آیا می دانید عملکرد آنتی بیوتیک در مقابل باکتری ها چیست؟ آنتی بیوتیک ها به عنوان یک راه حل ایده آل برای هر نوع عفونت باکتریایی تشخیص داده می شوند. آنتی بیوتیک ها از طریق میکرو ارگانیسم ها تولید می شوند و شامل گستره ای از داروهای قوی برای درمان بیماری ها و عفونت های باکتریایی هستند. در این مقاله از بخش داروهای موزیک دان به بررسی عملکرد آنتی بیوتیک می پردازیم.

باکتری چیست؟

Bacterium (به صورت جمع – باکتری) سلولی است که در محیط های متنوع، درون بدن انسان و بیرون – در خاک، آب و غیره زندگی می کند. باکتری ها هم سازنده هستند و هم مخرب. آن ها به هضم غذا کمک می کنند و غذای بدن را به شکل ماست و پنیر تولید می کنند (که از باکتری lactobacillus یا streptococcus تولید می شود)، اما باکتری مخرب یا عفونی باعث بیماری می شود. به طور خلاصه، باکتری های خوب باکتری های بد را در تحت کنترل نگه می دارند و مسئول عملکرد صحیح بدن هستند. با این حال، باکتری های بد به بافت های بدن آسیب می زنند و بنابراین باید درمان شوند و آنها را از بین برد.

آنتی بیوتیک

آنتی بیوتیک چیست؟

آنتی بیوتیک نوعی عامل ضدمیکروبی است که برای درمان عفونت های باکتریایی استفاده می شود. درمان توسط آنتی بیوتیک به اختلال در فرآیندهای ضروری و یا ساختار سلول باکتری کمک می کند.

آنتی بیوتیک می تواند بر اهداف میکروبی در یک طیف وسیع یا طیف باریک تاثیر بگذارد. آنتی بیوتیک های بسیاری در گستره وسیعی از جمعیت باکتری ها کار می کنند (گاهی باکتری های خوب را هم می کشد). آنتی بیوتیک های طیفی محدود یک گروه محدود یا مشخصی از باکتری ها را هدف قرار می دهند.

چرا آنتی بیوتیک ها مهم هستند؟

سیستم ایمنی بدن به گونه ای طراحی شده است که بتواند به تنهایی میزبان عفونت های میکروبی در محیط اطراف خود باشد. اما وقتی باکتری مضر افزایش یابد، بدن به آنتی بیوتیک نیاز دارد تا با آن ها بجنگد.

آنتی بیوتیک ها با هدف کمک به سیستم ایمنی بدن با باکتری های مختلف کشف شدند. کشف آن، میزان مرگ و میر ناشی از بیماری های عفونی را به شدت کاهش داد. آن ها امید به زندگی انسانی را بهبود بخشیده و در روش سنتی درمان پزشکی انقلاب ایجاد کردند.

آنتی بیوتیک

آنتی بیوتیک ها چگونه کار می کنند؟

یک عامل آنتی بیوتیک با کشتن باکتری ها (bactericidal) یا توقف / کند کردن رشد باکتری (bacteriostatic) عفونت باکتریایی را درمان می کند. آنتی بیوتیک ها با هدف قرار دادن یک عفونت باکتریایی باعث شکستن و از بین رفتن باکتری می شوند:

  • روی دیواره سلولی و یا پوشش بیرونی سلول باکتری
  • اسیدهای نوکلییک، DNA و RNA
  • سیستمی که پروتئین ها را تولید می کند.

مهم است که توجه داشته باشید که آنتی بیوتیک ها نمی توانند بین باکتری های بد و خوب تمایز قایل شوند. بنابراین توصیه می شود که تجویز پزشک در خصوص دوز و مدت درمان آنتی بیوتیک را به شدت رعایت کنید.

آنتی بیوتیک

مقاومت آنتی بیوتیکی چیست؟

مقاومت در برابر استفاده بیش از حد، سو استفاده نادرست یا استفاده نادرست از آنتی بیوتیک ایجاد می شود. دو عامل اصلی که باعث مقاومت آنتی بیوتیک می شوند عبارتند از:

۱- تطبیق باکتریایی:

باکتری ها تمایل به ایجاد مکانیزمی برای مقاومت در برابر عمل آنتی بیوتیک در مورد سو استفاده یا استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک دارند. در نتیجه، داروی آنتی بیوتیک بر ضد باکتری بی اثر و بی نتیجه می شود در نتیجه باعث مقاومت آنتی بیوتیک می شود.

۲- عامل بیمار / افراد:

زمانی که یک بیمار به طور غیر منطقی عمل می کند، یا بهداشت را رعایت نمی کند، این عوامل زمینه ساز تولید باکتری می شوند تا رشد کنند و در نهایت نسبت به دارو مقاوم شوند.

برخی از پیامدهای جدی مقاومت در برابر آنتی بیوتیک عبارتند از:

  • ایمنی مقاوم شده و تهدید عمده برای درمان عفونت های باکتریایی معمولی مثل سل، ذات الریه
  • نیاز به آنتی بیوتیک های جدیدتر و قوی تر برای کشتن عفونت های باکتریایی، که نه تنها وقت گیر و هزینه بر است، بلکه حتی ممکن است یک راه حل عملی موقت برای درمان بیماری باشد.
  • تکامل “superbugs”، که در برابر آنتی بیوتیک های مختلف مقاوم خواهد بود.
  • افزایش نرخ مرگ و میر

آنتی بیوتیک

چگونه از ایجاد مقاومت آنتی بیوتیک جلوگیری کنیم؟

حفاظت از خود در برابر مقاومت آنتی بیوتیک تنها راه جلوگیری از مقاومت باکتری ها است. مهم است که:

  • اشتباه نگرفتن ویروس (مانند سرماخوردگی، آنفولانزا)به یک باکتری، چون آنتی بیوتیک ها در برابر ویروس ها موثر نیستند. آن ها عفونت های باکتریایی را درمان می کنند.
  • همیشه مراحل درمان را کامل کنید، حتی اگر در نیمه راه احساس بهتری داشتید. یک درمان آنتی بیوتیکی ناقص ممکن است تمام باکتری ها را از بین نبرد. سپس باکتری باقی مانده ممکن است مقاوم کرده و منجر به بروز عفونت شود و پس از آن نیاز به یک دوره درمان آنتی بیوتیک جدید و پرهزینه خواهید داشت.
  • از داروهای آنتی بیوتیک با نسخه پزشک استفاده کنید.

آنتی بیوتیک ها داروهای قوی هستند که ما را از عفونت های باکتریایی خطرناک نجات می دهند، اما این کار عاقلانه است که آن ها را تنها تحت راهنمایی های پزشکی استفاده کنیم تا سلامت و تندرستی را تضمین کند. بنابراین آگاه باشید، سالم بمانید.


در مورد فواید ماهی چه می دانید؟ در هفته چند بار ماهی می خورید؟ آیا می دانید بدن چقدر به ماهی نیاز دارد؟ با ارزش غذایی ماهی آشنایی دارید؟ آیا می دانید کالری ماهی چقدر است؟ در این مقاله از بخش تغذیه موزیک دان به بررسی فواید ماهی می پردازیم.

فواید ماهی و کاهش خطر ابتلا به بیماری های خود درگیری سیستم ایمنی

یک نوع بیماری خود درگیری سیستم ایمنی بدن دیابت نوع اول می باشد. این بیماری زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن اشتباها به بافت های سالم بدن حمله کرده و آن ها را از بین می برند. چندین تحقیق نشان داده اند که امگا ۳ یا روغن ماهی می توانند ریسک ابتلا به بیماری دیابت نوع اول در کودکان را کاهش دهند همان طور که می توانند بیماری خود درگیری سیستم ایمنی در بزرگسالان را بهبود ببخشند. اسید چرب امگا ۳ و ویتامین D می توانند در این زمینه مسئولانه رفتار کنند. برخی از متخصصان بر این باورند که ماهی می تواند ریسک ابتلا به آرتروز را کاهش دهند اما شواهد دقیقی هنوز در دسترس نیست.فواید ماهی

فواید ماهی و جلوگیری از ایجاد آسم در کودکان

آسم یک بیماری معمول است که بر اثر التهاب مزمن در راه تنفسی ایجاد می شود. نرخ ابتلا به این بیماری در سال های اخیر افزایش یافته است. تحقیقات نشان داده اند که مصرف منظم و مداوم ماهی ریسک ابتلا به آسم را ۲۴ درصد در کودکان کاهش می دهد اما تاثیرات قابل توجهی هنوز در بزرگسالان مشاهده نشده است.

فواید ماهی و تقویت بینایی شما در کهنسالی

با افزایش سن ایجاد تغییر در قسمت مرکزی شبکیه چشم قدرت دید و بینایی تحت تاثیر قرار می گیرد و موجب کاهش دید افراد کهن سال می گردد. برخی از شواهد نشان می دهند که ماهی و اسید چرب امگا ۳ می توانند در مقابل این بیماری فرد را محافظت کنند.

در یک تحقیق مشاهده شد که مصرف منظم ماهی ریسک ابتلا به کاهش دید در زنان را ۴۲ درصد کاهش داد. در تحقیق دیگری مشاهده کردند که خوردن ماهی و اسید چرب امگا ۳ برای یک بار در هفته ریسک ابتلا به بیماری های مربوط به شبکیه چشم را ۵۳ درصد کاهش می دهد.

فواید ماهی و بهبود کیفیت خواب

مشکل بی خوابی به طور چشم گیری مردم سرتاسر دنیا را نگران کرده است. استفاده از نور آبی می تواند نقش مهمی در این زمینه بازی کند اما محققان بر این باورند که ویتامین D می تواند در این باره بسیار تاثیر گذار باشد.

در یک تحقیق ۶ ماهه که ۹۵ مرد میان سال را تحت نظر گرفتند دریافتند که خوردن ۳ بار در هفته ماهی سالمون موجب بهبود خواب و فعالیت های روزانه این افراد شده است. محققان دلیل این امر را وجود ویتامین D تشخیص داده اند.فواید ماهی

خوشمزگی و تهیه ساده و آسان آن:

  • ماهی یک غذای خوشمزه و تهیه آن بسیار آسان می باشد.
  • خوردن ماهی یک یا دو بار در هفته موجب می شود که از مزایای مفید آن بهره مند شوید.
  • بهتر است که از ماهی های تازه استفاده کنید تا فیله های فریز شده.
  • ماهی سالمون را می توان کباب، سرخ، آب پز کرد و در کنار دیگر سبزیجات سرو کرد.

ماهی های مناسب برای خوردن:

سالمون:

هنوز در باره این ماهی سالمون وحشی بهتر است یا پرورشی شک وجود دارد. ماهی پرورشی قطعا ارزان تر است اما ممکن است که میزان امگا ۳، ویتامین ها و مواد معدنی آن کمتر باشد.

به طور کلی سالمون یک گزینه خوب برای اضافه کردن ماهی به رژیم غذایی می باشد اما اگر امکان آن وجود دارد از ماهی وحشی استفاده کنید.فواید ماهی

ماهی کاد:

ماهی کاد منبع خوبی از فسفر، نیاسین و ویتامین B12 می باشد. ۳ اونس از آن حاوی ۱۵ تا ۲۰ گرم پروتئین است. مقداری سس بر روی آن بریزید و نوش جان کنید.

شاه ماهی:

این ماهی بسیار به ماهی ساردین شباهت دارد به خصوص دودی شده آن. ماهی دودی حاوی مقدار زیادی سدیم می باشد پس در مصرف آن دقت کنید و در خوردن آن زیاده روی نکنید. در رژیم غذایی مدیترانه ای از شاه ماهی بسیار استفاده می کنند.

ساردین:

ساردین یک ماهی چرب است که غنی از ویتامین ها می باشد. ساردین بسیار مغذی است زیرا می توان تمام استخوان ها و پوست  آن را نیز خورد به همین خاطر از آن در سالاد ها استفاده می کنند.فواید ماهی

ماهی تن:

ماهی تن چه به صورت تازه و چه کنسروی یک گزینه بسیار محبوب است. وقتی ماهی تن تازه خریداری می کنید آن ماهی را انتخاب کنید که بوی تازه ای دارد. آماده کردن ماهی تن کار ساده ای است می توانید آن را بر روی شعله بالا بپزید.

ماهی شمال:

این ماهی جز خانواده ماهی قزل آلا محسوب می شود. همانند قزل آلا یا همان سالمون است و طعم آن بین قزل آلا و ماهی آزاد می باشد اما بیشتر به قزل آلا نزدیک است. گوشت آن دارای بافت محکم و چربی زیاد است و رنگ آن از قرمز تیره تا صورتی متغیر است. این ماهی بیشتر در مخازن ساحلی رشد می یابد تا در آب های ساحلی که آلودگی بیشتری دارند.


در مورد روغن های گیاهی برای مو چه می دانید؟ ریزش مو نگرانی متداولی در میان بسیاری از زنان و مردان است. دلایل زیادی از ژنتیک گرفته تا کمبود ویتامین و تغییرات هورمونی وجود دارد که منجر به ریزش مو  شود. مسائل پزشکی مانند بیماری تیروئید نیز ممکن است باعث نازک شدن مو یا ریزش آن شود. هیچ روش جادویی وجود ندارد که باعث رشد مو شود، اما تحقیقات نشان داده است که بعضی از گیاهان دارویی ممکن است ریزش مو را کند تر کرده و یا به ترویج رشد مو های جدید کمک کند. با این حال مهم است که توجه داشته باشید، بیشتر این تحقیقات بر روی حیوانات انجام شده اند و مطالعات بیشتری نیاز است که این تاثیر را بر روی انسان ها ثابت کند. با ما در ادامه این مقاله از بخش طب سنتی و داروهای گیاهی و زیبایی موزیک دان  همراه باشید تا در مورد روغن های گیاهی برای مو صحبت کنیم و ببینیم که چگونه از این داروهای گیاهی برای بهبود رشد موهای مان استفاده کنیم. اما قبل از اینکه این داروهای گیاهی را به برنامه های روزانه تان اضافه نمایید، حتما با پزشک خود صحبت کنید به خصوص اگر ریزش موهایتان به خاطر مسائل پزشکی است.

روغن های گیاهی برای مو

روغن مو

روغن های مو که تونیک مو نیز نامیده می شوند، عصاره های گیاهی ترکیب شده با روغن پایه هستند. بعضی از روغن های مو شامل چندین گیاه دارویی و روغن پایه می باشند. روغن های پایه محبوب که برای روغن های گیاهی استفاده می شوند شامل موارد زیر می گردد:

  • روغن نارگیل
  • روغن بادام شیرین
  • روغن گردو
  • روغن زیتون
  • روغن معدنی
  • روغن ججوبه
  • روغن جوانه گندم

بعضی از گیاهان دارویی که در روغن های گیاهی مو استفاده می شوند شامل موارد ذیل می گردد

  • هیپزوس چینی (رز چینی): هیپزوس چینی یکی از بوته های همیشه سبز است. این گل پر طراوت خوراکی اغلب برای چای های گیاهی استفاده می شد. تصور بر این است که هیپزوس به تحریک فولیکول های مو، افزایش سایز فولیکول ها و افزایش رشد مو کمک می کند.
  • برهمی (باکوپا): رهمی که باکوپا نیز نامیده می شود گیاه خزداری ست که در داروهای آیورودا استفاده می شود. این گیاه حاوی آلکالوئید هایی ست که تصور می شود پروتئین های فعالی می باشد که مسئول رشد مو است.
  • تراداکس (Tridax jatamansi): یک گیاه دارویی خزدار آیورودا و از خانواده گل آفتاب گردان است. این گیاه حاوی آنتی اکسیدان بوده و رشد مو را به تنهایی یا همراه با سایر گیاهان دارویی به دنبال خواد داشت.
  • جاتامانی (Jatamansi): جانامانی درختچه کوچکی ست که ساقه های زیرزمینی آن ممکن است به رشد مو سرعت بخشد. نشان داده شده است که این گیاه رشد مو را در آلوپسیایی که بر اثر شیمی درمانی رخ داده است، افزایش می دهد.
  • جینسینگ ( Panax ginseng): جینسینگ یکی از درمان های طبیعی باستانی برای بسیاری از شرایط از جمله ریزش مو است. این گیاه حاوی ساپونین ها ست که تصور می شود که رشد موها را با مهار کردن ردوکتاز ۵ a ترغیب می کند ، این آنزیم به ریزش مو در مردان مربوط می شود.

چگونه از روغن های گیاهی برای مو استفاده کنیم؟

روغن زدن به مو

بعضی از روغن های گیاهی مو طوری فورمول بندی شده اند که به عنوان شامپو استفاده شوند یا باید آنها را به مو بزنید و بگذارید بر آن بماند تا درمانش کند، بنابراین دستورالعمل هایی که کارخانه تولید کننده آنها بیان کرده است را بخوانید. لیبل روی این روغن ها به شما توصیه خواهد کرد که آن را به موها خیس خود بمالید یا زمانی که خشک است استفاده کنید.

هنگام استفاده از آن ها دست هایتان را تمیز بشویید، روغن را مستقیما به پوست سر خود بمالید و اگر گفته شده است که باید شسته شود، به همان صورت بشویید.

روغن های تهیه شده با چند داروی گیاهی

این روغن ها گاهی سالوس های گیاهی نامیده می شوند و معمولا با ترکیب گیاهان دارویی با یک روغن مانند لانولین یا ژل های نفتی و آب ساخته شده است. سایر اجزا ممکن است شامل موم زنبور عسل یا کره کاکائویی شود. روغن های تهیه شده با چند داروی گیاهی معمولا حاوی عصاره های گیاهی متعددی هستند. بعضی از گیاهان دارویی که در این روغن ها استفاده می شود، شامل موارد ذیل می گردد:

  • زغال اخته: زغال اخته یک گیاه دارویی آیورودا ست که برای تقویت مو و ترویج رشد مو استفاده می شود. همچنین به جهت اینکه حاوی چندین نوع آنتی اکسیدان می باشد، شناخته شده است.
  • گوتو کولا: گوتو کولا یکی از محبوب ترین آیورودا ها ست و تصور می شود که طول مو را افزایش داده و رشد مو را احتمالا با افزایش جریان خون در پوست سر، تحریک می کند.
  • آلوورا: آلوورا یک گیاه گرمسیری ست و درمان محبوب مردمی برای سوختگی و مشکلات گوارشی است. همچنین ممکن است برای حفظ شرایط پوست سر و سالم ماندن آن استفاده شود که می تواند از رشد سالم مو ها حمایت کند.
  • ریحان: ریحان یک گیاه دارویی معطر و انطباق پذیر است که برای خواص شفا بخش خود شناخته شده است. ریحان ممکن است به پیشگیری از ریزش مو بر اثر شوره سر، خارش یا تغییرات هورمونی کمک کند.

 چگونه از روغن های گیاهی برای مو استفاده کنیم؟

روغن های تهیه شده با چند داروی گیاهی را  معمولا باید مستقیما به پوست سر خود بمالید. با دست های تمیز این روغن را به پوست سر ماساژ دهید تا جذب شود.


در مورد بیماری بی اشتهایی عصبی چه می دانید؟ آیا می دانید این بیماری جزو اختلالات غذایی محسوب می شود؟ می دانید چه راهکارهای درمانی برای آن وجود دارد؟ در این مقاله از بخش روانشناسی و بیماری های موزیک دان به بررسی درمان و داروهای موجود برای بی اشتهایی عصبی می پردازیم. بی اشتهایی عصبی باعث می شود که فرد مبتلا، همیشه احساس گرسنگی کند و هر چقدر غذا می خورد سیر نمی شود.

بیماری بی اشتهایی عصبی چیست؟

بی اشتهایی عصبی مرگبارترین اختلال غذایی است و حدود ۱۰ درصد بیماران را می کشد. بسیاری از بازماندگان هرگز بهبود نخواهند یافت؛ حتی پس از دهه ها. با این حال، هیچ دارویی برای درمان این بیماری خطرناک تایید نشده است. براساس یک مقاله نوشته شده در سال ۲۰۱۷، برخی از داروها ادعا کرده اند که این بیماری را درمان می کنند، اما آن ها به طور قطع ثابت نکرده اند که به بهبود کمک می کنند. به عنوان نتیجه، درمان استاندارد به صورت روان درمانی باقی می ماند. با این حال، تنها حدود ۳۰ درصد از بیماران بی اشتهایی عصبی پس از گذشت نه سال و تنها ۶۰ درصد پس از ۲۲ سال بهبود می یابند، پس درمان های دارویی راه درازی در پیش دارند.

بیماری بی اشتهایی عصبی

هوبرتوس هیمریخ، کسی است که در کالج کینگ لندن بر روی اختلالات غذایی مطالعه می کند و می گوید: ” درمان روانی بسیار ناکافی است .من امیدوارم که کشف دارو روزی رخ دهد، زیرا ما بیمارانی با بی اشتهایی عصبی داریم که قادر به رهبری زندگی شان، نیستند.”

مطالعات متعددی نشان داده اند که سه داروی وعده دهنده الونزاپین، آریپیپرازول و درانابینول ممکن است به بیماران بی اشتهایی عصبی کمک کنند تا وزن خود را به دست آورند. با این حال هیچ یک از این داروها که تحت نام های تجاری زیپرکسا، آبیلیفای و مارینول فروخته می شوند و توسط اداره غذا و داروی آمریکا برای درمان بی اشتهایی عصبی تایید شده اند، به طور کامل موثر نیستند. با این وجود، برخی از روانپزشکان این داروها را به عنوان درمان های موسوم به “بدون برند” تجویز می کنند که اغلب تحت شرایط مجوز FDA قرار می گیرند.

متخصصان می گویند که سازمان غذا و داروی آمریکا به دلیل ماهیت بیماری که آنجام آزمایش بر روی آن را دشوار می کند، به کندی به ارزیابی درمان های دارویی بالقوه برای بی اشتهایی عصبی می پردازد. هیمریخ می گوید: اگر شما یک آزمایش بالینی را برای آزمایش یک داروی بی اشتهایی عصبی اجرا کنید، معیار اصلی موفقیت، افزایش وزن است. اما نشانه اصلی بی اشتهایی عصبی ترس از افزایش وزن است و به کارگیری بیماران برای انجام آزمایش دشوار است.

بیماری بی اشتهایی عصبی

هیمریخ توضیح می دهد: اغلب بیماران از شرکت در این مطالعه خودداری می کنند. آن ها از هدف اصلی درمان می ترسند. از میان بیمارانی که برای انجام آزمایش حاضر می شوند، دور از انتظار نیست که ۲۵ درصد از بیماران مصرف این دارو را متوقف کنند و از مطالعه خارج شوند. با توجه به بررسی های انجام شده در سال ۲۰۱۶، تعداد کمی از بیماران بی اشتهایی عصبی مایل به مصرف این دارو بوده اند و این برای محققان دشوار بوده است تا نتیجه گیری کنند که آیا این داروها موثر هستند یا خیر.

به گفته هیمریخ، الانزاپین یکی از داروهای مشهور و آزمایش شده تر برای درمان بی اشتهایی عصبی است و تحت نام تجاری زیپرکسا، توسط FDA برای درمان اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی و افسردگی شدید تایید شده است. الانزاپین اشتها را افزایش می دهد که در تئوری باعث می شود که بیماران دچار افزایش وزن شوند. در حداقل پنج آزمایش بالینی این دارو منجر به اضافه وزن بیشتری نسبت به پلاسبو شد. با این حال، دست کم سه مطالعه دیگر در تضاد با این یافته ها بود.

ویویان کافانتاریس از موسسه تحقیقات پزشکی فینستین نیویورک می گوید: مشکل بی اشتهایی عصبی این است که بیماران همیشه گرسنه هستند. او بازرس اصلی مطالعه ای است که در آن الازپین نتوانسته است وزنی بیش از پلاسبو را به بیماران بی اشتهایی عصبی برگرداند.

آریپیپرازول یکی دیگر از داروهای ضدروان پریشی است که توسط FDA برای بسیاری از شرایط روانی مشابه الانزاپین تایید شده است (اما دوباره، نه برای بی اشتهایی عصبی). با این حال، آریپیپرازول، که تحت نام تجاری آبیلیفای فروخته می شود، به گونه ای متفاوت از الازپین عمل می کند. و به جای افزایش اشتها، ممکن است ناراحتی بیماران در مورد خوردن غذا را کاهش دهد.

بیماری بی اشتهایی عصبی

هیمریخ می گوید: این دارو ممکن است به بیمارانی که فکر می کنند بزرگ هستند یا بیش از حد چاق می­باشند کمک کند. او اضافه می کند: برای بیماران آنورکسیک، اضطراب، حالات افسردگی، و اختلالات شکل بدن ممکن است مهم تر از شاخص توده بدنی باشد. پس از همه این ها، یکی از ۵ علت مرگ و میر ناشی از بی اشتهایی عصبی به علت خودکشی است.

آریپیپرازول هنوز در هیچ آزمایش بالینی ای برای بی اشتهایی عصبی مورد مطالعه قرار نگرفته است. اما بررسی نمودار نشان داد که ۲۲ بیمار بزرگ سال که آریپیپرازول را مصرف کردند، نسبت به ۸۴ بیماری که این دارو را مصرف نکرده بودند وزن بیشتری کسب کردند.

گیدو فرانک که در دانشگاه کلرادو به آموزش روان پزشکی مشغول است و نویسنده اصلی بررسی نمودار است، می گوید: تا کنون این دارو کاملا موفق بوده است، با این اخطار که این تحقیقات هنوز هم ادامه دارد.

سومین داروی امیدبخش، درونابینول با نام تجاری مارینول، یک شکل مصنوعی از THC و جز کلیدی ماری جوانا است. این دارو، مشابه الانزپین اشتها را افزایش می دهد و به منظور درمان کاهش وزن در افراد مبتلا به ایدز تایید شده است. در یک آزمایش انجام شده در سال ۲۰۱۳ از میان ۲۵ بیمار، بیماران بی اشتهایی عصبی که درونابینول را مصرف کردند نسبت به کسانی که پلاسبو را مصرف کرده بودند وزن بیشتری کسب کردند.

بیماری بی اشتهایی عصبی

اما در یک مطالعه آزمایشی در سال ۲۰۱۷نه زن مبتلا به بی اشتهایی عصبی پس از مصرف این دارو به مدت چهار هفته، تغییر چشمگیری در BMI تجربه نکردند، هر چند آن ها بهبودهایی در شاخص هایی مانند افسردگی و مراقبت از بدن را گزارش دادند.

در حالی که الانزاپین، آریپیپرازول و درونابینول امیدوارکننده هستند، اما آن ها به زودی در سبد درمانی قرار نخواهند گرفت. هیمریخ می گوید که حداقل ۱۰ سال طول می کشد تا هر کدام از این داروها برای درمان بی اشتهایی عصبی تایید شوند و هیچ شرکتی مسئولیت این آزمایش را بر عهده نمی گیرد. او می گوید: این درمان های دارویی احتمالا برای حداقل یک دهه به طور گسترده مورد استفاده قرار نمی گیرند و نتیجه گیری کرد: این یک وضعیت واقعا غم انگیز است.


روز جهانی تومور مغزی یک رویداد سالیانه است که به لطف سازمان تومور مغزی آلمان که آغاز کننده این طرح جهت ایجاد آگاهی در مورد تومور مغز  بین جامعه بود در هشتم جون هر سال برگزار می شود. تومور مغزی یکی از غیر شایع ترین بیماری هاست که می تواند کشنده باشد. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به بررسی دلایل بزرگداشت روز تومور مغزی می پردازیم. اگرچه به طور کلی بیماری معمولی نیست اما تنها در هند تومور مغزی در جایگاه دهمین تومور شایع قرار دارد. در سطح جهان حدود ۲ درصد از مردم را مبتلا می کند. خب، چه چیزی باعث کشنده بودن این بیماری می شود و چه کاری برای کنترل آن نیاز است. در اینجا می توانید اطلاعات بیشتری راجع به آن به دست بیاورید.

تومور مغزی

 ۵ دلیل برای بزرگداشت روز جهانی تومور مغز

این که با یک تومور مغزی تشخیص داده شوید اتفاق خوشایندی نیست. ۵ دلیل مهم برای اینکه شما در این رویداد شرکت کنید را در پایین آورده ایم:

  • ایجاد آگاهی بین مردمی که در مورد تومور مغزی اطلاعاتی ندارند و هشدار جهت انجام آزمایشات و تشخیص تومور مغزی
  • آموزش به بقیه افراد و یاد گرفتن از آنها در مورد جدی بودن این وضعیت تهدید کننده زندگی
  • کمک به اجرای یک هدف بزرگتر جهت انجام برنامه های درمانی موثر و مقرون به صرفه
  • حمایت از افراد مبتلا یا افرادی که با موفقیت درمان شدند.
  • قدردانی و حمایت از افرادی که هر روز با تومور مغزی می جنگند و جشن گرفتن قدرت مافوق انسانی آنها برای چنین مبارزه ای

 تومور مغزی چیست؟

تومور مغزی وضعیتی است که در آن بافت مغز رشد بیش از حد دارد و باعث اختلال در عملکرد مغزی می شود. تومور مغزی می تواند بدخیم(سرطانی) یا خوش خیم( غیر سرطانی) باشد. به علاوه ما تومورهای مغزی اولیه و ثانویه داریم.

 تومورهای مغزی اولیه: این تومورها از مغز شروع می شوند و متناسب با موقعیتشان و اینکه چقدر سریع سلول ها تکثیر شده و به بافت های دیگر انتشار پیدا می کنند از درجه ۱ تا ۴ رتبه بندی می شوند. به عبارت دیگر، تومورهای مغزی درجه پایین به آرامی رشد پیدا می کنند و آنهایی که درجه بالاتر دارند رشد سریع تری هم دارند.

تومورهای مغزی ثانویه: تومورهای سرطانی هستند که از یک عضو دیگر در بدن انتشار پیدا کردند این وضعیت بیشتر در افرادی اتفاق می‌افتد که از یک بیماری مثل سرطان خون، سرطان ریه یا سرطان پستان و تعداد دیگری از بیماری ها رنج می برند.

تومور مغزی

 چه چیزی باعث ایجاد تومور مغزی می شود؟

هنوز علت مشخصی برای ایجاد تومور مغزی یافت نشده است اما شرایطی وجود دارند که باعث افزایش ریسک ابتلا به این بیماری می شوند. این شرایط شامل:

  • عوامل ژنتیکی ارثی
  • دریافت درمان پرتوهای یونیزه کننده در مغز یا سر
  • صدمات سری جدی (صدمات تروماتیک مغز)
  • قرار گرفتن در معرض موادشیمیایی مثل حشره کش ها، کائوچو، حلال های شیمیایی و دیگر مواد.

اگرچه تومور مغزی می تواند هر شخصی و با هر سنی را مبتلا کند اما کودکان با سن کمتر از ۱۰ سال و بالغین بیشتر از ۵۰ سال به طور معمول بیشتر درگیر می شوند.

 علامت های آن چیست؟

علامت های آن می‌تواند غیر اختصاصی باشد. زیرا بیشتر بستگی به جایگاه تومور در مغز دارد. اگر چه علامت های عمومی آن به شکل زیر است:

هر شخصی بسته به اینکه تومور در چه جایگاهی در مغز او قرار دارد می‌تواند تجربه چنین علامتهایی را هم داشته باشد:

  • حس فشار کنار تومور
  • سختی هنگام راه رفتن یا مهارت های حرکتی دقیق (وجود تومور در مخچه)
  • نقص های تکلمی و تغییر وضعیت ذهنی (وجود تومور در لوب گیجگاهی یا مخ)
  • بی حسی صورت و یا مشکل در بلع ( وجود تومور در ساقه مغزی)
  • مشکلات بینایی (وجود تومور در لوب گیجگاهی)

تومور مغزی

 تشخیص تومور مغزی چگونه است؟

با توجه به علامت های گسترده و غیر اختصاصی آن، تشخیص زودرس این مشکل توسط یک متخصص مغز و اعصاب ماهر می‌تواند به مدیریت به موقع آن کمک کند. دکتر ممکن است برای تشخیص چنین بیماری دستورات زیر را بدهد:

  • ام آر آی
  • سی تی اسکن
  • PET اسکن
  • آنژیوگرام مغزی (x-ray) که عروق مغزی را نشان می دهد.
  • ارزیابی شناختی عصبی )تست هایی که با استفاده از کاغذ و مداد یا کامپیوتر انجام می شود(

 درمان تومور مغزی چگونه است؟

توصیه های درمانی وابسته به علت های مختلفی است. برای مثال، نوع تومور، سایز و درجه آن، عوارض جانبی بالقوه آن روی سلامتی بیمار و غیره. با این حال در کنار داروهای خاصی که برای کنترل علامت ها داده می شود درمان اصلی آن شامل جراحی تومور است که در آن با استفاده از تکنیک های جراحی ریز و دقیق تومور خارج می شود. دیگر گزینه های درمانی شامل:

تومور مغزی

چگونه می توان با چنین درمان هایی کنار بیایید؟

مشکلات سلامتی مثل این می‌توانند برای خانواده و شخص مبتلا بسیار استرس زا باشند و احتیاج به کمک جهت بهبود زندگی اجتماعی، فیزیکی، آسایش ذهنی و همچنین حمایت احساسی و مالی دارند. بنابراین سازگاری با چنین موقعیتی آسان نیست. به همین خاطر خیلی مهم است که :

  • با دکتر در مورد عوارض جانبی درمان روی حالت فیزیکی، احساسی یا اجتماعی صحبت شود.
  • ملحق شدن به گروه های پشتیبان (یا اگر چنین گروهی اطرافتان نیست آن را ایجاد کنید) جهت آگاهی و به اشتراک گذاشتن نکات لازم برای مدیریت بیماری
  • مشاوره، که می تواند جهت کاهش استرس کمک کننده باشد
  • پیگیری هر کدام از عوارض جانبی درمان و اطلاع منظم آن به پزشک

اگر چه این رویداد یک رویداد سالیانه است اما هر روز تعداد زیادی از افراد در مورد تومور مغزی آگاهی ندارند. امروزه در این رویداد باید اقداماتی فراتر از قدردانی از افراد مبتلا به این بیماری انجام شود. بنابراین ایجاد آگاهی و گسترش آن می تواند در پیشگیری کمک کننده باشد.


با  مواد غذایی سرشار از منیزیم آشنایی دارید؟ منیزیم یک فلز است که برای عملکرد نرمال واکنش های بیوشیمیایی در بدن شما مورد نیاز است. به عبارت ساده، برخی از این وظایف نرمال شامل عملکرد ماهیچه، تقویت سیستم ایمنی بدن، تقویت استخوان ها و کمک به حفظ ضربان نرمال قلب است. در حال حاضر، مطالعات پیشرفته بسیاری برای درک ارتباط بین منیزیم و تنظیم بیماری های قلبی و دیابت وجود داشته است. در این مقاله از بخش تغذیه موزیک دان در مورد مواد غذایی سرشار از منیزیم صحبت خواهیم کرد. بهترین راه برای مصرف منیزیم تنها مصرف یک رژیم غذایی غنی از ویتامین D و پروتئین است. این کار نیاز بدن شما به منیزیم را تامین می کند. پیش از اینکه به روش های دستیابی به منیزیم و مصرف آن برسیم، به این سوال پاسخ دهیم که منیزیم چیست.

منیزیم چیست؟

منیزیم چهارمین ماده مهم مورد نیاز برای بدن انسان است که برای عملکرد روانی بدن و مغز شما ضروری است. با این حال نمی توان تنها به مصرف منیزیم در رژیم غذایی خود تمرکز کرد. این به این دلیل است که بدن انسان دارای یک ارگانیسم پیچیده است که به ویتامین های پیچیده و مواد معدنی مختلف نیاز دارد تا به طور طبیعی عمل کند. همچنین، شما باید بدانید که حتی در رژیم غذایی ثابت، مقدار درست منیزیم را هم به دست نخواهید آورد.

مواد غذایی سرشار از منیزیم

 مواد غذایی سرشار از منیزیم

مصرف مواد غذایی سرشار از منیزیم می تواند مزایای سلامتی زیادی برای شما به همراه بیاورد. منیزیم یک ماده معدنی مهم است که بدن شما به منظور حفظ سلامت خود به آن نیاز دارد. بدن شما روزانه به حداقل ۴۰۰ میلی گرم منیزیم نیاز دارد و حالا ممکن است تعجب کنید که چگونه می توانید این مقدار را به دست آورید؟ خوب، در اینجا ۱۰ غذای سالم و مقوی با منیزیم وجود دارد که می تواند برای سلامتی شما مفید باشد.

۱- آووکادو (روغن میوه ها) یکی از غذاهای سرشار از منیزیم

این میوه منبع غنی تغذیه منیزیم است و طعم آن به دلیل وجود منیزیم، از محتوای آن نشات می گیرد. گفته می شود که آووکادو کوچک حاوی ۵۸ میلی گرم منیزیم است که می تواند برای بدن شما مفید باشد. علاوه بر این، یک منبع قوی پتاسیم از جمله ویتامین K و B دارد که می تواند فواید زیادی برای سلامتی شما داشته باشد. این میوه ها هم چنین می توانند سطح کلسترول، التهاب بدن را کاهش داده و اشتهای شما را کم کنند. به عبارت ساده تر، به عنوان یک عامل موثر در کاهش وزن عمل می کند.

۲- موز یکی از غذاهای سرشار از منیزیم

موز با بیش ترین فروش میوه در طول سال، یک منبع غنی از پتاسیم است که می تواند به کاهش قند خون کمک کند و ریسک بیماری قلبی را کاهش دهد. یک موز بزرگ حاوی ۳۷ میلی گرم منیزیم است که می تواند فواید بسیاری برای سلامتی شما داشته باشد. اما موز تنها غنی از منیزیم نیست بلکه شامل ویتامین C، B۶ و فیبر نیز هست. علاوه بر این، این میوه برای بیماران دیابتی توصیه می شود و به هضم غذا نیز کمک می کند.

 

۳- شکلات سیاه

مصرف تنها ۲۸ گرم شکلات تیره می تواند ۶۴ میلی گرم منیزیم شما را تامین کند. علاوه بر این، شکلات تیره سرشار از مواد آهن، مس و فیبر است که باکتری های شکمی سالم را تغذیه می کند. ویژگی های آنتی اکسیدان موجود در آن در درمان بیماری هایی که بدن شما ممکن است مستعد آن باشد بسیار ضروری است. این آنتی اکسیدان ها رادیکال های آزاد را کاهش می دهند که می تواند بدن شما از بسیاری از بیماری ها حفظ نماید. شکلات تیره همچنین به سلامت قلب کمک می کند و کلسترول را کاهش می دهد و باعث کاهش کلسترول شریان های قلبی شما می شود.

۴- بادام و بادام زمینی

یکی از مواد غذایی سرشار از منیزیم ، بادام زمینی است. بادام زمینی و بادام یکی از بهترین آجیل های سرشار از مواد مغذی هستند. این آجیل ها دارای منیزیم فراوان هستند که می توانند فواید زیادی برای سلامتی شما داشته باشند. ۲۸ گرم بادام حاوی ۸۲ میلی گرم منیزیم است که منبع بسیار بالایی از این مواد معدنی است. آجیل دارای خواص ضد التهابی است که می تواند از ایجاد بیماری های قلبی شما جلوگیری کند و همچنین به عنوان یک عامل کاهش وزن مناسب با مهار کردن اشتها عمل کند.

۵- مواد غذایی سبوس دار

غلات سبوس دار شامل جو – جوانه جو و گندم هستند که منبع عالی مواد غذایی بوده و دارای مقدار زیادی منیزیم نیز می باشند. گفته می شود که تنها ۲۸ گرم از این غلات شامل ۶۵ میلی گرم منیزیم است که شبیه به مصرف یک موز بزرگ است. اما توصیه می شود که تمام حبوبات را به رژیم غذایی منظم خود اضافه کنید و این به شما کمک می کند که ریسک ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش دهید.

مواد غذایی سرشار از منیزیم

۶- سبزیجات برگ دار یکی از مواد غذایی سرشار از منیزیم

سبزیجات برگ دار مانند اسفناج و کلم سرشار از منیزیم هستند. یک فنجان اسفناج پخته دارای ۱۵۷ میلی گرم منیزیم است که یک منبع عالی و کم حجم در یک فنجان اسفناج وجود دارد. درواقع سبزیجات دارای برگ سبز دارای بالاترین منبع منیزیم هستند. بنابراین، تنها کاری که باید انجام دهید این است که کمی کلم یا اسفناج را به رژیم غذایی روزانه خود اضافه کنید که بسیار برای شما مفید خواهد بود. هم چنین مصرف اسفناج می تواند از خطرات ناشی از گسترش سرطان نیز جلوگیری کند.

۷- کدو تنبل و دانه های چیا

کدو تنبل و دانه های چیا حاوی مقادیر بالایی از منیزیم هستند و این باید به رژیم غذایی منظم شما اضافه شود. تنها ۲۸ گرم تخم کدو حاوی ۱۵۰ میلی گرم منیزیم است که در مقایسه با سبزیجاتی از جمله سبزیجات دارای برگ سبز و موز مقدار بسیار بالایی است. هم چنین این دانه ها غنی از اسیدهای چرب امگا ۳، آهن و چربی های غیر اشباع است. شامل آنتی اکسیدان است که سلول های شما را از رادیکال های آزاد محافظت می کند که بدن شما را از بیماری ها و عفونت ها حفظ می کند. این دانه ها همچنین به کاهش کلسترول و جلوگیری از سرطان پستان کمک می کنند.

فواید مصرف مواد غذایی سرشار از منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی مهم است که بدن شما برای انجام فعالیت های خود به آن نیاز دارد. هم چنین این یک ماده معدنی سالم است که فواید سلامتی بسیاری برای شما دارد. در اینجا برخی فواید سلامتی مصرف منیزیم آورده شده است.

۱- کاهش خطر دیابت نوع ۲:

مطالعات زیادی صورت گرفته است که نشان می دهد اکثر افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ سطح پایینی از منیزیم را در خون خود دارند. به عبارت ساده تر، این بدان معناست که افراد با سطوح پایین منیزیم در خون خود، در معرض خطر بالاتری از ابتلا به دیابت هستند. مطالعاتی صورت گرفته است که در آن افرادی که از دیابت نوع ۲ رنج می برند، منیزیم بیشتری مصرف می کنند و منجر به متعادل شدن سطح قند خون و سطوح هموگلوبین می شود. بنابراین افرادی که مقدار زیادی از منیزیم مصرف می کنند، در معرض خطرات کمتری از ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار دارند.

بیماری بی اشتهایی عصبی

۲- مبارزه با افسردگی:

منیزیم نقش اساسی در عملکرد مغز ایفا می کند و حالت روحی شما را تعیین می کند. مطالعات اخیر نشان می دهد که بیشتر مردم با سطوح پایین تر منیزیم بیشتر مستعد ابتلا به افسردگی هستند. با این حال، مطالعات اخیر نشان می دهد که ممکن است پیوندی بین افسردگی و فقر منیزیم وجود داشته باشد، زیرا منیزیم کم در غذای فعلی ما می تواند علت افسردگی در میان بیشتر جوانان باشد.

۳- افزایش استقامت شما:

منیزیم استقامت شما را برای ورزش افزایش می دهد و به شما کمک می کند فعالیت بهتری داشته باشید. در هنگام صحبت کردن، بدن شما به حداقل ۱۰ درصد منیزیم نیاز دارد تا عملکرد بدن شما را افزایش ببرد. پس این معدنی به استقامت شما کمک می کند؟ به سادگی، به انتقال قند خون به ماهیچه ها کمک می کند و اسید لاکتیک را دفع می کند و به ماهیچه ها در طول تمرینات کمک می کند. بنابراین دقت کنید که ۲ موز بزرگ در هنگام ورزش مصرف کنید. این به این دلیل است که موز منبع بسیار بالایی از منیزیم را در خود دارد.

۴- ضد التهابی دارد:

سطح پایین منیزیم می تواند منجر به التهاب مزمن نظیر چاقی و پیری زودرس شود. همچنین مطالعاتی صورت گرفته است که نشان می دهد افرادی که سطح پایینی از منیزیم را در خون خود دارند، در معرض خطرات بیشتری برای قند خون بالا هستند. بنابراین تنها کاری که باید انجام دهید این است که کمی منیزیم را به رژیم غذایی روزانه خود اضافه کنید و این کار را با دقت انجام دهید.

۵- کاهش خطر ابتلا به میگرن:

سردرد میگرنی می تواند برای فردی که از آن رنج می برد، بسیار آزاردهنده باشد. حالت تهوع شدید، حساسیت به نور و سر و صدا و استفراغ، برخی از علائم دردناک میگرن است. در چنین شرایطی، شما باید برخی غذاهای غنی از منیزیم را به رژیم غذایی منظم خود اضافه کنید و این به کاهش خطر میگرن شما کمک خواهد کرد.

مواد غذایی سرشار از منیزیم

سوالات متداول در مورد مواد غذایی سرشار از منیزیم

منیزیم مواد معدنی بسیار مهمی است که به عملکرد نرمال بدن انسان کمک می کند.در اینجا چند سوال از برخی از جنبه ها و نحوه مصرف این مواد معدنی را در صورتی که بیش از حد مصرف گردد و خطرات ناشی از آن، پرسیده شده است.

۱- اگر منیزیم زیادی مصرف کنید چه اتفاقی می افتد؟

مصرف بیش از ۳۵۰ میلی گرم منیزیم معمولا خطرناک است و مقادیر زیادی می تواند موجب ایجاد مشکلات پزشکی شود. برخی از این مشکلات پزشکی شامل کاهش فشار خون، کاهش تعداد تنفس، کما یا حتی مرگ می شوند. بنابراین قبل از اینکه غذاهای حاوی منیزیم را به رژیم غذایی سالم خود اضافه کنید، با یک پزشک تغذیه مشورت کنید.

۲- آیا منیزیم می تواند برای درمان آسم مورد استفاده قرار گیرد؟

منیزیم برای درمان آسم مورد استفاده قرار می گیرد، اما اولین روش درمانی نیست که معمولا توصیه می شود. با این حال، از سولفات منیزیم برای جلوگیری از حمله حاد تنفسی استفاده می شود. سولفات منیزیم معمولا از طریق مایعات داخل وریدی (IV) تجویز می شود. این موضوع در زمان های اضطراری به کار گرفته شده است، اما با تحقیقات این زمینه، در سال های آینده، ما اطلاعات بیشتری را در این مورد به دست خواهیم آورد.

۳- اگر دارای سطح پایینی از منیزیم باشیم چه اتفاقی می افتد؟

داشتن سطوح پایین منیزیم می تواند موجب انقباض عضلانی، از دست دادن اشتها و تغییرات شخصیتی شود. همچنین این موضوع به معنی داشتن سطح پایین پتاسیم نیز می تواند باشد. این پدیده فقر منیزیم نامیده می شود و اگر درمان نشود می تواند یک مشکل جدی تلقی شود.

منیزیم یک ماده معدنی مهم است که بدن به منظور عملکرد عادی به آن نیاز دارد. در حقیقت، این مسئولیت حدود ۶۰۰ دقیقه وظایف مهم بدن انسان است. بنابراین دریافت مقدار مناسب منیزیم می تواند بدن شما را سالم نگه دارد. برای این کار، شما باید با یک متخصص رژیم غذایی مشورت کنید که مقدار درست منیزیم را براساس شرایط بدن شما تجویز می کند. همچنین از غذاهای ذکر شده در بالا استفاده کنید و سالم زندگی کنید. حالا که با مواد غذایی سرشار از منیزیم آشنا شدید سعی کنید از آنها بیشتر استفاده کنید.


چگونه میتوان عملکرد کبد را بهبود بخشید؟ علائم تجربی مانند خستگی، درد شکمی، نفخ شکم و عدم تعادل هورمونی می توانند نشانه هایی از عدم کارایی درست کبد باشند. در این هنگام، ممکن است زمان تصفیه کبد و تغییر سبک زندگی، از طریق افزودن غذاهای تلخ به رژیم غذایی و استفاده از داروهای گیاهی فرا رسیده باشد. در این مقاله از بخش بیماری ها و تغذیه موزیک دان به بررسی راهکارهای بهبود عملکرد کبد می پردازیم.

بهبود عملکرد کبد  با اجتناب از نوشیدنی های الکلی سنگین و مصرف مواد مخدر

الکل در وهله اول در کبد پردازش می شود، بنابراین نوشیدن زیاد الکل به این معنی است که کبد باید برای رساندن بدن به تعادل، بیش از حد کار کند. شما می توانید با مصرف کم الکل، به سلامت کبد خود کمک کنید، که این به این معنی است که مقدار مجاز نوشیدنی برای زنان بزرگسال یک بار در روز و برای مردان بزرگسال یک تا دوبار در روز است.

بهبود عملکرد کبد

اگر دارو مصرف می کنید و نگران کبد خود هستید، با پزشک خود در مورد گزینه های جایگزین، مانند تغییر نوع دارو و یا کاهش دوز آن صحبت کنید.

یک رفتار خطرناک دیگر داشتن رابطه جنسی بدون محافظ، به خصوص با شرکای جنسی متعدد است؛ این امر خطر ابتلا به هپاتیت و ویروس ها و عفونت های دیگر را افزایش می دهد.

بهبود عملکرد کبد  با یک رژیم غذایی ضد التهاب را انتخاب کرده و مواد غذایی طبیعی بخورید

رژیم غذایی شما به شدت بر کارکرد کبد تاثیر می گذارد. از آنجا که کبد چربی ها را تجزیه می کند، پروتئین و شکر را تبدیل می کند و مواد را از خون جدا می کند، هنگامی که حجم کار زیادی را انجام دهد، از کار می افتد.

یک رژیم غذایی کم شکر که پر از غذاهایی با فیبر بالا است برای سلامت کبد خوب است. طبق مطالعات انجام شده، میزان بالای آنتی اکسیدان و فیبر می تواند آسیب ها و بیماری های کبدی را معکوس کند.

تعادل اندام های خود را با خوردن مواد غذایی طبیعی و کامل، از جمله منابع تصفیه نشده کربو هیدرات ها، سبزیجات، میوه ها و چربی های سالم حفظ کنید. در مورد چربی ها و پروتئین ها نیز، از منابع با کیفیت (برای مثال تخم مرغ عاری از هورمون، گوشت تغذیه شده با علف و غذاهای دریایی غیر پرورشی) استفاده کنید، در این صورت کبد می تواند چربی را به خوبی تجزیه کرده و کلسترول و سموم اضافی را از بین ببرد.

انتخاب غذاهای طبیعی یکی از معدود روش های اثبات شده برای کاهش سطح سموم در بدن است. غذاهای طبیعی و آنتی اکسیدان با اثرات منفی استرس، آلودگی و رژیم غذایی ضعیف که بر سلامت کبد شما اثر می گذارند، مبارزه می کنند، این کار همچنین سم زدایی طبیعی کبد و توانایی تخلیه سموم از طریق ادرار را نیز افزایش می دهد.

بهبود عملکرد کبد

برخی از بهترین غذاهای ضد التهاب برای عملکرد صحیح کبد شامل موارد زیر هستند:

  • غذاهای ترش- تلخی معمولا نشانه این است که آنزیم های مفیدی، که کبد را تغذیه می کنند، موجودند. غذاهای ترش غنی از مواد معدنی ضروری هستند که مایعات را متعادل می کنند و فلزات سنگین موجود در خون را کاهش می دهند. از جمله این غذاها، سبزیجات تلخ و سبزی های برگ دار هستند.
  • غذاهای پروبیوتیک – غذاهایی مانند ماست، کامبوچا، کفیر و سبزیجات پرورده هستند که به وسیله فراهم کردن باکتری های سالم، از سلامت کبد پشتیبانی می کنند.
  • سبزیجات سبز – همه انواع سبزیجات سبز دارای خواص ضد التهاب و آنتی اکسیدانی هستند و همچنین سطح کلروفیل، که یک جز حیاتی در تخریب رادیکال های آزاد در بدن است را افزایش می دهند.
  • گیاهان تازه – گیاهانی از جمله زردچوبه، گشنیز، جعفری و پونه کوهی برای افزایش تولید گلوتاتیون و همچنین کاهش تورم فوق العاده هستند. برای مثال، زرد چوبه حاوی کورکومین است که در احیای فشار خون سالم، بهبود گردش خون و تقویت سم زدایی مفید است.
  • میوه هایی با آنتی اکسیدان زیاد – میوه هایی مانند بری ها و ملون، مواد معدنی مورد نیاز کبد، از جمله منیزیم، کلسیم و پتاسیم را تامین و متعادل می کنند. علاوه بر این، با انجام عملی مشابه هموگلوبین به بهبود گردش خون کمک می کنند.
  • عسل خام – عسل خام نوعی از عسل است که گرم یا تصفیه شده نیست. این یک محصول ضد میکروبی و ضد قارچی است. این ماده به کاهش التهاب کبد و از بین بردن باکتری ها، انگل و عفونت های ویروسی کمک می کند.
  • چای سبز – چای سبز، به خصوص چای سبز ماچا پودرشده، که حاوی ترکیباتی قوی است که به عنوان آنتی اکسیدان در بدن شناخته می شوند، در مبارزه با رادیکال های آزاد در خون، کاهش التهاب کبد و کاهش اثرات استرس اکسیداتیو در اندام های گوارشی مفید است.
  • روغن نارگیل – به عنوان یکی از بهترین منابع اسیدهای چرب متوسط (MCFA) شناخته می شود. روغن نارگیل حاوی چربی های سالم مفید از جمله لائوریک اسید است. اسیدهایی که در MCFA یافت می شوند دارای خواص ضد قارچی، ضد میکروبی و ضد ویروسی هستند که به دفع سموم از کبد کمک می کنند، اثرات منفی غذاهای ناسالم را کاهش می دهند و سطح انرژی را بالا می برند.
  • سرکه سیب – یک فراورده تخمیری ساخته شده با ترکیب عصاره سیب به همراه باکتری زنده در شکل مخمر است. سرکه سیب حاوی آنزیم های مفید و آنتی اکسیدان هایی مثل استیک اسید و مالیک است که به ایجاد یک نسبت سالم اسید به قلیا کمک می کند.

بدترین غذاها برای عملکرد کبد شامل موارد زیر هستند:

  • مصرف بیش از حد الکل و کافئین
  • محصولات بسته بندی شده مانند روغن های گیاهی تصفیه شده، اجزای مصنوعی، شیرین کننده ها و رنگ ها
  • میوه ها و سبزیجاتی که به شدت با آفت کش ها و مواد شیمیایی آلوده شده اند (محصولات غیر ارگانیک)
  • محصولات دامی مانند ماهی پرورشی و محصولات لبنی پاستوریزه که در دامداری های صنعتی پرورش می یابند.
  • گوشت های فرآوری شده که حاوی نیترات هستند.
  • غذاهایی که با روغن های هیدروژنه، روغن های گیاهی تصفیه شده و شیرین کننده های مصنوعی ساخته می شوند.
  • نوشیدنی های شکری و اسنک ها
  • دانه های تصفیه شده

بهبود عملکرد کبد

بهبود عملکرد کبد  با استفاده از مکمل های تقویت کننده کبد

گیاهان طبیعی برای کمک به عملکرد کبد در سوخت و ساز مواد شیمیایی موجود در داروها، آنتی بیوتیک ها، هورمون ها و مواد غذایی ای نظیر پروتئین ها و چربی ها به کار می روند. در حالی که تمام گیاهان لزوما برای درمان بیماری های کبد موثر نیستند و برای این منظور به کار نمی روند، اما چندین گیاه قدرتمند به منظور تقویت کبد در تبدیل مواد غذایی و پاکسازی سموم به کار می روند:

  • کنگر وحشی، یک منبع عالی از آنتی اکسیدان به نام سیلی مارین است که از تخلیه گلوتاتیون در کبد جلوگیری می کند و با بیماری کبد مبارزه می کند.
  • ریحان مقدس، شامل روغن های اسانسی است که به مبارزه با باکتری ها، فلزات سنگین و حتی عفونت های قارچی کمک می کند.
  • ریشه قاصدک، (بله، همان که در حیاط شما یافت می شود و فکر می کنید که علف است) اثر ادرار اور طبیعی دارد. این به این معنی است که به تعادل سطح مایعات در بدن کمک می کند و تلاش های کبد برای حذف سریع سموم، تقویت سیستم ایمنی، تعادل قند خون و تسکین سوهاضمه را افزایش می دهد.
  • ریشه شیرین ییان خاصیت ضد التهابی دارد و می تواند به تسکین مشکلات روده کمک کند.
  • چتر گندمی، یک ریشه دارویی است که برای مبارزه با عفونت ها و بهبود مشکلات هاضمه مثل برگشت اسید، اسهال و یبوست استفاده می شود. این گیاه به بهبود عملکرد غدد آدرنالی کمک می کند و اثرات استرس را کاهش می دهد و سیستم ایمنی را قوی تر می کند.

اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید و با یک پزشک متخصص طب سنتی چینی ملاقات کنید، ممکن است گیاهان مختلف دیگری نیز که به بهبود عملکرد کلیه، کبد و طحال کمک می کنند، به شما معرفی شوند.

بهبود عملکرد کبد با کاهش استرس و تمرین گذشت

گذشت چه کاری را با کبد شما انجام می دهد؟ بیشتر این ماجرا به هورمون های شما باز می گردد. از لحاظ تاریخی، متخصصان کل نگر مشکلات احساسی را به آسیب کبدی و در نتیجه مشکلات سلامت کلی گره زده اند. همان طور که احتمالا می دانید، مقادیر زیاد استرس مزمن که می تواند ناشی از مسائل احساسی، مشکلاتی در رابطه و احساس گناه، عصبانیت و یا شرم باشد، همگی بر روی غدد درون ریز، تناسلی، گوارشی و ایمنی بدن شما تاثیر می گذارند.

تحقیقات نشان می دهند که تغییر در محورهیپوتالامیک آدرنالی که از استرس ناشی می شود، واکنش التهابی را افزایش می دهد و آسیب کبدی را بدتر می کند و حتی منجر به بیماری های کبد می شود.

محققان براین باورند که یک کبد آسیب دیده، جریان احساسی سالم را مسدود می کند و باعث ایجاد خستگی و عصبانیت می شود. تمام این ادعاها پایه فیزیکی دارند. عملکرد ضعیف کبد به علائم فیزیکی و روان شناختی از جمله: مه مغزی، درد مفاصل، سرگیجه، سردرد و اختلالات گوارشی مرتبط می شود. این مورد هم چنین می تواند یک چرخه معیوب ایجاد کند، چون استرس بیشتر، مشکلات بیشتری در کبد را به همراه خواهد داشت.

از آنجا که کبد به شدت به وظایف رحم پیوند خورده است، در نتیجه در تنظیم هورمون های جنسی، چرخه قاعدگی و جنسی زنان دخیل است. پس رها کردن عصبانیت و ادامه زندگی با انرژی مثبت مهم است.

بهبود عملکرد کبد

بهبود عملکرد کبد  با ورزش  و تحرک بیشتر

مطالعات نشان می دهند که ورزش، التهاب و استرس اکسیداتیو موجود در بیماری های کبد مرتبط با چاقی را کاهش می دهد. از آنجا که کبد، خون شما را ذخیره و پردازش می کند، گردش خون مناسب در بدن بسیار مهم است. در اثر وجود جریان خون ثابت، بدن آسیب پذیر می شود، اما در طول فعالیت های فیزیکی، قلب خون بیشتری را پمپ می کند. در نتیجه کبد قادر به آزاد کردن خون در مغز، اندام ها، تاندون ها و ماهیچه ها است.


هزاران سال است که به منظور حذف سموم از بدن، تقویت سلامتی کبد به بخش جدایی ناپذیر درمان های آئوروودیک و چینی تبدیل شده است. پزشکان باستانی معتقد بودند که کبد یکی از اندام های اصلی است که باید در بیماران درمان شود. در پزشکی باستانی چین، گفته می شود: “پزشکی که می داند چگونه عملکرد کبد را هماهنگ کند، نحوه مقابله با صدها بیماری را هم می داند.” امروزه می دانیم که بدون داشتن یک کبد سالم، داشتن سوخت و ساز درست، گردش خون سالم، هورمون های متعادل، خون تمیز و هضم قوی غیر ممکن است. در این مقاله از بخش بیماری های موزیک دان به شما می گوییم که کبد چیست، ساختار آن چگونه است و بیماری های کبدی چیست؟

کبد چیست؟

کبد چیست و چرا به عنوان یکی از سخت کوش ترین اعضا در بدن محسوب می شود؟ کبد، بزرگ ترین عضو داخلی بدن انسان و یک اندام گوارشی است که در سمت راست شکم قرار گرفته است. کبد به چه شکل است؟ کبد دارای رنگ قرمز متمایل به قهوه ای است. اگر می توانستید کبدتان را لمس کنید، حس لاستیکی نیمه جامد در زیر دستانتان پدید می آمد.

عملکرد کبد

کبد معمولا با ارگان های گوارشی دیگر ارتباط برقرار می کند و اطلاعات مربوط به سطح مواد مغذی موجود یا حضور تهدیدهایی مانند وجود داروهای تجویزی، فلزات سنگین یا مواد سمی را دریافت می کند. کبد عضو اصلی در سم زدایی است، مواد سمی را تشخیص می دهد و آن ها را به مواد بی ضرری تبدیلی می کند که می توانند آزاد شوند. همانطور که در مجله جهانی هپاتولوژی و در مقاله ای که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، شرح داده شد، ” فراتر از کارکردهای متابولیک کبد، این عضو به تازگی به عنوان عضوی از سیستم ایمنی (IS)تعریف شده است. کبد، تعادلی دقیق بین غربالگری کبد از بیماری ها و تحمل ایمنی نسبت به آنتی ژن ها را برقرار می کند.”

بر اساس طب چینی کبد از “عنصر چوب” بوده و برای تبدیل غذا به انرژی یا برای تبدیل غذا به انرژی حیاتی مهم است. از آنجایی که کبد مرتبط با qi یا چوب است، با “تکانه رو به بالا و میل ذاتی به صاف بودن همراه است”؛ کبد سالم سبب پمپاژ بهتر خون در سرتاسر رگ ها و مویرگ های ما می شود، که این امر منجر به حمل بهتر اکسیژن و مواد غذایی در سلول های بدن می شود.

چه چیزی می تواند عملکرد کبد را به منظور ارتقاء سلامتی تان بهبود بخشد؟ مراقبت خوب از کبد می تواند در موراد زیر به شما کمک کند:

  • افزایش سطح انرژی
  • پوست شفاف تر
  • ایجاد چرخه قاعدگی منظم از طریق کاهش PMS
  • رهایی از درد سینوسی
  • عفونت های کم تر و سیستم ایمنی قوی تر
  • مشکلات گوارشی کم تر و نظم بیشتر
  • تنفس تازه تر و سلامت دهانی
  • خلق و خوی مثبت و ذهن هوشیارتر

کالبدشناسی و ساختار کبد

کبد در کدام قسمت بدن قرار دارد؟ کبد انسان بالغ، حدود سه پوند وزن دارد و در سمت راست بالایی شکم و زیر قفسه سینه، جایی که به کیسه صفرا متصل است، قرار می گیرد. کیسه صفرا جایی است که صفرا ذخیره می شود و به منظور کمک به عملکرد هضم بسیار مهم است. کبد، فضای زیر دیافراگم و بیشتر فضای زیر دنده ها را اشغال می کند.

کبد از دو بخش عمده تشکیل شده است. در کبد، نوعی خاص از بافت وجود دارد که از لوبول ها که مسئول جابجایی خون و سلول ها هستند، تشکیل شده است.

کبد دو سیاه رگ اصلی دارد. یکی خون را از دستگاه گوارش و دیگری خون را از قلب تامین می کند. کبد از طریق یک سیستم لوله ای که صفرا، غذاهای هضم شده و فضولات را جمع آوری می کند، به دیگر اندام های گوارشی متصل می شود.

عملکرد کبد

عملکرد کبد : وظیفه کبد چیست؟

وظیفه کبد چیست؟ وظایف اصلی کبد شامل موارد زیر هستند:

  • تصفیه خون دریافت شده از دستگاه گوارش. این کار شامل ذخیره سازی خون، انعقاد خون لخته شده و شکستن سلول های خونی آسیب دیده به منظور حذف آن هاست.
  • تولید صفرا
  • جداسازی و تبدیل مواد مغذی موجود در غذاها در هنگامی که به سیستم گوارشی می رسند. به عنوان مثال، کبد به سوخت و ساز پروتئین ها از طریق تغییر اسید های آمینه کمک می کند تا به عنوان انرژی استفاده شده و یا برای ساخت کربوهیدرات ها و چربی ها به کار روند.
  • کمک به توسعه مواد مغذی در بدن از طریق جریان خون و حفظ میزان لازم مواد مغذی موجود در خون
  • از بین بردن ضایعات سمی ای که از تجزیه مواد غذایی به جا می مانند.
  • شکست و حذف هورمون های اضافی
  • ذخیره ویتامین های خاص و مواد معدنی در مواقع مورد نیاز
  • مدیریت تبدیل چربی های حاصل از رژیم غذایی و مدیریت تریگلیسریدها و کلسترول
  • مصرف کربوهیدرات های دریافتی و تبدیل آن ها به گلوکز که شکلی از انرژی است، که برای استفاده های بعدی ذخیره می شود.

کبد همچنین با اندام های دیگر مانند کیسه صفرا، معده و طحال نیز تعامل دارد، چون ذرات هضم شده و یا سموم را دریافت می کند و تصمیم می گیرد که چه کاری با آن ها انجام دهد: آن ها را در جریان خون پخش کرده، یا قبل از اینکه آسیبی به بدن وارد کنند، آن ها را نابود کند.

بازسازی کبد

چیزی که کبد را منحصر به فرد و شگفت انگیز می کند این است که بعد از اینکه آسیب دید، توانایی بازسازی دوباره خود را دارد؛ در واقع، کبد می تواند این کار را بیش از هر عضو دیگری در بدن انجام دهد. بافت سالم کبد می تواند با بافت زخمی یا آسیب دیده کبد جایگزین شده و جای آن را بگیرد. این کار با کمک عوامل رشد، سیتوکین ها و تغییرشکل ماتریسی رخ می دهد.

در موارد حاد، حتی اگر تنها ۲۵ درصد از کبد هم باقی بماند، هنوز هم امکان بازسازی وجود دارد. وقتی کبد به قدری زخمی شود که دیگر توانایی رشد سلول های سالم وجود نداشته باشد، کبد از کار می افتد.

زمانی که فردی تحت پیوند قرار می گیرد، بخشی از کبد اهدا کننده، با کبد بیمار تعویض شده و سپس دوباره باز تولید شده و به اندازه کامل رشد می کند.

عملکرد کبد

علایم، نشانه ها و انواع بیماری های کبد

بیماری و نارسایی کبد، ناشی از تشکیل بافت آسیب دیده ای است که کبد دیگر نمی تواند تابع آن باشد. انواع مختلفی از بیماری ها و نارسایی های کبد وجود دارد. طبق گفته بنیاد کبد آمریکا، یک نفر از هر ده آمریکایی مبتلا به بیماری کبد است و این آمار آن را به یکی از ۱۰ عامل مرگ سالانه در آمریکا تبدیل کرده است. در سطح جهانی، بیماری کبد، عامل اصلی بیماری و مرگ – به ویژه از طریق هپاتیت ویروسی (عمدتا هپاتیت سی و بی)، چربی کبد غیرالکلی و بیماری کبد الکلی – است.

برخی از رایج ترین انواع بیماری های کبد عبارتند از:

  • سیروز – زمانی توسعه پیدا می کند که بافت آسیب دیده جای سلول های سالم کبد را بگیرند. این بیماری می تواند منجر به آسیب های طولانی مدت در کبد که منجر به زخم های دائمی می شود، شود.
  • بیماری الکلی کبد – هنگامی رخ می دهد که کبد با نوشیدن زیاد الکل آسیب می بیند؛ زیرا کبد محل اصلی سوخت و ساز اتانول (الکل) است. مصرف الکل می تواند منجر به تجمع چربی، هپاتیت و سیروز شود. در میان مشکلات مصرف کنندگان الکل، حدود ۳۵ درصد از آن ها، از این بیماری پیشرفته کبد رنج می برند.
  • کبد چرب غیرالکلی، زمانی رخ می دهد که در کبد چربی ساخته می شود. این نوع بیشتر با چاقی، مقاومت انسولینی، سندرم متابولیک و دیابت نوع ۲ همراه است. این بیماری به بیماری شایع کبد در کشورهای غربی تبدیل شده است و برخی از برآوردها نشان می دهند که ممکن است در برخی موارد حدود ۱۶ درصد افراد را تحت تاثیر قرار دهد.
  • هپاتیت ها معمولا از ویروس ها تشکیل می شوند. هپاتیت می تواند ناشی از مصرف مشروبات الکلی، داروها، واکنش های آلرژی زا یا چاقی باشد.
  • سرطان کبد، از متداول ترین انواع سرطان است که تحت عنوان کارسینوم هپاتوسلولار نیز شناخته می شود.
  • نارسایی کبد، که هنگامی رخ می دهد که آسیب به حدی شدید می شود که کبد دیگر نمی تواند عملکرد درستی داشته باشد.
  • آسیت (آب آوردگی شکم)، زمانی رخ می دهد که کبد مایعات را به شکم نشت دهد.
  • عفونت مجاری صفراوی
  • اختلالات ژنتیکی مانند بیماری ویل سن، بیماری گیلبرت و یا هموكروماتوز، که زمانی اتفاق می افتد که رسوبات آهن در کبد و سراسر بدن پخش می شوند.
  • عفونت ها از جمله ویروس اپشتین-بار، مونونوکلئوز، آدنوویروس، سیتومگالوویروس و توکسوپلاسموز

هر فردی، به ویژه در مراحل اولیه، علائم بیماری کبد را تجربه نمی کند. با ایجاد زخم و التهاب بیشتر کبد، نشانه ها بیشتر قابل توجه خواهند شد.

عملکرد کبد

اگر از بیماری کبد رنج می برید، احتمالا حداقل برخی از این علائم را تجربه خواهید کرد:

  • درد شکمی. آیا در ناحیه کبد احساس درد می کنید؟ معمولا آسیب کبد موجب درد در وسط یا قسمت بالایی شکم می شود. اگر کبد بزرگ و متورم شود، این درد در شکم و زیر ناف نیز گسترش خواهد یافت.
  • یرقان یا زرد شدن پوست
  • خستگی / احساس ضعف مداوم
  • تهوع، استفراغ، کاهش وزن و از دست دادن اشتها
  • حساسیت در کبد، یا انبساط و انقباض کبد (کبد ملتهب ناشی از هپاتیت ممکن است حساس و بزرگ تر باشد، در حالی که کبد سیروز ممکن است کوچک و منقبض باشد.)
  • گیجی و مشکل در تمرکز
  • بزرگ شدن کبد
  • تجمع باد و گاز
  • ادرار تیره
  • کوفتگی
  • تعرق بیش از حد
  • یبوست
  • مدفوع زرد یا تیره رنگ
  • لکه های سیاه و خشک برروی گردن و زیر بغل
  • تورم روی پاها و قوزک پا
  • علائم ناشی از عدم تعادل هورمونی، نظیر سطح کلسترول بالا، PMS، دوره های قاعدگی نامنظم، آکنه و نوسانات خلقی

نشانه های اولیه مشکلات کبد چیست؟

اولین نشانه های آسیب کبدی، درد شکمی، مشکلات هاضمه، از دست دادن اشتها و مدفوع خونی است. با پیشرفت آسیب کبدی و آسیب های ناشی از زخم، علائم می تواند شامل تورم، خستگی مزمن، اختلال شناختی، تغییر در پوست و مسائل دیگر باشد.

عملکرد کبد

علل آسیب های کبد

به علت نقش گسترده کبد در بدن، هرگونه اختلال متابولیک، گوارشی، ایمنی، یا هورمونی می تواند بر سلامت کبد تاثیر بگذارد. به علاوه، سبک زندگی شما می تواند سلامت کبدتان را تحت تاثیر قرار دهد.

برخی از علل اصلی آسیب کبدی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مصرف بالای الکل
  • استفاده از داروهای تجویزی یا آنتی بیوتیک
  • رابطه جنسی محافظت نشده که ویروس ها / عفونت ها را گسترش می دهد
  • سطح استرس بالا و عدم تعادل هورمونی
  • آلودگی هوا و آلودگی محیط زیست
  • بیماری کبد به ارث برده شده
  • قرار گرفتن در معرض محصولات شیمیایی
  • استفاده از محصولات شیمیایی خانگی و محصولات آرایشی
  • چاقی به علت مصرف زیاد غذاهای بسته بندی شده که حاوی روغن تصفیه شده و مقادیر زیاد شکر هستند.

تعدادی از عوامل خطرزا نیز وجود دارند که شانس ابتلا به مشکلات کبد را افزایش می دهند، که برخی از آن ها عبارتند از:

  • جراحی بای پس معده
  • کلسترول بالا
  • سطح بالای تری گلیسیرید در خون
  • دیابت نوع ۲
  • سندروم متابولیک و چاقی
  • بیماری خودایمنی
  • آپنه خواب
  • سندرم تخمدان پلی کیستیک
  • کم کاری تیروئید
  • کم کاری غده هیپوفیز
  • سن بالای ۶۵ سال در مردان. افزایش سن یک عامل خطر بزرگ برای اغلب بیماری های مزمن از جمله بیماری کبد است. به طور کلی، بیماری مزمن کبد و سیروز در مردان دو برابر از زنان بیشتر است.

چرا کبد شما به شدت در برابر آسیب و اثرات یک رژیم غذایی مضر و یا میزان سمیت بالا آسیب پذیر است؟ کبد تا حدی شبیه به مرکز کنترل گوارشی بدن است. زمانی که مواد به کبد می رسند، پردازش می شوند و یا گردش پیدا می کنند، ذخیره می شوند، اصلاح می شوند، سم زدایی می شوند، یا از طریق ادرار و مدفوع خارج می شوند.

آیا میتوان از بیماری کبد جلوگیری کرد؟ در بیشتر موارد، بله. شما می توانید خطر ابتلا به بیماری کبد را با کنترل مصرف الکل، عدم استعمال مواد مخدر، استفاده از مواد ایمن، مدیریت سطح استرس، خوردن یک رژیم غذایی سالم و حفظ وزن سالم به منظور جلوگیری از مشکلات متابولیکی به میزان زیادی کاهش دهید.

عملکرد کبد

درمان متعارف بیماری کبد

کدام نوع از پزشکان بیماری کبد را درمان می کنند؟ بسته به شرایط ایجاد شده، یک بیمار ممکن است به متخصص بیماری های معده و روده، متخصص کبد، رادیولوژیست داخلی، جراح، متخصص بیماری های عفونی و یا تومور شناسی مراجعه کند.

آزمایش خون عملکرد کبدی که پزشکان برای تشخیص بیماری از آن استفاده می کنند، چیست؟ اگر پزشک تان نسبت به عملکرد درست کبد دچار گمان شود، ممکن است بخواهد که چندین آزمایش فیزیکی مختلف انجام دهد، آزمایش هایی از جمله: آزمایشات خون برای بررسی سطوح آنزیم های کبد، آزمایش ویروس هپاتیت، آزمایش انعقاد خون، آزمایش بررسی سطح بیلیروبین، آلبومین و آمونیا و سی تی اسکن و سونوگرافی.

آزمایشات خون می توانند نشان دهند که آیا کبد ملتهب است و به درستی پروتئین هایی را که برای لخته شدن خون مورد نیاز است، تولید می کند یا خیر. آزمایش فیزیکی، سونوگرافی و سی تی اسکن نیز برای ارزیابی آناتومی و ساختار کبد و بافت های اطراف انجام می شود تا انقباض، تورم و موارد دیگر بررسی شود.

بیوپسی کبد چیست؟ دردناک است؟ بیوپسی کبد برای بررسی مشکلات کبدی که نمی تواند از آزمایش های خون یا تصویربرداری تشخیص داده شود، انجام می شود و شدت آسیب را مشخص می کند. نمونه برداری از کبد شامل وارد کردن یک سوزن نازک به کبد برای نمونه گیری از بخش کوچکی از بافت است که باید زیر میکروسکوپ بررسی شود. این روش معمولا با استفاده از بی حسی موضعی انجام می شود، بنابراین خیلی دردناک نیست. درد بعد از بیوپسی کبد معمولا معمولی است و به مدت یک هفته یا بیشتر باقی می ماند.

زمانی که بیماری کبد تشخیص داده شد، گزینه های درمانی عبارتند از:

  • اجتناب از مصرف الکل، ترک سیگار و اجتناب از مصرف هرگونه داروی غیر ضروری
  • توقف استفاده از داروها و یا کاهش دوز آن ها.
  • اجتناب از خوردن غذاهای ناسالم، از دست دادن وزن (در صورت نیاز) و مدیریت عوامل خطر متابولیکی
  • درمان هپاتیت B با داروهای ضد ویروسی
  • درمان سرطان کبد با استفاده از روش هایی مانند شیمی درمانی و پرتودرمانی
  • حذف مایع از شکم با استفاده از سوزن
  • تزریق سیال داخل وریدی برای حفظ فشار خون
  • داروهایی مانند ملین ها
  • جراحی کبد
  • پیوند کبد(در صورت از کارافتادگی کبد). در سال ۲۰۱۷، بیش از ۸۰۰۰ نفر در آمریکا پیوند کبد دریافت کردند.


در مورد نحوه مدیریت درد عصبی سیاتیک در بارداری چه می دانید؟ اولین قدم برای بهبود، این است که بدانید دقیقا چه چیزی موجب درد می شود. در اغلب موارد، این مساله ای است که با مهره ها در ارتباط است، چون فشار، عصب سیاتیک را متاثر می سازد. با این حال، دلایل دیگری نیز برای این مشکل وجود دارد. در این مقاله از بخش زنان و زایمان موزیک دان، پیرامون چیستی سیاتیک و چگونگی شناسایی آن با توجه به علائم مربوطه و تسکین آن با انجام برخی از تمرینات کششی ساده؛ اطلاعاتی در اختیارتان قرار می دهد.

سیاتیک چیست؟

سیاتیک، که تحت عنوان سندرم رادیکولار لومبوساکرال نیز شناخته می شود، به دسته ای از مشکلات اشاره دارد. عصب سیاتیک، که بزرگترین عصب در بدن است، از ناحیه کمری آغاز و تا انتهای پا امتداد دارد. این عصب، احساس را به کف پا، قسمت پایین ساق پا و پشت ران منتقل می کند

سیاتیک در بارداری

درد عصب سیاتیک؛ دردی مکرر در سراسر پاهاست. این درد؛ که عمیق و خسته کننده است، از پایین ستون فقرات شروع می شود و تا پشت ساق پا منتشر شود. شما ممکن است درد سیاتیک را همراه با کمردرد یا بدون آن تجربه کنید.

آیا بارداری می تواند علتی برای سیاتیک باشد؟

خیر، بارداری دلیلی برای سیاتیک نیست. در واقع، تنها یک درصد از زنان باردار با این مشکل مواجه می شوند. بر خلاف باور برخی ها، سیاتیک ناشی از فشار جنین بر روی عصب نیست. این مهم، معمولا به دلیل آسیب رسیدن به دیسک ستون فقرات ایجاد می شود که منجر به تورم ناحیه اطراف عصب می شود.

طرز قرارگیری نامناسب و بی تحرکی نیز می تواند دلیلی بر سیاتیک باشد. از این رو، تحرک در طول بارداری امری ضروریست.

بلند کردن اجسام سنگین و یا انجام فعالیت های فیزیکی استرس زا در طول دوران بارداری؛ سبب ارتعاش بدن و ایجاد سیاتیک می شود.

درد اسکلتی- عضلانی که در قسمت قدامی یا خلفی حلقه لگنی تجربه می کنید؛ احتمالا با عصب سیاتیک بی ارتباط است. این معمولا ناشی از اختلال سمفیز پوبیس (SPD) یا درد استخوان لگن (PGP) است که در دوران بارداری رایج است و علائمی مشابه با سیاتیک دارد.

علل احتمالی سیاتیک در بارداری

فعالیت جسمانی و استرس، دلایل خارجی سیاتیک در بارداری هستند. اما چه اتفاقی در بدن شما می افتد؟ علل معمول درد عصب سیاتیک در بارداری عبارت اند از:

  • حفظ مایعات بدن و بالا رفتن وزن بر عصب سیاتیکی که از طریق لگن منتقل می شود، فشار می آورد.
  • افزایش حجم رحم فشاری اضافی بر اعصاب ستون فقرات و سیاتیک وارد می کند که منجر به ایجاد فتق دیسک نخاعی می شود (پارگی در دیسک نخاعی که ماده ژلاتینی را بیرون می ریزد).
  • شکم و سینه های در حال رشد شما باعث تغییر در مرکز ثقل و کشش منحنی بدنی تان می شود. این باعث می شود که ماهیچه های باسن و ناحیه لگن شما سفت تر شود و بر عصب سیاتیک فشار آورد.
  • در سه ماهه سوم، زمانی که جنین شما شروع به تغییر موقعیت زایمان می کند، سرش به طور مستقیم بر روی عصب قرار می گیرد و منجر به احساس درد شدیدی در باسن، ساق پاها و پشت می شود.
  • بیماری های سیستمیک چون دیابت نیز می تواند عصب سیاتیک را تحت تاثیر قرار دهد.
  • تومور یا آبسه یا خونریزی در لگن می تواند به عصب سیاتیک آسیب برساند.

سیاتیک در بارداری

علائم سیاتیک در بارداری

همانطور که در بالا ذکر شد، علائم و نشانه های سیاتیک تقریبا شبیه به درد استخوان لگن (PGP) است اما نسبت به آن شدیدتر است. این درد می تواند ثابت و یا متناوب باشند. برخی از علائم شایع سیاتیک در ادامه آورده شده است:

  • درد وحشتناک و سوزشی که عمدتا در یک طرف و گاها در هر دو طرف بدن احساس می شود.
  • درد خفیفی که از نشیمن گاه یا قسمت پایین کمر شروع می شود و تا بخش بیرونی ماهیچه ی ساق پا؛ پاها و انگشتان پا گسترش پیدا می کند.
  • درد گاه و بی گاهی که ممکن است همه جانبه یا منقطع باشد.
  • احساس سوزش در ساق پا همراه با بی حسی در پا و ساق پا.
  • درد نادر در ناحیه کشاله ران.
  • گرفتگی حاد عضلات.
  • انحنای غیر طبیعی پایین کمر.

درد عصبی سیاتیک که باعث احساس درد در باسن (کفل) تا ساق پا می شود، زمانی که با درد پایین کمر همراه شود؛ تشدید می شود.

آیا راهی برای جلوگیری از سیاتیک در بارداری وجود دارد؟

هیچ اقدام پیشگیرانه ای برای سیاتیک وجود ندارد. توصیه بیشتر متخصصین زنان و ستون فقرات مبنی بر موارد ذیل است:

  • سبک زندگی فعال و سالم؛ همراه با یوگا یا تمریناتی برای کاهش خطر آسیب عصبی در دوران بارداری.
  • تمرینات منظم برای حفظ سلامت عضلانی که شما را قادر می سازد تا وزن کودک تان را تحمل کنید.
  • پرهیز از پرخوری، زمانی که اقدام به بارداری کردید و همچنین در طول سه ماهه ی اول (مراحل اولیه بارداری).

ناسازگاری Rh در طول دوران بارداری

سیاتیک در بارداری چگونه مدیریت می شود؟

سیاتیک یک ناراحتی موقت است و شما ممکن است با رعایت برخی نکات؛ خود درمانی کنید. در صورتیکه دردتان خفیف باشد نیازی به مراجعه به پزشک نیست. برخی از درمان های خانگی موثر برای درد عصب سیاتیک در زیر آورده شده است:

  • پوست خود را با یک پارچه یا فلانل (نوعی پارچه پشمی) بپوشانید. کمپرس گرم و یا یک بسته ی یخ را در ناحیه دردناک خود قرار دهید. جایگزینی میان کمپرس های گرم و سرد، به تسکین دردتان کمک می کند. کمپرس گرم را به مدت طولانی در محل دردناک خود قرار ندهید، زیرا دمای بدن تان را تا بیش از ۲/۱۰۲ درجه بالا می برد که این دما برای شما و جنین تان خطرناک است.
  • سعی کنید تا جایی که ممکن است فعالیت داشته باشید. هنگامی که به طور منظم فعالیت کنید، طبیعتا درد کمتری را تجربه می کنید. با این حال، باید آهنگ حرکت خود را تنظیم کنید.
  • اشیای سنگین بلند نکنید؛ اگر شما مجبور به این کار شدید، ابتدا زانوهای خود را خم کنید، پشت خود را صاف نگه دارید و سعی کنید قبل از بلند کردن اشیا، آن ها را به سمت خود بکشید.
  • هنگام ایستادن، پشت خود را در موقعیت قوسی نگه دارید. اگر هنگام ایستادن احساس فشار کردید، یک پا را بلند کنید و آن را روی تکیه گاه مرتفعی قرار دهید. هنگام نشستن، برای حمایت از ستون فقرات خود می توانید از یک کوسن کوچک یا یک حوله نورد استفاده کنید.
  • به آهنگ بدن خود گوش فرا دهید و از انجام هر کاری که موجب ایجاد درد می شود، بپرهیزید.
  • به سمتی از بدن خود بخوابید که درد نمی کند. اگر در سمت راست بدن خود احساس درد داشتید به پهلوی چپ خود بخوابید. این کار؛ فشار وارده بر عصب را کاهش می دهد.
  • برای یک خواب راحت، از یک تشک سفت استفاده کنید که کاملا از پشت تان حمایت کند و برای حمایت از لگن و کاهش فشار عصب سیاتیک؛ از یک بالش معمولی یا بالش بارداری در بین پاهای خود استفاده کنید.
  • برای رفتن به رختخواب، لبه تخت بنشینید- در حالیکه پاهایتان روی زمین است- سپس به پهلوی خود دراز بکشید و سپس پاهای خود را بر روی تخت بکشید.
  • هنگامی که از بستر بیرون می روید، یک طرف بدن خود را بچرخانید و پاها و ران خود را به بیرون از لبه تخت رها کنید و به آرامی بدن خود را به موقعیت نشسته برسانید. این حالت؛ از نشستن درجا بهتر است چرا که تجربه اسپاسم عضلانی دردناک در این حالت کمتر است.
  • اگر سروکارتان با کامپیوتر است، مرتبا حرکت داشته باشید.
  • استراحت طولانی مدت در بستر کمکی به حالتان نمی کند. پاهایتان را آویزان کنید و راحت بنشینید تا درد قسمت پایین کمر و پایتان کم شود.
  • توصیه ما بر افزایش تدریجی وزن است، زیرا افزایش ناگهانی وزن ممکن است بر عصب سیاتیک فشار آورد. اگر قبل از بارداری از نظر BMI طبیعی بودید، در سه ماهه اول، فقط دو پوند، در سه ماهه دوم تقریبا ۸ پوند و در سه ماهه سوم ۲۰ پوند وزن بگیرید. افزایش ۳۰ پوندی وزن در دوران بارداری ایده آل ترین حالت است.
  • کفش تخت و یا پاشنه کوتاه به پا کنید. کفش سنگین نپوشید چرا که فشار بیشتری روی پاها و کمرتان وارد می کند.
  • حرکات متناوب انجام ندهید.
  • شنا به شدت در تسکین درد عصب سیاتیک موثر است .این فشار زمانی به پایان می رسد که نیروی شناوری آب به طور موقت از وزن حاملگی بکاهد.
  • کمربند بارداری تهیه کنید تا شکم تان را اندکی بالا بکشد. این کمربند به شما کمک می کند تا وزن خود را متعادل کنید و از درد سیاتیک خود بکاهید.

اگر درمان های فوق افاقه نکرند و دردتان شدید و مداوم شد، لازم است که موضوع را با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در میان بگذارید.

سیاتیک در بارداری

درمان سیاتیک در بارداری

پزشک ممکن است شما را به یک فیزیوتراپیست متخصص اسکلتی- عضلانی ارجاع دهد.

فیزیوتراپیست برخی از تمرینات فیزیوتراپی را برایتان توصیه می کند تا بدین وسیله، لگن، پشت و عضلات شکمتان تقویت شوند. او همچنین ممکن است از شما بخواهد تا از کمربندهای حاملگی که زیر برجستگی کودک و اطراف پشت تان بسته می شود؛ استفاده کنید. شما باید در طول حاملگی خود، مراقب عملکرد اعصاب خود باشید.

پزشک ممکن است داروهای مسکنی چون پاراستامول را برای کاهش درد سیاتیک در بارداری برایتان توصیه کند. داروهای ضد التهابی چون ایبوپروفن و استامینوفن (تیلنول) نیز کمک حالتان خواهند بود. با این حال، ایبوپروفن برای زنان بارداری که در سه ماهه سوم بارداری خود هستند توصیه نمی شود.

علاوه بر موارد مذکور، موارد ذیل نیز می توانند درد سیاتیک را درمان کنند:

گرفتن یک ماساژ قبل از زایمان توسط یک متخصص- مخصوصا در سه ماهه دوم و سوم بارداری- کمک حالتان خواهد شد. این مهم، نه تنها دردتان را کاهش می دهد، بلکه کمک می کند تا بهتر بخوابید. ماساژ، به طور قابل توجهی نشانه های سیاتیک را کاهش می دهد و گردش خون را تقویت می کند.

اطمینان حاصل کنید که این درمان توسط پزشک متخصصی انجام گیرد، که در برخورد با زنان باردار، تجربه داشته باشد.

آیا سیاتیک بر زایمان شما تأثیر می گذارد؟

اگر درد سیاتیک برخی از موقعیت های زایمان تان را محدود کند، فیزیوتراپیست ممکن است موقعیتی را برایتان پیشنهاد کند که باعث آسان شدن زایمان تان شود. استخر زایمان مفید است و باعث راحت تر شدن این حرکات می شود.

گاهی اوقات، هر چند ممکن است که در طی بارداری درد سیاتیک نداشته باشید، اما در صورتی که در طول زایمان عصب سیاتیک تان زخمی شود ممکن است بعد زایمان درد سیاتیک داشته باشید. درد سیاتیک پس از زایمان بسیار رایج است که بیشتر به سبب فشاری است که از زور دادن به رحم- به ویژه پس از یک زایمان طولانی مدت- تولید می شود.

تجربه درد سیاتیک در یک بارداری دلیلی بر تجربه مجدد آن در بارداری های بعدی نیست.

سیاتیک در بارداری

 

درد عصب سیاتیک در بارداری چقدر طول می کشد؟

در بیشتر موارد، علائم سیاتیک طی شش هفته پس از زایمان کاهش می یابد هر چند در موارد نادر، تا ۱۲ ماه نیز زمان می برد. در مواردی که درد شدید است، علائم خفیف به مدت شش ماه و گاها تا چند سال پس از زایمان باقی می ماند.

آیا درد سیاتیک مراقبت از کودک را دشوار می کند؟

مواجه شدن مادر با هر شرایطی در مورد کمرش، مراقبت از کودک را برایش مشکل می سازد. شما بَاید وضعیت مناسب بدنی خود را حفظ کنید و از موقعیت های مختلفی برای شیردهی استفاده کنید.

  • به سمتی از بدن خود دراز بکشید که درد کمتری دارد. این کار می تواند فشار وارده بر ستون فقرات را کاهش دهد و به کاهش درد کمک کند.
  • قرار گرفتن مادر بر پشت خود نیز؛ موقعیت مناسبی برای شیردهی است.
  • هنگامی که در موقعیت نشسته شیر می دهید، صندلی انتخاب کنید که تکیه گاهش صاف باشد و پای خود را روی کف زمین قرار دهید. کودک خود را روی بالش شیردهی یا بالش معمولی قرار دهید تا او را به پستان خود نزدیک کنید.
  • هنگامی که کودک خود را بلند می کنید، اطمینان حاصل کنید که پشتتان صاف و زانویتان خم است. از انجام حرکات پیچشی در شیردهی اجتناب کنید.

آیا در حاملگی خود تجربه درد سیاتیک را داشتید؟ برای تسکین دردتان چه کار کردید؟


با مواد مضر برای پوست آشنایی دارید؟  آیا دوست دارید با هفت ماده یا عنصر مهلک وکشنده که به مرور زمان به پوست شما آسیب می زند، آشنا شوید؟ از سوختگی گرفته تا عفونت، این مواد به دلیل دارا بودن مواد خام و نیز نگهداری خارج بطری، به طور غیر مستقیم خطر بیشتری را با خود به همراه خواهد داشت. در این مقاله از بخش زیبایی، پوست و موی موزیک دان، به بررسی موادی که برای پوست مضر هستند می پردازیم.  شما احتمالا بعضی از این مواد را در قالب محصولات فروشگاهی خریداری کرده اید – اما استفاده از آنها به تنهایی یا بدون دستورات و روش های مناسب و بهداشتی و رقیق کردن آنها ، آسیب هایی را بخصوص به مرور زمان، برای پوست به همراه خواهد داشت.

مواد مضر برای پوست

دوباره در مورد روش های فرآوری محصولات موجود در یخچال فکر کنید. فقط به این دلیل که چیزی طبیعی یا خام است، به این معنی نیست که برای پوست شما مناسب است.
مواد مضر برای پوست

سفیده تخم مرغ یکی از مواد مضر برای پوست

خیلی خوب است که صبح املت بخورید، و مقداری از یک تخم مرغ خام خنک را روی صورت خود بمالید و سپس روز خود را با داشتن پوستی صاف و یک دست و دارای منافذ محکم سپری کنید. این ادعا توسط طرفداران ماسک صورت سفیده تخم مرغ مطرح شده است.
کلیه مزایا و خاصیت سفیده تخم مرغ در زمینه سفت شدن منافذ پوست با شستشو و زهکشی مواد پس مانده از بین می رود.
هرگونه خدشه و ایراد به مفهوم و گفته بدین معناست که تخم مرغ خام ممکنه به سالمونلا آلوده باشد. با قرار دادن تخم مرغ آلوده تا نزدیک دهان خود، خطر ابتلا به عفونت دستگاه گوارش را افزایش می دهید.
احتمال بروز عفونت موضعی بر روی پوست نیز امکان پذیر است و درصورت تماس با زخم خطرش بالاتر هم می رود- مثلا اگر پوست شما توسط گربه خراشیده شده باشد یا دارای چند زخم باز در حال درمان باشد، باکتری ها سریع تر و راحت تر به درون بدنتان راه پیدا می کنند.
علاوه بر این، آلودگی می تواند در اطراف سطوح برای چند ساعت معلق باقی بماند، و بهداشت محیط حمام شما را به خطر بیندازد.

۲٫ آب لیمو یا لیمو یکی از مواد مضر برای پوست

گفته می شود که تزریق یک سرنگ آب لیمو یا لیمو بر روی زخم آکنه، یا لک های صورت، موجب لایه برداری پوست می شود.
استفاده از میوه های مرکبات بر روی پوست می تواند باعث مشکلات بیشتر در شما مانند سوختگی درجه دوم شود.
وجود پسورالن ها در لیمو می تواند باعث ایجاد واکنش فوتوتوکسیک روی پوست شما شوند، و این یعنی اینکه تلاش شما برای از بین بردن یک لکه قرمز می تواند موجب بروز تاول بزرگ شود.
بثورات و یا سوختگی، که فیتو فوتو درماتیت نامیده می شود، معمولا یک تا سه روز پس از اینکه حمام آفتاب گرفتید ظاهر می شود و ممکن است چند ماه طول بکشد. صحبت آب میوه در میان هست نه افشره!

۳. دارچین یکی از مواد مضر برای پوست

احساس سوزن و قرمزی روی صورت را تجربه خواهید کرد.  چندین نفر که دارچین رو روی صورت خود استفاده کردند، بعدا راجع به سوختگی گزارشاتی را منتشر کردند. گرچه دارچین خاصیت آنتی بیوتیک دارد و جهت درمان زخم استفاده می شود، اما یکی از رایج ترین ادویه های حساسیت زا نیز به شمار می رود. حتی اگر به دارچین حساسیت خاصی نداشته باشید، ممکن است نسبت به ادویه بر روی پوست خود یا به روغن دارچین بیش از حد حساسیت داشته باشید. اگر شما به استفاده از دارچین یا هر گونه ادویه در ماسک عادت دارید همیشه قبل از استفاده یه مقدار کمی از آن را در ناحیه لاله گوش خود آزمایش کنید.
در خصوص مصرف روغن های ضروری نیز همین هشدارها را لحاظ کنید.
بسیاری از روغن های ضروری علی رغم دارا بودن خاصیت آنتی بیوتیک، ممکن است مانند دارچین باعث سوختگی یا عوارض جانبی ناخواسته شوند. بیشتر مواد از جمله موارد ذکر شده باید قبل از مصرف موضعی، به مقدار۱:۱ رقیق شوند.

مواد مضر برای پوست

۴- ‌شیر مادر یکی از مواد مضر برای پوست

در سال های اخیر برای درمان آکنه، از ماسک شیر در برخی از سالن های آرایش استفاده می شود. شیر مادر حاوی اسید لاکتیک و لوریک است که هر دو در درمان پوست موثر بوده و از خاصیت آنتی بیوتیک برخوردار بوده و مطالعات صورت گرفته نیز نشان می دهد‌ که این دو به درمان پوست های پر جوش کمک می کند. این اطلاعات بعضی از افراد را وادار می کند تا به طور منظم از این روش استفاده کنند.
شیرمادر یک مایع بدن است که می تواند بیماری را انتقال دهد و تجمع نامناسب می تواند یک عفونت باکتریایی را جذب کند.

۵. اسپرم یکی از مواد مضر برای پوست

هر آنچه در اتاق خواب اتفاق می افتد به خودتان مربوط است – اما اگر شما مایعات بدن را در قالب ماسک بر روی چهره خود تبلیغ کنید، دیگر این مسئله خصوصی نیست. وقتی وبلاگنویسی با نام تریسی کیس در حوزه سبک زندگی، در سال ۲۰۱۴، یک ویدیو را با موضوع زیبایی به نمایش گذاشت که رطوبت، آرامش و سایر مزایای منی بر روی پوست خودش را تبلیغ می کرد، انفجاری در زمینه زیبایی به پا کرد. دیگران نیز از جای خود پریدند و گفتند که اسپرم آکنه آنها را متوقف کرده است. این ادعاها هیچ شواهد علمی ندارند و متخصصین پوست به طورکل این ادعا را نادیده گرفته و رد کرده اند.
یورام هرت، متخصص پوست و پزشک عضو هیئت علمی مرکز مدسین، می گوید: “با توجه به مواد تشکیل دهنده مایع منی، هیچ درمانی در خصوص آکنه و برای مدت طولانی نمی تواند کمک کند. آنزیم پروتئولیتیک موجود در منی به لحاظ تئوری باعث خارش پوست می شود، اما این اثر خفیف و ناچیز است. ”
تعداد زیادی از عفونت ها از راه رابطه جنسی (اس.تی.آی ها) از طریق غشاهای مخاطی قابل عبور و بسیاری از آنها هم قابل تشخیص نیستند. علاوه بر این، برخی از افراد به اسپرم حساسیت داشته و به محض تماس پوست با آن، علائمی مختلفی مانند سوزش تا آنافیلاکسی بروز می دهند. هارت می افزاید:”درمان های بهتر، ایمن تر و موثرتر بیشماری برای آکنه وجود دارد که می توانید یکی از انها را انتخاب کنید”

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.