علائم و تشخیص عفونت گلو چیست؟ درمان عفونت گلو به چه صورت می باشد؟ فارنژیت که به آن عفونت گلو یا حلق نیز گفته می شود، التهاب دردناک قسمت پشتی گلو (حلق) است. فارنژیت می تواند قسمت سوم پشت زبان، کام نرم (سقف دهان) و لوزه ها (بافت گوشتی که بخشی از دفاع ایمنی گلو است) گلو را درگیر کند.شایع ترین علت گلودرد، عفونت باکتری یا ویروس است. از آنجا که عفونت گلو تقریباً همیشه لوزه ها را درگیر می کند، لوزه ها (التهاب لوزه ها) یک نام مشترک برای فارنژیت عفونی است. در ادامه این مقاله اطلاعات بیشتری درباره عفونت گلو که در بخش بیماری های گوش،حلق و بینی از موزیک دان می باشد کسب کنید.

حقایقی درباره عفونت گلو

حدود ۹۰ درصد عفونت گلو ناشی از ویروس است. اگرچه افرادی که آنفولانزا (آنفلوانزا)، آنفولانزای سرماخوردگی (تبخال دهان یا کام نرم) یا مونونوکلئوز عفونی نیز دارند، معمولاً گلودرد دارند، اما این عفونت های ویروسی علاوه بر درد گلو معمولاً باعث بروز علائم سرایت کننده نیز می شوند. قسمت های مختلفی از گلو شما در اثر عفونت باکتریایی، ویروس یا استنشاق مواد سمی مانند دود تنباکو، می تواند درد را تجربه کند. فارنژیت و لارنژیت دو نوع متداول گلودرد است که به نام قسمتهای التهاب گلو (به ترتیب حلق و حنجره) نامیده می شوند.

عفونت گلو

علائم گلودرد شامل درد همراه با بلع برای فارنژیت و صدای خشن هنگام وجود لارنژیت است. ویروس های سرماخوردگی باعث ایجاد سرفه و آبریزش بینی بیشتر از گلو استرپ می شوند. شما اغلب می توانید با غرغره کردن آب نمک گرم و استفاده از مسکن های بدون نسخه، این علائم را درمان کنید. در بیشتر افرادی که سالم هستند، فارنژیت ویروسی ساده دوام چندانی ندارد، به خودی خود از بین می رود و عوارض طولانی مدت ایجاد نمی کند، اگرچه ناراحتی کوتاه مدت می تواند قابل توجه باشد. در موارد فارنژیت عفونی که ویروسی نیستند، علت آن تقریباً همیشه یک باکتری است – معمولاً یک گروه A استرپتوکوک بتا همولیتیک A، که باعث می شود آنچه که معمولاً به آن گلو استرپ می گویند. مانند فارنژیت ویروسی، می تواند به سرعت و به راحتی در یک جامعه گسترش یابد، به خصوص در اواخر زمستان و اوایل بهار.

در مناطقی که تابستان های گرم و زمستان های خنک دارد، فارنژیت ویروسی به طور معمول در طول زمستان و اوایل بهار افزایش می یابد. این زمانی است که افراد بیشتر در اتاقهای با تهویه نامناسب در کنار هم قرار می گیرند. ویروس های ایجاد کننده فارنژیت به راحتی پخش می شوند. ویروس ها می توانند با آویزان شدن به قطرات سرفه و عطسه از طریق هوا پخش شوند. آنها به دست هایی که در معرض مایعات از بینی یا دهان بیمار قرار گرفته است، می چسبند.

با وجود این، برخلاف اکثر اشکالات فارنژیت ویروسی، گلو استرپت شده درمان نشده می تواند منجر به عوارض جدی شود، مانند گلومرولونفریت (یک بیماری کلیوی) و تب روماتیسمی (یک بیماری بالقوه جدی که می تواند به دریچه های قلب آسیب برساند). یک عفونت استرپ نیز امکان گسترش در بدن را دارد و باعث ایجاد جیب چرک (آبسه) در لوزه ها و در بافت نرم اطراف گلو می شود.

اگر فکر می کنید عفونت گلو ناشی از عفونت باکتریایی دارید، باید با پزشک تماس بگیرید. علائم بیماری عفونت گلو ناشی از باکتریهایی مانند استرپ شامل درد شدید گلو بدون وجود سرفه، تب بالای ۱۰۱ F، سردرد یا استفراغ است. اگر اخیراً با کسی که مبتلا به گلو استرپس شده است در تماس بوده اید باید به پزشک معالج خود مراجعه کنید.

عفونت گلو معمولاً برای محل آناتومیکی که در آن دیده می شود نامگذاری شده است. حلق، ناحیه گلو به طور مستقیم در پشت دهان و کام نرم، یک گذرگاه مشترک برای غذا، مایعات و هوا است. بلع با اطمینان مواد جامد و مایعات را از طریق مری به معده منتقل می کند. فارنژیت درد و التهاب حلق است. تونسیلیت به طور معمول شامل التهاب لوزه ها (لوزه ها در دو طرف پایه زبان قرار دارند) است.

حنجره، قسمت بالای لوله تنفسی شما (نای) از عملکرد مهمی برخوردار است. اجازه عبور هوا به داخل و خارج از ریه ها (از طریق نای) را می دهد اما ورود مواد جامد و مایعات را مهار می کند. تولید صدا در تارهای صوتی یک کار جانبی مهم حنجره است. لارنژیت درد و التهاب حنجره است (که اغلب با صدای خشن همراه است). كروپ نوعی لارنژیت در كودكان است (معمولاً با سرفه در مواقع استنشاق هوا همراه است).

اپیگلوتیت نوعی نادر از گلودرد است که التهاب اپیگلوت است (یک ساختار نیمه قطبی نیمه بزرگ در هنگام باز شدن حنجره که آن را از پایه زبان جدا می کند). این نوع از مشکل گلودرد در کودکان بیشتر دیده می شود و اضطراری است زیرا ممکن است مجاری هوایی به سرعت مسدود شود.

عفونت گلو

علائم و نشانه های عفونت گلو

علائم گلودرد می تواند علائم عمومی باشد که در بدن مشاهده می شود مانند تب، سردرد، حالت تهوع و ضعف. اینها ممکن است با عفونت ویروسی یا باکتریایی همراه باشند. علائم اختصاصی برای گلو شامل درد همراه با بلع برای فارنژیت و صدای خشن در هنگام وجود لارنژیت است. ویروس های سرماخوردگی باعث ایجاد سرفه و آبریزش بینی بیشتر از گلو استرپ می شوند. علائم گلودرد شامل موارد زیر است:

  • چرک روی سطح لوزه ها (ممکن است باکتری یا ویروس اتفاق بیفتد)
  • قرمزی oropharynx (حلق که هر چند در دهان مشاهده می شود)
  • غده های لنفاوی متورم و التهابی در گردن
  • تنفس دشوار (استنشاق هنگام عبور از حلق یا حنجره برای یک جریان معمولی هوا خیلی باریک می شود).
  • وزیکول ها (حباب های مایع روی پایه قرمز) در حفره دهان یا oropharynx ممکن است وجود ویروس Coxsackie یا ویروس تبخال سیمپلکس را نشان دهد.

دو سوم افراد مبتلا به استرپ،فقط قرمزی دارند و بدون چرکی روی لوزه ها هستند.

علل عفونت گلو

ویروس هایی که باعث سرماخوردگی و آنفولانزا می شوند بیشتر گلودرد را ایجاد می کنند. در اغلب موارد، عفونت های باکتریایی باعث گلودرد می شوند.

عفونت های ویروسی

بیماری های ویروسی که باعث عفونت گلو می شوند عبارتند از:

  • سرماخوردگی
  • آنفولانزا (آنفلوانزا)
  • مونو (مونونوکلئوز)
  • سرخک
  • ابله مرغان
  • كروپ – يك بيماري شايع در كودكان است كه با يك سرفه خشن همراه است
  • سرفه بزرگ (سیاه سرفه)

عفونت های باکتریایی

تعدادی از عفونت های باکتریایی می توانند باعث گلودرد شوند. شایع ترین آن استرپتوکوک پیوژنز (گروه A استرپتوکوک) است که باعث گلودرد می شود.

عفونت گلو

علل دیگر عفونت گلو

سایر دلایل عفونت گلو شامل موارد زیر است:

آلرژی

حساسیت به شوره سر، گرد و غبار و گرده می تواند باعث گلودرد شود. این مشکل ممکن است با قطره پس از باران بیشتر شود، که می تواند گلو را تحریک و التهاب ایجاد کند.

خشکی

هوای خشک داخلی باعث می شود گلوی شما خشن و خراشیده شود. تنفس از طریق دهان – اغلب به دلیل احتقان مزمن بینی – همچنین می تواند باعث گلو درد و خشکی شود.

مضرات

آلودگی هوا در فضای باز و آلودگی داخل خانه مانند دود تنباکو یا مواد شیمیایی می تواند باعث گلودرد مزمن شود. جویدن تنباکو، نوشیدن الکل و خوردن غذاهای تند نیز می تواند گلو را تحریک کند.

فشار عضلانی

می توانید با فریاد زدن، بلند صحبت کردن یا صحبت کردن برای مدت طولانی و بدون استراحت، به ماهیچه های خود در گلو فشار وارد کنید.

بیماری رفلاکس معده (GERD)

GERD نوعی اختلال دستگاه گوارش است که در آن اسیدهای معده به لوله غذایی (مری) منتقل می شود.

علائم یا نشانه های دیگر ممکن است شامل سوزش سر دل، کوفتگی، تغییر مجدد محتوای معده و احساس یک توده در گلو شما باشد.

عفونت HIV

عفونت گلو و سایر علائم شبه آنفلوانزا گاهی اوقات پس از ابتلا به HIV ظاهر می شود. همچنین، فردی که به HIV مثبت است ممکن است به دلیل عفونت قارچی به نام برفک دهانی یا به دلیل عفونت ویروسی به نام سیتومگگالوویروس (CMV) دچار گلودرد مزمن یا عود کننده شود، که در افرادی که دارای سیستم ایمنی پایینی هستند می تواند جدی باشد.

تومورهای سرطانی گلو، زبان یا جعبه صوتی (حنجره) می تواند باعث گلودرد شود. علائم یا نشانه های دیگر ممکن است شامل خشکی، مشکل در بلع، تنفس پر سر و صدا، توده در گردن و خون در بزاق یا خلط باشد. به ندرت، ناحیه آلوده ای از بافت (آبسه) در گلو یا تورم غضروف کوچک “درب” که لوله خنک کننده را پوشش می دهد (اپیگلوتیت) می تواند باعث گلودرد شود. هر دو می توانند راه هوایی را مسدود کنند و مراجعه به پزشک لازم باشد.

عفونت گلو

عوامل خطر عفونت گلو

اگرچه هر کسی می تواند دچار گلودرد شود، برخی از عوامل شما را مستعدتر می کند، از جمله:

  • سن. کودکان و نوجوانان به احتمال زیاد دچار گلودرد می شوند. کودکان ۳ تا ۱۵ ساله نیز احتمال ابتلا به گلودرد استرپ، شایع ترین عفونت باکتریایی مرتبط با عفونت گلو است.
  • قرار گرفتن در معرض دود تنباکو. سیگار کشیدن و دود دست دوم می تواند گلو را تحریک کند. استفاده از محصولات دخانی نیز خطر ابتلا به سرطان دهان، گلو و حنجره را افزایش می دهد.
  • آلرژی. آلرژی های فصلی یا واکنش های حساسیتی مداوم به گرد و غبار، ها یا حیوانات اهلی و حیوان خانگی باعث ایجاد عفونت گلو می شوند.
  • قرار گرفتن در معرض مواد محرک شیمیایی. ذرات موجود در هوا از سوختن سوخت های فسیلی و مواد شیمیایی رایج خانگی می توانند باعث تحریک گلو شوند.
  • عفونت های مزمن یا مکرر سینوس. تخلیه بینی شما می تواند گلو شما را تحریک کند یا عفونت را گسترش دهد.
  • یک چهارم پایانی. عفونت های ویروسی و باکتریایی در هر مکانی که افراد جمع می شوند، چه در مراکز مراقبت از کودک، چه در کلاس ها، در مطب ها یا در هواپیما، به راحتی گسترش می یابد.
  • ایمنی ضعیف. اگر مقاومت شما کم باشد، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت ها هستید. علل شایع ایمنی کاهش یافته شامل HIV، دیابت، درمان با استروئیدها یا داروهای شیمی درمانی، استرس، خستگی و رژیم غذایی ضعیف است.

تشخیص عفونت گلو

تاریخچه و معاینه جسمی مهمترین ابزار تشخیص هستند. وقتی مشکوک به اپیگلوتیت یا گاهی اوقات کروپ است، ممکن است اشعه X گردن مفید باشد. شمارش خون و آزمایش آنتی بادی ممکن است مفید باشد که به عنوان مونونوکلئوز تشخیص داده شود. سواب گلو برای بررسی عفونت گلو استرپتوپک (گلو استرپو نامی رایج برای فارنژیت استرپتوکوکی است) در موارد منتخب مفید است. آزمایش به اصطلاح “جریان سریع” گاهی غیرقابل اعتماد است، با این حال، اغلب پزشک آنتی بیوتیک ها را بر اساس تاریخ و معاینه به تنهایی تجویز می کند. کشت گلو یک آزمایش قابل اطمینان تر است، اما به دست آوردن نتایج ۲۴ ساعت طول می کشد. درمان با آنتی بیوتیک ها می توانند به صورت تاخیری آغاز شوند یا در صورت شروع بر اساس این نتیجه نهایی، قطع شوند.

عفونت گلو

معاینه بدنی

اگر علائم بیماری فارنژیت را تجربه کرده اید، پزشک معالجه گلو را بررسی می کند. آنها هرگونه لکه های سفید، خاکستری و تورم و قرمزی را بررسی می کنند. همچنین ممکن است پزشک در گوش و بینی شما نگاه کند. برای بررسی گره های لنفاوی متورم، طرفین گردن شما را لمس می کنند.

نمونه برداری از گلو

اگر پزشک شما مشکوک باشد که شما به این بیماری مبتلا هستید، احتمالاً نمونه برداری می کند. این شامل استفاده از سواب پنبه ای برای گرفتن نمونه ای از ترشحات از گلو است. بیشتر پزشکان قادر به انجام تست استریپ سریع در مطب هستند. در صورت مثبت بودن تست استرپتوکوک، این آزمایش طی چند دقیقه به پزشک اطلاع می دهد. در بعضی موارد، سواب برای آزمایش بیشتر به آزمایشگاه فرستاده می شود و نتایج حداقل برای ۲۴ ساعت در دسترس نیست.

آزمایش خون

اگر پزشک شما به علت دیگری از ابتلا به فارنژیت شما مشکوک باشد، ممکن است دستور خون دهد. نمونه کوچکی از خون از بازو یا دست شما گرفته شده و برای آزمایش به آزمایشگاه فرستاده می شود. این آزمایش می تواند تعیین کند که آیا شما مونونوکلئوز دارید یا خیر. ممکن است یک آزمایش کامل برای شمارش خون (CBC) انجام شود تا مشخص شود که آیا نوع دیگری از عفونت دارید.

درمان خانگی گلو درد

مدت زمان عفونت گلو

مدت زمان عفونت گلو به علت آن بستگی دارد. اگر علت تحریک مداوم مانند استنشاق دود سیگار یا ماده سمی دیگر باشد، عفونت گلو تا زمانی که قرار گرفتن در معرض عامل متخلف باشد می تواند دوام داشته باشد. با شروع درمان مناسب با آنتی بیوتیک، عفونتهای باکتریایی مانند گلوگاه استریپت بهبود می یابند. ویروس هایی مانند سرماخوردگی معمولاً گلودرد ایجاد می کنند که از چند روز تا یک هفته یا بیشتر ادامه می یابد. عفونت گلو مونونوکلئوز عفونی می تواند طولانی تر از سرماخوردگی باشد.

مراقبت های پزشکی از عفونت گلو

چه موقع برای عقونت گلو با پزشک تماس بگیریم

وقتی شرایط زیر به احتمال عفونت باکتریایی اشاره دارد، فرد مبتلا باید به پزشک مراجعه کند.

  • عفونت گلو شدید بدون وجود سرفه
  • تب بیش از ۱۰۱ درجه فارنهایت (۳۸٫۳ درجه سانتیگراد)
  • سردرد همراه با درد شکم یا استفراغ
  • یکی دیگر از اعضای خانواده یا نزدیکان او اخیراً با گلو استرپک تشخیص داده شده است

اگر به نظر می رسد فرد دچار کمبود آب بدن (خشکی دهان، آبریزش چشم ،ضعف شدید یا کاهش میزان ادرار) می باشد، در صورت نیاز فوری به پزشک مراجعه می شود. علائم کم آبی در بزرگسالان ممکن است با علائم کمبود آب بدن در کودکان متفاوت باشد. اگر درد توسط داروی بدون نسخه تسکین نمی یابد، یا اگر فرد به دلیل درد نمی تواند بخوابد، با یک متخصص مراقبت های بهداشتی تماس بگیرید.

چه موقع برای عقونت گلو باید به بیمارستان برویم

اگر بلع به اندازه کافی صدمه دیده باشد که توانایی آن کاهش یابد، فرد مبتلا باید به اورژانس بیمارستان مراجعه کند. تنفس دشوار از عفونت گلو نیز می تواند نشانه بیماری جدی تر باشد. کم آبی قابل توجه بدن با عدم توانایی نوشیدن مایعات معمولاً در بیمارستان درمان می شود. ز آنجا که مطب پزشک در توانایی آنها برای درمان شرایط جدی در مطب و یا مراجعه فوری به افراد متفاوت است، ممکن است فرد بخواهد با پزشک خود تماس بگیرد تا در مورد اینکه آیا وی به مطب بیاید یا به بخش اورژانس مراجعه کند. به خاطر داشته باشید كه مراكز مراقبتهای ویژه معمولاً از نظر كیفیت برای درمان شرایط جدی مجهز هستند و ممكن است به سرعت بیمار را با آمبولانس به بخش اورژانس بفرستند.

درمان عفونت گلو

درمان گلودرد بستگی به علت دقیق آن دارد. آنتی بیوتیک ها می توانند عفونت های باکتریایی را درمان کنند اما در عفونت های ویروسی مؤثر نیستند. هیچ درمانی برای گلودردهای ناشی از عفونتهای ویروسی وجود ندارد، و مراقبتهای حمایتی معمولاً همان چیزی است که لازم است. افراد مبتلا به اپیگلوتیت معمولاً به آنتی بیوتیک IV و بستری در بیمارستان نیاز دارند. تعداد معدودی از افراد ممکن است به کمک تنفس (لوله گذاری) نیاز داشته باشند.

عفونت گلو

داروهای خانگی برای عفونت گلو

اگر گلودرد دارید، درمان درد اغلب اولویت شماره یک است. برخی از این روش های درمانی خانگی و اقدامات مراقبت از خود ممکن است به کاهش درد ناشی از گلودرد کمک کند.

  • غرغره کردن با آب نمک گاهی مفید است. (فرد ممکن است سعی کند نمک را با آب گرم مخلوط و غرغره کند.)
  • اگرچه ممکن است روی معده تاثیر نامطلوبی داشته باشد ، اما NSAID ها (داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپیرین، ایبوپروفن و ناپروکسن) اغلب تسکین دهنده درد نسبت به استامینوفن (تایلنول) هستند.
  • نوشیدن مایعات فراوان بسیار مهم است.
  • تب می تواند نیاز مایعات را افزایش دهد و بلع دردناک می تواند میزان مصرف مایعات را کاهش دهد.
  • هنگامی که نوشیدن فرد دشوار است، نیاز بدن به مایعات از طریق استراحت و کاهش هرگونه تب بسیار مهم است.
  • درمان درد می تواند به افزایش مصرف مایعات کمک کند.
  • مایعات باکیفیت مانند آبگوشت سوپ (جایگزین غرغره نمک و آب) و محلول های حاوی قند را انتخاب کنید (آنها به بدن کمک می کنند تا مایعات با سرعت بیشتری جذب شود).
  • از مصرف کافئین خودداری کنید زیرا این امر می تواند باعث از بین رفتن آب بدن شود.
  • خواب بیشتر باعث بهبودی سریعتر می شود، به خصوص اگر علت ویروس باشد. Malaise (یک احساس کلی بیماری) نیاز بدن برای استراحت است.

داروهای عفونت گلو

احتمالاً علائم گلودرد را در طول زندگی تجربه کرده اید. خارش و سوزش اصلا جالب نیست، به ویژه اگر همراه با علائم دیگر سرماخوردگی یا ویروس جدی تر باشد. عفونت گلو می تواند کاملاً دردناک باشد. با این وجود، در بیشتر موارد، می توانید بدون مراجعه سریع به پزشک، تسکین پیدا کنید. در اینجا ده روش برای درمان وقتی که یک گلودرد ایجاد می شود وجود دارد:

  • غرغره آب شور
  • کاهش درد بدون نسخه (OTC)
  • عسل
  • اسپری اکیناسه / مریم گلی
  • هیدراتاسیون
  • رطوبت ساز
  • دوش بخار
  • بالا گرفتن سر
  • آنتی بیوتیک ها

عفونت گلو

غرغره کردن با آب نمک

غرغره کردن با آب نمک گرم می تواند به تسکین گلو کمک کند. نمک مخاط را از بافت متورم و ملتهب شما بیرون می آورد و به تسکین ناراحتی کمک می کند. ترکیب ۱/۴ تا ۱/۲ قاشق چایخوری نمک را با ۴ تا ۸ اونس آب گرم ترکیب می کنید. هم بزنید تا نمک حل شود. سپس با آن به مدت چند ثانیه غرغره کنید و آن را تف کنید. هر روز چندین بار غرغره نمک را تکرار کنید.

مکیدن

برخی از داروهای لوزه بدون نسخه (OTC) حاوی منتول، ماده ای هستند که می توانند به آرامی بافت گلو را بی حس کنند. این می تواند به طور موقت از احساس سوزش و درد بکاهد. آب نبات ها نیز می توانند همین اثر را داشته باشند. آب نبات باعث افزایش تولید بزاق شما می شود و به روان شدن گلو کمک می کند. با این حال، آب نبات تا زمانی که لوزه های ملتهب را تسکین ندهند، عفونت گلو شما را تسکین نمی دهند، و ممکن است به زودی دوباره احساس نیاز به تسکین کننده کنید. از دادن آبنبات به کودکان خردسال خودداری کنید. زیرا خطر خفگی وجود دارد.

امداد درد OTC را امتحان کنید

براساس مراکز کنترل بیماری و پیشگیری از منبع معتبر، ویروس ها بیشترین گلودرد را ایجاد می کنند. ویروس ها را نمی توان با آنتی بیوتیک ها درمان کرد، و تنها باکتری ها را می توان از بین می برد. درعوض، ویروس باید مسیر خود را در بدن شما طی کند. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی OTC (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil ، Motrin IB) یا ناپروکسن (Aleve) می توانند التهاب و تورم در گلو شما را کاهش دهند. آنها همچنین می توانند درد یا خارش را از بین ببرند. امروز در Amazon.com Advil یا Aleve خریداری کنید »

از یک قطره عسل لذت ببرید

چای گرم و شیرین شده با عسل می تواند به تسکین گلو تحریک شده شما کمک کند. چای همچنین به بدن شما آبرسانی می کند، که این یکی دیگر از اقدامات مهم در درمان عفونت گلو است. شما ممکن است انتخاب یک چای سبز را که به عنوان یک ضد ، ضد درد، و منبع غنی از آنتی اکسیدان ها مفید است، در نظر داشته باشد، که به کاهش التهاب کمک می کند. عسل فواید دیگری نیز دارد. تحقیقات نشان می دهد که این ماده مؤثر تسکین دهنده سرفه است و همچنین همراه با داروهای ضد سرفه OTC موثر است.

اسپری اکیناسه و مریم گلی را امتحان کنید

از چند اسپریتز اسپری حاوی ترکیبی از اکیناسه و مریم گلی استفاده کنید. یک مطالعه در مجله اروپایی تحقیقات پزشکی معتبر، معتقد است که این گیاه دارویی عفونت گلو و همچنین اسپری های آن تسکین دهنده گلو هستند. آب کافی دریافت کنید. هیدراته ماندن قسمت مهمی از درمان عفونت گلو است. هنگامی که دچار کمبود آب می شوید بدن نمی تواند به اندازه کافی بزاق و مخاط ایجاد کند تا گلو شما به طور طبیعی نرم شود. این امر تورم و التهاب را بدتر می کند. آب همانند چای های گرم یا سوپ های گرم نیز انتخاب خوبی است. با این حال، چای داغ یا سوپ داغ ممکن است گلو شما را بسوزاند و مشکل را بدتر کند. از مصرف کافئین و الکل که می تواند بیشتر گلوی شما را خشک کند، خودداری کنید.

از رطوبت ساز استفاده کنید

تنفس در هوای مرطوب می تواند به تسکین بافت متورم در بینی و گلو شما کمک کند. یک مرطوب کننده غبار سرد را روشن کنید تا میزان رطوبت اتاق شما بیشتر شود. در اکثر داروخانه های می توانید دستگاه مرطوب کننده خریداری کنید.

به خودتان بخار دهید

اگر رطوبت ساز ندارید، می توانید از هوای مرطوب استفاده کنید. برای کمک به کاهش تورم و تسکین درد گلودرد از تنفس بخار استفاده کنید. همچنین می توانید با جاری کردن آب بسیار گرم درون سینک بخار ایجاد کنید. یک حوله را روی سر خود بکشید و به سینک تکیه دهید تا در بخار نفس بکشد. برای چند دقیقه نفس عمیق بکشید و در صورت لزوم تکرار کنید تا عفونت گلو خود را کاهش دهد. ممکن است ۳۰ دقیقه جوشاندن مقداری آب در ظرفی روی اجاق گاز باشد تا رطوبت خانه شما بیشتر شود. یک قاشق غذاخوری پماد منتول مانند Vicko VapoRub را به آب در حال جوش اضافه کنید تا هوا با رایحه های معطر دریافت کنید.

سر خود را بلند کنید

هنگامی که احتقان همراه با عفونت گلو دارید،یک بالش اضافی را زیر سر خود قرار دهید. ارتفاع اضافی به شما کمک می کند تا راحت تر نفس بکشید. با برطرف شدن احتقان خود، مجبور نخواهید شد که دهان خود را باز کنید، که می تواند گلو شما را خشک کند و باعث صدمه بیشتر آن شود.

دریافت نسخه

ویروس ها بیشتر گلودرد را ایجاد می کنند، اما بعضی اوقات مقصر این بیماری می تواند باکتری هایی مانند استرپتوکوک باشد که باعث ایجاد گلودرد می شود. اگر گلودرد شما از بین نمی رود یا بدتر می شود، یا تب دارید،به پزشک خود مراجعه کنید تا آزمایش استرپ را انجام دهد. ممکن است به آنتی بیوتیک احتیاج داشته باشید.

اگر پزشک شما آنتی بیوتیک تجویز کرده است، کل دوره را تمام کنید. مصرف دارو را متوقف نکنید، حتی اگر علائم شما از بین رفته و احساس بهتری می کنید. متوقف کردن آنتی بیوتیک می تواند برخی از باکتری ها را باقی بگذارد تا شما را مجدداً آلوده کند، و این باکتری های زنده مانده ممکن است دیگر به آنتی بیوتیک پاسخ ندهند.

عفونت گلو

عفونت گلو در کودکان

عفونت گلو یک بیماری شایع در دوران کودکی است. آنها اغلب در اثر ویروس ها ایجاد می شوند و در چهار یا پنج روز بهبود می یابند. اگر کودک شما تب ۱۰۱ درجه فارنهایت (۳۸٫۳ درجه سانتیگراد) یا بالاتر دارد، به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید. تب می تواند نشانه ای از گلو استرپت باشد. از آنجا که استرپ ناشی از باکتری ها است، باید با آنتی بیوتیک درمان شود. می توانید گلودرد کودک را با داروهایی مانند استامینوفن (Tylenol کودکان) یا ایبوپروفن (مشاوره کودکان ، Motrin کودکان) تسکین دهید. کافی است ابتدا کودک زیر شش ماه خود را به پزشک متخصص اطفال برسانید تا او را معاینه کند. به دلیل خطر ابتلا به یک بیماری نادر اما جدی به نام سندرم ریه، آسپیرین (بافرین) را به کودکان کمتر از ۱۸ سال ندهید.

در اینجا چند روش دیگر برای تسکین درد گلو فرزند شما وجود دارد:

  • ۱/۴ تا ۱/۲ قاشق چایخوری نمک و ۸ اونس آب گرم را مخلوط کنید و فرزندتان آن را غرغره کند. بچه های بالای ۶ سال معمولاً به اندازه کافی بزرگ هستند که بدون بلع غرغره کنند.
  • مایعات گرم مانند آبگوشت مرغ یا چای به کودک خود بدهید. بچه های بالای یک سال می توانند از کمی عسل مخلوط شده در چای برای تسکین گلو خود استفاده کنند.
  • بگذارید فرزند شما مانند سرماخوردگی، چیز سرد بخورد.

از استفاده از اسپری های گلودرد بر روی کودکان خودداری کنید. این محصولات حاوی بنزوکائین بی حسی (Anbesol) هستند که می توانند در بعضی از کودکان واکنش آلرژیک ایجاد کنند.

چه زمانی برای عفونت گلو به پزشک مراجعه کنید

لازم نیست عفونت گلو را تحمل کنید. بسیاری از درمان های OTC و داروهای خانگی می توانند به شما کمک کنند تا از درد و ناراحتی رهایی پیدا کنید. اگر درد بهبود نمی یابد، به پزشک مراجعه کنید. همچنین اگر علائم زیر را دارید به پزشک مراجعه کنید:

  • هنگام بلع درد شدید دارید
  • تب شدید ایجاد کنید
  • حالت تهوع یا استفراغ دارید

عفونت گلو

درمان پزشکی برای عفونت گلو

مراقبت از عفونت گلو شامل معالجه درد، کمبود آب بدن یا مشکل در تنفس است (مشکلات مجاری هوایی با کروپ یا اپیگلوتیت همراه است).

  • آنتی بیوتیک ها
  • وقتی ویروس عامل عفونت گلو است، آنتی بیوتیک ها مفید نیستند.
  • بعضی اوقات تشخیص اینکه علت ویروسی یا باکتریایی است دشوار است، بنابراین ممکن است آنتی بیوتیک به عنوان یک احتیاط تجویز شود. به توصیه پزشک خود مبنی بر نیاز به آنتی بیوتیک اعتماد کنید.
  • آنتی بیوتیک ها به طور متوسط ​​تنها در ۱٫۵ روز گلودرد را از بین می برند.
  • آنتی بیوتیک ها در جلوگیری از تب روماتیسمی مفید هستند (یک عارضه غیر شایع اما شدید عفونت استرپتوکوکی، که ممکن است باعث التهاب شدید عضلات قلب و دریچه های قلب شود).
  • کورتیکواستروئیدها می توانند در معالجه چند نوع انتخاب گلودرد مفید باشند. اگرچه آنها عملکرد سیستم ایمنی را مختل می کنند، اما اثر ضد التهابی می تواند بسیار مفید باشد. آنها بیشتر در موارد ابتلا به لوزه های شدید، صرع و یا در موارد کروپ استفاده می شود.

روش های دیگر برای درمان عفونت گلو

مانند سایر بیماری ها، اگر فردی با وجود درمان بدتر شود باید با پزشک معالج تماس بگیرید. گاهی اوقات تعیین اینکه آیا یک وضعیت به دلیل طبیعی بودن بیماری بدتر شده است یا به دلیل عارضه جانبی دارویی که بیمار مصرف می کند می تواند مشکل باشد. (به عنوان مثال، هم عفونت باعث گلودرد و هم واکنش به دارو می تواند باعث حالت تهوع شود.)

جراحی عفونت گلو

در موارد نادر نیاز به جراحی آبسه پشت لوزه (آبسه پیریتونسیل) یا بین ستون فقرات و حلق (آبسه خلفی) است. تونسیلکتومی یا برداشتن جراحی لوزه ها گاهی اوقات برای لوزه ها نشان داده می شود که اغلب (یک بار در ماه) برمی گردد و یا باعث تنفس یا مشکلات خواب می شود.

عفونت گلو

عفونت گلو در بارداری

زنان باردار که دچار عفونت گلو می شوند هنوز هم می توانند این بیماری را درمان کنند. بیماری های ویروسی فقط نیاز به درمان حمایتی دارند و داروهای خانگی و مراحل مراقبت از خود (در بالا توضیح داده شده) به طور کلی در بارداری ایمن هستند. در صورت لزوم با پزشک خود در مورد انتخاب صحیح برای داروهای درد صحبت کنید. برخی از آنتی بیوتیک ها برای زنان باردار بی خطر هستند. اگر شما یک عفونت باکتریایی دارید، پزشک می تواند آنتی بیوتیک هایی را که ثابت شده برای مادر و نوزاد بی خطر است، تجویز کند. بسیار مهم است که از درمان عفونت باکتریایی خودداری کنید. در صورت عدم درمان، عفونت ممکن است عوارض جدی ایجاد کند.

جلوگیری از عفونت گلو

جلوگیری از تماس نزدیک با افراد بیمار می تواند به فرد در جلوگیری از ابتلا به عفونت گلو کمک کند. به نظر می رسد ویروس های سرماخوردگی نسبت به عفونت های استرپتوکوکی به آسانی منتقل می شوند. فقط برخی از اعضای خانواده در معرض استرپتوکوک دچار گلو استرپت می شوند. معمولاً فرد مبتلا به گلو استرپت ظرف ۲۴ ساعت پس از اولین دوز آنتی بیوتیک درمان می شود. دوره نقاهت (مدت زمان قرار گرفتن در معرض میکروبهای استرپ تا شروع بیماری) معمولاً ۲-۵ روز است. کودکان باید در دوره های عفونی در خانه بمانند و به مدرسه نروند.

هوشیاری در مورد شستشوی دست بهترین راه برای جلوگیری از هر نوع عفونت است. ویروس های زیادی با آلودگی سطوح مشترک قابل انتقال هستند. این مهم است که به کودکان اهمیت شستشوی دست با استفاده از صابون و آب و یا ضدعفونی کننده دستی را یاد دهید. جلوگیری از اشتراک وسایل آشامیدنی و سایر وسایل شخصی نیز می تواند یک اقدام پیشگیرانه مؤثر باشد.

عفونت گلو

پیش آگاهی برای عقونت گلو چیست؟

فقط در موارد بسیار نادر به دلیل شرایط جدی گلودرد وجود دارد. اگرچه نادر است، عوارض گلو استرپت مانند تب روماتیسمی، گلومرولونفریت پس از استرپتوکوکی و اپیگلوتیت می تواند باعث بیماری جدی یا مرگ شود.

عوارض عفونت گلو

به ندرت، عفونت های باکتریایی گلو ممکن است منجر به عوارضی از جمله تشکیل آبسه و گسترش عفونت شود. تب روماتیسمی (وضعیتی که می تواند باعث آسیب به قلب، اعصاب، پوست و مفاصل شود) و گلومرولونفریت poststreptococcal (نوعی التهاب کلیه) از عوارض نادر گلو‌ی استرپ شده درمان نشده است.


عملکرد غدد تحت فکی چیست؟ جراحی غدد تحت فکی به چه صورت می باشد؟ جراحی غدد تحت فکی بزاقی را به علت التهاب غدد بزاقی، سنگ غدد بزاقی یا تومور گردن خوش خیم بر می دارند. گاهی با استفاده از سیالاندوسکوپی این روش را انجام می دهند. مهم ترین نگرانی های بیماران از این جراحی زخم های حاصل از جراحی، آسیب به آرواره زیرین و آسیب به عصب های زبانی و زیر زبانی هستند. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره عملکرد غدد تحت فکی و جراحی مشکلات غدد تحت فکی ادامه این مقاله از بخش بیماری ها و گوش،حلق و بینی موزیک دان را مطالعه نمایید.

غدد تحت فکی بزاقی چیست؟

غدد تحت فکی بزاقی غده بزاقی ای است که تقریبا اندازه یک آلو است و دقیقا در زیر فک قرار گرفته. بزاق از طریق لوله ای که درون دهان در زیر زبان قرار دارد عبور می کند. دلیل اصلی برداشتن این غده این است که گاهی این لوله به علت عفونت مجرای بزاق مسدود می شود. مسدود شدن این مجاری گاهی به علت وجود سنگ اتفاق می افتد.

غدد تحت فکی بزاقی

این غده یکی از سه نوع غده بزاقی است که بزاق دهان را تولید می کنند. دو نوع دیگر غده بزاقی وجود دارند که شامل غدد بزاقی بناگوشی و زیر زبانی هستند. بزاق نقشی اساسی در جویدن مواد غذایی، هضم آن ها و پیشگیری از پوسیدگی دندان ها ایفا می کند. به مشکل برخوردن عملکرد غدد بزاقی سبب تاثیرات منفی روی سلامت دهان و دندان فرد می شود.

آناتومی غدد تحت فکی بزاقی

غدد تحت فکی بزاقی شامل اجزای دهانی و گردنی است. ماهیچه آسیالامی یا عضله میلوهیوئید قسمت دهانی و گردنی این غده را از هم جدا می کند. غدد تحت فکی بزاقی دقیقا در مثلث تحت فکی قرار دارد. قسمت گردنی این غده در ماهیچه پوستی گردن یا عضله پلاتیسما قرار دارد و توسط فاسیای گردن در محفظه ای قرار گرفته است. عضله میلوهیوئید نام یک جفت از عضلات گردن است که سطح صافی دارند. این عضلات در هر سمت از استخوان فک پایین به استخوان لامی متصل می ‌شوند. عضله میلوهیوئید هنگام جراحی غدد تحت فکی بزاقی اهمیت بسیاری دارد چون قسمت پایین دهان را تشکیل می دهد و قسمت گردنی و دهانی غدد تحت فکی را از هم جدا می کند.

عملکرد غدد بزاقی تحت فکی

غدد تحت فکی بزاقی و سایر غدد بزاقی برای بهبود عملکرد دهان و دندان مهم هستند. بزاق آنزیم هایی دارد که قبل از ورود مواد غذایی به معده آن ها را به تکه های کوچک تر تقسیم می کند و با مرطوب کردن مواد غذایی حرکت آن ها در مری را آسان تر کند. علاوه بر این، بزاق شامل مواد معدنی ای است که میزان اسیدهای خطرناکی که در دهان هستند را کاهش می دهد. بدون بزاق، اسید ممکن است مینای دندان را از بین ببرد و سبب پوسیدگی دندان ها شود.

مشکلات عملکرد غدد تحت فکی

گاهی غدد بزاقی تحت فکی متورم و بزرگ می شوند و باعث اذیت شدن فرد می شوند، در این صورت بیمار باید برای معاینه به پزشک مراجعه کند. همان طور که قبلا هم گفته شد، بزرگ شدن این غدد می تواند به علت وجود سنگ اتفاق بیفتد. وجود سنگ در این غده مانع از رها شدن بزاق می شود و با درد و تورم همراه است. سنگ جلوی مجرای بزاق را می گیرد و انسداد و درد ناشی از آن با خوردن و آشامیدن بیشتر حس می شود. با مسدود شدن این غده، باکتری ها می توانند رشد کنند و سبب عفونت شوند. عفونت می تواند از غدد بزاقی تحت فکی به غدد لنفاوی مجاور برسد و آن ها را هم تحت تاثیر قرار دهد. سایر عواملی که سبب بزرگ شدن و درد در غدد بزاقی تحت فکی می شوند شامل سندرم اسجوگرن، HIV، دیابت و آرتریت روماتوئید هستند. در صورت بروز تورم و درد در این غدد برای معاینات بیشتر به پزشک مراجعه کنید.

غدد تحت فکی بزاقی

سونوگرافی غدد تحت فکی

غدد تحت فکی بزاقی دومین غده بزاقی بزرگ است که تحت تاثیر بیماری ها و اختلالات گوناگونی قرار می گیرد و دچار عفونت می شود. پس از به مشکل خوردن فرد و مراجعه او به متخصص، پزشک برای بررسی دقیق این غده از سونوگرافی استفاده می کند. آسان و بدون درد بودن سونوگرافی باعث شده که به روشی مناسب برای بررسی دقیق بسیاری ها از بیماری ها تبدیل شود. در دهه های اخیر استفاده از سونوگرافی برای تشخیص اختلالات مربوط به غدد بزاقی تحت فکی استفاده گسترده ای داشته و روز به روز استفاده از آن بیشتر می شود. با کمک این روش می توان محل آسیب و دلیل آن را تشخیص داد. با انجام سونوگرافی برای تشخیص اختلالات مربوط به غدد بزاقی تحت فکی ممکن است اختلالات دیگری نظیر التهاب غدد بزاقی، سنگ غدد بزاقی و سایر اختلالات نیز مشخص شوند.

تومور در غدد تحت فکی

انواع مختلفی از تومورها می توانند روی غدد بزاقی تاثیر منفی بگذارند. این تومور ها می توانند سرطانی (بدخیم) یا غیر سرطانی (خوش خیم) باشند. دو نوع اصلی این تومورها شامل تومور آدنوم پلئومورفیک و تومور وارتین هستند. تومور آدنوم پلئومورفیک بیشتر روی غده بزاقی بناگوشی تاثیر می گذارد. اما می تواند روی غدد تحت فکی بزاقی هم تاثیر بگذارد. این تومور معمولا بدون درد است و به آرامی رشد می کند. تومور آدنوم پلئومورفیک معمولا خوش خیم است و بین زنان رایج تر از مردان است. تومور وارتین نیز توموری خوش خیم است و روی غده بناگوشی تاثیر می گذارد. تومور وارتین می تواند در دو طرف صورت رشد کند و بیشتر مردان را تحت تاثیر قرار می دهد. با این که بیشتر تومورهای غدد بزاقی خوش خیم هستند اما برخی از انواع آن ها بدخیم هستند. تومورهای بدخیم شامل کارسینوم موکواپیدرموئید، کارسینوم آدنوئید سیستیک، آدنوکارسینوما و انواع دیگری از تومورها هستند.

نئوپلاسم غدد تحت فکی بزاقی

حدود ۱۴ درصد از نئوپلاسم (سرطان) غدد بزاقی در غدد بزاقی تحت فکی صورت می گیرند. که از این میزان حدوداً نیمی از آن ها بدخیم هستند. این نکته در تضاد با غدد بزاقی بناگوشی و زیر زبانی است که تنها ۱۰ درصد از سرطان های آن ها بدخیم هستند. بالاتر بودن امکان بدخیم بودن سرطان در غدد بزاقی تحت فکی باعث شده که دقت در بررسی و معاینه آن ها بالاتر برود. برای تشخیص نئوپلاسم غدد بزاقی هم می توان از سونوگرافی استفاده کرد. علاوه بر این استفاده از نمونه برداری سوزنی هم می تواند موثر و مفید باشد.

غدد تحت فکی بزاقی

درمان عفونت غدد تحت فکی بزاقی

معمولا در مواردی که عفونت در غدد بزاقی تحت فکی خفیف است از درمان های خانگی یا دارو استفاده می کنند و نیازی به درمان با جراحی نیست. اما اگر این عفونت خیلی شدید باشد و سبب تورم و درد غیر قابل تحمل شده باشد در آن صورت پزشک جراحی و برداشتن این غده را پیشنهاد می دهد. بسیاری از عفونت های ایجاد شده در غدد بزاقی تحت فکی به خودی خود درمان می شوند و گاهی حتی احتیاج به دارو هم ندارند. بهترین راه برای انتخاب مناسب ترین نوع درمان عفونت غدد بزاقی تحت فکی این است که دلیل بروز عفونت را تشخیص دهیم. برای مثال اگر این عفونت به علت وجود باکتری به وجود آمده باشد پزشک مصرف آنتی بیوتیک را توصیه می کند. معمولا داروی ضد ویروس خاصی وجود ندارد اما با برخی از داروها می توان ویروس هایی مثل تبخال، آنفولانزا و HIV را کنترل کرد. اگر علت بروز عفونت سنگ یا تومور است، در این صورت پزشک برای حل مشکل جراحی را پیشنهاد می دهد. اگر در مجرای بزاق گره یا پیچی به وجود آمده باشد یا این مجرا باریک شده باشد هم پزشک برای جریان یافتن دوباره بزاق، جراحی را پیشنهاد می دهد. اگر علت بروز عفونت آبسه باشد، پزشک باید دنبال راهی برای خشک کردن آبسه باشد. در صورت جواب ندادن داروها ممکن است پزشک دوز دارو یا خود دارو را تغییر دهد.

جراحی غدد تحت فکی چگونه انجام می شود؟

  • غدد تحت فکی با بیهوشی عمومی برداشته می شود. به این معنی که فرد کاملا بیهوش است و چیزی حس نمی کند. این جراحی شامل ایجاد برشی حدود ۲.۵ اینچ در قسمت بالایی گردن درست در زیر فک است. وقتی غده برداشته شد، برش ایجاد شده را با بخیه می بندند. در آخر جراحی لوله کوچکی باید روی پوست و در جای زخم قرار گیرد تا هر گونه خونی که ممکن است جمع شود را خشک کند. این لوله را معمولا صبح روز بعد از جراحی بر می دارند.
  • اگر به خاطر وجود سنگ در این غده عفونت به وجود آمده باشد باید برای برداشتن آن در دهان برشی ایجاد شود.
  • اگر این جراحی از نوع ساده و غیر پیچیده باشد، برداشتن این غده حدود ۱.۵ ساعت زمان می برد. کل زمانی که بیمار باید در اتاق جراحی و ریکاوری باشد حدود ۶ ساعت است. طول زمان جراحی به شدت مشکل بستگی دارد.

غدد تحت فکی بزاقی

مراحل جراحی غدد تحت فکی بزاقی

بیهوشی:

بیهوشی ای که در این جراحی استفاده می شود نباید سبب فلج عضله ای شود. چون در طی این جراحی بررسی حرکات لب پایینی می تواند موثر باشد.

قرار گرفتن:

بیمار را به حالت طاق باز قرار می دهند، در حالی که سر را به سمت مخالف قسمتی که قرار است روی آن جراحی انجام شود قرار می دهند. پوست قسمت بالایی گردن و قسمت پایینی صورت را ضد عفونی می کنند. معمولا پوشاندن و قرار دادن پارچه را جوری تنظیم می کنند که لب پایین، آرواره پایین و قسمت بالای گردن در معرض دید باشند چون قرار است جراحی روی این قسمت ها انجام شود.

برش پوست و پلاتیسما:

برشی افقی روی پوست انجام می دهند که این برش باید حداقل ۳ سانتی متر باشد. قسمت دقیق این برش زیر فک یا روی استخوان لامی یا استخوان هیوئید است. برش روی پوست، بافت زیر پوستی و پلاتیسما انجام می شود تا کپسول بزاقی غدد تحت فکی، رگ صورت و رگ زیر گلویی در معرض دید باشند. سپس روی کپسول بزاقی غدد تحت فکی با کمک چاقوی مخصوص برش می دهند. این برش بالای استخوان لامی یا استخوان هیوئید صورت می گیرد تا غدد تحت فکی بزاقی در معرض دید قرار بگیرد.

سپس فشاری جهت دار به غدد تحت فکی بزاقی وارد می کنند و برشی با چاقوی مخصوص در زیر کپسول انجام می دهند. برش زیر کپسولی غدد تحت فکی بزاقی برای این انجام می شود تا عصب های آرواره زیرین آسیب نبینند. وقتی پزشک به غدد تحت فکی بزاقی رسید، با هموستات برشی در بافت چربی بالای غده انجام می دهد تا رگ صورت را تشخیص دهد و رگ را فوراً بالای غدد تحت فکی بزاقی قرار می دهند تا آسیبی به عصب های آرواره زیرین وارد نشود.

علاوه بر این، از چاقو در مجاورت عصب های نامبرده استفاده نمی کنند. سپس جراح با روش سوزاندن بافت، برشی ایجاد می کند، در این روش غدد تحت فکی بزاقی را بالاتر از سطح ماهیچه میلوهیوئید قرار می دهند. ساختارهایی که در این مرحله از برش دیده می شوند عصب میلوهیوئید و رگ ها هستند. با سوزاندن بافت به قسمت عقبی عضله میلوهیوئید دسترسی پیدا می کنند. مرحله بعدی برش در عصب میلوهیوئید و رگ ها است.

پزشک با امواج دیاترمی یا قیچی در قسمت عقبی عصب میلوهیوئید برش ایجاد می کند. البته پزشک می داند که رگ های زیر زبانی و عصب های زبانی همه نزدیک عضله میلوهیوئید هستند و با این برش در معرض آسیب قرار دارند. با منقبض کردن میلوهیوئید، عصب زبان و غدد تحت فکی بزاقی دیده می شوند. پس از این موارد و شناسایی عصب ها، مجرای تحت فکی و عصب زبانی را مسدود می کنند و مراقبند که در نزدیکی عصب اصلی گره ایجاد نشود.

اگر جراحی به قصد برداشتن سنگ غدد بزاقی باشد، برش بزرگ تری در دهان ایجاد می کنند تا سنگ را خارج کنند. پس از آن، غدد تحت فکی را از تاندون و سایر قسمت ها جدا می کنند و آن را بر می دارند. سپس قسمت هایی که برش ایجاد شده را بخیه می زنند. گاهی نیز یک لوله درن در محل برش و روی پوست قرار می دهند.

آسیب عصبی غدد تحت فکی

سه عصب در نزدیکی غدد تحت فکی وجود دارند که با برداشتن این غده احتمال دارد که آسیب ببینند. بیشتر آسیب های عصبی به علت این اتفاق می افتند که در طول جراحی آن ها را برای محافظت کنار نگه می دارند. اگر آسیب عصبی صورت بگیرد معمولا این آسیب موقت است. این آسیب ها می توانند نتایج گوناگون داشته باشند مثل:

  • احساس ضعیف شدن لب پایینی و قسمت پایینی صورت، اگر آسیب به عصب ها اتفاق بیفتد می تواند روی حرکات لب پایینی تاثیر بگذارد و سبب کج شدن لبخند شود.
  • احساس بی حسی در زبان هم به ندرت گزارش می شود. این بی حسی شبیه وقتی است که دندانپزشک داروی بی حسی تزریق می کند.
  • حرکات محدود زبان و آسیب به عصب های زیر زبانی هم به ندرت اتفاق می افتد. این عصب سبب حرکت زبان می شود و آسیب به آن می تواند سبب محدود شدن حرکات زبان شود.

خشک شدن دهان در اثر برداشتن غدد تحت فکی

برداشتن یکی از غدد بزاقی می تواند روی توانایی تولید بزاق تاثیر بگذارد. اما هنوز غدد بزاقی دیگری هستند که در اطراف دهان وجود دارند و می توانند آن را مرطوب نگه دارند.

غدد تحت فکی بزاقی

پس از جراحی غدد تحت فکی در خانه

ریکاوری

احتمال وجود ورم و کبودی پس از این جراحی وجود دارد. بهبود زخم ها هم به عمق آن ها و پوست فرد بستگی دارد. اگر پزشک در این جراحی از بخیه برای فرد استفاده کرده باشد باید آن ها را چند روز بعد بکشد. برخی از بخیه ها به خودی جذب می شوند، این بستگی به این دارد که پزشک از چه نوع بخیه ای برای فرد استفاده کرده است. پس حتما از پزشک در این خصوص سوال بپرسید. این نکات به شما کمک می کنند که قبل از جراحی درباره ریکاوری و سایر موارد اطلاع پیدا کنید و بعد از جراحی سریع تر بهبود پیدا کنید. اما این نکته باید ذکر شود که سرعت بهبود افراد با هم متفاوت است. نکات زیر را پس از جراحی دنبال کنید تا با سرعت هر چه زودتر بهبود پیدا کنید.

فعالیت

  • هر زمانی که احساس خستگی کردید استراحت کنید. برای بهبود سریع تر باید خواب کافی داشته باشید. برای ۴ الی ۵ روز پس از جراحی باید سرتان بالا باشد و بخوابید. می توانید از ۲ یا ۳ بالش در زیر سرتان استفاده کنید.
  • تا حد امکان هر روز پیاده روی کنید. هر روز میزان پیاده روی را از روز قبل بیشتر کنید. اما به یاد داشته باشید که باید اندک اندک میزان پیاده روی را افزایش دهید. قدم زدن میزان جریان خود را بالا می برد و از بروز ذات الریه و یبوست پیشگیری می کند.
  • تا یک هفته پس از جراحی یا تا زمانی که پزشکتان تایید نکرده از انجام فعالیت های سنگین مثل دوچرخه سواری، پرش، وزنه برداری و ایروبیک بپرهیزید.
  • تا یک هفته از بلند کردن هر چیز سنگینی بپرهیزید. این می تواند شامل بچه، کیسه های خرید سنگین، قفسه و کمد سنگین، کوله پشتی و هر چیز سنگین دیگری باشد.
  • از پزشک درباره این که چه زمانی می توانید دوباره رانندگی کنید بپرسید.
  • گاهی پس از این جراحی نیاز است که یک هفته از کار مرخصی بگیرید. این به نوع کاری که انجام می دهید و وضعیت جسمی ای که دارید بستگی دارد.
  • موهای قسمت جراحی شده را تا دو هفته اول پس از جراحی یا هر زمانی که پزشکتان گفته، اصلاح نکنید. اما می توانید بقیه صورت و گردن را اصلاح کنید.

برنامه غذایی

  • می توانید بعد از این جراحی یک برنامه غذایی عادی داشته باشید. اما اگر معده تان به هم ریخته است مواد غذایی نرم و کم چرب مثل برنج ساده، مرغ پخته شده، نان تست نرم و ماست را امتحان کنید.
  • برای جلوگیری از کم آبی بدن هر روز به میزان کافی آب بنوشید.
  • بعد از جراحی ممکن است حس کنید که روده تان درست کار نمی کند. لازم نیست بترسید چون این اتفاق متداول است. می توانید برای عملکرد درست روده از مواد غذایی سرشار از فیبر استفاده کنید. در صورت نیاز می توانید از پزشک بخواهید که داروی ضد یبوست برای شما تجویز کند.

غدد تحت فکی

دارو

  • پزشک به شما خواهد گفت که چه زمانی می توانید مصرف داروهایی که قبلا مصرف می کردید را شروع کنید. علاوه بر این ممکن است داروی جدیدی هم تجویز کند.
  • اگر از داروهایی مثل وارفارین (کومادین)، کلوپیدوگرل (پلاویکس) و آسپرین استفاده می کنید حتما پزشک را در جریان قرار دهید. پزشک به شما خواهد گفت که چه هنگامی می توانید مصرف این داروها را دوباره شروع کنید. حتما توصیه های پزشک را رعایت کنید.
  • داروهای مسکن را دقیقا به میزان توصیه شده استفاده کنید. اگر پزشک داروی مسکنی برای شما تجویز نکرده از او بپرسید که آیا می توانید از داروهای بدون تجویز استفاده کنید یا نه.
  • اگر فکر می کنید داروی مسکنی که مصرف می کنید معده تان را دچار آسیب کرده است می توانید این دارو را بعد از غذا مصرف کنید. یا می توانید از دکتر بخواهید که داروی مسکن دیگری تجویز کند.
  • اگر پزشک آنتی بیوتیک تجویز کرده دقیقا به میزان تجویز شده از این دارو استفاده کنید. مصرف آن ها را فقط به خاطر این که حالتان بهتر شده متوقف نکنید. چون باید این داروها را طی یک دوره کامل مصرف کنید.

مراقبت از زخم ها

  • می توانید روی زخم ها را با بانداژ بپوشانید. دستورالعمل های پزشک درباره نحوه مراقبت از این زخم ها و زمان و نحوه عوض کردن بانداژ را جدی بگیرید.
  • پس از این که پزشک تایید کرد که مرطوب کردن زخم ها اشکالی ندارد، قسمت مربوطه را روزانه با آب گرم بشویید و سپس به آرامی خشک کنید. می توانید با گاز بانداژ قسمت مربوطه را بپوشانید تا از اصطکاک آن با لباس و بقیه چیزها پیشگیری کنید. هر روز این بانداژ را عوض کنید.
  • پزشک ممکن است درباره سایر روش های مراقبت از زخم توصیه هایی کند که باید حتما آن ها را رعایت کنید.
  • قسمت زخم را تمیز و خشک نگه دارید.

استفاده از یخ

  • یخ یا کمپرس آب سرد را برای ۱۰ الی ۲۰ دقیقه روی قسمت جراحی شده قرار دهید. تا زمان برطرف شدن کامل ورم ها این کار را هر یک یا دو ساعت یک بار انجام دهید. حتما بین یخ و پوستتان یک پارچه نازک قرار دهید.

دنبال کردن نکات مراقبتی به ریکاوری بهتر و سریع تر کمک می کند. تمام ملاقات هایتان با پزشک را دنبال کنید و هیچ ملاقاتی را از دست  ندهید. در صورت مشاهده هر گونه مشکل با پزشک تماس بگیرید. اگر لازم بود آزمایشی انجام دهید حتما این کار را انجام دهید و لیستی از داروهایی که باید مصرف کنید با زمان مصرف آن ها تهیه کنید.

چه زمانی باید درخواست کمک کنم؟

در صورت بروز مشکلات زیر، خود فرد یا یکی از اعضای خانواده او باید با اورژانس تماس بگیرند:

  • اگر هوشیاری خود را از دست داده اید.
  • مشکل تنفسی دارید و به سختی نفس می کشید.
  • درد ناگهانی در قسمت قفسه سینه را تجربه کردید یا پس از سرفه کردن خون مشاهده کردید.

در صورت بروز مشکلات زیر با پزشک خود تماس بگیرید:

  • معده و روده تان به هم ریخته اند و در دفع به مشکل برخورده اید.
  • دردی دارید که حتی پس از مصرف مسکن هم بهبود پیدا نمی کند.
  • بخیه هایتان باز شده اند یا زخمتان سر باز کرده است.

غدد تحت فکی بزاقی

سوالات متداول درباره غدد تحت فکی

قبل از جراحی غدد تحت فکی چه اتفاقاتی می افتد؟

معاینه قبل از جراحی در مطب پزشک: پزشک و گاهی تیم پرستاران قبل از جراحی آزمایش های مهمی از فرد می گیرند تا مطمئن شوند که این اختلال در او حتما نیاز به جراحی دارد.

اجازه فرد: مسلما این جراحی هم مثل هر جراحی دیگری به اجازه فرد نیاز دارد. علاوه بر آن بیمار می تواند زودتر به بیمارستان برود تا پزشک درباره نوع بیهوشی با او صحبت کند و به سوالات او درباره جراحی و درد بعد از جراحی پاسخ دهد. در صورتی که فرد تمایل داشته باشد تا از جزئیات جراحی مطلع شود، پزشک موظف است که این مراحل را به طور جزئی برای او شرح دهد و او را درباره عوارض و خطرات احتمالی که تهدیدش می کنند، آگاه کند.

پس از انجام جراحی غدد تحت فکی چه می شود؟

بعد از اتمام جراحی بیمار را به اتاق ریکاوری که کنار اتاق عمل است می برند تا او در آن اتاق به هوش بیاید. علاوه بر این از ماسک اکسیژن برای فرد استفاده می کنند. سپس پرستار ضربان قلب، فشار خون و دمای بدن بیمار را بررسی می کند و در صورت لزوم به بیمار مسکن تزریق می کند. بعد از این که فرد به هوش آمد او را به بخش مربوطه می برند و هر وقت پزشک تایید کرد می تواند خوردن و آشامیدن را شروع کند. روز پس از جراحی، پزشک بیمار را معاینه می کند و اگر حال بیمار خوب باشد اجازه مرخص شدن را می دهد. در برخی موارد هم ممکن است بیمار همان روز جراحی از بیمارستان مرخص شود.

غدد تحت فکی بزاقی

پس از جراحی غدد تحت فکی چه انتظاراتی باید داشته باشم؟

بسیاری از بیماران بعد از جراحی باید یک شب در بیمارستان بستری باشند. پس از این جراحی فرد احساس درد زیادی نمی کند اما پزشک مسکن تجویز می کند. پس از برداشتن غدد تحت فکی انتظار کمی ورم را داشته باشید. تمام این برش هایی که در پوست انجام می شوند باعث ایجاد زخم می شوند اما اکثر آن ها با گذشت زمان به طور کامل بهبود می یابند و محو می شوند. محو شدن کامل زخم ها ممکن است چند ماه زمان ببرد.

عوارض احتمالی جراحی غدد تحت فکی چه هستند؟

  • خونریزی از زخم معمولا رایج نیست. اما اگر اتفاق بیفتد معمولا در اولین ۱۲ ساعت پس از جراحی صورت می گیرد.
  • معمولا پس از این جراحی عفونت اتفاق نمی افتد اما اگر جراح احتمال عفونت را بدهد داروی آنتی بیوتیک تجویز می کند.
  • گاهی پس از جراحی، فیستول غدد بزاقی اتفاق می افتد. این مشکل معمولا به خودی خود برطرف می شود اما ممکن است بهبود آن چند هفته زمان ببرد.

پس از جراحی غدد تحت فکی چگونه از خود مواظبت کنم؟

  • برای اولین هفته پس از جراحی حتما مراقب زخم ها باشید.
  • اگر پزشک تایید کند می توانید قسمت های مربوطه را ماساژ دهید.

آیا هیچ گونه محدودیتی در انجام فعالیت ها وجود دارد؟

  • با توجه به شغلی که دارید، برای بهبود پس از انجام جراحی چند روز مرخصی بگیرید.
  • در طول این مدت باید از انجام هر گونه فعالیت سنگینی بپرهیزید.

آیا پس از جراحی غدد تحت فکی هیچ گونه محدودیتی برای برنامه غذایی وجود دارد؟

  • مواد غذایی نرم مثل تخم مرغ پخته شده، ماکارونی، پنیر، پاستا و سوپ مناسب هستند.
  • اگر جراحی شامل ایجاد برشی در قسمت دهان بوده از مصرف مواد غذایی سفت مثل برخی میوه ها و سبزیجات خام بپرهیزید.

چه مراقبت هایی پس از جراحی غدد تحت فکی باید انجام دهم؟

اولین ملاقات با پزشک پس از جراحی، حدود یک یا دو هفته بعد از جراحی انجام می شود. این زمان پس از مرخص شدن از بیمارستان توسط پزشک به بیمار اعلام خواهد شد.

غدد تحت فکی

چه هنگام باید با پزشک تماس بگیرم؟

  • اگر قرمزی، ورم و کبودی در حال افزایش باشند.
  • اگر خونریزی زیاد داشته باشید.
  • اگر دچار درد زیاد در آرواره بالا یا پایین باشید.
  • اگر داروها سبب ایجاد عوارضی مثل دانه های پوستی، حالت تهوع، سردرد، استفراغ، افزایش حساسیت و یبوست شوند.
  • اگر تب دارید.

آیا در حین جراحی غدد تحت فکی و هنگامی که فرد بیهوش است کار دیگری هم انجام می شود؟

اگر غده را به خاطر عفونت ناشی از سنگ در بیاورند گاهی باید برای برداشتن خود سنگ هم در دهان برشی ایجاد کنند تا دیگر نتواند سبب ایجاد عفونت شود.

آیا احتمال آسیب دائم به عصب وجود دارد؟

اکثر آسیب های عصبی موقت هستند اما گاهی بهبود کامل از آن ها چند ماه زمان می برد. البته احتمال آسیب دائم هم وجود دارد.

نتیجه گیری درباره غدد تحت فکی

غدد تحت فکی بزاقی یکی از انواع غدد بزاقی است که عملکرد آن به علت مشکلاتی مثل سنگ، تومور و سایر بیماری ها به مشکل بر می خورد. تشخیص آن با کمک سونوگرافی و یا نمونه برداری سوزنی صورت می گیرد. درمان آن هم با توجه به علت بیماری می تواند شامل مصرف دارو یا جراحی باشد. اقداماتی هستند که برای کاهش احتمال بروز عوارض احتمالی این جراحی می توانید آن ها را در خانه انجام دهید. در صورت انجام دادن جراحی موارد ذکر شده را رعایت کنید تا از بروز عفونت، خونریزی و سایر عوارض ناشی از جراحی جلوگیری کنید.


توده فک چیست؟ چه درمان هایی برای آن وجود دارد؟ آیا توده فک می تواند سرطانی باشد؟ تومور و توده فک که در ناحیه فک یا بافت نرم در دهان و صورت ایجاد می شود، رشد و ضایعه بسیار کمیابی است. تومورها و توده فک که گاهی به آن تومورها و کیست های بافت دندانی(ادونتوجنیک) می گویند، می توانند در اندازه و شدت متفاوت باشند. این رشد معمولا غیرسرطانی(خوش خیم) است، اما آن ها می توانند تهاجمی باشند و به استخوان ها و بافت های اطراف حمله کنند و باعث جابجایی دندان ها شوند. شیوه های درمانی تومور و توده فک براساس نوع رشد یا ضایعه شما، مرحله رشد و علائم شما متفاوت است. جراحان دهان، فک و صورت( دهانی و فک بالا) تومور و توده فک شما را معمولا با جراحی درمان می کنند و در بعضی موارد، از درمان پزشکی یا ترکیبی از جراحی و درمان پزشکی استفاده می کنند. در این بخش از دندانپزشکی و بیماری های موزیک دان به شرح کامل توده فک می پردازیم.

توده فک

توده فک چیست؟

کیست  های فک مانند کیسه هستند که با مایعات پر می شوند و در بافت های فک تشکیل می شوند. رشد آن ها فقط به فک محدود نمی شود، زیرا در هر جایی از بدن یا روی بدن می توانند تشکیل شوند. توده فک عموما از نظر طبیعت و رشد خوش خیم هستند اما ممکن است با دژنراسیون بد خیم بسیار کمیاب ظاهر شوند. ضایعه توده فک تمایل به رشد آهسته دارد و در بسیاری از بیماران بدون علائم است( یعنی آن ها هیچ علائم قابل توجهی را متوجه نمی شوند). با توجه به این طبیعت، آن ها به صورت اتفاقی، زمانی که تصویربرداری رادیوگرافی را برای درد غیر مرتبط سر و گردن انجام می دهند، متوجه آن می شوند. با این حال، اگر کیست ها عفونی شوند، ممکن است برای افراد دردناک باشد.

انواع توده فک

چندین سیستم طبقه بندی وجود دارد که برای طبقه بندی ضایعات توده فک مورد استفاده قرار می گیرد. یک طبقه بندی توسط سازمان بهداشت جهانی انجام گرفته شده است که این ضایعات را به دو کیست بافت دندانی و غیر بافت دندانی طبقه بندی کرده است. به بیشتر کیست های دندانی، کیست بافت دندانی گفته می شود زیرا در اپیتلیوم بافت دندانی تشکیل می شود و درنتیجه از کیست غیر بافت دندانی ترسیم می شوند( یعنی آن هایی که دارای اپیتلیوم هستند دراصل غیر دندانی به حساب می آیند). کیست بافت دندانی ممکن است بیشتر براساس پاتوژنز آن ها به کیست های التهابی و رشدی طبقه بندی شوند.

کیست های بافت دندانی

کیست رادیکولار کیست بافت دندانی التهابی است که از عفونت یا تروما نشات می گیرد و به کیست های پریاپیکال نیز معروف است. آن ها شایع ترین توده فک هستند و عمدتا بین دهه سوم و پنجم زندگی افراد وجود دارند. این کیست ها به عنوان نتیجه نهایی در مسیر التهاب دندان و نکروز پولپی ایجاد می شود. در تصویر برداری رادیوگرافی، میزان این ضایعات کمتر از یک سانتی متر در قطر است و در ناحیه پریاپیکال با شکلی نسبتا گرد و شفاف هستند. بیرون آمدن(فوران)،فولیکول، لثه و کیست غده بافت دندانی نمونه هایی از کیست بافت دندانی رشدی هستند.

کیست های بیرون آمدن(دندان) تمایل دارند که به طور خودجوش از بین بروند و منشا آن مخاط دندان قبل از بیرون آمدن دندان است. کیست های فولیکولار همچنین به عنوان کیست های دندانپزشکی شناخته می شوند و از طریق تجمع مایع بین تاج دندان هایی که هنوز بیرون نیامده اند، شکل می گیرند و اپیتلیوم مینای دندان را کاهش می دهد. این دومین ضایعه کیستی شایع فک است و اغلب بین دهه چهارم و دوم زندگی به وجود می آید، بنابراین تقریبا در دندان درآوری ثانویه منحصر به فرد است.

کیست لثه به طور مکرر در نوزادان در مخاط حفره ای به عنوان بقایای لایه دندان اتفاق می افتد. بیشتر این کیست ها در فک پایین رخ می دهد و با پارگی حفره دهان خود به خود ناپدید می شوند. کیست لثه ممکن است در بزرگسالان نیز اتفاق بیفتد و بیشتر در دهه پنجم و ششم زندگی آن ها مشاهده می شود و سلول های لایه دندانی منشا آن می باشد. کیست غده بافت دندانی بسیار نادر است، ضایعه ای است که آهسته رشد می کند و به طور کلی تمایل دارد که در دهه پنجم زندگی و در فک جلویی رخ دهد.

توده فک

کیست غیر بافت دندانی

نمونه های زیادی از کیست غیر بافت دندانی وجود دارد که بقایای اپیتلیوم و مجاری جنینی است که بعد از جنین زایی باقی مانده است. این کیست ها عمدتا تمایل دارند که به صورت عمیق در مناطقی که لبه های اپیتلیال و دیواره های جنین زایی و همچنین شکاف ها وجود دارند، پدیدار شوند.کیست های غیر بافت دندانی ممکن است با یا بدون محرک های التهابی ایجاد شوند و دو نمونه از این کیست ها، کیست های مجرای نازولبیال و نازوپالاتین است. کیست های پیشین از لایه های دیواره اپیتیال هوچستر ناشی می شوند که در شکل گیری بینی ما نقش دارند، در حالی که، کیست بعدی ناشی از مجرای نازوپالاتین در حین همجوشی صفحه پالاتال است.

علائم توده فک

تومور رشدی غیر طبیعی و توده ای از بافت است. کیست یک ضایعه است که حاوی ماده مایع یا نیمه جامد است. نمونه هایی از تومور و توده فک عبارت اند از :

آملوبلاستوما:

این یک تومور نسبتا شایع، کم رشد و معمولا غیر سرطانی(خوش خیم) است. این بیماری اغلب در فک نزدیک به دندان عقل و آسیا ایجاد می شود و می تواند به ساختارهای موضعی مانند استخوان و بافت نرم حمله کند. این تومور ممکن است بعد از درمان بازگشت کند، با این حال، درمان های جراحی تهاجمی  به طور معمول احتمال بازگشت را کاهش می دهد.

سلول غول پیکر مرکزی گرانولوم:

سلول غول پیکر مرکزی گرانولوم یک ضایعه خوش خیم است که اغلب در قسمت جلوی فک تحتانی رخ می دهد. بعضی از این تومورها به سرعت رشد می کنند و می توانند باعث درد و آسیب رساندن به استخوان ها شود و استعداد این را دارند که بعد از درمان بازگشت کنند. انواع دیگر کمتر تهاجمی هستند و ممکن است علائمی نداشته باشند. به ندرت، تومور ممکن است به خودی خود ایجاد شده یا برطرف شود اما به طور معمول این تومورها نیاز به جراحی دارند.

کیست دندان:

این کیست از بافتی تشکیل می شود که دندان را قبل از بیرون آمدن در دهان احاطه می کند. این یکی از شایع ترین کیست هایی است که بر روی فک تاثیر می گذارد. اغلب این کیست ها در اطراف دندان عقل ایجاد می شود که به طور کامل بیرون نزده است، اما آن ها می توانند دندان ها دیگر را نیز درگیر کنند.

کراتوسیست بافت دندانی:

به دلیل شباهت به توموری که گرایش به بازگشت بعد از جراحی دارد، به آن تومور کراتوسیست بافت دندانی می گویند. این کیست بسیار کم رشد و خوش خیم است و می تواند برای ساختارهای موضعی مخرب باشد. اغلب این کیست در فک پایین نزدیک به دندان آسیای سوم تشکیل می شود. این کیست معمولا در افرادی که مبتلا به بیماری ارثی سلول های قاعده ای سندروم کارسینوما هستند، دیده می شود.

توده فک

میکسوم بافت دندانی:

این یک تومور خوش خیم؛ کم رشد و کمیاب است که بیشتر در فک پایین رخ میدهد. این تومور می تواند بزرگ و تهاجمی باشد و به فک و بافت های اطراف حمله کند و باعث جابه جایی دندان ها شود. میکسوم بافت دندانی بعد از درمان جراحی بازگشت می کند، با این حال، شانس بازگشت تومور با درمان جراحی تهاجمی کاهش می یابد.

اودنتوما:

این تومور خوش خیم یکی از شایع ترین تومورهای بافت دندانی است. اودنتوما اغلب هیچ علائمی ندارد اما ممکن است در رشد دندان یا بیرون زدن دندان تداخل ایجاد کند. اودنتوما از بافت دندانی تشکیل شده است که در اطراف دندان در فک رشد می کند. آن ها می توانند شباهت عجیبی به دندان داشته باشند یا می توانند یک تومور آهکی کوچک یا بزرگ باشند. این تومورها ممکن است بخشی از سندروم های ژنتیکی باشند.

انواع دیگر کیست و تومورها:

انواع دیگر شامل تومورهای آدنوموئید بافت دندانی، تومورهای آهکی کننده اپیتلیال بافت دندانی، فیبروم آملوبلاستیک، کیست غده بافت دندانی، تومورهای فلسی بافت دندانی، کیست آهکی کننده بافت دندانی، سیمانوبلاستوما، کیست استخوان آنوریسم، فیبروم های استخوانی شدن، استئوبلاستوما و فیبروم بافت دندانی مرکزی می باشد.

چه زمانی باید به دکتر مراجعه کنید؟

اگر شما نگران این هستید که ممکن است علائم تومور یا توده فک را داشته باشید، با دکتر یا دندانپزشک خود صحبت کنید. اگر لازم باشد، او می تواند شما را برای تشخیص و درمان به متخصص مناسب معرفی کند.

علت ایجاد توده فک چیست؟

تومور و کیست  های فک بافت دندانی از سلول ها و بافت هایی که در رشد طبیعی دندان دخیل هستند، منشا می گیرند. دیگر تومورهایی که بر روی فک تاثیر می گذارند غیر بافت دندانی هستند، به این معنی که آن ها می توانند از طریق دیگر بافت های داخل فک که به دندان مربوط نمی شوند، ایجاد شوند. به طور کلی، دلیل تومور و توده فک ناشناخته است، با این حال، برخی با سندورم های ژنتیکی همراه هستند. بیماران مبتلا به سلول قاعده ای سندورم کارسینوما، که به آن سندورم گورلین_گورتز نیز گفته می شود، فاقد ژنی هستند که تومورها را سرکوب کنند. جهش ژنتیکی که باعث این سندروم می  شود، ارثی است. این سندورم باعث ایجاد کراتوسیست های متعدد بافت دندانی در فک، سلول قاعده  ای متعدد سرطان پوست و دیگر خصوصیات می شود.

تشخیص توده فک

برای جمع آوری اطلاعات درباره ی کیست یا تومور فکتان، پزشک ممکن است آزمایشاتی را قبل از درمان شما توصیه کند. این آزمایشات عبارت اند از:

  • مطالعات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی تی  و ام آر آی.
  • نمونه برداری برای برداشتن نمونه ای از سلول های تومور یا کیست برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی

پزشکان با استفاده از این اطلاعات، برنامه درمانی را که برای شما مناسب و موثر است و می تواند تومور و کیست شما را درمان کند را به کار می گیرد.

توده فک

درمان توده فک چیست؟

گزینه های درمان برای تومور و توده فک براساس نوع ضایعه ای که دارید، سطح رشد ضایعه و علائمتان متفاوت است. تیم درمانی شما هنگام اجرای توصیه درمانی، اهداف درمانی و ترجیحات شخصی شما را در نظر می گیرند. درمان تومور وتوده فک به طور کلی شامل مراقبت جراحی است. در بعضی موارد، درمان ممکن است درمان پزشکی یا ترکیباتی از جراحی و درمان پزشکی باشد. در طول جراحی، پزشکتان تومور یا توده فکتان را از بین می برد که ممکن است شامل از بین رفتن دندان های نزدیک به تومور یا کیست، بافت و استخوان فک شود و آن را برای معاینه به آزمایشگاه می فرستند. یک آسیب شناس بافت از بین رفته را آزمایش می کند و در طی فرآیند تشخیصی را گزارش می دهد تا جراح بتواند سریعا براساس این اطلاعات عمل کند.

درمان های دیگر شامل موارد زیر می باشد:

  • بازسازی استخوان فک یا دیگر ساختارها
  • درمان پزشکی برای انواع خاصی از تومور و توده فک
  • مراقبت های حمایتی برای کمک به حفظ کیفیت زندگی، از جمله کمک به تغذیه، صحبت کردن و جویدن و جایگزینی برای دندان از دست رفته
  • امتحانات پیگیری مادام العمر بعد از درمان می تواند هرگونه بازگشت تومور و توده فک را به ما اعلام کند. پزشکان کلینیک مایو با شما همکاری خواهند کرد تا تمام گزینه های درمانی خود را بررسی کنید و رویکردی را که با نیاز و اهداف شما متناسب است را انتخاب کنید.

توده دردناک فک، زیر چانه

درد فک، مخصوصا زمانی که با یک توده همراه باشد، می تواند ناامید کننده باشد. این می تواند در توانایی شما در انجام کارهای روزمره مانند صحبت کردن و غذا خوردن اختلال ایجاد کند. در اینجا تعداد محدودی از علل توده های دردناک فک گفته شده است. بهترین درمانی که برای توده دردناک فک در نظر گرفته می شود براساس علت آن است که توسط یک پزشک متخصص مشخص می شود. ویژگی های متداول توده دردناک فک براساس علت آن ها می باشد، توده های فک ممکن است:

  •  بزرگ یا کوچک باشد.
  •  نرم یا محکم باشد.
  •  مفرد یا چندگانه باشد.
  •  متحرک است: یعنی وقتی آن را لمس یا فشار می دهید، حرکت می کند.
  •  ثابت است: یعنی احساس می کنید که در جای خود گیر کرده است.
  • حساسیت داشتن یا نداشتن.
  • علائم متداولی که توده فک دارد عبارت است از:
  •  مشکل در جویدن و باز کردن دهان
  •  احساس درد در گوش یا در ناحیه صورت اطراف توده فک
  •  صدا خوردن یا قفل شدن فک در طول جویدن یا صحبت کردن
  •  قرمزی
  •  درد یا حساسیت
  •  احساس داغ شدن پوست هنگامی که ناحیه اطراف توده را لمس می کنید.
  •  تب
  •  علائم سرماخوردگی یا انفولانزا
  •  لرز
  •  عرق در شب
  •  خستگی

مدت زمان تجربه علائم توده فک

مدت زمانی که شما توده فک را تجربه می کنید، متفاوت است.

توده فک

موقتی: براساس علت، توده فک ممکن است فقط چند روز ادامه داشته باشد تا به خودی خود از بین برود یا ممکن است متوجه شوید که یک هفته یا بیشتر ادامه دارد.

مداوم: ممکن است متوجه شوید که توده فک مداوم است و به نظر می رسد که با گذشت زمان رشد می کند.

نحوه نظارت: وقتی که توده فکتان را نظارت می کنید، سایز و رنگ آن را و هر علائم مرتبط با آن را کنترل کنید و سعی کنید اولین باری که متوجه آن شدید را به یاد بیاورید.

چه چیزی باعث به وجود آمدن توده دردناک فک می شود؟

در اینجا چند دلیل بالقوه برای توده های فک وجود دارد. توده فک چقدر جدی است و بسته به علت آن به چه درمانی نیاز دارد.

علل عفونی

عفونت های پوستی یا عفونت های داخل بدن به دلیل باکتری و ویروس می تواند باعث ایجاد توده دردناک فک شود.

عفونت های باکتریایی پوستی: پوست شما توسط فولیکول های مو پوشانده شده است، فولیکول یعنی عضوهای کیسه مانند ریز که هر رشته از مو در آن رشد می کند. گاهی اوقات فولیکول های مو می تواند توسط باکتری ها آلوده شوند و منجر به چیزی به نام فولیکولیت شود. زخم باز هم می تواند آلوده شود و گاهی اوقات منجر به سلولیت یعنی عفونت پوست و ناحیه  زیر پوست می شود. عفونت پوستی که پاک نشده است می تواند منجر به ایجاد آبسه شود یعنی کیسه هوایی از چرک شکل می گیرد که بدن شما تلاش می کند با عفونت مبارزه کند.

بزرگ شدن غدد لنفاوی: غدد لنفاوی غده های کوچکی هستند که سلول های مبارزه با عفونت ها در آن زندگی می کنند. چندین خوشه غدد لنفاوی در کل بدن شما وجود دارد و چند خوشه در امتداد و زیر فک شما قرار دارد. در واکنش به عفونت ایجاد شده توسط باکتری ها، قارچ ها و ویروس ها غدد لنفاوی می توانند به اندازه رشد کنند و به صورت تکی یا چند گانه در امتداد یا زیر فکتان ظاهر شوند.

توده فک

انسداد و عفونت غده بزاقی: غدد بزاقی غده های کوچکی هستند که از غذاهای چرب بزاق تولید می کنند و فرآیند هضم را شروع می کنند. برخی از این غدد بزاقی زیر زبان و روی کف دهان زندگی می کنند. گاهی اوقات مجاری که از طریق آن بزاق به دهان شما ترشح می شود، می تواند باریک شود یا توسط بزاق متبلور مسدود شود. وقتی این اتفاق می افتد، بزاق به غدد بر می گردد و این می تواند باعث درد یا تورم غدد شود و به طور بالقوه می تواند منجر به عفونت غدد بزاقی شود. گاهی اوقات این می تواند به عنوان یک توده دردناک در زیر چانه ظاهر شود.

علل آسیب زا

آسیب دیدن فک می تواند باعث شکستگی فک شود که ممکن است منجر به ایجاد توده دردناک در منطقه شکستگی باشد. به طور معمول، آسیب باید با ضربه شدید همراه باشد تا منجر به شکستگی فک شود. توده دردناک فک همچنین می تواند ناشی از استفاده بیش از حد یا کش دادن مفصل استخوان فک باشد که می تواند با صدا خوردن یا قفل شدن فک در هنگام جویدن و صحبت کردن همراه باشد.

رشد غیر طبیعی: گاهی اوقات توده فک می تواند ناشی از رشد غیر طبیعی سلول های مختلف بدن شما باشد. این موارد عبارت اند از:

سلول های چربی: این سلول ها می توانند در توده هایی به نام لیپوماس رشد کنند.

مجموعه های کراتین: توده فک همچنین می تواند ناشی از مجموعه ای از کراتین ها باشد که پروتئین اصلی در پوست شما است و منجر به کیست می شود.

سلول های خونی: وقتی سلول های خونی رشد یا تقسیم غیر طبیعی دارند، این می تواند باعث توده و سرطان سیستم سلول های خونی شود. گاهی اوقات این سلول ها در داخل غدد لنفاوی زیر فک رشد و تقسیم می شوند که منجر به توده فک می شود و علائم دیگری مانند خستگی، کاهش وزن و تعریق در شب نیز وجود دارد. با این حال، توده فک معمولا با سرطان که دردناک نیست، همراه است.

بافت پیوندی و سلول های استخوانی: این سلول ها می توانند در توده هایی به نام فیبروسارکوم رشد غیر طبیعی داشته باشند.

۴ شرایط احتمالی در توده دردناک فک

لیست زیر نتایج استفاده شده از مسابقه ما توسط کاربران بیوی که توده دردناک فک را تجربه کرده اند را نشان می دهد. این لیست از توصیه های پزشکی تشکیل نشده است و ممکن است آن چیزی که شما دارید را نشان ندهد.

پوکی استخوان فک

پوکی استخوان فک فرآیندی است که سلول های استخوان رو به زوال می روند و می میرند. پوکی استخوان فک(ONJ) مخصوصا در فک زیرین و فک پایینی رخ می دهد.

توده فک

عفونت مونونوکلئوز

عفونت مونونوکلئوز، که به آن مونو یا بیماری بوسیدن نیز گفته می شود برای مدتی می تواند ناتوان کننده باشد اما به خودی خود خطرناک نیست. چندین ویروس باعث مونونوکلئوز می شود و به راحتی از طریق بزاق و دیگر مایعات در بدن پخش می شود. مشترک بودن در لیوان یا قاشق، یا بوسیدن کسی که ویروس دارد حتی اگر علائمی نداشته باشد، این مریضی را منتقل می کند. همچنین می تواند از طریق رابطه جنسی نیز منتقل شود. به دلیل شیوه زندگی، نوجوانان و بزرگسالان به نظر می رسد بیشترین حساسیت را دارند. علائم آن شامل خستگی، گلو درد، تب، راش، درد بدن، تورم در گردن و زیربغل و گاهی اوقات تورم کبد و طحال می باشد. این علائم به تنهایی کافی است تا پزشک بتواند تشخیص دهد. زیرا مونونوکلئوز ناشی از ویروس است و آنتی بیوتیک ها هیچ کمکی نمی کنند. درمان آن شامل استراحت در بستر، مایعات و تغذیه خوب می باشد. بیمار باید تحت مراقبت پزشک باشد زیرا خطر عفونت ثانویه یا آسیب به قلب، کلیه و طحال وجود دارد. بهترین راه برای جلوگیری از این بیماری، دست شستن، تمیز بودن، عدم اشتراک لیوان یا ظرف غذا و نداشتن رابطه جنسی محافظت نشده است.

شیوع: رایج است

علائم برتر: خستگی، سردرد، کاهش اشتها، درد معده، سرفه

فوریت: پزشک مراقبت های اولیه

فیبروسارکوم

فیبروسارکوم یک تومور بدخیم مزانشیمی است که از بافت پیوندی فیبر اطراف استخوان  ها ایجاد می شود. این بیماری نادر است اما می تواند به سرعت گسترش یابد و تقسیم شود.

توده فک

درمان های خانگی و کلینیکی برای توده دردناک فک

درمان های خانگی

برخی از درمان های خانگی وجود دارند که شما می توانید با امتحان کردن آن علائم توده دردناک فک را کاهش دهید.

 کمپرس گرم و سرد: اگر توده شما به دلیل عفونت، تراما یا انسداد غده بزاقی متورم شده باشد، این کار به کاهش تورم و درد کمک میکند.

داروهای بدون نسخه: NSIDs هایی مانند ایبوپروفن( ادویل، موترین) یا ناپروکسن(آلوو) و آسپرین می تواند به کاهش درد، تورم و قرمزی کمک کند زیرا این قرص  ها با کاهش التهاب در بدن شما کار می کنند. استامینوفن ( تایلنول) همچنین می تواند به کاهش درد و تب کمک کند اما کمکی به التهاب نمی کند.

مصرف مایعات: اگر توده فک شما به دلیل عفونت باشد، مصرف زیاد مایعات برای اینکه هیدراته باقی بماند و برای اینکه بدنتان قوی شود لازم است تا بتواند با عفونت مقابله کند، مخصوصا اگر تب داشته باشید.

ماساژ غده بزاقی: اگر توده فک شما به دلیل انسداد غده بزاقی باشد، ماساژ زیر چانه گاهی اوقات می تواند به شل شدن هرچیزی که در مجاری افتاده است، کمک کند. شکلات ترش همچنین می تواند جریان بزاق را ترغیب کند که به رفع انسداد کمک کند.

چه زمانی باید به دکتر مراجعه کنید؟

درحالی که بعضی از توده های فک را میشود با درمان های خانگی برطرف کرد، برخی از آن ها نیاز به پزشک متخصص دارد مخصوصا اگر متوجه هر یک از موارد زیر شدید:

  •  قرمزی که بدتر می شود یا اطراف توده گسترش می یابد.
  •  تب
  •  مشکل در باز کردن و بستن فک
  • درمان پزشکی

توده فک

اگر اقدامات محافظه کارانه بی اثر بود، در اینجا درمانی هایی وجود دارد که باید توسط پزشک شما انجام شود، مانند:

برش و زهکشی: اگر توده فک شما به دلیل عفونت باشد و چرک در زیر پوست شما جمع شده باشد، پزشکان متخصص یک سوراخ کوچک(برش) در پوستتان بالای توده ایجاد می کنند تا تجمع چرک را از بین ببرند.

آنتی بیوتیک: ممکن است آنتی بیوتیک هایی به شکل قرص یا کرم/ پماد به منظور مقابله با عفونت برای شما تجویز شود در صورتی که توده فک شما دلیل باکتریایی داشته باشد.

 جراحی: اگر توده فک ناشی از رشد غیر طبیعی سلول ها باشد، پزشک ممکن است عمل جراحی را برای برطرف کردن توده توصیه کند تا ارزیابی کند که چه نوع سلول هایی باعث رشد می شوند و آیا رشد سرطانی است یا خیر. گاهی اوقات این جراحی بعد از بیوپسی اتفاق می افتد که در طی آن، یک نمونه کوچک از توده برداشته می شود  و آسیب شناسان آن را زیر میکروسکوپ نگاه می کنند تا مشخص کنند که آیا سلول های غیر طبیعی سرطانی هستند یا خطر ابتلا به سرطان را دارند. اگر توده فک شما ناشی از انسداد غدد بزاقی باشد، ممکن است برای باز کردن غده مجرا یا برداشتن انسداد به یک جراحی جزئی نیاز داشته باشید.

چه زمانی نیاز به درمان اورژانسی دارید؟

اگر توده فک شما با هر یک از علائم زیر همراه باشد، شما باید سریعا به فوریت های پزشکی مراجعه کنید:

  •  مشکل در تنفس
  •  مشکل در بلع
  •  تب بالا
  •  درد شدید ناگهانی، بدتر شدن درد و تورم
  •  حالت تهوع یا استفراغ

سوالات متداول درباره ی توده دردناک فک

در ادامه به  تعدادی از سوالات متداول شما پاسخ می دهیم.

آیا توده فک من به تنهایی از بین می رود؟

بستگی دارد. اگر توده فک شما ناشی از رشد غیر طبیعی سلول ها باشد، ممکن است یکسان بماند، رشد کند یا کوچک شود. اگر در اثر عفونت باشد، ممکن است به خودی خود از بین برود زیرا بدن شما با عفونت مبارزه می کند و یا ممکن است با برخی داروهای ضد التهابی بدون نسخه مانند ادویل یا موترین از بین برود. اگر عفونت  باعث ایجاد تجمع چرک ها(آبسه) شود، ممکن است از بین برود اما معمولا نیاز به تخلیه توسط پزشک متخصص دارد. هر گونه توده که با گذشت زمان ادامه دار باشد یا رشد کند باید توسط پزشک متخصص معاینه شود.

توده فک

آیا توده فک می تواند سرطان باشد؟

بعضی اوقات یک توده فک می تواند ناشی از سرطان باشد اما دیگر دلایل توده فک متداول تر است. زمانی که توده فک ناشی از سرطان باشد، آن ها معمولا ناشی از رشد غیر طبیعی سلول ها یا تکثیر سلول های گلبول سفید و سلول های بدن شما هستند که معمولا با عفونت می جنگند. این سلول های گلبول سفید در غدد لنفاوی زندگی می کنند، غده های کوچک در خوشه هایی در اطراف بدن شما قرار دارند. معمولا، غدد لنفاوی هنگامی که نسبت به عفونت ناشی از باکتری، قارچ و ویروس واکنش نشان می دهند، در اندازه رشد می کنند. به ندرت، در نوعی سرطان به اسم لنفوم شکل می گیرد. غدد لنفاوی می توانند بزرگ شوند اگر سلول های گلبول سفید غیرطبیعی رشد کنند. غدد لنفاوی ناشی از سرطان معمولا بدون درد است و با علائمی مانند خستگی، کاهش وزن غیرقابل انتظار، عرق در شب، تب و لرز همراه می باشد. اگر شما هر یک از این علائم را همراه توده فک دارید، باید سریعا به پزشک متخصص مراجعه کنید.

توده فک می تواند به معنای سرطان در جای دیگر بدن من باشد؟

گاهی توده فک ناشی از بزرگ شدن غدد لنفاوی می تواند هشداری برای سرطان در قسمت دیگری از بدن باشد. معمولا، غدد لنفاوی سرطانی در زیر یا طول فک نشان دهنده سرطان در گردن یا سر است. سرطان گردن و سر معمولا از ناحیه حفره دهان( از جمله زبان، کام سخت، گونه و لثه)، ناحیه گلو( از جمله لوزه ها، پایه زبان و کام نرم) و حنجره و جعبه صدا شروع می شود. سرطان گردن و سر به طور معمول با مصرف دخانیات والکل همراه است.

چگونه می توانم احتمال ابتلا به سرطان را کاهش دهم؟

دخانیات والکل عامل خطرناکی هستند که شانس مبتلا شدن به سرطان را افزایش می دهد. اگر سیگار می کشید، ترک کردن می تواند خطر ابتلا به سرطان های آینده را به شدت کاهش دهد و اگر نوشیدنی مصرف می کنید، قطع آن یا دوری از الکل باعث کاهش خطر ابتلا به سرطان خواهد شد. بعضی از سرطان ها با HPV، یکی از شایع ترین عفونت های مقاربتی در ارتباط است. میزان HPV مرتبط با سرطان پاپیلومای انسانی یا HPV و سرطان های HPV مرتبط در حال افزایش است. واکسیناسیون با واکسن ضد HPV می تواند خطر ابتلا به بسیاری از سرطان ها را کاهش دهد و این واکسن برای افراد ۱۱ تا ۴۵ ساله تایید شده است.

آیا توده فک من جدی است؟

یک توده فک کوچک که به خودی خود برطرف می شود، معمولا جدی نیست. توده فک که دو یا چند هفته ادامه دارد باید توسط پزشک متخصص دیده شود. توده فکی که با قرمزی یا درد همراه است و به نظر می رسد که درحال برطرف شدن نمی باشد، باید توسط پزشک متخصص معالجه شود، مخصوصا اگر شما تب داشته باشید. توده فکی که در حال رشد است یا در جای خود ثابت است، ممکن است نشانه سرطان باشد مخصوصا اگر با کاهش وزن غیر انتظار، تب یا عرق در شب همراه باشد و باید سریعا به پرشک متخصص مراجعه شود.

علائم سرطان فک چیست؟

سرطانی که در استخوان فک ایجاد می شود، سرطان اولیه فک نام دارد. نمونه هایی از سرطان اولیه فک شامل تومورهای بدخیم غده سلولی، سارکوما و استئو سارکوم می باشد. از طرف دیگر، سرطان های ناشی از دیگر بافت ها می توانند به فک سرایت کنند. این سرطان ثانویه فک است. تهاجم استخوان فک به علت سلول کارسینوما دهان یک  نمونه از این سرطان است. علائم سرطان اولیه و ثانویه فک تخریب استخوان موضعی ناشی از رشد غیر قابل کنترل تومور است. شناخت علائم سرطان فک می تواند در تشخیص و درمان زودرس به ما کمک کند.

درد فک و حساسیت

درد فک یک علامت بارز از تومور فک است. درد ادامه دار است و ممکن است به آرامی پیشرفت کند و با افزایش تومور شدت یابد. اگر تومور نزدیک به عصب صورت باشد، ممکن است درد فک به گردن یا جای دیگر صورت سرایت کند. براساس مکان تومور در فک، جویدن ممکن است باعث افزایش درد شود. ناحیه ای که تحت تاثیر تومور قرار دارد معمولا به لمس کردن حساسیت نشان می دهد.

توده فک

توده صورت یا داخل بدن

تومور سرطان فک به اندازه قابل توجهی ممکن است باعث ایجاد توده در صورت یا در دهان شود. سرطان هایی که در ناحیه داخلی فک ایجاد می شوند، می توانند باعث ایجاد توده هایی در دهان شوند. آن هایی که در بیرون از استخوان فک ایجاد می شوند معمولا منجر به توده های صورت می شوند. سارکوم اوینگ فک به طور معمول در بزرگسالان و جوانان تاثیر می گذارد. این سرطان ها به دلیل محدودیت استخوان توده در فک در مقایسه با استخوان های طولانی پا و بازو، جایی که تومورهای اوینگ بیشتر اتفاق می افتد، به سرعت رشد می کنند. نکته قابل توجه این است، سازمان ملی سرطان گزارش می کند که پوکی استخوان های فک و صورت پیش بینی طولانی مدت بهتری در مقایسه با آن هایی دارد که در اندام ها ایجاد می شوند. به طور متوسط، پوکی استخوان فک و استخوان صورت کوچک تر از تومورهای استخوان طولانی بازوها و پاها است و میزان شیوع کمتری در سایر نقاط بدن دارد.

دندان های شل

ایجاد دندان های شل ممکن است نشانه اولیه تومور فک باشد. فک ها دارای حفره های جداگانه ای هستند که دندان ها در آن لنگر انداخته اند. تومورهای فک می تواند این حفره ها را از بین ببرند و باعث شل شدن دندان ها شوند. بسته به اندازه تومور، یک یا چند دندان تحت تاثیر قرار می گیرد. به دلیل درگیری بالقوه دندان ها، دندانپزشک در تشخیص زودهنگام تومورهای فکی نقش دارند.

توده فک

هشدار: اگر علائمی دارید که احتمال ابتلا به سرطان فک را نشان می دهد، فورا به پزشک یا دندانپزشک مراجعه کنید. در حالی که سایر شرایط غیر سرطانی می تواند باعث بروز علائم مشابه شود، بهتر است از جانب احتیاط خطا نکنید.


علت گرفتگی گوش چیست؟ چه درمانهایی برای گرفتگی گوش وجود دارد؟ شستشوی گوش چگونه انجام میشود. مانند گرفتگی بینی، گرفتگی گوش نیز می تواند از جمله مواردی باشد که برای هر شخصی اتفاق می افتد. برای یافتن پاسخ سوالات خود در مورد شستشوی گوش با این بخش از بیماری های موزیک دان همراه باشید.

شستشوی گوش

علت گرفتگی و مسدود شدن مسیر گوش و نیاز به شستشوی گوش

گرفتگی و سنگینی گوش به دلایل زیر می تواند بدتر شود:

  • وجود واکس بیش از اندازه در قسمت شیپور استاش ( وصل کننده گوش میانی به گلوگاه)
  • وجود آب در گوش
  • تغییر در ارتفاع ( مشکلات ملموسی که به هنگام پرواز با هواپیما ممکن است در گوش فرد احساس شود.)
  • عفونت های سینوسی
  • عفونت در گوش میانی
  • آلرژی

هم بزرگسالان و هم کودکان می توانند به گرفتگی گوش دچار شوند. کودکان به هنگام سرما خوردگی، با احتمال بیشتری به این وضعیت دچار خواهند شد.

شستشوی گوش و راه های درمان گرفتگی گوش داخلی

راه های بسیاری برای درمان گرفتگی گوش وجود دارد. بعضی از این راه ها به مصرف دارو ختم شده و بعضی دیگر نیز به راحتی با وسایلی که در خانه دارید قابل انجام هستند.

در برخی از موارد خاص نیز ممکن است نیاز داشته باشید برای دریافت نسخه پزشکی به پزشک متخصص مراجعه کنید. در ادامه به ارائه راهکارهایی برای درمان گرفتگی گوش می پردازیم. اول از همه نیاز هست بدانید مشکلِ موجود، به کدام بخش از گوش شما بر می گردد؛ گوش میانی، پشتِ پرده ی گوش یا گوش بیرونی (بخصوص کانال شنوایی که در آنجا، واکس گوش ساخته می شود.)

شستشوی گوش

مانور والسالوا

مانور والسالوا که به عنوان “فشار آوردن به گوش” نیز شناخته می شود، به عضو شیپور استاش کمک می کند تا فضای بیشتری داشته باشد و بازتر باشد.

یک راه آسان برای انجام این کار این است که بینی خود را بسته و در حالی که لب ها را نیز بسته نگه داشتید نفس را بیرون بدهید ( که این کار به باد شدن لپ ها خواهد انجامید). بسیار مهم است که بینی تان را بیش از اندازه فشار نیاورید، چراکه این کار ممکن است باعث فشار زیاد به پرده ی گوشتان شود.

این راهکار تنها زمانی سودمند است که تغییراتی در فشار (اختلاف فشار هوا) رخ داده باشد، مانند تغییر در فشار هوا. این کار به درمان مشکل جمع شدن مایع در گوش داخلی کمکی نخواهد کرد.

اسپری های بینی یا درمان کننده های احتقان دهانی

این دو مورد بخصوص زمانی راهگشا خواهند بود که شما در حال پرواز باشید یا در سینوس احساس گرفتگی داشته باشید. همچنین اینها عموما تحت عنوان راه های پیشگیری از گرفتکی نیز استفاده می شوند.

راه های درمان گرفتگی گوش بیرونی

تا اینجا درمان گرفتگی گوش درونی از طریق مانور والسالوا را بررسی کردیم. در ادامه به بررسی درمان گرفتگی های گوش بیرون خواهیم پرداخت.

روغن معدنی

برای درمان این مورد، ریختن روغن معدنی، روغن زیتون یا روغن بچه در گوشتان را امتحان کنید. دو الی سه قاشق سوپخوری از هرکدام روغن های مذکور را گرم کنید، و مراقب باشید که این روغن ها بیش از اندازه گرم نشوند. حتما قبل از هرکار، کمی از روغن هایی که گرم کردید را روی دستان خود امتحان کنید تا دمای آنرا بدست آورده و مطمئن شوید که پوستتان را اذیت نخواهد کرد.

سپس از با استفاده از قطره چکان یک یا دو قطره از آنرا داخل گوش خود بریزید. به مدت ۱۰ الی ۱۵ ثانیه گوشتان را به یک طرف نگه دارید. این کار را چند مرتبه در روز به مدت ۵ روز انجام دهید تا این گرفتگی گوش از بین برود.

هیدروژن پروکساید یا کربامید پروکساید

این دو را نیز می توانید داخل گوش خود بریزید. ابتدا پروکساید را با آب گرم داخل یک کاسه مخلوط کنید. سپس مانند مورد قبل که برای روغن ها ذکر شد، آنرا استفاده کنید.

احتمالا صدایی مانند خش خش کردن خواهید شنید که بهتر است این صدا را به حال خود گذاشته و سرتان را طوری بچرخانید تا این صدا از بین برود.

قطره های گوش

می توانید قطره های گوش را از داروخانه های محلی تهیه کرده و مطابق آنچه بر روی بسته بندی نوشته شده از آنها استفاده کنید.

شستشوی گوش

شستشوی گوش

شستشوی گوش به فرآیندی گفته می شود که در آن مسیر گوش بیرونی با آب استریل یا محلول نمک استریل پُر می شود. این روش معمولا برای بیمارانی استفاده می شود که از احساس وجود شی خارجی یا گرفتگی گوش بر اثر چرک یا واکس گوش می نالند.

هدف از شستشوی گوش چیست؟

هدف از شستشوی گوش از بین بردن واکس گوشی ست که احتمالا مسیر گوش را مسدود کرده یا از سر راه برداشتن شیئی که در مسیر کانال گوش قرار گرفته باشد. روش شستشوی گوش عمدتا برای افرادی استفاده می شود که واکس گوش آنها به حدی زیاد است که برای شنوایی شان مشکل ساز شده و کانال گوش بیرونی را آزار می دهد.

هنگامیکه شیء خارجی در گوش رفته باشد، شستشوی گوش اولین راهی ست که برای درآوردن شی استفاده می شود، چراکه این روش نسبت به استفاده از ابزارهای خاص برای در آوردن شی از گوش خش حالت هجومی کمتری دارد. اگر به عنوان مثال حشره زنده در گوش فرد رفته باشد، از روغن برای کشتن حشره استفاده می شود و سپس کانال گوش با استفاده از این روش شستشو داده می شود تا حشره بیرون آورده شود.

برخی از اشیاء نیز ممکن است با استفاده از روش شستشوی بیرون آورده شوند، اما برای درآوردن اکثر این اشیاء خارجی باید از ترکیب روش شستشوی گوش و استفاده از سایر ابزارها بهره برد.

هشدارها در مورد شستشوی گوش

قبل از بکارگیری شستشوی گوش، کانال گوش باید با استفاده از اتوسکوپ بررسی شود. در صورتیکه پرده گوش آسیب دیده باشد، انجام شستشوی گوش می تواند تاثیر عکس داشته باشد؛ چراکه این کار می تواند باعث انتقال باکتری به گوش داخلی شود.

شستشوی گوش

شستشوی گوش همچنین در بیمارانی که تب یا عفونت گوش داشته باشند نیز ممکن است تاثیر منفی داشته باشد، زیرا این علائم می توانند نشانگر عفونت در گوش داخلی باشند. اگر شیء وارد شده به گوش از دسته ی سبزیجات باشد، مثلا لوبیا یا نخود فرنگی، شستشوی گوش تاثیری متضاد خواهد داشت زیرا باعث بزرگتر شدن و حجیم تر شدن آن شده و درآوردن را سخت تر می کند.

توضیحاتی درباره شستشوی گوش

شستشوی و شستشوی گوش را می توان با سرنگ ۵۰-۶۰ سی سی (برای کودکان ۲۰-۳۰ سی سی) انجام داد. برخی از پرستاران ترجیح می دهند برای امکان هدایت بیشتر و بهتر آب، از یک میل جراحی (بدون سوزن) استفاده کنند.

با این روش، مایع ابتدا به داخل سرنگ کشیده شده و سپس وارد کانال گوش خواهد شد. در روشی دیگر، از همین روش بهره برده می شود با این تفاوت که در آن میله ای با رابط یکبار مصرف استفاده می شود که بر روی ناحیه گوش بیرونی قرار خواهد گرفت.

در واقع در این روش، مایع مورد نظر به کمک نیروی جاذبه وارد گوش شده و شستشو را انجام خواهد داد. نکته حائز اهمیت آنست که در این روش باید کیسه ی مورد استفاده به میزان ۱۵ سانت بالاتر از سر بیمار قرار داشته باشد تا مایع مورد نظر با فشار مناسب و کافی به گوش برسد.

هنگامیکه موقعیت بدنی بیمار به درستی شکل گرفت، نرمیِ گوشی که عفونی شده باید عقب و بالا نگه داشته شود؛ که این نرمی برای کودکان باید عقب و پایین نگه داشته شود. نوک میل جراحی یا سرنگ باید دقیقا در ورودی گوش فرد قرار گیرد. بافت و پوست خود گوش نباید لمس شود. مسیر و کانال گوش نباید مسدود شود؛ در غیر اینصورت این مایع و محلول تهیه شده نمی تواند از مسیری که وارد گوش شده، از آن خارج گردد. اگر برای شستشو از لوازم دندانپزشکی استفاده می شود، باید تمام تنظیمات روی حالت حداقلی قرار گیرند. وارد کردن فشار بیش از حد می تواند باعث شیء وارد شده به کانال گوش یا واکس های جمع شده در گوش حتی داخل تر نیز بروند. بازگشت مایع تهیه شده برای شستشوی گوش باید قبل از پر کردن مجدد سرنگ یا بعد از ۱۰۰ سی سی شسشتو (برای کودکان ۳۰ سی سی) مورد بررسی قرار گیرد.

پرستار باید بررسی کند که آیا شیء وارد شده به گوش یا واکس جمع شده در آن، از گوش خارج شده یا خیر. هنگامی که عامل مسدود شدن مسیر گوش از بین رفت،باید برای بزرگسالان ۵۰۰ سی سی و برای کودکان ۱۰۰ سی سی استفاده شود و یا در غیر اینصورت باید مطابق دستور پزشک مربوطه عمل شود.  در صورتیکه بیمار دچار حالاتی مثل سرگیجه یا درد شود، روند درمان باید پایان بپذیرد.

آماده شدن برای شستشوی گوش

حالت بدن بیمار باید به گونه ای باشد که سر او کمی به جلو و نیز به طرف گوش بی عفونت خم شود. سر و شانه ی بیمار باید با یک پد ضد آب و یک حوله حمام پوشانده شود. خود بیمار نیز باید ظرفی ( لگنی که شکل آن شبیه به کلیه است) را زیر گوش عفونت دار خود نگه دارد.

برای آماده سازی کودکان یا بطور کلی بیمارانی که نمیتوانند بشینند باید آنها را به پشت خوابانده و  سرشان را اندکی به سمت گوشی که عفونت ندارد خم کرد. مجددا شانه ها باید به یک پد یا بالشت ضد آب و حوله پوشانده شوند. در صورت لزوم، پرستار باید از شخص دیگری بخواهد تا لگن را زیر گوشی که عفونت دارد، نگه بدارد.

شستشوی گوش

قبل از شستشوی گوش، پرستار باید دستهایش را شسته و از دستکش استفاده کند. محلول نمک معمولی یا آب استریلی که قرار است برای شستشو استفاده شود باید کمی گرم شود. برای این کار میتوان کیسه حاوی محلول را در آب داغ گذاشت و یا از مایکروویو برای گرم کردن آن استفاده کرد.

حتما باید قبل از اینکه محلول برای شستشو مورد استفاده قرار گیرد، کمی از آن تست شود تا میزان گرمای محلول بیش از اندازه نباشد. دمای مایع شستشو باید معادل دمای بدن یا کمی گرمتر از آن باشد ( ۳۷-۸ درجه سانتیگراد.)

استفاده از محلول شستشوی سرد یا خنک احتمالا باعث ایجاد حس گیجی در بیمار خواهد شد.

در صورتی که از سرنگ برای شستشو استفاده شود، این کار باید بدون کلاهک سرنگ انجام شده و ۶۰ سی سیِ اول از محلول به داخل سرنگ کشیده شود. اما اگر میل جراحی مورد استفاده قرار گیرد، باید ابتدا سوزن آن برداشته شده و میله پلاستیکی به سرنگ چسبانده و وصل شود.

سرنگ یا تیوبی که مورد استفاده قرار می گیرد باید خالی از هوا باشد. علاوه بر این اگر از لوازم مخصوص شستشوی گوش استفاده می شود تمام  تمام قسمت های آن باید  باز شده و سر هم شوند. بیمار باید یک دستمال خشک در دست داشته باشد تا در صورتی که مایع شستشو به صورت یا چشمان وی نزدیک شد آن را تمیز کند. قبل از شروع فرآیند شستشوی گوش باید به بیمار اطلاع داد. در صورتی که بیمار در حین انجام درمان احساس درد و یا احساس ناخوشایند داشت باید این موضوع را به پزشک اطلاع دهد.

 فرایند شستشوی گوش

پزشک مربوطه قبل از اینکه اقدام به شستشوی گوش کند بایست داخل گوش بیمار را بررسی کرده تا مطمئن شود علائم موجود به تولید بیش از حد واکس گوش یا وجود اشیا خارجی در گوش ارتباط دارد و لذا خطر جدی تری بیمار را تهدید نمی کند. همچنین ممکن است پزشک واکس گوش بیمار را با کمک دستگاهی به نام اتوسکوپ مورد بررسی بیشتر قرار دهد.  اتوسکوپ داخل مسیر گوش نوری را روشن کرده و تصویر بزرگتری را برای پزشک ارائه می کند.

اگر مشکل فرد مربوط به واکس بیش از حد گوش باشد ، پزشک با استفاده از ابزاری شبیه به سرنگ داخل گوش وی را شست و شو خواهد داد. با کمک این ابزار مخلوط آب و نمک داخل گوش فرد ریخته خواهد شد تا واکس گوش اضافی را خارج کند.  ریختن آب داخل گوش بیمار یا نگه داشتن گوش او در حالت ثابت، ممکن است احساس ناخوشایندی را در وی ایجاد کند.   اگر قصد انجام شوشو در منزل را دارید نیاز هست تا تمام موارد لازم را  خریداری کرده تا بتوانید بدون خطر واکس موجود در گوش را تمیز کنید.  مرسوم ترین راه این است که با استفاده از قطره چکان روغن بچه ، روغن معدنی و یا داروهای تجویز شده را داخل گوش بریزید واکس موجود در گوش را نرم کند.  این فرآیند به شرح زیر انجام می شود:

  1. روزی دو یا سه بار موارد مذکور را داخل گوش بریزید و این کار را تا چند روز ادامه دهید.
  2. وقتی که واکس گوش حالت نرمی پیدا کرد از سرنگی که با آب (هم دمای بدن یا کمی گرم تر از آن)  یا ترکیب آب و نمک پر شده است اقدام به بیرون آوردن واکس گوش کنید..

 شستشوی گوش

خطرات شست و شوی گوش

اگر به پرده گوش تان آسیب رسیده، در گوشتان تیوب دارید  و یا  عارضه مرتبط با سیستم ایمنی دچار هستید به هیچ وجه اقدام به شستشوی گوش(چه در خانه و چه در مطب پزشک)  اقدام نکنید.  همچنین اگر عفونتی فعال در کانال گوش خود داری شستشوی گوش می‌تواند برای شما مضر باشد.  همانگونه که شستشوی گوش را می‌توان به‌عنوان درمانی مرسوم تلقی کرد، باید دانست این رمان خطرات احتمالی زیر را نیز به همراه دارد:

 عفونت گوش

اوتیت خارجی  یا همان عفونت گوش یکی از مشکلاتی ست که به کَرات رویت می شود. در واقع این بیماری التهاب کانال گوش است به نحوی که باعث ایجاد عفونت شود. این عفون ت می تواند دردناک باشد. یکی دیگر از مشکلات بالقوه را می توان اوتیت میانی دانست، که در آن گوش میانی دچار التهاب می شود. در مجموع می توان گفت عفونت گوش یکی از شایع ترین مشکلاتی ست که می تواند برای هر فرد اتفاق بیفتد.

پاره شدن پرده گوش

این مورد نیز یکی دیگر از عواملی ست که می تواند در اثر شستشوی گوش اتفاق بیفتد. در برخی از موارد انجام شستشوی گوش می تواند باعث فشرده تر شدن واکس گوش شود که این کار را برای بیرون آوردن واکس گوش سخت کرده و ممکن است فشاری به پرده گوش بیاورد که منجر به پاره شدن آن شود. همچنین در بعضی دیگر از موارد، مایع شستشو در مسیر گوش گیر کرده و ممکن است با فشار آوردن به پرده گوش آنرا پاره کند.

سایر مشکلات

در موارد نادر، مشکلاتی دیگر نیز ممکن است رویت شود. این مشکلات شامل موارد زیر می شوند:

سرگیجه: که فرد حس میکند اتاق به دور سر وی در حال چرخیدن است ( معمولا این مورد موقت می باشد)

شستشوی گوش

ناشنوایی یا احساس کَری: می تواند موقت و یا حتی دائمی باشد.

از آنجایی که تولید بیش از حد واکس در گوش در طول زمان می تواند مشکل ساز باشد و یا این واکس نشانگر وجود مشکل در قسمتهای دیگر بدن باشد، لذا اگر با وجود انجام درمان های خانگی همچنان علائم وجود داشتند، حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید. باید دانست کسانی که از سمعک استفاده می کنند بیشتر در معرض تولید زیاد از حد واکس در گوششان هستند. همچنین از گوش پاک کن های پنبه ای نیز برای تمیز کردن داخل گوش استفاده نکنید، چرا که شاید این گوش پاک کن ها واکس گوش را به پشت پرده ی گوش برسانند یا در مسیر کانال گوش قرار دهند.

عوارض جانبی در شستشوی گوش

بسیاری از بیماران پس از شستشوی گوش علائم خاصی را تجربه می کنند. این عوارض به اندازه مشکلات و پیچیدگی هایی که در قبل گفته شد خطرناک نیستند، اما می توانند برای فرد آزاردهنده باشند.

از جمله ی این عوارض جانبی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

این عوارض جانبی معمولا کوتاه مدت بوده و در عرض یک روز از بین می روند. اگر درد یا ناخوشی را حس کردید که بجای بهتر شدن بدتر شد و یا علائم دیگری را مشاهده کردید حتما به پزشک خود مراجعه کنید. اگر درد بسیار شدیدی داشتید سریعا به پزشک مراجعه کنید؛ چراکه ممکن است پرده گوش شما پاره شده باشد یا آسیب دیگری به گوش رسیده باشد.

درمانهای جایگزین برای شستشوی گوش

درمانهای جایگزین زیادی هستند که می توانند برای شستشوی گوش مورد استفاده قرار گیرند. چنانچه هریک از علائم مذکور در بالا را داشتید، این درمانها را امتحان نکنید.

روغن های طبیعی

روغن زیتون، روغن بچه و روغن های معدنی معمولا به عنوان درمان های جایگزین رایج برای شستشوی گوش استفاده می شوند. چند قطره روغن در منطقه ی آلوده شده بریزید تا واکس گوش را نرم کند. این روغن ها ذاتا باعث ناخوشی بیمار نخواهند شد. پس از اینکه روغنِ ریخته شده چند دقیقه در گوش ماند، می توانید به طرف همان گوشی که در آن روغن ریختید دراز بکشید، دستمالی نرم زیر گوش گذاشته و اجازه دهید تا روغن از گوشتان بیرون بیاید.

آب نمک

این ترکیب نیز می تواند با استفاده از قطره چکان داخل گوش ریخته شده و واکس گوش را نرم کند یا آنرا از بین ببرد. قبل از آنکه گوش عفونی شده را به سمت زمین بگیرید تا محلول خارج شود، اجازه دهید محلول آب نمک بین ۳ الی ۵ دقیقه درون گوش باقی بماند. گوش و هر میزان از واکس گوش که خارج شده را با دستمالی نرم تمیز کنید.

ترکیبات و محلول های خاص

هم هیدروژن پروکساید و هم استفاده همزمان از سرکه و مالیدن الکل را می توان به عنوان درمان های جایگزین برای از بین بردن واکس گوش دانست. این دو معمولا می توانند به نرم تر شدن واکس گوش کمک کنند. عموما تا وقتی که پرده گوش آسیب ندیده باشد، این دو درمان تاثیرگذار و بی خطر هستند؛گرچه که برخی از بیماران استفاده از آنها را ناخوشایند می دانند.

شمع گوش

قبل از هرچیز در نظر داشته باشید که این راهکار را به عنوان راه درمانی توصیه نمیکنیم. در گذشته این راهکار بجای شستشوی گوش مورد استفاده قرار می گرفته است. در این روش شمع (شمع گوش) در حالت روشن داخل گوش فرد گذاشته می شود ( از سمت خاموش داخل گوش قرار می گیرد). از لحاظ تئوری شعله ی ناشی از شمع گوش باعث ایجاد خلا می شود و این منجر به چسبیدن واکس گوش به شمع می شود. این روش را نمی توان تاثیرگذار دانست و همچنین ممکن است آسیب دیدگی هایی مثل پارگی پرده گوش یا انسداد کانال گوش برای فرد بوجود بیاورد. البته خطر سوختگی ناشی از انجام این روش را نیز نباید نادیده گرفت.

شستشوی گوش

مراقبت های بعد از شستشوی گوش

بیمار باید سر را به مدت چند دقیقه در جهت گوش عفونی شده نگه دارد. این کار اجازه می دهد تا مایعات اضافی موجود در گوش از آن خارج شوند.

وسیله ی مورد استفاده برای شستشو از گوش بیرون آورده می شود و برای خشک کردن گوش به بیمار کمک خواهد شد. قسمت بیرونی گوش باید با استفاده از توپ های پنبه های یا چوب پنبه تمیز شود.

با این حال چوب پنبه نباید وارد مسیر گوش شود. ابزار مورد استفاده و نیز دستکش ها باید در کیسه زباله ای گذاشته شود که درب آن بسته شده و دور ریخته شود. در نهایت پرستار باید پس از پایان فرآیند درمان، دستهایش را بشورد.

پیچیدگی های مربوط به شستشوی گوش

پیچیدگی ها و مشکلات مربوط به شتسشوی گوش را می توان نادر دانست؛ اما باید گفت شامل مواردی مثل ضربه به پرده ی گوش، عفونت گوش بیرونی، درد، حالت تهوع یا سرگیجه می شوند. شستشوی بیش از حد و شدید گوش می تواند پرده ی گوش را پاره کرده و باکتری ها را به گوش داخلی هدایت کند.

نتایج حاصل از شستشوی گوش

معمولا شستشوی کامل گوش  منجر به از بین رفتن و برداشته شدن واکس گوش های جمع شده می شود. اگر کماکان پس از استفاده ی ۵۰۰ سی سی مایع شستشو، هنوز هم واکس گوش ها بیرون آورده نشد آنگاه ممکن است پزشک استفاده از قطره ی پروکساید را تجویز کند تا قبل از شستشو های بیشتر، واکس های موجود در گوش نرم شوند. همچنین برای در آوردن اشیاء خارجی، اگر پزشک با کمک شستشوی گوش نتوانست شی را بیرون بیاورد، ممکن است از ابزاری مثل ساکشن برای این کار استفاده کند.

نقش تیم پزشکی در شستشوی گوش

عمل شستشوی گوش توسط یک پرستار تایید شده و با مجوز انجام می شود. در صورتیکه بیمار زیاد با مشکل تولید واکس در گوش دچار شود، ممکن است به بیمار یا خانواده او آموزش های لازم داده شود تا در خانه شستشوی گوش بیمار را انجام دهند.

شستشوی گوش

تمیز کردن بی خطر گوش ها

ایمن ترین راه برای تمیز کردن گوشها مراجعه به پزشک عمومی یا متخصص است؛ چراکه آنها با استفاده از ابزارهای خاص می توانند هرگونه واکس اضافی گوش را بدون خطر از گوش خارج کنند.

این ابزارها می توانند شامل موارد زیر باشند:

مزیت مراجعه به پزشک اینست که وی می تواند تشخیص دهد آیا بیماری های پنهان دیگری وجود دارند که نیاز به مراقبت داشته باشند یا خیر.

اگر شخصی هنوز هم بخواهد گوشش را در منزل تمیز کند، می تواند یکی از راه های زیر را امتحان کند:

استفاده از دستمال نمدار

می توانند یک لباس یا حوله کاغذی را با آب ولرم خیس کنید و پس از اینکه آب اضافی آنرا خالی کردید، از این دستمال برای تمیز کردن بیرون و اطراف گوش استفاده کنید.

هیچ گاه شی خارجی را داخل گوش نکنید.

روغن معدنی یا قطره های گوش سنتی (خانگی)

این قطره ها را می توانید از داروخانه های محلی نیز تهیه کنید. همچنین محلول های بسیار دیگری هم هستند که می توان از آنها به عنوان قطره گوش استفاده کرد تا تولید واکس گوش را کند کرده و بیرون آمدن آنرا راحت تر کند.

این محلول ها شامل موارد زیر می شوند:

  • روغن بچه
  • روغن معدنی
  • گلیسرین
  • هیدروژن پروکساید
  • کربامید پروکساید
  • شستشو

می توان بسته لوازم شستشوی گوش را به همراه آب مخصوص یا ترکیبی از آب و محلول نمک تهیه و استفاده کرد، و یا اینکه به پزشک متخصص برای شستشوی گوش مراجعه کرد. ممکن است پزشک قبل از شستشو از شما بخواهد قطره در گوش بریزید.

برای شروع کار، قبل از هرکاری باید آب و قطره ای که قرار است داخل گوش ریخته شود را کمی گرم کرد تا از عوارض جانبی احتمالی آن مثل سرگیجه جلوگیری شود. با این حال باید مراقب بود تا آب بیش از اندازه داغ نشود؛ چراکه ممکن است باعث سوختگی شود.

دستمال نمدار

 

برای شستشو باید با استفاده از سرنگ، آب یا محلول نمک را داخل کانال گوش ریخت. بیمار باید اجازه دهد قطره هایی که داخل گوشش ریخته شده به خوبی سرجای خود بنشیند؛ و لذا به مدت ۱۵ الی ۳۰ دقیقه سر را به یک طرف نگه دارد.

انجمن پزشکان متخصص گوش حلق و بینی آمریکا هشدارهایی راجع به شستشوی گوش در برخی افراد خاص داده اند. افراد زیر هرگز نباید گوش خود را شستشو دهند:

  • افرادی که در پرده گوش خود سوراخ یا حفره ای دارند
  • افراد دیابتی
  • افرادی که قارچ یا سایر مشکلات پوستی داخل یا اطراف گوش دارند
  • کسانی که ضعف سیستم ایمنی دارند
  • کسانی که در پرده گوششان لوله دارند

روشهایی که نباید انجام داد

خطرات استفاده از گوش پاک کن پنبه ای

یکی از مرسوم ترین راه هایی که برای تمیز کردن گوش در خانه استفاده می شود، تمیز کردن گوش با گوش پاک کن پنبه ای ست. خطرات مربوط به این روش شامل موارد زیر می شوند:

  • بردن واکس گوش به فضای داخلی ترِ گوش
  • کند کردن فرایند طبیعی بدن در دفع واکس گوش
  • آسیب به پرده گوش
  • ممکن است گوش پاک کن در گوش بماند و به سختی آنرا در آورد

شستشوی گوش

همچنین پزشکان انجمن غذا و داروی آمریکا درباره استفاده از شمع گوش هشدارهایی می دهند.

در این روش یک شی با روکش واکس گونه وارد گوش می شود و فردی آن سَری که بیرون از گوش را می سوزاند تا واکس گوش ازین طریق از بین برود. استفاده از این روش می تواند باعث:

  • ایجاد سوختگی در پوست
  • ایجاد انسداد در مسیر گوش بخاطر استفاده از شمع
  • ایجاد حفره و سوراخ در غشاء بین کانال گوش و گوشِ میانی
  • خونریزی
  • پاره شدن پرده ی گوش

هرگز پیشنهاد نمیکنیم چیزی را مستقیما داخل گوش خود فرو کنید، چرا که این کار می تواند باعث ایجاد مصدومیت شده و یا واکس گوش را بیشتر به داخل گوش ببرد.

همچنین تمیز کردن بیش از حد گوش می تواند باعث از بین رفتن واکس گوشی شود که از شکل گیری باکتری ها و سایر میکروب ها جلوگیری می کند

راه های خانگی تمیز کردن واکس گوش

واکس گوش در کانال های گوش ما تولید می شود. وجود آن عادی و لازم است. با این حال این واکس ممکن است گاهی احساس ناخوشایند در فرد ایجاد کرده و یا برای شنواییِ او مشکلاتی ایجاد کند.

جوش شیرین

می توانید با استفاده از جوش شیرین واکس گوش را از بین ببرید. برای این منظور:

  1. نصف قاشق جوش شیرین را با دو انس آب گرم حل کنید.
  2. اگر قوطی قطره چکان دارید، محلول را داخل آن بریزید.
  3. سرتان را به یک طرف خم کرده و ۵ الی ۱۰ قطره را داخل گوش بریزید
  4. اجازه دهید محلول یک ساعت در گوش باقی بماند و سپس آنرا با کمک آب بیرون بیاورید
  5. این کار را روزی یک مرتبه انجام دهید تا واکس گوش کامل پاک شود. ممکن است این فرآیند چند روز به طول بیانجامد؛ اما در نظر داشته باشید که بیش از دو هفته این کار را ادامه ندهید.

دستمال نمدار

هیدروژن پروکساید

می توانید واکس گوش را با کمک هیدروژن پروکساید ۳% از بین ببرید.

  1. سر را به یک طرف نگه داشته و ۵ الی ۱۰ قطره هیدروژن پروکساید داخل گوش خود بریزید.
  2. سر را به مدت ۵ دقیقه به یک طرف نگه دارید تا پروکساید بتواند به خوبی واکس گوش را نرم کند.
  3. این کار را به مدت ۳ الی ۱۴ روز، روزی یکبار انجام دهید.

روغن

واکس گوش ماهیتی شبیه به روغن دارد. با این حال بعضی از روغن ها می توانند به نرم تر شدن واکس گوش کمک کنند. طرفداران استفاده ازروغن برای گوش این روغن ها را پیشنهاد می کنند:

  • روغن بچه
  • روغن نارگیل
  • گلیسیرین
  • روغن های معدنی
  • روغن زیتون

برای استفاده از روغن جهت واکس گوش مراحل زیر را انجام دهید:

  1. در صورت تمایل، روغنی که قصد استفاده از آن را دارید کمی گرم کنید و آنرا داخل قطره چکان بریزید. روغن را در مایکروویو گرم نکنید و حتما قبل از ریختن در گوش، دمای آنرا بررسی کنید.
  2. سر را به یک طرف نگه دارید و چند قطره داخل گوش بریزید.
  3. به مدت ۵ دقیقه سر را به همان طرف نگه داشتید.
  4. هر روز یک یا دو بار این کار را تکرار کنید.

شستشوی گوش

در مورد شستشوی گوش قبلا صحبت شده لذا از مطرح کردن مطالب تکراری پرهیز می کنیم.

درمان های خانگی پر خطر برای واکس گوش

اگرچه که راه های خانگی برای درمان گوش عمدتا ایمن و بی خطر هستند، لکن در برخی موارد نیاز هست به پزشک متخصص مراجعه شود. اگر درمانهای خانگی که تاکنون گفتیم برای شما کارساز نبود حتما به پزشک مراجعه کنید. همچنین هرگز برای درمان واکس گوش این راه ها را امتحان نکنید:

اشیاء کوچک: هرگز از اشیاء کوچک مثل سر خودکار یا گیره ی سر برای تمیز کردن داخل گوش استفاده نکنید. بسیاری از پزشکان به این ضرب المثل معتقدند، هرگز چیزی کوچکتر از آرنج را در گوشتان فرو نبرید!

گوش پاک کن های پنبه ای: اگرچه که در ظاهر این گوش پاک کن ها برای تمیز کردن داخل گوش بی نقص و بی خطر هستند، اما باید بدانید که گوش پاک کن برای این کار کمی کوچک است و ممکن است برای گوش خطرساز شود.

شمع گوش: بسیاری از مردم از این روش حمایت می کنند و آنرا روشی مناسبی می دانند، اما باید گفت این روش خطراتی مثل مصدومیت، سوختگی یا پارگی پرده ی گوش را دارد.

چگونه از گوش هایمان مراقبت کنیم؟

شستشوی گوش

علاوه بر تمیز نگه داشتن گوش، راه های زیر را نیز برای حفظ سلامت گوش ها و آسیب نرسیدن به شنوایی انجام دهید:

  • همانطور که گفته شد اشیاء کووچک را داخل گوش نکنید.
  • از گوش دادن به صداهای بلند بپرهیزید. هرگاه صدای اطرافتان بلند شد، از گوش گیرهای محافظ یا امثال آن استفاده کنید.
  • سعی کنید مدام از هدفون یا امثال آن استفاده نکنید و حین استفاده نیز صدا را به حدی کم کنید تا به اطرافیان نرسد. در ماشین نیز صدای ضبط را بیش از حد بلند نکنید.
  • پس از شنا یا استخر رفتن نیز خشک کردن گوش را فراموش نکنید. از یک لباس یا پارچه برای خشک کردن اطراف گوش استفاده کنید و برای خارج شدن آب اضافی گوش، سر را به یک طرف نگه دارید.
  • در صورتیکه برای شما هر نوع داروی شنوایی تجویز شده، هرگونه تغییرات در شنیدن و شنوایی را جدی بگیرید و به آن توجه کنید. اگر مواردی مثل عدم تعادل در شنوایی، احساس زنگ زدن در گوش یا امثالهم را مشاهده کردید به پزشک مراجعه کنید.
  • اگر مواردی مثل درد ناگهانی از دست دادن شنوایی و یا مصدومیت گوش حس کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

در پایان باید مد نظر داشته باشید که برخوردی بیش از حد خشن با واکس گوش میتواند منجر به مشکلاتی برای گوش یا کانال گوش شود؛ مثل درد،خارش یا حساسیت بیشتر به عفونت. هنگامی که موضوع را به پزشک مطرح می کنید از وی سوال کنید که آیا می توانید برای درمان واکس گوشتان از درمانهای خانگی استفاده کنید یا خیر و نظر وی را در این باره جویا شوید.


نقش نرم افزار در طراحی گرافیک

نرم افزار یک بستری را برای شما فراهم میکند که شما با فراگیری نرم افزار مورد نظر می توانید توانایی انجام کارهای تخصصی مختلفی را بدست آورید ! برای مثال × برای طراحی بنر × چند نرم افزار وجود دارد و باید از بین این نرم افزار های تقریبا رایگانی که در اختیار شما قرار میگیرد یکی را انتخاب کنید . در کل نرم افزار ها نقش مهمی دارند ، به نوعی اگر نرم افزار ها نباشند کامپیوتر ها دیگر کاربردی برای ما ندارند و باید بلا استفاده در گوشه ای قرار بگیرند ، امروزه بسیاری از خدمات ؛ سرویس هایی که در اختیار ما قرار می گیرند اجرا کننده و یا تولید کننده ی اصلی آن نرم افزار های هستند ، چه در زمینه تولید انیمیشن ها ، طراحی خودرو ، طراحی بیلبوردهای تبلیغاتی ، مهندسی در تمامی سطوح و …  در زمینه طراحی گرافیک  نباید از نقش اساسی نرم افزارهایی نظیر ادوبی فتوشاپ ، ایلوستریتور ، ایندیزاین ، کورل دراو ، افترافکت و .. چشم پوشی کنیم .

تفاوت این نرم افزار ها بیشتر در عملگرد ، برخی ابزار ، دسترسی سریع کاربران و رابط کاربری و … می باشد که هر کدام به صورت تخصصی در حوزه برای خود پرچمدار بازار مربوط به موضوع ابزاری خود هستند .

آیا نرم افزار ها اصلی ترین عامل موفقیت تبلیغات هستند ؟

قائعانه بگوییم ، خیر .. نرم افزار درست است که می تواند بخش بزرگ و اصلی یک پروژه گرافیکی باشد ، اما تمام بخش نیست ، برای طراحی یک پروژه سه بخش اصلی وجود دارد که اگر یکی از یک آیتم ها ناقص باشند باید خواب یک طراحی خوب ، جذاب و ایده آل را دید .

۱- ایده

وقت صحبت از ایده ها می شود ، باید ۶ دانگ حواس خود راجمع کنید ، چرا که اگر ایده نباشد طرح هیچ معنایی ندارد و رکن اصلی یک طراحی ایده پردازی در آن است که نباید طراحی بدن مفهوم انجام شود . بسیاری از طرح های که میبینیم دارای حداقل مفهوم هستند ، اما همین نکته هم خوب بوده و بهتر یک طرح بی نتیجه و بیهوده به نظر می رسد . پس حتما به اینکه توجه کنید اولین آیتم و نکته مهم یک طرح گرافیکی داشتن ایده است .

۲ – نرم افزار

مگر می شود قدرت یک نرم افزار طراحی را نادیده بگیریم . اگر شما نرم افزار نداشته داشته باشید ، ایده ی طراحی شما قابل اجرا نمی باشد ، البته ما در ارتباط با طرح های تبلیغاتی ، گرافیکی صحبت میکنم ، نه نقاشی یا خطاطی که خود به تنها هنر دست است و نیاز به نرم افزار ندارد .

در ابتدا باید نرم افزار خود را با تحقیق درست و منطقی انتخاب کنیم ، چرا که ما زمان زیادی را در نرم افزار ها صرف میکنیم وبرای اینکه وقت ما بیهوده هدر نرود و برای مثال طراحی لوگو یا اجرای هر طرح دیگر ما به خوبی انجام شود و ایده ها قابل اجرای دقیق باشد ، نباید نرم افزار های کم کیفیت و بدور از ابزارهای داخلی تخصصی برخوردار باشد . گاها شما یک ایده خوب در سر دارید و وقتی اجرایی شود می تواند یک طرح فوق العاده را به تصویر بکشید که برای اینکار حتما باید از نقش مهم نرم افزار گرافیکی قوی و کارآمد غافل نباشید .

۳ – ابزار

اگر بخوایم به عنوان سومین نکته مهم و موردی که خیلی در طرح کمک شماست باید این سه ضلعی رو تکمیل کنه ، ابزارها هستند ، ما در وبلاگ پارسی طرح ایرانیان  به نکات مهمی اشاره کردیم که بسیار مهم و کلیدی هستند ، خصوصا در مورد ابزارها که این روزها یار خوبی برای طراحان به حساب می آید . ابزارهای گرافیکی با توجه فرمت پیکسی که دارند به ویژه در حالت دو بعدی سرعت را برای طراحی چندین برابر می کند و اگر شما خلاقیت خوبی داشته باشید از ابزارها میتوانید به نحوه چشم گیری استفاده بهینه داشته باشید .

در نتیجه ، این موارد را جدی بگیرید و به سادگی از آن ها نگذرید .


علت نازایی و  ناباروری در زنان و مردان چیست؟ چه شرایط پزشکی بر نازایی تاثیر دارد؟ آیا درمانی برای ناباروری وجود دارد؟ نازایی و  ناباروری به عنوان ناتوانی زوج برای باردار شدن پس از یک سال مقاربت محافظت نشده در زنان زیر ۳۵ سال و بعد از شش ماه در زنان ۳۵ سال یا بالاتر تعریف شده است. ناباروری یک بیماری شایع است: در هر سال، حدود ۱۵ درصد زوج های ایالات متحده که سعی در بارور شدن دارند، قادر به انجام این کار نیستند. در این بخش از ناباروری موزیک دان به بررسی علل نازایی و درمان آن خواهیم پرداخت.

ناباروری و نازایی

ناباروری و درمان نازایی

توانایی یک زن و شوهر در بارداری بستگی به باروری طبیعی در هر دو زن و شوهر دارد. در یک مطالعه، از بین تمام موارد نابارور در کشورهای توسعه یافته، حدود ۸ درصد از مشکلات مردان قابل درمان هستند، ۳۷ درصد از مشکلات زنان قابل درمان است و ۳۵ درصد از این افراد در زن و مرد قابل درمان هستند. در حدود ۵ درصد زوجین، علت نازایی و ناباروری را نمی توان در مشکلات خاص هر یک از همسران یافت.

از آنجا که بارداری به زن و مرد با باروری طبیعی نیاز دارد، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی بطور معمول هر دو شریک را در ارزیابی ارزیابی می کنند.

علل نازایی در مردان

موارد زیر علل شایع ناباروری در مردان است.

مایع منی و اسپرم

  • مایع منی، مایع شیری است که آلت مرد در هنگام ارگاسم آن را آزاد می کند. مایع منی از مایعات و اسپرم ها تشکیل شده است. این مایع از غده پروستات، وزیکول منی و سایر غدد جنسی ایجاد می شود.
  • اسپرم در بیضه ها تولید می شود.
  • هنگامی که یک مرد مایع منی را از طریق آلت تناسلی بیرون می ریزد و مایع منی را ترشح می کند، به انتقال اسپرم به سمت تخمک کمک می کند.

مشکلات زیر ممکن است وجود داشته باشد:

تعداد اسپرم کم: مرد تعداد کمی اسپرم را انزال می کند. تعداد اسپرم های زیر ۱۵ میلیون کم در نظر گرفته می شود. در حدود یک سوم زوجها به دلیل کم بودن تعداد اسپرم در بارداری مشکل دارند.

تحرک کم اسپرم: اسپرم می تواند “شنا” کند، و باید به تخمک برسد.


بیشتر بخوانید: رفع کاهش تولید اسپرم


اسپرم غیر طبیعی: اسپرم ممکن است شکل غیرمعمول داشته باشد، و حرکت و بارور کردن یک تخمک را سخت تر می کند. اگر اسپرم شکل مناسبی نداشته باشد یا نتوانند به سرعت و با دقت به سمت تخمک حرکت کنند، باروری ممکن است دشوار باشد. تصور می شود حداکثر ۲ درصد از مردان دارای اسپرم غیر طبیعی هستند.

ناباروری و نازایی

مایع منی غیرطبیعی ممکن است نتواند اسپرم را به طور مؤثر حمل کند. این می تواند ناشی از:

یک وضعیت پزشکی: این می تواند ناشی از یک عفونت بیضه، سرطان یا جراحی باشد.

بیضه های بیش از حد گرم: علل شامل بیضه غیر قابل بارور، واریکوسل یا واریس در رگ های بیضه، استفاده از سونا یا وان های گرم، پوشیدن لباس های تنگ و کار در محیط های گرم است.

اختلالات انزال: اگر مجاری انزال مسدود شود، مایع منی ممکن است در مثانه انزال شود.

عدم تعادل هورمونی: به عنوان مثال کم کاری هیپوگنادیسم می تواند منجر به کمبود تستوسترون شود.

علل دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

عوامل ژنتیکی: یک مرد باید دارای کروموزوم X و Y باشد. اگر او دارای دو کروموزوم X و یک کروموزوم Y باشد ، مانند سندرم کلاینفلتر، بیضه ها به طور غیر طبیعی رشد می کنند و تستوسترون کم و تعداد اسپرم کم یا اسپرم وجود نخواهد داشت.

اوریون: اگر این اتفاق پس از بلوغ رخ دهد، التهاب بیضه ها ممکن است بر تولید اسپرم تأثیر بگذارد.

هیپوسپادیاس: به جای نوک آن، دهانه مجرای ادرار زیر آلت تناسلی است. این ناهنجاری معمولاً در نوزادی با جراحی اصلاح می شود. اگر اصلاح انجام نشود، ممکن است رسیدن اسپرم به دهانه رحم ماده سخت باشد. هیپوسپادیس در هر ۵۰۰ پسر تازه متولد شده حدود ۱ نفر را تحت تأثیر قرار می دهد.

فیبروز کیستیک: این یک بیماری مزمن است که منجر به ایجاد مخاط چسبنده می شود. این مخاط عمدتاً روی ریه ها تأثیر می گذارد، اما نرها نیز ممکن است دچار نقص در عروق مایع شده و یا انسداد شوند. vas deferens اسپرم را از اپیدیدیم تا مجرای انزالی و مجرای ادرار حمل می کند.

پرتودرمانی: این می تواند تولید اسپرم را مختل کند. شدت آن بستگی به میزان نزدیک شدن اشعه به بیضه ها دارد.

ناباروری و نازایی

بعضی از بیماری ها: شرایطی که گاهی با باروری کم در مردان در ارتباط است کم خونی، سندرم کوشینگ، دیابت و بیماری تیروئید است.

برخی از داروها خطر بروز مشکلات باروری در مردان را افزایش می دهند.

سولفاسالازین: این داروی ضد التهاب می تواند تعداد اسپرم های مرد را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. اغلب برای بیماری کرون یا آرتریت روماتوئید تجویز می شود. تعداد اسپرم ها اغلب پس از قطع دارو به حالت عادی برمی گردد.

استروئیدهای آنابولیک: محبوب بدنسازان و ورزشکاران، استفاده طولانی مدت می تواند تعداد اسپرم و تحرک را به طور جدی کاهش دهد.

شیمی درمانی: بعضی از انواع آن ممکن است تعداد اسپرم ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

داروهای غیرقانونی: مصرف ماری جوانا و کوکائین می تواند تعداد اسپرم ها را کاهش دهد.

سن: باروری مردان بعد از ۴۰ سال شروع به کاهش می کند.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی: به عنوان مثال سموم دفع آفات ممکن است خطر را افزایش دهد.

مصرف زیاد الکل: این ممکن است قدرت باروری مردان را کاهش دهد. میزان مصرف الکل در اکثر مردان کاهش باروری نشان داده نشده است، اما ممکن است در کسانی که قبلاً تعداد اسپرم کم داشتند، تأثیر بگذارد.

اضافه وزن یا چاقی: این ممکن است احتمال باروری را کاهش دهد.

استرس روانی: استرس می تواند یکی از عوامل باشد، به خصوص اگر منجر به کاهش فعالیت های جنسی شود.

مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که مصرف طولانی مدت استامینوفن در دوران بارداری ممکن است با کاهش تولید تستوسترون روی باروری در مردان تأثیر بگذارد. به خانمها توصیه می شود بیش از یک روز از این دارو استفاده نکنند.

علل نازایی و ناباروری

نازایی یا ناباروری در زنان نیز می تواند علل مختلفی داشته باشد.

ناباروری و نازایی

عوامل خطر نازایی در زنان و مردان

عواملی که خطر را افزایش می دهد عبارتند از:

سن: توانایی باروری در حدود ۳۲ سالگی شروع می شود.

سیگار کشیدن: سیگار کشیدن خطر نازایی یا ناباروری را در آقایان و خانمها را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد و ممکن است اثرات درمان باروری را تضعیف کند. استعمال سیگار در دوران بارداری احتمال کاهش بارداری را افزایش می دهد. استعمال دخانیات نیز با کاهش باروری در ارتباط است.

الکل: هر مقدار مصرف الکل می تواند احتمال ابتلا به بیماری را تحت تأثیر قرار دهد.

چاق بودن یا اضافه وزن: این می تواند خطر ناباروری در زنان و همچنین مردان را افزایش دهد.

اختلالات خوردن غذا: اگر اختلال خوردن منجر به کاهش وزن جدی شود، ممکن است مشکلات باروری ایجاد شود.

رژیم غذایی: کمبود اسید فولیک، آهن، روی و ویتامین B-12 می تواند روی باروری تأثیر بگذارد. زنانی که در معرض خطر هستند، از جمله رژیم های وگان، باید از پزشک خود در مورد مکمل ها سوال کنند.

ورزش: ورزش بیش از حد و یا بسیار کم می تواند منجر به مشکلات باروری شود.

عفونت های مقاربتی (STI): كلامیدیا می تواند به لوله های فالوپ در خانم آسیب برساند و باعث ایجاد التهاب در اسكروتوم مرد شود. برخی از STI های دیگر نیز ممکن است باعث نازایی شوند.

قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی: برخی از سموم دفع آفات، علف کش ها، فلزات، مانند سرب و حلالها در مردان و زنان با مشکلات باروری مرتبط است. یک مطالعه بر روی موشها نشان داده است که مواد تشکیل دهنده برخی از شوینده های خانگی ممکن است باعث کاهش باروری شود.

استرس روانی: این ممکن است در تخمک گذاری زنان و تولید اسپرم مرد مؤثر باشد و منجر به کاهش فعالیت جنسی شود.

شرایط پزشکی

برخی از شرایط پزشکی می تواند بر باروری تأثیر بگذارد.

به نظر می رسد اختلالات تخمک گذاری شایع ترین علت نازایی یا ناباروری در زنان است.

تخمک گذاری انتشار ماهانه یک تخم است. تخمک ها ممکن است هرگز آزاد نشوند یا فقط در بعضی از چرخه ها آزاد شوند.

ناباروری و نازایی

اختلالات تخمک گذاری می تواند ناشی از:

نارسایی زودرس تخمدان: تخمدانها قبل از ۴۰ سالگی کار خود را متوقف می کنند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS): تخمدان ها به طور غیر طبیعی عمل می کنند و تخمک گذاری ممکن است رخ ندهد.

هایپرپرولاکتینمی: اگر میزان پرولاکتین زیاد باشد، و خانم باردار یا شیرده نباشد، ممکن است در تخمک گذاری و باروری تأثیر بگذارد.

کیفیت تخمک ضعیف: تخمک هایی که آسیب دیده یا دچار ناهنجاری های ژنتیکی می شوند، نمی توانند بارداری را حفظ کنند. هرچه زن مسن تر باشد، این خطر بیشتر است.

مشکلات تیروئید: غده تیروئید بیش فعال یا تحت فشار نمی تواند منجر به عدم تعادل هورمونی شود.

شرایط مزمن: اینها شامل ایدز یا سرطان است.

مشکلات موجود در رحم یا لوله های فالوپی : این مشکلات می تواند مانع از حرکت تخم از تخمدان به رحم شود.

اگر تخمک سفر نکند ، می توان به طور طبیعی بارداری دشوارتر شود.

علل آن عبارتند از:

جراحی: عمل جراحی لگن می تواند بعضی اوقات باعث ایجاد زخم یا آسیب به لوله های فالوپ شود. جراحی دهانه رحم گاهی اوقات می تواند باعث زخم شدن یا کوتاه شدن دهانه رحم شود.

فیبروم های زیر مخاط: تومورهای خوش خیم یا غیر سرطانی در دیواره عضلانی رحم رخ می دهد. آنها می توانند در لانه گزینی دخالت کرده یا لوله فالوپی را مسدود کنند و از لقاح اسپرم و تخمک جلوگیری کنند. فیبروم های بزرگ زیر مخاطی رحم ممکن است حفره رحم را بزرگتر کند و مسیری را برای سفر اسپرمها افزایش دهد.

آندومتریوز: سلولهایی که بطور معمول در قسمت داخلی رحم ایجاد می شوند، در جای دیگری از بدن رشد می کنند.

درمان عقیم سازی قبلی: در خانمهایی که تصمیم گرفته اند لوله های فالوپ خود را مسدود کنند، روند برگشت معکوس می شود، اما شانس بارور شدن مجدد زیاد نیست.

داروها و درمان های نازایی و ناباروری

برخی از داروها می توانند در باروری در زن تأثیر بگذارند.

ناباروری و نازایی

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): استفاده طولانی مدت از آسپیرین یا ایبوپروفن ممکن است باروری را دشوارتر کند.

شیمی درمانی: برخی از داروهای شیمی درمانی می توانند منجر به نارسایی تخمدان شوند. در بعضی موارد، این ممکن است دائمی باشد.

پرتودرمانی: اگر این هدف در نزدیکی اندام تولید مثل باشد، می تواند خطر بروز مشکلات باروری را افزایش دهد.

داروهای غیرقانونی: بعضی از خانمهایی که از ماری جوانا یا کوکائین استفاده می کنند ممکن است مشکلات باروری داشته باشند.

کلسترول: یک مطالعه نشان داده است که میزان کلسترول بالا ممکن است در باروری زنان تأثیر داشته باشد.

عوامل موثر در درمان نازایی

  • درمان به عوامل زیادی بستگی دارد از جمله سن فردی که مایل به باروری است، ناباروری چه مدت به طول انجامیده است، ترجیحات شخصی و وضعیت عمومی سلامتی آنها بستگی دارد.
  • زیاد بودن تعداد مقاربت
  • ممکن است به زوجین توصیه شود که بیشتر اوقات در زمان تخمک گذاری رابطه جنسی داشته باشند. اسپرم تا ۵ روز می تواند در داخل بدن زن زنده بماند، در حالی که تخمک تا ۱ روز پس از تخمک گذاری می تواند بارور شود. از نظر تئوری می توان در مورد هر یک از این ۶ روز که قبل و حین تخمک گذاری اتفاق می افتد مقاربت کرد.

با این حال، یک نظرسنجی نشان داده است که ۳ روز به احتمال زیاد یک پنجره باروری را ارائه می دهد، ۲ روز قبل از تخمک گذاری به علاوه ۱ روز تخمک گذاری است. برخی تصور می کنند که برای افزایش عرضه اسپرم باید تعداد دفعاتی که زوج باهم مقاربت می شوند کاهش یابد، اما بعید است تغییر ایجاد کند.

درمان ناباروری برای مردان

درمان به علت اصلی ناباروری بستگی دارد.

ناباروری و نازایی

اختلال در نعوظ یا انزال زودرس: داروها، رویکردهای رفتاری یا هر دو ممکن است به بهبود باروری کمک کنند.

واریکوسل: جراحی برای از بین بردن رگ واریس در ناحیه کتف می تواند کمک کند.

انسداد مجرای انزالی: اسپرم را می توان مستقیم از بیضه ها استخراج کرد و در آزمایشگاه به تخمک تزریق کرد.

انزال رتروگراد: اسپرم را می توان مستقیم از مثانه گرفته و در آزمایشگاه به تخمک تزریق کرد.

جراحی برای انسداد اپیدیدیمال: یک اپیدیدیم مسدود شده را می توان با جراحی ترمیم کرد. اپیدیدیم ساختاری شبیه سیم پیچ در بیضه ها است که به ذخیره و انتقال اسپرم کمک می کند. اگر اپیدیدیم مسدود شده باشد، ممکن است اسپرم به درستی انزال نشود.

درمان نازایی و ناباروری برای زنان

داروهای باروری ممکن است برای تنظیم یا القاء تخمک گذاری تجویز شوند.

آنها شامل موارد زیر هستند:

کلومیفن (Clomid ، Serophene): این تخمک گذاری را در افرادی که بطور نامنظم یا اصلاً تخمک گذاری نمی کنند، تجویز می شود، بخاطر PCOS یا اختلال دیگری. این باعث می شود غده هیپوفیز هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) و هورمون لوتئین کننده (LH) را آزاد کند.

متفورمین (گلوکوفاژ): اگر کلومیفن مؤثر نباشد، ممکن است متفورمین به زنان مبتلا به PCOS کمک کند، به ویژه هنگامی که با مقاومت به انسولین در ارتباط است.

گنادوتروپین یائسگی انسان یا hMG) Repronex): این شامل هم FSH و هم LH است. بیمارانی که به دلیل وجود نقص در غده هیپوفیز تخمک گذاری نمی کنند، ممکن است این دارو را به عنوان تزریق دریافت کنند.

هورمون تحریک کننده فولیکول (Gonal-F ، Bravelle): این هورمون توسط غده هیپوفیز تولید می شود که تولید استروژن توسط تخمدان ها را کنترل می کند. این تخمدان ها بلوغ فولیکول های تخمک را تحریک می کند.

گنادوتروپین کوریونی انسانی (Ovidrel ، Pregnyl): به همراه کلومیفن، hMG و FSH استفاده می شود، این می تواند باعث تحریک فولیکول در تخمک گذاری شود.

آنالوگهای هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (Gn-RH): اینها می توانند به خانمهایی که زودتر تخمک گذاری می کنند- قبل از بلوغ فولیکول – در طول درمان hmG کمک کنند. این ماده یک منبع مداوم Gn-RH را به غده هیپوفیز انتقال می دهد، که تولید هورمون را تغییر می دهد و به پزشک این امکان را می دهد تا با FSH رشد فولیکول را القا کند.

بروموکریپتین (پارلودل): این دارو تولید پرولاکتین را مهار می کند. پرولاکتین تولید شیر را در حین شیردهی تحریک می کند. در خارج از بارداری و شیردهی، خانمهایی که میزان بالایی پرولاکتین دارند ممکن است چرخه تخمک گذاری نامنظم و مشکلات باروری داشته باشند.

کاهش خطر بارداری های متعدد

داروهای باروری تزریقی بعضی اوقات می توانند منجر به زایمان های متعدد، به عنوان مثال، دوقلوها یا سه قلو شوند. احتمال تولد چندگانه با داروی باروری خوراکی کمتر است.

ناباروری و نازایی

نظارت دقیق در طول درمان و بارداری می تواند به کاهش خطر عوارض کمک کند. هرچه جنین بیشتر باشد، خطر زایمان زودرس بیشتر است.

اگر یک زن برای فعال کردن تخمک گذاری نیاز به تزریق HCG داشته باشد و اسکن های اولتراسوند نشان دهند که تعداد زیادی فولیکول ایجاد شده است، می توان از تزریق HCG جلوگیری کرد. ممکن است زوجها تصمیم بگیرند که فارغ از این که میل به باردار شدن وجود داشته باشد، این کار را انجام دهند.

اگر بیش از حد تعدادی جنین ها ایجاد شود، می توان یک یا تعداد بیشتری از آنها را از بین برد. زوجین باید جنبه های اخلاقی و عاطفی این روش را در نظر بگیرند.

روش های جراحی برای نازایی زنان

اگر لوله های فالوپ مسدود شده یا زخم خورده باشند، ترمیم جراحی ممکن است عبور تخمک ها را راحت تر کند. آندومتریوز ممکن است از طریق عمل جراحی لاپاروسکوپی درمان شود. برش کوچکی در شکم ایجاد می شود و یک میکروسکوپ نازک و انعطاف پذیر با نوری در انتهای آن به نام لاپاروسکوپ ایجاد می شود. جراح می تواند ایمپلنت ها و بافت اسکار را از بین ببرد و این ممکن است باعث کاهش درد و کمک به باروری شود.

ارزیابی نازایی در مردان

باروری در مردان نیاز به عملکرد طبیعی هیپوتالاموس، غده هیپوفیز و بیضه دارد. بنابراین، انواع شرایط مختلف می تواند به ناباروری منجر شود. ارزیابی ناباروری مردان ممکن است به یک دلیل اساسی اشاره داشته باشد، که می تواند درمان را راهنمایی کند. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی معمولاً با سابقه پزشکی، معاینه جسمی و آزمایش مایع منی شروع می کند. آزمایش های دیگر ممکن است مورد نیاز باشد.

تاريخچه :

تاريخچه بهداشت و پزشکی گذشته مرد در فرآيند ارزيابي حائز اهميت است. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در مورد رشد و پیشرفت او سؤال خواهد کرد. رشد جنسی در دوران بلوغ. تاریخ مقاربت جنسی؛ بیماریها و عفونتها. جراحی؛ داروها؛ قرار گرفتن در معرض برخی از عوامل محیطی (الکل، پرتونگاری، استروئیدها، شیمی درمانی و مواد شیمیایی سمی) و هر آزمایش قبلی برای باروری.

معاینه جسمی :

معاینه جسمی معمولاً شامل اندازه گیری قد و وزن، ارزیابی چربی بدن و توزیع ماهیچه ها، بررسی الگوی پوست و مو و معاینه بینایی دستگاه تناسلی و سینه ها است.

توجه ویژه ای به ویژگی های کمبود تستوسترون شده است که ممکن است شامل از بین رفتن موهای صورت و بدن و کاهش اندازه بیضه باشد.

سایر شرایطی که ممکن است روی باروری تأثیر بگذارد عبارتند از:

  • واریکوسل ، رگ واریس از بیضه
  • ضخیم شدن اپیدیدیم

آنالیز مایع منی

آزمایشات آزمایشگاهی – آنالیز مایع منی (تعداد اسپرم ها) بخش اصلی ارزیابی ناباروری مردان است. این تجزیه و تحلیل اطلاعاتی درباره میزان مایع منی و تعداد، تحرک و شکل اسپرم را ارائه می دهد.

قبل از تهیه نمونه مایع منی، مرد باید دو یا هفت روز از انزال (رابطه جنسی و استمناء) خودداری کند. در حالت ایده آل، یک نمونه باید پس از استمناء در مطب پزشک جمع آوری شود. اگر این امکان پذیر نباشد، مرد ممکن است نمونه ای را در خانه در یک ظرف آزمایشگاهی استریل یا کاندوم بدون مواد شیمیایی جمع آوری کند. نمونه باید طی یک ساعت از جمع آوری به آزمایشگاه تحویل داده شود.

اگر تجزیه و تحلیل مایع منی اولیه غیر طبیعی باشد، پزشک معالج اغلب نمونه اضافی را درخواست می کند. این بهتر است یک تا دو هفته بعد انجام شود.

ناباروری و نازایی

آزمایش خون

آزمایش خون اطلاعاتی درباره هورمون هایی که در باروری مردان نقش دارند، ارائه می دهد. اگر غلظت اسپرم کم باشد یا پزشک مشکوک به مشکل هورمونی باشد، پزشک ممکن است آزمایش خون را برای اندازه گیری تستوسترون کل، هورمون لوتئین کننده (LH)، هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) و پرولاکتین (هورمون هیپوفیز) انجام دهد.

آزمایشات ژنتیکی

اگر به ناهنجاری های ژنتیکی یا کروموزومی مشکوک هستید، ممکن است برای بررسی تعداد و ساختار کروموزوم ها و همچنین مناطق غایب یا غیر طبیعی کروموزوم های نر (کروموزوم Y) آزمایش خون تخصصی انجام شود. برخی از مردان ژنهای مرتبط با فیبروز کیستیک را به ارث می برند که به دلیل تعداد کم اسپرم ها منجر به ناباروری مردان می شود. با این حال، این مردان علائم معمول دیگری از فیبروز کیستیک مانند بیماری ریه یا دستگاه گوارش ندارند.

اگرچه ممکن است درمان های ناباروری بتوانند بر ناهنجاری های ژنتیکی یا کروموزومی غلبه کنند، اما امکان انتقال ناهنجاری به کودک وجود دارد. در این حالت، مشاوره ژنتیکی اغلب توصیه می شود تا در مورد احتمال انتقال والدین به کودک و تاثیر احتمالی ناهنجاری به زوجین اطلاع دهند.

آزمایش های دیگر

در صورت وجود انسداد در دستگاه تولید مثل (اپیدیدیمیس یا واز دفران)، آزمایش سونوگرافی ترشحی ممکن است تجویز شود.

اگر به انزال رتروگراد (حرکت مایع منی به مثانه) مشکوک شود، به نمونه ادرار بعد از انزال نیاز است.

بیوپسی بیضه (مجموعه ای از نمونه بافت کوچک) ممکن است در مردان بدون اسپرم در آنالیز مایع منی توصیه شود. بیوپسی را می توان با باز کردن بیضه یا با سوزن ریز (وارد کردن یک سوزن کوچک در بیضه و برداشتن نمونه ای از بافت) انجام داد. بیوپسی باز معمولاً در اتاق عمل با بیهوشی عمومی انجام می شود، در حالی که ممکن است آسپیراسیون سوزن ریز با بیهوشی موضعی در یک مطب انجام شود. بیوپسی به پزشک اجازه می دهد ساختار میکروسکوپی بیضه را معاینه کند و مشخص کند که اسپرم وجود دارد یا خیر. وجود تولید اسپرم در بیضه ها وقتی در انزال وجود ندارد، بیانگر انسداد در دستگاه تناسلی است.

ارزيابي نازايی در زنان

اگرچه آزمایشهای متنوعی برای ارزیابی ناباروری زنان در دسترس است، اما ممکن است لازم نباشد که همه این تست ها انجام شود. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی معمولاً با سابقه پزشکی، معاینه کامل جسمی و برخی آزمایش های اولیه شروع می شوند.

ناباروری و نازایی

تاریخچه پزشکی

تاریخچه پزشکی گذشته زن ممکن است سرنخهایی درباره علت ناباروری ارائه دهد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در مورد رشد او سؤال خواهد کرد. رشد جنسی در دوران بلوغ. تاریخ جنسی؛ بیماریها و عفونتها. جراحی؛ داروهای مورد استفاده؛ قرار گرفتن در معرض برخی از عوامل محیطی (الکل، پرتونگاری، استروئیدها، شیمی درمانی و مواد شیمیایی سمی). و هرگونه ارزیابی باروری قبلی که انجام شده است.

تاریخ قاعدگی

آمنوره (دوره های قاعدگی غایب) معمولاً نشانگر عدم وجود تخمک گذاری است که می تواند باعث نازایی شود. الیگومنوره (چرخه قاعدگی نامنظم) می تواند نشانه تخمک گذاری نامنظم یا غیاب باشد. اگرچه الیگومنوره بارداری را غیرممکن نمی کند، اما می تواند در توانایی بارداری اختلال ایجاد کند.

معاینه جسمی

معاینه جسمی معمولاً شامل معاینه عمومی است، با توجه ویژه به علائم کمبود هورمون یا اضافی آن (مانند موهای صورت) یا علائم سایر شرایطی که ممکن است باعث باروری شود. ارائه دهنده همچنین معاینه لگن را انجام می دهد که می تواند ناهنجاری های دستگاه تناسلی و علائم سطح پایین هورمون را تشخیص دهد. معاینه جسمی ممکن است توسط ارائه دهنده مراقبت های اولیه بیمار، متخصص زنان و زایمان یا متخصص ناباروری انجام شود.

آزمایش خون

آزمایش خون می تواند اطلاعاتی درباره میزان چندین هورمون که در باروری زنان نقش دارند، فراهم کند. در زنان، هورمونهای کلیدی توسط هیپوتالاموس، غده هیپوفیز و تخمدان ها تولید می شوند. این هورمون ها می توانند شامل هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH)، استرادیول و سطح هورمون ضد مولر (AMH) برای ارزیابی میزان عملکرد تخمدان ها، TSH برای آزمایش عملکرد تیروئید و پرولاکتین برای ارزیابی وجود تومور خوش خیم هیپوفیز باشند.

سطح هورمون لوتئین کننده (LH) به طور ناگهانی از حدود ۳۸ ساعت قبل از تخمک گذاری شروع می شود. این افزایش هورمون با استفاده از آزمایش ادرار بدون نسخه خانگی قابل تشخیص است. با این حال، این کیت در حدود ۱۵ درصد از زمان قادر به افزایش هورمون نیست. بنابراین، یک پزشک ممکن است آزمایش خون را برای تأیید تخمک گذاری توصیه کند.

سطح هورمون پروژسترون خون شاخص دقیق تری در تخمک گذاری است. به طور معمول، سطح پروژسترون تقریباً یک هفته پس از تخمک گذاری افزایش می یابد. آزمایش برای اندازه گیری سطح پروژسترون معمولاً ۲۰ تا ۲۴ روز پس از اولین روز از قاعدگی در صورت داشتن دوره قاعدگی منظم انجام می شود.

درجه حرارت پایه بدن

نظارت بر دمای پایه بدن (قبل از خارج شدن از رختخواب در صبح اندازه گیری می شود) برای تعیین اینکه تخمک گذاری رخ داده است یا خیر انجام می شود. درجه حرارت یک خانم معمولاً پس از تخمک گذاری با دمای ۵/۰ تا ۱/۰ درجه فارنهایت افزایش می یابد. با این حال، الگوهای درجه حرارت پایه بدن می تواند دشوار باشد و به طور کلی در ارزیابی ناباروری توصیه نمی شود.

ناباروری و نازایی

آزمایش برای ارزیابی لوله های رحمی و فالوپ

ناهنجاری های رحمی که می توانند به ناباروری کمک کنند شامل ناهنجاری های ساختاری مادرزادی مانند سپتوم رحمی (باند بافتی که حفره رحم را تقسیم می کند). فیبروئیدها پولیپ؛ و ناهنجاری های ساختاری که می تواند ناشی از ناباروری زنان باشد.

زخم و انسداد لوله های فالوپ می تواند در نتیجه بیماری التهابی لگن، اندومتریوز یا چسبندگی لگن (بافت اسکار) ناشی از عفونت شکمی یا جراحی ایجاد شود.

Hysterosalpingogram – Hysterosalpingogram (HSG) برای کمک به شناسایی ناهنجاری های ساختاری رحم و لوله های فالوپی استفاده می شود. این شامل قرار دادن یک سوند کوچک از طریق دهانه رحم و داخل رحم است. یک رنگ مایع که روی اشعه ایکس دیده می شود از طریق سوند تزریق می شود و لوله های رحمی و فالوپ را پر می کند. اشعه ایکس بعد از تزریق مایع گرفته می شود و نمای کلی رحم و لوله ها را نشان می دهد. رحم غیر طبیعی و یا لوله فالوپی مسدود شده روی اشعه ایکس قابل مشاهده خواهد بود.

این آزمایش در حالی انجام می شود که زن هوشیار است و روی میز اشعه ایکس قرار دارد. بیشتر خانم ها هنگام تزریق مایع دچار گرفتگی لگنی متوسط ​​تا شدید می شوند، اما این معمولاً بعد از ۵ تا ۱۰ دقیقه بهبود می یابد. این آزمایش معمولاً ۶ تا ۱۰ روز پس از قاعدگی (قبل از وقوع تخمک گذاری) انجام می شود.

هیستروسکوپی

در هیستروسکوپی ، یک لوله کوچک حاوی یک منبع نوری از طریق دهانه رحم و داخل رحم وارد می شود تا بطور مستقیم پوشش دهی رحم و مکانهایی که لوله های فالوپ وارد رحم می شوند، نشان داده شود. هوا یا مایع برای گسترش رحم و اجازه دیدن پزشک در داخل رحم تزریق می شود.

هیستروسکوپی معمولاً در زنانی انجام می شود که تصور می شود رحم غیرطبیعی دارند که بر اساس تاریخ، هیستروسالپنگوگرام یا سونوگرافی انجام می شود. هیستروسکوپی تشخیصی می تواند در مطب پزشک بدون بیهوشی یا آرام بخش انجام شود. اگر جراحی هیستروسکوپی ضروری باشد، معمولاً این عمل در اتاق عمل سرپایی با بی حسی منطقه ای (موضعی ، اپیدورال یا نخاعی) یا بیهوشی عمومی انجام می شود.

سونوگرافی لگن

در سونوگرافی خارج واژینال، یک پروب سونوگرافی کوچک به داخل واژن وارد می شود. این یک تصویر واضح تر از رحم و تخمدان ها نسبت به سونوگرافی که از طریق شکم انجام می شود فراهم می کند. نیازی نیست که بیمار آرام بگیرد یا بیهوش شود و خطرات کمی نداشته باشد. برای اندازه گیری اندازه و شکل رحم و تخمدان ها و تعیین اینکه آیا ناهنجاری های ساختاری مانند فیبروم یا کیست تخمدان وجود دارد، استفاده می شود. در صورت مشاهده ناهنجاری ها، ممکن است آزمایش بیشتری انجام شود.

Sonohysterogram

تزریق نمکی استریل به داخل حفره رحم از طریق یک سوند کوچک که از طریق دهانه رحم قرار می گیرد باعث افزایش مشاهده داخل رحم در هنگام سونوگرافی خارج واژینال می شود.

لاپاروسکوپی

در حین لاپاراسکوپی، یک لوله نازک و روشن از طریق برش کوچک در شکم وارد می شود و به پزشک اجازه می دهد رحم، تخمدان ها و لوله های فالوپ را مشاهده کند. لاپاروسکوپی به عنوان یک عمل جراحی روزانه انجام می شود و نیاز به این دارد که بیمار بیهوشی عمومی را دریافت کند.

لاپاروسکوپی می تواند آسیب و انسداد لوله های فالوپ، آندومتریوز و سایر ناهنجاری های ساختار لگن را تشخیص دهد. این بهترین آزمایش برای تشخیص اندومتریوز یا چسبندگی لگن (زخم) است. علاوه بر این، آندومتریوز می تواند در طول لاپاروسکوپی درمان شود، که می تواند به بهبود میزان حاملگی در زنان ناباروری که دارای آندومتریوز هستند کمک کند. با این حال، لاپاروسکوپی به طور معمول در طی ارزیابی نازایی انجام نمی شود.

آزمایشات ژنتیک

اگر شک و تردید وجود داشته باشد که ناهنجاری های ژنتیکی یا کروموزومی در ناباروری نقش دارند، آزمایش ژنتیک ممکن است توصیه شود. این آزمایشات معمولاً به یک نمونه خون کوچک نیاز دارند که برای ارزیابی به آزمایشگاه ارسال می شود.

اگرچه تکنیک های تولید مثل ممکن است بتوانند بر ناهنجاری های ژنتیکی یا کروموزومی غلبه کنند، اما امکان انتقال ناهنجاری به کودک وجود دارد. مشاوره ژنتیکی اغلب توصیه می شود که در مورد امکان انتقال والدین به کودک، تأثیر احتمالی ناهنجاری و روشهای درمانی موجود برای جلوگیری از انتقال والدین به کودک، به یک زوج آموزش دهند.

مشاوره نازایی

در کلینیک های باروری باید نیازهای روانی – اجتماعی و عاطفی زوج های نابارور و همچنین نیازهای پزشکی آنها برطرف شود. محتوای مشاوره ممکن است بسته به زوج مورد نظر و گزینه های درمانی موجود متفاوت باشد. این امر معمولاً شامل مشاوره در مورد درمان، مشاوره پشتیبانی عاطفی و مشاوره درمانی می باشد.

ناباروری و نازایی

بیشتر زوج های نابارور از آنچه می توانند از طریق رسانه ها به آنها پیشنهاد شود آگاه هستند. متأسفانه، این اغلب منجر به انتظارات غیرقانونی زیاد از تکنیک های تولید مثل کمک می شود (ART). احتمال تولد زنده به دنبال درمان تقریبا ۵۰٪ است. با سن متفاوت است (سن مطلوب زن بین ۲۳ تا ۳۹ سال است) و با وزن بدن (شاخص توده بدنی ایده آل بین ۱۹ تا ۳۰ سال است). در زنانی که قبلاً باردار بوده اند، موفق تر است. هیچ وسیله قابل اطمینان برای پیش بینی اینکه آیا استفاده از هر گزینه درمانی موفقیت آمیز خواهد بود و پس از چند بار تلاش وجود ندارد. امکانات موجود و مهارت پرسنل مهمترین عامل تعیین کننده میزان موفقیت است.

تخمین زده می شود ۲۸٪ از تمام زوج هایی که به دنبال تولید مثل هستند، ممکن است یافته های عادی در ارزیابی بالینی خود داشته باشند، و نازایی غیر قابل توضیح را یک تشخیص موقت شایع تر می کند. میزان پیش بینی بارداری برای این گروه در حدود ۵٪ پس از مقاربت به موقع، ۱۰٪ بعد از عمل تخمک گذاری با لقاح داخل رحمی (IUI) و ۱۵٪ تا ۲۵٪ پس از تکنیک های تولید مثل کمک می شود (ART). این نرخ ها، البته برای زنان مسن تر که دارای مدت زمان طولانی تری برای ناباروری هستند ، تعدیل می شود.

با شروع درمان، ممکن است زوج ها چرخه های خوش بینی و ناامیدی را با هر چرخه قاعدگی در حال تجربه، تجربه کنند. با طولانی شدن مدت زمان درمان، رنج روانی به احتمال زیاد افزایش می یابد. پزشک معالج ممکن است احساس عدم کفایت کند و اعتماد بین پزشک و بیمار از بین برود. در این مرحله باید مشاوره و پشتیبانی روانشناسی ارائه شود.

شیوع ناهنجاری مادرزادی در نوزادان مبتلا به IVF بین ۲ تا ۳ درصد در سرتاسر جهان متغیر است و مشابه نوزادانی است که بطور طبیعی تصور می شوند. با این وجود، احتمال بروز ناهنجاریهای کروموزومی در نوزادان متولد شده در ICSI حداقل ۴۶/۴۶٪ افزایش یافته است که مستلزم مشاوره در مورد زوجین مربوطه است.

پیامد های روانی در نازایی و ناباروری

ناباروری و نازایی

ناباروری به خودی خود زندگی را تهدید نمی کند، اما پیامدهای مخربی روانی – اجتماعی بر زوج های نابارور دارد. این یک چالش با مشکل جهانی است. مدیریت ناباروری نه تنها به دلیل مشکل در تشخیص و معالجه اختلالات تولید مثل در هر یک از همسران یا تعامل ضعیف ناپایدار بین پتانسیلهای باروری شرکا است، بلکه هنوز هم به عنوان یک کار پزشکی دشوار بوده است، بلکه به دلیل موفقیت درمان به روشنی قابل شناسایی است. دستاورد بارداری پزشک معالج که در مورد ناباروری خود به زوج مشاوره می دهد، باید با دلایل، تحقیقات و گزینه های درمانی موجود آشنا باشد. به زوجین باید اطلاعات واقعی در مورد شانس تولد نوزاد و همچنین خطرات و هزینه های برنامه مدیریت و گزینه های جایگزین آن داده شود. با پیروی از پروتکل مدیریتی پیشنهادی، مبتنی بر شواهد، بیان شده در این مقاله، زوج های نابارور شانس خوبی برای شروع درمان خود به روش مناسب در اوایل زمان با حمایت مالی کافی از طریق کاهش هزینه های صرف شده برای تحقیقات غیر ضروری خواهند داشت.

 

برای زوج هایی که مشکلات باروری را تجربه می کنند و کسانی که مایل به فرزندآوری در سنین بالاتر هستند، گزینه های بیشتری نسبت به گذشته وجود دارد.

در سال ۱۹۷۸، اولین نوزاد در اثر IVF به دنیا آمد. تا سال ۲۰۱۴، بیش از ۵ میلیون نفر از طریق IVF متولد شدند.

با دستیابی به فناوری جدید، امروزه درمان باروری برای افراد بیشتری قابل دسترسی است و میزان موفقیت و ایمنی در همه حال در حال افزایش است.

تأمین اعتبار برای درمان باروری نیز می تواند پرهزینه باشد، اما برنامه هایی وجود دارد که می تواند در این زمینه کمک کند.


۱۷ راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

بهتر یا بدتر شدن ، تحصیل بخشی از زندگی دانشگاه است.برای بهتر شدن نیاز به صبر ، تمرین و آزمایش و خطا دارید
در مورد مطالعه روشهای مناسب ، نکات زیر را در نظر بگیرید
(ممکن است تکنیک هایی را پیدا کنید که به شما کمک می کند از کلاس های دانشگاه خود بیشترین بهره را ببرید (هم کلاس های جذاب و نه چندان جذاب

17راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

۱٫به موسیقی گوش دهید

در حالی که برخی از متخصصان استدلال می کنند که توانایی تمرکز در هنگام سکوت یا گوش دادن به موسیقی در حین تحصیل به ترجیح شخصی واگذار شده است
، بسیاری موافق هستند که پخش انواع خاصی از موسیقی می تواند دانش آموزان را درگیر بخش هایی از مغز خود کند
که به آنها کمک کنید توجه کنند و پیش بینی کنند. لازم به ذکر نیست ، گوش دادن به موسیقی ممکن است روحیه شما را بهبود بخشد و به طور کلی دیدگاه شما را در مورد مطالعه تغییر دهد.

۲٫ورزش کنید

فواید ورزش بر روی مغز در زمینه های بهداشت ، آمادگی جسمانی و روانشناسی به خوبی مشخص شده است.
مطالعات نشان می دهد که قدرت مغز ما حتی پس از یک تمرین کوتاه مدت تقویت می شود ،زیرا بدن ما اکسیژن و مواد مغذی را به مغز می ریزد.
به گفته دکتر داگلاس شکستن عرق اندکی قبل از ترک کتاب می تواند هوشیارتر ، بازتر و قادر به یادگیری اطلاعات جدید در طول جلسه مطالعه بعد از تمرین باشد.

۳٫ریلکس کنید

استرس مانع یادگیری میشود.محققان دریافتند كه استرس به مدت كوتاه مدت دو ساعت می تواند درگیر هورمونهای آزاد كننده كورتیكوتروپین باشد كه روند ایجاد و ذخیره خاطرات را مختل می كند.
انجام استراحت در مطالعه برای ورزش کردن یا کشیدن چند نفس عمیق در صورت کاهش سطح استرس به مطالعه شما کمک می کند.

اگرچه ممکن است فکر کنید که جلسات تحصیل در اواخر شب برای موفقیت تحصیلی شما مضر نیست ، تحقیقات نشان می دهد که آنها لزوماً ایده بدی نیستند.
علاوه بر این ، برخی روانشناسان حتی دانشجویان را ترغیب می كنند كه از امور روزمره زندگی دانشجویی خود خسته شوند ، به خصوص وقتی كه برای تحصیل در امتحان میان ترم

۴٫وقتی در هنگام مطالعه خسته شدید کمی استراحت کنید

تحصیل در خسته ترین حالت ممکن است به مغز شما کمک کند تا مهارت های جدیدی مانند صحبت کردن با یک زبان خارجی یا نواختن سازها را حفظ کند.
حتی یک اصطلاح برای آن وجود دارد: یادگیری خواب. از آنجا که فرآیند ادغام حافظه بهترین عملکرد خود را در هنگام خواب آرام انجام می دهد
، مغز شما می تواند در زمان استراحت ، ترمیم و فعال سازی مجدد مورد نیاز خود را انجام دهد. همه این بدان معنی است که بررسی مطالب مطالعه قبل از خواب می تواند به شما در یادگیری مغز کمک کند حتی در خواب.

17راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر
۱۷راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

۵٫جایتان را عوض کنید

تغییر مناظر بر تواناییهای یادگیری و تمرکز تأثیر می گذارد. روبرت بیورک ، روانشناس ، پیشنهاد می کند که رفتن به اتاق دیگری برای مطالعه (یا رفتن یک قدم بیشتر و یادگیری در میان بزرگهای خارج از خانه) می تواند هم غلظت و هم سطح حفظ شما را افزایش دهد.

۶٫عبور از فراموشی

دانشمندان کاوش در “منحنی فراموشی” را در سال ۱۸۸۵ شروع کردند ، اما این مفهوم برای عادات مطالعه امروز مفید است. نکته اصلی “منحنی فراموشی” این است: اولین باری که سخنرانی می شنوید یا چیز جدیدی را مطالعه می کنید ، ۸۰٪ از آنچه که تازه آموخته اید را حفظ می کنید – اگر مطالب را طی ۲۴ ساعت مرور کنید. خوشبختانه ، این اثر تجمعی است. بنابراین پس از یک هفته ، شما می توانید ۱۰۰٪ از همان اطلاعات را پس از تنها پنج دقیقه بررسی حفظ کنید. به طور کلی ، روانشناسان قبول دارند که این نوع مطالعه از فاصله زمانی بهترین است و دانشجویان باید به روزی که مطالب را آموخته اند نزدیکتر از روز آزمون باشند.

 

17راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر
۱۷راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

 

۷٫از فراخوان فعال استفاده کنید.

این روش بحث برانگیز مطالعه موضوعی داغ در سال ۲۰۰۹ بود ، هنگامی که یک استاد روانشناسی مقاله ای را منتشر کرد که به دانشجویان توصیه می کرد از کتابخوانی و خواندن کتاب های درسی استفاده کنند – که به گفته وی ، دانش آموزان صرفاً دانش آموزان را به سمت فکر کردن سوق می دهند که آنها مطالب را بهتر از آنچه می دانند انجام دهند زیرا این درست است. در برابر آنها. در مقابل ، او به دانشجویان پیشنهاد كرد كه از فراخوان فعال استفاده كنند: بستن كتاب و تلاوت هر آنچه را كه می توانند تا آن نقطه به یاد آورند ، برای تمرین خاطرات بلند مدت است.

۸٫از سیستم لایتنر استفاده کنید.

دانشمند آلمانی ، سباستین لایتنر که به عنوان مبدأ آن نامگذاری شده است ، دانش آموزان را مجبور می کند تا با تکرار ، مطالبی را که آنها حداقل می دانند از طریق تکرار بیاموزند. این سیستم شامل کارتهای منتقل شده با سؤالات به درستی جواب داده شده در زیر یک جعبه و حرکت کارتهای با پاسخ نادرست به جعبه اول است. بدین ترتیب کارتهای کادر اول بیشتر مورد مطالعه قرار می گیرد و فاصله دانشجو بیشتر می شود زیرا دانش آموز از خط پایین می رود و او را مجبور می کند اطلاعات و اطلاعاتی را که نمی داند دوباره و دوباره مرور کند.

۹٫ازمایش های عملی انجام دهید.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ نشان می دهد دانش آموزانی که پس از یادگیری مطالب خود را با یک تست عملی آزمایش کردند ، ۵۰٪ بیشتر از اطلاعات را در هفته پس از همسالان خود که آزمایش عملی نکردند ، حفظ کردند.

 

17راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر
۱۷راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

 

۱۰٫ارتباط اینجا کنید پیوند دهید.

 

کارشناسان معتقدند که تفاوت بین “زبان آموزان آهسته” و “دانش آموزان سریع” در نحوه مطالعه آنها است. به عنوان مثال ، به جای حفظ کردن ، “یادگیرندگان سریع” بین ایده ها ارتباط برقرار می کنند. این فرایند که به عنوان یادگیری متنی شناخته می شود ، دانش آموزان را ملزم می کند تا روش های یادگیری خود را سفارشی کنند ، بنابراین ارتباطاتی ایجاد می کنند که باعث می شود همه اطلاعات در جای خود قرار بگیرند و برای آنها به صورت جداگانه حس کنند. برخی دانش آموزان می یابند که ضبط تمام اطلاعات بصری در یک مکان (مانند صفحه روی کاغذ یا تخته سیاه) می تواند به نقاشی یک تصویر کامل تر کمک کند و به اتصالات آنها در فرایند یادگیری کمک کند.

 

۱۱٫روش یادداشت FENYMAN را امتحان کنید.

رابرت فینمن ، فیزیکدان ، این روش یادگیری مبتنی بر سازمان را با نوشتن صفحه عنوان یک دفترچه خالی ، نوت بوک چیزهایی که نمی دانم در آن ایجاد کرده است. از آنجا ، او در تلاش برای درک حتی پیچیده ترین مفاهیم ، روش ساختارشکنی و بازسازی ایده ها را توسعه داد. برای استفاده از این روش و یادگیری نحوه مطالعه مؤثر ، ابتدا آنچه را که می خواهید یاد بگیرید ، شناسایی کنید. سپس سعی کنید آن را همانطور که می خواهید برای یک کودک پنج ساله توضیح دهید. روش Fenyman برای استفاده از قیاس ها برای نشان دادن بیشتر مفهوم شما ایده آل است (به عنوان مثال ، یک درخت بونسای دقیقاً مانند یک درخت بزرگ اما کوچکتر است)

 

17راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر
۱۷راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

۱۲٫نقش یک معلم را بازی کنید

تحقیقات نشان می دهد که دانش آموزان حافظه بهتری دارند و هنگامی که می خواهند اطلاعات جدید را بیاموزند و انتظار دارند که آن را به شخص دیگری آموزش دهند ، توانایی های دیگری را به خاطر می آورند. این امر منطقی است ، زیرا معلمان نه تنها به یادگیری اطلاعات برای خودشان بلکه در سازماندهی عناصر اصلی اطلاعات گفته شده متعهد شده اند تا آن را به روشنی برای دیگران توضیح دهند. مطالعات همچنین حاکی از آن است که دانش آموزان بیشتر مشغول کار هستند و به طور غریزی به دنبال روشهای فراخوان و سازماندهی در صورت انتظار می رود که نقش “معلم” را بر عهده بگیرند. این موضوع می تواند به ویژه در مورد موضوعاتی مانند درک مطلب و علم خواندن مؤثر باشد ، اگرچه بخشی از سحر و جادو شامل کار کردن با نحوه “آموزش” هر موضوع به صورت موردی است.

۱۳٫درمورد فکر خود فکر کنید

فراشناخت ، یا فکر کردن در مورد تفکر ، به خودآگاهی شکوفا می شود. برای رسیدن به این هدف ، دانش آموزان باید بتوانند سطح مهارت خود و جایی که در مطالعات خود هستند را ارزیابی کنند ، و همچنین بر بهزیستی عاطفی آنها پیرامون فعالیت های مطالعه استرس زا به طور بالقوه نظارت کنند.

در حالی که روشهای مطالعه در بالا استراتژیک و متمرکز است ، نکات زیر به ما یادآوری می کند که می توانیم در هنگام مطالعه ، “بیش از حد آن” را اضافه کنیم

 

17راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر
۱۷راه علمی اثبات شده برای مطالعه ی بهتر

۱۴٫زیاده روی و افراط ممنوع

وسوسه نشوید مدت زمان محدود برای مطالعه هر موضوع ، بهتر می توانید به سمت کار دیگری بروید.

۱۵٫ به موضوعات متفرقه فکر نکنید چند وظیفه ای را متوقف کنید.

به عنوان مثال ممکن است فکر کنید که هنگام مطالعه ، دو پرنده را با یک سنگ به قتل می رسانید ، اما در واقع عادات مطالعه ضعیفی را تشکیل می دهید. به گفته محققان ، به اصطلاح “چند وظیفه ای” زمان مطالعه شما را تمدید می کند و در نهایت ممکن است به نمرات شما آسیب برساند.

 

۱۶٫یک سبک خاص یادگیری را فراموش کنید
حققان و کارشناسان یادگیری در مورد مفهوم سبک های یادگیری بحث می کنند ، برخی حتی تا آنجا پیش می روند که می گویند وجود ندارد. نتیجه گیری ما این است: علیرغم میزان کار در مورد این موضوع ، دانشمندان “واقعاً هیچ مدرکی” برای حمایت از مفهوم سبک های یادگیری پیدا نکردند ، اگرچه آنها این امکان را برای تحقیقات بیشتر در سالهای بعد باز گذاشتند. توصیه می کنیم از تلاش خود خارج نشوید و سعی کنید مواد خود را به سبک خاصی متناسب کنید زیرا ممکن است ارزش وقت یا تلاش نباشد.

 

۱۷٫حاشیه نویسی
خلاصه نویسی
خط کشیدن زیر نکات مهم
و کلید برداری می‌تواند
کیفیت مطالعه شمارا بالاببرد


رنگ درمانی و روانشناسی انواع رنگ ها

معانی رنگ ها ، نمادگرایی ، رنگ درمانی و اثرات روانشناختی رنگ ها

رنگ درمانی

Image result for ‫رنگ ها‬‎

رنگ درمانی

روانشناسی رنگ به بررسی معانی رنگ ها و چگونگی تأثیر رنگ بر خلق و خو ، احساسات و روانشناسی افراد می پردازد.

قرن ها مردم سعی داشتند از رنگ ها برای بهبودی استفاده کنند. در مصر باستان و چین باستان از کروموتراپی (که گاهی به عنوان رنگ درمانی یا رنگ شناسی نیز گفته می شود) استفاده می شد. به عنوان مثال ، رنگ قرمز برای تحریک بدن و ذهن در نظر گرفته شد. همچنین تصور می شد که به افزایش گردش خون کمک می کند. تصور می شد رنگ زرد باعث تحریک اعصاب و کمک به پاکسازی بدن می شود. از نارنجی رنگی برای بهبود ریه ها و افزایش سطح انرژی استفاده می شد. رنگ آبی برای تسکین درد در نظر گرفته شده بود.

Related image

 

کروماتراپی امروزه هنوز به عنوان یک روش پزشکی جایگزین مورد استفاده قرار می گیرد. پزشکان آن ادعا می کنند که یک درمانگر می تواند از رنگ و نور برای تعادل انرژی استفاده کند.

به طور کلی روانشناسان به رنگ درمانی به شک و تردید نگاه می کنند. آنها معتقدند که تأثیرات رنگ اغراق شده است و معانی رنگ ها در فرهنگ های مختلف می تواند متفاوت باشد. علاوه بر این ، اثرات تغییر خلق و خوی رنگ فقط موقتی است.

 

رنگ درمانی

در حالی که رنگهای واقعی اغلب در فرهنگ های مختلف دارای معانی مختلف هستند ، محققان مدرن معمولاً موارد زیر را دقیق می دانند:
سیاه
رنگ سیاه اغلب به عنوان رنگ اقتدار و قدرت در نظر گرفته می شود. با این حال ، در بسیاری از فرهنگ ها به نظر می رسد که با مرگ و عزاداری همراه هستند. همچنین به دلیل کیفیت لاغری در مد محبوبیت زیادی دارد.
سفید
رنگ سفید نشان دهنده پاکی یا بی گناهی است. پزشکان و پرستاران آن را به معنای عقیم بودن می پوشند. رنگ سفید روشن است و می تواند احساس فضای ایجاد کند یا نکات برجسته ای را اضافه کند. همچنین به عنوان یک رنگ تابستانی در نظر گرفته می شود. به دلیل خنثی بودن ، در مد و تزئین محبوب است.
سرخ
رنگ قرمز رنگی روشن و گرم است که احساسات قوی را برانگیخته است. این رنگ عشق به حساب می آید. ضربان قلب و تنفس را سریعتر تحریک می کند. از رنگ قرمز اغلب به عنوان یک رنگ لهجه استفاده می شود.

آبی
رنگ آبی یک رنگ آرامش بخش به حساب می آید. همچنین رنگ آرامش و آرامش به حساب می آید. بسیاری از افراد طرفدار این رنگ هستند. رنگ آبی می تواند سرعت نبض و دمای بدن را کاهش دهد. مردم در اتاقهای آبی تولید کننده هستند. همچنین گاهی اوقات به عنوان یک رنگ سرد یا افسرده کننده در نظر گرفته می شود.
سبز
رنگ سبز نمادی از طبیعت است. این رنگ آرامش بخش و طراوت آور برای چشم ساده ترین است. بینایی را بهبود می بخشد. در حقیقت ، تحقیقات نشان داده اند که می تواند توانایی خواندن و درک مطلب را بهبود بخشد. همچنین نمادی از سلامتی است.
رنگ زرد
رنگ زرد به دلیل میزان نوری که منعکس می کند ، سخت ترین رنگ برای چشم است. با این حال ، آن را به عنوان یک رنگ خوش بین و شاد تلقی می کند. از طرف دیگر ، بسیاری از افراد به احتمال زیاد در اتاق های زرد رنگ خود را از دست می دهند و نوزادان در اتاق های زرد بیشتر گریه می کنند. علاوه بر این که توجه زیادی را به خود جلب می کند ، تصور می شود که سوخت و ساز بدن را نیز افزایش می دهد.

رنگ درمانی


کری ناگهانی چیست؟ کاهش شنوایی حسی – عصبی ناگهانی که معمولا به عنوان کری ناگهانی شناخته می شود، کاهش غیرقابل توضیح و سریع شنوایی در طی یک یا چند روز است. کری ناگهانی به این دلیل که مشکلی در اندام  های حسی گوش داخلی وجود دارد، اتفاق می افتد. کری ناگهانی اغلب تنها بر یک گوش تاثیر می گذارد. به این عارضه گوش، سکته گوش هم گفته می شود. در این مقاله از بخش حلق، گوش و بینی به بررسی کری ناگهانی یا سکته گوش می پردازیم.

علائم کری ناگهانی

افراد مبتلا به کری ناگهانی اغلب در صبح متوجه از دست رفتن شنوایی شان می شوند. برخی، زمانی که سعی می کنند از گوش ناشنوایشان استفاده کنند، مانند زمانی که از تلفن استفاده می کنند، متوجه مشکل می شوند. برخی دیگر درست قبل از اینکه شنوایی خود را از دست بدهند، متوجه صدایی مانند ترکیدن”پاپ” می شوند. افراد مبتلا به کری ناگهانی ممکن است یک یا چند مورد از این علائم را تجربه کنند: احساس پر بودن گوش، سرگیجه، و یا ایجاد صدای زنگی مانند وز وز در گوش.

کری ناگهانی

گاهی اوقات، افراد مبتلا به کری ناگهانی، به پزشک مراجعه می کنند چون فکر می کنند که کاهش شنوایی آن  ها ناشی از حساسیت، عفونت سینوسی، مسدود شدن مجرای گوش و یا دیگر شرایط معمول است. با این حال، باید در نظر بگیرید که کری ناگهانی یک وضعیت اورژانسی پزشکی است و برای درمان آن سریعا باید به پزشک مراجعه کنید. اگرچه در حدود نیمی از افراد مبتلا به کری ناگهانی، قسمتی یا تمام شنوایی خود به خود برمی گردد، اما معمولا به تاخیر انداختن تشخیص و درمان کری ناگهانی (هنگامی که مشخص می شود) می تواند اثربخشی درمان را کاهش دهد. دریافت درمان به موقع به مقداری زیادی این شانس را افزایش می دهد که حداقل قسمتی از شنوایی تان را به دست آورید.

کارشناسان تخمین می زنند که هر سال بین یک تا شش نفر در هر ۵۰۰۰ نفر این مشکل را تجربه می کنند، اما تعداد واقعی موارد جدید کری ناگهانی  در هر سال می تواند بسیار بیشتر باشد، چرا که اغلب تشخیص داده نمی شوند. کری ناگهانی می تواند در هر سنی رخ دهد، اما اغلب در اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰، بزرگسالان را تحت  تاثیر قرار می دهد.

انواع کری ناگهانی

سه نوع اصلی کری ناگهانی وجود دارد:

  • حسی
  • رسانشی
  • ترکیبی

کری ناگهانی حسی

کری ناگهانی حسی رایج  ترین نوع از دست دادن شنوایی است. این مشکل، دائمی است که به دلیل آسیب دیدگی عصب شنوایی (سلول  های مویی کوچک موجود در گوش داخلی) ایجاد می شود. بیماری منیر می تواند باعث از دست رفتن شنوایی حسی شود.

کری ناگهانی رسانشی

کری ناگهانی حسی کم تر اتفاق می افتد. کری ناگهانی رسانشی با انسداد یا آسیب به گوش بیرونی یا میانی شما ایجاد می شود که این مشکل مانع از این می شود که صدا به گوش داخلی شما هدایت شود.

در ناشنوایی رسانشی، گوش داخلی و عصب شنوایی شما آسیب  ندیده است. بسته به علت فقدان شنوایی، این مشکل می تواند موقت یا دائمی باشد. علل می تواند از فشردگی موم تا یک شکستگی آسیب زا در ارتباط بین استخوان های گوش میانی باشد.

کری ناگهانی ترکیبی

گاهی اوقات فقدان شنوایی می تواند ناشی از ترکیب فقدان شنوایی حسی و رسانشی باشد. برای مثال، کری ناگهانی حسی ممکن است به دلیل فشردگی موم باشد. از این مشکل تحت عنوان کری ناگهانی ترکیبی نام برده می شود.

کری ناگهانی

چه چیزی باعث کری ناگهانی می شود؟

اختلالات مختلفی که بر روی گوش تاثیر می گذارنند می تواند منجر به کری ناگهانی شود، اما تنها حدود ۱۰ درصد از افراد مبتلا به کری ناگهانی یک دلیل قابل  شناسایی دارند.

برخی از این شرایط عبارتند از:

بسیاری از این دلایل با سایر شرایط پزشکی یا نشانه  هایی که به تشخیص صحیح اشاره دارند همراه هستند. عامل دیگری که باید در نظر بگیرید این است که آیا ناشنوایی در یک یا هر دو گوش اتفاق می افتد. به عنوان مثال، اگر کری ناگهانی تنها در یک گوش رخ  دهد، تومورهای موجود در اعصاب شنوایی برای بررسی علل خارج می شوند. این بیماری ممکن است باعث ایجاد اختلال در یک یا هر دو گوش شود.

کری ناگهانی

کری ناگهانی چه احساسی دارد؟

ممکن است شنوایی خود را یکباره از دست بدهید. یا شاید چند روز طول بکشد تا توسعه پیدا کند. به طور کلی این مشکل شامل از دست دادن شنوایی است که ممکن است در طی ۷۲ ساعت یا کمتر اتفاق بیفتد.

نه نفر از ده نفر شنوایی خود را در یک گوش از دست می دهند. ممکن است هنوز برخی صداها را از گوش آسیب  دیده بشنوید، اما به مرور کم تر خواهند شد. برای مثال، یک صدای صحبت معمولی ممکن است به یک زمزمه شباهت داشته باشد.

برخی افراد برای اولین بار در هنگام تلاش برای صحبت کردن با تلفن همراه به وسیله گوش آسیب  دیده، متوجه کری ناگهانی می شوند. برخی قبل از اینکه شنوایی شان از بین برود صدای بلندی مانند “پاپ” را می شنوند.

کری ناگهانی چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر علائم کری ناگهانی را داشته باشید، پزشک شما باید ناشنوایی رسانشی که ناشی از انسداد گوش و به علت چیزهایی مانند تجمع مایع یا فشردگی موم است را بررسی کند. در مواردی که پس از معاینه نیز علت دقیق و مشخص کری ناگهانی یافت نمی شود، پزشک شما باید یک آزمایش به نام شنوایی سنجی خالص را در عرض چند روز پس از شروع علایم و برای شناسایی هر گونه کاهش شنوایی حسی انجام دهد.

با استفاده از شنوایی سنجی خالص، پزشک شما می تواند فرکانس ها یا گام  های مختلف را اندازه گیری کند. نشانه کری ناگهانی  می تواند از دست دادن حداقل ۳۰ دسی  بل (دسی  بل یک واحد اندازه  گیری شدت صدا) در سه فرکانس متصل در عرض ۷۲ ساعت باشد. برای مثال این مشکل باعث می شود که صحبت کردن عادی مانند صدای زمزمه به نظر برسد. بیماران ممکن است متوجه تغییرات ظریف و ناگهانی ای در شنوایی شوند و یا ممکن است این مشکل با آزمایش های دیگر تشخیص داده شود.

اگر شما مبتلا به ناشنوایی حسی ناگهانی هستید، احتمالا پزشک برای تعیین علت اصلی کری ناگهانی تان به انجام آزمایش  های دیگری نیاز خواهد داشت. این آزمایشات ممکن است شامل آزمایش خون، تصویربرداری (معمولا تصویربرداری تشدید مغناطیسی، یا MRI) و تست  های تعادل باشند.

کری ناگهانی

مشکلات مربوط به کری ناگهانی

فقدان شنوایی ناگهانی ممکن است منجر به مشکلات متعددی از جمله از دست رفتن دائمی یا مداوم شنوایی و یا ناشنوایی کامل شود. یک مشکل طولانی  مدت دیگر، توسعه وز وز گوش است که می تواند با احساس دائمی فشار در گوش همراه باشد. در برخی موارد، فقدان ناگهانی شنوایی، احساس بی  قراری درونی و بالا بودن ضربان قلب را به همراه دارد.

کری ناگهانی چگونه درمان می شود؟

معمول  ترین درمان برای ناشنوایی ناگهانی، به ویژه زمانی که علت آن نامعلوم است، کورتیکواستروئیدها هستند. استروئیدها می توانند اختلالات زیادی را درمان کنند و معمولا با کاهش تورم، کاهش التهاب و کمک به مبارزه با بیماری، اثر گذارند. در گذشته استروئید به شکل قرص مصرف می شد. در سال ۲۰۱۱، یک آزمایش بالینی نشان داد که تزریق استروئید (از طریق پرده گوش) به اندازه مصرف خوراکی آن موثر است. بعد از این مطالعه، پزشکان شروع به تجویز تزریق مستقیم استروئید در گوش میانی کردند. از این طریق دارو وارد گوش داخلی می شود. تزریقات می تواند در دفاتر بسیاری از متخصصان گوش و حلق و بینی انجام شود و گزینه خوبی برای افرادی است که نمی توانند استروئید را مصرف کنند و یا می خواهند از اثرات جانبی آن اجتناب کنند.

برای بهترین اثرگذاری، استروئیدها باید به سرعت مورد استفاده قرار گیرند و حتی ممکن است قبل از مشاهده همه ی نتایج آزمایشات، مصرف آن توصیه شود. به تاخیر انداختن بیش از دو یا چهار هفته ای درمان می تواند باعث کاهش دائمی شنوایی شود.

اگر پزشک شما دلیل اصلی مشکل شما را پیدا کند، ممکن است درمان اضافی مورد نیاز باشد. برای مثال، اگر مشکل، ناشی از عفونت باشد، پزشک ممکن است آنتی  بیوتیک تجویز کند. اگر دارویی مصرف کنید که برای گوش مضر است، به شما توصیه می شود که داروی خود را تغییر دهید. اگر یک مشکل خود ایمنی باعث می شود که سیستم ایمنی به گوش داخلی حمله کند، ممکن است پزشک داروهایی تجویز کند که سیستم ایمنی را سرکوب کند.

اگر ناشنوایی شما شدید باشد، به درمان پاسخ ندهد، و یا در هر دو گوش اتفاق بیافتد، پزشک شما توصیه می کند که از سمعک (برای تقویت صدا) یا حتی ایمپلنت های حلزونی (برای تحریک مستقیم ارتباطات شنوایی گوش که به مغز می رسد)استفاده کنید.

اگر کری ناگهانی داشته باشم، باید چه کار کنم؟

اگر کری ناگهانی دارید، پزشک عمومی خود را برای ارجاع فوری به یک متخصص گوش و حلق و بینی با خبر کنید. اگر به هر دلیلی به پزشک عمومی تان دسترسی ندارید، به نزدیک  ترین اورژانس مراجعه کنید. در بیمارستان، برای ارزیابی میزان و نوع کاهش شنوایی، متخصص گوش و حلق و بینی باید آزمایش  های مفصلی را انجام دهد. ممکن است لازم باشد تا برای درمان مناسب در بیمارستان بمانید و یا ممکن است تحت درمان سرپایی قرار بگیرید.

کری ناگهانی

چهار سطح ناشنوایی چیست؟

چهار سطح مختلف کری ناگهانی به صورت زیر تعریف می شود: خفیف، متوسط، شدید و عمیق. این تعاریف به داشتن یک دید کلی در مورد شنوایی شما کمک می کنند، اما به هیچ وجه یک دانش دقیق نیستند. به عنوان مثال، ممکن است فردی، فقدان شنوایی خفیف را در گام های پایین و شنوایی متوسط را در گام های بالا داشته باشد.

ناشنوایی خفیف

فردی با کاهش شنوایی خفیف قادر به شنیدن صداهایی بیشتر از ۲۵ تا ۴۵ دسیبل نیست. این به این معنی است که آن  ها برای شنیدن صدای افراد تلاش خواهند کرد، و صدای تیک تیک ساعت، برگ  ها و یا وزوز تجهیزات الکتریکی را نخواهند شنید. ممکن است شنیدن مکالمات عادی روزمره در محیط  های آرام خوب باشد اما ممکن است در هنگامی که بیش از یک نفر صحبت می کنند و یا جایی که سر و صدای بیشتری وجود دارد، برای شنیدن صدای افراد نیاز به تلاش باشد.

سمعک هایی که برای ناشنوایی خفیف مناسب است، به صورت مدل های کوچکی هستند که درون گوش قرار می گیرند. این ابزارها فقط برای به دست آوردن بخشی از شنوایی مفید است.

ناشنوایی متوسط

به نظر می رسد که محدوده ۴۰ تا ۷۵ دسیبل، کمترین صداییست که فردی با ناشنوایی متوسط، می شنود. این سطح از فقدان شنوایی، تاثیر عمده ای بر توانایی شما در شنیدن حرف  های روزمره، حتی در محیط  های ساکت، خواهد داشت. شما احتمالا هنوز چند کلمه یا بخش  هایی از کلمات را به سختی می شنوید.

سمعک های بسیار زیادی وجود دارند که به این سطح از کاهش شنوایی کمک خواهند کرد. من یک سمعک بلوتوثی را توصیه می کنم تا بتوانید تلویزیون، iPad، تلفن  های هوشمند و غیره را مستقیما به سمعک خود وصل کنید.

ناشنوایی شدید

در حال حاضر همه چیز به سختی شنیده می شود؛ کسی که ناشنوایی شدید دارد قادر نخواهد بود صداهای زیر ۷۵ – ۹۰ دسیبل را بشنود. این به این معنی است که شما قادر نخواهید بود صدای تلویزیون، صحبت افراد، زنگ تلفن و یا سایر صداهای روزمره را بشنوید. هم چنین، مانند گذشته، ممکن است در برخی جنبه ها ناشنوایی شدید و در دیگر موارد خفیف یا متوسط داشته باشید.

اکثر تولیدکنندگان سمعک برای این سطح از ناشنوایی، طیف وسیعی از سمعک ها را ارائه داده اند. در هنگام استفاده از برخی از سمعک ها باید یک قالب گوش کامل بپوشید که برای برخی از افراد دشوار است و ترجیح می دهند از سمعک های کوچک داخل گوشی استفاده کنند.

با این سطح از فقدان شنوایی، اساسا نمی توان چیزی را با کمک ابزارهای کمکی شنید، اما می توان با آن ها به خوبی مکالمه کرد. در مکان  هایی که صداهای پس  زمینه زیادی وجود دارد، مشکلاتی ایجاد می شود، اما هنوز هم امکان صحبت وجود دارد. اگر سطح ناشنوایی تان بالاست، ابزارها به شما کمک می کنند که به راحتی در مکالمات شرکت کنید.

ناشنوایی عمیق

۹۰ دسی  بل، پایین  ترین صدایی است که می توانید در حال حاضر بشنوید. اکنون فقط می توانید صدای اره برقی، ماشین چمن زنی یا موسیقی با صدای بلند را بشنوید. سمعک ممکن است در رساندن برخی از صداها کار ساز باشد، اما این موضوع تضمین نمی شود و کاشت ایمپلنت حلزونی راه  حل محتمل تری برای این سطح از فقدان شنوایی است.

 کری ناگهانی

چه عمل جراحی ای می تواند کری ناگهانی را اصلاح کند؟

اگر شما مبتلا به فقدان شنوایی حسی تشخیص  داده شده اید، در موقعیت خوبی هستید. هم چنین گاهی به آن “ناشنوایی عصبی” نیز می گویند که این رایج  ترین نوع فقدان شنوایی در بزرگسالان است، و می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد؛ دلایلی از جمله، پیری، مواجهه با سر و صدای بلند، بیماری و عفونت، جراحت سر و یا جراحات صوتی، تومورها و یا داروها.

فقدان شنوایی حسی به معنی این است که سلول  های مویی موجود در گوش داخلی و یا مسیرهای عصبی ای که گوش داخلی را به مغز متصل می کنند، آسیب دیده اند. این سلول  های مویی که در حلزون گوش قرار گرفته اند مسئول ترجمه صداهایی هستند که گوش بیرونی جمع می کند و سپس آن  ها را به عصب شنوایی مغز ارسال می کنند تا به عنوان صدای قابل  تشخیص تفسیر کنند.

فقدان شنوایی حسی، دائمی است. هیچ جراحی ای نمی تواند آسیب دیدگی سلول  های مویی حسی را ترمیم کند، اما یک جراحی وجود دارد که می تواند سلول  های آسیب  دیده را نادیده بگیرد.

کاشت حلزون

بزرگسالان و کودکانی با شدت ناشنوایی شدید تا عمیق ممکن است با یک ایمپلنت حلزونی، قادر به بازیابی بخشی از شنوایی خود باشند. برخلاف یک سمعک سنتی که صدا را تقویت می کند، یک ایمپلنت حلزونی بخش آسیب  دیده سیستم شنوایی را دور می زند تا عصب شنوایی را به طور مستقیم تحریک کند.

دو جز اصلی یک ایمپلنت حلزونی عبارتند از:

  • ایمپلنت – یک ابزار الکترونیکی کوچک که با جراحی در زیر پوست پشت گوش قرار داده می شود. آن به الکترودهای متصل در حلزون گوش متصل می شود.
  • بخش خارجی – واحدی که شبیه به یک سمعک پشت گوشی (BTE)است که دارای میکروفون، پردازشگر گفتار و محفظه باتری است. میکروفون، صدا را ضبط می کند و پردازشگر گفتار آن را به سیگنال  های الکتریکی تبدیل می کند. این سیگنال  ها از طریق پوست به شبیه ساز الکترونیکی داخلی که سیگنال را به الکترودهای موجود در حلزون گوش ارسال می کند، منتقل می شوند.

جراحی ایمپلنت حلزونی معمولا به صورت سرپایی و پس یک ارزیابی کامل از سلامت فرد، انجام می شود. این ارزیابی شامل بررسی گوش و ساختار آن، سیستم شنیداری و معاینه فیزیکی جامع برای تعیین سلامت بیمار است. اغلب جراحان جراحی پیوند حلزونی را تا زمانی که استفاده از سمعک با شکست مواجه نشده است، انجام نمی دهند. از آنجا که این عمل بسیار تهاجمی است، تنها برای بیمارانی که ناشنوایی بسیار بالایی دارند، انجام می پذیرد.

کری ناگهانی


بیشتر بدانید: همه چیز درمورد ناشنوایی و اختلال در شنوایی


سمعک های قابل کاشت

طی ده سال گذشته، سمعک ها راه زیادی را طی کرده اند و یکی از گزینه  هایی که اکنون برای آن  هایی که فقدان شنوایی متوسط تا شدید دارند، در دسترس است، استفاده از سمعک تولید شده توسط شرکت فوناک است.

با یک بار شارژ، این وسیله تا چند ماه قابل استفاده است. از آنجا که به پرده گوش نزدیک است، کاربران می گویند که صدای طبیعی  تری را تجربه می کنند. این دستگاه مقاوم در برابر آب، که توسط یک ارائه دهنده معتبر برنامه ریزی شده است، در حین دوش گرفتن و تمرین کردن نیز قابل استفاده است.

با این حال، گاهی احتیاط هم لازم است. این سمعک برای همه مناسب نیست. ممکن است افرادی که دارای کانال  های گوش کوچک بوده و یا مبتلا به فقدان شنوایی شدید تا عمیق هستند، نتوانند از این تکنولوژی بهره مند شوند. اگرچه این سمعک در برابر آب مقاوم است، اما ضد آب نیست و این به این معنی که هنگام شنا کردن یا شیرجه زدن نباید از آن استفاده کرد. علاوه بر این، به این دلیل که کل دستگاه شش تا هشت بار در سال جایگذاری می شود، هزینه این مورد نسبت به سمعک های سنتی گران  تر است.

جراحی برای فقدان شنوایی رسانشی

فقدان شنوایی رسانشی زمانی رخ می دهد که یک انسداد یا آسیب در گوش بیرونی یا میانی رخ داده باشد که مانع از هدایت صدا به گوش داخلی  شود. بسته به علت، فقدان شنوایی ممکن است موقت یا دائمی باشد و گاهی، مداخله پزشکی یا جراحی می تواند شنوایی را بازیابی کند.

کری ناگهانی

لوله PE

اگر کودک و یا نوه شما تا به حال عفونت گوش را تجربه کرده است، حتما می دانید که این وضعیت چقدر دردناک خواهد بود. با توجه به گفته های آکادمی آمریکایی جراحی گوش و حلق و بینی، هر کودک در سن ۵ سالگی حداقل یک بار عفونت گوش را تجربه کرده است. اگرچه این وضعیت معمولا بدون ایجاد صدمات دائمی و خود به خود بهبود می یابد، اما برخی از کودکان مشکلات مزمنی دارند، که می تواند منجر به فقدان شنوایی طولانی  مدت، عملکرد ضعیف درمدرسه و مشکلات گفتاری شود.

در مواردی مانند اینها، پزشک اطفال ممکن است جراحی ای را به منظور قرار دادن لوله  های کوچکی تحت عنوان لوله های برابرسازی فشار (PE)توصیه کند. هم چنین به این لوله ها، لوله  های تمپانوستومی، لوله های میرینگوتومی یا لوله  های تهویه نیز گفته می شود. این استوانه های ریز توسط جراح گوش و حلق بینی و به منظور رساندن هوا به گوش میانی، قرار داده می شوند. لوله  های کوتاه مدت معمولا در عرض شش تا ۱۸ ماه از بین می روند، در حالی که لوله  های بلند مدت به مدت بیشتری در جای خود باقی می مانند و ممکن است لازم باشد تا توسط جراح خارج شوند.

در حالی که کودکان نوپا و نوباوه رایج  ترین دریافت کنندگان لوله  های PE هستند، اما ممکن است بزرگسالانی نیز که از همان شرایط رنج می برند، از مزایای آن بهره  مند شوند. علاوه بر تصحیح عفونت مزمن گوش، ممکن است جراحی برای اصلاح مشکلات شنوایی مرتبط با پرده گوش معیوب یا لوله استوا، سندرم دان یا شکاف کام، نیز توصیه شود.

استاپکتومی

افراد مبتلا به اتواسکلروز ممکن است از استاپکتومی استفاده کنند؛ یک روش جراحی که در آن یک دستگاه مصنوعی طراحی شده برای دور زدن بافت استخوانی سخت غیر عادی موجود در گوش میانی در گوش کاشته می شود.

درست مانند آترواسکلروز که باعث انقباض رگ ها می شود، اتواسکلروز نیز باعث انقباض غیرطبیعی بافت استخوان در گوش میانی می شود. طبق گزارش موسسه ملی ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی، این وضعیت بر سه میلیون آمریکایی تاثیر می گذارد و معمولا زمانی رخ می دهد که استخوان رکابی ای که در گوش میانی قرار دارد، در جای خود گیر می کند. وقتی این اتفاق رخ می دهد، استخوان قادر به لرزیدن و ارسال صدا از طریق گوش نیست، که این امر منجر به شنوایی ناقص می شود.

کری ناگهانی

سه نوع اتواسکلروز وجود دارد:

  • اتواسکلروز استاپیپال، که در آن اتواسکلروز در استخوان رکابی گسترش می یابد و از لرزیدن آن جلوگیری می کند. این امر باعث از دست دادن شنوایی شده و اغلب با عمل جراحی اصلاح می شود.
  • اتواسکلروز حلزونی، که در آن اتواسکلروز به حلزون گوش حمله می کند و باعث آسیب دائمی به سلول های مویی حسی یا مسیرهای عصبی ای که گوش داخلی را به مغز متصل می کند، می شود. از آنجا که این نوع از اتواسکلروز باعث از دست رفتن شنوایی حسی می شود، استاپکتومی جز گزینه های درمانی نیست.
  • اتواسکلروز ترکیبی، که ترکیبی از هر دو است. این مشکل زمانی که این بیماری پیشرفت می کند، می تواند رخ دهد.

علائم اتواسکلروز شامل از دست دادن شنوایی، گیجی و وزوز گوش هستند.

جراحی کری ناگهانی برای همه مناسب نیست

خوشبختانه، در آینده  ای نه چندان دور، افراد مبتلا به فقدان شنوایی، گزینه  های بیشتری را برای بازیابی شنوایی از دست رفته خود خواهند داشت. در حال حاضر، جراحی برای کری ناگهانی می تواند صدماتی را به همراه داشته باشد، در حالی که اغلب افراد با انواع ناشنوایی متداول، به سادگی از سمعک ها استفاده می کنند. دستگاه  های امروزی زیبا، هوشمند و پیشرفته هستند. چه از این بهتر؟ نیازی به جراحی تهاجمی هم نیست! اگر دچار فقدان شنوایی شدید، به نزدیک ترین متخصص مراقبت  های سلامتی شنوایی برای ارزیابی شنوایی تان مراجعه کنید. اگر فقدان شنوایی تان با استفاده از سمعک برطرف می شود، تاخیر نکنید. با متخصص خود در مورد پیدا کردن بهترین سمعک مناسب برای سبک زندگی و بودجه تان صحبت کنید. هرچه زودتر سلامتی شنوایی خود را بازگردانید، سالم تر و خوشحال تر خواهید شد.

بازیابی کری ناگهانی حسی

در صورت آسیب دیدگی، عصب شنوایی و مویچه قابل ترمیم نیست. اما، بسته به شدت آسیب، فقدان شنوایی حسی با سمعک ها و یا کاشت حلزونی با موفقیت درمان می شود. با این حال، این احتمال وجود دارد که فقدان شنوایی شما قابل  بازگشت نباشد.

کری ناگهانی

کاشت حلزون

یک ایمپلنت حلزونی بخش آسیب  دیده یا مجروح سیستم شنوایی را دور می زند و به طور مستقیم عصب شنوایی شما را تحریک می کند. با پیوند حلزونی، بسیاری از افراد (حتی آن  هایی که دچار فقدان شنوایی شدید می شوند) قادر به بازیابی بخشی از شنوایی خود هستند.

بازیابی کری ناگهانی رسانشی

بسته به ماهیت و گستره مشکل، افراد با ناشنوایی رسانشی می توانند بخشی یا قسمت زیادی از شنوایی خود را به دست آورند. با این حال، همه افراد نمی توانند کم شنوایی حسی خود را برگردانند.

رفع انسداد

اغلب، شنوایی می تواند به وسیله برطرف کردن مشکلی که ممکن است باعث انسداد آن شود، به طور کامل احیا شود، مشکلاتی مانند:

  • فشردگی موم
  • عفونت
  • رشد غیر عادی
  • وجود اشیا خارجی در گوش شما

موم و اشیا خارجی را گاهی حتی می توان به صورت غیر تهاجمی حذف کرد. عفونت  های باکتریایی می تواند با آنتی  بیوتیک  ها درمان شود. رشد غیر عادی را نیز می توان با عمل جراحی رفع کرد.

کری ناگهانی

درمان های دیگر کری ناگهانی

اگر فقدان شنوایی رسانشی شما ناشی از اختلالاتی مانند موارد زیر باشد، ممکن است پزشک شما قادر به بازیابی شنوایی تان نباشد:

  • تنگی مجرای گوش، که زمانی اتفاق می افتد که مجرای گوش شما به طور غیر عادی باریک شده است.
  • اگزستوز، یا ضخیم شدن استخوان اطراف مجرای گوش.
  • اتواسکلروز، رشد غیر عادی استخوان در اطراف استخوان رکابی درون گوش میانی.
  • ناپیوستگی زنجیره ای استخوان، یا جداسازی غیر عادی استخوان های گوش میانی: استخوان چکشی، استخوان سندانی و استخوان رکابی

اگرچه گزینه  های درمان پزشکی محدود هستند، اما ممکن است پزشک شما راه  حل  هایی مانند موارد زیر را ارائه کند:

  • سمعک های سنتی
  • سمعک های رسانشی-استخوانی
  • ابزارهای قابل کاشت متصل به استخوان
  • ایمپلنت های گوش میانی

بازیابی کری ناگهانی ترکیبی

در خصوص ناشنوایی ترکیبی، تصمیمات درمانی براساس شرایط خاص ناشنوایی حسی و رسانشی که شما با آن درگیر هستدید، اتخاذ خواهد شد. پزشک شما ممکن است توصیه کند که ناشنوایی حسی، رسانشی یا هر دو را درمان کنید.

گیاهان دارویی -01

گیاهان دارویی مفید برای کری ناگهانی

درخت کهن  دار

درخت کهن دار(گینکو) بومی آسیا است و برگ  هایی بزرگ و شبیه به بادبزن تولید دارد که برای قرن ها است که توسط افراد خورده می شود. به گفته” وب ام دی”، گینکو می تواند گردش خون را بهبود بخشد. گردش خون صحیح درون گوش، همه اجزا را فعال و گوش  های شما را در دمای ایمن نگه می دارد. گینکو همچنین برای افرادی که از بیماری  های شناختی مانند آلزایمر رنج می برند، نیز مفید است.

نعنای دشتی

ثابت شده است که اسید فولیک برای سلامتی گوش مفید است. طبق مطالعه  ای که در جامعه اماری ۱۲۶ نفری بالای ۶۰ سال انجام شده است، فقدان شنوایی مربوط به سن با سطح پایین اسید فولیک در ارتباط است. نعنای دشتی خشک یک راه مفید برای افزایش مصرف اسید فولیک است که شما می توانید از آن در دسرها استفاده کنید و یا آن را به یک دمنوش داغ میل کنید. اسید فولیک همچنین در سبزیجات برگ داری مانند آووکادو، چغندر و لوبیا نیز یافت می شود.

درمان کری ناگهانی با سیر

ثابت شده است که سیر خاصیت ضد باکتری ویژه ای دارد. به این دلیل که اغلب عفونت  های گوش که منجر به ناشنوایی می شوند، ویروسی هستند، سیر می تواند با عفونت  های ایجاد شده توسط باکتری  ها مقابله کند. برای کسب بیش  ترین فواید سلامتی سیر، روغن سیر را از یک فروشگاه غذاهای سالم خریداری کنید. شما می توانید روغن سیر را مستقیما درون گوش دارای مشکل بریزید. اگر این ایده برایتان مناسب نیست، می توانید سیر خام بخورید و از مزایای آن بهره  مند شوید.

شوید

روی، یک ماده مغذی مهم برای سلامت شنیداری است. روی، سیستم ایمنی را تقویت می کند، که از این طریق بدن می تواند از خود در برابر عفونت  های گوشی محافظت کند و رشد سلول های سالم را در گوش  و بدن شما افزایش دهد. ما روی را از طریق مصرف غذا به دست می آوریم، اما شما می توانید جذب روی را با خوردن بیشتر شوید افزایش دهید. شوید حاوی ۰.۱ میلی گرم روی به ازای هر قاشق غذاخوری است. پس سعی کنید تا غذاهای غنی از روی مانند اسفناج مصرف کنید.

درمان کری ناگهانی با زردچوبه

زردچوبه از خانواده زنجبیل است و برای قرن  ها به عنوان دارویی برای درمان عفونت  های ویروسی مثل آنفولانزا مورد استفاده قرار گرفته است. فواید سلامتی زرد چوبه به طور گسترده ای مورد مطالعه قرار گرفته است. زردچوبه می تواند به مبارزه با افسردگی، کلسترول بالا، PMS  و غیره نیز کمک کند. علاوه بر این، زرد چوبه غنی از پتاسیم است که این ماده برای سلامت گوش ها ضروری است. با فزایش سن میزان پتاسیم بدن کاهش می یابد که ممکن است منجر به کاهش شنوایی مرتبط با افزایش سن شود. مصرف زرد چوبه خود را بالا نگه دارید تا میزان پتاسیم بدن خود را در سطح مناسبی حفظ کنید.

اکیناسه

اکیناسه که تحت عنوان گل مخروطی آمریکایی نیز شناخته می شود یکی از گیاهان محبوب و پر از فواید سلامتی است. علاوه بر بهبود سیستم ایمنی و مبارزه با علائم سرما خوردگی، با دیگر عفونت  های غیر عادی که می توانند منجر به کری ناگهانی شوند، نیز مقابله می کند.

این گیاه غنی از آنتی  بیوتیک است که به مبارزه با ویروس  ها یا میکروب هایی که می توانند باعث عفونت گوش داخلی شوند، کمک می کند. علاوه بر این، تورم سینوس ها و بافت  های گوش را کاهش داده و در نتیجه شنوایی را افزایش می دهد.

مزه تلخ آن ممکن است برخی را آزار دهد، اما قطعا فواید آن بسیار بیشتر از طعم آن است. می توانید آن را از سوپرمارکت  ها و یا داروخانه ها و به شکل چای، علف خشک، عصاره مایع یا قرص، تهیه کنید.

کری ناگهانی

چهار درمان طبیعی دیگر برای درمان کری ناگهانی

روغن های معطر

اول، خبر بد. هیچ تحقیقی وجود ندارد که نشان دهد که فقدان شنوایی حسی می تواند با مصرف روغن  های معطر درمان شود. با این حال، روغن  های معطر حاوی خواصی هستند که می توانند به بدن کمک کنند تا با چیزی که ممکن است موجب فقدان شنوایی شود، مبارزه کنند.

به عنوان مثال، اکالیپتوس برای افرادی که حساسیت دارند (که ممکن است این حساسیت باعث تجمع مایع در پشت گوش ها و حتی ایجاد احساس خفگی شود)، عالی است. اسطوخودوس می تواند به وسیله کاهش تورم به کاهش التهاب کلی بدن و در نتیجه فقدان شنوایی کمک کند.

اجتناب از مصرف داروهای اتوتوکسیک

اگر پزشک شما یکی از داروهای اتوتوکسیک را تجویز کرده است، درخواست یک نسخه جایگزین ممکن است به شما کمک کند.

بازی  های ذهنی

توانایی شنیدن صدا تنها یک جنبه از شنیدن است. برای تفسیر معنی صدا و در واقع مفهوم آن، قشر شنوایی مغز باید قادر به پردازش موثر اطلاعات باشد.

یک راه موثر برای کمک به بهبود یا حفظ توانایی پردازش مناسب سخنان (و در نهایت توانایی شنوایی خوب)، تمرین و بهبود مهارت  های پردازش شنیداری است. ممکن است که بازی های مغزی، به خصوص در محیط  های شلوغ تری مانند محیط های دارای صدای پس زمینه، به بهبود شنوایی شما کمک کنند.

آنتی اکسیدان ها

در مطالعاتی مشخص شده است که برخی از آنتی اکسیدان ها به عنوان مثال ویتامین A و ویتامین E به مبارزه با رادیکال های آزاد کمک کرده و به اداره بدن برای مبارزه با استرس اکسیداتیو کمک می کنند.


با آریا فیلم همیشه بروز باشید
مرجع دانلود فیلم و سریال های روز دنیا به صورت کاملا رایگان

 

به زودی سریال ارباب حلقه ها با زیرنویس اختصاصی قرار خواهد گرفت
دانلود سریال جدید ارباب حلقه ها

در زمینه دانلود فیلم به صورت رایگان، هر روز وب سایت های مختلف و زیاد و گوناگونی در حال ظهور بوده و هرکدام به نوعی به ارائه خدمات دانلود فیلم می پردازند. وب سایت «آریا فیلم» یکی از این وب سایت های دانلود فیلم بوده که برخی آن را بهترین سایت دانلود فیلم می دانند.

 

آریا فیلم بخش های مختلفی داشته که از جمله این بخش ها عبارتند از:

  • ارائه فیلم های خارجی جدید به صورت مستمر و جدید
  • ارائه فیلم های ایرانی جدید به صورت رایگان برای دانلود
  • ارائه انواع فیلم های دوبله شده با بهترین کیفیت
  • ارائه زیرنویس فیلم های مختلف
  • و…
    برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این وب سایت فوق العاده، می توانید به وب سایت زیر مراجعه فرمایید

http://arya-film.ir

برچسب ها

تمامی حقوق مطالب برای موزیک دان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.