستورالعمل نحوه استفاده از روشهای جایگزین را برای شرکت در فعالیتهای مورد نظر ارائه می دهند. با پیشرفت درمان تفریحی، درمانگران به ارزیابی پیشرفت و مشارکت بیمار ادامه خواهند داد. هرگونه تغییر در برنامه ممکن است در صورت لزوم ایجاد شود و تا اطمینان حاصل شود که بیمار حداکثر مزایای این نوع درمان را کسب می کند.


قيمت روز ميلگرد آجدار و ساده-قیمت روز فولاد – قیمت تیرآهن ، پروفیل ، ورق ، لوله

خوردگی مقاومت میلگرد آجدار را کاهش می دهد. به راحتی می توان فرض کرد که “زنگ زدگی” هیچ تنشی نخواهد داشت. از این رو فولاد خورنده دارای سطح مقطع فولادی مقطع پایین تر از غیر خورنده بوده و بنابراین ضعیف تر است. محصولات خوردگی پوسته پوسته پوسته هستند و نمی توانند پیوند بین بتن و میلگرد را تضمین کنند.

قیمت روز میلگرد شماره ۴ چیست؟

# ۴ نوار تقویت کننده. … به طور خاص ، از استیل تقویت شده شماره ۴ برای آسفالت جاده ها و بزرگراه ها استفاده می شود و در برخی مناطق جوی نیز می توان از آن برای ساخت فریم استخر استفاده کرد. اغلب به عنوان ماده تقویت کننده در اسلب ها ، اسکله ها ، ستون ها و دیوارها اعتماد می شود. این درجه میلگرد ۱/۲ اینچ در سیستم متریک با عنوان “۱۳MM” شناخته می شود …

قیمت میلگرد چقدر است؟

Rebar به طور کلی حدود ۰٫۷۵ دلار در هر پا با تغییر جزئی در قیمت میله های باریک تر یا ضخیم تر دارد. معمولاً به طول ۲ فوت فروخته می شود ، قیمت ها می توانند از ۱٫۴۰ دلار تا ۱٫۸۴ دلار باشد.

آیا میلگرد بتن را قوی تر می کند؟

Rebar با اضافه کردن عنصر نیروهای مقاومت در برابر تنش به ساختار کلی ، بتن را تقویت می کند. … اضافه کردن میلگرد به استحکام کششی نیز می بخشد – نه اینکه خود بتن را قوی تر کند بلکه به اندازه کافی به سازه بتونی چسبانده شود تا میله های فولادی اجازه جذب بار کششی را داشته باشند.

آیا در جاده رانندگی به میلگرد نیاز دارم؟

میلگرد بهترین راه حل در یک محور رانندگی است که برای آن ۵-۶ اینچ بتن ریخته می شود. این امر به این دلیل است که میلگرد نسبتاً ضخیم تر از آرماتور مش گالوانیزه است. روش مناسب استفاده از آرماتور میلگرد اطمینان از قرار دادن آن در مرکز یا کمی بالاتر از مرکز ضخامت دال است.

چه نوع میلگردی روی صفحه ۴ تایی استفاده می شود؟

اندازه های میلگرد مشترک

پیمانکاران بعضی اوقات از “۱/۸ قانون” استفاده می کنند ، به این معنی که اندازه میلگرد ۱/۸ ضخامت دال است. به عنوان مثال ، تخته ای به ضخامت ۶ اینچ ممکن است میلگرد به اندازه ۶ یا ۳/۴ اینچ باشد. صفحات مخازن سپتیک ممکن است نیاز به استفاده از پارچه سیم جوش داده شده و میلگرد داشته باشد.

آیا Lowes میلگرد را قطع می کند؟

Lowe و HD میلگرد ۸ فوت را به فروش نمی رسانند. … Lowe’s میلگرد ۸ فوت را نمی فروشد.

آیا آنها میلگرد را در Home Depot قطع می کنند؟

جواب مثبت است ، فقط از یک همکار در بخش ساختمان بخواهید که میلگرد را به نصف شما برش دهد. با این وجود اگر تنها ۱۰ قطعه فوت احتیاج دارید ، خانه خانگی شما باید ۱۰ قطعه پا جمع کند. فقط از خانه محلی دپو بازدید کرده و یک همکار را به شما نشان می دهد میلگرد اندازه های مختلف موجود است.

آیا میلگرد در بتن ضروری است؟

میلگرد برای بتن هایی که عمق ۵-۶ اینچ دارند اندازه گیری می شود. نوع و استفاده در نظر گرفته شده از بتن بر نیاز به تقویت میلگرد تأثیر می گذارد. میلگرد باید در مرکز یا کمی بالاتر از مرکز دال بتونی قرار بگیرد ، از این رو برای داشتن بهترین نتیجه باید ضخامت خاصی داشته باشد.

اعداد روی میلگرد چیست؟

طیف وسیعی از نشانه های فردی شناسایی هر میلگرد فردی را نشان می دهد: حرف اول یا نماد به معنای تولید آسیاب و الگوی تغییر شکل است. علامت دوم به معنی اندازه نوار است ، در این تصویر “۱۱” به معنی قطر این میلگرد شماره ۳ است.

آیا میلگرد لمسی می کند؟

این نمی تواند روی آنچه انجام می دهید تأثیر بگذارد. ممکن است در جایی اتفاق بیفتد که میلگرد به داخل زمین گیر کرده باشد ، اما بعد از جوشکاری در بتن ، زنگ زدگی طول میله را ادامه نخواهد داد. میلگرد روبرو به زمین هیچ کاری برای ثبات بیشتر کردن پست های شما انجام نخواهد داد ، اما ممکن است ریختن آن به این روش برای شما راحت تر باشد.

آیا میلگرد باید رنگ شود؟
در بیشتر موارد ، میلگرد نقاشی مجاز نیست ، و در واقع مقیاس یا زنگ زدگی جزئی ممکن است پیوند بین خمیر سیمان و میلگرد فولادی را بهبود بخشد.

هدف از قرار دادن میلگرد در بتن چیست؟

مزایای Rebar

میلگرد قبل از ریختن بتن به راحتی قابل نصب است. به دلیل خاصیت شکننده بودن آن ، به کاهش ترک خوردگی و شکسته شدن در بتن کمک می کند. Rebar قدرت بتن را فراهم می کند و در خریدار نیز پس انداز می کند ، زیرا صفحات بتونی ، بلوک ها یا ساختمان طولانی تر خواهد بود.

آیا می توانم میلگرد را خم کنم؟

میلگرد را برای خم شدن گرم نکنید.

مسئله این که آیا میلگرد گرمایش می تواند به افراد در خم شدن آن کمک کند ، مورد بحث و ملاحظه زیادی است. برخی از کارشناسان و کارگران با تجربه فولاد اظهار داشته اند که میلگرد گرمایش مناسب است و می تواند به افراد در خم شدن موثر آن کمک کند.

می توانید میلگرد را با قلاب برید؟

سپس میلگرد ممکن است با هم جوش داده شده یا با استفاده از سیم فولادی ببندد. در صورت لزوم برش میلگرد ، بهترین ابزار برش چرخ چرخشی برش خورده است. در صورت عدم وجود این ابزار ، میلگرد را می توان با اره هک برش داد.

میلگرد بهتر است؟

هنگام خوردگی میلگرد ، ترک خوردگی و شکستن بتن اطراف آن را گسترش می دهد. برای شرایطی که میلگرد در معرض رطوبت یا اشباع آب قرار داشته باشد ، گزینه های بهتری نسبت به میلگرد سیاه وجود دارد. با این حال ، با توجه به نسبت مقاومت به مقاومت / کششی ، میلگرد سیاه بهترین میلگرد موجود است.

چقدر ضخامت بتن برای پیاده رو باید باشد؟

بتن را با حداقل ضخامت ۴ اینچ قرار دهید. طبق اعلام انجمن بتن تنسی ، افزایش ضخامت از ۴ اینچ به ۵ اینچ تقریباً ۲۰٪ به هزینه بتن شما می افزاید ، اما همچنین ظرفیت بارگیری مسیر جاده شما را ۵۰٪ افزایش می دهد.

میلگرد در بتن چقدر عمیق است؟

با این وجود برای محافظت در برابر خوردگی ، اکثر مشخصات به حداقل عمق پوشش بتنی نیاز دارند که معمولاً از ۱ اینچ تا ۲ اینچ متغیر است. اگر کف به عنوان دال بتون مسلح طراحی شود که در منطقه تنشی به میلگرد نیاز داشته باشد ، طراح باید موقعیت میلگرد صحیح را مشخص کند.

آیا می توان از اسید هیدروکلریک برای تمیز کردن بتن استفاده کرد؟

اچینگ اسید با اسید هیدروکلریک

این شامل اجازه دادن به محلول رقیق شده اسید هیدروکلریک به سطح بتن و سپس شستشو با آب است. اسید با واکنش شیمیایی با سطح ، و آن را حل می کند ، اجازه می دهد آن و سایر آلودگی های محلول در آب شسته شوند.


هر زن و شوهری در طول رابطه خود، اوج و فرودها و مسائل کوچک و بزرگی را تجربه می کنند. طبق گفته مشاوران ازدواج و خانواده، زوجین اغلب اختلاف نظرهایی دارند که حل نشده می ماند. در حقیقت، بسیاری از مشاجره ها به ناامیدی ختم شده و یا به دعوای دیگری منتهی می شوند. این بدان معناست که برخی از این مشاجره ها الگوها، دلایل و پیامدهای یکسانی دارند. در این مقاله ار بخش روانشناسی موزیک دان نگاهی به این الگوها خواهیم داشت و نکاتی را که می توانید برای تقویت رابطه خود از آن ها استفاده کنید، بیان می کنیم.

زوج درمانی

چرا زوجین اختلاف نظر دارند و چگونه حل می شود؟

چه عواملی باعث ایجاد تنش در روابط می شود؟

متداول ترین موضوعات مورد مشاجره برای زوج ها شامل موارد زیر است:

  • اوقات فراغت (کجا بخوریم، کدام فیلم را تماشا کنیم و غیره)
  • پول
  • تقسیم کارهای خانه
  • صمیمیت جسمی
  • تعهدات و مسائل خانوادگی گسترده
  • فرزندان
  • شغل
  • خروپف و سایر عادت های خواب
  • روابط گذشته

حتی می تواند موضوع به سادگی عدم جابجایی صندلی توالت باشد. با این حال، در برخی موارد، ممکن است زوجین در مورد مسائل بزرگ تر مانند خیانت، سوءاستفاده یا سایر رفتارهای مشکل آفرین بحث کنند.

اگر فکر می کنید که مراحل زیر برای موقعیت خاص شما مفید نیست، کمک گرفتن از زوج درمانگر می تواند مسیری ارزشمند برای روابط شما باشد. زوج درمانی می تواند به سؤال های مهم زوجین پاسخ دهد و به آنها در کشف محرک های فردی و سایر جنبه های رابطه کمک کند. اگر شما و همسرتان اختلاف نظر دارید، ممکن است وقت آن رسیده باشد که برخی از راه حل های زیر را امتحان کنید. خبر خوب این است که زوج های دیگری پیش از شما توانسته اند روابط خود را تقویت کنند (و حتی ترمیم کنند)، پس شما نیز می توانید. تمام آنچه که به آن نیاز دارید ابزارهای مناسب هستند.

مشاوره زوج درمانی

 روند تفکر خود را تغییر دهید

به جای تمرکز روی دعوای کمتر، هنگام بروز اختلافات، از برقراری ارتباط با همسر خود نترسید. شنونده فعال باشید و فقط آنچه را که او می گوید، نشنوید. در حالی که در لحظه، واقع نگر بودن می تواند سخت باشد، اما یادگیری چگونگی بحث در مورد احساسات، افکار و مسائل، پایه و اساس خوبی برای حل مسائل مورد نظر است. مشاوره می تواند به ایجاد این بنیاد کمک کند.

مشکلات خود را بدانید

این مرحله با تغییر روند تفکر شما پیش می رود. به جای اینکه مشکلات خود را نادیده بگیرید، بنشینید و بحث کنید که آیا هر دوی شما، الگوهای تکراری ای را در اختلافات خود می بینید یا خیر. آیا در مورد قبض های ماهانه استرس زیادی دارید؟ آیا در مورد نحوه تربیت فرزندان خود اختلاف نظر دارید؟ آیا نسبت به سایر تعهدات خانوادگی خود احساس ناراحتی می کنید؟ هر چه که هست، با همسر خود صحبت کنید تا درک روشنی از کلید مشکلات خود در خانه پیدا کنید.

مشکلات را از تناسب خارج نکنید

بعضی اوقات نیاز است که از کاه، کوه نسازید. وقتی اختلاف نظر ایجاد می شود، به وضعیت فعلی و مسائل اساسی آن فکر کنید. مسائل را زیر و رو نکنید و اطلاعات نامربوطی که حتی باعث ایجاد دعوایی بزرگتر می شود، بیان نکنید. هدفمند باشید و سعی نکنید که با مطرح کردن مشکلات گذشته یا موارد مشکل دار در رابطه، از زیر بار مشکلات فعلی فرار کنید. از گفتن عباراتی مانند “تو همیشه این کار را می کنی” یا “این اتفاق همیشه می افتد” خودداری کنید.

زوج درمانی

توافق می تواند آغاز کننده بحث باشد

در حالی که موافقت ساده و به خاطر پرهیز از مشاجره در بسیاری از موارد صحیح نیست، اما توافق برای بحث درباره یک موضوع خاص می تواند به شما در حل مسائل موجود در رابطه کمک کند. در انتخاب کلمات و زبان بدن خود مهربان باشید و شرایط را به گونه ای آماده کنید که همسرتان اذیت نشود.

به عنوان مثال، فکر کنید که والدینی می خواهند فرزند خود را در مدرسه ثبتنام کنند، و مادر مدرسه غیر انتفاعی و پدر مدرسه دولتی را ترجیح می دهد. سپری کردن زمانی برای صحبت درباره این مسئله می تواند به حل مشکل کمک کند. در این مثال ، شوهر می تواند بگوید، “من می دانم که آموزش و پرورش اولویت اصلی هردوی ماست و می خواهیم آنچه را که برای فرزندمان بهترین است انتخاب کنیم.

ما هر دو در مورد آن توافق داریم. پس بهتر است گزینه های آموزشی موجود در منطقه خود را پیدا کنیم و تحقیقات لازم را انجام دهیم و یک لیست شامل نکات مثبت و منفی هر مدرسه را یادداشت کنیم. ارزش ها، افکار، اعتقادات و سایر قسمت های جدانشدنی وجود خود را ارزیابی کنید. آیا آن ها با همسر شما مطابقت داشته یا تفاوت هایی دارند؟


بیشتر بدانید: اصلی ترین نکته مشاجره زن و شوهرها


همسر شما ممکن است احساس کنترل کمتری در روابط خود با شما داشته باشد، که می تواند منجر به این شود که در مورد اینکه چرا هنگامی که از شما چیزی را می خواهد باید تا این حد درخواست کند، بحثی را آغاز کند. او فقط به دنبال نوعی کنترل حداقلی است. اگرچه کنترل افراد دیگر راهی سالم برای انجام کارها نیست، اما تلاش برای درک دلیل مشاجره از دیدگاه شخص دیگر به شما کمک می کند تا با نیت مثبت به مشاجره نزدیک شوید.

زوج ها همه چیز را به چشم نمی بینند. هنگامی که شما این را بپذیرید، می توانید مشکلات قبلی را که مدت طولانی ای است هر دوی شما را عقب نگه داشته است، حل کنید. شناسایی محرک های مشکلات می تواند به زوجین در داشتن سازش بهتر کمک کند، که به نوبه خود چه به عنوان یک شخص و چه یک زوج، آن ها را شادتر می کند.

آنچه که در پشت صحنه است را تشخیص دهید

برخلاف تصور عامه، افراد بی هیچ دلیل خاصی ناراحت نمی شوند، مگر اینکه آن شخص کودک باشد. اگر همسر شما عصبانی یا ناراحت است، به احتمال زیاد نوعی درگیری داخلی در او به وجود آمده است. شاید به دلیل اینکه روز بدی را در محل کار خود داشته است، این اتفاق بیفتد. شاید او در یک موقعیت خانوادگی گرفتار شده است که شما چیزی از آن نمی دانید یا به سختی او را می فهمید. شاید او با یک مسئله بهداشت روان مانند افسردگی یا اضطراب درگیر است و شما هرگز نمی دانسته اید.

نکته اینجاست که به جای اینکه فرض کنید که رفتار همسر شما غیر منطقی است، باید تمام تلاش خود را بکنید تا بتوانید بفهمید که چه چیزی باعث ایجاد آن می شود. رایج ترین و مؤثرترین راه برای انجام این کار، صرف وقتی برای نشستن و صحبت در مورد آن است.


بیشتر بدانید: هرآنچه درمورد بهداشت روان باید بدانید


سؤالات جذابی مانند “کار چگونه بود؟” را از او بپرسید. اگر همسرتان در مقابل حرف شما سکوت کرد، آن را به خود نگیرید. کمی از آن فضا فاصله بگیرید و کاری انجام دهید که در این میان شما را خوشحال کند. سپس چند ساعت بعد به حل موضوع نزدیک شوید.

زوج درمانی

زوج درمانی چگونه کار می کند؟

زوج درمانی با استفاده از راه حل های فوق و بیشتر از این ها می تواند به زوجین کمک کند. بر طبق روانشناسی جدید، برای اینکه زوج درمانی موثر باشد، هر دو فرد باید در حالی که به درون و نقاط قوت و ضعف فردی خود نگاه می کنند باید متعهد به بهبود روابط خود باشند. دانستن صفات و عادات آن ها که باعث می شود همسر آن ها واکنش نشان دهد، می تواند تأثیر مثبتی در ایجاد تغییرات شخصی و روابط داشته باشد.


بیشتر بدانید: ۱۰ کاری که هر زوجی باید سریعا از آن دست بردارند


زوج درمانی به این معنا نیست که یک طرف بتواند عصبانیت، نارضایتی و سایر رفتارهای آسیب زای همسر خود را به دوش بکشد. این روش در مورد ایجاد راه حل های مبتنی بر عشق، فداکاری و هر چیز دیگری است که به یک رابطه سالم می انجامد.

یک زوج درمانگر به زوایا و پیامدهای روابط زوجین نگاه می کند و نقاط قوت و ضعف مشترک و فردی آن ها را نمایان می کند. زوج درمانگر به عنوان یک واسطه بی طرف عمل می کند و به هر دو نفر توصیه هایی می کند. او ممکن است ارتباط دو طرفه تری برقرار کند، راه های مثبت تری در تعامل و تفکر ایجاد کند، و راه های مختلفی که زوج می توانند در جریان روند مشاوره، عشق و حمایت خود به یکدیگر نشان دهند، را بیان کند.

مزایای زوج درمانی

در حالی که زوج درمانی ممکن است در هر شرایطی به همه کمک نکند، اما بسیاری از مردم هنوز علاقه زیادی به زوج درمانی و روش های مربوط به ارتباط مجدد با همسر خود دارند. برخی از مزایای زوج درمانی شامل موارد زیر است:

سطح بالای رضایت

در طول جلسات زوج درمانی و پس از آن، زوجین سطح بالاتری از رضایت و خوشبختی را ابراز می کنند. طبق مطالعه ای که توسط انجمن آمریکایی ازدواج و خانواده درمانی انجام شده است، ۹۷٪ از زوج های مورد بررسی گفته اند که آنها کمک مورد نیاز خود را دریافت کرده اند. آنها گفته اند که درمانگرشان منابع لازم را برای تصمیم گیری مؤثرتر در مورد روابطشان به آنها معرفی کرده است. به عنوان یک عارضه جانبی، سلامت کلی جسمی و روانی آن ها و همچنین عملکرد کلی شان بهبود یافته است.

خیلی زمان نمی برد

معمولاً، یک زوج درمانگر همه این موارد را از کوچکترین مشکلات گرفته تا پر فشار ترین مسائل در روابط، دیده و شنیده است. وقتی زوج ها در جلسات مشترک شرکت می کنند، چند جلسه طول می کشد تا مشکلات حل شود، زیرا درمانگران روش ها و تکنیک های مختلفی دارند. تلاش برای حل مسائل توسط خودتان می تواند زمان بیشتری ببرد، بنابراین مراجعه به یک متخصص دارای مجوز باعث صرفه جویی در وقت و تلاش شما خواهد شد.

زوج درمانی

پاسخ ها را می دانید

بعضی اوقات، درمان به شما نشان می دهد که آیا واقعاً قصد دارید در کنار همسر خود باشید. بعضی اوقات، این روش نشان می دهد که رابطه شما همان چیزی نیست که می خواهید، و اغلب منجر به جدایی و طلاق می شود. صرف نظر از این، زوج درمانی منجر به پاسخگویی به سوالات کمتر پاسخ داده شده می شود.

تکنیک های زوج درمانی

بسیاری از درمانگران رویه و جلسات خود را بر برقراری ارتباط بین زوجین متمرکز می کنند. درمان با محوریت عاطفی (EFT) برای بسیاری از زوج ها موثرتر است. مرکز بین المللی پیشرفت در تمرکز عاطفی درمانی، EFT را تعریف می کند: “یک رویکرد ساختار یافته در مورد زوج درمانی که در دهه ۱۹۸۰ شکل گرفته است و در کنار علم، بر روی دلبستگی و پیوند بزرگسالان کار می کند تا درک ما را از آنچه در روابط زوجین اتفاق می افتد بیشتر کند.

EFT  بر روی کمک به زوجین در ارزیابی و سازماندهی مجدد واکنش های عاطفی، تعامل و پیوندها متمرکز است. روش درمانی، مداخلات و برنامه هایی را برای کمک به زوجین برای ایجاد صلح و حرکت رو به جلو پیش بینی می کند.

سایر تکنیک ها عبارتند از:

  • روش گوتمن: به زوجین كمك می كند تا نزدیكی، احترام و محبت كلی خود را از طریق “نقشه های عشق” افزایش دهند.
  • روایت درمانی: زوج ها در مورد نگرانی های داخلی خود صحبت می کنند، که می توان آن ها را از زوایای مختلفی مورد بررسی قرار داد.
  • روانشناسی مثبت: درمانگران از این روش برای بحث در مورد جنبه های مثبت روابط و برای القای شادی استفاده می كنند.
  • درمان رابطه ای ایماگو: این روش ترکیبی از تکنیک های رفتاری و معنوی است که سؤالاتی را برای زوجین ایجاد می کند، سوالاتی مانند “چرا شما همسر خود را انتخاب کردید؟”

زوج درمانی در یائسگی

این که آیا زندگی جنسی شما رو به زوال است یا احساس نمی کنید که همسرتان می داند که در وجود شما چه می گذرد، روشی است که برای کمک به بقای روابط شما در یائسگی به کار می رود.

زوج درمانی

هنگامی که به دوران یائسگی وارد می شوید، کمک بگیرید

دکتر نیوزون می گوید، این طور به نظر می رسد که زنان لزوماً هنگام شروع تغییر، آن را تشخیص نمی دهند. به راحتی می توان بهانه هایی(سن، خستگی، بچه ها، سندرم لانه خالی، والدین سالخورده خود که باید از آنها مراقبت کنید)، را برای علائم ایجاد شده عنوان کرد.

“این مانند آسم یا اگزما نیست، که مجموعه ای منظم از علائم قابل شناسایی وجود داشته باشد که به دنبال آن ها باشید. من تا شش ماه تعریق شبانه داشتم و پس از آن متوجه شدم که دوران یائسگی را پشت سر می گذارم و جالب است بدانید که من پزشک هستم!


بیشتر بدانید: دوران یائسگی؛ علائم و مراحل دوران یائسگی


“اما حتی اگر من متوجه می شدم و به پزشك معالج خود مراجعه می کردم و می گفتم،” من فكر می كنم علائم یائسگی را دارم، احتمال می گفت بله، خب چه کار کنیم؟ بنابراین جای تعجب نیست که بسیاری از خانم ها به دنبال کمک گرفتن از پزشک خود نیستند.”

الن دولگن، متخصص آگاهی از یائسگی، نویسنده و گوینده می گوید: هنوز هم بهتر است که به یک متخصص یائسگی مراجعه کنید. من و همسرم هنگامی که با دوره پیش از یائسگی و یائسگی مواجه شدیم، در ناآگاهی کامل به سر می بردیم.

خطوط ارتباطی را بین خود و همسرتان باز نگه دارید

الن اضافه می کند که برای حمایت از همسرتان باید با واقعیات روبرو شوید.”برای من و همسرم ، ملاقات با متخصص بسیار مفید بود. اکنون، روابط ما از گذشته قوی تر است.” مطالعات نشان می دهد كه زنانی كه یك همسر حامی دارند، معمولاً دوران گذار یائسگی بهتری دارند.

وقتی صحبت از احساسات می شود، اطمینان حاصل کنید که همسرتان این سه چیز را می داند: “این برای من سخت است” ، “این تقصیر تو نیست، تقصیر هورمونهای من است” و “من هنوز هم به تو علاقه دارم”.

روانشناس دکتر شارون هینچلیف، مدرس ارشد دانشگاه شفیلد، می گوید که اگر بیان این موضوعات برای شما دشوار است پس چیزی مانند یک مجله دارای صفحه راهنمای یائسگی را برای مطالعه به همسرتان بدهید. او می گوید: “این کار به همسرتان اطلاعاتی می دهد و حتی ممکن است در این باره با شما وارد صحبت شود.”

رابطه جنسی و یائسگی

نمی توان از مسئله مشکلات موجود در رابطه جنسی دور شد. و بسیاری از مردان دلیل اصلی آن را زوال روابط دوران میان زندگی مشترک می دانند. دکتر نیوزون می گوید: “خشکی و ناراحتی واژن در یائسگی حتی برای زنان مبتلا به HRTنیز شایع است، و می تواند زنان را از داشتن رابطه جنسی دور کند و حتی رابطه جنسی را دردناک کند.”

خبر خوب این است که زوال روابط اجتناب ناپذیر نیست و می توان از آن جلوگیری کرد. علاوه بر این، یائسگی می تواند رابطه شما را حتی قوی تر کند. خشکی واژن ساده ترین مشکل قابل حل است زیرا روان کننده های واژن فوق العاده ای در بازار وجود دارد. برخی از آن ها را باید با نسخه دریافت کنید. سایر درمان ها شامل مرطوب کننده ها، استروژن درمانی منظم و استروژن درمانی محلی است.

دکتر نیوزون به زنان توصیه میکند که حتی اگر از این جنبه یائسگی رنج نمی برید، باز هم به پزشک معالج مراجعه کنید. اطلاعات خود در مورد یائسگی را بالا ببرید تا بتوانید با علائم آن مقابله کنید. اگر رابطه جنسی تان سرد شده است، روش های صمیمی، رومانتیک و حسی را پیدا کنید. به عنوان مثال، برخی از زوج ها مدام همدیگر را می بوسند و سعی می کنند که روابط جنسی را مانند گذشته از سر بگیرند.

زوج درمانی

با مشاور زوج درمانی صادق باشید

در صورت نگرانی به مشاور زوجین مراجعه کنید، اما اطمینان حاصل کنید که درمانگر درمورد مشکلات یائسگی آموزش دیده است. واقعیت این است که داشتن ازدواج ناموفق یائسگی را تشدید می کند. اما اگر ازدواج خوبی داشته باشید، یائسگی بهبود می یابد. مشاور روش های جدیدی را برای مقابله به شما نشان می دهد و باعث تحکیم روابط می شود.

استنس جنکوس، نویسنده کتابی در مورد سلامت زنان، اینگونه می نویسد: “حرکت در قلمرو غیرقابل کنترل یائسگی می تواند هرگونه رابطه عاطفی و جنسی را تحت تاثیر قرار دهد. اما همچنین می تواند یک زن و شوهر را نیز به هم نزدیک کند. برای من اینگونه بود. هنگامی که من به کنترل سلامت خود و درگیر شدن با حل علائم یائسگی توجه کردم، رابطه ما پایدارتر شد.

او می گوید: “ارتباط برقرار کنید، از نیازهای یکدیگر حمایت کنید، در صورت لزوم مشاوره بگیرید، عاشقانه هایی را به رابطه خود اضافه کنید، فعالیت های جنسی خود را تنظیم کنید و با این کارها شانس تازه ماندن روابط در دوران یائسگی را بالا ببرید.” انجام این امور باعث ایجاد یک رابطه سالم و دوستانه می شود که می تواند تا یک عمر پایدار بماند.”

چالش های زندگی به محض پیر شدن زوجین تغییر می کند

دکتر ارلن روزوفسکی، در کنفرانسی در ارتباط با حمایت انجمن آمریکایی پیران گفت: رابطه، با افزایش سن زوجین دچار تنش می شود. بخشی از آن به این دلیل است که “اهداف میانسالی از بین رفته اند.”

“در میانسالی، هدف رسیدن به پیریست، اما در سنین بالاتر، شما به هدفتان رسیده اید.” دکتر رزوفسکی، متخصص روانشناسی گفت: “رسیدن به هدفی اغلب استحکام بخش رابطه بوده است و اکنون دیگر از بین رفته است. در این زمان اهداف هر شخص و پایداری رابطه نیاز به تعریف مجدد دارد.

وی گفت: “آنچه در مراحل اولیه رابطه انجام شده است، دیگر برای شما مناسب نیست.” به عنوان مثال ، در مرحله اولیه ازدواج، این زوج ممکن است در امر تربیت فرزند و شغل مشارکت داشته باشند. با این حال، در دوران میانسالی زوجین مجدداً باید رابطه خود را ارزیابی کنند و از خود سؤال کنند که باید چه کاری را برای دوام آن انجام دهند.

دکتر روسوفسکی، استاد بخش روانپزشکی دانشکده پزشکی هاروارد، بوستون، گفت: در نتیجه این تغییرات، بیشتر زوج ها با موفقیت روبرو می شوند.

وی گفت که برای درمانگر، هدف این است که موانع ارتباطی را شناسایی کند، به زوجین کمک کند تا با آن ها کنار بیایند و پیشرفت های ارتباطی را برجسته کنند. توانایی تنظیم تغییر نیز مهم است. وی گفت، به عنوان مثال، یک زن و شوهر سالخورده موفق می توانند در صورت لزوم شیوه ارتباط خود را تغییر دهند. به طور کلی، تعاملات زناشویی در اواخر زندگی مثبت تر می شود.

در پیری، ازدواج اهداف خاص خود را دارد: همکاری، همراهی، استمرار، تأیید، حمایت، محافظت و صمیمیت جسمی. اگر این زوج بتوانند درگیری های قدیمی خود را تمام کنند، نگرشی برای رها شدن داشته باشند و با گذر از سن سالمندی، پیوند محکمی برقرار کنند، میتواند در سنین بالاتر زندگی خوبی داشته باشند.

ارزیابی ازدواج یک زوج سالخورده شامل رعایت سن آن ها، ذکر آنچه در حال حاضر وجود دارد و آن چه که از دست رفته، روشن شدن مشکلات زوجین و بررسی تاریخچه ازدواج است. به عنوان مثال این روش به روانشناسان کمک می کند تا بفهمند که والدین در قدیم چطور بودند، چگونه با یکدیگر آشنا شده اند و انتظاراتشان هنگام ازدواج چه بوده است.

مواردی که در درمان بزرگسالان مسن باید مورد بررسی قرار گیرد متفاوت است. به عنوان مثال، اهمیت نگرانی های جسمی و مسائل مربوط به میزان نیرو و واکنش های عاطفی قدرتمند که در یک رابطه باعث برانگیختگی می شود، مهم است. مضامین مشترک یک رابطه متقابل عبارتند از بیهودگی، ناامیدی، درد و ترس (که ممکن است ترس از تنها بودن، ترس از درد یا ترس از تحقیر باشد.)

موارد دیگری که باید در درمان مورد توجه قرار گیرد مواردی از قبیل بازنشستگی، پیر شدن افتراقی بین همسران، گرسنگی، سرپرستی و احساس تمام شدن زمان است. بیماری یا ناتوانی می تواند باعث همبستگی و جدایی شود. مداخلات درمانی معمول برای یک زن و شوهر سالخورده شامل آموزش روانی، آموزش ارتباطی، یادآوری اهداف مشترک و ارائه نمونه ها است.

یک مدل از زوج درمانی می کوشد که زوج را از تحمل متقابل به سمت پذیرش سوق دهد. دکتر روزوفسکی می گوید: ایده آل این است که هر دو فرد به این باور برسند که زندگیشان در کنار یکدیگر یک انتخاب شخصی خوب بوده است.

زوج درمانی

آیا زوج درمانی برای من و همسرم موثر خواهد بود؟

موفقیت یا شکست به این بستگی دارد که شما و همسرتان به تکنیک ها و تمرینات درمانی مخصوص زوجین توجه کنید یا خیر. اگر یکی یا هردو بابت ایده خود مسخره شوید و در طول جلسات درمانی بی حوصله و دور از محیط به نظر برسید، به احتمال زیاد درمان موثر نخواهد بود. هر دوی شما باید در یک مقطع، یا قبل از درمان یا در طی مراحل، درمان را بپذیرید.

علاوه بر این، هر دوی شما باید بخواهید که رفتارهای خود را تغییر داده و در طول جلسات خود به خوبی به درمانگرتان پاسخ دهید. همچنین حل مسئله به میزان زیادی به مشکلات زناشویی شما بستگی دارد. یافتن کمک در مراحل اولیه اختلاف نظر می تواند قوانین اساسی روابط شما را تعیین کند و از چندین مشکل جلوگیری کند. همچنین اگر مشغول ازدواج یا به فکر ازدواج هستید، انجام مشاوره قبل از ازدواج ایده خوبی است.

اگر همسرتان از رفتن به جلسه زوج درمانی امتناع می کند، می توانید برای حل مشکلات خود و یادگیری مکانیزم ها و راه حل های مقابله سالم با همسرتان، در یک جلسه درمانی حاضر شوید. برخی از تمرینات را در خانه امتحان کنید تا مسائل کم کم بهبود یابند. با هم شام بخورید یا فیلم ببینید. بنشینید و صحبت کنید. قبل از خواب سعی کنید در مورد هر مسئله ای صحبت کنید. با هم صادق باشید. به نیازهای یکدیگر اهمیت دهید و همسرتان را همسطح خود قرار دهید.

راه حل های جایگزین زوج درمانی

شاید شما و همسرتان مشغول مشاوره شوید اما ۱۰۰٪ مطمئن نباشید که مشاوره برای شما مناسب است یا خیر. قبل از تصمیم گیری نهایی، چند گزینه جایگزین را امتحان کنید.

تعهد به “شب های مشخص شده”

بعضی اوقات آنقدر در زندگی گرفتار می شویم که فراموش می کنیم که برای خانواده و عزیزان خود وقت بگذاریم. برای خود و همسرتان زمانی را کنار بگذارید تا در کنار او لذت ببرید. این به معنای شام خوردن در بیرون از خانه یا رفتن به سینما و یا ماندن در خانه و نوازش کردن در مقابل تلویزیون است. تقویم خود را علامت گذاری کنید و این کار را مدام تکرار کنید.

زوج درمانی

رابطه جنسی بیشتری داشته باشید

عدم صمیمیت جسمی با همسرتان می تواند باعث شود هر دوی شما احساس استرس بیشتری داشته باشید و ارتباط کمتری با یکدیگر داشته باشید. مطالعات نشان داده اند که داشتن رابطه جنسی بیشتر با همسرتان می تواند زمینه را برای ایجاد ارتباط مثبت تر و همچنین افزایش خوشبختی ایجاد کند. همچنین شایان ذکر است که این امر می تواند منجر به افزایش حافظه و همچنین تقویت سلامت سیستم ایمنی بدن شود.

استراحت کنید

اگر مسائل بین شما و همسرتان بیش از حد زیاد است، ممکن است نیاز به استراحت داشته باشید. اگرچه این اغلب آخرین راه حل است، اما ممکن است به شما کمک کند تا تعیین کنید که آیا در زندگی خود احساس خوشبختی می کنید یا نه. دوره استراحت شما محدود به زمان نیست، هرچند که معمولاً بین ۱ – ۳ ماه بهترین زمان برای استراحت ذهنی است.


اخیرا یک سلاح جدید توسط دانشمندان چینی اختراع شده که از موج‌های صوتی با فرکانس پایین، برای ایجاد دردهای فیزیکی استفاده می‌کند. این اسلحه، شورش‌گران و تظاهرات‌کنندگان را مجبور به ترک منطقه خواهد کرد. تفنگ صوتی جدید، به عنوان یک سلاح غیرکشنده توسعه یافته و در نیروی پلیس چین مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

به گزارش روزنامه South China Morning Post، این اسلحه هیچ بخش متحرکی ندارد. Xie Xiujuan سرپرست پروژه، به این روزنامه گفته که، دستگاه مذکور، به یک محفظه تیوپی‌شکل مجهز است که در داخل آن مقادیری گاز خنثی وجود دارد. ذرات این گاز، بعد از حرارت دادن، مرتعش می‌شوند و یک صدای عمیق یکنواخت به سمت بیرون پخش می‌کنند.

 

این صدا، احتمالا از نوع فراصوت است؛ دسته‌ای از صداها که فرکانس کمتر از ۲۰ هرتز دارند و برای انسان‌ها قابل شنیدن نیستند. به گفته موسسه ملی سلامت آمریکا (U.S. National Institute of Health)، اثرات فراصوت بر روی گوش داخلی انسان، شامل سرگیجه، عدم تعادل، احساسات غیرقابل تحمل، ناتوانی، بی‌حالی، حالت تهوع، استفراغ، تشنج و ارتعاش در اندام‌های داخلی بدن مانند قلب است.

آمریکا و متحدانش، برای کنترل شورش‌ها، اسلحه‌هایی به نام دستگاه آکوستیک برد بلند (Long Range Acoustic Device یا LRAD) خریداری کرده‌اند. LRAD، مانند سلاح صوتی چینی، از صوت استفاده می‌کند؛ اما به جای پخش کردن صداهای با فرکانس پایین، صدای الکترونیکی بلند ساطع می‌کند. در اثر شنیدن صدای LRAD، فرد احساس خواهد کرد که سرش در حال ترکیدن است و مغزش مانند ژلاتینی که در داخل یک کاسه می‌لرزد، ارتعاش می‌کند.

سلاح صوتی

این سلاح چینی که هنوز نامی برای آن انتخاب نشده، مانند یک تفنگ، قنداق، ماشه و لوله دارد. اوایل این ماه، وزیر علم و تکنولوژی چین، تولید انبوه این اسلحه صوتی را تایید کرده بود. او ضمن صحبت‌هایش گفته است که به‌زودی شاهد استفاده از تفنگ مذکور در نیروهای پلیس چین خواهیم بود.


 بیماری های کلیه شامل از دست دادن آهسته و پیشرونده عملکرد کلیه در طی یک دوره چند ساله است، به طوریکه سرانجام، فرد به نارسایی دائمی کلیه مبتلا می گردد. بیماری های کلیه که همچنین به عنوان نارسایی مزمن کلیوی، بیماری مزمن کلیوی یا نارسایی مزمن کلیه شناخته می شود، بسیار فراتر و گسترده از درک افراد است. این بیماری، تا مراحل پیشروی آن، اغلب تشخیص داده نمی شود. زمانی که عملکرد کلیه تا ۲۵ درصد حالت معمول آن افت کرد، تشخیص این بیماری توسط افراد، مسئله غیر معمولی نیست. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بیماری های کلیه می پردازیم.

بیماری های کلیه

نکاتی در مورد بیماری های کلیه

با پیشرفت نارسایی کلیه، عملکرد اعضای بدن به شدت آسیب دیده و میزان مواد زائد و مایعات آن، به سرعت به سطح خطرناکی می رسد. درمان این بیماری با هدف متوقف کردن یا کاهش سرعت پیشروی بیماری انجام می شود و این کار معمولاً با کنترل علت اصلی این عارضه صورت می گیرد. در ادامه نکات کلیدی در مورد بیماری های کلیه ذکر شده است و جزئیات بیشتر پیرامون آن، در ادامه مقاله آورده شده است.

  • علائم رایچ این بیماری شامل مشاهده خون در ادرار، فشار خون بالا و خستگی است.
  • علل آن شامل دیابت و بیماری های خاص کلیه شامل بیماری کلیه پلی کیستیک است.
  • درمانی برای بیماری مزمن کلیه وجود ندارد، به این معنی که درمان این بیماری در کاهش علائم آن متمرکز است.
  • تشخیص، معمولاً بعد از آزمایش خون، اسکن کلیه یا بیوپسی رخ می دهد.

علائم بیماری های کلیه

پیشرفت نارسایی مزمن کلیه، برخلاف نارسایی حاد، کند و تدریجی است. حتی اگر یک کلیه، عملکرد طبیعی خود را از دست بدهد، دیگری می تواند عملکرد عادی خود را حفظ کند. معمولاً تا زمانی که بیماری، پیشرفت چشمگیری نداشته باشد و وضعیت بیمار شدید نشود، علائم و نشانه های این بیماری مشهود نیست، در این صورت نیز بیمار بیشترین خسارت جبران ناپذیر را متحمل می شود.

بررسی مرتب عملکرد کلیه در افرادی که در معرض خطر ابتلا به بیماری کلیه هستند، امری ضروریست. تشخیص به موقع می تواند به طور قابل توجهی به جلوگیری از آسیب جدی کلیه کمک کند.

شایع ترین علائم و نشانه های بیماری های کلیه شامل موارد زیر است:

  • کم خونی
  • مشاهده خون در ادرار
  • ادرار تیره رنگ
  • کاهش هوشیاری
  • کاهش دفع ادرار
  • ادم- تورم پاها، دست ها و مچ پاها (و صورت، اگر ورم شدید باشد)
  • خستگی و کوفتگی
  • فشار خون بالا
  • بی خوابی
  • خارش پوست، که می تواند دائمی باشد
  • از دست دادن اشتها
  • ناتوانی مرد در نعوظ آلت تناسلی یا حفظ نعوظ آن (اختلال نعوظ)
  • تکرر ادراری، به خصوص در شب
  • گرفتگی عضلات
  • پیچش عضلانی

بیشتر بدانید: پروتئین در ادرار زنان باردار؛ علت، تشخیص و درمان دفع پروتئین در ادرار


  • حالت تهوع
  • درد در پهلوها یا قسمت میانی کمر
  • گرفتگی (تنگی نفس)
  • مشاهده پروتئین در ادرار
  • تغییر ناگهانی در وزن بدن
  • سردردهای غیر قابل توجیه

بیماری های کلیه

مراحل بیماری های کلیه

تغییرات در میزان GFR می تواند میزان پیشروی بیماری کلیوی را ارزیابی کند. در بریتانیا و بسیاری از کشورهای دیگر مراحل بیماری کلیوی به شرح زیر طبقه بندی می شود:

مرحله ۱- میزان GFR طبیعی است. در این مرحله، شواهدی از بیماری کلیوی مشهود است.

مرحله ۲- میزان GFR پایین تر از ۹۰ میلی لیتر است. در این مرحله نیز شواهدی از بیماری کلیوی مشهود است.

مرحله ۳- میزان GFR علیرغم اینکه شواهد بیماری کلیوی تشخیص داده شده، پایین تر از ۶۰ میلی لیتر است.

مرحله ۴- میزان GRF علیرغم اینکه شواهد بیماری کلیوی تشخیص داده شده، پایین تر از ۳۰ میلی لیتر است.

مرحله ۵- میزان GFR کمتر از ۱۵ میلی لیتر است و نارسایی کلیوی رخ داده است.

اکثر بیماران مبتلا به بیماری های کلیه به ندرت فراتر از مرحله ۲ پیشرفت می کنند. به منظور جلوگیری از آسیب جدی کلیه باید تشخیص و درمان بیماری کلیوی در مراحل اولیه آن، صورت گیرد.

بیماران مبتلا به دیابت، برای اندازه گیری میکروآلبومینوری (مقادیر کمی پروتئین در ادرار)، باید هر سال تحت آزمایش قرار بگیرند. این آزمایش می تواند نفروپاتی دیابتی زودرس (آسیب اولیه کلیه مرتبط با دیابت) را تشخیص دهد.

درمان بیماری های کلیه

در حال حاضر، هیچ درمانی برای بیماری های کلیه وجود ندارد. با این حال، برخی از روش های درمانی می توانند به کنترل علائم و نشانه ها، کاهش خطر عوارض و کاهش سرعت پیشروی بیماری کمک کنند.

بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه معمولاً باید داروهای زیادی مصرف کنند. درمان این بیماری شامل موارد زیر است:

درمان کم خونی

هموگلوبین ماده ای است که در گلبول های قرمز خون وجود دارد و اکسیژن حیاتی بدن را حمل می کند. اگر سطح هموگلوبین خون کم باشد، بیمار دچار کم خونی می شود.

برخی از بیماران کلیوی مبتلا به کم خونی، به انتقال خون نیاز پیدا می کنند. این افراد معمولاً مجبورند که از مکمل های آهن استفاده کنند، چه به صورت مصرف روزانه قرص های سولفات آهن و چه به صورت تزریقی.

تعادل فسفات

افراد مبتلا به بیماری کلیوی ممکن است به درستی نتوانند، فسفات را از بدن خود دفع کنند. از این رو، به این بیماران توصیه می شود که میزان فسفات غذایی خود را کاهش دهند و این به معنای کاهش مصرف لبنیات، گوشت قرمز، تخم مرغ و ماهی است.

فشار خون بالا

فشار خون بالا، مشکل رایجی برای بیماران مبتلا به بیماری های کلیه است. کاهش فشار خون برای محافظت از کلیه ها مهم است و متعاقباً سرعت پیشروی بیماری را کاهش می دهد.

خارش پوست

آنتی هیستامین هایی چون کلروفنامین می توانند به کاهش علائم خارش کمک کنند.

داروهای ضد بیماری های کلیه

بیماران به دنبال کارکرد نامناسب کلیه ها- به سبب انباشت سموم در بدن- احساس حالت تهوع می کنند. داروهایی مانند سیکلیزین یا متوکلوپرامید به تسکین این حالت کمک می کند.

NSAID ها یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی

از مصرف NSAID هایی مانند آسپرین یا ایبوپروفن باید اجتناب شود و مصرف آن را محدود به توصیه پزشک کرد.

بیماری های کلیه

درمان مرحله آخر برای بیماری های کلیه

این در شرایطی است که کلیه ها، کمتر از ۱۰ تا ۱۵ درصد از ظرفیت طبیعی خود عملکرد داشته باشند. در این مرحله، اقدامات لازم- همچون، رژیم غذایی، داروها و درمان های کنترل کننده دلایل اساسی- دیگر کفایت نمی کنند. کلیه های بیماران مبتلا به بیماری کلیوی مرحله نهایی، نمی توانند به تنهایی فرآیند دفع مواد زائد و مایعات را ادامه دهند- پس این بیماران، برای زنده ماندن به دیالیز یا پیوند کلیه نیاز دارند.

اکثر پزشکان سعی می کنند تا جایی که ممکن است نیاز به دیالیز یا پیوند کلیه را به تأخیر بیندازد زیرا این عوامل، احتمال عوارض بالقوه جدی به همراه دارند.

رژیم غذایی

پیروی از یک رژیم غذایی مناسب برای درمان موثر نارسایی کلیه بسیار مهم است. محدود کردن میزان پروتئین در رژیم غذایی ممکن است به کند شدن روند بیماری کمک کند. رژیم غذایی همچنین ممکن است به کاهش علائم حالت تهوع کمک کند. برای کنترل فشار خون بالا باید مصرف نمک محدود شود. ممکن است لازم باشد تا مصرف پتاسیم و فسفر نیز به مرور زمان محدود شود.

 ویتامین D

بیماران مبتلا به بیماری کلیوی به طور معمول ویتامین D کمی دارند. ویتامین D برای سلامت استخوان ها ضروری است. ویتامین D که از خورشید یا غذا به دست می آید، قبل از جذب بدن شدن، باید توسط کلیه ها فعال شود. ممکن است به بیماران آلفاکلسیدول یا کلسیتریول داده شود.

حفظ مایعات بدن

افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه باید مراقب مصرف مایعات خود باشند. از بیشتر بیماران خواسته می شود تا میزان مصرف مایعات خود را محدود کنند. اگر کلیه ها به درستی کار نکنند، بیمار نسبت به تولید مایعات بسیار آسیب پذیر می شود.

علل بیماری های کلیه

کلیه ها سیستم فیلتراسیونی پیچیده ای در بدن دارند مواد زائد اضافی و مایعات را از خون می گیرند و از بدن دفع می کنند. در بیشتر موارد، کلیه ها می توانند بیشتر مواد زائد بدن را دفع کنند. اما اگر جریان خون کلیه ها به دلیل صدمه یا بیماری تحت تاثیر قرار گیرد، کلیه ها به درستی کار نمی کنند، یا اگر مانعی در برابر دفع ادرار وجود داشته باشد، ممکن است مشکلاتی بوجود بیاید.

در بیشتر موارد، آسیب پیشرونده کلیه، در نتیجه یک بیماری مزمن (طولانی مدت) اتفاق می افتد، مانند:

  • دیابت- بیماری های کلیه با دیابت نوع ۱ و ۲ در ارتباط است. اگر دیابت بیمار به خوبی کنترل نشود، قند اضافی (گلوکز) می تواند در خون انباشته شود. بیماری کلیه در طی ۱۰ سال اول دیابت شایع نیست و معمولاً ۱۵ تا ۲۵ سال پس از تشخیص دیابت، بروز می کند.

بیشتر بدانید: با مصرف خوراکی ها از دیابت پیشگیری کنیم


  • فشار خون بالا (هایپرتنشن): فشار خون بالا می تواند به گلومرول ها آسیب برساند- که قسمت هایی از کلیه هستند که در فیلتر مواد زائد نقش بسزایی دارند.
  • انسداد جریان ادرار: در صورت مسدود شدن جریان ادرار، ادرار می تواند از مثانه به کلیه برگردد (ریفلاکس وزیکویورترال). انسداد جریان ادرار باعث افزایش فشار وارده بر کلیه ها می شود و عملکرد آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد. دلایل احتمالی این انسداد شامل بزرگ شدن پروستات، سنگ کلیه یا تومور است.
  • بیماری های کلیوی: از جمله بیماری کلیه پلی کیستیک، پیلونفریت یا گلومرولونفریت.
  • تنگی شریان کلیه: شریان کلیوی قبل از ورود به کلیه باریک یا مسدود شود.
  • برخی از سموم: از جمله سوخت ها، حلال ها (مانند تتراکلرید کربن) و سرب (رنگ و لوله های مبتنی بر سرب و مواد لحیم کاری). حتی برخی از انواع جواهرات دارای سمومی هستند که می توانند منجر به نارسایی مزمن کلیه شوند.
  • مشکل رشد جنین: در صورتی که کلیه ها در نوزاد متولد نشده ای که در رحم مادر است، به درستی رشد نکنند.
  • لوپوس اریتماتوز سیستمیک: یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی خود بدن به کلیه ها حمله می کند، گویی که بافت خارجی است.
  • مالاریا و تب زرد: که به عنوان دلیلی برای اختلال در عملکرد کلیه شناخته می شود.
  • برخی از داروها: مصرف بیش از حد داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی (آسپیرین یا ایبوپروفن).
  • سوء مصرف مواد غیرمجاز: مانند هروئین یا کوکائین.
  • آسیب: ضربه شدید یا آسیب فیزیکی کلیه ها.

بیماری های کلیه

عوامل خطر در بیماری های کلیه

شرایط زیر خطر ابتلا به بیماری کلیوی را بیشتر می کند:

  • سابقه خانوادگی بیماری کلیوی
  • سن- بیماری مزمن کلیه در افراد بالای ۶۰ سال بسیار رایج است
  • تصلب شرایین
  • انسداد مثانه
  • گلومرولونفریت مزمن
  • بیماری مادرزادی کلیه (بیماری کلیوی که از بدو تولد وجود داشته باشد)
  • دیابت- یکی از شایع ترین عوامل خطر
  • فشار خون
  • لوپوس اریتماتوز
  • قرارگیری در معرض برخی از سموم
  • بیماری سلول های داسی شکل
  • مصرف برخی از داروها

تشخیص بیماری های کلیه

پزشک علائم بیماری را بررسی کرده و از بیمار در مورد این علائم سؤال می کند. انجام آزمایش های زیر نیز ممکن است پیشنهاد شود:

  1. آزمایش خون: برای تعیین اینکه آیا مواد زائد به اندازه کافی فیلتر می شوند یا خیر، ممکن است آزمایش خون توصیه شود. اگر سطح اوره و کراتینین به طور مداوم زیاد باشد، پزشک به احتمال زیاد وجود بیماری کلیه مرحله نهایی را تشخیص می دهد.
  2. آزمایش ادرار: آزمایش ادرار به تشخیص وجود خون یا پروتئین در ادرار کمک می کند.
  3. اسکن کلیه: اسکن کلیه ممکن است شامل اسکن تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی (MRI)اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا اسکن اولتراسوند باشد. هدف از اسکن، تعیین انسداد جریان ادرار است. این اسکن ها همچنین می توانند اندازه و شکل کلیه ها را تشخیص دهند- در مراحل پیشرفته بیماری کلیوی، کلیه ها کوچک تر بوده و شکل نامتجانسی دارند.
  4. بیوپسی کلیه: نمونه کوچکی از بافت کلیه برای تعیین آسیب سلولی آن، استخراج شده و مورد بررسی قرار می گیرد. آنالیز یا تجزیه و تحلیل بافت کلیه، تشخیص دقیق بیماری کلیوی را آسان تر می کند.
  5. اشعه X قفسه سینه: هدف از این کار بررسی ادم ریوی (انباشت مایعات در ریه ها) است.
  6. میزان فیلتراسیون گلومرولی:(GFR)جی اف آر، آزمایشی است که میزان فیلتراسیون گلومرولی را اندازه گیری می کند و به عبارت دیگر، سطح مواد زائد موجود در خون و ادرار بیمار را مقایسه می کند. این آزمایش، اندازه گیری می کند که در هر دقیقه چند میلی لیتر از مواد زائد توسط کلیه ها فیلتر می شوند. کلیه های افراد سالم به طور معمول در هر دقیقه بیش از ۹۰ میلی لیتر مواد زائد را فیلتر می کنند.

بیماری های کلیه

عوارض بیماری های کلیه

اگر بیماری های کلیه منجر به نارسایی کلیه شود، احتمال بروز عوارض زیر وجود دارد:

  • کم خونی
  • آسیب سیستم عصبی مرکزی
  • خشکی پوست یا تغییر رنگ پوست
  • انباشت مایعات
  • هیپرکالمی یا بالا رفتن سطح پتاسیم خون که احتمالاً منجر به آسیب قلبی می شود
  • بی خوابی
  • تمایل کم تر به برقراری رابطه جنسی
  • اختلال در نعوظ آلت تناسلی مردان
  • پوکی استخوان یا ضعیف و شکننده بودن استخوان ها
  • پریکاردیت یا ملتهب شدن غشای کیسه مانند اطراف قلب
  • زخم معده
  • ضعیف شدن سیستم ایمنی

مدیریت بیماری مزمن

شرایطی همچون دیابت، خطر ابتلا به بیماری مزمن کلیه را افزایش می دهند. کنترل شرایط، می تواند احتمال ابتلا به نارسایی کلیه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. از این رو، افراد باید تابع دستورالعمل ها و توصیه های پزشک خود باشند.

رژیم غذایی

یک رژیم غذایی سالم، از جمله میوه ها و سبزیجات فراوان، غلات سبوس دار و گوشت لخم یا کم چرب یا ماهی، به پایین آمدن فشار خون کمک می کنند.

فعالیت بدنی

ورزش منظم برای حفظ فشار خون سالم، ایده آل است. همچنین به کنترل شرایط مزمنی چون دیابت و بیماری های قلبی کمک می کند. افراد باید از پزشک خود درخواست کنند تا یک برنامه ورزشی متناسب با سن، وزن و سلامتی آن ها در اختیارشان قرار دهد.

قرارگیری در معرض مواد خاص

مواد خاصی چون الکل و مواد مخدر، مصرف نکنید. از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض موادی چون سرب (فلز سنگین)، سوخت ها، حلال ها و سایر مواد شیمیایی سمی خودداری کنید.

هر آنچه که باید در مورد نارسایی کلیه بدانید

نارسایی کلیه چیست؟

کلیه های شما یک جفت اندامند که در مقابل کمر شما واقع شده اند. در هر طرف ستون فقرات شما، یک کلیه قرار دارد. آن ها خون تان را تصفیه می کنند و سموم بدن را آن خارج می کنند. کلیه، سموم را به مثانه شما می فرستد، تا از طریق ادرار دفع شود.

نارسایی کلیه، زمانی اتفاق می گیرد که کلیه ها توانایی کافی برای فیلتر کردن مواد زائد از خون را نداشته باشند. عوامل زیادی می توانند در سلامت و عملکرد کلیه اختلال ایجاد کنند، مانند:

  • قرار گرفتن در معرض مواد سمی و آلاینده های محیط زیست یا داروهای خاص
  • برخی از بیماری های حاد و مزمن
  • کم آبی یا دهیدراسیون شدید
  • ترومای کلیه

اگر کلیه های شما قادر به انجام فعالیت های روتین خود نباشند، سموم در بدن تان انباشته می شود، که این می تواند منجر به نارسایی کلیه شود و در صورت عدم درمان، زندگی تان را به مخاطره بیندازد.

بیماری های کلیه

علائم نارسایی کلیه

معمولاً کسانی که نارسایی کلیه دارند، علائم چندانی نشان نمی دهند. با این حال، علائم احتمالی این بیماری شامل موارد زیر است:

  • كاهش میزان ادرار
  • تورم زانوها، پاها و مچ پا به سبب احتباس مایعات ناشی از عدم موفقیت کلیه ها در از بین بردن مواد زائد آب
  • تنگی نفس غیر قابل توجیه
  • خواب آلودگی یا خستگی بیش از حد
  • حالت تهوع مداوم
  • گیجی
  • درد یا فشار در سینه
  • تشنج
  • کما

علائم اولیه نارسایی کلیه

تشخیص دادن علائم بیماری کلیه، در مراحل اولیه آن ممکن است دشوار باشد. چرا که این علائم بسیار جزئی اند. علائم اولیه بیماری کلیوی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • کاهش دفع ادرار
  • احتباس مایعات که منجر به تورم اندام ها می شود
  • تنگی نفس

علل نارسایی کلیه

نارسایی کلیه می تواند نتیجه چندین بیماری یا علل مختلف باشد. علت نارسایی نیز به طور معمول، نوع نارسایی کلیه را تعیین می کند.

افرادی که بیشتر در معرض خطر نارسایی هستند، معمولاً یک یا چند دلیل زیر را دارند:

عدم جریان خون به کلیه ها

عدم جریان خون به کلیه ها به صورت ناگهانی، می تواند منجر به نارسایی کلیه شود. برخی از شرایطی که باعث عدم جریان خون به کلیه ها می شوند عبارت اند از:

  • حمله قلبی
  • بیماری قلبی
  • زخم یا نارسایی کبد
  • کمبود آب بدن
  • سوختگی شدید
  • واکنش آلرژیک
  • عفونت شدیدی چون سپسیس

فشار خون بالا و داروهای ضد التهابی نیز می توانند جریان خون به کلیه ها را محدود کنند.

مشکلات دفع ادراری

هنگامی که بدن شما نتواند ادرار را دفع کند، سموم ایجاد شده، در کلیه ها تجمع می یابد. بعضی از سرطان ها می توانند محل عبور ادرار را مسدود کنند، مانند:

  • سرطان پروستات (شایع ترین نوع سرطان در مردان)
  • سرطان کولون یا روده بزرگ
  • سرطان دهانه رحم
  • سرطان مثانه

سایر شرایطی که می توانند در ادرار اختلال ایجاد کنند و احتمالاً منجر به نارسایی کلیه شوند، شامل:

  • سنگ کلیه
  • پروستات بزرگ شده
  • لخته های خون در مجاری ادراری
  • آسیب به اعصابی که مثانه را کنترل می کند

بیماری های کلیه

علل دیگر

موارد دیگری که ممکن است منجر به نارسایی کلیه شوند عبارت اند از:

  • لخته شدن خون در کلیه ها یا اطراف آن ها
  • عفونت
  • انباشته شدن سموم ناشی از فلزات سنگین
  • مواد مخدر و الکل
  • واسکولیت یا التهاب رگ های خونی
  • لوپوس که یک بیماری خود ایمنی است که می تواند باعث التهاب بسیاری از اعضای بدن شود
  • گلومرولونفریت، التهاب مویرگ های خونی کلیه ها
  • سندرم همولیتیک اورمیک، که شامل تجزیه گلبول های قرمز به دنبال عفونت باکتریایی، معمولاً در روده هاست
  • مولتیپل میلوما، سرطان سلول های پلاسمای مغز استخوان
  • اسکلرودرما، یک بیماری خود ایمنی است که بر روی پوست شما تأثیر می گذارد
  • پورپورای ترومبوسیتوپنیک ترومبوتیک، اختلالی که باعث لخته شدن خون در مویرگ ها می شود
  • داروهای شیمی درمانی که سرطان و برخی از بیماری های خود ایمنی را درمان می کند
  • رنگ هایی که در برخی از تست های تصویربرداری مورد استفاده قرار می گیرند
  • برخی از آنتی بیوتیک ها
  • دیابت کنترل نشده

نارسایی کلیه و الکل

اگر نارسایی کلیه داشته باشید و الکل بنوشید، به کلیه هایتان فشار وارد می شود. سیستم شما الکل را متابولیزه نمی کند، بنابراین تا زمانی که دیالیز نشوید، الکل از خونتان خارج نمی شود و اثرات آن را همچنان حس خواهید کرد. آبجو و شراب، حاوی مقادیر زیادی فسفر هستند و اگر کلیه های شما نتوانند آن را فیلتر کنند، می تواند باعث مشکلات شدید قلبی و حتی مرگ شود. با این حال، بیشتر مشروبات الکلی چنین خطری ندارند.

اگر نارسایی کلیه یا بیماری کلیوی مرحله نهایی داشته باشید، پزشک ممکن است توصیه کند که میزان مصرف نوشیدنی های الکلی خود را محدود کنید. برای برخی افراد، ممکن است بهترین گزینه، حذف کامل الکل از رژیم غذایی وی باشد.

نوشیدن الکل همراه با نارسایی کلیه می تواند به عملکرد طبیعی اندام های دیگر آسیب برساند. استفاده طولانی مدت الکل سنگین به مرور زمان، می تواند منجر به بیماری کبدی شود. مصرف الکل ممکن است باعث بروز علائم دیگری چون درد کمر و پهلو شود.

تست نارسایی کلیه

آزمایشات متعددی وجود دارد که پزشک از آن ها برای تشخیص نارسایی کلیه استفاده می کند.

بیماری های کلیه

آزمایش ادرار

پزشک برای آزمایش هرگونه ناهنجاری، از جمله وجود پروتئین غیر طبیعی یا قند در ادرار، ممکن است نمونه ادراری تان را درخواست کند. آن ها همچنین ممکن است رسوب ادرار فرد را مورد معاینه قرار دهند. این آزمایش، سطوح بالای باکتری ها و تعداد زیاد ذرات لوله ای شکلی به نام کست های سلولی و میزان گلبول های قرمز و سفید خونی را اندازه گیری می کند.

اندازه گیری حجم ادرار

اندازه گیری خروجی ادرار یکی از ساده ترین آزمایش ها برای کمک به تشخیص نارسایی کلیه است. به عنوان مثال، کمبود ادرار ممکن است نشان دهنده بیماری کلیوی ناشی از انسداد ادرار باشد، که ممکن است بیماری های متعدد یا جراحاتی در پی داشته باشد.

نمونه های خونی

پزشک برای اندازه گیری موادی که از طریق کلیه های شما فیلتر می شوند- مانند نیتروژن اوره خون (BUN) و کراتینین (Cr) ممکن است تست خون را پیشنهاد دهد. افزایش سریع سطوح این مواد ممکن است نشان دهنده نارسایی حاد کلیه باشد.

تصویربرداری

آزمایشاتی مانند سونوگرافی، ام آر آی و سی تی اسکن، تصاویری از خود کلیه ها و همچنین دستگاه ادراری ارائه می دهند. این تصاویر به پزشک این امکان را می دهند تا انسداد یا ناهنجاری کلیه های شما را بررسی کند.

نمونه بافت کلیه

نمونه های بافتی برای جستجوی رسوبات غیر طبیعی، زخم ها یا ارگانیسم های عفونی مورد بررسی قرار می گیرند. پزشک شما برای جمع آوری نمونه بافتی از بیوپسی کلیه استفاده می کند. بیوپسی، روش ساده ای است که معمولاً به هنگام انجام آن، بیمار هوشیار است.

پزشک شما بی حسی موضعی به شما می دهد تا دردی نداشته باشید. سپس آن ها سوزن بیوپسی را از طریق پوست شما به کلیه تان وارد می کنند تا از آن نمونه بگیرند. تجهیزات پرتونگاری یا سونوگرافی، کلیه ها را نمایش می دهند و به پزشک در هدایت سوزن به کلیه کمک می کنند. این آزمایشات، عملکرد کلیه ها را می سنجند. سایر آزمایشات عملکرد کلیه نیز ممکن است به پزشک در تعیین علت این علائم کمک کنند.

درمان بیماری های کلیه چیست؟

اگر بیماری، “مزمن” باشد، بدان معنی است که این یک وضعیت طولانی مدت است. اگر به بیماری مزمن کلیه مبتلا هستید، بهتر است به همراه پزشک تان این وضعیت را مدیریت کنید. هدف این است که روند بیماری را کند کنید تا کلیه های شما بتوانند کار خود را انجام دهند، یعنی فیلتر کردن مواد زائد و آب اضافی از خون، و خلاصی از آن ها به هنگام دفع.

ابتدا پزشک شما در پی یافتن عوامل ایجاد بیماری کلیوی شما خواهد بود. به عنوان مثال، این عارضه می تواند به دنبال ابتلا به دیابت یا فشار خون بالا اتفاق بیفتد. ممکن است در این زمینه به یک نفرولوژیست- پزشک متخصص بیماری های کلیوی- ارجاع داده شوید.

شما داروهایی مصرف خواهید کرد و ممکن است رژیم غذایی تان را نیز تغییر دهید. اگر مبتلا به دیابت هستید، باید این شرایط تان مدیریت شود. اگر کلیه های شما از کار افتاده باشند، ممکن است به دیالیز نیاز داشته باشید (که در آن دستگاه، خون شما را تصفیه می کند) و در این صورت می توانید در مورد پیوند کلیه با پزشک خود صحبت کنید.

بیماری های کلیه

دارو برای بیماری های کلیه

فشار خون بالا باعث بروز بیماری مزمن کلیه می شود و بیماری کلیوی می تواند بر فشار خون شما تأثیر بگذارد. بنابراین پزشک شما ممکن است یکی از داروهای کنترل فشار خون ذیل را برایتان تجویز کند:

مهارکننده های “ACE” مانند

  • کاپتوپریل (کاپوتن)
  • انالاپریل (وازوتک)
  • فوزینوپریل (مونوپریل)
  • لیزینوپریل (پرینویل، زستریل)
  • رامی پریل(آلتاسی)

مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین یا ARBs، مانند

  • آزیلسارتان (Edarbi)
  • اپروزارتان (Teveten)
  • ایربزارتان (Avapro)
  • لوزارتان (Cozaar)
  • اولمزارتان (Benicar)
  • والسارتان (Diovan)

این داروها در کنار کنترل فشار خون، ممکن است میزان پروتئین موجود در ادرار شما را کاهش دهند. این مهم، می تواند به مرور زمان به عملکرد کلیه های شما کمک کند.

شما همچنین ممکن است به دارویی برای کمک به ساخت گلبول قرمز در بدن خود نیاز داشته باشید، که یک ماده شیمیایی است که باعث ساخت گلبول های قرمز خونی توسط بدن می شود. بنابراین ممکن است برای مهار کم خونی، داربي پوتين آلفا (Aranesp) یا اریتروپویتین (Procrit، Epogen) دریافت کنید.

داروهایی که نباید مصرف کرد

اگر کلیه های شما خوب کار نکنند، قبل از مصرف هرگونه دارو، از جمله داروهای بدون نسخه می توانید با پزشک خود مشورت کنید. پزشک ممکن است به شما بگوید که از مصرف داروهای ضد درد خاصی مانند آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن (Aleve) و سلکوکسیب یا سلبرکس پیشگیری کنید. این داروها، که پزشکان آن ها را “NSAIDs” یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی می نامند، می توانند در بیماری کلیوی نقش داشته باشند.

اگر نوعی داروی سوزش سر دل به نام “مهار کننده پمپ پروتون”(PPI)  مصرف می کنید، بهتر است بدانید که برخی مطالعات، ارتباطی بین مصرف این داروها و بیماری مزمن کلیه نشان داده اند. پزشک ممکن است بررسی کند که آیا شما به این داروها احتیاج دارید یا خیر، یا اینکه آیا به دوز متفاوتی از دوز مصرفی یا حتی داروی دیگری نیاز دارید یا نه.

در صورت مصرف هرگونه محصولات گیاهی یا مکمل های دیگر به پزشک خود اطلاع دهید. بهتر است قبل از شروع استفاده از آن ها، این مشورت را انجام دهید.

بیماری های کلیه

رژیم غذایی

پزشک ممکن است رژیم غذایی خاصی را برایتان پیشنهاد دهد که سدیم، پروتئین، پتاسیم و فسفات کمتری داشته باشد.

زمانی که کلیه تان آسیب دیده باشد این رژیم غذایی به شما کمک می کند تا خروج این مواد مغذی از خون تان آسان شود. رژیم خاص به این معنی است که کلیه های شما لازم نیست سخت کار کنند.

همچنین ممکن است از شما خواسته شود که میزان مصرف آب در غذاهای تهیه شده و نوشیدنی های خود را محدود کنید.

یک متخصص رژیم غذایی کلیه، تحت عنوان متخصص تغذیه کلیه می تواند در این مسیر کمک تان کند. پزشک تان می تواند شما را به یک متخصص در این زمینه ارجاع دهد.

همچنین پزشک ممکن است توصیه کند که مقادیر خاصی از ویتامین ها و مواد معدنی چون کلسیم و ویتامین D مصرف کنید.

اگر مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا هستید، لازم است در صورت داشتن هر دو یا یکی از این دو بیماری به همراه بیماری کلیوی، از توصیه های پزشک خود پیرامون رژیم غذایی پیروی کنید.

در مورد دیابت، انتخاب صحیح مواد غذایی بسیار مهم است تا سطح قند خون تان در طول روز، تحت کنترل باشد.

و اگر فشار خون بالایی دارید، ممکن است به یک رژیم غذایی کم نمک نیاز داشته باشید تا شرایط تان کنترل شود.

دیالیز برای درمان بیماری های کلیه

اگر کلیه های شما عملکرد خوبی نداشته باشند، به دیالیز نیاز پیدا می کنید. همودیالیز از دستگاهی مجهز به فیلتر مکانیکی برای تصفیه خون شما استفاده می کند. می توانید این کار را در مرکز دیالیز یا در خانه خودتان انجام دهید (البته بعد از اینکه خود یا مراقب تان طرز استفاده از دستگاه را یاد گرفتید).

با بهره مندی از نوع خانگی این دستگاه، ممکن است احساس راحتی بیشتری داشته باشید. اما استفاده از آن، نسبت به دستگاه موجود در مرکز، زمان گیرتر است. شما ممکن است این کار را به جای سه بار در هفته- در دستگاه دیالیز کلینیک- تا شش بار در هفته و هر بار حدود دو و نیم ساعت در روز انجام دهید. به علاوه همودیالیز را در شب نیز می توان انجام داد.

قبل از شروع همودیالیز، برای ایجاد محلی برای استفاده از دستگاه، نیاز به عمل جراحی دارید. جراح ممکن است از طریق “فیستول” شریان و وریدی در بازوی تان متصل کند. این رایج ترین نوع دسترسی به دستگاه است. قبل از شروع همودیالیز، چندین ماه زمان لازم است تا بهبود یابید. اگر لازم است زودتر از این دوران، دیالیز را شروع کنید، جراح می تواند به جای فیستول یک گرافت مصنوعی بسازد.

اگر هیچ یک از این گزینه ها برای شما موثر نباشند- به عنوان مثال، اگر شما مجبورید فوراً دیالیز را شروع کنید- ممکن است یک کاتتر دیالیز دریافت کنید که وارد ورید ژوگولار داخل گردنتان شود. هنگامی که همودیالیز می شوید، لوله دیگری دستگاه را به نقطه دسترسی شما وصل می کند، به طوری که خون شما از دستگاه دیالیز عبور کند تا تصفیه شود و دوباره به بدن شما پمپ شود. این کار، چندین ساعت طول می کشد.

بیماری های کلیه

دیالیز صفاقی

شکل متفاوتی از دیالیز است که برای کمک به تصفیه خون، از شکم یا غشای صفاقی استفاده می کند. جراح، ابتدا لوله ای را به داخل حفره شکم شما وارد می کند. سپس در طی هر درمان، یک مایع دیالیز به نام dialysate از طریق لوله عبور کرده و وارد شکم می شود. مایع دیالیز مواد زاید را جمع می کند و پس از چند ساعت تخلیه می کند.

شما هر ۲۴ ساعت به چندین چرخه درمانی نیاز خواهید داشت- ارسال مایعات (یا تزریق آهسته یا قطره ای آن)، مدت زمانی برای اثر کردن مایعات در شکم و تخلیه. در حال حاضر، دستگاه های خودکار می توانند این کار را یک شبه انجام دهند تا در طول روز آزادی و وقت بیشتری برای فعالیت های معمول خود داشته باشید. اگر این کار را در طول روز انجام دهید، ممکن است لازم باشد تا کل چرخه را چندین بار انجام دهید. هر دو نوع دیالیز دارای مشکلات و خطرات احتمالی از جمله عفونت هستند. بهتر است در مورد جوانب مثبت و منفی هر گزینه با پزشک خود صحبت کنید.

پیوند کلیه

اگر بیماری کلیوی شما به مراحل پیشرفته خود رسیده باشد، می توانید در مورد اینکه آیا پیوند کلیه می تواند گزینه درمانی خوبی برای شما باشد یا خیر با پزشک خود صحبت کنید.

کلیه “سازگار” ممکن است از یک عضو خانواده ای که زنده است یا از یک فرد زنده غیرخویشاوند، یا از یک اهدا کننده ارگانی که اخیراً درگذشته است، دریافت شود. برای انجام این عمل جراحی بزرگ و دریافت کلیه ممکن است در لیست انتظار قرار بگیرید.

بعد از انجام یک پیوند موفقیت آمیز، دیگر نیازی به دیالیز نخواهید داشت. پس از این عمل، باید دارو مصرف کنید تا بدن شما کلیه اهدا شده را بپذیرد.

بیماری های کلیه

اگر شرایط پزشکی دیگری داشته باشید ممکن است پیوند کلیه، درمان مناسبی برای شما نباشد. سن شما نیز ممکن است مانعی برای این پیوند باشد. همچنین ممکن است لازم باشد که تا زمانی که کلیه در دسترس تان قرار بگیرد، در لیست انتظار باشید و در این بازه زمانی دیالیز شوید.

انتظار برای دریافت کلیه از یک اهدا کننده زنده به طور کلی ۱۲ تا ۲۰ سال و از یک اهداکننده مرده- که به تازگی فوت کرده باشد- ممکن است ۸ تا ۱۲ سال طول بکشد. در صورتی که بیماری کلیوی “مرحله نهایی” داشته باشید و کاندیدای خوبی نیز برای این کار باشید، پزشکان، پیوند کلیه را بهترین گزینه درمانی در دسترس برایتان تلقی می کنند.


اسپیرومتری نوعی آزمایش عملکرد ریوی (PFT)، یک روش غیر تهاجمی است که اطلاعات مهمی در مورد چگونگی عملکرد ریه ها ارائه می دهد. دقیق تر بخواهیم بگوییم، مشخص می شود که چه مقدار هوا درون ریه ها جا به جا می شود و شما با چه سرعتی درون یک لوله تنفس می کنید. از این آزمایش برای تشخیص شرایط تنفسی مانند آسم و نظارت بر بیماری های ریه به منظور ارزیابی چگونگی عملکردِ درمان، استفاده می شود. بسته به اطلاعات خاصی که پزشک به دنبال آن است، گاهی اوقات اسپیرومتری مطابق با با سایر آزمون های عملکرد ریه انجام می شود. در این مقاله از بخش پزشکی موزیک دان به اسپیرومتری می پردازیم.

چرا اسپیرومتری انجام می شود؟

در صورت بروز علائم مشكل، یا وقتی پزشك شما احساس می كند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری خاص ریه هستید، می توان از اسپیرومتری برای كمك به تشخیص وضعیت ریه استفاده كرد. به عنوان مثال، اگر به خاطر سرفه مداوم، نفس نفس می زنید، یا اگر بالای ۳۵ سال هستید و سیگار می کشید، ممکن است توصیه شود.

اسپیرومتری

شرایطی که با استفاده از اسپیرومتری قابل تشخیص و نظارت است شامل موارد زیر است:

آسم

یک بیماری مزمن یا طولانی مدت است که به طور متناوب مجاری هوا موجود در ریه ها را ملتهب و باریک می کند. التهاب باعث می شود که مجاری هوا متورم شوند. آسم باعث دوره هایی از خس خس تنفس، تنگی قفسه سینه، تنگی نفس و سرفه می شود. افرادی که آسم دارند ممکن است این علائم را از خفیف تا شدید تجربه کنند که ممکن است به ندرت یا هر روز اتفاق بیفتد. وقتی علائم وخیم تر شود، به آن حمله آسم گفته می شود. در همه سنین افراد مبتلا به آسم می شوند و اغلب از دوران کودکی شروع می شود.

بیماری مزمن انسداد ریه (COPD)

 گروهی از بیماری های مدرج ریوی. شایع ترین آنها آمفیزم و برونشیت مزمن است. بسیاری از افراد مبتلا به COPD هر دوی این شرایط را دارند.

فیبروز کیستیک

 بیماری ارثی که بر ریه ها و دستگاه گوارش تأثیر می گذارد. بدن مخاطی ضخیم و چسبنده ایجاد می کند که می تواند ریه ها را مسدود کرده و لوزالمعده را منسدد کند.

فیبروز ریوی

نوعی بیماری بینابینی ریه که باعث ایجاد زخم در ریه ها می شود. بیش از ۲۰۰ نوع مختلف PF وجود دارد و در بیشتر موارد، علت مشخصی وجود ندارد. اگر تشخیص داده شده که به یکی از این شرایط مبتلا هستید، ممکن است اسپیرومتری برای بررسی شدت بیماری یا نحوه پاسخگویی بدن شما به درمان، انجام شود.

اسپیرومتری همچنین یک آزمایش استاندارد برای افرادی است که ممکن است عمل جراحی داشته باشند یا برای بررسی سلامت عمومی افرادی که شرایط دیگری مانند آرتریت روماتوئید دارند.

قبل از آزمایش اسپیرومتری

از تمام کارهایی که در آزمایش اسپیرومتری انجام می شود آگاه باشید و هر چه بیشتر آماده باشید، نتایج دقیق تری نیز به دست می آید.

زمان بندی

آزمایش اسپیرومتری معمولا بین ۴۰ تا ۴۵ دقیقه طول می کشد. از پزشک خود بپرسید که آیا شما ممکن است زمان بیشتری طول بکشد تا بتوانید بقیه روز خود را بر این اساس برنامه ریزی کنید.

مکان

اسپیرومتری معمولا در مطب پزشک متخصص ریه، که تخصص او سلامت ریه است، یا بیمارستان به صورت یک آزمایش سرپایی (یعنی بلافاصله بعد از آزمایش می توانید به خانه بروید) انجام می شود. تنها در صورتی که آزمایش بخشی از یک آزمایش یا عمل مهم تر مانند جراحی ریه باشد، ممکن است لازم باشد یک شب در بیمارستان بستری بمانید. بیشتر اوقات اسپیرومتری توسط یک متخصص عملکرد ریوی یا یک تنفس درمانگر انجام می شود.

اسپیرومتری

چه لباس هایی باید پوشید؟

از آنجا که باید نفس های بسیار عمیقی بکشید، باید لباس هایی بپوشید که تنفس شما را محدود نمی کند. به عنوان مثال، شما نباید کمربند یا لباس هایی بپوشید که محکم به دور کمر بسته می شوند.

غذا، نوشیدنی و دارو

در این رابطه چند نکته وجود دارد که باید در نظر داشته باشید:

  • غذای سبک بخورید، اگر شکم شما خیلی پر باشد، نمی توانید نفس عمیق بکشید.
  • قبل از آزمایش الکل ننوشید. اگر در بدنتان الکل وجود داشته باشد نیز نمی توانید به خوبی نفس بکشید، و به این ترتیب تاثیر منفی بر نتیجه آزمایش دارد.
  • اگر دارو می خورید، حتما پزشک خود را از داروهایی که می خورید، مطلع سازید. برخی داروهای خاص، به خصوص داروهای استنشاقی مانند برونکودیلاتیلاتورها، می توانند بر تنفس، تأثیر بگذارند. انجمن ریه آمریکا می گوید اگر شما داروهای استنشاقی کم اثر دارید و فقط در صورت نیاز آن را مصرف می کنید، در صورت امکان از شش تا هشت ساعت قبل از آزمایش استفاده نکنید.

ملاحظات دیگر

در اینجا چند کار دیگر است که باید قبل از انجام آزمایش اسپیرومتری انجام دهید که به شما کمک می کند تا حد امکان تنفس عمیقی داشته باشید و دقیق ترین نتیجه را کسب کنید:

  • شب قبل از آزمایش زودتر بخوابید تا کمبود خواب نداشته باشید.
  • حداقل چهار تا شش ساعت قبل از آزمایش سیگار نکشید. زیرا ممکن است بر نتایج آزمایش شما تاثیر بگذارد.
  • حداقل تا نیم ساعت قبل از آزمایش، هیچ ورزش سنگین یا فعالیت جدی انجام ندهید. حفظ انرژی تان بسیار مهم است.

حین آزمایش اسپیرومتری

در اینجا دستورالعمل گام به گام آنچه احتمالا حین آزمایش اسپیرو متری تجربه می کنید را آورده ایم، با توجه به این نکته که ممکن است در برخی افراد در نحوه انجام این روش اختلافاتی وجود داشته باشد. پزشک شما می تواند به شما بگوید که چه اتفاقات خاصی ممکن است برای شما بیفتد.

پیش آزمایش

بعد از این که به محل آزمایش رسیدید باید نام نویسی کنید. این کار عبارت است از پر کردن فرم هایی از جمله فرم رضایت نامه، فتوکپی کارت بیمه برای پرونده خود، و اگر پرداخت مشترک دارید، آن را نیز ارائه دهید. وقتی نوبت شما می شود، از شما می خواهند که مثانه تان را خالی کنید. سپس به سمت اتاقی که در آن آزمایش اسپیرومتری انجام می شود، هدایت می شوید.

متخصص یا درمانگر تنفس که آزمایش را انجام می دهد، قد و وزن شما را اندازه می گیرد و یا می پرسد. ولی در حقیقت: نتایج اسپیرومتری بر اساس مقادیر طبیعی افرادی که قد، وزن، سن و جنسیت مشابهی با شما دارند، اندازه گیری می شود. گاهی قومیت نیز یک عامل به شمار می آید.

به شما آموزش داده می شود کمربند خود را شل کنید و هرگونه لباس و جواهرات را که ممکن است تنفس شما را محدود کند، در بیاورید. اگر دندان مصنوعی دارید باید حین آزمایش، آن را در بیاورید.

اسپیرومتری

حین انجام آزمایش

حین آزمایش باید روی یک صندلی بنشینید. ممکن است به شما گفته شود که برای مدتی بنشینید و فقط نفس بکشید. برای اینکه شما را برای تست آماده کنند، متخصص گیره را روی بینی شما قرار می دهد تا راه بینی شما به آرامی بسته نگه داشته شود تا تمام تنفس خود را از طریق دهان انجام دهید.

در بیشتر موارد، به شما یک وسیله کوچک داده می شود که می توانید آن را در دست خود نگه دارید. این دستگاه دارای دهانه استریل است که به اسپیرومتر متصل می شود، دستگاهی که تقریباً اندازه و شکل یک چاپگر خانگی دارد. دستگاه نیروی نفس شما را ثبت می کند و یک نسخه چاپی از نتایج را درست می کند.

اگر مطب پزشك معالج شما یک اسپیرومتر عادی نداشته باشد یا قادر به انتقال به اتاق دیگری نباشید، ممكن است با نوع دیگری از اسپیرومتر روبرو شوید. این ها قابل حمل هستند – دهانه مستقیماً به دستگاه دستی کوچکی در اندازه دوربین کامپکت متصل است که نتایج شما را نشان می دهد و آن ها را به صورت بی سیم به کامپیوتر و یا پرینتر ارسال می کند.

درمانگر دستورالعمل های بسیار خاصی در مورد نحوه نگهداری تجهیزات و نحوه محکم قرار دادن لب های خود در اطراف دهانه برای جلوگیری از اتلاف تنفس به شما می دهد. پس از این که دهان شما محکم دور دهانه قرار گرفت، به شما می گوید که تا حدی که می توانید بزرگ و عمیق نفس بگیرید و سپس نفس خود را با نهایت سرعت و قدرتی که می توانید بیرون دهید. بسیار مهم است که شما حداکثر تلاش کنید و ریه های خود را کاملاً خالی کنید. شما حداقل سه بار این کار را انجام می دهید. متخصص هر مرحله را به وضوح برای شما توضیح خواهد داد.

اسپیرومتر نموداری را ایجاد می کند که نتایج شما را به تصویر بکشد و متخصص می تواند برای شما توضیح دهد که هر نقطه نمایانگر چیست و آن ها را تفسیر کند. در بعضی موارد، اگر الگوی تنفس یک فرد انسداد را نشان دهد، از وی خواسته می شود از برونکودیلاتیلاتور ضعیفی مانند آلبوترول برای باز کردن مجاری هوا استفاده کند و سپس آزمایش را تکرار کند تا ببیند آیا دارو باعث بهبودی او شده یا خیر.

پس از آزمایش

بعد از انجام آزمایش اسپیرومتری می توانید به فعالیتهای عادی خود بازگردید. همچنین می توانید به مصرف هر نوع دارویی که از شما خواسته شده بود به خاطر آزمایش استفاده نکنید، ادامه دهید.

نتایج اسپیرومتری

شخص آزمایش کننده معمولاً قادر نخواهد بود نتایج فوری را به شما ارائه دهد. نتایج به دست آمده ابتدا باید توسط یک متخصص مورد بررسی قرار گیرد و سپس به پزشکی که شما را برای آزمایش ارجاع داده، ارسال شود، تا بعد از چند روز درباره نتایج با شما صحبت کند.

اسپیرومتر میزان هوایی که شما در یک ثانیه با یک بازدم بیرون می دهید و هم چنین میزان کل هوایی که می توانید در یک نفس عمیق استنشاق کنید را اندازه می گیرد. این اندازه گیری ها با یک نتیجه طبیعی برای شخصی در سن، قد و جنسیت شما مقایسه می شود، که به شما کمک می کند در نشان دادن این که آیا ریه های شما به درستی کار می کنند؟

این اندازه گیری ها وجود هر نوع مشکلی در ریه های شما را نشان می دهد از جمله «انسداد»، «محدودیت» یا ترکیبی از هر دو:

  • بیماری انسداد مجاری هوا: در این بیماری توانایی بازدم سریع شما تحت تاثیر باریک شدن مجاری هوا قرار گرفته است اما میزان هوایی که می توانید در ریه هایتان نگه دارید طبیعی است. (مانند آسم یا بیماری مزمن انسداد ریه)
  • بیماری تحدیدی ریوی: در این بیماری میزان هوایی که می توانید تنفس کنید کاهش میابد زیرا ریه ها قابلیت انبساط کامل را ندارند. ( مانند فیبروز ریوی)

اسپیرومتری

اقدامات بعد از اسپیرومتری

اگر آزمایش اسپیرومتری به تنهایی نتواند با قطعیت تشخیص دهد که شما بیماری انسداد یا تحدید ریوی یا ترکیبی از این دو را دارید یا تشخیص دقیقی از بیماری شما ندهد، پزشک ممکن است آزمایشات عملکرد ریوی دیگری از جمله پلتیسموگراف (که ظرفیت کلی ریه تشخیص می دهد) را نیز برای شما تجویز کند.

اما اگر پزشک شما بتواند بر اساس آزمایش اسپیرومتری، تشخیص خاصی بدهد، قدم بعدی بحث درباره درمان است؛ که می تواند دارو برای آسم یا در صورت احتمال سرطان، بیوپسی ریه باشد.

آیا اسپیرومتری عوارض جانبی دارد؟

اسپیرومتری یک آزمایش ساده است و به طور کلی بسیار بی خطر در نظر گرفته می شود. پس از آن بعضی از افراد ممکن است برای مدت کوتاهی احساس سرگیجه، ضعف، لرزش، بیمار یا خستگی کنند.

بیشتر افراد می توانند با خیال راحت آزمایش اسپیرومتری انجام دهند. اما این آزمایش فشار داخل سر، قفسه سینه، معده و چشم شما را در حین تنفس افزایش می دهد، بنابراین در صورت داشتن شرایطی که می تواند با این کار بدتر شود ممکن است نیاز به تأخیر یا جلوگیری از انجام این آزمایش باشد.

به عنوان مثال، اسپیرومتری ممکن است در صورت ابتلا به آنژین بی ثبات، سکته قلبی، فشار خون بالا کنترل نشده یا عمل جراحی در سر، قفسه سینه، معده یا چشم برای شما خطرناک باشد.

خطرات و موارد منع مصرف

اسپیرومتری یک روش بسیار ایمن است، اما ممکن است هنگام کشیدن نفس های عمیق نفس شما بند بیاید و یا کمی احساس سرگیجه کنید. همچنین ممکن است به سرفه بیفتید.

افراد مبتلا به آسم در طی آزمایش اسپیرومتری در معرض خطر ابتلا به حمله آسم هستند. در موارد بسیار نادر، اعمال فشار ممکن است باعث شود فرد به طور موقت دچار مشکلات شدید تنفسی شود.

موارد منع مصرف

توصیه نمی شود اگر موارد زیر را دارید، آزمایش اسپیرومتری انجام دهند:

  • درد قفسه سینه دارید یا اخیراً دچار سکته قلبی یا سکته مغزی شده اید
  • هوا جنبی (پنوموتوراکس) داشته باشید
  • اخیراً جراحی چشم انجام داده اید، زیرا تنفس عمیق اسپیرومتری می تواند فشار داخل چشم را افزایش دهد
  • اخیراً جراحی شکم یا قفسه سینه انجام داده اید
  • آنوریسم (عروق خونی) را در قفسه سینه، شکم یا مغز داشته باشید
  • سل داشته باشید
  • عفونت تنفسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا داشته باشید

شرایط خاصی وجود دارد که در آن فرد ممکن است قادر به تنفس کامل و عمیق به اندازه مورد نیاز نباشد، که می تواند بر دقت یک آزمایش اسپیرومتری تأثیر بگذارد. این شرایط عبارتند از:

  • بارداری
  • نفخ معده
  • خستگی شدید
  • ضعف کلی عضلات

اسپیرومتری

اسپیرومتری در خانه

استفاده منظم از اسپیرومتر در خانه برای اندازه گیری اوج جریان بازدم و ظرفیت ریه می تواند کمک شایانی به کنترل روزانه و طولانی مدت علائم آسم کند. وخیم تر شدن آسم باعث می شود که مجاری بزرگ هوا در ریه ها به آرامی تنگ شوند و این امر مانع از حرکت صحیح هوا از طریق دستگاه تنفسی می شود. با بررسی روزانه اسپیرومتری و اندازه گیری اوج جریان، تغییرات کوچک در اندازه های مجاری بزرگ هوا مشهود می شود و می توان قبل از این که خیلی منقبض شوند و تنفس سخت شود، تشخیص داد.

جانز هاپکینز مزایای زیر را از اندازه گیری اوج جریان روزانه در خانه با استفاده از اسپیرومتر را مشخص می کند:

  • این امر به شما آگاهی بیشتری می دهد از زمان افت سطح اوج جریان، که می تواند به شما در پیش بینی حملات قریب الوقوع آسم کمک کند.
  • به تعیین و شناسایی محرکهای خاص آسم کمک می کند.
  • ارزیابی آسانتر از چگونگی عملکرد یک برنامه درمانی آسم و اینکه آیا تغییراتی در دارو یا روال شما لازم است تا از بدتر شدن علائم جلوگیری شود.

اسپیرومتر تشویقی یک وسیله پزشکی است که معمولاً بعد از عمل یا با برخی شرایط ریه مانند بیماری مزمن انسداد ریه (COPD)، ذات الریه یا آسم برای کمک به سالم ماندن ریه های شما استفاده می شود. این دستگاه به ریه های شما برای گرفتن نفس های آرام و عمیق کمک می کند، که در صورت جراحی یا تشدیدCOPD، ممکن است انجام آن به تنهایی خیلی دردناک باشد.

اسپیرومتر تشویقی نه تنها نحوه و میزان عملکرد خوب پر شدن ریه ها در هر تنفس را اندازه گیری می کند، بلکه هم چنین به شما کمک می کند، ریه های خود را آماده کنید تا کیسه های هوای شما ( جایی که در آن اکسیژن و کربن دی اکسید رد و بدل می شوند) به اندازه کافی پر از هوا شوند.

چه زمانی اسپیرومتر تشویقی استفاده می شود؟

اسپیرومتر تشویقی ممکن است برای موارد زیر مفید باشد:

  • نفخ
  • برونشیت مزمن
  • اتساع شدید برونش ها
  • آسم
  • به تازگی عمل مهم شکم یا سینه (مانند جراحی سرطان ریه یا جراحی بایپس قلب) انجام داده اید، برای کاهش خطر التهاب ریه بعد از عمل و فروافت ریه.

قبل از شروع

برای استفاده از اسپیرومتر تشویقی، به تجهیزات نیاز خواهید داشت که در چند مدل مختلف با قیمت از ۲۰ دلار تا بیش از ۱۰۰ دلار موجود هستند. برای بازپرداخت بیمه ممکن است نیاز به نسخه پزشک داشته باشید. اگر جراحی کرده باشید، بیمارستان احتمالاً اسپیرومتر تشویقی را به شما می دهد که ممکن است توانید بعد از مرخصی آن را با خود به خانه ببرید.

پزشک یا متخصص تنفس شما، راهنمایی راهنمایی های لازم درباره دفعات و مدت استفاده از اسپیرومتر را برای شما ارائه می کند. بیشتر اوقات توصیه می شود که اسپیرومتری هر یک یا دو ساعت انجام شود، اما ممکن است برخی از پزشکان استفاده کم و بیش تر را توصیه کنند. بعد از جراحی می توانید از استفاده از اسپیرومتر خود را تا زمانی که در معرض خطر عوارض ریه ای مانند ذات الریه قرار نگرفته اید، بهره مند شوید، که معمولاً تا زمان سرپا شدن و حرکت کردن شبیه به سطح فعالیت قبل از عمل است.

اسپیرومتری

دستور العمل های گام به گام

در ابتدا ممکن است استفاده از اسپیرومتر دشوار به نظر برسد، اما دنبال کردن این مراحل به شما کمک می کند تا سریع عمل کنید.

برای استفاده از اسپیرومتر تشویقی، روی یک صندلی راحتی، یا روی لبه تخت، صاف بشینید.

  1. اسپیرومتر تشویقی را با دو دستتان بالا بگیرید. نشانگر مقیاس را (که سمت چپ اسپیرومتر است – وقتی اسپیرومتر را رو به روی صورتتان گرفته اید) به سطح مورد نظر خود بکشید. پزشک یا درمانگر تنفسی شما باید به شما بگوید که از کجا شروع کنید؛ اما ۱۲۵۰ میلی لیتر، تقریب خوبی است. ( ممکن است بسته به احتیاجات خود، نیاز باشد این میزان را افزایش یا کاهش دهید.)
  2. دهان خود را دور دهانه تنظیم کنید و لب هایتان را محکم دور آن بچسبانید. حواستان باشد دهانه را با زبان خود مسدود نکنید.
  3. به آرامی و تا حد ممکن عمیق نفس بکشید. در این حین، پیستونی که زیر نشانگر قرار گرفته است، به سمت بالای ستون حرکت می کند.
  4. هنگامی که به ظرفی استنشاق کامل خود رسیدید، دهانه را برداشته و حداقل تا ۳ ثانیه یا تا حد ممکن نفس خود را حبس کنید تا پیستون دوباره به سمت پایین ستون، برگردد. اگر احساس سرگیجه داشتید، کمی استراحت کنید.
  5. به طور عادی استنشاق کنید. سپس چند لحظه استراحت کنید و بعد در صورت لزوم سرفه کنید تا مجاری هوا از مخاط پاک شود.
  6. هر ساعت این کار را ۱۰ تا ۱۲ بار تکرار کنید. (یا به مراتبی که پزشک یا درمانگر شما توصیه می کند.)
  7. نشانگر را در سطح بدست آمده با بیشترین تلاش خود قرار دهید.

اگر به هدف خود نرسیدید، ناامید نشوید. با تمرین پیشرفت می کنید و در نتیجه بهبود می یابید. بعد از هر بار تنفس عمیق، سرفه کنید تا به پاک شدن مجاری تنفسی خود کمک کنید. چند ثانیه استراحت کنید و دوباره تکرار کنید.

نکاتی درباره پاکسازی و راحتی

پس از هر بار استفاده، دهانه دستگاه اسپیرومتر خود را با آب گرم و صابون تمیز کنید. بیش از ۲۴ ساعت از دهانه یکبار مصرف استفاده نکنید.

اگر بعد از عمل جراحی با برش قفسه سینه یا شکم از دستگاه اسپیرومتر تشویقی استفاده می کنید، نفس عمیق مهم است اما ممکن است دردناک باشد. برخی از افراد این کار را مفید می دانند که هنگام گرفتن نفس عمیق یک بالش را محکم روی ناحیه برش خود نگه دارند.

هنگام تلاش برای تقویت شش هایتان، برخی ناراحتی ها قابل پیش بینی هستند. مطمئن باشید که همیشه دستورالعمل های پزشک یا متخصص تنفس خود را رعایت کنید و در صورت وجود هر گونه سوال یا نگرانی از تماس با مطب خود چشم پوشی نکنید.

مزایای اسپیرومتری

استفاده از اسپیرومتر تشویقی به شما می آموزد که چگونه نفس های آهسته و عمیق بکشید، و می تواند برای به حداکثر رساندن ظرفیت ریه ها بعد از عمل یا هنگامی که یک وضعیت تهاجمی مانند بیماری ریه دارید، مفید باشد. با استفاده از این دستگاه، شما یک گام فعال در بهبود و درمان خود برداشته اید.

یک مطالعه نشان داده است که استفاده از اسپیرومتری تشویقی در افرادی که اخیراً جراحی ریه کرده اند می تواند از عوارض بعد از عمل جراحی مانند سینه پهلو جلوگیری کند، اما مطالعات دیگر نشان داده اند که همین عمل بعد از عمل جراحی چاقی چندان مفید نیست.

اسپیرومتری

خطرات و عوارض جانبی

به طور کلی، استفاده منظم از اسپیرومترهای تشویقی، خطرات یا عوارض احتمالی بسیار کمی دارد، اما باید در صورت احساس سرگیجه، مصرف آن را متوقف کنید. برخی گزارشات حاکی از بروز هواجنبی ( پنوموتوراکس ) است که با که در افراد مبتلا به آمفیزم با اسپیرومتری بسیار تهاجمی همراه بوده است. اگر هر یک از شرایط زیر را دارید، نباید از اسپیرومتر تشویقی استفاده کنید:

  • اگر اخیراً جراحی چشم انجام داده اید، زیرا فشار تنفس عمیق و محکم ممکن است روی چشم شما تأثیر بگذارد
  • اگر مبتلا به پنوموتوراکس هستید
  • اگر آنوریسم یا رگ برآمدگی در سینه، شکم یا مغز دارید

کارهایی که می توانید انجام دهید تا خطر بیماری های ریوی را کاهش دهید

عدم استعمال دخانیات

 اگر سیگار می کشید، بهترین کاری که می توانید انجام دهید، متوقف کردن استعمال آن است. با پزشک خود درباره بهترین روش کنار گذاشتن آن مشورت کنید. تمام انواع استعمال دخانیات (از جمله سیگار، پیپ و ماریجوانا) می تواند احتمال بروز بیماری های ریوی را تسریع ببخشد.

از استنشاق دود اجتناب کنید

اگر با کسانی که سیگار یا پیپ می کشند کار می کنید یا زندگی می کنید، بخواهید بیرون از آن محیط سیگار بکشند. فرد غیر سیگاری حق بودن در یک مکان عاری از استعمال دخانیات باشد.

تست رادون بدهید

بفهمید که آیا سطوح گاز رادون موجود در خانه یا محیط کارتان زیاد است یا خیر. می توانید بسته تست رادون را از اکثر سخت افزار فروشی ها تهیه کنید. اورژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آمریکا اطلاعات کافی در مورد نحوه برخورد با رادون ارائه می دهد.

از قرار گرفتن در معرض آزبست اجتناب کنید

 قرار گرفتن در معرض آزبست (پنبه نسوز) می تواند منجر به زخم شدن ریه ها و دیر مشکلات جدی ریه شود. آزبست می تواند برای کسانی که شغل آن ها به طوری است که در تماس با آن قرار دارند، مسئله مهمی به شمار بیاید. این شامل افرادی است که در ساختمانهایی با عایق یا سایر مواد حاوی آزبست زندگی می کنند و هم چنین افرادی که ترمز یا کلاچ ماشین را تعمیر می کنند.

کارفرمایان کسانی که با آزبست کار می کنند باید آموزش هایی درباره ایمنی آزبست ارائه دهند و مرتباً میزان قرار گرفتن در معرض آن را بررسی کنند. آنها همچنین باید راه هایی برای محدود کردن مواجهه ارائه دهند، مانند ماسک های مخصوص تنفس که باعث می شود گرد و غبار آزبست را از هوا فیلتر می کنند.

از خودتان در برابر گرد و غبار و دودهای شیمیایی محافظت کنید

 کار در شرایط غبارآلود و همراه با مواد شیمیایی می تواند خطر ابتلا به بیماری ریه را افزایش دهد. و خطر فقط محدود به مواد شیمیایی صنعتی نیست. بسیاری از محصولات مورد استفاده در خانه مانند رنگ ها و حلال ها می توانند باعث ایجاد یا تشدید بیماری ریه شوند. برچسب ها را بخوانید و دستورالعمل های استفاده را به دقت دنبال کنید.

 

در صورت امکان از استفاده از محصولاتی که باعث تحریک چشم، بینی یا گلو می شوند، خودداری کنید. اگر نمی توانید از مصرف آنها جلوگیری کنید، تا حد امکان کم و فقط در یک مکان با تهویه مناسب از آنها استفاده کنید. از وسایل محافظتی مانند ماسک مخصوص استفاده کنید. بفهمید که شما به چه نوع ابزاری احتیاج دارید و چطور باید آن را بپوشید.

اسپیرومتری

یک رژیم غذایی سالم بخورید

انستیتوی ملی سرطان یادآور می شود که مطالعات نشان می دهد خوردن میوه یا سبزیجات زیاد ممکن است به کاهش خطر ابتلا به سرطان ریه کمک کند. البته رژیم نمی تواند آسیب های ناشی از رفتارهای ناسالم مانند استعمال سیگار را خنثی کند.

از پزشک خود بپرسید که آیا نیاز به آزمایش اسپیرومتری دارید

 برخی از گروهها آزمایش روتینومتری روتین را در افراد در معرض خطر توصیه می كنند، مانند افرادی كه بالای ۴۵ سال دارند و سیگار می كشند و افرادی كه در محل كار در معرض مواد آسیب رسان ریه هستند.

از پزشک خود در مورد محافظت در برابر آنفولانزا و ذات الریه با واکسیناسیون سؤال کنید

در صورت داشتن سرفه هایی که خوب نمی شوند، یا مشکل تنفسی، یا درد یا ناراحتی در قفسه سینه، یا هر گونه علائم دیگری که در این جا گفته شد، به پزشک مراجعه کنید.

راه های طبیعی برای تمیز کردن ریه های شما

بخار درمانی

بخار درمانی یا استنشاق بخار شامل استنشاق بخار آب برای باز کردن مجاری هوا و کمک به ریه ها در تخلیه مخاط است. مبتلایان به بیماری های ریه ممکن است در هوای سرد یا خشک علائم آنها بدتر شوند. این آب و هوا می تواند غشاهای مخاطی موجود در مجاری هوایی را خشک کرده و جریان خون را محدود کند.

در مقابل، بخار باعث ایجاد گرما و رطوبت هوا می شود و این ممکن است باعث بهبود تنفس شود و به شل شدن مخاط در مجاری هوا و ریه ها کمک کند. استنشاق بخارات آب باعث تسکین فوری می شود و به افراد کمک می کند تا راحت تر نفس بکشند.


بیشتر بدانید: ترشک؛ گياهي با خاصيت تصفيه کنندگي سموم بدن


یک مطالعه کوچک متشکل از ۱۶ مرد با بیماری انسداد مزمن ریه (COPD)، که یک بیماری ریه است که تنفس را سخت تر می کند، نشان داد که درمان ماسک بخار منجر به کاهش قابل توجه ضربان قلب و تنفس نسبت به درمان با ماسک غیربخار شده است.

با این حال، شرکت کنندگان بهبودهای ماندگار در عملکرد تنفسی خود را گزارش نکردند. این روش درمانی ممکن است یک راه حل موقت مؤثر باشد، اما محققان باید قبل از این که فواید درمانی بخار بر سلامتی ریه را بطور کامل درک کنند، تحقیقات بیشتری انجام دهند.

سرفه کنترل شده

سرفه، یکی از روش های بدن برای بیرون کشیدن طبیعی سمومی است که در مخاط فرو رفته اند. سرفه کنترل شده مخاط اضافی را در ریه ها شل می کند و آن را از طریق مجاری هوا به بالا می کشد.

پزشکان توصیه می کنند که افراد مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریه این تمرین را برای کمک به پاکسازی ریه های خود انجام دهند.

افراد می توانند برای تمیز کردن ریه های خود از مخاط اضافی، مراحل زیر را دنبال کنند:

  • بر روی یک صندلی بنشینید. شانه هایتان را شل کرده و هر دو پا را روی زمین صاف نگه دارید
  • دست به سینه بنشینید
  • به آرامی از طریق بینی نفس بکشید
  • به آرامی خم شوید و دست ها را به سمت شکم فشار دهید
  • هنگام بازدم ۲ یا ۳ بار سرفه کنید و دهان را کمی باز نگه دارید
  • به آرامی از طریق بینی استنشاق کنید
  • استراحت کنید و در صورت لزوم تکرار کنید

اسپیرومتری

ریه ها را از مخاط تخلیه کنید

تخلیه وضعی شامل دراز کشیدن در موقعیت های مختلف برای استفاده از گرانش برای خارج کردن مخاط از ریه ها است. این عمل ممکن است تنفس را بهبود بخشد و به درمان یا جلوگیری از عفونت های ریه کمک کند.

تکنیک های تخلیه وضعی بسته به موقعیت متفاوت است:

به پشت

  • روی زمین یا تخت دراز بکشید
  • بالش زیر باسن خود قرار دهید تا سینه پایین تر از باسن قرار بگیرد
  • به آرامی از طریق بینی نفس بکشید و از دهان نفس خود را بیرون دهید. هر بازدم باید دو برابر طولانی تر از دم باشد که به آن تنفس ۲ به یک می گویند.
  • تا چند دقیقه این کار را ادامه دهید.

به پهلو

  • به پهلو بخوابید و سرتان را روی دست یا بالش قرار دهید
  • بالش زیر باسن خود قرار دهید
  • الگوی تنفسی دو به یک را تمرین کنید.
  • تا چند دقیقه ادامه دهید
  • روی پهلوی دیگرتان نیز این کار را تکرار کنید

روی شکم

  • چند بالش را روی هم روی زمین قرار دهید
  • با شکم روی این بالش ها دراز بکشید. به خاطر داشته باشید که باسن باید از سینه بالاتر باشد.
  • دست های خود را زیر سرتان بگذارید تا از سرتان محافظت کند.
  • الگوی تنفسی یک به دو را تمرین کنید.
  • تا چند دقیقه این کار را ادامه دهید.

ورزش

ورزش منظم می تواند سلامت جسمی و روحی افراد را بهبود بخشد و خطر بسیاری از مشکلات سلامتی از جمله سکته مغزی و بیماری های قلبی را کاهش دهد. ورزش عضلات را مجبور به فعالیت سخت تر می کند که همین امر باعث افزایش سرعت تنفس بدن می شود و در نتیجه منبع اکسیژن خیلی بیشتری را برای عضلات فراهم می آورد. هم چنین باعث بهبود گردش خون می شود و بدن را در از بین بردن دی اکسید کربن اضافی که هنگام انجام ورزش تولید می کند، بهبود می بخشد.


بیشتر بدانید: ورزش هوازی؛ ۱۵ مدل از بهترین ورزش های هوازی


بدن برای برآورده کردن خواسته های ورزش منظم شروع به سازگاری خواهد کرد. عضلات یاد می گیرند که از اکسیژن بهتر استفاده کنند و دی اکسید کربن کمتری تولید کنند. اگرچه ممکن است انجام ورزش برای افرادی که شرایط مزمن ریه دارند دشوارتر باشد، اما این افراد می توانند از ورزش منظم نیز بهره مند شوند. افرادی که مبتلا به بیماری انسداد مزمن ریه، فیبروز کیستیک یا آسم هستند قبل از شروع رژیم جدید ورزشی باید با یک پزشک متخصص مشورت کنند.

اسپیرومتری

چای سبز

چای سبز حاوی آنتی اکسیدان های زیادی است که ممکن است به کاهش التهاب ریه ها کمک کند. این ترکیبات حتی ممکن است از بافت ریه در برابر اثرات مضر استنشاق دود محافظت کند.


بیشتر بدانید: درباره خاصیت چای سبز چه میدانید


یک مطالعه جدید که شامل بیش از ۱۰۰۰ بزرگسال در کره بود، حاکی از آن است که افرادی که حداقل ۲ لیوان چای سبز در روز می نوشند، عملکرد ریه بهتری نسبت به افرادی که اصلا چای سبز نمی نوشند دارند.

غذاهای ضدالتهاب

التهاب مجاری هوا می تواند تنفس را سخت کرده و باعث شود احساس سنگینی و خفگی در قفسه سینه داشته باشید. خوردن غذاهای ضد التهاب می تواند برای تسکین این علائم التهاب را کاهش دهد.

غذاهایی که به مبارزه با التهاب کمک می کنند عبارتند از:

  • زردچوبه
  • سبزیجات
  • گیلاس
  • بلوبری
  • زیتون
  • گردو
  • لوبیا
  • عدس

اسپیرومتری

دَق یا ضرب یا پرکوسیون قفسه سینه

دق یکی دیگر از روش های موثر برای از بین بردن مخاط اضافی از ریه ها است. یک متخصص بهداشت و درمان یا درمانگر تنفس با استفاده از گودی دست خود به صورت منظم به دیواره قفسه سینه ضربه می زند تا مخاط جمع شده در ریه ها را جدا کند. ترکیب دق سینه و تخلیه وضعی می تواند به پاکسازی مجاری هوا مخاط کمک زیادی کند.

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.